Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

👉 Ρώτησε κάποιος τον (άγιο) πατέρα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο... " - Ποιος νηστεύει καλύτερα, σε περίοδο νηστείας; Αυτός που τρώει δυο πιάτα ανάλαδη φασολάδα, χαλβά κ.λπ., ή αυτός που τρώει ένα αυγό σφικτό;"

            |είσαι σίγουρος πως ξέρεις την απάντηση;| 


 

Χωρίς περιστροφές, 

ο Γέροντας Επιφάνιος απάντησε:

 

-Ο πρώτος! Ο δεύτερος κάνει απλώς δίαιτα.

 

Πράγματι, 

χωρίς να σημαίνει ότι στην νηστεία δεν έχει σημασία 

και ο ποσοτικός περιορισμός των τροφών, 

είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα:

 

το νόημα της νηστείας είναι πρωτίστως 

η υπακοή στην εντολή του Θεού.

 

Δεν νηστεύουμε μόνο για εγκράτεια, 

αλλά για να εκτελέσουμε την εντολή της νηστείας, 

που είναι εντολή της Εκκλησίας, 

δηλαδή εντολή του Θεού.

 

Ο στάρετς Βαρσανούφιος της Όπτινα έλεγε ότι, 

όταν ήταν στον κόσμο, 

έκανε 1.000 μετάνοιες χωρίς καθόλου κόπο.

 

Όταν ήλθε στο Μοναστήρι ως δόκιμος, 

ο Γέροντάς του του είπε να κάνει μόνο 33.

 

Ο Βαρσανούφιος αντέδρασε, 

λέγοντάς του ότι στον κόσμο έκανε 1.000.

 

Ο Γέροντάς του του είπε: 

κάνε τις 33 και μετά θα δούμε.

 

Μετά από λίγες μέρες πήγε στον Γέροντά του 

και τον παρακάλεσε 

να του μειώσει και τις 33 μετάνοιες 

που έκανε, 

γιατί ήταν αδύνατον να τις κάνει όλες!

 

Είναι δηλαδή φανερό 

ότι,όταν ο άνθρωπος κάνει κάτι από μόνος του, 

δεν έχει πόλεμο από τον διάβολο.

 

Όταν όμως κάνει κάτι 

από υπακοή στο θέλημα του Θεού, 

από υπακοή στην Εκκλησία, 

από υπακοή στον πνευματικό του, 

τότε έχει μεγάλο πόλεμο από τον σατανά, 

γιατί αυτός ξέρει 

ότι τότε η πράξη αυτή έχει αξία 

και ο άνθρωπος θα ωφεληθεί.

 

Πολλοί άνθρωποι κάνουν δίαιτα από εγωισμό, 

δηλαδή για να κρατήσουν την σιλουέτα τους 

και να αρέσουν στους ανθρώπους εξωτερικά.

 

Αυτό φυσικά δεν είναι νηστεία.

 

Εάν τους πεις να νηστεύσουν λίγες ημέρες, 

όπως ορίζει η Εκκλησία, 

αρνούνται με διάφορες προφάσεις, 

παρόλο που η «νηστεία» 

που κάνουν κατά την δίαιτά τους 

είναι πολύ αυστηρότερη 

από την νηστεία της Εκκλησίας!

 

Αυτό γίνεται 

γιατί ακριβώς 

η δίαιτα γίνεται με το θέλημα του ανθρώπου 

και έχει κίνητρα ατομικιστικά, 

ενώ η νηστεία 

γίνεται με την εκκοπή του θελήματος του ανθρώπου 

και από αγάπη στον Θεό. 


Είναι δηλαδή μία προσφορά, 

μία θυσία προς τον Θεό.

 

Για αυτό και η δεύτερη αγιάζει, 

ενώ η πρώτη όχι.

 

Για αυτό και έχει μεγάλη σημασία 

πρώτα πρώτα ο άνθρωπος να τηρεί τις νηστείες, 

που έχει ορίσει η Εκκλησία μας, 

δηλαδή της Τετάρτης και της Παρασκευής, 

τις δύο Σαρακοστές 

του Πάσχα 

και των Χριστουγέννων, 

την νηστεία των Αγίων Αποστόλων, 

την νηστεία της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο 

και κάποιες περιστασιακές νηστείες 

(29 Αυγούστου, 14 Σεπτεμβρίου).

 

Ταυτόχρονα θα πρέπει ο άνθρωπος 

να διεξάγει έναν διαρκή αγώνα νηστείας 

και εγκράτειας σε όλη του την ζωή, 

εάν θέλει να βρίσκεται κοντά στον Θεό.

 

Ο Χριστός έχει πει 

 ότι αυτό το γένος των δαιμόνων 

δεν νικιέται, 

παρά μόνο με προσευχή και νηστεία...


|από τον εκ των "συν αυτώ", Σπύρο Κοντογούρη




       ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━




☆ ...Δεν γίνεται να είσαι χριστιανός και να μη ζεις στο ύψος αυτών που λες, της αλήθειας που καταθέτεις, όσο μελιστάλαχτες κι αν είναι οι λέξεις που χρησιμοποιείς...

     |Πριν μπεις, όπως και μεις, στη διαδικασία να εκτυπώσεις αυτό το ευλογημένο στιγμιότυπο που έχουμε μπροστά μας, κάτσε και διάβασε την επαναστατική κουβέντα αυτή του αγιασμένου  Πατριάρχη Παύλου, 2 και 3 Φορές...

  Έλα, πάμε μαζί!

Μήπως την εμπεδώσουμε...


   "Εσείς οι νέοι, 

που τώρα μπαίνετε στην κοινωνία, 

δώστε τη μαρτυρία σας για τον Υιό του Θεού 

με την ίδια σας τη ζωή, 

όχι μόνο με τον λόγο σας. 


Μην ξεχνάτε 

ότι δεν γίνεται να είσαι χριστιανός 

και να μη ζεις στο ύψος αυτών που λες, 

της αλήθειας που καταθέτεις, 

όσο μελιστάλαχτες κι αν είναι οι λέξεις 

που χρησιμοποιείς 

για την αλήθεια που εκστομίζεις...


Αυτόν τον λόγο 

τον εναποθέτω στην ψυχή 

και στην καρδιά σας, 

τον επαναλαμβάνω σε μένα τον ίδιο 

και προτρέπω όσους έχουν αυτιά 

να την ακούσουν...


   Πατριάρχης Σερβίας Παύλος


  |από τον π.Βασίλειο Τσιμούρη


🌹 18 Νοεμβρίου 306 μ.Χ... «εγώ τον θάνατο ζητώ, σου αΦήνω εσέ το χρήμα, το αίμα μου κι η σάρκα μου δε θα γενούνε κρίμα!... Δεκαοκτώ τερμάτισε το μένος τους στο χώμα, τέτοια ψυχρή ο Νοέμβριος μέρα δεν είδε ακόμα! Την πίστη των χριστιανών έκαμε να πλαταίνει κι όποιος φωνάξει Πλάτωνα, ό,τι ζητά θα παίρνει! Είναι Μεγαλομάρτυρας, πες το και στους γνωστούς σου, τη Μικρασία τίμησε, που ζούσε κι ο παππούς σου...

 




|(υπο)γράΦει η αποκλειστική συνεργάτιδά μας 
που δεν σταματά να μας εκπλήσσει...

 



❈ Πλατύ φορούσε ένδυμα, χλαμύδα τρία μέτρα
το πανωφόρι του φυλά πιστή καρδιά σαν πέτρα...


Ο Πλάτων ήτανε πλατύς...
σοφός, γεροδεμένος
και Στο Χριστό από παιδί ολότελα δοσμένος.


Είχε πυκνά και καστανά μαλλιά, λεπτό γενάκι,
ευθυτενές παράστημα και βλέμμα σαν γεράκι...





Χάραξε τη διαδρομή Στου Κύριου που φέρει,
Πατέρα Υιού και Πνεύματος το τιμημένο ταίρι!


Απ' το πραιτώριο αρχινά κι εκείνου η πορεία,
γίνεται του Διοκλητιανού
στο στήθος φασαρία.


Μες της Αγκύρας τα στενά, στης Γαλατίας κάστρο,
λάμπει ο Άγιος Πλάτωνας σαν της αυγής το άστρο.


Του φιλοσόφου τ' όνομα δίνει στο νου του γνώμη,
μα πήρε απο το σπίτι του την καρδιακή του ρώμη...


Γονείς πιστούς και ευσεβείς είχε για οδηγό του,
που τον διδάξαν Το Χριστό να έχει αρχηγό του.


Μαζί με τον Αντίοχο, τον αδελφό του πλάι,
ένας του άλλου προσευχή προς Τον Θεό κρατάει.


Γιατρός ο πρώτος ήτανε 

και κήρυκας ο Πλάτων,
κι δυό μαζί σώμα ψυχή,
δασκάλοι αθανάτων!


Τον αδελφό του ενίσχυσε στης πίστεως αγώνα,
στων διώξεων του τέταρτου του μαύρου του αιώνα...


«Αδέλφι μου, ο θάνατος είν’ του Χριστού η πύλη,
φτάνεις μ' αναστενάγματα μα και χαρά στα χείλη!»


Με φιλοσόφου χάρισμα στις αγορές προβάλλει,
και του Σταυρού το μήνυμα μέσα στα πλήθη ψάλλει.


Παρόλο που 'ταν πιό μικρός ο Πλάτων,

 τον στηρίζει,
εκείνος ήταν ο πλατύς στύλος 

που τον φωτίζει...


Γιάτρευε ο Αντίοχος, 

χωρίς λεφτά και δώρα

κι ο Πλάτωνας του έλεγε 

"ΑδέρΦι μου, προχώρα "


Στων τυράννων τους διωγμούς, χωρίς να γονατίσει
στον Αγριππίνο στάθηκε, έτοιμος ν' απαντήσει...


Ο τύραννος αμίλητος, ζηλεύει τη θωριά του,
τον δελεάζει με τιμές να έρθει στη μεριά του.


Μα ο σοφός ο Έλληνας 

Στο Πνεύμα Τ' Άγιο πνέει,
Εκείνο τον καθοδηγεί,

 Εκείνο τον εμπνέει...


«εγώ τον θάνατο ζητώ, σου αΦήνω εσέ το χρήμα,
το αίμα μου κι η σάρκα μου δε θα γενούνε κρίμα!»


Δώδεκα τον μαστίγωσαν κι έβαψε η γη στο αίμα,
μα εκείνος κοίταζε ψηλά με ατάραχο το βλέμμα.


Δεκαοκτώ μερόνυχτα στη φυλακή κλεισμένος,

δίχως νερό, 

δίχως ψωμί, 

μα απ’ τον Θεό θρεμμένος...


Ήταν σαν μήλο δροσερό που λαχταράς να κόψεις,
είχε των λουλουδιών θωριά κι όχι χαμούρας όψεις.


Με νύχια από σίδερα το σώμα του ξεσκίζουν,
κομμάτια απ’ τη σάρκα του στα χώματα σκορπίζουν...


Το πρόσωπό του χάθηκε, δεν είχε μείνει δέρμα,
γέμισε απ' το μαρτύριο το χώμα σάρκα κι αίμα...


Πάνω σε κλίνη χάλκινη και πυρωμένη μπαίνει
κι ενώ τον καίει τον χτυπούν οι αναθεματισμένοι!


Βάζουνε στις μασχάλες του σφαίρες πυρακτωμένες,
σα λάβα τρέχει, μα 'χει οσμή σαν λεμονοβερβένες!


Μύρα το κάψιμό 'βγαλε κι όχι καπνό και βρώμα,
οι άρχοντες δεν πίστεψαν στο θαύμα αυτό ακόμα


Μα ήτανε κι άλλοι μπροστά σ' αυτό το μεγαλείο,
κατά χιλιάδες γνώριζαν του Πλάτωνα το βίο...


Να σταματήσει όλο αυτό
στο ξίφος να γογγύσει,
θέλαν μα με χαμόγελο σκύβει να το φιλήσει...


Δε γίνεται σε άνθρωπο ν' αντέξει τόσο πόνο,
παρά Η Χάρης μοναχά να του βαστά τον ώμο!


Το Πλάτυμα Του Ουρανού μιά αγκαλιά θα γίνει,
στον Πλάτωνα για ευχαριστώ χρυσό στεφάνι δίνει!


Δεκαοκτώ τερμάτισε το μένος τους στο χώμα,
τέτοια ψυχρή
ο Νοέμβριος
μέρα δεν είδε ακόμα!


Σε τόπο εκτελέσεων τον πάν' έξω απ' τα τείχη,
όλα του τα βασάνισαν δεν έμεινε ένα νύχι...


Του πήραν το κεφάλι του μ' ένα πλατύ μαχαίρι,
αλίμονο σ' όποιον έβαλε 'κείνο το δόλιο χέρι !




Ήτανε εικοσιτριών, 

λεβέντης, 

δυό μπορούσε,
στο πλάτος του κι αν μετρηθούν 

πάλι θα τους περνούσε!


Την πίστη των χριστιανών έκαμε να πλαταίνει
κι όποιος φωνάξει Πλάτωνα,

 ό,τι ζητά θα παίρνει!


Είναι Μεγαλομάρτυρας,

 πες το και στους γνωστούς σου,
τη Μικρασία τίμησε, 

που ζούσε κι ο παππούς σου...



Ἀπολυτίκιον Ἦχος α’. Χορὸς Ἀγγελικός. 

18 Νοεμβρίου: Εορτή Αγίου Πλάτωνα

Δυὰς ἡ εὐκλεής, τῶν κλεινῶν Ἀθλοφόρων, ἐδόξασε λαμπρῶς, τὴν Ἁγίαν Τριάδα, ὁ Πλάτων ὁ ἔνδοξος, Ρωμανὸς τε ὁ ἔνθεος, ἐναθλήσαντες, καὶ τὸν ἐχθρὸν καθελόντες, ὅθεν πάντοτε, ὑπὲρ ἠμῶν δυσωπούσι, τὸν μόνον Φιλάνθρωπον.



✧ Ο Άγιος Αντίοχος, 

ο κατά σάρκαν αδερΦός του Αγίου Πλάτωνα,

 ήταν ιατρός

 «που πήγαινε από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό»

 θεραπεύοντας τους ανθρώπους. 

Ενώ η οικογένεια καταγόταν από την Άγκυρα της Γαλατίας 

(όπου παρέμεινε και μαρτύρησε ο μικρότερος αδελφός του, Πλάτων), 

ο Αντίοχος έζησε, 

άσκησε την ιατρική 

και συνελήφθη στην περιοχή της Σεβάστειας 

(στα όρια Καππαδοκίας και Αρμενίας). 

Η μνήμη του Ανάργυρου Αγίου Αντίοχου 

τιμάται στις 16 Ιουλίου.




━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━


Μαζί με τα 2 Άγια αδέλΦια, 

τιμούνται αύριο επίσης και οι άγιοι:

Ο Άγιος Αναστάσιος ο Νεομάρτυρας από την Παραμυθιά της Ηπείρου 

(18 Νοεμβρίου 1750)


Άγιος Ρωμανός


Άγιος Αναστάσιος ο Νεομάρτυρας από την Παραμυθιά της Ηπείρου


Άγιο Νήπιο


Άγιος Ρωμανός από την Παλαιστίνη


Άγιοι Ζακχαίος ο Διάκονος και Αλφαίος


Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Κοσμά του Πρώτου του Βατοπαιδινού του Οσιομάρτυρα


Όσιος Βασίλειος


|η τελευταία αυτή αναΦορά 

για τους εορτάζοντες  Αγίους 

από το αγαπημένο μας «σπιτάκι της Μέλιας»...



Όταν σου συμβεί κάτι λυπηρό, δώσε ελεημοσύνη αμέσως...

 


Όταν σου συμβεί κάτι λυπηρό,

δώσε ελεημοσύνη αμέσως.

Ευχαρίστησε τον Θεό διότι συνέβη,

και θα δεις πόση χαρά θα ακολουθήσει!

Και αν αμφιβάλλετε,

δοκιμάστε και θα δείτε την Δόξα του Θεού...


Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

|από την Κατερινα Μωραϊτη



|Μόνο κάποιοι θεό-τρελοι μέσα στην "παράλογη λογική " του Χριστού θα μπορούσανε να πουν τέτοια κουβέντα...


Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

✟ Αγία Ιφιγένεια η Παρθενομάρτυς |Γεννήθηκε στον Πόντο το 53 μ.Χ. Γνώρισε την αληθινή πίστη στον Χριστό μας από τον ίδιο τον Απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο! Μαρτύρησε για την Αγάπη του Χριστού στα 15 της (!!!) χρόνια... |Εορτάζει στις 16 Νοεμβρίου

    |aμ(Φ)ιερωμένο εξαιρετικά σε μια Ιφιγένεια,

που μας είχε τότε εμπιστευτεί στιγμούλες

από την εξόδιο του Κυπριανού μας...|  


Η μνήμη της Αγίας Ιφιγένειας αναφέρεται επιγραμματικά

στο «Μικρόν Ευχολόγιον ή Αγιασματάριον»

έκδοση Αποστολικής Διακονίας 1956 μ.Χ.


Η ένδοξος και καλλίνικος μάρτυς του Χριστού Ιφιγένεια, 

κατήγετο εκ Τοκάτη Πόντου Μικράς Ασίας, 

εγεννήθη τω σωτήριον έτος 53 μ.Χ. εκ γονέων ειδωλολατρών 

οίτινες εκ μέσω του Αποστόλου Πρωτοκλήτου Ανδρέα 

εγνώρισαν την εις Χριστόν τον Ναζωραίον αληθινή πίστην 

βαπτισθέντες υπ’ αυτού οικογενειακώς.


Επί του σκληρού διώκτου των Χριστιανών 

και ειδωλολάτρου βασιλέως Νέρωνος 

συλλαμβάνονται οι γονείς της Ιφιγένειας 

και κλείονται εις την φυλακήν.


Μετ’ ου πολύ, 

ο Διοικητής της περιοχής Τοκάτη Πόντου, 

αποστέλει στρατιώτας οίτινες συλλαμβάνουν την νεαρά και πανέμορφον κόρην 

και εράστριαν του Ναζωραίου Χριστού Ιφιγένεια 

και την οδηγούν ενώπιόν του διά να την ανακρίνει.


Η Ιφιγένεια παρ’ όλο το νεαρόν της ηλικίας της, 

μόλις 15 ετών, 

σθεναρώς ομολογεί 

ενώπιον του σκληρού ειδωλολάτρου και Διοικητού Μάρκου, 

την εις Χριστόν πίστη της 

και με μεγίστη δύναμην βροντοφωνεί 

ότι τυγχάνει φλογερή εράστρια του Νυμφίου Χριστού 

και ότι για το Άγιον όνομά Του 

είναι έτοιμη να δώσει ακόμη και αυτή την ζωήν της.


Οσάκις την προσεπάθησεν 

με λόγους κολακευτικούς και υποσχέσεις 

να μεταπείσει την Ιφιγένεια να αρνηθεί τον Χριστόν· 


ιδών δε το σθεναρόν του χαρακτήρος της, 

δίδει σκληράς εντολάς εις τους στρατιώτας του 

να βασανίσουν την πάγκαλον ταύτην κόρη.


Οι στρατιώται λαμβάνουν λεπτά σίδερα αιχμηρά 

και τα τοποθετούν εις τους όνυχας της μάρτυρος 

εκ των οποίων το αίμα έρρεεν ποταμηδόν· 


εν συνεχεία αφού την γύμνωσαν κατέκοψαν τους μαστούς 

και το σώμα της διά μαχαιρών 

και κατόπιν τέσσερις στρατιώτες την κρατούν 

από τους πόδας και τας χείρας 

και της εξαρθρώνουν τα μέλη της.


Η αγία από τους φρικτούς πόνους 

χάνει τας αισθήσεις της και λιποθυμά.

Ο Διοικητής λυπάται δι’ αυτό που έπραξε 

αλλά είναι υποχρεωμένος να την θανατώσει, 

εκτελώντας το βασιλικό διάταγμα.

Μετανοεί δι’ όσα έπραξε εις το μαρτυρικό σώμα της 

και το πλησιάζει με σεβασμό· 

ζητά να τον συγχωρήσει· 

η Αγία ακούσασα τους λόγους του 

ανοίγει δι’ ολίγον τους οφθαλμούς της και μηδιά ψιθυρίζοντας:

«Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τον δούλον Σου» 

και πάλιν μειδιάσασα προσθέτει: 

«Πιστεύω εις την εκ νεκρών ανάστασιν» 

και παραδίδει με τους λόγους αυτούς 

την Αγία και πάγκαλον ψυχήν της εις χείρας του Νυμφίου Χριστού 

την 16η Νοεμβρίου του σωτηρίου έτους 68 μ.Χ. 

εις ηλικίαν 15 ετών.


Ο Διοικητής φέρνει εκ της εξορίας τους γονείς της 

εις τους οποίους ανακοινώνει τα όσα έλαβαν χώραν· 

και οι γονείς της με υπερηφάνεια και ενθουσιασμόν 

μανθάνουν τα της θυγατρός των 

και ευλογούν τον Θεόν.


Εν συνεχεία μεταβαίνουν εις τον τόπον 

όπου έκειτο η λάρνακα με το μυρωμένο και μαρτυρικό σώμα της 

και ησπάζοντο τούτο 

χαίροντες, 

αινούντες 

και ευλογούντες 

τον Σωτήρα Χριστόν.


Ο Διοικητής ζων τας Αγίας και συγκινητικάς ταύτας στιγμάς 

με μία ισχυράν κραυγή ομολογεί την εις Χριστόν πίστην του 

και ομού μετά των γονέων της Αγίας 

εργάζονται διά την εξάπλωσιν του χριστιανισμού 

εις τα μέρη του Πόντου.


Ούτος υπήρξε ο βίος της μάρτυρος Ιφιγένειας της Ποντίας, 

ης ταις πρεσβείες 

Χριστέ ο Θεός ελέησον και σώσον ημάς. 

Αμήν.


|από την εκ των "συν αυτώ", Πέγκυ Φούρκα...






🌹«Θεέ μου», εἶπε κάποια φορά ὁ μικρός Γιωργάκης, (ἒτσι ἦτο τό βαπτιστικό του ὂνομα), βλέποντας τούς Ἁγίους στίς τοιχογραφίες τῆς Μονῆς, «Θεέ μου κάνε νά κολλήσω καί ἐγώ στόν τοῖχο». Ο Θεός ἂκουσε τήν προσευχή του.... |Σαν σήμερα το 2023 η Αγιοκατάταξη του Οσίου Γερβασίου

 

Ο Γιώργης, το μικρό ορφανό παιδί που ξεκίνησε από την ορεινή Γρανίτσα της Γορτυνίας, θέλει να μάθει γράμματα και ποθεί να κολλήσει κάποτε στον τοίχο της εκκλησιάς μαζί με τις αγιογραφίες. 
Περνά από μοναστήρια, πόλεις, σχολές και σχολεία και από διψασμένος μαθητής γίνεται ένας άξιος δάσκαλος και φωτισμένος κληρικός: ο αρχιμανδρίτης Γερβάσιος.  
Προλογίζει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος.


|το υπέροχο αυτό βιβλίο 
το παραγγέλνεις με ελάχιστα κλικ, 


|κι αν θες όλες μας τις αναρτήσεις 
για τον υπέροχο Άγιο,
ρίξε μια ματιά εδώ...




"... Πώς θα δι­καιολογηθεί επομένως ο γονιός, που άφησε το πιο αγαπημένο του πλάσμα, το παιδί του, να παραστρατίσει; "

 «Από βρέφους τα ιερά γράμματα»

Αν έβλεπες έναν άνθρωπο να χτυπάει το παιδί σου, θα σου κακοφαινόταν, θα θύμωνες και θα ορμούσες εναντίον του σαν θηρίο.
Και όμως, βλέπεις το διάβολο κάθε μέρα να το χτυπάει, να το παρασύρει στην αμαρτία, κι εσύ κοιμάσαι.
Δεν στενοχωριέσαι, δεν αγανακτείς, δεν φροντίζεις να σώσεις το σπλάχνο σου απ’ αυτό το θηρίο.
Ε, τότε ποιά ευσπλαχνία πε­ριμένεις από το Θεό;
Όπως δεν θα μπορέσουμε να δικαιολογηθούμε για τα προσωπικά μας αμαρτήματα, το ίδιο και γι’ αυτά των παιδιών μας.
Και είναι λογικό.
Γιατί αν η κακία ήταν έμφυτη, θα υπήρχε δικαιολογία.
Είναι γνωστό, όμως, ότι με τη θέληση μας ακολουθούμε είτε το δρό­μο της αμαρτίας είτε το δρόμο της αρετής.
Πώς θα δι­καιολογηθεί επομένως ο γονιός, που άφησε το πιο αγαπημένο του πλάσμα, το παιδί του, να παραστρατίσει;
Αν τα παιδιά ανατραφούν με καλές συνήθειες, δύ­σκολα αλλάζουν συμπεριφορά όταν μεγαλώσουν.
Για­τί η παιδική ψυχή είναι σαν το κάτασπρο, το ολοκά­θαρο πανί, που, αν το βάψουμε με κάποιο χρώμα, βά­φεται τόσο καλά, ώστε, όσες φορές κι αν θελήσουμε να το ξαναβάψουμε, πάντα φαίνεται η αρχική βαφή.
Έτσι, λοιπόν, είναι και τα μικρά παιδιά.
Όταν συ­νηθίσουν στο καλό, δύσκολα αλλάζουν...

[Αποσπάσματα από το βιβλίο «Θέματα ζωής». Κείμενα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσόστομου].

* από την G.G.

✔ Ναι! Να επιλέγουμε βιολογικά. Αλλά να μην έχουμε και Ψευδαισθήσεις... Ναι;

 


- από το προΦίλ της Mariam Papanikolaou

|εμείς από τη Vaso Kallianou

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

☆ "Ο Ιερέας είναι κακός, λες. Και λοιπόν; " |Κι εμείς οι ανόητοι, που νομίζαμε πως αυτήν την κουβέντα τη πρωτοεμπνεύστηκαν οι άπιστοι του (κακού μας του) καιρού... 4ος αιώνας μετά Χριστόν, φίλε...

 

Ο ιερέας είναι κακός, λες. 
Και λοιπόν; 
Είναι αυτό παρηγοριά για τον λαϊκό; 
Φυσικά όχι. 

Και εκείνος μεν, 
ο Ιερέας θα υποστεί την ανάλογη τιμωρία, 
όμως και εσύ θα υποστείς βλάβη, 
αφήνοντας αγιάτρευτη την αμαρτωλή ψυχή σου.

Αφήνεις τον γιατρό να σου βάλει φάρμακο 
και να σου γιατρέψει την πληγή 
ή εξετάζεις και ερευνάς το ποιόν του γιατρού, 
αν έχει ο ίδιος πληγή ή δεν έχει; 
Και αν έχει; 
Εσύ φροντίζεις για την πληγή του; 


Επειδή εκείνος μπορεί να έχει πληγή, 
δεν θεραπεύεις την δική σου;
Μήπως λες: 
«Έπρεπε αυτός, 
αφού είναι γιατρός, να είναι υγιής 
και αφού δεν είναι υγιής αυτός σαν γιατρός, 
γι’ αυτό και εγώ αφήνω την πληγή μου αθεράπευτη;»

|Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος


(Το υποκλέψαμε από την Αλεξάνδρα Θεοφυλάκη Καπαγερίδου)



[Όποιος πολεμεί και διώκει την Εκκλησία, κάνει όχι ένα απλό λάθος, αλλά ανόητο και εν πολλοίς ακατανόητο λάθος...] - "ΛΟΓΟΙ ΕΙΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΝ" αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου


[Το νου σας, όσοι τώρα "κυβερνάτε"...
Αλλά και όσοι φιλοδοξείτε 
να πάρετε τη θέση των σημερινών...
Ο λόγος του Ιερού Χρυσοστόμου
δεν θα πάψει ποτέ να καταδιώκει 
όποιον θελήσει να βρεθεί στην εξουσία...]




Απόσπασμα από το βιβλίο «Λόγοι εἰς πρωθυπουργόν» 

(επιμέλεια: Ηλίας Σκόνδρας) 

Πες μου, αγαπητέ, για ποιο λόγο αγανακτείς; 

Επειδή, λέγει, κατέφυγε στην εκκλησία αυτός που συνεχώς την πολεμούσε. 

Γι’ αυτό λοιπόν έπρεπε πολύ περισ­σό­τερο να δοξάζουμε τον Θεό, γιατί άφησε αυτόν να βρεθεί σε τόσο μεγάλη ανάγκη, ώστε να μάθει και τη δύναμη και τη φιλανθρωπία της Εκκλησίας. 

Τη μεν δύναμή της τη γνώρισε από το ότι τόσο πολύ άλλαξαν γι’ αυτόν τα πράγματα εξ αιτίας των εχθρικών ενεργειών του εναντίον της. 

Τη δε φιλανθρωπία της τη γνώρισε από το ότι, αν και πολεμήθηκε από αυτόν, τώρα τον υπερασπίζεται, τον έχει βάλει κάτω από τις φτερούγες της και τον προστατεύει με κάθε ασφάλεια, χωρίς να μνησικακεί για κανένα από τα προηγούμενα (αμαρτήματα) αλλά του άνοιξε την αγκαλιά της με πολλή φιλοστοργία.

Διότι, πραγματικά, αυτό είναι λαμπρότερο από κάθε τρόπαιο, αυτό είναι νίκη περίλαμπρη, αυτό κάνει τους ειδωλολάτρες να μας σέβονται, αυτό ντροπιάζει και τους Ιουδαίους, αυτό δείχνει το πρόσωπό της (της Εκ­κλησίας) λαμπρό. 

Διότι, αφού έπιασε αιχμάλωτο τον εχθρό της, τον λυπάται και, ενώ όλοι τον εγκατέλειψαν μόνο, μόνη αυτή, σαν φιλόστοργη μητέρα, τον έκρυψε κάτω από τα παραπετάσματά της και αντιστάθηκε στη βασιλική οργή, στον θυμό του λαού και στο αφόρητο μίσος εναντίον του. 

Αυτό είναι κόσμημα του ιερού Θυσιαστηρίου. 

Ποιο κόσμημα, θα πει κάποιος, το ότι εγγίζει το ιερό Θυσιαστήριο ο ανόσιος και πλεονέκτης και άρπαγας; 

Μην τα λες αυτά. 

Διότι και η πόρνη άγγιξε τα πόδια του Χριστού, εκείνη που ήταν πάρα πολύ μολυσμένη και ακάθαρτη. 

Και δεν ήταν άξιο κατηγορίας για τον Ιησού αυτό που έγινε, αλλά θαύμα και ύμνος μεγάλος. 

Διότι η ακάθαρτη δεν έβλαπτε τον Καθαρό, αλλά ο Καθαρός και Άμωμος με το άγγιγμά Του έκανε καθαρή και αγία τη μολυσμένη αμαρτωλή γυναίκα. 

Μη λοιπόν μνησικακείς, άνθρωπε. 

Είμαστε δούλοι Εκείνου που σταυρωνόταν και έλεγε: 

«Πατέρα μου, συγχώρησέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν» (Λουκ. κγ΄ [23] 34).

άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος


|"αμΦ." ΥΓ:
   Αν θα μπορούσαμε να δώσουμε μια συμβουλή σε όσους φιλοδοξούν να κυβερνήσουν αυτήν την έρμη χώρα. 
Και να μας εξασφαλιζόταν με κάποιο "μαγικό τρόπο" πως θα την έπαιρναν στα σοβαρά αυτή μας τη συμβουλή. 
(Θεό)Τρελα πράγματα...
  Πόσο πιο επίκαιρος όμως ο Χρυσόστομος;
  Αν μάλιστα συνυπολογίσει κάποιος πως μας τα έχει πει 16 αιώνες πριν...