|γράΦει ο ΑρχμΧριστοδουλος
... Γιατί δεν
σώζει η εγγύτητα στον ιερό χώρο,
αλλά η
ένωση με τον Χριστό.
Οι Πατέρες είναι ξεκάθαροι:
η Εκκλησία δεν είναι καταΦύγιο συνήθειας,
αλλά τόπος
μεταμορφώσεως.
Δεν είναι θρησκευτικό πλαίσιο,
αλλά Σώμα Χριστού.
Ο άγιος
Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει πως
«πολλοί είναι μέσα στην Εκκλησία,
αλλά λίγοι είναι μέσα στον Χριστό».
Και ο
άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής διδάσκει ότι
η σωτηρία δεν είναι τυπική συμμετοχή,
αλλά υπαρξιακή αλλοίωση του ανθρώπου.
Δεν σώζει
η θρησκευτικότητα.
Δεν σώζει
η ευσέβεια χωρίς μετάνοια.
Δεν σώζει
η εικόνα του «καλού πιστού»
όταν η
καρδιά παραμένει αμετανόητη.
Άλλο ο
θρησκευόμενος
και άλλο
ο μετανοών.
Ο πρώτος
τηρεί τύπους.
Ο
δεύτερος σταυρώνει τον εαυτό του.
Ο άγιος
Ισαάκ ο Σύρος λέει ότι
«όποιος γνώρισε την αμαρτία του,
είναι μεγαλύτερος από εκείνον που είδε αγγέλους».
Διότι η
γνώση της πτώσεως γεννά ταπείνωση,
και η
ταπείνωση ελκύει τη Χάρη.
Πολλοί
έχουν σχέση με το σχήμα της πίστεως.
Λίγοι
έχουν σχέση με τον Σταυρό.
Και όμως,
ο Χριστός δεν μας κάλεσε
να Του μοιάζουμε εξωτερικά,
αλλά να πεθάνουμε και να αναστηθούμε μαζί Του.
Καλοί
χριστιανοί δεν είναι οι άψογοι,
αλλά εκείνοι που πέφτουν,
σηκώνονται,
εξομολογούνται με συντριβή,
και κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα Του
επειδή γνωρίζουν βαθιά την αναξιότητά τους
και γι’ αυτό ακριβώς έχουν ανάγκη τον Θεό.
Ο άγιος
Συμεών ο Νέος Θεολόγος το λέει ωμά:
Αν δεν κατοικεί ο Χριστός μέσα στην καρδιά,
όλα τα άλλα μένουν σκιά.
Η σωτηρία
δεν είναι θέμα παρουσίας στον ναό,
αλλά
κατοίκησης του Χριστού στον άνθρωπο.
Όχι θέμα
«πήγα»,
αλλά θέμα
«μετανοώ».
Όχι θέμα
«ανήκω»,
αλλά θέμα
«ζω εν Χριστώ».
Ας μη
μείνουμε στην Εκκλησία ως χώρο.
Ας
φτάσουμε στον Χριστό ως ζωή.
Γιατί
Εκκλησία χωρίς Χριστό γίνεται κενό,
ενώ
Χριστός μέσα στην καρδιά
γίνεται
σωτηρία...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου