|Γιατί, η προσευχή σαν λύση δεν μας Φτάνει, βρε παππούλη μου...
Θέλουμε κάτι πιο πιασάρικο, πιο χειροπιαστό βρε παιδί μου...
Δεν έχουμε, σε καμιά περίπτωση, καταλάβει πως η προσευχή - και ιδιαιτέρως η "Ευχή του Ιησού" - είναι μια "πυρηνική βόμβα" και μια απευθείας σύνδεση με τον Θεό...
(ΑδέρΦια, για τα πανηγύρια είμαστε.
Πρόσθες ἡμῖν πίστη, Κύριε...
(Λουκ. ιζ´ [17] 5).
|άκουσε τώρα τον αγαπημένο μας, τον παπα Εφραίμ τον Παναούση, που σε 3 λεπτάκια προλαβαίνει να μας πει τόσα πολλά...
|αΦορμή για συζήτηση... 👉
...Αυτό πρέπει να είναι βαθιά ριζωμένο στο μυαλό κάθε ανθρώπου
πριν παντρευτεί,
ότι δεν πρέπει ποτέ να χωρίσουν!
🟤Όταν δύο άνθρωποι παντρεύονται εν Χριστώ
και μετά χωρίζουν,
είναι σαν να βάζουν τον
διάβολο στη μέση.
🟤Το Ευαγγέλιο λέει ότι η μόνη αιτία χωρισμού
είναι η μοιχεία.
🟤Ο Χριστός δεν τους προστάζει
να χωρίσουν ρητά τον/την σύζυγο,
αλλά τους επιτρέπει να χωρίσουν,
ώστε να μην διαπραχθεί αργότερα άλλη μεγαλύτερη αμαρτία,
π.χ. φόνος
του συζύγου.
🟤Μακάριος ο/η σύζυγος που,
για την αγάπη του Χριστού μας,
υπομένει αυτόν τον σταυρό
και
δεν ζητά να χωριστεί.
🟤Αλλά όσοι δεν συγχωρούν τον/την σύζυγό τους
για κάτι που έχει κάνει και ζητούν χωρισμό,
αύριο θα πάνε στον εξομολόγο.
Πώς θα ζητήσουν από τον Θεό
να τους συγχωρήσει
τις αμαρτίες τους;
...Όχι!
Τότε θα λυπηθούμε
και θα αγαπήσουμε ακόμη και τα φίδια.
Αν δεν έρχεται ο άνθρωπος στην θέση των άλλων,
ακόμη και των ζώων και των εντόμων,
δεν γίνεται "άνθρωπος!"
Μέσα στον πόνο,
κρύβεται η περισσότερη αγάπη από την κανονική!
Γιατί, όταν πονάς τον άλλον,
τον αγαπάς λίγο παραπάνω!
Αγάπη με πόνο,
είναι να σφίξεις στην αγκαλιά σου έναν αδελφό σου,
που έχει δαιμόνιο
και το δαιμόνιο να φύγει!
Γιατί η "σφιχτή" αγάπη...
Η πνευματική αγάπη με πόνο...
Δίνει Παρηγοριά Θεϊκή στα πλάσματα του Θεού!
Πνίγει δαίμονες.
Ελευθερώνει ψυχές
και θεραπεύει τραύματα,
με το βάλσαμο της Αγάπης του Χριστού...
🌹 Άγιος Παϊσιος
|εμείς από την ομάδα Viber, "Φίλοι Μετοχίου Ανάληψης"
Νοσηλεύεται εδώ και ένα μήνα στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού.
Περισσότερες ευχές νιώθω πως χρειάζεται, όχι τόσο για να σώσει τη ζωή του, όσο για να σώσει την ψυχούλα του.
Δεν το λέω επειδή είναι 78.
Τίποτα δεν μου λέει αυτό.
Τον ακούω χρόνια στο ραδιόφωνο, στις εκπομπές που κάνει με τον έτερο Αντώνη, τον Καρπετόπουλο.
Οπότε γνωρίζω καλά, μέσα από τα δικά του λεγόμενα, ότι μέχρι πρότινος δεν πίστευε...
Γι'αυτό επιμένω σε αυτό.
Μακάρι να γυρίσει το διακόπτη, έστω και την τελευταία στιγμή ...
Πάμε ρε Αντώνη...
"Όταν το καταλάβετε αυτό, δεν θα υπάρχουν πια προστριβές μεταξύ σας..."
...Η ζωή των άλλων έχει για μένα μεγαλύτερη αξία
από τον ίδιο τον εαυτό μου,
από την ίδια τη ζωή μου.
Όταν καταλάβετε αυτό,
δεν θα υπάρχουν πια
προστριβές μεταξύ σας.
Η λύση ενός προβλήματος ή μιας διαμάχης
δεν εξαρτάται από τις τυπικές διαδικασίες,
ούτε από τον τρόπο συμπεριφοράς,
αλλά από την απόΦαση να
υπομείνουμε το παν.
Ο καθένας μας οΦείλει να έχει για τους άλλους
την αγάπη της
μητέρας...
Οσίου ΣωΦρονίου του Έσσεξ
|εμείς από τον εκ των "συν αυτώ", Γεώργιο Καλογήρου
|Το νου μας, αδέρΦια...
Το 2005 ο Όσιος Ευμένιος Σαριδάκης
εμφανίστηκε σε δαιμονισμένη κοπέλα
και της είπε:
"εγώ το έπαθα από υπερηφάνεια,
ενώ εσύ από βλασφημία!
Έλα στο τάφο μου στην Εθιά
και θα σε κάνω καλά..."
Η κοπέλα από τη Λάρισα
πήγε με το Πατέρα της στην Εθιά,
και
άκουσε τη φωνή του Γέροντα:
- Να πας στη Μονή Κουδουμά,
να ζητήσεις από τον Ηγούμενο
να σε σταυρώσει
και θα γίνεις καλά.
Ο Ηγούμενος αφού διάβασε
μετά από μεγάλες δυσκολίες την ευχή.
η κοπέλα συνήλθε και λέει στον Ηγούμενο:
- Ο Όσιος Ευμένιος, που με έστειλε εδώ,
μου είπε να βγάλεις από το Ιερό Βήμα
την εικόνα του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου
να την προσκυνήσω.
Ο Ηγούμενος αγνοούσε την ύπαρξη Αυτής της εικόνας.
Ψάχνοντας, βρήκε στο Ιερό Βήμα της Μονής
την Ιερή Εικόνα του Αγίου Γεωργίου,
έργο του έτους 1917...
Αφού την ασπάστηκε η κοπέλα,
αναπαυμένη και ήρεμη,
δόξασε το Θεό
για τη θαυμαστή παρέμβαση του Οσίου Ευμενίου,
και αναχώρησε με τον Πατέρα της
για τη Λάρισα...
Άγιε Ευμένιε της καρδιάς μας,
την ευχή σου!
Μία κυρία στο Παρίσι πριν από λίγα χρόνια μου έλεγε ότι δεν τολμούσε να απαγγείλει την προσευχή αυτή μετά τα λόγια «ελθέτω η Βασιλεία Σου».
Φοβόταν τόσο πολύ ώστε αν έλεγε στον Θεό έντιμα, «γενηθήτω το θέλημά Σου», τότε όφειλε να δεχθεί «όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή» με την ετοιμότητα να τα υπομένει χωρίς γογγυσμό, χωρίς μικροψυχία και τα παρόμοια.
Πρόσφατα ένα άλλο πλάσμα μου έλεγε ακριβώς τα ίδια λόγια με σένα, σχετικά με το «και άφες ημίν… ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών».
Ο ίδιος όμως θεωρώ ότι, αν εμείς λέγαμε μόνο τις δύο πρώτες λέξεις της προσευχής αυτής, δηλαδή Πάτερ ημών, αντιλαμβανόμενοι το βαθύ τους νόημα, τότε όλη μας η ζωή σε όλα τα επίπεδα και τις εκδηλώσεις της θα άλλαζε ριζικά.
Αν εγώ είμαι υιός τον άναρχου Πατρός, σημαίνει ότι βρίσκομαι έξω από την εξουσία του θανάτου, σημαίνει ότι δεν είμαι δούλος αλλά κύριος, κατ’ εικόνα της κυριότητος του ίδιου του Θεού, σημαίνει ότι αυθεντικά είμαι ελεύθερος με τη μοναδικά αληθινή έννοια της ελευθερίας.
Παραμένοντας σε τέτοια κατάσταση, ο άνθρωπος δέχεται κάθε άλλον συνάνθρωπό του ως υιό αναστάσεως και παύει πλέον αυτός να είναι για μένα «μηδαμινός»» ή «ξένος», αλλά είναι ο αιώνιος αδελφός μου.
Πώς μπορώ να φονεύσω τέτοιον αδελφό;
Αλλά μαζί του ούτως ή άλλως συναντιέμαι στην αιωνιότητα, έξω από την οποία είναι αδιανόητη η ύπαρξη ακόμη και του ιδίου του χρόνου.
Ή όπως έλεγε ο Γέροντας Σιλουανός, «ο αδελφός μου είναι η ζωή μου».
Σε τέτοια κατάσταση ο άνθρωπος εύκολα και με φυσικό τρόπο συγχωρεί σε όλους τα πάντα και αγαπά πραγματικά τους εχθρούς του.
Αλλά την αληθινή αυτή ευαγγελική κατάσταση κατορθώνουν μόνον όσοι πραγματικά πιστεύουν.
Η προσευχή που απορρέει από τέτοια παιδική πίστη αμεσότητας αποκαλύπτει στον άνθρωπο άλλους ορίζοντες, μπροστά στους οποίους όλα τα υπόλοιπα στερούνται νοήματος …
Σου είναι γνωστή η πορεία αυτή της σκέψεως.
Ας μεταφερθούμε σε άλλο θέμα…
Αν ο άνθρωπος δεν πιστεύει στην ανάσταση, αν η μικρή αυτή και ελεεινή ζωή είναι η μοναδική γι’ αυτόν και μετά από αυτήν καταλήγει σε πλήρη εκμηδένιση, πώς μπορεί να συγχωρεί εκείνους που τον βλάπτουν στη φτώχεια του;
Υπερασπιζόμενος τον εαυτό του από τα πλήγματα μισεί τους εχθρούς, αποστρέφεται κάθε άνθρωπο που τον εκβιάζει.
Ακόμη χειρότερα, θέλει στη μηδαμινότητά του να δοκιμάσει τον εαυτό του ως δεσπότη και ισχυρό, και έτσι φθάνει στην εγκληματική βία εναντίον του αδελφού του.
Από εδώ προκύπτουν ατελείωτες συγκρούσεις, αδελφοκτονίες και αλληλοκτονίες σε πολέμους, που ποτέ δεν σταματούν.
Και κατά τη συνείδησή μου η μοναδική οδός προς την αυθεντικά «διαφανή» και αληθινά «ανθρώπινη» ειρήνη είναι να γίνει όλη η ανθρωπότητα κατ’ εικόνα του Ανθρώπου-Χριστού...
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
|εμείς απο τον Άγγελο Κουνατίδη
Άκου να δεις τι έπαθα απόψε.
Η αγαπημένη φίλη μου, η Αθηνούλα, μου έστειλε πριν λίγα λεπτά ένα βιντεάκι από το TikTok.
εγώ δεν έχω λογαριασμό εκεί, ήμουν όμως στον υπολογιστή και προσπαθώντας να ξεχαστώ από τις δυσοίωνες ιατρικές προβλέψεις των τελευταίων ημερών για την υγεία του παππούλη μας του Ευσέβιου, ετοίμαζα τις αυριανές αναρτησούλες του "αμΦοτεροδέξιου".
Οπότε, πάτησα πάνω στον σύνδεσμο για να δω, αν θα μου εμφανίσει κάτι.
Παραδόξως μου το άνοιξε.
Και ήταν αυτή η πανέμορφη κοπέλα, η Μυριέλλα.
Την οποία ομολογώ πως την αγαπώ, παρότι δεν τη γνωρίζω προσωπικά, γιατί είναι η μόνη από τις νέες ηθοποιούς, που μου θυμίζει έντονα την αδερΦούλα μου, τη μακαριστή την Γιωργία Αποστόλου...
Γιατί μίλαγε κι εκείνη με τον ίδιο εν-θουσιασμό για τον Χριστό μας, μη αΦήνοντας στο συνομιλητή της τον παραμικρό ενδοιασμό για την αλήθεια των λεγομένων της.
Ξεκίνησε λοιπόν το βιντεάκι και καθηλώθηκα από τα πρώτα δευτερόλεπτα που άρχισε η Μυριέλλα να μιλάει.
Δε σου κρύβω πως από τη μέση του βίντεο και μετά, άρχισα να κλαίω.
Και κατάλαβα πως κλαίω, γιατί χαίρομαι βλέποντας τον τελευταίο καιρό ανθρώπους πλέον από κάθε χώρο, οι οποίοι μας διδάσκουν πράγματα τα οποία θα έπρεπε να τα έχουμε ξεκαθαρισμένα μέσα μας.
Ποιο είναι το αληθινά συγκλονιστικό μήνυμα που μας δίνει απόψε η Μυριέλλα;
Εξομολόγηση ... χτες.
Δεν θα πω περισσότερα.
Και εγώ σας εύχομαι, αγαπημένα μου αδέρΦια, να βρείτε έναν Γέροντα, ένα Πνευματικό Πατέρα!
Αλλά να πάτε με τέτοια διάθεση, όπως πήγε η Μυριέλλα.
Και να τον κοιτάξετε στα μάτια, έτσι όπως τον κοίταξε η Μυριέλλα.
Και να εξομολογούμαστε όλοι μας συχνά,
με επίγνωση και αληθινή Μετάνοια,
όπως εξομολογηθήκαμε εκείνη την πρώτη λυτρωτική φορά
ή σαν να ξέρουμε με κάποιον τρόπο πως είναι η τελευταία μας...
Ο Χριστός και η Μάνα μας, η Παναγιά, να ξέρετε, πως θα μας αποζημιώσει.
Και σ΄αυτή τη ζωή, αλλά κυρίως στην Άλλη, την Όντως Ζωή...
|ΥΓ. σ.Β.Γ.:
Μυριέλλα, θα γνωριστούμε κι από κοντά, δεν γίνεται.
Σήμερα ήταν η πρώτη μας "συν-άντηση".
Δεν ξέρω πως, δεν ξέρω πότε.
Αλλά Το Άγιο Πνεύμα θα δώσει και θα γνωριστούμε και από κοντά.
Σε ευχαριστώ και σε φιλώ.-
|Δείτε τώρα, μετά απ΄αυτό το μη αναγκαίο παραλήρημα, την υπέροχη ομολογία της Μυριέλλας! Συγχωρέστε με για την καθυστέρηση.-
