✅ Κύριε, δεν μπορώ. Εσύ κράτησέ με... Εσύ καλείς. Εγώ Σε αποστρέφομαι. Εσύ ανοίγεις. Εγώ κλείνω την καρδιά μου. Θέλω να αγαπήσω και δεν μπορώ. Θέλω να συγχωρήσω και δεν το αντέχω. Θέλω να εμπιστευθώ και φοβάμαι. Εσύ, Κύριε. Εσύ! Άνοιξε τα χείλη μου...

 

 ·

Εσύ, άνοιξε τα χείλη μου!

 

«Κύριε,

τὰ χείλη μου ἀνοίξεις,

καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου».

 

Στον καθημερινό ψαλμικό στίχο δεν λέω: 

«Κύριε, θα ανοίξω τα χείλη μου και θα Σε υμνήσω».

Λέω: «Εσύ, Κύριε, άνοιξε τα χείλη μου».

 

Ομολογώ πως δεν έχω τη δύναμη να κάνω 

ούτε αυτό που βαθιά επιθυμώ.

 

Για να ανοίξω τα χείλη μου και να απευθυνθώ σ'Εσένα, 

χρειάζομαι Εσύ να τα ανοίξεις.

 

Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να Σε παρακαλέσω.

 

Και αισθάνομαι πως αυτή η μικρή φράση 

εκφράζει ολόκληρη τη ζωή μου.

 

Θέλω να αλλάξω και ξαναγυρίζω στα ίδια.

Θέλω να εμπιστευθώ και αμφιβάλλω.

Θέλω να αγαπήσω και συχνά επιστρέφω στον εαυτό μου.

Θέλω να προσευχηθώ 

και κάποιες φορές δεν βρίσκω μέσα μου τη δύναμη 

ούτε για μια απλή προσευχή.

 

Δεν έχω τίποτε καλό να Σου παρουσιάσω.

Στέκομαι μπροστά Σου όπως είμαι, 

και αναγνωρίζω το βάθος της αδυναμίας μου.

 

«Κύριε, δεν μπορώ.

Εσύ κράτησέ με».

 

Δεν Σου παραδίδω μόνο όσα δεν μπορώ να λύσω. 

Σου παραδίδω και την πρόθεσή μου να τα λύσω.

 

Εσύ γνωρίζεις τον δρόμο.

Εγώ πολλές φορές δεν ξέρω 

ούτε ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.

 

Ομολογώ την αλήθεια μου:

«Κύριε, δεν μπορώ. Εσύ κράτησέ με».

 

Εσύ καλείς.

Εγώ Σε αποστρέφομαι.

 

Εσύ ανοίγεις.

Εγώ κλείνω την καρδιά μου.

 

Θέλω να αγαπήσω και δεν μπορώ.

 

Θέλω να συγχωρήσω και δεν το αντέχω.

 

Θέλω να εμπιστευθώ και φοβάμαι.

 

Αισθάνομαι πως κάθε επιστροφή μου σ΄ Εσένα 

γίνεται μόνο με τη Χάρη Σου.

 

«Εσύ, Κύριε.

Εσύ!

Άνοιξε τα χείλη μου».

 |έγραψε ο Νικήτας Καυκιός