Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα π.Παύλος Παπαδόπουλος. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα π.Παύλος Παπαδόπουλος. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 5 Ιουλίου 2016

"Να προσκαλείτε στο σπίτι σας τον ιερέα με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.." Ο Αγ. Ιωάννης της Κροστάνδης και τα θαύματα της Θείας Κοινωνίας... - (by Tati Melidoni )

(σχ.αμφ:
Εξ΄αφορμής της επίσκεψης του π.Γ
στο θείο Παναγιώτη (εύχεσθε...)
με Το Σώμα και Το Αίμα Του Χριστού...)

Ο Αγ. Ιωάννης της Κροστάνδης 

και τα θαύματα της Θείας Κοινωνίας...


Πολλές από τις θαυματουργικές θεραπείες του αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης (1829­-1908), του σύγχρονου κοσμαγάπητου αγίου του ρωσικού βορρά, έγιναν με τη θεία μετάληψη. Η ιαματική του δύναμη εκδηλωνόταν κυρίως την ώρα της μεταδόσεως των αχράντων Μυστηρίων. Με τη βαθειά πίστη που ενέπνεε, οι ασθενείς κοινωνούσαν πραγματικά «εις ίασιν ψυχής τε και σώματος».

Ο ιερέας Βασίλειος Σούστιν διηγείται πως, όταν ήταν πολύ νέος ακόμα, ο πατέρας του αρρώστησε βαριά από φυματίωση του λάρυγγα. Ο καθηγητής Σιμανόφσκυ δήλωσε πως ο ασθενής έχει ζωή μόνο για δέκα μέρες.

Ο π. Ιωάννης βρισκόταν τότε στην Κρονστάνδη. Του έστειλαν τηλεγράφημα. Σε πέντε μέρες έφτασε.

-Γιατί δεν με πληροφορήσατε πως αρρώστησε τόσο βαριά; Θα έφερνα μαζί μου τη θεία Κοινωνία.

Και, γυρίζοντας στον άρρωστο, ρώτησε:

«Πιστεύεις πως με τη δύναμη του Χριστού μπορώ να σε βοηθήσω;».

Εκείνος έγνεψε καταφατικά. Τότε ο άνθρωπος του Θεού φύσηξε στο στόμα του τρεις φορές σε σχήμα σταυρού. Ύστερα χτύπησε με το χέρι το τραπεζάκι που είχε τα γιατρικά και είπε:

«Πετάξτε τα αυτά. Είναι άχρηστα. Έλα όμως στην Κρονστάνδη να σε κοινωνήσω τα άχραντα Μυστήρια. Θα σε περιμένω…».

Όταν το έμαθε ο γιατρός, είπε πως ο άρρωστος θα πέθαινε στο δρόμο. Εκείνος όμως πήγε τελικά στην Κρονστάνδη, όπου ο άγιος τον κοινώνησε. Παρέμεινε εκεί δυό μέρες. Όλες οι πληγές του έκλεισαν και μόνο η φωνή του ήταν ακόμη αδύνατη.

Όταν γύρισε στο σπίτι, ο γιατρός απόρησε.

-Αυτό, δήλωσε μπροστά σε όλους, είναι πρωτοφανές. Είναι ένα ολοφάνερο θαύμα!

Ο «ετοιμοθάνατος» πατέρας έζησε ακόμα 25 χρόνια!

Σε παλιές βιογραφίες του αγίου αναφέρεται και η ακόλουθη περίπτωση θεραπείας μιας ηλικιωμένης γυναίκας, μετά από τη θεία μετάληψη.

«Να κοινωνήσετε, συνιστούσε ο π. Ιωάννης, και ο Κύριος θα σας κάνει καλά.

-Είμαι πολύ ηλικιωμένη, έλεγε η άρρωστη, και γι’ αυτό δεν θα μπορέσω να γιατρευτώ.

-Δεν είναι δική μας δουλειά να γνωρίζουμε τους καιρούς και τις προθεσμίες του Θεού, απάντησε εκείνος.

-Κοινώνησε στο παρελθόν·, συμπλήρωσαν οι συγγενείς της.

-Οι πρώτοι χριστιανοί, δήλωσε τότε ο άγιος, κοινωνούσαν καθημερινά, κι εσείς δεν θέλετε να την κοινωνήσετε τώρα, που έχει τόση ανάγκη;

Τελικά η άρρωστη κοινώνησε και πολύ σύντομα γιατρεύτηκε».

Χαρακτηριστική είναι και η θαυμαστή θεραπεία της πριγκίπισσας Ζ.Ν. Γιουσούποβα, που έπαθε μόλυνση του αίματος ύστερα από ένα πρόωρο τοκετό.

Την επισκέφθηκε ο άγιος, όπως διηγείται η ίδια, κάθησε στο κρεβάτι της και της είπε:

«Αν θα ζήσετε ή όχι, είναι υπόθεση του Θεού. Εσείς όμως πρέπει να προετοιμασθείτε για μια νέα ζωή με τη μετάληψη των αχράντων Μυστηρίων.

-Εγώ, πάτερ, ετοιμάζομαι για να κοινωνήσω πριν το Πάσχα.

-Αν και το Πάσχα είναι κοντά, επέμεινε τότε εκείνος, δεν πρέπει να αναβάλετε. Είμαι έτοιμος να φέρω αμέσως τα τίμια Δώρα.

Στην επιμονή του δέχτηκε, κι αφού κοινώνησε με συναίσθηση και χαρά, κοιμήθηκε για έξι ώρες. Όταν ξύπνησε, ήταν εντελώς υγιής!».

Ο καθηγητής Μπότκιν, που την παρακολουθούσε, βλέποντας τέτοια αλλαγή, έμεινε για πολλή ώρα σιωπηλός. Δυο δάκρυα κύλησαν στο πρόσωπό του. Ύστερα ψιθύρισε σκεφτικός:

-Δεν κατορθώσαμε εμείς οι άνθρωποι τη θεραπεία αυτή.

Ο ίδιος ο άγιος διηγείται και τα ακόλουθα παρόμοιε γεγονότα:

«Ένας άρρωστος έπασχε από θανάσιμο έλκος στομάχου. Υπέφερε για εννιά μέρες, χωρίς την παραμικρή ανακούφιση από τους γιατρούς. Προσευχήθηκα θερμά γι’ αυτόν λέγοντας: Κύριε, είσαι η ζωή μας! Όσο εύκολα μπορώ εγώ να σκεφτώ τη θεραπεία, τόσο εύκολα μπορείς Εσύ να τη χαρίσεις. Γιάτρεψε λοιπόν το δούλο σου Βασίλειο από τη φοβερή του πάθηση. Ύστερα τον κοινώνησα, αλλά κι εκείνος δέχτηκε τη θεία Μετάληψη με σταθερή πίστη. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας έγινε καλά, και το βράδυ σηκώθηκε από το κρεβάτι. Ο Δεσπότης Χριστός τον είχε ελεήσει και του είχε χαρίσει την υγεία… Εκπλήσσομαι με τη ζωογόνο δύναμη των άχραντων Μυστηρίων!».

-Μια γριούλα πάλι είχε αιμοπτύσεις. Ήταν πολύ αδύνατη και δεν έτρωγε σχεδόν τίποτα. Μόλις όμως την κοινώνησα, άρχισε να συνέρχεται.

-Κάποια κοπέλα είχε φτάσει στα πρόθυρα του θανάτου. Τη θεράπευσε κι αύτη η θεία Μετάληψη. Δόξα στα ζωοποιά Σου Μυστήρια, Κύριε!

Δεν παραλείπει, τέλος, ο ζηλωτής των αχράντων Μυστηρίων να διακηρύσσει τη θαυματουργική τους δύναμη με την ακόλουθη προτροπή:

«Να προσκαλείτε στο σπίτι σας τον ιερέα με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Να πιστεύετε, όπως πίστευε ο Ιάειρος, ότι θα εκπληρωθούν οι επιθυμίες σας. Στην ιερατική μου διακονία έχω πολλά παραδείγματα ασθενών, που σύντομα έγιναν καλά με τη βαθειά πίστη, τη μετάνοια και τη θεία Κοινωνία».

Πηγή: (Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, έκδ. Ι. Μ. Παρακλήτου) 

AddThis Sharing Button

Παράλληλοι Λόγοι

Τρίτη 4 Μαΐου 2021

* " Ζω και είμαι ευγνώμων. Δεν θέλω όμως να ξεχάσω..." ~ π.Παύλος Παπαδόπουλος

 

Ζω και είμαι ευγνώμων.

Ευχαριστώ το Θεό που έδειξε ευσπλαχνία και μου έδωσε κι άλλο χρόνο μετανοίας.
Ευχαριστώ και όλους εσάς που με τις προσευχές σας με παρηγορήσετε, με ενισχύσετε και σταθήκατε αναμμένες λαμπάδες πίστης και ελπίδας.
Δεν ήταν εύκολα τα πράγματα, ούτε είναι.
Αυτά που έζησα θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στην ψυχή μου.
Ο ίδιος είμαι, αλλά «αλλιώς».


Όταν φτάνεις τόσο κοντά στον θάνατο, δεν μπορείς να παραμείνεις ίδιος.
Δεν θέλω να ξεχάσω.
Δεν θέλω να αφήσω τον χρόνο να αποδομήσει κι αυτήν την δοκιμασία.
Θέλω να θυμάμαι τον πόνο, την μοναξιά, την απελπισία, το κλάμα εκείνα τ’ ατελείωτα βράδια, το σκοτάδι του νου, το πόσο ευάλωτος και εύθραυστος ένιωσα.
Θέλω να θυμάμαι την τελευταία καρδιακή εξομολόγησή μου, την τελευταία προσευχή μου πριν την διασωλήνωση..., την αγωνία.
Θέλω να θυμάμαι την στιγμή που άνοιξα τα μάτια μου μέσα στην ΜΕΘ.
Θέλω να θυμάμαι, διότι μόνο έτσι θα μπορώ να εκτιμώ καθημερινά την υγεία, την ανάσα, το περπάτημα, το γέλιο, την παρέα, την χαρά...για να μην παίρνω τίποτα ως δεδομένο και τα πάντα ως θείο δώρο.
Για να μην πέσω στην αχαριστία, στην γκρίνια, στην μιζέρια...
Χωρίς κανένα υποκείμενο νόσημα, παλεύω εδώ και ένα μήνα...
Ο covid-19, μου «πήρε» πολλά, αλλά μου «έδωσε» κιόλας.
Όταν παλεύεις με τον θάνατο τότε όλα παίρνουν άλλο νόημα. Θάνατο...καταλαβαίνεις;
Ε, τότε καταλαβαίνεις πολλά, αλλά δυστυχώς δεν έχεις τον χρόνο να εξηγήσεις και να εξηγηθείς.
Πλέον βλέπεις ποια είναι τα σημαντικά και ποια τα ασήμαντα, ποια τα ουσιώδη και ποια τ’ ανούσια.
Στις πτέρυγες των νοσοκομείων του covid-19, των ΜΕΘ, βλέπεις ζωές να φεύγουν και να έρχονται. Και είναι φοβερό πως οι ζωές αυτές ψιθυρίζουν κάτω από τις μάσκες οξυγόνου, το βαθύ νόημα της ζωής.
Αγάπα.
Υπέμεινε.
Ταπεινώσου.
Συγχώρα.
Ζήσε.
Ανέπνευσε.
Ήλπιζε...
Γιατί;
Γιατί...Χριστός Ανέστη, χαρά μου!
Και αυτό έχει σημασία.

Χριστός Ανέστη τώρα και πάντα.
Αυτό είναι το μείζων!

Αυτή είναι η χειρολαβή από την οποία μπορείς να πιαστείς και ν’ανασηκωθείς, όπως ο κατάκοιτος από το κρεβάτι του...
Όχι που Ανέστη, όχι πως Ανέστη, όχι πότε Ανέστη... αλλά ότι Ανέστη! Αυτό έχει σημασία.
Ανέστη ο Χριστός αδελφοί...
..και η ζωή πολιτεύεται...
Κι ας είμαστε πάνω σε σταυρό.
Έρχεται η ώρα που τα πάντα για όλους θα γίνουν φως και ειρήνη και ζωή.

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2023

~ Εύκολο είναι να ζεις ως "χριστιανός". Δύσκολο όμως είναι να ζεις ως χριστιανός με Χριστό...




Εύκολο είναι να ζεις αρνούμενος στον σταυρό σου, κατηγορώντας τους άλλους, 
ψάχνοντας για ενόχους, 
αμνηστεύοντας τον εαυτούλη σου. 

Το δύσκολο είναι 
να σηκώνεις τον σταυρό σου ελεύθερα, 
δηλαδή υπεύθυνα 
και να βαδίζεις την ζωή σου 
πίσω από τον Χριστό, 
σαν τον Χριστό, 
ως χριστιανός 
και όχι απλά σαν καλός άνθρωπος.

Ο κόσμος είναι γεμάτος "καλούς" ανθρώπους 
που εύκολα θα πιάσουν από τον λαιμό 
οποιονδήποτε τους πειράξει έστω και λίγο. 

Ο παράδεισος όμως δεν θα γεμίσει με καλούς ανθρώπους, 
αλλά με χριστιανούς που ζήσανε 
την ζωή της Εκκλησίας του Χριστού 
ορθόδοξα, 
με ορθοπραξία...
και αυτό τους στοίχισε. 

Τους στοίχισε μια ζωή 
και τους χάρισε μια αιωνιότητα.

 Αχ και να μπορούσα να σε πείσω 
ότι τελικά αξίζει να "χάσεις" 
ακόμα και την ζωή σου 
για την αιωνιότητα. 
Μα εδώ ο Χριστός, αιώνες τώρα, 
κάποιους δεν μπορεί να τους πείσει...
εγώ θα σε πείσω;

 Μα αυτό που σε παρακαλώ είναι 
να σκεφτείς ποιο είναι το συμφέρον σου. 
Μερικά χρόνια ή η αιωνιότητα;

 Τί σου ζητώ; 
Να σκεφτείς λίγο λογικά 
για να αποφασίσεις 
για τα υπέρλογα, 
τα άφθαρτα, 
τα αιώνια, 
για την ζωή μετά την ζωή...
γιατί ακόμα και η λογική 
-και όχι μόνο η πίστη- 
μπορεί να γίνει ιερός συνεργός της σωτηρίας σου...

Κυριακή 31 Μαΐου 2020

Δεν βάλατε μπροστά ακόμα για παιδάκι; (!)

~ Πόσο κοφτερές μπορούν να γίνουν κάποιες τέτοιες "εξυπνάδες" που "ξεφεύγουν" συχνά από κάποιους από εμάς...
Τι ζημιές, και πολλές φορές ανεπανόρθωτες, μπορούν να κάνουν...
Και πόσο προσεκτικοί πρέπει να είμαστε στα λόγια, στις κουβέντες, στις σκέψεις και στις κρίσεις μας...
{εκ των "συν αυτώ"...}
Δεν βάλατε μπροστά ακόμα για παιδάκι; (!)


Ένα ερώτημα που ακούγεται σαν τον ήχο ενός σπαθιού που σπέρνει τον θάνατο σε ζευγάρια που δεν έχουν ακόμα τεκνοποιήσει.
Η τραγικότητα της ελληνικής νοοτροπίας στα καλύτερα της…
Εμείς οι ιερείς το ζούμε με τα ζευγάρια που παντρεύουμε και έχουμε επαφή μαζί τους. Ας δούμε λίγο το σκηνικό….
Όταν ένα ζευγάρι παντρεύεται, συνήθως μέχρι τα 3 χρόνια σε κάθε γιορτή (Πάσχα, Χριστούγεννα, της Παναγίας, Πρωτοχρονιά κλπ) ακούγεται από το σόι μια συγκεκριμένη ευχή. 
«Άντε και κανένα παιδάκι», 
«Τί ακόμα να κάνετε παιδί;», 
«Δεν φούσκωσε ακόμα η κοιλίτσα;», 
«Βάλατε ΜΠΡΟΣ;»!!. 
Αν μέχρι τα 3 χρόνια γάμου το ζευγάρι δεν έχει τεκνοποιήσει τότε οι γύρω-γύρω σταματούν αυτές τις ευχές γιατί σκέφτονται ότι ωχ! Κάτι συμβαίνει οπότε μην το συνεχίσουμε.
Καταρχήν , τέτοια ερωτήματα  είναι τρομερή αγένεια όταν δεν ξέρεις τι συμβαίνει με τη ζωή του άλλου.. 
Δεν ξέρουμε τι περνάει ένα ζευγάρι. Αν κάνει προσπάθειες, αν έχει πρόβλημα, αν το έχει αφήσει στον Θεό. Στην τελική δεν μας αφορά. Τέτοια ερωτήματα βάζουν τους νέους ανθρώπους στη διαδικασία να απολογηθούν, τους αγχώνουν και φυσικά τους πληγώνουν . 
Η καλύτερη ευχή που κάνουμε σε παντρεμένο ζευγάρι είναι να γίνουν Άγιοι ! Τίποτε άλλο. 
Με παιδιά , χωρίς παιδιά, με προβλήματα, με πολυτεκνία δεν έχει σημασία. 
Ο σκοπός του γάμου είναι ο Αγιασμός των συζύγων και όχι να κάνουμε παιδιά. Η τεκνοποίηση είναι από τους τελευταίους λόγους του γάμου. Στην τελική δεν χρειάζεται κάποιος να παντρευτεί για να κάνει παιδιά , τα κάνει και χωρίς γάμο. Αλλά για να αγιάσει χρειάζεται την ευλογία του Μυστηρίου.
Ο σκοπός του Μεγάλου Μυστηρίου του Γάμου δεν είναι να κάνουμε παιδιά. Είναι ένας από τους σκοπούς που φυσικά δεν εξαρτάται από εμάς αλλά από τον Θεό.
 Σύμφωνα με τους Πατέρες οι λόγοι για να παντρευτούν δύο άνθρωποι είναι οι εξής :
 - Ο Αγιασμός των συζύγων
 - Το σβήσιμο από την πύρωση της σαρκός που στο γάμο βρίσκει η επιθυμία το δικό της λιμάνι.
 - Η υπακοή και η καρποφορία της αγάπης και των αρετών μέσα από την ενότητα ως «μία σάρκα».
 - Αν είναι θέλημα του Θεού και συντελούν και οι βιολογικοί παράγοντες τότε θα έρθει ένα παιδί ως καρπός αγάπης και όχι απλά να το κάνουμε ώστε να διαιωνίσουμε το είδος μας ή να το προβάλουμε σαν προϊόν κοινωνικής καταξίωσης (Δυστυχώς συμβαίνει και αυτό πολλές φορές).
Αν ο Κύριος σκοπός του γάμου ήταν η απόκτηση των τέκνων, τότε στα χαρτιά του γάμου στην Εκκλησία θα έπρεπε να ζητάμε ιατρική γνωμάτευση γονιμότητας αλλιώς δεν θα εκδίδαμε άδεια. 
Από την άλλη, αν ερχόταν για να παντρευτεί κάποιο ζευγάρι άτεκνο ή που είχε πρόβλημα θα του λέγαμε «Αφού δεν μπορείτε να κάνετε παιδιά μην παντρευτείτε, δεν χρειάζεται».
Κύριος σκοπός του γάμου είναι ο Αγιασμός των συζύγων για να πάνε στη Βασιλεία των Ουρανών. Το «ΠΩΣ» θα πάνε εξαρτάται από τη δική τους συνέργεια με τη σχέση τους με τον Χριστό. Δεν υπάρχει κάτι άλλο….
Σύμφωνα με τον Ιερό Χρυσόστομο σκοπός του γάμου είναι η «άσκησις» και η «θεραπεία» για την «τελείωσιν» και την αγάπη και τη σωφροσύνη. Μιλάει δε για τη σωφροσύνη περισσότερο, όχι διότι η σπουδαιότητά της έχει στη σκέψη του προτεραιότητα, αλλά διότι το κάνει αυτό χάριν του ακροατηρίου του. Μένει άλλωστε πιστός στο χωρίο του Παύλου Α’ Κορ. 7, 5 όπου σκοπός της σωφροσύνης είναι η αγάπη, κι αυτό πάλι το κάνει χάριν του ακροατηρίου του. Δεύτερο δε συμπέρασμα είναι ότι την τεκνογονία δεν την θεωρεί πλέον σαν κύριο σκοπό του γάμου, την κρατάει όμως σαν μέσο τελειώσεως και την απαιτεί· μόνον όταν αρχίζει να καταλαμβάνει την πρώτη θέση, δεν της αναγνωρίζει τη θέση αύτη. Για τον Αγιασμό του ανδρογύνου μιλάει και ο Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης και άλλοι πατέρες.
Η Εκκλησία εύχεται στον γάμο την απόκτηση τέκνων και όλων των δωρεών του Θεού. Γι’ αυτό χρειάζεται προσευχή, ηρεμία και να ανοιχτούμε στο θέλημα του Θεού και όχι στη δική μας επιθυμία ή λογική. 
Είναι τρομακτικό να χωρίζουν ζευγάρια γιατί δεν μπόρεσαν να κάνουν παιδιά ή να παίρνουν φάρμακα, να πέφτουν σε κατάθλιψη κλπ. Οφείλουμε να καταλάβουμε και να αντιληφθούμε ότι πήγαμε ως ζευγάρι στην Εκκλησία να παντρευτούμε για να ακολουθήσουμε το θέλημα του Θεού και όχι δικά μας θελήματα και επιθυμίες. 
Κάνουμε υπακοή στο θέλημα του Θεού  και το ακολουθούμε ταπεινά , ως μια πράξη σταυρικής θυσιαστικής αγάπης. Τα υπόλοιπα είναι ματαιοδοξία που κολυμπάει στον εγωισμό της κοσμικής λογικής.
Σκοπός του γάμου λοιπόν είναι η εν Χριστώ τελείωση του ανδρογύνου και όχι ο πολλαπλασιασμός του είδους μας ή η εμμονή του ανδρογύνου στις σαρκικές τους σχέσεις χωρίς καμία προσπάθεια άσκησης και εγκράτειας με την δικαιολογία ότι πλέον είναι παντρεμένοι. (π.Παύλος Παπαδόπουλος).
Η γυναίκα ολοκληρώνεται όταν γίνει Μάνα:
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την μητρότητα ως Θείο δώρο. Εξάλλου έχουμε πρότυπο την Παναγία μας, δεν μπορούμε όμως να θέσουμε την μητρότητα ως αποκλειστική ολοκλήρωση της γυναίκας. Με την ίδια λογική τις  Αγίες Παρθενομάρτυρες, άτεκνες Αγίες και τις μοναχές θα έπρεπε να τις πετάξουμε στον γκρεμό.
Ο άνθρωπος είτε είναι άνδρας , είτε γυναίκα ολοκληρώνεται εν Χριστώ όταν μεταμορφωθεί και καλλιεργήσει το βάπτισμα μέσα από τον δρόμο των μυστηρίων. Άλλη ολοκλήρωση δεν υπάρχει. Οι άλλες ολοκληρώσεις ειναι βοηθητικοί δρόμοι. 
Η Μητρότητα ως δώρο και ευλογία:
Για να μην παρερμηνεύσουν κάποιοι τα λεγόμενα του άρθρου. Είναι σαφές ότι η μητρότητα είναι ευλογία , χαρά, και υπέρτατο δώρο μέσα από το θέλημα του Θεού για τη σωτηρία των ανθρώπων. Δεν είναι όμως ένας αυτοσκοπός που αν δεν επιτευχθεί θα πάρουμε χάπια, θα πάθουμε κατάθλιψη ή θα πέσουμε στον γκρεμό. 
Ο Κύριος μας είναι ο μοναδικός καρδιογνώστης και οφείλουμε να κάνουμε υπακοή στο θέλημα Του ΟΠΟΙΟ και αν είναι αυτό.
Δυστυχώς έχουμε πλάσει στο μυαλό μας για τη ζωή το λεγόμενο ΡΟΖ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ : 
Θα μεγαλώσω, θα σπουδάσω, θα κάνω λεφτά, θα βρω τον τέλειο άνθρωπο να παντρευτώ, θα κάνω πολλά παιδιά,  δεν θα έχω προβλήματα, θα παντρέψω τα παιδιά μου , θα μου φέρουν εγγονάκια και θα πάω 100 χρονών ώστε να απολαμβάνω όλα αυτά.
Δυστυχώς όμως, το έργο της ζωής δεν είναι αυτό…Κάποια στιγμή κόβεται από τον θάνατο ή δυσκολεύει από διάφορες συνθήκες. Οπότε ας προσγειωθούμε καλύτερα…
Τα παιδιά είναι υιοθετημένα αν έρθουν…
Δεν μας ανήκουν τα παιδιά αν έρθουν. Ανήκουν στο Θεό , εμείς είμαστε διαχειριστές και έχουμε ως στόχο να τους καλλιεργήσουμε το βάπτισμα και να τα προετοιμάσουμε για την Βασιλεία των Ουρανών. Υπάρχει ένας λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου που λέει ότι αν δεν διαπαιδαγωγήσουν οι γονείς τα παιδιά τους για την αγιότητα θα κριθούν ως φονιάδες. Οπότε καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα.
Προς γονείς, πεθερικά, φίλους, συγγενείς, γείτονες κλπ…. Των Νεονύμφων..
Σταματήστε να ενοχλείτε τους νεόνυμφους με τέτοιου είδους ερωτήσεις και ευχές που περιέχουν δηλητήριο, ματαιοδοξία, κοσμική λογική και κουτσομπολίστικη διάθεση. 
Να εύχεστε και να προσεύχεστε στους δικούς σας ανθρώπους ο γάμος τους να πάει στον Ουρανό και να γίνει το θέλημα του Κυρίου. Τίποτε άλλο….
 Το λέει το Ευαγγέλιο ξεκάθαρα : «ζητεῖτε δέ πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» (Ματθ. στ΄ 33). 
Είμαι κρίμα να φέρνουμε τα νέα παιδιά σε δύσκολη θέση με τέτοια ερωτήματα. 
Τι θα κάνει ένα ζευγάρι αν δεν μπορεί να κάνει παιδιά αυτό ειναι προσωπικό θέμα του ζευγαριού και με την ευλογία του πνευματικού τους πατερα. Αν μπορούν δηλαδή να σηκώσουν αυτό τον Σταυρό ή αν θα περπατήσουν άλλους δρόμους όπως ειναι η αναδοχή , ή υιοθεσία κλπ. Αυτά ειναι προσωπικά θέματα δύσκολα και δεν μπορούμε να τα θέτουμε σε κοινή θέα και να φέρνουμε τους ανθρώπους σε δύσκολη θέση. 
Προσωπικά γνωρίζω ζευγάρια που δεν είχαν κάποιο ιατρικό πρόβλημα και δεν μπόρεσαν να κάνουν παιδιά και άλλα ζευγάρια που η ιατρική έλεγε ότι δεν μπορούν να κάνουν παιδιά και τώρα ειναι πολύτεκνοι. 
Ας σταματήσουμε να παίζουμε με τις ψυχές και τις ζωές των ανθρώπων.  Έρχονται ζευγάρια σε εμας τους κληρικούς με κλάματα γιατί δέχονται αφόρητη πίεση απο το οικογενειακό περιβάλλον για να τεκνοποίησουν και βλέπεις δύο βλαστάρια στεναχωρημένα απο διαβολές τρίτων. Ας το σταματήσουμε επιτέλους αυτο. 
Προς τους νεονύμφους:
Αγαπητά μου παιδιά, κλείστε τα αυτιά σας. Σε αγενείς ερωτήσεις να απαντάτε ένα «ευχαριστούμε» με ένα χαμόγελο, δεν χρειάζεται κάτι άλλο. Να κάνετε προσευχούλα μαζί και υπακοή στον πνευματικό σας πατέρα ακολουθώντας το θέλημα του Κυρίου για τη σωτηρία σας. Τον δρόμο σας θα τον φωτίσει ο Χριστός. Εκείνος γνωρίζει καλύτερα. Μην αγχώνεστε και αφήστε τα όλα στον Χριστό. Τότε θα δείτε δωρεές και ευλογίες για τη σωτηρία σας.
Ο λόγος των Γάμο-Βαπτίσεων;
Δυστυχώς κάποιες φορές κρύβεται και το εξής εξοργιστικό, πέρα από τους λεγόμενους και καλά οικονομικούς λόγους.
«Κάτσε να δούμε αν μπορούμε να κάνουμε παιδιά διότι αλλιώς γιατί να παντρευτούμε ;»   (Δυστυχώς εμείς οι Ιερείς το έχουμε ακούσει και αυτό)
Τι λέει όμως άραγε η Ακολουθία του Γάμου;
Στα ειρηνικά της Ακολουθίας λέγεται η εξής ευχή γάμου «ὑπὲρ τοῦ παρασχεθῆναι αὐτοῖς... καρπόν κοιλίας πρός τό συμφέρον» και αλλού «Ὑπέρ τοῦ παρασχεθῆναι αὐτοῖς τέκνα εἰς διαδοχήν γένους, καί πάντα τά πρός σωτηρίαν αἰτήματα». Η λέξη συμφέρον έχει βαθύτερο νόημα. Εδώ πρόκειται για το συμφέρον της ψυχής και για τη σωτηρία των νεονύμφων.  Αυτός είναι ο πόθος όλων και της Εκκλησίας: Η σωτηρία των ανθρώπων. Έχουμε και άλλες αναφορές στην Εκκλησιαστική υμνολογία (πρβλ· «τό συμφέρον ποίησον», «πρός τό συμφέρον τῆς αἰτήσεως», «τά καλά καί συμφέροντα ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν» ἀπό τίς Ἀκολουθίες του Παρακλ. Κανόνα καί της Θ. Λειτουργίας).
{Μέ τίς συχνές αὐτές ἀναφορές δηλώνεται κατηγορηματικά ὅτι ἡ τεκνογονία στό γάμο εἶναι θέλημα Θεοῦ καί δωρεά ἰδιαίτερα τιμητική γιά τούς νεονύμφους· προβάλλεται ὡς ὑποχρέωση καί καθῆκον τῶν νεονύμφων καί τονίζεται ἐμφαντικά πώς ἡ ἀπόκτηση τέκνων εἶναι συμπλήρωμα τῆς εὐτυχίας τους. Δικαίως λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία μας δέχεται ὅτι σκοπὸς τοῦ γάμου εἶναι ἡ τεκνογονία καί δικαιολογεῖται ἀπόλυτα τό ἐπίμονο αἴτημα τοῦ Λειτουργοῦ πρός τόν ἀγαθό οἰκονόμο καί «δοτήρα πάντων τῶν ἀγαθῶν» νά χαρίσει στούς νεονύμφους τέκνα καί πλούσια τή χάρη του καί τήν εὐλογία. Αὐτή ὅμως ἡ ἀπόκτηση τέκνων δέν μπορεῖ στήν οὐσία νά εἶναι οὔτε αὐτοσκοπός οὔτε ὁ μόνος σκοπὸς τοῦ γάμου· ἄλλωστε γιά διάφορους λόγους δέν πραγματοποιεῖται πάντοτε καί ἡ στειρότητα εἶναι ἕνα ἀρκετά σύνηθες φαινόμενο. Ἀπομένει ἑπομένως νά δοῦμε πῶς καί γιατὶ ἡ τεκνογονία ἐντάσσεται στά πλαίσια τῆς ἀγωνιστικῆς πορείας τοῦ ἀντρόγυνου πρός τήν πνευματική τελείωση καί σωτηρία του πού εἶναι ὁ ἄλλος, πρῶτος καί κύριος θά λέγαμε, σκοπὸς τοῦ γάμου. }(http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/prayers/service_wedding_translation.htm)
Καλόν αγώνα σε όλα τα ζευγάρια με τέκνα, άτεκνα, σε μοναχικούς ανθρώπους, σε μοναχούς, σε μοναχές, σε ιερείς κλπ. Καλό αγώνα για τη ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ.

Τρίτη 29 Μαρτίου 2016

Το Ιερό Ραβασάκι...

iero-ravasaki
Κάθε Δευτέρα μετά την συνάντηση στο πνευματικό κέντρο της ενορίας μας, μία κοπέλα που εργάζεται ως νοσηλεύτρια στο νοσοκομείο της Νάουσας μου δίνει ένα χαρτάκι.
Με πλησιάζει, μου φιλά το χέρι και συγχρόνως το μικρό χαρτάκι περνά στην παλάμη μου. Δύο τρία ονόματα τις περισσότερες φορές. Χθες ήταν εφτά. Ονόματα ανθρώπων που κοιμήθηκαν. Κάθε εβδομάδα άλλα ονόματα. Κάθε εβδομάδα. Χωρίς σταματημό. Μου δίνει το χαρτάκι ώστε να τους μνημονεύω. Τόσα ονόματα. Τόσες ψυχές. Νέοι, ηλικιωμένοι, γυναίκες, άνδρες. Φεύγουν απότομα, κάποιοι άλλοι φεύγουν αργά αργά, μαρτυρικά. Κάποιοι προλαβαίνουν να δούνε την αλήθεια της ζωής και του θανάτου, να κοινωνήσουνε από του παπά το χέρι την αιωνιότητα, να δακρύσουν για την ζωή που δεν έζησαν, για την ζωή που έζησαν…
Όλοι άνθρωποι που πόνεσαν, που χάρηκαν, που πέρασαν από την γειτονιά μας, που αγνάντεψαν τον ίδιο ουρανό με μας κι ας μην τους γνωρίσαμε ποτέ.
Κάθε φορά που με πλησιάζει αυτή η κοπέλα μία χαρμολύπη γεμίζει η ύπαρξή μου. Ευγνωμονώ το Θεό που υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξεχνούν όσους φεύγουν.
Τί διακόνημα κι αυτό; Να συμπληρώνει κάθε εβδομάδα το ιερό ραβασάκι. Να γράφει εκεί μερικά ονόματα που περικλείουν ολόκληρες ζωές, πτώσεις και αναστάσεις, πάθη και αρετές, αμαρτία και μετάνοια, φίλους και εχθρούς, ευτυχία και δυστυχία, έρωτες και αγάπες, εμπάθειες και μίση, τραγούδια και μοιρολόγια.
Αυτό το χαρτάκι. Άλλη μία υπενθύμιση της προσκαιρότητάς μας.
Πόσο εύθραυστοι είμαστε…
Άραγε θα θυμάται κανείς το όνομά μας; σκέφτομαι· όχι για τίποτα άλλο, παρά μόνο να λένε και για μας ένα «Κύριε, ελέησε τον δούλο σου…».
- See more at: http://istologio.org/

Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2026

✔ Ο φιλότιμος αγώνας μας δεν γίνεται για να μας αγαπήσει ο Θεός, διότι ο Θεός μας αγαπά ούτως ή άλλως... Η αμαρτία μας είναι ρήξη σχέσης... Ο Θεός όμως δεν παύει να αγαπά τον άνθρωπο, λόγω της αμαρτίας του. Γιατί τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει την αγάπη Του...


|γράΦει ο π.Παύλος Παπαδόπουλος



✔ Όταν ο άνθρωπος σκύψει με συντριβή και ταπείνωση, 

όλα συγχωρούνται.

 


Μία είναι η ασυγχώρητη αμαρτία, η αμετανοησία. 



Δηλαδή η κατάσταση του ανθρώπου 

που εμμένει στην αμαρτία του, 

που απορρίπτει στην καθημερινότητά του 

τον τρόπο ζωής που προτείνει ο Χριστός.

 


Όταν ο άνθρωπος μετανοεί, 

δεν μένει στο παρελθόν, 

αλλά ατενίζει το μέλλον με ελπίδα και αισιοδοξία. 



Γι' αυτό και η μετάνοια 

δεν είναι μία πράξη που αναφέρεται μόνο στο παρελθόν, 

αλλά είναι μια δυναμική κατάσταση προς τα εμπρός· 

είναι η ζωντανή "τριαδική σχέση" 

ανθρώπου - Θεού - συνανθρώπου.

 


Η αμαρτία δεν είναι ένα νομικό γεγονός 

το οποίο θέλει ηθικού τύπου διόρθωση. 



Η αμαρτία μας είναι ρήξη σχέσης. 



Όπως αντίστοιχα η σωτηρία είναι ένωσης,

 "ίνα ώσιν έν". 



Γι'αυτό και χρειάζεται 

να προσεγγίζουμε την πνευματική μας προσπάθεια 

όχι ως ατομικά ασκητικά κατορθώματα, 

αλλά ως έναν τρόπο ζωής 

όπου όλοι συγχωρούνται 

και όλα προσεγγίζονται 

ως ευκαιρίες πνευματικής εξέλιξης, 

όχι αυτόνομα, 

αλλά μέσα στο ένα Σώμα, 

μέσα στην κοινωνία των προσώπων, 

μέσα στην εκκλησιαστική κοινότητα.

 



Ο Θεός δεν παύει να αγαπά τον άνθρωπο, 

λόγω της αμαρτίας του. 




Γιατί τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει την αγάπη Του. 



Όμως ενώ η αγάπη του Θεού είναι απροϋπόθετη, 

η σωτηρία μας δεν είναι απροϋπόθετη· 

αλλά χρειάζεται η αποκατάσταση της πνευματικής μας υγείας, 

ώστε να μπορέσουμε να βιώσουμε από τώρα 

αλλά και στην αιωνιότητα, 

αυτήν την ήδη υπάρχουσα αγάπη του Θεού 

που εκφράζεται 

ως μακροθυμία, 

συγχώρεση, 

έλεος, 

παρηγορία, 

θαλπωρή, 

συγκατάβαση, 

φωτισμός, 

ειρήνη.

 



Ο φιλότιμος αγώνας λοιπόν, 

δεν γίνεται για να μας αγαπήσει ο Θεός, 

διότι ο Θεός μας αγαπά ούτως ή άλλως.

 



Αγωνιζόμαστε για να δείξουμε 

ότι αναγνωρίζουμε αυτήν την αγάπη του Θεού 

και προσπαθούμε να αντιπροσφέρουμε 

με τις μικρές θυσίες που κάνουμε 

στις μεγάλες ευεργεσίες της φιλανθρωπίας Του 

και στο κυριότερο δώρο Του, 

που είναι η σωτηρία μας...




|εμείς από τον εκ των "συν αυτώ", Giannhs Orth