Άγιος Γεώργιος ο Νεαπολίτης...
|Το σύνθημά του ήταν (και είναι) το «Ή Όλα ή Τίποτα»...
|το αρχικό κείμενο του π. Ηλία Μάκου
Λειτουργός του Υψίστου αφοσιωμένος και γνήσιος ήταν ο π. Γεώργιος από τη Νεάπολη της Μικράς Ασίας, όπου και υπηρετούσε εφημέριος στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Είχε τέτοια αγάπη για το Χριστό, που με τη δύναμή της νικούσε κάθε άλλη γήινη, και μπροστά στην οποία σβήνονταν ο φόβος.
Έτσι το λείψανό του, το οποίο είχε διασωθεί ακέραιο και άφθαρτο και που το 1924, λόγω της Μικρασιατικής καταστροφής, μεταφέρθηκε στο ναό αγίου Ευσταθίου Περισσού Αττικής, όπου και φυλάσσεται, είναι πηγή χάριτος.
Το 1797, οπότε και μαρτύρησε, ανταποκρίθηκε με χαρά σε κάλεσμα των πιστών του χωριού Μαλακωπή να λειτουργήσει στο ναό τους, γιατί το δικό τους ιερέα τον καταδίωκαν οι Τούρκοι και έμεναν αλειτούργητοι.
Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του και τους προφανείς
κινδύνους, ο παπα-Γιώργης δεν αρνήθηκε.
Δεν σκέφτηκε την άνεσή του.
Ανέβηκε σε
ένα γαϊδουράκι και ξεκίνησε μια πεζοπορία 6 ωρών για να πάει να λειτουργήσει,
να κοινωνήσει και να παρηγορήσει τους αδελφούς του.
Καθ' οδόν, στη χαράδρα
Κομπιά Ντερέ, έπεσε στα χέρια φανατικών αλλοθρήσκων.
Αφού τον λήστεψαν και τον
βασάνισαν, τον αποκεφάλισαν, σφραγίζοντας την επίγεια πορεία του με το αίμα του
μαρτυρίου.
Εν τω μεταξύ οι κάτοικοι της Μαλακοπής μάταια περίμεναν
εναγωνίως τον ιερέα.
Βλέποντας ότι είχαν περάσει τέσσερις μέρες και δεν είχε
εμφανιστεί ανησύχησαν και πήγαν στη Μαλακοπή, όπου έμαθαν ότι και εκεί δεν είχε
φανεί.
Τότε κατάλαβαν ότι κάτι κακό είχε συμβεί και άρχισαν να ερευνούν την
περιοχή, μαζί με τους κατοίκους της Μαλακοπής.
Βρήκαν πράγματι το άγιό του
λείψανο και την κεφαλή πεταμένα στη χαράδρα.
Τρόμαξαν μπροστά στο αποτρόπαιο
θέαμα, ωστόσο με δάκρυα και θρήνους το έθαψαν γρήγορα εκεί που το βρήκαν,
εξαιτίας των Τούρκων, και τοποθέτησαν μια πέτρα με την επιγραφή :
“ Ιερεύς
Γεώργιος”.
Μετά από αρκετά χρόνια εμφανίστηκε επανειλημμένως ο Άγιος
Οσιομάρτυρας και νεομάρτυρας Γεώργιος σε μια γυναίκα χήρα και ζήτησε να γίνει
ανακομιδή του λειψάνου του.
Όλοι οι Νεαπολίτες με επικεφαλής τον ιερέα Νεόφυτο πήγαν και
έκαναν την ανακομιδή και βρήκαν άφθορο το Άγιο λείψανο, πλήρες ευωδίας και
χάριτος.
Το μετέφεραν στη Νεάπολη και το τοποθέτησαν σε ξύλινη λάρνακα σ’ ένα
δωμάτιο του σπιτιού του ιερέα Νεοφύτου, όπου και έκαιε ακοίμητη κανδήλα.
Πολλοί Χριστιανοί, όχι μόνο από τη Νεάπολη, προσέρχονταν να
προσκυνήσουν και πολλοί ασθενείς θεραπεύονταν επικαλούμενοι τον Άγιο.
Ο Άγιος
δε έκανε πολλά θαύματα όχι μόνο στους Χριστιανούς αλλά και στους Τούρκους.
Ήξερε και διακύρηττε ότι μια μέρα θα φύγουμε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, από αυτή τη ζωή, θα σφαλιστούν τα μάτια μας, αλλά θα ανοίξουν τα μάτια της ψυχής μας, με τα οποία, μόνο αν τα έχει καθαρίσει η πίστη στο Χριστό, θα μπορέσουμε να δούμε τη δόξα Του.
Με την οσιακή ζωή του ο απλός αυτός παππούλης, μας λέει ότι δεν μπορούμε να αστειευόμαστε στα μεγάλα και σοβαρά ζητήματα της ζωής μας.
Και δεν υπάρχει άλλο πιο ζωτικότερο θέμα για την ύπαρξή μας, για να ασχοληθούμε, από την πραγματικότητα της αιωνιότητας, προς την οποία ήταν μόνιμα στραμμένος ο άγιος Γεώργιος ο Νεαπολίτης.
Με την καρδιά του γεμάτη φλόγα και την απόφαση αμετάκλητη να φτάσει στον προορισμό του, δεν οπισθοχώρησε ούτε για μια στιγμή και σκοπός του ήταν να παλεύει να ανυψώσει κολασμένες ψυχές από την άβυσσο του κακού. Η χριστιανική ζωή μοιάζει μ’ ένα δρόμο δύσκολο, που ο οδοιπόρος του θα συναντήσει πάρα πολλά εμπόδια. Κάποτε, όμως, σταματά, ταλαντεύεται και σκέπτεται την επιστροφή.
Πρέπει να είναι πάρα πολύ πιστός στις στιγμές αυτές, για να έχει όλη του την καρδιά δοσμένη στο Θεό.
Πόσοι από μας, σαν τους αναποφάσιστους οδοιπόρους, δειλιάζουμε στους πάγους και στα χιόνια της ζωής.
Ακόμα, πόσες φορές μας παρασύρουν τα θέλγητρα του κόσμου αυτού και βουλιάζουμε στο τέλμα και στον αφανισμό!
Το σύνθημα του αγίου Γεωργίου του Νεαπολίτη ήταν «ή όλα ή τίποτα».
Πραγματικά, τα είχε παραδώσει όλα στο Θεό και δεν κράτησε τίποτε για τον εαυτό του...
"αμΦ." σημείωση:
Χθες, όμως, 2 Νοεμβρίου 2026, μια τεράστια πομπή πιστών συνόδευσε σε μια πορεία 1 και πλέον ώρας το άΦθαρτο σκήνωμα του Αγίου της Πόλης από τον Άγιο Ευστάθιο, που τον Φιλοξενούσε 101 ολόκληρα χρόνια, από τότε που τον έφεραν από τη Νεάπολη της Μικράς Ασίας, στο Ιωνικό Κέντρο που καιρό τώρα ετοιμαζόταν γι΄αυτήν ακριβώς τη στιγμή...
Κι όπως σωστά γράΦει (και φωτογραΦίζει) ο Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Κέντρου Μικρασιατικού
Πολιτισμού Νέας Ιωνίας, κ.Λουκάς
Χριστοδούλου:
«ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ,
ΤΗ ΝΕΑ
ΙΩΝΙΑ.
Ο πρόσφυγας Άγιος Γεώργιος ο Νεαπολίτης μετά
από 100 και πλέον χρόνια ήρθε στο σπίτι του. Στην εκκλησία του.
Στο ΙΩΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ που αποτελεί το κόσμημα της
πόλης μας!
Συγχαρητήρια στον Μητροπολίτη μας κ. Γαβριήλ
και σε όσους βοήθησαν για την κατασκευή του ΙΩΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ που πλέον αποτελεί
σημείο Πολιτισμού και Μικρασιατικής Μνήμης!
Ταις αυτού αγίαις πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον
ημάς. Αμήν!
~ Απολυτίκιον - Ήχος α’
Νεαπόλεως γόνος Ιωνίας της Νέας το καύχημα και των Ορθοδόξων
προστάτης Ιερομάρτυς, Γεώργιε, θαυμάτων ανεδείχθη ποταμός η θεία των λειψάνων
σου σορός, αναβλύζει γαρ ιάσεις παντοδαπάς τοις ευλαβώς κραυγάζουσι, δόξα τω σε
δοξάσαντι Θεώ, δόξα τω σε αφθαρτόσαντι, δόξα τω δωρησαμένω σε ημίν πρέσβυν
ακοίμητον.
Την ασματική ακολουθία του Ιερομάρτυρος Αγίου Γεωργίου,
εποίησέ το 1952 ο Μικραγιαννανίτης Άγιος Γεράσιμος ο Υμνογράφος.
|από την εκ των "συν αυτώ" ΝεοΙωνιώτισσα Βασιλική Εμβαλωμένου, αλλά κι από εδώ...
(αν θες περισσότερα, πήγαινε στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ...)
