✔ Το Χάρισμα, που χρειάζεται ... ενεργοποίηση!!!

   

      Μια τεράστια αλήθεια, 

που ούτε καν υποψιαζόμαστε...

Είμαστε τόσο ανύποπτοι, 
οι περισσότεροι από εμάς που χριστήκαμε 
και βαπτιστήκαμε Ορθόδοξοι Χριστιανοί...

Δεν υποπτευόμαστε καν πως
αυτό που "κουβαλάμε" 
από εκείνη την ευλογημένη 
(αλλά και ανεπανάληπτη 
για την σωτηρία της ψυχής μας...)
μέρα είναι ό,τι πιο σημαντικό 
φέρουμε μέσα μας...

Η Χάρις Του Αγίου Πνεύματος...

Η Πνοή, που δέχτηκαν, 

όχι μόνο όσοι βρίσκονταν στο υπερώο 

εκείνη την ανεπανάληπτη ημέρα της Πεντηκοστής, 
αλλά και όσοι βρίσκονταν έξω απ΄αυτό, 
150 περίπου στον αριθμό...

Δυστυχώς όμως αυτό το θεϊκό χάρισμα 

παραμένει συνήθως ανενεργό...

Κι αυτό εξαιτίας μας...

Κάνουμε τα πάντα, εκτός από εκείνα,
που χρειάζεται για να "λειτουργήσει"...

Γιατί, ενεργοποιείται μονάχα 

όταν η ψυχή μας κινηθεί προς το καλό,
όχι όμως όπως αυτό το εννοεί ο "κόσμος", 
αλλά όπως το ορίζει Ο Θεός!

Τότε, η ψυχή καταλαβαίνει και "βραβεύεται" 

με μια, μικρή έστω γεύση, 

από τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος...

(Είναι τυχαίο πως όλα αυτά τα χαρίσματα 

απουσιάζουν συνήθως από τις ζωούλες μας;)

Ενεργοποίηση, λοιπόν!

Ο καθένας, όπου Ο Θεός τον έταξε...
Και με όποιον τρόπο μπορεί...

Δεν είναι τεράστια 
αυτή η αλήθεια;
Κι αν δεν την μεταφέρουμε εμείς στα παιδιά μας, 

ποιος άραγε περιμένουμε να το κάνει;

(Μας τα μετέΦεραν κάποια 
από τα "τυχερά" πνευματικοπαίδια ενός πΑππούλη.
Από τον ταπεινό δικό τους "κύκλο" της Αγίας Γραφής,  

που γίνεται εδώ και χρόνια, 

κάπου στην Αθήνα...)


~ Για την μεταφορά: "αμΦοτεροδέξιος"

|πρώτη δημοσίευση: 18/11/2017

   (αύριο το β΄μέρος...)

✔ Άγιος Γεράσιμος Κεφαλληνίας ο νέος ασκητής

Ο Όσιος Γεράσιμος (βλέπε επίσης και στις 16 Αυγούστου), γεννήθηκε το 1509 μ.Χ. στα Τρίκαλα της Κορινθίας. 

Καταγόταν από την επίσημη οικογένεια των Νοταράδων και ήταν γιος του Δημητρίου και της Καλής.  

Από μικρός έλαβε χριστιανική και αρχοντική ανατροφή και διακρινόταν στο σχολείο για την ευστροφία και την ευφυΐα του μυαλού του. 

Ευγενική ψυχή ο Γεράσιμος, συμπαθούσε τους φτωχούς συμμαθητές του και τους βοηθούσε με κάθε τρόπο.  

Όταν έφτασε σε ώριμη ηλικία, περιηγήθηκε διάφορα μέρη, όπως την Ζάκυνθο, την Κωνσταντινούπολη και τα γύρω απ' αύτη, το Άγιον Όρος, διάφορες Μονές της Ανατολής για να μείνει στην Ιερουσαλήμ. 

Εκεί υπηρέτησε σαν νεωκόρος για ένα χρόνο στον Ναό της Αναστάσεως και χειροτονήθηκε Διάκονος και αργότερα Πρεσβύτερος, από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Γερμανό. 

Κατόπιν έφυγε και από 'κει και κατέληξε στην τοποθεσία Ομαλά της Κεφαλονιάς, όπου έκτισε γυναικείο Μοναστήρι και το ονόμασε Νέα Ιερουσαλήμ.  

Στη Μονή αυτή λοιπόν, αφού έζησε ασκητικά και ανέπτυξε μεγάλες αρετές, βοηθώντας πνευματικά και υλικά τους κατοίκους της Κεφαλονιάς, απεβίωσε ειρηνικά στις 15 Αυγούστου του 1579 μ.Χ., σε ηλικία περίπου 70 ετών.  

Η ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του έγινε το 1580-81 μ.Χ...

     |μας έστειλε ο π.ΘεόΦιλος

 (πολύ περισσότερα όποιος θέλει θα τα βρει εδώ...)

"Να πάρει η ευχή, με νόμισαν για Άγιο. Βρε εμένα τον αμαρτωλό. Να πάρει η ευχή, τι πάθαμε... Όχι σε μένα τον αμαρτωλό. Στον Χριστό, στον Χριστό!"

 

Με πήγαν κάτι πνευματικοπαίδια μου στην Κρήτη 

και πήγα κι εγώ την Κυριακή στην εκκλησία.

Κάθισα σε μία γωνιά, έτσι μαζεμένος. 

Μετά από λίγο ήρθε μία γυναίκα να εκκλησιαστεί

 και άρχισε να φωνάζει:

- Τι τον θέλετε αυτόν τον παπά εδώ, 

διώξτε τον καλόγερο, δεν μπορώ.

Ο κόσμος δεν με είχε δει. 

Λίγοι με είδαν.

Εγώ άρχισα να προσεύχομαι.

Μα όσο εγώ προσευχόμουν, 

τόσο περισσότερο φώναζε αυτή.

Την έβγαλαν έξω, 

αλλά έλεγε πως τάχα θέλει να μπει μέσα 

για τη Λειτουργία και την άφησαν. 

Μόλις μπήκε, άρχισε πάλι να φωνάζει. 

Την κρατούσαν τέσσερις άντρες δυνατοί 

και πάλι δεν μπορούσαν να την κάνουν καλά.

Άρχισε να λέει διάφορες βρισιές για μένα 

και τους είπα να τη φέρουν εκεί μπροστά μου.

 Όταν την έφεραν, εκεί να δεις πως έκανε...

Τη σταύρωσα και ησύχασε. 

Ήταν πολύ ταλαιπωρημένη. 

Δαιμόνιο είχε. 

Κατάλαβες;

Ξέρεις, δαιμόνιο ήταν και έφυγε.

Τελείωσε η Λειτουργία 

κι άρχισε ο κόσμος να έρχεται 

να μου φιλάει το χέρι.

Έπεσαν πάνω μου άλλος να με ακουμπήσει, 

άλλος πέταγε τη ζακέτα του πάνω μου, 

άλλος το μαντήλι του, 

άλλος έβαζε το χέρι του να με αγγίξει.

- Όχι σε μένα τον αμαρτωλό. 

Στον Χριστό, στον Χριστό!

Τους έλεγα κι έτρεχα γρήγορα να κρυφτώ, 

μα που να τους ξεφύγω... 

Να πάρει η ευχή, με νόμισαν για Άγιο. 

Βρε εμένα τον αμαρτωλό. 

Να πάρει η ευχή, τι πάθαμε.

Ξέρεις τους αγαπώ τους Κρητικούς, 

είναι καλοί οι καημένοι. 

Και πολύ εργατικοί. 

Και λένε ωραίες μαντινάδες.

Ακούεις, βρε τους ευλογημένους, 

να με νομίζουν για Άγιο. 

Τι πάθαμε να πάρει η ευχή;

Άγιος Πορφύριος ό Καυσοκαλυβίτης

 

|από τον Γεώργιο Καλογήρου

✔ Ευλόγησε τους εχθρούς μου Κύριε...

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, Κύριε! 

 Οι εχθροί με έχουν οδηγήσει μέσα στην αγκάλη Σου περισσότερο, από ό,τι οι φίλοι μου. 

Οι φίλοι με έχουν προσδέσει στην γη, ενώ οι εχθροί με έχουν λύσει από την γη και έχουν συντρίψει όλες τις φιλοδοξίες μου στον κόσμο.

Οι εχθροί με αποξένωσαν από τις εγκόσμιες πραγματικότητες και με έκαναν έναν ξένο και άσχετο κάτοικο του κόσμου. 

Όπως ακριβώς ένα κυνηγημένο ζώο βρίσκει ασφαλέστερο καταφύγιο από ένα μη κυνηγημένο, έτσι και εγώ, καταδιωγμένος από τους εχθρούς, έχω εύρει το ασφαλέστερο καταφύγιο, προφυλασσόμενος υπό το σκήνωμά Σου, όπου ούτε φίλοι ούτε εχθροί μπορούν να απωλέσουν την ψυχή μου.

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ώ Κύριε! 

Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.

Αυτοί μάλλον, παρά εγώ, έχουν ομολογήσει τις αμαρτίες μου ενώπιον του κόσμου.

Αυτοί με έχουν μαστιγώσει, κάθε φορά που εγώ είχα διστάσει να μαστιγωθώ.

Με έχουν βασανίσει, κάθε φορά που εγώ είχα προσπαθήσει να αποφύγω τα βάσανα.

Αυτοί με έχουν επιπλήξει, κάθε φορά που εγώ είχα κολακεύσει τον εαυτό μου.

Αυτοί με έχουν κτυπήσει, κάθε φορά που εγώ είχα παραφουσκώσει με αλαζονεία.

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! 

Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.

Κάθε φορά που είχα κάνει τον εαυτό μου σοφό, αυτοί με αποκάλεσαν ανόητο.

Κάθε φορά που είχα κάνει τον εαυτό μου δυνατό, αυτοί με περιγέλασαν σαν να ήμουν νάνος.

Κάθε φορά που θέλησα να καθοδηγήσω άλλους, αυτοί με έσπρωξαν στο περιθώριο.

Κάθε φορά που έσπευδα να πλουτίσω, αυτοί με εμπόδισαν με σιδηρά χείρα.

Κάθε φορά που είχα σκεφθεί ότι θα κοιμόμουν ειρηνικά, αυτοί με ξύπνησαν από τον ύπνο.

Κάθε φορά που προσπάθησα να κτίσω σπίτι για μία μακρά και ήρεμη ζωή, αυτοί το κατεδάφισαν και με έβγαλαν έξω.

Στ' αλήθεια, οι εχθροί με έχουν αποσυνδέσει από τον κόσμο και άπλωσαν τα χέρια μου στο κράσπεδο του ιματίου Σου.

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ώ Κύριε! 

Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.

Ευλόγησέ τους και πλήθυνέ τους! 

Πλήθυνέ τους και κάνε τους ακόμη πιο σκληρούς εναντίον μου!

Ώστε η καταφυγή μου σε Σένα να μην έχει επιστροφή.

Ώστε κάθε ελπίδα μου στους ανθρώπους να διαλυθεί ως ιστός αράχνης.

Ώστε απόλυτη γαλήνη να αρχίσει να βασιλεύει στην ψυχή μου.

Ώστε η καρδιά μου να γίνει ο τάφος των δύο κακών διδύμων μου αδελφών: της αλαζονείας και του θυμού.

Ώστε να μπορέσω να αποθηκεύσω όλους τους θησαυρούς μου εν ουρανοίς.

Ώστε να μπορέσω για πάντα να ελευθερωθώ από την αυταπάτη, η οποία με περιέπλεξε στο θανατηφόρο δίχτυ της απατηλής ζωής.

Οι εχθροί με δίδαξαν να μάθω -αυτό που δύσκολα μαθαίνει κανείς- ότι ο άνθρωπος δεν έχει εχθρούς στον κόσμο, εκτός από τον εαυτό του!...

Μισεί κάποιος τους εχθρούς του μόνον όταν αποτυγχάνει να αναγνωρίσει ότι δεν είναι εχθροί, αλλά σκληροί και άσπλαχνοι φίλοι!...

Είναι πράγματι δύσκολο για μένα να πω ποιος μου έκανε περισσότερο καλό και ποιος μου έκανε περισσότερο κακό στον κόσμο: οι εχθροί ή οι φίλοι.

Γι' αυτό, ευλόγησε, ω Κύριε, και τους φίλους μου και τους εχθρούς μου...

  |πρωτοαναρτήσαμε τον Οκτώβριο του 2021.

Εξ΄ου και τα σχόλια, που θα δεις από τότε...

2️⃣0️⃣ 𝝤𝝟𝝩𝝮𝗕𝝦𝝞𝝤𝝪 - Άγιος Αρτέμιος ο Μεγαλομάρτυς

 

   Ο Άγιος Αρτέμιος ήταν διακεκριμένος πολιτικός του Βυζαντίου και ευσεβέστατος χριστιανός. 

Ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τα ηθικά και πολιτικά του χαρίσματα, του έδωσε το αξίωμα του πατρικίου και τον διόρισε Δούκα και Αυγουστάλιο της Αλεξανδρείας.

Το 357 μ.Χ. πηγαίνει στην Πάτρα, κατ' εντολή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίου, γιου του Μεγάλου Κωνσταντίνου, για να παραλάβει τα σεπτά λείψανα του Αγίου Ανδρέα και να τα ανακομίσει στον νεόκτιστο Ναό των Αγίων αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη (3 Μαρτίου 357 μ.Χ.).

Κατά την διαμονή του στην Πάτρα κατασκεύασε υδραγωγείο. 

Στρατοπεδευμένος στην περιοχή της Μονής Γηροκομείου, ελεούσε και βοηθούσε πλήθος αναξιοπαθούντων και κυρίως γερόντων, γεγονός που δικαιολογεί την τοπωνυμία Γηροκομείο.

Όταν, το 363 μ.Χ., ο Αρτέμιος άκουσε ότι ο Ιουλιανός ο Παραβάτης βασάνιζε τους χριστιανούς στην Αντιόχεια, ήλθαν στα χείλη του τα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ προς το Θεό: «Κύριε, πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με». 

Πράγματι, με τη δύναμη που του έδωσε ο Θεός, πήγε αμέσως στην Αντιόχεια και με παρρησία ήλεγξε ευθέως τον Ιουλιανό για τις παρανομίες του κατά των χριστιανών. 

Ο Ιουλιανός, που δεν περίμενε τέτοια στάση από αξιωματούχο, τον συνέλαβε και τον μαστίγωσε αλύπητα. 

Έπειτα του έσπασε τα κόκαλα με πέτρες, και τελικά τον αποκεφάλισε. 

Το Ιερό λείψανο του Αρτεμίου παρέλαβε κάποια διακόνισσα, η Αρίστη, που το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό του προφήτου Προδρόμου...

  πηγή

✔ Ο Απόστολος Λουκάς είναι ο ευαγγελιστής των Ελλήνων... |Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης♰

 

Χθες γιόρταζε ο απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς.

 Δεκαοκτώ, δηλαδή, Οκτωβρίου. 

Μεγάλη προσωπικότης της αρχαίας Εκκλησίας.

 

Κατήγετο από την Αντιόχεια. 

Έλληνας το γένος. 

Με μεγάλη μόρφωση και παιδεία. 

Ήταν ειδωλολάτρης.

 

Κι ενώ ασκούσε το ιατρικό επάγγελμα στη Θήβα της Βοιωτίας, 

όταν ήταν αυτοκράτορας στη Ρώμη ο Τίτος, 

έφθασε εκεί, στην πόλη των Θηβών, 

ο απόστολος Παύλος. 

Εκήρυξε τον Θείο λόγο 

και αλίευσε και τον ιατρό και ζωγράφο Λουκά...

 

|Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ...

✔ Η ζωή μας απλά ένας δρόμος, αλλά με αιώνια προοπτική...

 

|εκλάπη από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή

✔ Κάτσε αναπαυτικά και άκου καλά... |Γέροντας Νεκτάριος, Δίκαιος της Ιεράς Σκήτης του Αγίου Ανδρέα (Σεράι)

 

    Όσα έχουμε ζήσει με τον άγιο προκάτοχο του Γέροντα Νεκτάριου, τον Γέροντα Εφραίμ, μέσα από τις αΦηγήσεις δικών μας Αγιορειτών Μοναχών αλλά και μέσα από τις αμέτρητες ομιλίες του που έχουν περάσει από τα αυτιά μας - μακάρι κι από τις καρδιές μας - δεν είναι απ΄αυτά που εύκολα λέγονται, ούτε γράφονται έτσι στα πρόχειρα σε χαρτιά και οθόνες.

  Δύο μόνο κουβέντες μπορούμε να πούμε με σιγουριά, πίσω από την ασΦάλεια του πληκτρολογίου μας;

 Πως δεν είναι καθόλου τυχαίο πως ο ίδιος ο αγιασμένος Δικαίος Εφραίμ τον επέλεξε ως διάδοχό του και πως ο Γέροντας Νεκτάριος πράγματι βαδίζει στα χνάρια του... 

   Πάμε τώρα να τον ακούσουμε;

Και την ομιλία του βέβαια,

 που προηγήθηκε του αρχονταρικιού...

☆ Ξεκάθαρα πράγματα...

       

          |περί αποφυγής τεκνογονίας... 

    Όσο και να μη μας συμΦέρουν κάποιες κουβέντες σε τέτοια δύσκολα θέματα, πρέπει να ακούγονται.

Μας αρέσουν - δεν μας αρέσουν...

Γιατί κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, θα τις βρούμε μπροστά μας.-

   Όταν οι σύζυγοι δεν αφήνουν τον Θεό να αποφασίζει για τον αριθμό των παιδιών, αλλά εφαρμόζουν διάφορα αμαρτωλά εφευρήματα, για να αποφεύγουν τα παιδιά, η πείρα διδάσκει ότι υπάρχουν δυσάρεστες επιπτώσεις και στην παρούσα ζωή. 

Όταν οι γονείς μένουν σκόπιμα (και όχι γιατί ο Θεός έτσι το θέλησε) στο ένα παιδί, αυτό συνήθως γίνεται ιδιαίτερα εγωϊστικό και απαιτητικό, γιατί οι γονείς του τού κάνουν όλα τα θελήματα και καταντούν σκλάβοι του. 

Στην περίπτωση δε, που οι γονείς μένουν σκόπιμα στα δύο παιδιά, τότε συνήθως τα παιδιά ζηλεύουν αφάνταστα το ένα το άλλο. 

Στα τρία παιδιά αρχίζει να καλλιεργείται μεταξύ τους η αγάπη και η αλληλοβοήθεια. 

Κι όσο το ανδρόγυνο αφήνει τον Θεό να αποφασίζει για τον αριθμό των παιδιών, τόσο περισσότερο αυξάνεται και η ευλογία Του στο σπίτι εκείνο...

        ~ Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτη

 

  (εμείς από τη Ροδάνθη Βαϊλάκη)

  |αν κάποιος θέλει παραπάνω για το συγκεκριμένο θέμα, μπορεί να το βρει εδώ...

✨ Και, θέλουμε - δεν θέλουμε, ό,τι έχουμε μέσα μας, φαίνεται...

 

☆ "Δεν μπορείς να Νομοθετήσεις Νηστεία εκεί που δεν υπάρχει...!!! |Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

 

☆ Ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα της σειράς «Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής» ...

 

   Ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα της σειράς «Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής», παραγωγής του Ινστιτούτου «Άγιος Μάξιμος», η οποία θα προβληθεί στο Mega φέτος το χειμώνα.

   Η ζωή του Αγίου θα ξεδιπλωθεί στη μικρή οθόνη ανοίγοντας ένα μεγάλο παράθυρο στη ζωή του Αγίου Όρους, των ασκητών, των πειρασμών και της νοερά προσευχής !

   Η σειρά θα προβάλλει την ζωή του Αγίου από την παιδική του ηλικία, τα εφηβικά του χρόνια τα οποία έχουν μεγάλο ενδιαφέρον μιας και ο Άγιος έκανε πολλές δουλειές για να ζήσει την φτωχική του οικογένεια. 

   Ταξίδεψε, εγκατέλειψε την πατρική εστία, έδωσε μάχες, απογοητεύτηκε από τους ανθρώπους, πληγώθηκε, πολεμήθηκε αλλά ποτέ δεν έχασε την εμπιστοσύνη του στο Θεό...

   Φυσικά όλη του η διαδρομή είναι πλαισιωμένη από τα ήθη και τα έθιμα του τόπου που μεγάλωσε στην Πάρο, με όλες τις δυσκολίες τις αδυναμίες αλλά και την αγάπη στην παράδοση και κυρίως στην εκκλησία.

   Στον πρώτο κύκλο το νεαρό Φραγκίσκο μετέπειτα Άγιο Ιωσήφ μέχρι και που έγινε μοναχός, τον υποδύεται ο Τάσος Λέκκας, ένας ηθοποιός που θα καταπλήξει με την ερμηνεία του σύμφωνα με τις μαρτυρίες από τα γυρίσματα και το αποτέλεσμα των σκηνών. 

   Στην πορεία σε μεγάλη ηλικία, τον Άγιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή 

θα υποδυθεί ο Άρης Σερβετάλης, σε μια ώριμη και προχωρημένη πνευματική πλέον ζωή δίνοντας την ευκαιρία στους τηλεθεατές να γνωρίσουν την αληθινή ζωή που οδηγεί στο Φως με τη μοναδική του επίσης ώριμη ερμηνεία στην πνευματική διαδρομή.

   Το σενάριο υπογράφει ο Γιώργος Τσάκκας και την σκηνοθεσία ο Χάρης Βαφειάδης, ενώ στη σειρά θα δούμε πολλούς γνωστούς και αγαπημένους ηθοποιούς...

  πηγή

 

🕯️ JoseF van den Berg – Τα άΦησε όλα για τον Θεό...

 

Στις 17 Οκτωβρίου 2023 κοιμήθηκε εν Κυρίῳ ο Josef van den Berg, ο Ολλανδός ηθοποιός που εγκατέλειψε τη δόξα, την επιτυχία και το θέατρο, για να ακολουθήσει την κλήση του Θεού, ζώντας ασκητικά σε ένα μικρό υπόστεγο για ποδήλατα.

Με αφορμή την επέτειο της κοιμήσεώς του, οι Εκδόσεις Άθως παρουσιάζουν μια συγκλονιστική αρχειακή συνέντευξή του στην ολλανδική τηλεόραση, το 1999, στην οποία μιλά για την απόφασή του και τον δρόμο που επέλεξε να ακολουθήσει.

🎬 Δείτε το βίντεο με ενσωματωμένους ελληνικούς υπότιτλους: https://youtu.be/F3_3q2Tz9KQ

Ας είναι η μνήμη του αιωνία!

   |κι αν θες και το βιβλίο, ρίξε μια ματιά εδώ...

✨ Τα δυο 20χρονα παλικάρια του Χριστού, Άγιοι Γαβριήλ και Κυρμιδώλης |Οι Νεομάρτυρες της Ορθόδοξης Αιγύπτου (♰ 18 Οκτωβρίου 1522)

               

      |Εντάξει, ο Γαβριήλ, θα πει κάποιος. 

Αλλά ... "Κυρμιδώλης"; 

Ποιος είναι πάλι αυτός;

Δες παρακάτω ποιος είναι! 

Αύριο, θα ξημερώσουν 

504 χρόνια από τότε

που θυσίασαν τα νιάτα, τη μόρφωση, 

το μέλλον και τη ζωή τους ολόκληρη

για τον Χριστό...

Και από δω και πέρα, 

μαζί με το "ΓΑΒΡΙΗΛ"...

να θυμάσαι κι αυτό το όνομα:

ΚΥΡΜΙΔΩΛΗΣ... 

Που ξέρεις;

Μπορεί να σου χρειαστεί...

Οκ;

   ~ Το α(μ)φιέρωμα στη μνήμη τους, εκ των "συν αυτώ" ευεργετηθέντων από αυτούς τους 2 νέους αγίους μας...|

                       

   "Γεννήθηκαν 

και έζησαν την σύντομη ζωή τους 

πριν από 500 χρόνια στον ίδιο τόπο 

που άφησαν και την τελευταία τους πνοή. 

Στο αρχαίο Φρούριο της Βαβυλώνας, 

στις κατακόμβες του οποίου αναπαύονται 

στον αιώνα τον άπαντα τα λείψανά τους. 

Εκεί που βασανίστηκε 

και φυλακίστηκε ο Άγιος Γεώργιος 

και εκατομμύρια πιστών 

συρρέουν από τα πέρατα του κόσμου 

για να ανάψουν ένα ταπεινό κερί 

και να προσευχηθούν στην χάρη του..."

«Σε αυτόν εδώ τον χώρο 

δύο λεβέντες 20 ετών 

αφήνουν την τελευταία τους πνοή. 

Η αιτία του μαρτυρίου τους ήταν η πίστη τους στον Χριστό. 

Αρνήθηκαν να προδώσουν την εμπιστοσύνη 

που είχαν στο πρόσωπο του Χριστού. 

Αναφερόμενος στους μαθητές του ο Θεάνθρωπος 

τους λέει ότι αν εμένα σε αυτόν τον κόσμο με δίωξαν 

να είστε σίγουροι ότι και εσάς θα διώξουν. 

Από την στιγμή που ο Χριστός έγινε άνθρωπος 

ξεκίνησε ένας αβυσσαλέος αγώνας εναντίον του. 

Για 3 ολόκληρους αιώνες 

αρκούσε μόνο να παραδεχθεί κανείς ότι πιστεύει στον Χριστό 

για να οδηγηθεί στον θάνατο. 

Έχουμε λοιπόν τους πρώτους μάρτυρες 

και τους μεγαλομάρτυρες της πίστεως, 

όπως είναι και ο Άγιος Γεώργιος. 

Και ας μην μας φαίνεται παράξενο 

αλλά υπάρχουν κάποια μέρη στη Γη, 

ευτυχώς όχι πολλά 

που κάποιοι άνθρωποι πεθαίνουν για την πίστη τους στον Χριστό. 

Αυτό πρέπει να χαλυβδώνει την πίστη μας 

και να ενισχύει την εμπιστοσύνη μας στον Θεάνθρωπο Χριστό μας.»

|Πιο αναλυτικά:

Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, 

όχι μόνο στην Ελλάδα 

αλλά και σε άλλες ορθόδοξες χώρες 

όπως στη Σερβία, στη Βουλγαρία στη Ρουμανία 

μαρτύρησαν πολλοί χριστιανοί για την πίστη τους τον Χριστό. 

Οι μάρτυρες αυτής της περιόδου ονομάζονται νεομάρτυρες 

και στην πλειοψηφία τους ήταν νέες κοπέλες και παλικάρια, 

όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Μονεμβασιώτης 

15 ετών, 

που δεν δίστασαν να θυσιάσουν την ζωή τους 

για να μην αρνηθούν την αγάπη τους στον Χριστό.

 

|Γράφει ο Αρχιμ. Στέφανος Σουλιμιώτης|

Έχουμε και τους νεομάρτυρες 

που εξαπατήθηκαν σε μικρή ηλικία 

πιεζόμενοι από τις δύσκολες καταστάσεις εκείνης της περιόδου 

που «τα πάντα τα σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά» 

οι οποίοι αρνήθηκαν την πίστη τους 

αλλά κατόπιν κατάλαβαν το λάθος τους 

και αφού μετανόησαν εξ όλης της καρδίας τους 

και εξ όλης της διανοίας τους, 

έφτασαν μέχρι το μαρτύριο για να ξεπλύνουν την αμαρτία τους

.

 Χαρακτηριστικό παράδειγμα 

ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Υδραίος (+14/11/1800).

 

Η Ορθόδοξος Αίγυπτος 

έχει και αυτή τους δικούς της Νεομάρτυρες.

 Τους Αγίους Γαβριήλ και Κυρμιδώλη.

 

Οι Άγιοι μαρτύρησαν στην Αίγυπτο 

στις 18 Οκτωβρίου 1522. 

Και οι δύο ήταν νέοι 20 ετών παλικάρια, 

πολύ μορφωμένοι και είχαν ευσεβείς γονείς 

που τους ανέθρεψαν «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου».

Κάποτε, συκοφαντήθηκαν στον Εμίρη της Αιγύπτου Χάερ Μέκ, 

ότι έριχναν απορρίμματα και ακαθαρσίες σε κάποιο Τούρκικο Τέμενος.

 Οδηγήθηκαν δεμένοι στο Διοικητήριο, 

όπου τους ζητήθηκε να δεχτούν να γίνουν μουσουλμάνοι 

για ν’ αποφύγουν τα βασανιστήρια. 

Επειδή όμως αυτοί ομολόγησαν την πίστη τους στον Χριστό,

 παραδόθηκαν στον κριτή. 

Απολογήθηκαν και πάλι με παρρησία.

 

Έμειναν ακλόνητοι στην πρώτη τους ομολογία 

παρά τις κολακείες και υποσχέσεις. 

Υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια 

και είχαν φρικτό τέλος. 

Ο μεν Κυρμιδώλης θανατώθηκε με μαχαίρια και πέτρες, 

ο δε Γαβριήλ με αποκεφαλισμό. 

Τα μαρτυρικά τους λείψανα, 

τα έβαλαν οι Τούρκοι δύο φορές στη φωτιά, 

αποτεφρώθηκαν και τα διασκόρπισαν. 

Διασώθηκαν μόνο κάποια από αυτά 

και η κάρα του Γαβριήλ.

 

Στην ακολουθία των Αγίων 

που βρίσκεται στον κώδικα 379 

της Πατριαρχικής βιβλιοθήκης του Καΐρου 

διασώζεται και το τυπικό 

πως τελούσαν οι παλαιότεροι με κάθε μεγαλοπρέπεια 

την λιτανεία των ιερών λειψάνων Τους. 

Στην Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου παλαιού Καΐρου 

φυλάσσονται τμήματα των ιερών λειψάνων Τους 

και υπάρχει το παλαιό ταφικό μνημείο Τους.

Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε 

υπέρ ημών των κατοικούντων στην Θεοβάδιστο Νειλοχώρα...

πηγή 1

πηγή 2

Σημ:

"...Κλείνοντας θα θέλαμε αναφερθούμε στην αξιοσημείωτη όλα αυτά τα χρόνια προσπάθεια της Μονής να αναδείξει στους ορθόδοξους χριστιανούς όπου γης, την ζωή, αλλά και τον μαρτυρικό θάνατο των Νεομαρτύρων του Καΐρου. 

Αναφέρουμε ενδεικτικά την πρώτη έκδοση την Ακολουθίας των Νεομαρτύρων Γαβριήλ και Κυρμιδώλη που εκδόθηκε το 2022 στην επέτειο των 500 χρόνων από τον θάνατό τους, το ημερολόγιο των Ορθόδοξων Αραβόφωνων για το 2023 και την μεταφρασμένη έκδοση του βίου τους σε πολλές γλώσσες που βρίσκεται στην φάση της υλοποίησης. 

Η δυναμική αναγνώριση των Νεομαρτύρων Γαβριήλ και Κυρμιδώλη ανά τον κόσμο αντανακλάται επίσης και από την τέλεση δεκάδων αγρυπνιών και ιερών ακολουθιών στην χάρη τους..."

Η Εορτή των Αγίων Γαβριήλ και Κυρμιδώλη στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου  -  Παλαιού Καΐρου

Επί τη Ιερά μνήμη των Αγίων Ενδόξων Νεομαρτύρων Γαβριήλ και Κυρμιδώλη (†1522), 

θα τελεστεί αυτή την Κυριακή 18 Οκτωβρίου  Πανηγυρική Θεία Λειτουργία

στο ομώνυμο Παρεκκλήσιο εντός του πύργου (9:00 π.μ.).

Επίσης, χάριν ευλογίας και αγιασμού των πιστών

κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας θα τεθούν για προσκύνημα 

τα χαριτόβρυτα Ιερά λείψανα των Αγίων Νεομαρτύρων…

✔ Μόνο έτσι προχωράει το πράγμα. Αν είναι να το δοκιμάσεις αλλιώς, άσ΄το καλύτερα. Είναι προτιμότερο να μην το τολμήσεις. Ούτε καν...

 

☆ Το νου σου, άνθρωπε! Πρόσεχε πως κοιτάς... Αλλά και πώς κρίνεις τα γεγονότα;

 

  "Οι βιολογικοί μου γονείς με άφησαν σε ένα μοναστήρι, όταν ακόμα δεν ήξερα τίποτα για τη ζωή.

Με εγκατέλειψαν όταν ήμουν πάρα πολύ μικρός. 

Όταν όλα φαινόταν να ξεκινούν με τον πιο δύσκολο τρόπο για μένα, η μοίρα μου έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία.

 Ήρθε μια οικογένεια που με δέχτηκε, που με αγκάλιασε και που μου έδωσε όλη την αγάπη που χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει.

Νόμιζα ότι το πιο δύσκολο κομμάτι της ιστορίας μου είχε πλέον μείνει πίσω. 

Όμως, η ζωή μου επιφύλασσε μια ακόμη δοκιμασία.

Ήμουν μόλις δύο ετών όταν τραυματίστηκα σε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα. 

Η σύγκρουση ήταν τόσο ισχυρή που εκτοξεύτηκα μέσα από το παρμπρίζ. 

Επέζησα, αλλά το πρόσωπο μου έμεινε βαθιά σημαδεμένο.

Αυτή η ουλή θα γινόταν για πάντα μέρος του εαυτού μου.

Οι γιατροί κατάφεραν να φροντίσουν τα τραύματα μου και οι θετοί γονείς μου ήταν δίπλα μου κάθε στιγμή. 

Όμως, καθώς μεγάλωνα, ανακάλυψα ότι υπάρχουν πληγές που κανένας γιατρός δεν μπορεί να γιατρέψει.

Ήταν αυτές που προκαλούσαν τα λόγια των άλλων.

Στο σχολείο με κοίταζαν διαφορετικά. 

Υπήρχαν κάποιοι που γελούσαν, κάποιοι που με κορόιδευαν, κάποιοι που έβλεπαν μόνο εκείνη την ουλή χωρίς να νοιάζονται να γνωρίσουν το παιδί που κρυβόταν από πίσω.

Για πολλούς δεν ήμουν ο Franck. 

Ήμουν απλώς "αυτός με το σημαδεμένο πρόσωπο".

Το πιο οδυνηρό ήταν να συνειδητοποιήσω ότι ορισμένοι άνθρωποι μπορούσαν να είναι σκληροί χωρίς καν να με γνωρίζουν. 

Και δεν μιλάω μόνο για τα παιδιά. 

Ακόμη και οι ενήλικες, με τα βλέμματά τους και τις κρίσεις τους, κατάφερναν να με κάνουν να νιώθω διαφορετικός.

Έμαθα πολύ νωρίς τι σημαίνει να υποφέρω σιωπηλά. 

Προσπαθούσα να μην κλαίω, να μην δείξω πόσο με πλήγωναν εκείνα τα λόγια. 

Αλλά μέσα μου ο πόνος υπήρχε, και μάλιστα πολύ έντονος.

Θα ήθελα απλώς να μου φέρονται όπως σε όλους τους άλλους. 

Να με βλέπουν για αυτό που ήμουν, όχι για το σημάδι που είχα στο πρόσωπο μου.

Με τον καιρό κατάλαβα ότι εκείνη η ουλή δεν ήταν κάτι για το οποίο έπρεπε να ντρέπομαι. 

Ήταν η μαρτυρία μιας μάχης που είχα δώσει όταν ήμουν ακόμα πολύ μικρός για να τη θυμάμαι.

Η ζωή με είχε βάλει σε δοκιμασία από την αρχή, αλλά μου είχε επίσης διδάξει να μην τα παρατάω.

Σήμερα, αυτή η ουλή αποτελεί μέρος της ιστορίας μου. 

Ποτέ δεν ήθελα να την εξαφανίσω, γιατί μου θυμίζει όλα όσα πέρασα για να φτάσω μέχρι εδώ.

Και πάνω απ’ όλα μου θυμίζει ένα πράγμα , η αξία ενός ανθρώπου δεν μετριέται από την εμφάνιση του, αλλά από αυτό που κουβαλάει μέσα του..."

     Franck Ribéry

  πηγή

     ●"αμΦ." ΥΓ:

   Το λέμε και το ξανα(μανα)λέμε:

 Ο Θεός δεν κάνει ποτέ λάθη. 

 Γιατί, ακόμα κι αν φύγεις από ένα παρμπρίζ σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ο Θεός έχει σχέδιο για σένα. 

Το οποίο, όμως, είναι μοναδικό και μόνο για σένα. 

Γιατί, για κάποιον άλλον σε ένα αντίστοιχο ατύχημα, ο Θεός του επιφυλάσσει κάτι διαφορετικό, που μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φαίνεται και για τον ίδιο και για τους δικούς του...

Και εδώ πάει για ακόμα μια φορά το...

      Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!

  Σε ευχαριστούμε, καλέ μας Φρανκ, που μεταξύ πολλών άλλων, μάς θύμισες κι αυτό με την ιστορία σου.-

🌿 "Τις ο αψάμενός μου;" |Το θαύμα της θεραπείας της αιμορρούσας γυναίκας από τον Κύριο🌿

Τι είπε ο Χριστός στην αιμορροούσα γυναίκα; «Θάρσει θύγατερ η πίστη σου σέσωκέ σε». 

Έχε θάρρος θυγατέρα μου, η πίστη σου σε έσωσε.

Αυτή η γυναίκα διέσχισε το πλήθος και πλησίασε το Χριστό και άγγιξε το άκρο από το ένδυμα Του, με την ακράδαντη πίστη, ότι μόλις εγγίσει το άκρο από το ένδυμά Του, θα θεραπευθεί. 

Προτού γίνει το θαύμα της θεραπείας, έγινε ένα άλλο θαύμα μέσα στην ψυχή της αιμορροούσης γυναίκας. Το θαύμα της πίστεως. 

Ακριβέστερον, το θαύμα της πληροφορίας, της εσωτερικής πληροφορίας, της πεποιθήσεως ότι οπωσδήποτε θα θεραπευθεί.

Τί είχε πει ο Χριστός; 

«Όσα ζητείτε πιστεύοντες, εάν πιστεύετε ότι θα γίνουν, όντως θα γίνουν».

Μόλις άγγιξε το ένδυμα του Χριστού κατάλαβε ότι σταμάτησε η αιμορραγία, έγινε το θαύμα. 

12 χρόνια είχε ταλαιπωρηθεί μεταβαίνοντας σε διαφόρους γιατρούς και αντί προς το καλύτερο πήγε προς το χειρότερο, και ξόδεψε όλη την περιουσία της σε γιατρούς.

 Ο Χριστός είναι ο μεγάλος Ιατρός, γιατρός ψυχών και σωμάτων, θεραπεύει αυτοστιγμί, χωρίς χειρουργική επέμβαση, χωρίς φάρμακα.

Ο Χριστός όταν έγινε η θεραπεία, ρώτησε 

«Ποιός με άγγιξε;». 

Παράδοξο ερώτημα. 

Ο Πέτρος τί είπε; 

«Κύριε εδώ οι όχλοι συνέχουσί σε και αποθλίβουσιν».

 Εδώ, με απλά λόγια, μας σπρώχνουν, μας ποδοπατούν, μας έβγαλαν ζουμί οι άνθρωποι και εσύ λες «Ποιός με άγγιξε;»;

Ο Χριστός επέμενε «Κάποιος με άγγιξε. Εγώ αισθάνθηκα να βγαίνει από εμένα δύναμις».

Τότε η γυναίκα προσήλθε τρέμουσα στον Κύριο και ομολόγησε ότι αυτή Τον άγγιξε και ότι αμέσως θεραπεύθηκε. Και τότε ο Χριστός επειδή ήταν φοβισμένη, της είπε «θάρσει θύγατερ», πάρε θάρρος θυγατέρα μου -όλες οι γυναίκες είναι θυγατέρες του Χριστού και όλοι οι άνδρες είναι υιοί του Χριστού γιατί ο Χριστός είναι ο δημιουργός και πλάστης, ο Κύριος και ο Θεός όλων των ανθρώπων– η πίστη σου σε έσωσε.

+ Νικόλαος Σωτηρόπουλος Θεολόγος-Ιεροκήρυκας

 |Η Αγία Βερονίκη η Αιμορροούσα θεωρείται Προστάτιδα των γυναικολογικών θεμάτων υγείας.

Η Αγία Βερονίκη γιατρεύτηκε με το απλό άγγιγμα των ρούχων του Χριστού από μια ασθένεια που της προκαλούσε αιμορραγία. 

Στην πορεία του Ιησού Χριστού προς τον Γολγοθά η Αγία Βερονίκη έτρεξε και σκούπισε με ένα μαντήλι το ματωμένο πρόσωπό του. 

Πάνω στο μαντήλι αυτό αποτυπώθηκε η μορφή του Χριστού και έτσι δημιουργήθηκε η παράδοση του Αγίου Μανδηλίου...|

🌹Χειροποίητη εικόνα με τεχνική ντεκουπάζ και πάστα διαμόρφωσης .

Λεπτομέρειες με φύλλο χρυσού !!!🌹

{χειρί εκ της "συν αυτώ", Δέσποινας Γιαννακοβίτου

(δες εδώ, τι χειροποίητο μπορείς να παραγγείλεις. Μεταξύ μας...)

* Η θεραπεία της κόρης του Ιαείρου, η θεραπεία της αιμορροούσης γυναικός και ο άγιος Νεκτάριος 

Άκουσε πως τα περιγράφει όλα αυτά σε 10΄μόνο ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος...