☆ Η Φίλη μας, η Αγία Αναστασία η Ρωμαία |Άκουσε τον π. Ανανία Κουστένη να τα περιγράφει με τον μοναδικό του τρόπο και μετά δες το ΥΓ για να καταλάβεις τι μαρτύρια υπέστη αυτό το κοριτσάκι των 19 χρόνων! Και γιατί έχει τέτοια παρρησία στο Θεό! Και γιατί την αγαπάμε τόσο...

...Όταν η κόρη τελείωσε τα λόγια αυτά, ώ του θαύματος, αμέσως βρέθηκε γεμάτη υγεία, χωρίς ίχνος εγκαύματος.

Την κοίταξε ο αιμοχαρής τύραννος και απορούσε.

Δυστυχώς όμως εκείνος ο ανόητος ήταν πωρωμένος και δεν κατάλαβε το θαύμα.

Διέταξε τότε να κρεμάσουν και πάλι την κόρη, και με σιδερένια νύχια να της ξεσχίσουν το σώμα.

Η Αγία όμως παρ’ όλα αυτά εξακολουθούσε να προσεύχεται, χωρίς να υπολογίζει τα βασανιστήρια.

Τότε ήλθε βοήθεια από τον Θεό και τα χέρια των δημίων έμειναν ξερά και ακίνητα.

Απόρησε τότε ο άρχοντας για το γεγονός αυτό και σηκώθηκε από τον θρόνο του.

Δεν ήξερε τί να κάνει.

Έλεγε, ότι η Αναστασία είναι μάγισσα και γι’ αυτό γίνονται αυτά τα καταπληκτικά πράγματα.

Δεν ήθελε δε ο ελεεινός επ’ ουδενί λόγω να πιστέψει στο Χριστό.

Ο διάβολος έβαλε στο νου του αυτοκράτορα να κόψει τους μαστούς της κόρης.

Οι δήμιοι άρχισαν το απάνθρωπο έργο τους.

Η Αγία όμως με το βλέμμα της στραμμένο προς τον ουρανό και με την σκέψη της καρφωμένη στο Χριστό, υπέμεινε, χωρίς γογγυσμό και αυτό ακόμη το βασανιστήριο.

Ο τύραννος τότε, βλέποντας υπεράνθρωπη την υπομονή της Αναστασίας προσπάθησε να βρει άλλο τρόπο για να βασανίσει ακόμη περισσότερο την Αγία.

Διέταξε να της βγάλουν όλα τα δόντια της και τα νύχια.

Άρχισαν οι βασανιστές με τις τανάλιες να της ξεριζώνουν τα νύχια.

Οι πόνοι ήσαν τρομεροί, αφόρητοι.

Η Αγία όμως λες και δεν αισθανόταν κανένα πόνο. Στεκόταν ήρεμη σαν να μη συνέβαινε τίποτε.

Ευχαριστούσε μόνο τον Κύριο, επειδή αξιώθηκε να πάθη για χάρι του.

Έβριζε συγχρόνως συνέχεια τούς θεούς, πού λάτρευαν ο Αυτοκράτορας και οι άλλοι ειδωλολάτρες.ξεριζώνουν τη γλώσσα

Επειδή δεν μπορούσε ο άπιστος άρχοντας να υπομένει τα λόγια αυτά της Αγίας, διέταξε να της κόψουν την γλώσσα.

Αλλά να την κόψουν βαθειά από τον φάρυγγα.

Εκείνη, όταν άκουσε τη διαταγή αυτή ζήτησε να την αφήσουν για λίγο να προσευχηθεί στον Κύριό της με φωνή για τελευταία φορά. Της επέτρεψαν.

Ευχαρίστησε τότε τον Θεό και τον παρεκάλεσε να την δυναμώσει να βαστάξει μέχρι τέλους και να πεθάνει ένδοξα.

Επίσης τον παρεκάλεσε να της δώσει την δύναμη να θεραπεύει κάθε αρρώστια.

Όταν τελείωσε η Αγία την προσευχή της, θεϊκή φωνή ακούστηκε από ψηλά, λέγοντάς της, ότι θα γίνει ότι ζήτησε.

Η κόρη όταν άκουσε την φωνή...

|η επιμέλεια της ανάρτησης έγινε από την "συν αυτώ", Δέσποινα Γιαννακοβίτου, για την αγαπημένη της Αγία...

Ας ακούσουμε τον αγαπημένο μας π.Ανανία να μας τα λέει με τον δικό του μοναδικό τρόπο...

| "αμΦ." ΥΓ:

Διαβάσαμε κάπου πως η Αγία Αναστασία η Ρωμαία είναι μια από τις τρεις Αγίες Γυναίκες που κατοικούν και προστατεύουν μαζί με την Παναγία μας στο Άγιο Όρος...

Και μάλιστα η μικρότερη στην ηλικία.

Δίπλα στην Θεοπρομήτορα Αγία Άννα και της Αγία Μαρία την Μαγδαληνή ...

[Το άφθαρτο και ευωδιάζον άγιο λείψανό της (μέρος από το αριστερό της πόδι μαζί με το δέρμα, τα νεύρα και τις φλέβες...), που έκπληκτοι προσκυνήσαμε στην Ιερά Μονή Γρηγορίου του Αγίου Όρους πριν καμιά 25αριά χρόνια δεν φεύγει από τότε από τη μνήμη μας...]

|δημοσιεύσαμε για πρώτη φορά στις 29/10/2022.

Σήμερα συμπληρώνουμε το διαχρονικό α(μ)Φιέρωμά μας στην Αγία που αγαπάμε εδώ και χρόνια (και δεν παύει με τις θαυμαστές επεμβάσεις της να μας κάνει να την αγαπάμε όλο και περισσότερο) με μια πληροφορία, που έχει κατ' εμάς ξεχωριστή σημασία...

" Τεκμήρια του μαρτυρίου στο ιερό λείψανο της 19χρονης αγίας Αναστασίας της Μεγαλομάρτυρος της Ρωμαίας! (29 Οκτωβρίου)

Εκλεκτός φίλος (ο Θεός να τον έχει καλά) μου είπε απόψε, στον εσπερινό της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας:

- Ακούς το τροπάριο που λέει "στρεβλώσεις του σώματος"; 

Λοιπόν, όταν πήγα στη Μονή Γρηγορίου, στο Άγιο Όρος, είδα κάτι που με συγκλόνισε. 

Το σώμα της σώζεται με το δέρμα και φυλάσσεται εκεί σχεδόν ολόκληρο, εκτός από την κάρα (το κεφάλι).

 Είδαμε λοιπόν, όσοι είχαμε πάει, τα δάχτυλα στο πόδι της να είναι γυρισμένα και να βρίσκονται στην ίδια ευθεία με τη γάμπα! 

Και τα νεύρα να πετιούνται από εδώ κι από κει!

Και λέω "μα τι γίνεται εδώ;". 

Αλλά μετά μάς εξήγησε ένας μοναχός πως, όταν τη βασάνιζαν, την είχαν βάλει σε μια μηχανή, που της στρέβλωσε το σώμα έτσι!

Ας προσθέσουμε κι εμείς ότι αυτά είναι τεκμήρια για όσους νομίζουν πως οι διωγμοί των χριστιανών είναι παραμύθια ή ότι καταγράφονται παραφουσκωμένοι κι ότι οι μάρτυρες είναι μυθικά και ανύπαρκτα πρόσωπα...

http://o-nekros.blogspot.com/2012/10/19.html

|Τρία ἀπό τά τεμάχια τοῦ ἁγίου λειψάνου τῆς ἁγίας Ὁσιοπαρθενομάρτυρος Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας μέ ἐμφανή τήν σάρκα της ἄφθαρτη ἀνά τούς αἰῶνες, τά ὁποῖα φυλάσσονται στήν Ἱερά Μονή Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους...

|οι τελευταίες εικόνες από το υπέροχο Μοναστήρι της Αγίας μας στο Ρέθυμνο...

πληροφορίες εδώ...

  https://agiaanastasia.gr/

|και για όποιον θέλει κι άλλη Αγία Αναστασία, 

αύριο το πρωί στις 10  η συνέχεια...

Πώς έγινε;

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΝΝΙΚΟΣ
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ, 
(Σήματα Λυγρά, εκδόσεις Άγρα)

***

Η μεγαλύτερη ελληνική σημαία στην Ελλάδα έχει έκταση 1,5 στρέμμα και βρίσκεται στις Οινούσσες.

Για να δημιουργηθεί χρειάστηκαν δύο μήνες χειρωνακτικής εργασίας για να μεταφερθούν οι πέτρες σε ύψωμα, να σχεδιαστεί η σημαία και να βαφτεί στη συνέχεια με μπλε και λευκό χρώμα.

Η σημαία είναι ορατή όχι μόνο από τη Χίο αλλά και από αέρος, με τους κατοίκους να στέλνουν το δικό τους μήνυμα σε όσους επιχειρούν να αμφισβητήσουν την ελληνική κυριαρχία στην περιοχή.

Μόνο περηφάνεια νιώθουμε για όλους όσοι φυλάνε Θερμοπύλες στα ανατολικά σύνορα της χώρας...

  |πρώτη δημοσίευση τέτοιες μέρες το 2019...

...

 

✔ Στείλ΄τα στην παρέλαση! Και πήγαινε και συ μαζί τους! |Κι ας ψιχαλίζει κι ας βρέχει... Πότε πια θα εμπνεύσουμε τα παιδιά μας να κάνουν κάτι ηρωϊκό;

 

        |Ξανά και ξανά αυτή η καρτούλα μας!

Κάθε τέτοια μέρα...

 Ενοχλείται κανείς;|

✔ Πίστη, Αγάπη και Συγχώρεση... Ο (άγιος) Γέροντας Εφραίμ έσωσε την Εκκλησία της Αμερικής... |Μας μιλάει ο π. Πέτρος Χίρς.

  

    Είναι τεράστια αποκάλυψη για ανθρώπους όπως εμείς, που είμαστε ακόμα "στο γάλα" της Ορθοδοξίας, της Ορθόδοξης πνευματικής αλήθειας (όπως πολύ σωστά μου είπε πως βρίσκομαι, ένας πραγματικός άνθρωπος του Θεού τελευταία), να ακούμε έναν άνθρωπο προσήλυτο, προσερχόμενο δλδ συνειδητά από άλλο δόγμα στην Ορθοδοξία, όπως ο π.Πέτρος Χίρς. 

Ο πατήρ Πέτρος, μέσα από τη συζήτηση που έγινε εδώ, μάς ανοίγει τεράστιους πνευματικούς ορίζοντες. 

  Τι να πρωτοδιαλέξει κάποιος ως πιο εντυπωσιακά σημεία αυτής της συνέντευξης;

  Την πορεία καταξίωσης μέσα από τις σπουδές του στην Αμερική και στο Αριστοτέλειο στη Θεσσαλονίκη, με μεταπτυχιακό και διδακτορικό στη Δογματική με τον κ.Τσελεγγίδη;

  Την αποκάλυψη στα 20 του με την Ορθοδοξία;

 Τη ΒάΦτισή του στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου από τον άγιο (ο π.Πέτρος τον αποκαλεί έτσι) Καθηγούμενο Γέροντα Παρθένιο;

 Τη σχέση του με τους Πατέρες στο Άγιο Όρος, το οποίο θεωρεί σπίτι του;

 Τις αναΦορές του σε πατέρα Αθανάσιο Μυτιληναίο και φυσικά Άγιο Παΐσιο και Άγιο Ιωσήφ Ησυχαστή;

 Την απόλυτη υπακοή που έκανε στον άγιο (αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς και ο π.Πέτρος, το λέει όλος ο κόσμος) Γέροντα Εφραίμ στην Αριζόνα, μέχρι του σημείου να τον πείσει να μην μείνει στο Άγιο Όρος ως Μοναχός, αλλά να γυρίσει στον κόσμο, να παντρευτεί και να γίνει Ιερέας;

  (Μια εβδομάδα μετά την έξοδό του από το Άγιο Όρος θα γνώριζε την μέλλουσα Πρεσβυτέρα του, με την οποία έχουν ήδη 5 παιδιά...)

  ...Είναι μερικά μόνο σημεία, που θα έπειθαν κάποιον από το συνάΦι μας ώστε να δώσει λίγο από τον πολύτιμο χρόνο, γεμίζοντας τα κενά της ψυχούλας με κάτι όμορΦο, αλλά και ανόθευτα Ορθόδοξο...

Χαίρεσαι να τον βλέπεις, χαίρεσαι να τον ακούς! 

  Αν συμΦωνείς και συ, ξεκίνα...

☆ Κι αν θέλεις να καταλάβεις τι σημαίνει η λέξη «συμπερίληψη», μπορείς να περάσεις μια από αυτές τις μέρες από τον Άγιο Δημήτριο της Θεσσαλονίκης...

 

    |γράΦει η συγγραφέας Βασιλική Νευροκοπλή

    Κι αν θέλεις να καταλάβεις τι σημαίνει η λέξη «συμπερίληψη», 

μπορείς να περάσεις μια από αυτές τις μέρες 

από τον Άγιο Δημήτριο της Θεσσαλονίκης.

 Πέρασα χθες λίγο πριν τα μεσάνυχτα 

και για άλλη μια φορά αντίκρυσα 

μια ουρά δεκάδων ανθρώπων να περιμένουν 

να προσκυνήσουν το λείψανο του αγίου.

Άνθρωποι απλοί και καθημερινοί 

κάθε ηλικίας, 

κουστουμαρισμένοι 

κύριοι και κυρίες με τα ταγεράκια τους, 

φρικιά με τζίβες και τατουάζ, 

γριούλες με ρόμπες και παντόφλες, 

περιποιημένα και ατημέλητα παιδάκια. 

Σιωπηλοί, 

ήσυχοι, 

υπομονετικοί 

όλοι περίμεναν ώρες τη σειρά τους. 

Κι ήταν όλοι 

ένα σώμα, μια ψυχή 

ευλαβική, 

διψασμένη, 

πονεμένη, 

γεμάτη εγκαρτέρηση 

και πόθο 

να προσπέσουν στην αγκαλιά του πολιούχου μας, 

που αδιακρίτως όλους τους αγαπά 

και τους φροντίζει. 

Γιατί η συμπερίληψη 

δεν είναι ιδεολογικό κατασκεύασμα.

 Προϋποθέτει

 απέραντη αγάπη, 

ανιδιοτελή, 

θεϊκή.  

Την ευχή 

και την προστασία του Αγίου Δημητρίου 

να έχουμε...

☆ ...Κάτι που κυλάει ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο...

     

     [ Επειδή τελευταία, πολλές γνωστές μας ψυχούλες συνωστίζονται στη θύρα του ουρανού...

  Και άλλες τόσες ετοιμάζονται, χωρίς ποτέ να ξέρουμε ποια είναι η σειρά...

  Και πότε θα συμπεριληΦθούμε κι εμείς σε μία από αυτές...

   Δες πώς βάζει τα πράγματα σε τάξη με μια κουβέντα του ο άνθρωπος του Θεού...]

       |Ίσα που προλαβαίνουμε να γυρίσουμε και να έλθουμε "εις εαυτόν". 

η σύνθεση, που τραβάει πολλή συζήτηση, εκλάπη από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή. 

☆ Ξέρεις τι είναι "το Λύθρον" του Αγίου Δημητρίου;

 

    ΛΥΘΡΟΝ

Ο αρχαίος αμφορέας που περιέχει αίμα και χώμα (λύθρον) του Αγίου Δημητρίου,✝️ που το μάζεψαν οι χριστιανοί αμέσως μετά το μαρτύριό του...

 Ιερό κειμήλιο, που βρίσκεται στον Ιερό Ναό του στη Θεσσαλονίκη.

Το λύθρον ως αγιαστικό λείψανο του αγίου Δημητρίου είναι αρχαιότατο και έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. 

Όπως φαίνεται από το κείμενο του Εκτενούς μαρτυρίου (Passio altera), το λύθρο τιμώνταν ήδη αμέσως μετά το θάνατο του Αγίου, μέσω του μάρτυρα Λούπου. 

Λύθρο περιείχε το λείψανο που δωρήθηκε στον Ιουστινιανό και αργότερα στον Μαυρίκιο, από την Εκκλησία της Θεσσαλονίκης. 

Λύθρο περιείχε επίσης η μεσοβυζαντινή κατάθεση κάτω από την Τράπεζα...

   |εμείς από την αγαπώσα τον Άγιο Δημήτριο, Αθηνά...

✅ «“Θεέ του Δημητρίου, βοήθει μοι!” – Μια κραυγή πίστης που νίκησε τον φόβο και την αδικία. Ο Άγιος Δημήτριος δεν είναι μόνο ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης, αλλά ο διαχρονικός συμπαραστάτης κάθε πονεμένης ψυχής...

 

Σε αυτή τη συγκινητική και βαθιά διδακτική ομιλία, ο μακαριστός γέροντας π. Ανανίας Κουστένης αναφέρεται με τον μοναδικό, ζωντανό και παραστατικό του λόγο στον βίο, την προσωπικότητα και το μαρτύριο του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου. 

Μέσα από τα λόγια του π. Ανανία, αναδεικνύεται η αρχοντιά και η ακλόνητη πίστη του Αγίου, η φυλάκισή του, η ευλογία στον Άγιο Νέστορα και η νίκη επί του Λυαίου, το μαρτυρικό του τέλος, καθώς και τα θαύματα που ακολούθησαν δια του μαθητού του Λούπου. 

Παράλληλα, ο γέροντας καταθέτει έναν επίκαιρο πνευματικό και πατριωτικό λόγο για την ανάγκη ενότητας, πίστης και επιστροφής στις ελληνορθόδοξες ρίζες μας. 

00:00 - Η καταγωγή και η ιεραποστολική δράση του Αγίου Δημητρίου 

02:47 - Ο Άγιος Δημήτριος ως δούκας και κυβερνήτης 

05:19 - Η άφιξη του Μαξιμιανού στη Θεσσαλονίκη και ο διάλογος με τον Άγιο 

10:00 - Η φυλάκιση στα υπόγεια λουτρά και η εμφάνιση του Αγγέλου 

12:35 - Η φυλακή ως «καταφυγή» και τόπος παρηγοριάς 

13:51 - Ο γίγαντας Λυαίος και η ευλογία του Αγίου Νέστορος 

16:22 - «Θεέ του Δημητρίου βοήθει μοι» – Η νίκη και το μαρτύριο του Αγίου Νέστορος 

23:13 - Το μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου δια λογχισμού 26:17 - Ο μαθητής Λούπος και τα θαύματα με την αιματοβαμμένη χλαμύδα 

29:11 - Πνευματικό μήνυμα για την Ελλάδα, την πίστη και την αφύπνιση 

33:43 - Ο Άγιος Δημήτριος ως προστάτης της Θεσσαλονίκης και της Πατρίδας

✅ "...Με προθυμία δέχεται να κάνουν τη δουλειά τους, δείχνει τη δεξιά μεριά να μπήξουν τα σπαθιά τους. ΚαρΦώνουν τον Δημήτριο στο δεξιό νεΦρό του, ήτανε η κατάθεση που δίνει Στο Σταυρό του... Κι έτρεξε το αίμα από 'κει μαζί και τ' Άγιο Μύρο, Του Μυροβλύτη μας Χριστού έλαβε το βραβείο. Επιθυμούσε όμοια με Εκείνον να τελειώσει και Μάρτυρα και Απόστολου Τη Χάρη του 'χει δώσει... Είκοσι έξι τα βουνά του Οκτώβρη μ' άνθη ντύνεις κι αιώνες ασταμάτητα τ' Άγιο σου Μύρο δίνεις...

 

|γράΦει - ποια άλλη; - η Ελένη Ζεάκη 

Γεννήθηκε ανατράφηκε

μες στη Θεσσαλονίκη

και δίχως αμφισβήτηση

η πόλη αυτή του ανήκει

Τον τρίτο αιώνα έφτασε

στη γη τέτοιο αστέρι

απ' τους γονείς του Τον Χριστό

και το Ευαγγέλιο ξέρει

Και γρήγορα ξεχώρισε

μέσα σε πλήθος κόσμου

του 'πε ο αυτοκράτορας

μεγάλες νίκες δωσ' μου

Τον ντύσαν με στολή λαμπρή

χιλίαρχο τον χρίσαν...

στη Θεσσαλία ελάχιστοι

κουμανταδόροι ήσαν

Μαύρα μεσάνυκτα γι' αυτόν

 είχανε οι Ρωμαίοι 

προσποιητά τα είδωλα

τα προσκυνούσε λέει...

Ανθεκτικός κι αστραφτερός

σε άνθρακα κρυμμένος

βγήκε στην επιφάνεια

ο αδάμαντας ο Νέος

Κι έφερνε στο βασίλειο

νίκες πολλές και δόξα

με πανοπλία Το Χριστό

και στη φαρέτρα τόξα

Σημάδι έβαζε εχθρούς

και πάντοτε νικούσε

μάζευε νέους σε στοές

και τους εκατηχούσε

Ασχέτως που είχε βασιλιά

αντίθετο στην πίστη

αυτό δεν τον εμπόδιζε

να τον υπερασπίζει

Και ευλογούσε το καλό

κι όριζε τι 'ναι λάθος

πλήθος λουλούδια ρίζωσαν

σε απείρου κάλλους βάθος

Είχε μεγάλη απήχηση

το κήρυγμα σε νέους

του Δημητρίου Ο Θεός

ήτανε ο πιο σπουδαίος!

Ήταν εικοσιδυό χρονών

μα είχε γέρου γνώση

την πόλη να υπερασπιστεί

βαρβάρους να διώξει

Δεν είχε φόβο ανθρώπινο

που είχαν τόσοι άλλοι

από την πλάνη του εχθρού

θέλησε να τους βγάλει

Δεν ήτανε της πάστας του

σε κορυφές να φτάξει

μα μ' Ιερή αποστολή

την πλάνη να πατάξει

Όταν ο Μαξιμιανός

άκουσε το μαντάτο

να τόνε φέρουνε ζητά

δεμένο πάνω κάτω

Κι εφόσον του το δήλωσε

"Αλήθεια ετούτο κάνω"

λέει "στη σκοτεινότερη

τη φυλακή σε βάνω"

Ο Νέστορας ασπάστηκε

το δίδαγμα του όλο

σαν μαθητής του ζήτησε

να 'χει κι εκείνος ρόλο

Γονατιστός στη φυλακή

μπροστά του καταθέτει

"Δώσε μου ευχή ν' αγωνιστώ

κατά αυτών που πρέπει..."

Υπήρχε στο βασίλειο

ένας γενναίος άντρας

πενταθλητής ανίκητος

και παλαιστής μεγάλος

 Λυαίος με το όνομα!

Των χριστιανών ο τρόμος

περιώνυμος εκτελεστής

αισχρός και δολοφόνος

Στέκει λοιπόν αντικριστά

κραδαίνει τις γροθιές του

του λέει "αποχωρίζεσαι

της νιότης τις χαρές σου"

Ματοβαμμένοι και οι δυό

πάλευαν σαν αγρίμια,

μα η ψυχή του Νέστορα

τον έκανε συντρίμμια!

Τους άφησε όλους άΦωνους

το στοίχημα είχαν χάσει,

το δάσκαλο του ο μαθητής

τον είχε ξεπεράσει!

Ποιός άλλος είχε την αντρειά

να κάνει τέτοιο άθλο

παρά Ο Ίδιος Ο Θεός

μέσα σε μονομάχο

Έτσι τον καταδίκασαν

σε θάνατο αμέσως

και έπειτα στη φυλακή

στο δάσκαλό του τρέξαν

Ήρθε η ώρα και οι δυό

τον κόσμο αυτόν ν' αφήσουν

την πόρτα του εγωισμού

της πλάνης να σφραγίσουν

Με προθυμία δέχεται

να κάνουν τη δουλειά τους

δείχνει τη δεξιά μεριά

να μπήξουν τα σπαθιά τους

Καρφώνουν τον Δημήτριο

στο δεξιό νεΦρό του,

ήτανε η κατάθεση

που δίνει Στο Σταυρό του...

Κι έτρεξε το αίμα από 'κει

μαζί και τ' Άγιο Μύρο

Του Μυροβλύτη μας Χριστού

έλαβε το βραβείο

Επιθυμούσε όμοια

με Εκείνον να τελειώσει

και Μάρτυρα και Απόστολου

Τη Χάρη του 'χει δώσει

Είκοσι έξι τα βουνά

του Οκτώβρη μ' άνθη ντύνεις

κι αιώνες ασταμάτητα

τ' Άγιο σου Μύρο δίνεις

Στέκεις στα κάστρα και φυλάς

όλη τη Βόρεια Ελλάδα

μα πάει η Χάρη σου παντού

στου κόσμου τη βγοράδα

Κι είσαι παντού, ω Δημήτριε,

σ' ανατολή και δύση

και μυροβλύζει η Χάρη σου

σε όποιον σε ζητήσει

    -----‐------------

Στο Βύρωνα στο σπίτι σου

το μύρο σου έχει θέση

και σε τιμά η Παναγιά

στα μάτια Της που τρέχει...

(Η Παναγία η Παρηγορήτρια 

στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στο Βύρωνα Αττικής)

Κι ώστε να πούμε Παναγιά

Δημήτριο εννοούμε,

μάνα με γιο λογιάζουμε

μαζί να ευλογούνε...

|Ο Άγιος Νέστορας, 

μαθητής και φίλος του Αγίου Δημητρίου 

γιορτάζει στις 27 Οκτωβρίου...

Καλό Παράδεισο, † μάνα Ελένη μας! Μετά των αγίων...

     | ΌμορΦοι Άνθρωποι, όμορφα Φεύγουν...|

Δεν γίνεται να μην γράψω κάτι στη μνήμη της.

Δεύτερη μάνα μας η κυρα Λένη. 

Δεν ξέρω αν, μαζί με τους γονείς μας,

 έχουμε γνωρίσει άλλον πιο ακέραιο και πιστό άνθρωπο.

Ο ορισμός τηε "Αρχοντογυναίκας".

Όχι γιατί είχε,

αλλα γιατί ήταν.

Και γιατί έδινε απλόχερα...

 

Τελευταία φορά που φάγαμε μαζί,

  πριν λίγες μόνο μέρες 

όταν το φανταράκι μας είχε έρθει με άδεια απο το στρατό 

και μας έλεγε τις ιστορίες του και ξεκαρδιζόμασταν στο πατρικό μας σπίτι.  

Πάντοτε, όποτε και να τρώγαμε οικογενειακά

η κυρα Λένη μας ήταν μαζί μας.

Γιατί δεν ήταν γειτόνισσα 

και κάτι παραπάνω από αδερΦή 

με τη μάνα μας την κυρα Αθανασία.

Ήταν Οικογένεια.

7 παιδιά εκείνη 

(6 εν ζωή συν τον Θανασάκη της, που έζησε λίγες μόνο μέρες 

και τον αεροβάΦτισε ο Βασιλάκης μας, 

ο κολλητός του κυρ Νίκου του άντρα της),

7 και μεις.

Με τα παιδιά τους,

τις νύφες και τους γαμπρούς,

όχι γειτονόπουλα

αλλά αδέλΦια...

Μόνιμα δίπλα στη ραπτομηχανή της,

εκεί όπου έραψε ατελείωτα χιλιόμετρα υφασμάτων

όσα χρόνια δούλεψε,

με ανοιχτό πάντοτε το ραδιόΦωνο της Πειραϊκής Εκκλησίας.

Συζήταγε ό,τι της έκανε εντύπωση,

ρώταγε σαν μικρό μαθητούδι

και σε κοίταγε στα μάτια ν΄ακούσει την απάντηση.

Αγαπημένοι της ο Λυκούργος, 

ο παπα Σπύρος και η Σοφία,

την οποία ένα απόγευμα της την πήγα σπίτι.

Την γνώρισε από τη φωνή και μόνο.

Αγκαλιές, Φιλιά...

Κράτησε το μυστικό για την περιπέτεια,

αλλά και την Κοίμηση του μικρότερου γιου 

της καλύτερής της φίλης

με αξιοθαύμαστη μαεστρία...

Ποτέ όλους αυτούς τους μήνες

δεν της ξέφυγε ούτε υπαινιγμός...

Την συνόδευσα λοιπόν στο σπίτι της 

εκείνο το απόγευμα λίγες μέρες από σήμερα

και στη μέση του δρόμου,

(20 μέτρα απέχουν τα σπίτια μας),  

της είπα: 

- Έλα, βρε κυρα Λένη μου, να βγάλουμε μία selfie.

- Ναι, Σταύρο μου.

Γιατί όχι;

Στήθηκε όμορΦα.

Χαμογέλασε.

Και με άΦησε με αυτήν την ανάμνηση

να θυμάμαι 

πως κάποτε, κάποια συγγενής με δίδαξε

πως γίνεται να ζεις μια ζωή μέσα στις δυσκολίες, 

στις απώλειες και τους πόνους

αλλά να μην γκρινιάζεις ποτέ και να στέκεις ολόρθος 

ό,τι κι αν επιτρέψει στη ζωή σου ο Θεός...

Το σίγουρο είναι πως δεν πρόλαβε να γεράσει

η κυρα Λένη μας.

Έφυγε με 1000ταλαιπωρημένο σώμα,

αλλά με την ψυχή της πανέμορΦης κοπελιάς από την Πάτρα.

Και ναι, είναι δύσκολο,

αλλά δεν μπορείς να λυπάσαι,

 όταν τέτοιοι Άνθρωποι αΦήνουν έναν τέτοιο κόσμο

και πάνε στον Χριστό.

 Καλό Παράδεισο, μάνα Ελένη μας!

Μετά των αγίων...

(Σίγουρα πράγματα.-)

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

[ΥΓ:

Αξίζει να συμπληρωθεί η πληροΦορία 

την οποία συγκλονισμένοι ακούσαμε,

 από την αγαπημένη της Αλεξία

πριν λίγο που είμασταν, 

μαζί με όλους τους οικείους της δίπλα της,

πως σήμερα 25 Οκτωβρίου που κοιμήθηκε,

 είναι της Αγίας Ταβιθάς,

που ήταν κι εκείνη υΦάντρα και μοδίστρα,

και με ό,τι έβγαζε,

έδινε και βοηθούσε τους πάντες,

όπως και η κυρα Λένη μας!

Η Αγία Ταβιθά, που λεγόταν και Δορκάς,

είναι εκείνη η ευσεβής Χριστιανή της Ιόππης,

η οποία κοιμήθηκε, 

όμως την ανέστησε με την προσευχή του 

ο Απόστολος Πέτρος...

Άρα ξέρουμε 

και ποια Αγία υποδέχτηκε το κορίτσι μας... ]