✔ Η αλήθεια στο πεζοδρόμιο...

 

|από το υπέροχο ιστολόγιο του Μακαριστού π.Νικολάου Καπνιά

✨ Ιστορίες για Αγίους και αγ(ρ)ίους... |π. Χριστόδουλος Χατζηθανάσης

 

        ✨ Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι...✨

 

   Επειδή κάποιες και κάποιοι που άδολα μας αγαπάτε, 

λέτε πως πρέπει ν΄αρχίσω ν΄ανεβάζω σιγά σιγά καινούρια πραγματάκια, ωΦέλιμα για τις ψυχούλες μας, είπα να υποκύψω.

  ΣκέΦτηκα, λοιπόν, να σας πω μια μικρή ιστορία που έχει σχέση με αυτήν την απίθανη ομιλία του παπα Χριστόδουλου Χατζηθανάση.

  Έτσι για να ξεχαστούμε, αλλά κυρίως να ωΦεληθούμε.

 

Την άκουσα για πρώτη φορά λίγες ώρες αφότου βγήκε στο διαδίκτυο, ενώ έκανα δουλειές στο σπίτι. 

Παρεμπιπτόντως, τα΄χουμε (ξαναματα)πεί πως ακούγοντας με το ακουστικάκι μας μία εμπνευσμένη ομιλία από έναν πιστό άνθρωπο, οι δουλειές γίνονται ευκολότερα, σαν νεράκι.

 

Την άκουσα λοιπόν στις 30 Μαρτίου, όταν βγήκε. 

Εκείνο τον καιρό δεν έκανα καμία ανάρτηση, πέρα μόνο όταν είχα να προσΦέρω, έστω το ελάχιστο ως ευχαριστία για όσους προσεύχονταν για τον παππούλη μας τον Ευσέβιο και ακόμα περισσότερο όταν εκλιπαρούσα ως ζητιάνος για να μην πάψει η προσευχούλα τους.

 

Εκεί είναι το απογευματάκι, λοιπόν, που την πρωτοάκουσα.

Να΄ναι καλά οι παππούληδες, 

εκεί στην Ανάληψη της Ραφήνας, 

που τον πείσανε να έρθει να τους τα πει.

 

Αντίκρισα λοιπόν έναν πατέρα Χριστόδουλο Χατζηθανάση, βουτηγμένο μέσα στη Χάρη.

 Δεν πα΄να΄χει περάσει 

αυτός ο άνθρωπος πόνους και στεναγμούς; 

 Απώλειες τότε και απώλειες σήμερα;

 

Σπάνια θα δείτε άνθρωπο να μιλάει 

και να είναι τόσο φωτεινός, τόσο χαρούμενος. 

Να διακόπτει την ομιλία και να κάνει αστεία, 

να γελάει με την καρδιά του, 

πηγαία κι όχι ψεύτικα όπως εμείς. 

Όσα είπε, μου εντυπώθηκαν μέσα στην καρδιά. 

Ήταν ακριβώς ό,τι χρειαζόμουν εκείνες τις μέρες 

για να ξεφύγω από τα όρια της υπερβολικής λύπης, 

που καταντάει αμαρτία, 

γιατί βάζει στην άκρη την Πρόνοια και το Έλεος του Θεού.

 

 Τον έστειλα τότε απλά σε μερικούς ανθρώπους δικούς μου, 

διότι δεν μπορώ να μην μοιράζομαι, το ξέρετε πλέον. 

Χούι ενοχλητικό...

Έμεινα όμως εκεί, δεν την ανήρτησα.

 

Τώρα, αυτόν τον καιρό που δεν ξέρω το λόγο 

που ξανάρχισα πάλι δειλά-δειλά να αναρτώ 

κυρίως παλιότερες αναρτήσεις, 

τον πεθύμησα αυτόν τον λόγο,

αυτό το ξεκαρδιστικό το γέλιο του.

Και έβαλα να την ξανακούσω. 

Παράξενο πράγμα ρε φίλε.

Ακριβώς τα ίδια συναισθήματα, η ίδια χαρά 

και τώρα ίσως να τα΄χα περισσότερο ανάγκη.

Γιατί τα πράγματα με τον παππούλη μας 

είναι αρκετά δυσκολότερα από τότε

(δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, 

γιατι θα σας μαυρίσω την καρδιά...

Το μεγάλο Αφεντικό γνωρίζει.)

Ανεξάρτητα από όλα αυτά, 

ακούστε, αν θέλετε, τον πατέρα Χριστόδουλο.

 

Ακούστε ιστορίες χαριτωμένες για Αγίους και αγρίους, 

για τον Άγιο Πορφύριο, τον αγαπημένο του, 

για τον πατέρα Εφραίμ από τη Φιλοθέου και την Αριζόνα, 

για τον Άγιο Σωφρόνιο από το Έσσεξ,

για τους Άγιους Παππούδες μας,

τον Άγιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη 

και τον Άγιο Παΐσιο.

 Αλλά και για τα κορίτσια, 

που ξεγλίστρησαν από τους διαβόλους των ναρκωτικών,

χάρη σε κάποιους οικογενειάρχες που δεν αρκέστηκαν

να κοιτάνε μόνο τα του οίκου τους

και βγήκανε στα πεζοδρόμια να σώσουνε τα απολωλότα...

   ✨ Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες... ✨

 

Ακούστε πράγματα. 

Να αγαλιάσει το είναι σας.

          Σας φιλώ.-

✔ Μπορεί να είναι η απάντηση που έψαχνες...

 

Γιατί από (δια Χριστόν) σαλό 

στα σίγουρα μαθαίνεις 

την αλήθεια που χρειάζεσαι...

✔ "Μου γράφεις ότι έχεις πολλά βάσανα. Και εγώ σου λέγω τόσο το καλύτερο για την ψυχή σου... |Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Πριν μερικά χρόνια μία κυρία έστειλε ένα γράμμα στον μακαριστό Όσιο γέροντα Εφραίμ τον Κατουνακιώτη και του έγραφε ότι έχει πολλά βάσανα, μεγάλο σταυρό και δεν μπορεί να σηκώσει τον Σταυρό της.

Και ο γέροντας Εφραίμ της απάντησε:

"Μου γράφεις ότι έχεις πολλά βάσανα. 

Και εγώ σου λέγω τόσο το καλύτερο για την ψυχή σου! 

Ο Θεός που σου δίδει αυτά τα βάσανα γνωρίζει ότι τόσα βαστάζεις, σε τόσα αντέχει η ψυχή σου, αν σου δώσει περισσότερα θα πέσεις, εάν σου δώσει ολιγότερα βάσανα σε αδικεί, από αιώνιο μισθό, από αιώνια χαρά.

Εις τα μέρη των Αθηνών ήταν ένας παπουτσής πολύ σκληρός άνθρωπος, είχε ένα κοριτσάκι μικρό, το όποιο πολύ το παίδευε. 

Το καημένο έκανε υπομονή έως ότου χτίκιασε, δηλ. έπαθε φυματίωση, και έπεσε στο κρεβάτι. 

Δεν γόγγυζε, δεν αντιμιλούσε του θετού πατέρα της, αλλά ήταν όλο υπομονή.

Στο τέλος πέθανε, αφού προηγουμένως μία Γερόντισσα το έκανε καλογριούλα και το ονόμασε Ανυσία μοναχή. 

Όταν της έκαναν ανακομιδή τα λείψανά της ευωδίασαν. 

Αυτό είναι σημάδι αγιότητας. 

Βλέπετε πως πληρώνει ο Θεός την υπομονή; 

Εάν γνωρίζαμε τα αιώνια αγαθά, που θα μας χαρίσει ο Πανάγαθος Θεός θα τον παρακαλούσαμε να έχουμε εδώ πάντοτε θλίψεις, βάσανα και πίκρες, για να χαιρόμαστε εκεί αιωνίως. 

Η Εκκλησία μας λέγει ότι, εάν ο άνθρωπος γνώριζε τα αιώνια αγαθά θα υπέμεινε ευχαρίστως όλες τις θλίψεις και τα βάσανα από κτίσεως κόσμου μέχρι της συντέλειας του αιώνος, για αυτά τα ανέκφραστα αγαθά, αλλά επειδή δεν γνωρίζει για αυτό εύκολα απογοητεύεται και εύκολα απελπίζεται.

Στην Κρήτη μία γυναίκα πολύ υπέφερε από τον άνδρα της. 

Ήσαν φτωχοί, πάμφτωχοι. 

Ο άνδρας ήτο καπνιστής μανιώδης και έπινε πολύ. 

Όταν δεν είχε χρήματα για το πιοτό και τα τσιγάρα στη γυναίκα του ξεθύμαινε και πολύ ξύλο της έδινε. 

Μία βραδιά πήγε στο σπίτι του και πολύ χτύπησε τη γυναίκα του. 

Αυτή όμως, Μαρία το όνομα της, υπέμενε γενναίως και όλο την Παναγία επεκαλείτο. 

Τα μεσάνυχτα σηκώθηκε, χτενίστηκε, φόρεσε τα καλά της ρούχα και πλάγιασε, για να μην ξυπνήσει πλέον. 

Απέθανε. 

Όταν, μετά ένα χρόνο, την έκαναν ανακομιδή όλος ο τόπος ευωδίασε. 

Δεν είχαν ακόμη φτάσει σκάφτοντας στα οστά της και μία άρρητος ευωδιά εξήλθε. 

Όταν έβγαλαν τα οστά της γέμισε ο τόπος αρρήτου ευωδιάς. 

Έκλαιγαν όλοι. 

Ο άνδρας της συγκινημένος και αυτός άλλαξε πλέον βίο. 

Σταμάτησε να καπνίζει και να πίνει και έζησε εν ειρήνη και μετάνοια".

Έτσι λοιπόν βραβεύει, έτσι ανταμείβει ο Χριστός εκείνους πού κάνουν υπομονή. 

Μακάρι με τις ευχές του μακαριστού Γέροντος Εφραίμ του Κατουνακιώτη ο Χριστός να χαρίζει την αγία υπομονή του σε όλους μας...

Πηγή (εμείς από την ‎Georgina Georgina)

 

Αφιερωμένο σε όσες ψυχές βασανίζονται...

☆ Γιορτάζει σήμερα ο Προστάτης άγιος των ... Φυσικοθεραπευτών... Το΄ξερες; |Τους αγαπάμε όσο και τους γιατρούς μας. Τεράστιο το έργο τους! Θεραπεύουν και αποκαθιστούν! Και να ξέρατε πόσο σας έχουμε ανάγκη...

 

  ~ γράφει και εύχεται 

ο καθηγητής της "Τέχνης της Φυσικοθεραπείας",

ο εκ των παλαιότερων "συν αυτώ", Γιώργος Τσίγκανος...

* Χρόνια πολλά συνάδελφοι !!! 

Η μνήμη του Προστάτη των Φυσικοθεραπευτών,

 Αγίου Θεράποντα Επισκόπου Κύπρου 

τιμάται σήμερα 14 Μαΐου.

 

Καθιερώθηκε Έφορος 

και Προστάτης των Φυσικοθεραπευτών 

από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος 

στις 8 Ιουνίου του 2018 

ύστερα από αίτημα 

του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών.

Ο Σύλλογος τιμά την ιδιαίτερη 

και ξεχωριστή αυτή μέρα 

και σε ανακοίνωσή του αναφέρει: 

«Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες 

που βιώνουμε όλοι οι φυσικοθεραπευτές 

και ειδικά όσοι βρίσκονται στην “πρώτη γραμμή”,

 πρέπει να αισθάνονται την Θεία Ευλογία 

και την Προστασία του Αγίου Προστάτη. 

Χρόνια Πολλά σε όλους τους Φυσικοθεραπευτές».

✔ Για κάποιον & όχι (μόνο) με κάποιον...

 

|"αμΦ." συμπληρωματικά:

Κι αν δεν γίνεται να είσαι εκεί δίπλα του,

για να του κρατάς το χέρι...

Ξόδεψε λίγη ξεκούραση από το βράδυ σου 

κάνοντας προσευχή

για τον άνθρωπό σου,

γνωστό ή και άγνωστο 

(αν έχεις τα κότσια)...

Όσο αντέχεις.

Να΄σαι σίγουρος πως ο αναγκεμένος σου

θα το εκλάβει σαν παρέα.

Και η ευχή σου 

με έναν παράδοξο τρόπο

θα γυρίσει πίσω σε σένα. 

Και στους δικούς σου...

Σιγουράκι, λέμε.

Δοκίμασέ το 

(αν τολμάς...)

✨ "Η ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή... Χωρίς τον Χριστό θα ήμουν χάλια... Στις δύσκολες στιγμές μου ενατενίζω τον παθόντα και εσταυρωμένο Χριστό. Αυτός πρώτος μετέτρεψε τον δικό Του πόνο σε ευλογία... |Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος συμπληρώνει φέτος τα τελευταία 14 χρόνια μόνιμα στο κρεβάτι, αφού πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος... |Μονάζει στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου στο ακρωτήρι Χανίων.

                 |Τεράστια ευκαιρία για όλους μας 

η έμπρακτη αμΦοτεροδεξιοσύνη 

του αγαπημένου μας π.ΣωΦρονίου! 

Δωρεάν μάθημα...|

Η ΓΑΡ ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ

Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος,
παραχώρησε μια συγκλονιστική συνέντευξη στο Crete TV, με την βοήθεια βλεμματικού συστήματος πληκτρολόγησης.

ΕΡ: Λένε ότι ο πόνος ολοκληρώνει την ύπαρξη. Εσείς το βιώνετε αυτό και πώς;
.
ΑΠ: Ο πόνος είναι ένα μεγάλο σχολείο και διδάσκει την αυτογνωσία η οποία οδηγεί στην αδελφογνωσία και εν τέλει στη θεογνωσία. 

Ο πόνος σε ταπεινώνει και με την ταπείνωση, η καρδιά μας μαλακώνει και ανοίγει στο Θεό και στον συνάνθρωπο μας.
Επικοινωνώ με ανθρώπους σε όλο το κόσμο που υποφέρουν από σωματικές ή ψυχικές ασθένειες.
Με την βοήθεια του Θεού, με την εμπειρία μου στο κρεβάτι του πόνου, τους καταλαβαίνω, έστω και λίγο για να τους πω ένα παρήγορο λόγο, ένα λόγο του Χριστού μας. 

Σήμερα, υπάρχει τόση μοναξιά στον κόσμο και ταραχή και φόβος.
Εμείς οι Χριστιανοί που έχουμε το δώρο Θεού να γνωρίζουμε τον Χριστό πρέπει να μοιραζόμαστε με τον συνάνθρωπο μας την χαρά, την γαλήνη και την αγάπη που είναι ο Χριστός.
Δεν είναι αυτός ο στόχος της ύπαρξής μας, να σωθούμε όλοι;
.
ΕΡ: Τι θα λέγατε σε κάποιον που θέλει να κάνει ευθανασία;
.
ΑΠ: Η ζωή είναι ένα δώρο του Θεού προς όλους μας.
Το καταλαβαίνω αυτό καλύτερα από ποτέ τώρα που είμαι στο κρεβάτι.
Κανείς μας δεν ήρθε στη ζωή με τη θέλησή του.
Οπότε πώς μπορείς να δώσεις ένα τέλος στη ζωή σου, αφού στην ουσία δεν σου ανήκει; 

Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το πρόβλημα της εποχής μας, καλλιεργεί στο σύγχρονο άνθρωπο ένα εγωκεντρικό τρόπο ζωής, αποκομμένο από το κοινωνικό σύνολο,
από την οικογένεια, τη γειτονιά, την πατρίδα κ.λπ. με αποτέλεσμα να θεωρούμε ότι είμαστε ανεξάρτητοι, αυτοκινούμενοι σε αυτό τον κόσμο.
Νομίζω είναι λάθος θεώρηση της ζωής που οδηγεί τον άνθρωπο της εποχής μας από την «αυτοθέωση» στην αυτοκτονία.
Καταλαβαίνω ότι δε θέλει ο ασθενής να γίνει βάρος στους άλλους ή δε θέλει τους αγαπημένους του να τον βλέπουν να υποφέρει.
Είναι πολύ ταπεινωτικό – το ξέρω πολύ καλά. 

Αλλά ο ταπεινός έχει την Βασιλεία του Θεού, όχι ο εγωιστής.
.
ΕΡ: Πιστεύετε ότι εάν δεν είχατε πίστη θα είχατε την ίδια στάση απέναντι στον πόνο;
.
ΑΠ: Χωρίς τον Χριστό θα ήμουν χάλια. 

Υπάρχει ένας άλλος πόνος που είναι οδυνηρότερος του πόνου για τον οποίο μιλούμε.
Και αυτός είναι ο πόνος που νιώθει η ψυχή, όταν της λείπει η παρουσία του Θεού, που ζωογονεί τα πάντα και δίδει νόημα και σε αυτόν τον ανθρώπινο πόνο.
Η απουσία του Θεού από τη ζωή του ανθρώπου σήμερα, είναι ο οδυνηρότερος και πιο αβάσταχτος πόνος.
.
ΕΡ: Στο κρεβάτι του πόνου έρχονται στιγμές που σας κάνει να αμφισβητήσετε το Θεό και την πίστη σας;
.
ΑΠ: Το αντίθετο, με ενώνει με το Θεό και νιώθω την Αγάπη και την παρουσία Του πιο έντονη.
Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν έρχονται και οι στιγμές της ανθρώπινης αδυναμίας.
Ο Χριστιανός χρειάζεται πίστη, ανδρεία, και τόλμη.
Ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει ποτέ.
.
ΕΡ: Πώς μπορεί να γίνει ο πόνος ευλογία ;
Τί μπορεί να σημαίνει «ζωή» όταν είσαι καθηλωμένος στο κρεβάτι του πόνου ;
.
ΑΠ: Ο πόνος και οι δυσκολίες μερικές φορές είναι ανυπόφοροι για τον άνθρωπο.
Αυτές τις στιγμές νιώθω την παρουσία και την παρηγοριά του Θεού πιο έντονα.
Νομίζω και σε αυτά τα δύο ερωτήματα η απάντηση μπορεί να δοθεί από Εκείνον
που κι εγώ τη λαμβάνω στις δύσκολες στιγμές μου, όταν ενατενίζω τον παθόντα και εσταυρωμένο Χριστό.
Αυτός πρώτος μετέτρεψε τον δικό Του πόνο σε ευλογία.
Και η δική Του ζωή πάνω στο Σταυρό δοξάστηκε και παρέμεινε στην ιστορία ως ο Βασιλεύς της Δόξης.
Είναι το πρότυπο και συγχρόνως η ανάπαυση κάθε πονεμένου.
.
ΕΡ: Ποιές είναι οι δυσκολίες της ασθενείας σας ;
.
ΑΠ: Έχω ALS/MND – η ασθένεια του Stephen Hawking.
Δεν έχει θεραπεία.
Είμαι παράλυτος,
μόνο κουνώ τα βλέφαρα και τα χείλη μου.
Δεν καταπίνω, σιτίζομαι από ένα γαστροσωλήνα.
Δεν αναπνέω μόνος μου, παρά μόνο με την υποστήριξη ενός αναπνευστήρα.
Μπορώ να σας πω λεπτομέρειες, αλλά αρκεί να πω ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα χωρίς την βοήθεια κάποιου να με φροντίζει.
Ως λαϊκός ήμουν πολύ ανεξάρτητος σε ένα βαθμό πολύ εγωιστικό.
Τώρα που δεν μπορώ να κάνω το παραμικρό χωρίς κάποιον άλλον,
καταλαβαίνω γιατί ο Χριστός μας δίδαξε να είμαστε ενωμένοι σε ένα σώμα.
Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον, να είμαστε σε μια κοινωνία με τους συνανθρώπους μας.
.
ΕΡ: Πόσα χρόνια βρίσκεστε στο κρεβάτι και πως γίνεται η επικοινωνία;
.
ΑΠ: Είμαι 6 χρόνια μόνιμα στο κρεβάτι.

("αμΦ."επισήμανση: Η συνέντευξη έγινε το 2018. 

Φέτος τα χρόνια έγιναν 14...)

 Επικοινωνώ με ένα σύστημα του υπολογιστή που μου επιτρέπει να γράφω με τα μάτια μου. 

Δόξα τω Θεώ !
Βλέπετε, τί οικονομεί ο καλός Θεός !
.
ΕΡ: Τί θεωρείτε πως κερδίσατε ως το πιο θετικό από την ασθένεια σας;
.
ΑΠ: Χωρίς αμφιβολία, το πιο θετικό είναι η ένωση μου με τον Θεό, που νοιώθω την αγάπη Του να γεμίζει την καρδιά μου.
.
ΕΡ: Η σχέση σας με τους αδερφούς σας στην Ι.Μ. Γουβερνέτου, πώς είναι τώρα με την ασθένεια σας ;
.
ΑΠ: Είμαι πολύ ευλογημένος στην Ι.Μ. Γουβερνέτου.
Είναι ένας άγιος τόπος κάτω από την σκέπη της Παναγίας.
Με την έντονη παρουσία του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη και τόπος μαρτύρων – έχει πολύ χάρη.
Μες στην Θεία Οικονομία έχω ένα πολύ ευλογημένο ηγούμενο, τον γέροντα Ειρηναίο, άνθρωπο του Θεού, γεμάτο αγάπη.
Η αδελφότητα είναι πολύ αγαπημένη με πατέρες ταπεινούς, που κάνουν τον αγώνα τους.
Με φροντίζουν με θυσιαστική αγάπη.
Ένα παράδειγμα για την αγάπη που υπάρχει εδώ :
Ταυτόχρονα ως δόκιμος παρουσιάστηκε η ασθένειά μου.
Διαγνώστηκε ΑLS, μια ανίατη ασθένεια .
Όταν έμαθα ποιά θα είναι η εξέλιξή της είπα στον γέροντά μου ότι δεν θέλω να γίνω βάρος στην αδελφότητα και δεν θα μονάσω.
Όμως ο γέροντας και όλοι οι πατέρες είπαν ότι με θέλουν όπως είμαι.
Αυτή είναι η αγάπη του Χριστού.
.
ΕΡ: Τι θα ήθελες να έλεγες στους τηλεθεατές που σε παρακολουθούν αυτήν την στιγμή, ασθενείς και μη ;
.
ΑΠ: Η ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή.
Με τον Χριστό στο κέντρο της ζωής σας έχετε αγάπη, γαλήνη και η ζωή έχει άλλο νόημα.
Όπως ο άγιος Πορφύριος έλεγε : 

«Ο Χριστός είναι το παν».

ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ.!!!

~ Σχόλιο Ευάγγελος Μωραίτης:

Ο μεγαλύτερος ιεροκήρυκας που γνωρίζω και το ομορφότερο κήρυγμα που έχω ακούσει...

             ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

|πρωτοαναρτήσαμε τέτοιες μέρες το 2018.

  Πριν λίγες μέρες μάθαμε πως ο π.ΣωΦρόνιος μέσα σε όλα όσα έχει, έχει βάλει στην προσευχή του και έναν δικό μας παππούλη, που έχει μπει στο δικό του καμίνι τους 3 τελευταίους μήνες και σΦυρηλατείται μέσα από τον πόνο...

Λίγα χρόνια πριν - και εκείνον αλλά και την υπόλοιπη συνοδεία - τους είχε υποδεχθεί για αρκετές ώρες στο κελί του, εκεί στην υπέροχη Μονή της Κυρίας των Αγγέλων...

✔ Αφού ξυπνήσεις το πρωί και πεις αρκετή ώρα την Ευχή, το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεΦτείς είναι ... |Δες ποιος τα λέει...

 

✔ Εσύ πόσο καιρό περιμένεις;

{Ο Γέρων Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης που εκοιμήθη στις 9 Μαϊου 2019 είχε 23 χρόνια άρρωστος...

Όχι κατά συνηθισμένο τρόπο, αλλά, όπως ανθρωπίνως θα λέγαμε, ούτε ζωντανός (με την έννοια ότι δεν επικοινωνούσε καθόλου) αλλά ούτε και νεκρός.

Η βουλή του Θεού και οι φροντίδες των μοναζουσών στην Ορμύλια όπου βρισκόταν όλα αυτά τα χρόνια του έδωσαν αυτή την παράταση ζωής, που σίγουρα αποτελεί μια ιατρική εξαίρεση.

Είκοσι χρόνια έχουν περάσει από τότε που τον είδα στη μονή για ένα επεισόδιο πνευμονίας:

σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να προβλέψω την μακρά αυτή επιβίωση.

Κάποια πράγματα δεν επιδέχονται επιστημονικές εξηγήσεις...

Κι αν μας έρθει ο λογισμός να αναζητήσουμε το ‘γιατί’ και το νόημα μιας τέτοιας ‘εμπειρίας, ας ανατρέξουμε στο παρακάτω σύντομο κείμενο που κατά συγκυρίαν βρήκα απροσδόκητα στο Διαδίκτυο:}

 

Πηγή κειμένου

Εμείς το βρήκαμε εδώ

[επεξεργασία "αμφοτεροδέξιος"]

|Πρώτη δημοσίευση τέτοιες μέρες το 2019. 

Θα το αναδημοσιεύουμε ξανά και ξανά,

Μήπως και το συνειδητοποιήσουμε κάποτε...

(Και ένας λόγος παραπάνω φέτος,

αφού τυγχάνει να΄χουμε κι εμείς κάποιον πολύ δικό μας

σε μια κατάσταση σχεδόν πανομοιότυπη 

με τον άγιο Γέροντα Αιμιλιανό...

Κι επειδή περιδιαβάζοντας ξανά όλα τα παραπάνω

συνειδητοποιούμε πως δεν μας παίρνει με τίποτα 

να αντιπαραθέσουμε 

τους 3 μήνες του δικού μας 

με τα 23 χρόνια του αγίου Γέροντα...

Γιατί είπαμε:

"Το Αφεντικό" ξέρει μόνο 

πότε είναι το σωστό timing του καθενός...)

☆ «Ποτέ μη δυσκολέψης τον άλλον, ποτέ μην προσπαθήσης να επιμείνης στον λόγο σου» |Ένας αλλιώτικος τρόπος (επι)Κοινωνίας με τον άνθρωπο που μοιράζεσαι τη ζωή που σου χαρίστηκε...

 

   ● Ο Θεός δεν θέλει κλαψουρίσματα και κακομοιριές∙ 

θέλει χαρά, ειρήνη και δοξολογία με αγαλλίαση και αγάπη...

   |Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

    † 9 Μαΐου 2019

     {Σε αυτήν την κατεύθυνση δες - και κυρίως δοκίμασε - το παρακάτω...}

Θέλεις να κοινωνάς σώμα και αίμα Χριστού; 

Κοινώνησε. 

Υπάρχουν όμως και άλλοι τρόποι κοινωνίας.

 Να τι λέγει ένας από τους μοναχικούς κανόνες του Μεγάλου Αντωνίου: 

«Ποτέ μη δυσκολέψης τον άλλον, ποτέ μην προσπαθήσης να επιμείνης στον λόγο σου».

 Είπες κάτι και ο άλλος σου απαντά:

 Όχι, δεν είναι έτσι όπως το λες. 

Μην προσπαθήσης να αποδείξης ότι έχεις δίκαιο, αλλά βρες έναν ευγενή τρόπο να καταλάβη ότι είναι ο νικητής. 

Διότι, εάν δεν νοιώση ότι αυτός είναι ο νικητής, θα δημιουργηθή μέσα του πικρία, αντίδρασις, φαρμάκι, εκδικητικότης, μειονεξία και τόσα άλλα. 

Θα υποχωρήσης χωρίς να το δείξης, χωρίς να το καταλάβη, ώστε να νομίση ότι σε έπεισε.

 Εσύ βεβαίως θα παραμείνης σταθερός στην αλήθεια. 

Εάν δεν συμπεριφερώμεθα έτσι, θα μας κυβερνά το πονηρόν, όπως συνεχίζει ο κανόνας του Μεγάλου Αντωνίου.

   |Γέρων Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης.

Περί Θεού: Λόγος Αισθήσεως.

 |εμείς από τον Σπύρο Νίκα

☆ 10 χρόνοι πέρασαν. Ποιος θυμάται τον κυρ Βασίλη; Τέτοιες μέρες (5/5/2016) ήταν που είχε ξεκινήσει να μας "μιλά" από τους "κόλπους του Αβραάμ"...

"Να θέτεις εις εαυτόν το ερώτημα:
τί φρονώ περί τού Ιησού;
Είναι πολύτιμος δι εμέ ο Ιησούς;
Είναι ο ηγαπημένος τής ψυχής μου;
Είναι ο Λυτρωτής και Θεός μου";

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !
(Από τα παιδιά του, Αθανάσιος Κορδέλας, Alexia Kordela & Angie Chord)

* "συν αυτώ" ΥΓ:
Όταν έχεις τέτοιους γονείς ή παππούδες σαν τον κυρ Βασίλη,
το μόνο που σου μένει να κάνεις είναι να (προσπαθήσεις να...) πατήσεις στα χνάρια που εκείνος άφησε...

Το νου μας,

εμείς οι υπόλοιποι!

Μην αφήνουμε τους κυρ Βασίληδες,

που κατά καιρούς σπέρνει ο Θεός δίπλα μας

να περνάνε απαρατήρητοι...

(Πως θα γίνει, ρε παιδιά, 

να μοιάσουμε στον κυρ-Βασίλη;

Καμιά ιδέα;)

|πρωτοαναρτήσαμε τότε που γίνανε τα σχόλια που βλέπεις στο τέλος... 

☆ Ένας Φωτεινός και πανέμορΦος άγιος ... |Άγιος ΧριστοΦόρος ~ 9 Μαϊου 251 μ.Χ.

                                  

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Χριστόφορος καταγόταν από ημιβάρβαρη φυλή και ονομαζόταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει αδόκιμος, αποδοκιμασμένος, κολασμένος. 

Πιθανότατα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Δεκίου (249 - 251 μ.Χ.), όταν στην Αντιόχεια Επίσκοπος ήταν ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας (τιμάται 4 Σεπτεμβρίου).

Ο Άγιος λέγεται πως ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν τόσο πολύ άσχημος, γι' αυτό και αποκαλείτο «κυνοπρόσωπος»...

["Ν": και συχνά ζωγραφιζόταν με κεφάλι σκύλου - υπάρχει όμως και η αντίθετη άποψη, ότι ήταν πολύ όμορφος και λόγω της ταπείνωσής του ζωγραφιζόταν παλιότερα με κεφάλι σκύλου].

            ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

  |"αμΦ.":

  Εμείς είμαστε πλέον, μετά και τις κατά καιρούς δικές σας παρεμβάσεις, της αντίθετης άποψης.

   |Παραθέτουμε 2 μόνο ενδεικτικά "συν αυτώ" σχόλια:

 📍  Papadopoulou Dido:

Όμως εμείς που ασχολούμαστε με την αγιογραφία, στις σχολές μας ποτέ δεν κάνουμε τον Άγιο Χριστόφορο με κεφάλι κυνός.!!!! 

Ιστορικά αναφέρεται ότι κάποιοι πρώην δήθεν αγιογράφοι επί εποχής Οθωμανών είχαν κάνει τις απεικονήσεις.

Εξέλειπε αυτό το θέαμα.

Άνθρωπος ήταν του Θεού, αγίασε, τέλος.

 

Ειρήνη Παπαγεωργίου:

Αυτή η απεικόνιση έγινε λανθασμένα από κάποιους.

Δεν σημαίνει πως οτιδήποτε λαϊκό πρέπει να το ασπαζόμαστε και να το συνεχίζουμε ως παράδοση.

Στην Ορθόδοξη Αγιογραφία δεν υπάρχει τίποτε άσχημο επάνω στους Αγίους!

           ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

Η μεταστροφή του στον Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό. 

Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα Ρωμαϊκά αυτοκρατορικά στρατεύματα. Κατατάγηκε στις Ρωμαϊκές λεγεώνες και πολέμησε κατά των Περσών, επί Γορδίου και Φιλίππου.

Όταν ήταν ακόμη κατηχούμενος (δηλ. μάθαινε ακόμη για το χριστιανισμό, χωρίς να έχει βαπτιστεί), για να ευχαριστήσει τον Χριστό, εγκαταστάθηκε σε επικίνδυνη δίοδο ποταμού και μετέφερε δωρεάν επί των ώμων του εκείνους που επιθυμούσαν να διέλθουν τον ποταμό. 

Μια μέρα παρουσιάσθηκε προς αυτόν μικρό παιδί, το οποίο τον παρακάλεσε να τον περάσει στην απέναντι όχθη. 

Ο Ρεμπρόβος πρόθυμα το έθεσε επί των ώμων του και στηριζόμενος επί της ράβδου του εισήλθε στον ποταμό. 

Όσο όμως προχωρούσε, τόσο το βάρος του παιδιού αυξανόταν, ώστε με μεγάλο κόπο κατόρθωσε να φθάσει στην απέναντι όχθη.

Μόλις έφθασε στον προορισμό του, κατάκοπος είπε στο παιδί ότι και όλο τον κόσμο να σήκωνε δεν θα ήταν τόσο βαρύς. 

Το παιδί του απάντησε: 

«Μην απορείς, διότι δεν μετέφερες μόνο τον κόσμο όλο, αλλά και τον πλάσαντα αυτόν. 

Είμαι Εκείνος στην υπηρεσία του Οποίου έθεσες τις δυνάμεις σου και σε απόδειξη αυτού φύτεψε το ραβδί σου και αύριο θα έχει βλαστήσει», και αμέσως εξαφανίσθηκε. 

Ο Ρεμπρόβος φύτεψε την ράβδο και την επομένη την βρήκε πράγματι να έχει βλαστήσει.

Μετά το περιστατικό αυτό βαπτίσθηκε Χριστιανός από τον Άγιο Ιερομάρτυρα Βαβύλα, ο οποίος τον μετονόμασε σε Χριστόφορο. 

Η άκτιστη θεία Χάρη, που έλαβε την ώρα του βαπτίσματος και του Χρίσματος, μεταμόρφωσε όλη του την ύπαρξη. 

Και η  όψη του φαινόταν φωτεινότερη και ομορφότερη.

Στην Ορθόδοξη αγιογραφία ο Άγιος εικονίζεται να μεταφέρει στον ώμο του τον Χριστό. 

Εξ αφορμής ίσως του γεγονότος αυτού θεωρείται προστάτης των οδηγών και στο Μικρόν Ευχολόγιον και συγκεκριμένα στην ακολουθία (τελετή) «επί ευλογήσει νέου οχήματος» υπάρχει, πρώτο στη σειρά, το απολυτίκιό του.

Κατά τον τότε εναντίον των Χριστιανών διωγμό, λίγο μετά την βάπτισή του, είδε Χριστιανούς να κακοποιούνται από τους ειδωλολάτρες. 

Από αγανάκτηση επενέβη και έκανε δριμύτατες παρατηρήσεις προς αυτούς, διέφυγε δε τη σύλληψη χάρη στο γιγαντιαίο του παράστημα και την ηράκλεια δύναμή του. 

Καταγγέλθηκε όμως στον αυτοκράτορα και διατάχθηκε η σύλληψή του. 

Για τον σκοπό αυτό απεστάλησαν διακόσιοι στρατιώτες. 

Αυτοί, αφού ερεύνησαν σε διάφορα μέρη, τον βρήκαν κατά την στιγμή την οποία ετοιμαζόταν να γευματίσει ένα κομμάτι ξερό ψωμί. 

Κατάκοποι οι στρατιώτες και πεινασμένοι ζήτησαν από τον Άγιο Χριστόφορο να τους δώσει να φάγουν και ως αντάλλαγμα του υποσχέθηκαν ότι δεν θα τον κακομεταχειρίζονταν.

Ένας από τους στρατιώτες, βλέποντας ότι πλην του ξερού άρτου δεν υπήρχε καμία άλλη τροφή, ειρωνευόμενος τον Χριστόφορο, του είπε ότι ευχαρίστως θα γινόταν Χριστιανός, εάν είχε την δύναμη να τους χορτάσει όλους με το κομμάτι εκείνο του άρτου. 

Τότε ο Άγιος, αφού γονάτισε, άρχισε να παρακαλεί τον Χριστό να πολλαπλασιάσει το κομμάτι εκείνο του άρτου, όπως πολλαπλασίασε τους πέντε άρτους στην έρημο, για να χορτάσουν οι πεινώντες στρατιώτες και να φωτισθούν στην αναγνώριση και ομολογία Αυτού.

Η παράκληση του Αγίου εισακούσθηκε και το τεμάχιο του άρτου πολλαπλασιάσθηκε. 

Βλέποντας οι στρατιώτες το θαύμα αυτό, προσέπεσαν στα πόδια του Αγίου και τον παρακαλούσαν να τους γνωρίσει καλύτερα τον Θεό του. 

Ο Άγιος εξέθεσε με απλότητα τη Χριστιανική διδασκαλία και αφού όλοι εξέφρασαν την επιθυμία να γίνουν Χριαστιανοί, τους οδήγησε προς τον Επίσκοπο Αντιοχείας Βαβύλα, ο οποίος, αφού τους κατήχησε, τους βάπτισε. 

Όταν ο αυτοκράτορας Δέκιος πληροφορήθηκε το γεγονός, τους μεν στρατιώτες συνέλαβε και αποκεφάλισε, τον δε Χριστόφορο προσπάθησε με υποσχέσεις και κολακείες να μεταπείσει, αλλά οι προσπάθειές του προσέκρουσαν στην επίμονη άρνηση αυτού.

Κατόπιν τούτου έστειλε προς αυτόν δύο διεφθαρμένες γυναίκες, την Ακυλίνα και την Καλλινίκη, ελπίζοντας ότι με τα θέλγητρά τους θα τον σαγήνευαν και θα τον παρέσυραν. 

Οι δύο γυναίκες, αφού άκουσαν την προτροπή του Αγίου, για να επανέλθουν στον δρόμο της αγνότητας και της αρετής, έγιναν Χριστιανές και, αφού παρουσιάσθηκαν ενώπιον του αυτοκράτορα Δεκίου, ομολόγησαν τον Χριστό. 

Γι' αυτό και βρήκαν μαρτυρικό θάνατο [τις σούβλισαν ζωντανές!].

Στη συνέχεια ο Άγιος Χριστόφορος υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια και τέλος υπέστη τον δι' αποκεφαλισμού θάνατο το 251 μ.Χ.

Η Σύναξη αυτού ετελείτο στο Μαρτύριο αυτού κοντά στο ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στο Κυπαρίσσιον και στο ναό του Αγίου Μάρτυρος Πολυεύκτου, πλησίον της Αγίας Ευφημίας των Ολυβρίου.

πηγή: από εδώ (ο τίτλος & η εικόνα από εδώ)

* Ο άγιος Χριστόφορος (ταινία)

Πρόκειται για ελληνική ταινία που γυρίστηκε το 1985 από την εταιρία "Ελπίς φιλμ" και ανήκει σε μια σειρά ταινιών με θέματα βιογραφίες αγίων. Παρακολουθήστε την με ένα κλικ εδώ!...

Δείτε συμπληρωματικά στοιχεία για τον άγιο εδώ.
Και: 
Ο προφήτης Ησαΐας (9 Μαΐου) & ολόκληρο το βιβλίο του, με μετάφραση
Άγιοι στις 8, 9 & 10 Μαΐου!

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Στολαῖς ταῖς ἐξ αἵματος, ὡραϊζόμενος, Κυρίῳ παρίστασαι, τῷ Βασιλεῖ οὐρανῶν, Χριστοφόρε ἀοίδιμε· ὅθεν σὺν Ἀσωμάτων, καὶ Μαρτύρων χορείαις, ᾄδεις τῆ τρισαγίῳ, καὶ φρικτῇ μελωδίᾳ· διὸ ταῖς ἱκεσίαις ταῖς σαῖς, σῶζε τοὺς δούλους σου.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Χριστὸν φέρων ἔνδοξε, ἐν τῇ ψυχῇ σου, ἰσχυρῶς κατέβαλες, τῶν ἐναντίων τὰς ἀρχάς· διὸ Χριστὸν ἐκδυσώπησον, ὦ Χριστοφόρε, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον
Μάρτυς ἀκατάπληκτος καὶ στερρός, πέλων τῇ ἰδέᾳ, Χριστοφόρε καὶ τῷ νοΐ, τῶν ἀντικειμένων, κατέπληξας τὰ στίφη, ἀθλήσας ὑπὲρ φύσιν πόθῳ τοῦ Κτίστου σου.

Παιδικό Ορθόδοξο Χριστιανικό Βιβλίο

~ Συμπληρωματικά από τον Ευάγγελος Μωραίτης :

 [...] Σήμερα η Αγία μας Εκκλησία εκτός των άλλων Αγίων, τιμά τον Προφήτη Ησαΐα ...

Έγγαμος, πατέρας δυο παιδιών, έζησε περίπου εφτακόσια χρόνια πριν Τον Χριστό, εάν μελετησεις το βιβλίο του στην Παλαιά διαθήκη, θα συγκλονιστείς, δίκαια οι Πατέρες της Εκκλησίας τον ονομάζουν.... πέμπτο Ευαγγελιστή......

Ζούσε Τον Χριστό, προ Χριστού......

(Βασίλειο του Ιούδα  766 π.Χ.  - 686 π.Χ.)

Δυστυχώς κάτι που δεν ζούμε οι Βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί... δυό χιλιάδες χρόνια... μετά την έλευση Του Χριστού... και ας νομίζουμε το αντίθετο... η ζωή μας ομολογεί ακριβώς το αντίθετο, απλώς δεχόμαστε την ύπαρξή Του...

Πόσο άδικο, πόσο κρίμα να εργάζεσαι σε ζαχαροπλαστείο και να πεθαίνεις από υπογλυκαιμία...

* "αμΦ. ευγνώμονες:

Τεράστια ευγνωμοσύνη στον Πανάγαθο Θεό (και) γι΄αυτή τη μέρα!

Κάποτε, πριν 24 χρόνια, κάποιοι εκ των "συν αυτώ" έγιναν για πρώτη φορά συνδημιουργοί με τον Δημιουργό των πάντων Θεό...

Ξεχωριστή τιμή και για τον πρωτότοκο,

αλλά και για τα άλλα 2 εξίσου υπέροχα τέκνα "α έδωκεν ο Θεός..."

ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ!!!