✅Οι Τρεις Ιεράρχες και η Ιστορική Αλήθεια: ❌ Απαντήσεις σε 4 Μεγάλους Μύθους...

 

|γράΦει ο εκ των "συν αυτώ" δάσκαλος, Κωστής Παπαναστασίου

 ·

Προχθές, ημέρα τιμής και μνήμης 

των 3 μεγάλων διδασκάλων μας και αγίων, 

ακούσαμε (τις κλασσικές πια) θεωρίες 

περί «μίσους για τον Ελληνισμό», 

περί «καταστροφής της παιδείας» 

και περί σκοτεινών «σκοπιμοτήτων»...

Ας δούμε όμως τι ισχύει πραγματικά, 

πέρα από φανατισμούς και ημιμάθεια...

❌ Μύθος 1ος:

«Ήταν Ανθέλληνες και μισούσαν καθετί ελληνικό»

✅ Η ιστορική αλήθεια: 

Τον 4ο αιώνα μ.Χ., ο όρος «Έλλην» δεν δήλωνε εθνική καταγωγή (όπως σήμερα), αλλά θρησκευτική ταυτότητα (ειδωλολάτρης / πολυθεϊστής). 

Όταν οι Ιεράρχες στηλίτευαν τους «Έλληνες», πολεμούσαν τη θρησκεία του Δωδεκάθεου και τις θυσίες, όχι την παιδεία ή τη γλώσσα. 

Αν ήταν «ανθέλληνες» στο πνεύμα, γιατί έγραψαν τα αριστουργήματά τους σε άπταιστη Αττική διάλεκτο; 

Γιατί χρησιμοποίησαν τους κανόνες της αρχαίας ρητορικής και φιλοσοφίας για να διατυπώσουν τα δόγματά τους;

Συμπέρασμα: 

Δεν πολέμησαν τον ελληνισμό. Τον «βάπτισαν», αφού κράτησαν τη μορφή (γλώσσα, λογική) και άλλαξαν το περιεχόμενο (Χριστιανισμός), διασώζοντάς τον, από την αφάνεια.

❌ Μύθος 2ος:

«Ο Μέγας Βασίλειος είπε να πετάξουμε τους αρχαίους συγγραφείς (το παράδειγμα της μέλισσας...)»

✅ Η ιστορική αλήθεια: 

Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. 

Σε μια εποχή που φανατικοί χριστιανοί μοναχοί ήθελαν να κάψουν τα πάντα ως «διαβολικά», ο Μέγας Βασίλειος ύψωσε ασπίδα προστασίας για την αρχαία γραμματεία. 

Με το παράδειγμα της μέλισσας («να παίρνετε το μέλι, να αφήνετε το δηλητήριο»), ουσιαστικά νομιμοποίησε τη μελέτη των αρχαίων κειμένων. 

Είπε: «Κρατήστε την αρετή και τη σοφία τους, αφήστε μόνο τα είδωλα». Χάρη σε αυτή τη στάση, οι μοναχοί του μεσαίωνα αντέγραψαν και διέσωσαν τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. 

Χωρίς τον Βασίλειο, σήμερα ίσως να μην είχαμε κανένα αρχαίο κείμενο.

❌ Μύθος 3ος:

«Τους γιορτάζουμε μαζί για πρακτικούς λόγους οικονομίας»

✅ Η ιστορική αλήθεια: 

Η κοινή γιορτή καθιερώθηκε αιώνες αργότερα, τον 11ο αιώνα (επί Ιωάννου Μαυρόποδος), για να λυθεί μια τεράστια έριδα της εποχής. 

Οι πιστοί είχαν χωριστεί σε «Βασιλείτες», «Γρηγορίτες» και «Ιωαννίτες», μαλώνοντας για το ποιος είναι ανώτερος. 

Η κοινή γιορτή θεσπίστηκε για να δείξει την ενότητα και την ισότητα της προσφοράς τους. 

Δεν ήταν «πακέτο προσφοράς», ήταν πράξη ειρήνευσης και αναγνώρισης ότι η σοφία έχει πολλά πρόσωπα, αλλά μία πηγή.

❌ Μύθος 4ος:

«Ονόμασαν τους Έλληνες εχθρούς που καταβροχθίζουν (Ησαΐας)»

✅ Η ιστορική αλήθεια: 

Η φράση που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο είναι αυτούσιος στίχος της παλαιάς Διαθήκης (προφήτης Ησαΐας, 700 π.Χ.) που αναφέρεται στους Φιλισταίους και τους Σύριους, εχθρούς του αρχαίου Ισραήλ. 

Οι Ιεράρχες απλώς ερμήνευσαν το κείμενο, οπότε το να κατηγορούμε τον Βασίλειο για λόγια που γράφτηκαν 1000 χρόνια πριν γεννηθεί, δείχνει, αν μη τι άλλο, ιστορική άγνοια.

📚 Οι Τρεις Ιεράρχες δεν ήταν αλάθητοι, όπως όλοι μας άλλωστε, ήταν όμως πνευματικοί γίγαντες, που πάντρεψαν τον ελληνικό λόγο με τη χριστιανική αγάπη και θεμελίωσαν τον πολιτισμό που ζούμε σήμερα.

Ας τους τιμούμε με γνώση, 

όχι με φανατισμούς και αναθέματα...