|γράΦει ο π.Παύλος Παπαδόπουλος
✔ Όταν ο άνθρωπος σκύψει με συντριβή και ταπείνωση,
όλα συγχωρούνται.
Μία είναι η ασυγχώρητη αμαρτία, η αμετανοησία.
Δηλαδή η κατάσταση του ανθρώπου
που εμμένει στην αμαρτία του,
που απορρίπτει στην καθημερινότητά του
τον τρόπο ζωής που προτείνει ο Χριστός.
Όταν ο άνθρωπος μετανοεί,
δεν μένει στο παρελθόν,
αλλά ατενίζει το μέλλον με ελπίδα και αισιοδοξία.
Γι' αυτό και η μετάνοια
δεν είναι μία πράξη που αναφέρεται μόνο στο παρελθόν,
αλλά είναι μια δυναμική κατάσταση προς τα εμπρός·
είναι η ζωντανή "τριαδική σχέση"
ανθρώπου - Θεού -
συνανθρώπου.
Η αμαρτία δεν είναι ένα νομικό γεγονός
το οποίο θέλει ηθικού τύπου διόρθωση.
Η αμαρτία μας είναι ρήξη σχέσης.
Όπως αντίστοιχα η σωτηρία είναι ένωσης,
"ίνα ώσιν έν".
Γι'αυτό και χρειάζεται
να προσεγγίζουμε την πνευματική μας προσπάθεια
όχι ως ατομικά ασκητικά κατορθώματα,
αλλά ως έναν τρόπο ζωής
όπου όλοι συγχωρούνται
και όλα προσεγγίζονται
ως ευκαιρίες πνευματικής εξέλιξης,
όχι αυτόνομα,
αλλά μέσα στο ένα Σώμα,
μέσα στην κοινωνία των προσώπων,
μέσα στην εκκλησιαστική κοινότητα.
Ο Θεός δεν παύει να αγαπά τον άνθρωπο,
λόγω της αμαρτίας του.
Γιατί τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει την αγάπη Του.
Όμως ενώ η αγάπη του Θεού είναι απροϋπόθετη,
η σωτηρία μας δεν είναι απροϋπόθετη·
αλλά χρειάζεται η αποκατάσταση της πνευματικής μας υγείας,
ώστε να μπορέσουμε να βιώσουμε από τώρα
αλλά και στην αιωνιότητα,
αυτήν την ήδη υπάρχουσα αγάπη του Θεού
που εκφράζεται
ως μακροθυμία,
συγχώρεση,
έλεος,
παρηγορία,
θαλπωρή,
συγκατάβαση,
φωτισμός,
ειρήνη.
Ο φιλότιμος αγώνας λοιπόν,
δεν γίνεται για να μας αγαπήσει ο Θεός,
διότι ο Θεός μας αγαπά ούτως ή άλλως.
Αγωνιζόμαστε για να δείξουμε
ότι αναγνωρίζουμε αυτήν την αγάπη του Θεού
και προσπαθούμε να αντιπροσφέρουμε
με τις μικρές θυσίες που κάνουμε
στις μεγάλες ευεργεσίες της φιλανθρωπίας Του
και στο κυριότερο δώρο Του,
που είναι η σωτηρία μας...
|εμείς από τον εκ των "συν αυτώ", Giannhs Orth
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου