Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Η Ολοκαίνουργια… Καινή Διαθήκη!!! - (αμφ: Χριστέ μου, μη μας δίνει σημασία...)


αμφ:
Δες τι ωραία που πλασάρεται 
κάθε καινούρια μπαρούφα 
(επιεικής έκφραση...),
που δυστυχώς όμως έχει 
& βλάσφημες διαστάσεις...
Τεράστιες διαφημίσεις (δες τα αστικά λεωφορεία...) για να σε εξαναγκάσουν να πας!!!
Καταιγισμός!!!
Χριστέ μου, μη μας δίνει σημασία...


Υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα σάτιρα με ξεκαρδιστικές σεναριακές ιδέες και σουρεαλιστικό, μαύρο χιούμορ.
Από 

Από τον Ντράγερ και τον Μπέργκμαν ως τον Ταρκόφσκι και τον… Μελ Γκίμπσον, πολλοί αναζήτησαν μέσα από τις κινηματογραφικές εικόνες το Θεό και το λόγο Του. Μια επίπονη και χρονοβόρα προσπάθεια, η οποία θα είχε σίγουρα αποφευχθεί αν όλοι αυτοί σκέφτονταν απλώς να ρωτήσουν τον Ζακό Βαν Ντορμέλ. Τον Βέλγο σκηνοθέτη του θεσπέσιου «Τοτό ο Ήρωας» (1991 ) και της συγκινητικής «8ης Μέρας» (1996 ), ο οποίος επιστρέφει δριμύτερος μετά την αποτυχία της φιλόδοξης αγγλόφωνης φαντασίας του «Mr. Nobody» (2009 ).

Σύμφωνα με τον Βαν Ντορμέλ ο Θεός υπάρχει και ζει στις Βρυξέλλες. Κοκομούτσουνος σαν τον Μπενουά Πελβούρντ («Το Τίμημα της Δόξας», «Coco Before Chanel», «Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες» ), είναι ένας μίζερος, μικρόψυχος και αυταρχικός τύπος που πίνει, καπνίζει και περνά την ώρα του βρίσκοντας τρόπους να βασανίζει τους ανθρώπους. Η καλόκαρδη γυναίκα του, η Παναγία, μπορεί να μη βγάζει άχνα και να έχει περιοριστεί στο ρόλο της νοικοκυράς, η μικρή κόρη του Εά, όμως, δεν αντέχει άλλο τη συμπεριφορά του και τον αποκλεισμό της σε ένα διαμέρισμα όπου κάθε επαφή με τον έξω κόσμο είναι απαγορευμένη.

Αποφασίζει λοιπόν να ακολουθήσει τα βήματα του αδελφού της, του Ιησού, και να «κατέβει» στους ανθρώπους, προσφέροντάς τους έναν καινούργιο τρόπο ζωής και μια ολοκαίνουργια Καινή Διαθήκη. Έτσι, χακάρει το πατρικό κομπιούτερ, δημοσιοποιεί σε όλους τους θνητούς το χρόνο θανάτου τους (επακολουθεί παγκόσμιος πανικός ) και δραπετεύει στους δρόμους των Βρυξελλών, αναζητώντας τους νέους, δικούς της Αποστόλους.

Μια από τις εξυπνότερες σεναριακές ιδέες των τελευταίων χρόνων φιλοσοφεί με όρους κωμωδίας χαρακτήρων, στην οποία κυριαρχεί το σαρκαστικό, μαύρο χιούμορ. Τόσο απέναντι στη «σιωπή του Θεού» όσο και στο ανορθολογικό της ανθρώπινης ύπαρξης, ο Ζακό Βαν Ντορμέλ αντιπαρατάσσει τη δύναμη του κωμικού, τη μοναδική αποτελεσματική απάντηση στην τραγική διαπίστωση του ενός και μόνου εν ζωή αναπόφευκτου: του θανάτου.

Άρα τι συμβαίνει όταν η διάρκεια του βίου παύει να είναι απρόβλεπτη, ο Θεός σοφός και ελεήμων και το νόημα της ζωής απλά δεν υπάρχει; Αλλάζοντας με τσαχπινιά τους όρους του μεταφυσικού παιχνιδιού, ο δαιμόνιος Βέλγος δημιουργός ζωντανεύει έναν κόσμο που μοιάζει παράξενα οικείος – μια πιστή φωτογραφία του δικού μας με διασκεδαστικά μεγεθυμένα πολλά από τα κοινωνικά χαρακτηριστικά του (οι άστεγοι, ο ρατσισμός, τα σεξουαλικά ταμπού, η έλλειψη επικοινωνίας… ).

Καυτηριάζοντας απόψεις και συμπεριφορές, εφευρίσκει τρόπους να γεμίζει απρόοπτα τη διαδρομή της Εά προς τη γήινη θέωσή της, κι αν κάποια στιγμή το κωμικό τάιμινγκ μοιάζει να αργοπορεί και να χαμηλώνει ταχύτητα, η Παναγία και η… ηλεκτρική σκούπα της αναλαμβάνουν να απογειώσουν την ταινία με ένα ξεκαρδιστικό φινάλε.

Βέλγιο, Γαλλία. 2015. Διάρκεια: 113΄. Διανομή: STRADA FILMS.
Δημοσίευση σχολίου
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...