Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

~ Το δικαίωμα του να μην είμαι "καλά"...

"Δεν είμαι καλά!
Θέλεις τίποτα;"
Αποτέλεσμα εικόνας για Δεν είμαι καλά
(Η "λύση" αυτής της κατάστασης βρίσκεται στο τέλος του άρθρου...Χτύπα ΕΔΩ!)

Δύο ψίχουλα αγάπης, σου γυρεύω....

Φωτογραφία της Georgia Gourioti.

«Εγώ όμως σας λέγω, αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε αυτούς, οι οποίοι σας καταρώνται, ευεργετείτε αυτούς, οι οποίοι σας μισούν, και προσεύχεσθε δι' εκείνους, οι οποίοι σας υβρίζουν και σας συκοφαντούν και σας καταδιώκουν αδίκως, δια να αναδειχθήτε έτσι τέκνα του ουρανίου Πατρός σας.» (Ματθ. 5,44)


⚘⚘⚘⚘⚘

(by Georgia Gourioti)

Η οσονούπω συνάντηση δυο αθώων κόσμων...

"Όποιος το γυμνωμένο κρυφοντύνει..."



(by Giannis Agiannis )
Για τη "σύνθεση" :  amfoterodexios )

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

«Τους νίκησε όλους, εκτός από μια γυναίκα»...

Σχετική εικόνα
Η επιγραφή ήταν χαραγμένη στον τάφο του Βυζαντινού αυτοκράτορα Νικηφόρου Β’ Φωκά και συμπύκνωνε σε μια πρόταση, τη ζωή και το άδοξο τέλος του.
Ο αυτοκράτορας, που βρέθηκε στην εξουσία το 963, δολοφονήθηκε το 969 μέσα στο παλάτι του, την ώρα που κοιμόταν. Τη συνωμοσία για τη θανάτωσή του, είχε οργανώσει η σύζυγός του, Θεοφανώ...

(Ολόκληρο το κείμενο προς τιμήν του Βασιλέα Νικηφόρου Φωκά, ο οποίος συμφωνα με το εορτολόγιο γιορτάζει αύριο, 11 Δεκεμβρίου, εδώ!)


~ Το κείμενο αναδημοσιεύεται με τη σύμφωνη γνώμη της διαχειριστικής ομάδας της σελίδας Χώρα Του Αχωρήτου, την οποία απαιτεί οποιαδήποτε περαιτέρω αναδημοσίευση του.

Λίγη πίστη, περισσότερη στεναχώρια...


Όσο λιγότερη πίστη έχουμε, τόσο περισσότερη είναι η στεναχώρια μας. Μια από τις σπουδαιότερες ωφέλειες της πίστης είναι η απελευθέρωση του ανθρώπου από τις πολλές στεναχώριες.

Όσο το παιδί γνωρίζει πώς υπάρχει ο πατέρας, που φροντίζει για το σπίτι και για όλες τις δουλειές του σπιτιού, κάθε στεναχώρια του τελειώνει γρήγορα με τραγούδι. Μόλις όμως χαθεί αυτή η αίσθηση, σωπαίνει το τραγούδι! Τότε το παιδί αισθάνεται ορφανό και μόνο, περιτριγυρισμένο από στεναχώριες, αισθάνεται περιτριγυρισμένο από ένα σμήνος σφίγγες.

Όσο περισσότερο ο άνθρωπος προσπαθεί μόνος του, με τις δικές του δυνάμεις να «ξεφορτώσει» τις στεναχώριες του, τόσο περισσότερο μπερδεύεται στα δίχτυα τους.

Η χαρά σβήνει, τα μαλλιά ασπρίζουν, το σώμα «εξατμίζεται», ο θυμός μαζεύεται, μέχρι που ο άνθρωπος καταλήγει σαν μία τσάντα ξηρού δέρματος γεμάτη θυμό, σκυμμένη πάνω από τον τάφο…

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
lllazaros.blogspot.gr
http://proslalia.blogspot.gr/2015/08/blog-post_43.html

«Κι εσείς αποφασίσατε να μείνετε έγκυος παρά το γεγονός ότι χρωστούσατε στην τράπεζα;»




Είναι στο Ειρηνοδικείο μια Δευτέρα πρωί και εκδικάζονται υποθέσεις υπερχρεωμένων νοικοκυριών που έχουν κάνει αίτηση να μπουν στο νόμο Κατσέλη. Η διαδικασία ξεκινάει στις 9 ακριβώς και ο κόσμος έχει ήδη συγκεντρωθεί έξω και μέσα στην αίθουσα.
Από την πρώτη υπόθεση που εκδικάζεται γίνεται αμέσως σαφές ότι η έδρα είναι αρνητική. Η ειρηνοδίκης έχει ένα μόνιμο ύφος ειρωνίας και επίθεσης ενάντια στους αγχωμένους δανειολήπτες, που ο ένας μετά τον άλλο διαδέχονται στην εξέταση από την έδρα για την υπόθεσή τους.

Η κάθε υπόθεση διαρκεί το πολύ 20 λεπτά. Η πρόεδρος φωνάζει το όνομα του αιτούντος, που πρέπει να πει, είτε ο ίδιος, είτε διαμέσου του πληρεξουσίου δικηγόρου του, αν παρίσταται ή όχι και μετά τα ονόματα των πιστωτών, που είναι όλες τράπεζες, Εθνική, Eurobank, Alphabank, Πειραιώς, Citybank, Αγροτική, Εμπορική. Από αυτές απαντούν οι δικηγόροι αν παρίστανται. Αν όχι η πρόεδρος φωνάζει «η τράπεζα….. είναι απούσα».
Και ξεκινούν οι ερωτήσεις. Η έδρα είναι πολυβόλο. Ρωτάει συνεχώς γιατί και πώς πήρε το δάνειο ο δανειολήπτης, με ερωτήσεις ενοχλητικές, σαν να είναι ένοχος για κάτι. Η όλη διαδικασία μοιάζει σαν η τράπεζα να είναι ενάγουσα και ο δανειολήπτης ο εναγόμενος, που πρέπει να δικαιολογηθεί για τη φτώχεια του, γιατί όλα τα χρόνια από τότε που σταμάτησε να πληρώνει το δάνειο δεν έχει βρει δουλειά, ποια είναι η κατάσταση στη ζωή του, ενώ σε περιπτώσεις που έχει ακίνητη περιουσία πέρα από το ένα και μοναδικό ακίνητο, η επίθεση είναι ευθεία. «Για ποιο λόγο αιτείται να εξαιρεθεί η ακίνητή του περιουσία από την εκποίηση και δεν τη δίνει στην τράπεζα για να εξοφλήσει το ποσό του δανείου».
Πόσα προστατευόμενα μέλη έχει, σε τι κατάσταση υγείας είναι αυτά, αν έχει βρει δουλειά, με πόσα χρήματα ζει (πολλές φορές πρέπει να δικαιολογηθεί γιατί ζει με πάνω από 400 ευρώ το μήνα, τη στιγμή που το όριο της φτώχειας σύμφωνα με τη Eurostat είναι περίπου 1000€, αλλά αυτό φαίνεται να μην το λαμβάνει υπόψη του το δικαστήριο…), αν όλο το διάστημα μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεσή του έδινε τις δόσεις και αν είχε βρει δουλειά στο ενδιάμεσο γιατί δεν πήγε στην τράπεζα να της δώσει μέρος του μισθού του (μιλάμε για μισθούς 800€ και κάτω) παρά το γεγονός ότι το δικαστήριο του είχε δώσει προσωρινή διαταγή με ένα ελάχιστο ποσό μέχρι την εκδίκαση της προσφυγής. Η πρόεδρος δε λαμβάνει υπόψη την προσωρινή διαταγή και ρωτάει τους δανειολήτπες συνεχώς και καταιγιστικά, κι όλα αυτά σε 20 λεπτά, μέχρι να έρθει η σειρά του επόμενου. 20 λεπτά που για τον καθένα μπορούν να αλλάξουν τη ζωή του. Τα δάνεια έχουν γίνει διπλάσια ή τριπλάσια από τους τόκους και τις υπερημερίες και ο δανειολήπτης κινδυνεύει με την απόφαση του δικαστηρίου να βρεθεί άστεγος.
Κάποια στιγμή φτάνει και η υπόθεση μιας δανειολήπτριας γύρω στα 35-40 σε ηλικία. Είχε πάρει δάνειο πριν από καμιά δεκαριά χρόνια για να ανοίξει μαζί με μια συνεργάτιδά της μια ιδιωτική επιχείρηση υγείας. Αγόρασαν τον εξοπλισμό και νοίκιασαν το χώρο, ωστόσο κάποια στιγμή η συνεργάτιδά της αποσύρθηκε από την επιχείρηση, με αποτέλεσμα η δανειολήπτρια από μόνη της να μη μπορεί να συνεχίσει, ενώ ο εξοπλισμός είχε αγοραστεί και πολλά χρήματα είχαν δαπανηθεί στο όνομά της. Μετά το κλείσιμο της επιχείρησης, τής έμεινε το δάνειο, το οποίο κάποια στιγμή δε μπορούσε πλέον να αποπληρώσει με αποτέλεσμα να καταστεί κόκκινο και μετά από χρόνια να αιτηθεί να μπει στο νόμο Κατσέλη και έτσι η υπόθεση να φτάσει στο ακροατήριο. Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα αυτή η γυναίκα έχει παντρευτεί και έχει κάνει δύο παιδιά και σήμερα εργάζεται και αυτή και ο σύζυγός της, ενώ το μοναδικό της ακίνητο είναι η κατοικία της οικογένειας, που η δανειολήπτρια αιτείται από το δικαστήριο να εξαιρεθεί από την εκποίηση.
Η πρόεδρος όπως και πριν είναι καταιγιστική στις ερωτήσεις της, τις οποίες η αιτούσα απαντάει, πολλές φορές την ίδια ερώτηση με άλλο τρόπο διατυπωμένη. Ώσπου φτάνει και στο θέμα της σημερινής οικογενειακής της κατάστασης, όπου ακολουθεί ο εξής διάλογος που είναι χαρακτηριστικός:
Πρόεδρος: Σήμερα έχετε παιδιά;
Αιτούσα: Μάλιστα, δύο.
Πρόεδρος: Τι ηλικίες;
Αιτούσα: Δυόμιση χρονών το ένα και οκτώ μηνών το άλλο.
Πρόεδρος: Και εσείς, παρά το γεγονός ότι χρωστούσατε στην τράπεζα, αποφασίσατε να μείνετε έγκυος και να κάνετε παιδιά;

…………………….
Σύμφωνα λοιπόν με την πρόεδρο του δικαστηρίου δικαίωμα για να κάνουν παιδιά έχουν μόνο αυτοί που δε χρωστούν πουθενά! Είναι ένα επιχείρημα χαρακτηριστικό του τρόπου που γίνεται η εξέταση των υποθέσεων και των δυνατοτήτων που δίνει ο νόμος Κατσέλη, όπως έχει σήμερα τροποποιηθεί δύο φορές από τις μνημονιακές κυβερνήσεις, προκειμένου να βάλουν στο χέρι τη λαϊκή περιουσία. Οι οικογένειες με παιδιά υποτίθεται έχουν μεγαλύτερη προστασία και συναισθηματικά αιτούνται την εξαίρεση των κατοικιών τους από την εκποίηση, γιατί είναι κοινωνικά ανάλγητο να μείνει μια ολόκληρη οικογένεια άστεγη, κυρίως όταν υπάρχουν και μωρά παιδιά. Η πρόεδρος του δικαστηρίου γνωρίζοντας αυτό και δρώντας σαν αυθεντική εκπρόσωπος των συμφερόντων της τράπεζας ρώτησε τη δανειολήπτρια σαν να είχε με δόλο προβεί στην κοινωνικά επαίσχυντη πράξη να μείνει έγκυος προκειμένου να γλυτώσει το χρέος προς την τράπεζα (!!!).
Όπως ήταν αναμενόμενο ο δικηγόρος της δανειολήπτριας εξεμάνη και τη ρώτησε να εξηγήσει στο δικαστήριο αν μία σχέση ενός ανθρώπου, τόσο σημαντική έτσι ώστε να οδηγήσει στη δημιουργία οικογένειας και παιδιών, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι το μόνο κριτήριο για τη δημιουργία της θα ήταν το χρέος προς κάποιον τρίτο. Η δανειολήπτρια απάντησε φυσικά όχι, ενώ η πρόεδρος εκνευρίστηκε. Στην ερώτηση της προέδρου προς τη δικηγόρο της τράπεζας, αν είχε ερωτήσεις να κάνει προς τη μάρτυρα, εκείνη απάντησε με απόλυτη ειλικρίνεια «Όχι κυρία πρόεδρε, με καλύψατε πλήρως εσείς».
Ένα από τα περιστατικά καθημερινής τρέλας στις αίθουσες των Ειρηνοδικείων, όπου κάποιοι δικαστές υπερασπίζονται με σθένος το δικαίωμα των τραπεζών να πάρουν τα πάντα. Και ένα από τα πολλά περιστατικά που αποδεικνύεται εμπράκτως ότι οι γελοιότητες περί προστασίας της πρώτης κατοικίας που εκφέρονται από τις πηγές του Μαξίμου είναι απλώς κουραφέξαλα.
Οι κατοικίες όλων βρίσκονται στο στόχαστρο, ενώ οι τράπεζες προστατεύονται από την κυβέρνηση που τους κάνει πλάτες, όπως την περίοδο της κατοχής οι κυβερνήσεις των δωσιλόγων έκαναν πλάτες στους κατακτητές για να πλουτίσουν προσωπικά. Χρόνια μετά τους είδαμε να αποτελούν τον κορμό του μετεμφυλιακού κράτους.

πηγή: 

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Ο νέος "Φύλακας – Άγγελος" της πόλης του Φαλήρου...



''Στους έσχατους καιρούς η κόλαση θα αδειάσει απ τους δαίμονες. Όλοι θα είναι στη γη και στους ανθρώπους!''

Όσιος Λαυρέντιος τού Τσέρνιγκωφ
1868 -1950 †


(by Κώστας Μυστακίδης )

"αμφ.":
στη φωτογραφία o νέος "Φύλακας – Άγγελος" της πόλης του Φαλήρου... (δες εδώ!)
Τι ακριβώς να σχολιάσουμε;

~ Μέγα το Μυστήριο του θανάτου...

Φωτογραφία του Dionysios Pylarinos.
Η διδασκαλία της Αγίας Γραφής είναι πάντοτε χρήσιμη, περισσότερο όμως στις περιστάσεις που χάνουμε προσφιλή πρόσωπα...

Μέγας Βασίλειος


~ "αμφ.":
Μια ευχή για την ψυχούλα του παππού Ισιδώρου, που "ανέβηκε" χθες μπορείς;

Σαν σήμερα πέντε χρόνια πριν ο 15χρονος Τηλέμαχος Τσιμιρίκας όρμησε στις φλόγες για να σώσει τα αδέρφια του...

Φωτογραφία του Chris Melidis.
Οι συγγενείς του δεν θέλω να κλάψετε, διότι θα ζει πάντα στις καρδιές μας μέσα από την πράξη του. Οι καθηγητές δεν θέλω απλά να λέτε τι καλό παιδί που ήταν, αλλά να διδάσκετε έμπρακτα την γενναιότητά του.
Ο Τηλέμαχος δεν ήταν απλά ένα παιδί που "σκοτώθηκε σε ένα τραγικό ατύχημα".
Ήταν ένας ήρωας που θυσιάστηκε για να σώσει την οικογένειά του, γι’ αυτό η δόξα και η τιμή θα τον ακολουθούν για πάντα. 

Είτε τον ξεχάσουμε είτε όχι, το όνομά του έχει πια γραφτεί στην Ιστορία.

(by Chris Melidis)

"Αμέσως τότε η εικόνα δίνει μια σπρωξιά και με ξαπλώνει ύπτια κάτω. Στη συνέχεια όρθια η εικόνα (της Αγίας Άννης...) άρχισε να κινήται πέρα δώθε και να τρίβεται πάνω στο σώμα μου από το κεφάλι μέχρι τα πόδια..."


Η Αγ. Άννα & η τρίχρονη Παναγία Κόρη της.
Έργο της Αδελφότητος των Αναναίων, 
στην Ι.Κ Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού 
στην Σκήτη της Αγίας Άννας 
στο Άγιον Όρος.



Η Αννα Τσιλιμπούρη του Χαραλάμπους και της Κυριακούλας κάτοικος Αιγίου (Χρυσοστόμου Σμύρνης 6) διηγείται (έτος 1983) τα εξής:
«Πατρίδα μου είναι τα Σκουπιά της Προικονήσου. Στο Αίγιο ήλθαν οι γονείς μου πρόσφυγες με τον ξεριζωμό του 1922. Εγώ ήλθα εδώ κοριτσάκι εξ ετών. Σε ηλικία 23 περίπου χρονών μου συνέβη, ένα σοβαρό περιστατικό.
Δούλευα στο σταφιδεργοστάσιο του Παπαγεωργίου. Κατά την ώρα της εργασίας μου γλίστρησα κι έπεσα. Αυτό το πέσιμο μου έγινε αιτία μιάς μεγάλης μου ταλαιπωρίας, διότι, μετατοπίσθηκαν δυο σπόνδυλοι της σπονδυλικής μου στήλης, ο ένατος και ο δέκατος. Οι γιατροί δεν έκαμαν σωστή διάγνωση με συνέπεια να χειροτερέψη η κατάστασή μου και να καταλήξω ολότελα παράλυτη. Ο ορθοπεδικός κ. Μηνιάτης στην Πάτρα με έβαλε στο γύψο. Έμεινα έτσι ακίνητη στο σπίτι μου 18 ολόκληρους μήνες.
Μια ημέρα η μητέρα διαπίστωσε ότι ο γύψος και το στρώμα μου είχαν γεμίσει αίματα. Καλέσαμε στο τηλ. τον κ. Μηνιάτη από την Πάτρα. Είπε πώς το πρόγραμμά του δεν του επέτρεπε να έλθη και πρότεινε να καλέσωμε τον κ. Παπαχρυσάνθου, να βγάλη το γύψο και να μου περιποιηθεί τις πληγές πού προκάλεσαν το αιμάτωμα.
Έγιναν όλ αυτά από τον ιατρό κ. Παπαχρυσάνθου, εγώ όμως εξακολουθούσα να είμαι παράλυτη. Ο κ. Μηνιάτης συμβούλεψε να με πάνε πάλι στην Πάτρα για να μου ξαναβάλει το γύψο. Ο αδελφός μου ο Νίκος ετοιμαζόταν να με πάη. Τότε επεμβαίνει η μητέρα μου και λέγει:
-Ως τώρα, του είπε, σε άκουσα και γυρίζουμε στους γιατρούς χωρίς αποτέλεσμα. Τώρα δεν θα σε ακούσω άλλο. Θα πάω την κοπέλλα πρώτα στην Αγία Αννα και ύστερα πήγαινε εσύ όπου θέλεις.
Με σήκωσαν τέσσαρες γυναίκες. Μία κρατούσε το κεφάλι, η άλλη τα πόδια και οι άλλες δυο δεξιά και αριστερά το κορμί και με πήγαν στην Εκκλησία της Αγίας Αννας στο Συνοικισμό.
Ήταν τότε η ξύλινη Εκκλησία. Εφημέριος ήταν ο π. Ανδρέας Κουμπέτσος.
Ετοίμασαν να γίνη αγιασμός και με έστησαν καθιστή στο δάπεδο του ναού. Μου κρατούσαν την πλάτη να σταθώ γιατί από μόνη μου δεν μπορούσα να μείνω σ αυτή τη στάση. Ύστερα μου έφεραν την εικόνα της Αγίας Αννας αυτή πού είναι τώρα στο προσκυνητάρι με τα χρυσά αφιερώματα, και μου την έβαλαν όρθια στα γόνατά μου. Ο π. Ανδρέας άρχισε να ψάλλη αγιασμό. 
Αμέσως τότε η εικόνα δίνει μια σπρωξιά και με ξαπλώνει ύπτια κάτω. Στη συνέχεια όρθια η εικόνα άρχισε να κινήται πέρα δώθε και να τρίβεται πάνω στο σώμα μου από το κεφάλι μέχρι τα πόδια.
Απ εκεί πεταγόταν πάλι στο κεφάλι και συνέχιζε να κάνη το ίδιο. Αυτό συνεχιζόταν μέχρι πού τελείωσε ο αγιασμός πού ούτε κατάλαβε πώς τον έψαλε ο π. Ανδρέας, ο οποίος δεν είχε απλώς φοβηθή, αλλά είχε πάθει φρίκη, τόσο πού τα γένεια του είχαν σηκωθή όρθια από τον τρόμο του. Εγώ ζούσα φοβερή στιγμή.
Είχα τρομάξει, τα είχα χάσει. Άπλωνα τα χέρια, ζητούσα βοήθεια, οι γυναίκες όμως στεκόντανε μακριά. 
Η εικόνα μου φαινόταν σαν πούπουλο καθώς κινιόταν επάνω μου. 
Τελειώνοντας ο Αγιασμός σταμάτησε να κινήται η εικόνα. 
Την πήραν τότε από πάνω μου και θέλησαν να με σηκώσουν πάλι για να με μεταφέρουν. Εγώ αισθάνθηκα μια δύναμη στον οργανισμό μου.
-Αφήστε με τους είπα, θα σηκωθώ μόνη μου, έγινα καλά. Και σηκώθηκα όρθια. Δοκίμασα να περπατήσω. Δυο χρόνια είχα περίπου να το κάμω. 
Αλλαξα βήματα. 
Ασπάσθηκα με δάκρυα το σταυρό, την εικόνα και το χέρι του ιερέα και μετά ξεκίνησα για το σπίτι. Η μητέρα μου ήθελε να μου δείξη το δρόμο. Πράγματι είχα ξεχάσει από πού πηγαίνουν στο σπίτι μας. 
Η Αγία Αννα με εθεράπευσε από την ανίατη αρρώστεια μου. Αισθανόμουν εντελώς υγιής.
Ο κ. Μηνιάτης πού έκανε τις εξετάσεις του δεν πίστευε στα μάτια του. Βρήκε τη σπονδυλική μου στήλη εντελώς φυσιολογική. 
Σε λίγους μήνες ήλθε η Γερμανική κατοχή. 
Κι εγώ, η πρώην παράλυτη, μαζύ με άλλες γυναίκες, δούλευα στα χαρακώματα, στο 20ο χιλιόμετρο κοντά στην Πάτρα και πηγαινοερχόμουν κάθε ημέρα με τα πόδια. Ποτέ δεν λησμονώ την ευεργεσία της Αγίας Αννας σε μένα την ταπεινή και αμαρτωλή. Πολύ την ευλαβούμαι και πάντοτε τιμώ και δοξάζω την Αγία Άννα».
(Με ονοματεπωνυμο ,καταγεγραμμένα προσωπικα βιωματα θαυματων. Απιστευτα και ομως, αληθινα, η γιαγια του Χριστου μας σπευδει. Βοηθεια μας!)
Άννα Σιδηροπούλου
πηγή:

ΠΛΗΘΟΣ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΑΣ!!!

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

''Θαύμα Οσίου Παταπίου σε καθολική...''


Σύγχρονο θαύμα του Οσίου Παταπίου
 (Μεταστροφή καθολικής) 

Ο Γέροντας είχε συγγενή μετανάστη στη Δ. Γερμανία, από την οποία πριν λίγα χρόνια επέστρεψε ως συνταξιούχος. 

Ο συγγενής του ονομάζεται Γεώργιος Ζ…… και στη Γερμανία ενυμφεύτηκε Γερμανίδα σύζυγο «καθολική», χωρίς εκείνη να βαπτισθεί πριν με το Ορθόδοξο Βάπτισμα. 

Ετέλεσαν, βέβαια, γάμο σε Ορθόδοξο Ιερό Ναό και τα δύο παιδιά τους τα εβάπτισαν με το Ορθόδοξο Βάπτισμα... 

αλλά η σύζυγος παρέμεινε καθολική, αν και εκκλησιαζόταν και σε Ορθόδοξους Ναούς. 

Αφού επέστρεψαν στην Ελλάδα, το καλοκαίρι του 1985 πήγαν για παραθερισμό στο Λουτράκι Κορινθίας και από εκεί ανέβηκαν μια μέρα και στη Μονή του Οσίου Παταπίου να προσκυνήσουν τον Όσιο. 

Πρώτος εισήλθε στο ιερό Σπήλαιο ο σύζυγος, ο οποίος και προσκύνησε. Αλλά ενώ εισήλθε και η «καθολική» σύζυγος και επλησίασε να προσκυνήσει, ευρέθηκε κάτω λιπόθυμη! 

Την έπιασε αμέσως στα χέρια του ο σύζυγος και με τη βοήθεια και άλλων παρευρισκομένων προσκυνητών την έβγαλαν έξω και τη βοηθούσαν να συνέλθει....

Αφού συνήλθε, την ερώτησαν τι της συνέβη, κι εκείνη με έκπληξη απάντησε: 

«Καλά δεν είδατε, δεν ακούσατε; 

Ο Άγιος με έσπρωξε και μου είπε: «Πώς εσύ, αιρετική, με πλησιάζεις;» 

Και από τη στιγμή αυτή μόνη της εζήτησε να βαπτισθεί Ορθόδοξη, όπως και έγινε ύστερα από σχετική κατήχησή της στην Ενορία της. 

Τώρα πιά ως Ορθόδοξη επισκέπτεται με ευλάβεια το Ιερό Σπήλαιο του Οσίου και προσκυνεί το Ιερό Λείψανο με πόθο και ευγνωμοσύνη. Γιατί αφότου έλαβε το Ορθόδοξο Βάπτισμα, αισθάνεται άλλος άνθρωπος! 
«Όταν προσεύχομαι», μας είπε «αισθάνομαι το Θεό δικό μου, Πατέρα μου, ενώ πριν δεν αισθανόμουν τίποτε. 

Τώρα ανάβω το καντήλι στο Εικονοστάσι, ετοιμάζω πρόσφορο, μεταλαμβάνω, διαβάζω βίους Αγίων και η ψυχή μου αισθάνεται το Θεό κοντά της. 

Να, πώς να σας το πω; Κάτι πολύ διαφορετικό από πριν...

μια βεβαιότητα ότι είμαι κοντά στο Θεό. 

Και αυτό το οφείλω στον Άγιο Πατάπιο, που τον ευχαριστώ...

__________________________________________________________________

«ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΠΑΤΑΠΙΟΥ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ» ~ (Γέροντος Μαρτινιανού) Καψάλα Αγίου Όρους

Επηρεασμένος...

~ Τριαντάφυλλος!!! Προλαβαίνουμε, δεν προλαβαίνουμε...


Ο  Τριαντάφυλλος μας έχει ανάγκη...

Νέο παιδί...
Από ώρα σε ώρα μπορεί να φύγει, 
αλλά ΔΕΝ πρέπει να φύγει έτσι. 
Ας του δώσει ο Θεός μια ακόμα ευκαιρία. 
 Όποιος διαβάζει το μήνυμα ας κάνει λίγο κομποσκοίνι, ας διαβάσει λίγο από το ψαλτήρι ή ας πει ένα Κύριε ελέησον έστω... 
 Όποιος πάει στη θεία λειτουργία ας ανάψει ένα κεράκι.

Ο "αντίδικος" έριξε τον μικρό σε απελπισία και οι "δικοί του" ζητούν την ψυχή του μικρού. 
Ας προσπαθήσουμε έστω και την ύστατη τούτη ώρα να αλλάξουμε την έκβαση. 
Ο αδερφός του στέκεται στο πλευρό του και μας έχει κι αυτός ανάγκη, ας του στείλουμε λίγη βοήθεια.

Γεώργιος.


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ

(σχόλιο της Πλ. Ελισάβετ στην ανάρτησή μας στο fb

Κάτι τέτοιες "ηλεκτρονικές" προσευχές ,βοήθησαν πριν 1,5 μήνα ένα παιδί με 1%πιθανότητες επιβίωσης να αναρρώνει σήμερα.
Η προσευχή που γίνεται για άγνωστο (μή οικείο) πρόσωπο,είναι πολύ ευάρεστη στον Θεό γιατί δεν έχει ίχνος ιδιοτέλειας και προσωπικού συμφέροντος / θελήματος...)

"Έτσι είναι και με τη γυναίκα σου...Bρέ μπουμπούνα, άμα τραβάς μόνο εσύ κουπί, δεν πάτε πουθενά..."

ΜΙΑ ΒΑΡΚΟΥΛΑ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ ΕΙΣΤΕ...
Φωτογραφία του Alexis Alexadrou.
Όταν επισκέφθηκαν το Μοναστήρι
για πρώτη φορά ένας άνδρας με τη γυναίκα του,
είχαν την ακόλουθη εμπειρία με τον Γέροντα, 
ο οποίος βέβαια δεν ήξερε
τίποτα γι' αυτούς νωρίτερα.
Τον χαιρέτισαν, πήραν την ευχή του
και έμειναν για λίγο δίπλα του σιωπηλοί.
Κάποια στιγμή, ρώτησε τα ονόματά τους.
Έπειτα, εντελώς ξαφνικά, είπε στον σύζυγο:
- Εσένα θα σου κοπούν τα χέρια και τα πόδια!
Ο έκπληκτος επισκέπτης
μόλις που κατάφερε να ψελλίσει:
- Γιατί, Γέροντα, θα μου κοπούν
τα χέρια και τα πόδια;
- Γιατί της φωνάζεις; τον ρώτησε με αυστηρό,
αλλά περίεργα όμορφο τρόπο,
δείχνοντας τη γυναίκα του.
- Ναι, ναι, Γέροντα, πέστε τα,
έκανε χαρούμενη αυτή,
που κάποιος τόσο σπουδαίος
πήρε το μέρος της.
Ο άντρας συγκλονίστηκε.
Κατάλαβε αστραπιαία πως ήταν λάθος
να μεταφέρει μέσα στο σπίτι του
την ένταση της δουλειάς
και να ξεσπά στη γυναίκα του άδικα,
και χαμήλωσε το κεφάλι.
Μέσα του ήλθαν τα πάνω κάτω.
Και τότε ο Γέροντας,
αφού είδε την αλλαγή του,
αφού κατάλαβε πώς ο φταίχτης
συναισθάνθηκε το σφάλμα του,
άλλαξε τελείως συμπεριφορά,
άπλωσε το χέρι και τον χάιδεψε στο κεφάλι.
- Βρέ μανούλα μου, του είπε τρυφερά,
άμα είσαι σε μια βάρκα...
Έχεις μπει ποτέ σε βάρκα;
- Γέροντα, έχω μπει,
ψέλλισε ντροπιασμένος ο άνθρωπος.
- Έχεις κάνει κουπί;
- Έχω κάνει.
- Με πόσα κουπιά;
- Με δύο.
- Έχεις κάνει βάρκα με ένα κουπί;
- Όχι.
- Άμα κάνεις βάρκα με ένα κουπί, πού θα πας;
- Δεν ξέρω.
- Θα γυρίζεις γύρω-γύρω,
βρέ μπουμπούνα, έτσι;
Έτσι είναι και με τη γυναίκα σου.
Άμα τραβάς μόνο εσύ κουπί,
δεν πάτε πουθενά.
Είστε μια βαρκούλα οι δύο σας,
ο γάμος σας είναι μια βαρκούλα
και σας έχουν ξαμολήσει μέσα στον ωκεανό.
Για να φτάσετε στο λιμάνι,
πρέπει να τραβάτε και οι δύο κουπί.
Άμα τραβάς μόνο εσύ, δεν γίνεται.
Κατάλαβες;
(Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης
– Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου,
εκδόσεις Κυριακίδη, σελ. 165)

Ποιος σου είπε πως είναι πια αυτονόητο;

Κάποιοι μας τα΄χαν αποκαλύψει από πολύ παλιά...
Φωτογραφία του Γιάννης Τσιτλακίδης.
(by Γιάννης Τσιτλακίδης)

"Οι περισσότεροι είμαστε ρηχοί και κρίνουμε ρηχά με τα μπρατσάκια μας. Το βάθος της ψυχής του αλλουνού είναι για μας αραβικά, κινέζικα, πάντως μια ξένη γλώσσα ακαταλαβίστικη το βάθος και ο βυθός του διπλανού μας. Όμως, εμείς καταλαβαίνουμε. Τίποτες χθεσινοί είμαστε εμείς;"

Βυθολογώ...
















Νομίζουμε ότι ξέρουμε τους άλλους. 
Έχουμε γνώση εμείς και ξέρουμε. 
Τους έχουμε ψυχολογήσει όλους, ή, καλύτερα, 
όπως το λένε οι μορφωμένοι, 
τους ψυχανεμιζόμαστε.  

Ο τάδε είναι έτσι. Αυτός, θα γίνει αυτό.

Είμαστε μάγκες εμείς, ψημένοι, έξυπνοι, 
τίποτες χθεσινοί είμαστε εμείς; 
Δε μάς ξεφεύγουν κάτι τέτοια εμάς. 
«Αυτά αλλού, όχι σε μένα». 
Έτσι, δε λέμε τα μαγκάκια;

Όμως, αφρός. Βυθός, ούτε γι’ αστείο.

Οι περισσότεροι είμαστε ρηχοί και κρίνουμε ρηχά 
με τα μπρατσάκια μας. 
Το βάθος της ψυχής του αλλουνού είναι για μας 
αραβικά, κινέζικα, πάντως μια ξένη γλώσσα 
ακαταλαβίστικη το βάθος και ο βυθός του 
διπλανού μας.  Όμως, εμείς καταλαβαίνουμε. 
Τίποτες χθεσινοί είμαστε εμείς;

Το αποτέλεσμα γνωστό εις τους αιώνες: 
«ο τάδε είναι έτσι». 
Φορώντας τα μπρατσάκια σου, ψυχανεμίζεσαι ως 
την άκρη που μαρτυρούν τα κουβαδάκια σου.

Σαλάτα η ζωή σου. 
Ο ίδιος στη εντατική: στον θάλαμο εννιά. 
Όμως, ψυχανεμίζεσαι σωστά την άβυσσο του 
διπλανού σου. 
Είσαι μαγκάκι εσύ, ψημένος, έξυπνος, 
τίποτες χθεσινός είσαι εσύ;

Πρόσφατα, διάβασα μία ατάκα στο ίντερνετ: 

«Στου αλλουνού τη ζωή ψυχολόγος 
και στη δική σου τη ζωή ψυχασθενής».


[Φώτο: 
Γλυπτό στον βυθό της θάλασσας 
του Τζέισον ντε Κέρις Τέιλορ]

Γράφει ο (πάντα επίκαιρος...) 
Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Κ.Γ.Π. - Ιανουάριος 2016

«Ο Καζαντζάκης ήταν ένας ταξιδευτής σ’ όλη του τη ζωή. Γι’ αυτό και αισθανόταν τον εαυτό του σαν ένα πουλί, που δεν τον χωράει η γη, γιατί ήθελε να πετάξει, να γνωρίσει λαούς, να γνωρίσει θρησκείες…»

(Ποιος μπορεί να τιμά με τέτοια "επαινετικά" λόγια τον πράγματι προικισμένο από Τον Θεό Καζαντζάκη, που ουδέποτε όμως ακολούθησε Εκείνον που τον προίκισε;)
Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Καζαντζάκης ήταν ένας ταξιδευτής σε’ όλη του τη ζωή
ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟ ΝΑ ΤΙΜΑΤΑΙ Ο Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;


"...Αφορμή για το παρόν σχόλιό μας πήραμε από πρόσφατη εκδήλωση των Ελλήνων της Αλεξάνδρειας, στις 17 Νοεμβρίου, για τον γνωστό κρητικό συγγραφέα Ν. Καζαντζάκη, στην οποία πήρε μέρος και μίλησε και ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Καζαντζάκης ήταν ένας ταξιδευτής σε’ όλη του τη ζωή
Άλλωστε η φετινή χρονιά είναι αφιερωμένη στα 60 χρόνια από το θάνατο του λογοτέχνη και για το λόγο αυτό γυρίστηκε ταινία η ζωή του και γίνονται διάφορες εκδηλώσεις. 
Η συμμετοχή του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και η ομιλία του στην εκδήλωση αυτή έλαβε μεγάλη δημοσιότητα και προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση και πικρία στον πιστό λαό, διότι ο συγκεκριμένος συγγραφέας, πέρα από τις αντιφατικές και αλλοπρόσαλλες δοξασίες του, υπήρξε ένας σφοδρός πολέμιος της πίστεως της Εκκλησίας στο Πρόσωπο του Χριστού. Υπήρξε ο εισηγητής ενός «Χριστού», που είναι πιστό αντίγραφο των θεοσοφικών και νεοεποχίτικων «Χριστών» -  «Αντιχρίστων», οι οποίοι «ενσαρκώνουν» τα διδάγματα της «Νέας Εποχής». Ενός «Χριστού» ολότελα απογυμνωμένου από τη Θεότητά Του. 

Δυστυχώς ο Ν. Καζαντζάκης, ένας όντως οξυδερκής άνθρωπος και δυνατό μυαλό, με το έργο του υπήρξε ένας από τους προωθητές του «πνεύματος» της «Νέας Υδροχοϊκής Εποχής». Ένας τραγικός άνθρωπος, ο οποίος δε γνώρισε ποτέ στη ζωή του την ηρεμία και τη γαλήνη, βιώνοντας μια αδιάκοπη ταραχή και ανασφάλεια, προϊόν της εσωτερικής του κενότητας, την οποία μάταια προσπαθούσε να γεμίσει με δοξασίες του θεοσοφικού κινήματος, του ανατολικού μυστικισμού και του αποκρυφισμού. 

Τα έργα του είναι ο αψευδής μάρτυρας της εναγώνιας προσπάθειάς του, να δημιουργήσει μια δικής του εμπνεύσεως θρησκευτική πίστη, δομημένη με αποκρυφιστικά στοιχεία και ορθολογική φαινομενολογία, αρνούμενος την παραδεδομένη πίστη της Εκκλησίας. 

Δεν αρκέστηκε ο Μακαριώτατος στην παρουσία του στην εκδήλωση, αλλά μίλησε κιόλας, εκθειάζοντας τον Καζαντζάκη. Παρουσίασε μια στρεβλή εικόνα για κείνον, αφήνοντας κατά μέρος το αντιχριστιανικό του πρόσωπο. 

Είπε χαρακτηριστικά: 
«Ο Καζαντζάκης ήταν ένας ταξιδευτής σ’ όλη του τη ζωή. Γι’ αυτό και αισθανόταν τον εαυτό του σαν ένα πουλί, που δεν τον χωράει η γη, γιατί ήθελε να πετάξει, να γνωρίσει λαούς, να γνωρίσει θρησκείες…»
Πράγματι ο Καζαντζάκης το 1922 επισκέφτηκε τη Βιέννη, όπου ήρθε σε επαφή με το έργο του Σίγκμουντ Φρόυντ και τις βουδιστικές γραφές, όπου και διαμόρφωσε τις δοξασίες του και τα πιστεύω του. 
Μπορούμε επομένως να εκθειάζουμε έναν άνθρωπο ο οποίος, ενώ γεννήθηκε σε ορθόδοξη χώρα, από ορθοδόξους γονείς, διδάχτηκε την ορθόδοξη πίστη στο σχολείο, συναναστράφηκε με ορθοδόξους συγγενείς και φίλους του και στο τέλος αρνήθηκε την Ορθοδοξία, ή τουλάχιστον την αμφισβήτησε και γι’ αυτό ψάχνει να βρει την αλήθεια και τις απαντήσεις στις ανησυχίες του σε άλλες θρησκείες; 
Ο Καζαντζάκης υπήρξε ένας αμφισβητίας της Ορθοδοξίας και αναζητητής της αλήθειας εκτός αυτής! ..."

(για να δεις ολόκληρο το άρθρο πήγαινε εδώ)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...