✔ Έχω κλέψει εδώ και καιρό το Συναξαριστή του Μαρτίου από τη βιβλιοθήκη της μάνας Αθανασίας.
Προ των γεγονότων...
Χαμπάρι δεν έχει πάρει.
Χθες για κάποιο λόγο, 22 μέρες αφού είχε μπει ο μήνας, τον άνοιξα για να ξελαμπικάρει λίγο το συγχυσμένο μου μυαλό και να δω ποιους γιόρταζε η Αγία Εκκλησία μας.
Και παρόλο που ο σελιδοδείκτης μου είχε μείνει στο βίο του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου και το μυαλό μου είχε καρφωθεί στον Άγιο Ιωάννη της κλίμακος, το ξεφύλλισμα με σταμάτησε στη χθεσινή μέρα, 22 Μαρτίου.
Της Αγίας Δροσίδος, λέει, θυγατρός του βασιλέως Τραϊανού και των συν αυτή 5 κανονικών...
Δεν είμαι σίγουρος ποιο απ΄όλα με κράτησε εκεί.
Το ότι δεν είχα ακούσει καν το όνομα της Αγίας;
Το ότι η συγκεκριμένη ήταν και κόρη ενός από τους βασιλιάδες, που το μίσος του προς τον Χριστό μετέτρεψε ένα τεράστιο πλήθος από απλούς πιστούς σε Μάρτυρες Αγίους;
Το ότι μαζί της γιορτάζονται και "συν αυτή" και μάλιστα 5;
Το ότι ο βίος της αποτυπωνόταν σε 3 μόνο σελίδες; (τεμπέλης γαρ...)
Όλα αυτά μαζί;
Μάλλον...
Διάβασα και εντυπωσιάστηκα.
Ο Τραϊανός ήτανε, λέει, ένας από τους ρωμαίους αυτοκράτορες, που είχε
κηρύξει διωγμό κατά των χριστιανών (98 - 117 μ.Χ.).
Οι κατά τόπους αρχές τους βασάνιζαν και
τους θανάτωναν, αφήνοντας τα λείψανά τους άταφα. Όμως, πέντε Κανονικές, δηλαδή
πέντε παρθένες, έβγαιναν κρυφά τη νύκτα και τα ενταφίαζαν στο ασκητήριό τους. Στο
έργο αυτό βοηθούσε και η Δροσίδα, η οποία είχε
παραδειγματιστεί από τη ζωή και την προσφορά των μοναχών.
Ο μνηστήρας της, όμως, την παρακολούθησε και τη συνέλαβε την
ώρα ενός ενταφιασμού... (Καλό "παλικάρι" και του λόγου του...)
Τελοσπάντων.
Θα τα δεις, αν τα θες, και με λεπτομέρειες όλα τα όμορφα πιο κάτω...
Την τοποθέτησα πάντως και κείνη στη χορεία των Αγίων που τους βάζουμε στο κό(λ)πο να προσέχουν τους δικούς μας αναγκεμένους.
Δεν ρωτάμε πλέον.
Θέλει - δεν θέλει...
Έκανα όμως κι ένα μέγα "λάθος".
Εκείνες τις 3μιση σελίδες, που βιάστηκα να στείλω σε κάποιους από τους δικούς μου χθες το πρωί,
τις προώθησα και στην Ελένη Ζεάκη στο Ρέθυμνο.
Αυτή η κοπέλα, αποδεδειγμένα εδώ και καιρό, "κλέβει" Αγίους και Αγίες...
Και η αγάπη της αυτή, γιατί περί αγάπης πρόκειται, μετατρέπεται σε μικρά έργα τέχνης...
Και ιδού το αποτέλεσμα ...
"Πραγματική ασθένεια
η πίστη να 'χει λύπη
και σθένος να θυσιαστείς
μ' αγάπη να σου λείπει...
Απολλινάρια κι Αγλαΐς
Μαμμαίη και Δαρία
Θαΐς
κορίτσια δροσερά
την πίστη 'χαν τελεία!
Τούτες οι κόρες μοναχές
ήταν και κάμαν κρότο
δύσκολο αιώνα έζησαν
των χριστιανών τον πρώτο
Αρχές δευτέρου ήτανε
που η πίστη είχ' ουσία
άρχοντες με τα είδωλα
ασκούσαν εξουσία...
Ο Τραϊανός ήταν αυτός
που πρώτο ρόλο έχει
στα φοβερά απού 'καμε
σίδερο δεν αντέχει!
Είναι στην Αντιόχεια
εκείνος βασιλέας
έχει μια κόρη σπάνια
σαν άνθος ορχιδέας
Εκείνη απ' του πατέρα της
το πρότυπο απέχει
κι αντίθετα πορεύεται
με την καρδιά που έχει..
Δροσίδα έχει τ' όνομα
μα έχει και Τη Χάρη
σε τόπους αναψύξεως
Ο Πλάστης θα την πάρει...
Παράδειγμα και μίμηση
γίνονται οι Παρθένες
που κάθε βράδυ μπαίνουνε
στου χάρου τις αρένες...
Διότι ο πατέρας της
με τη φωτιά 'χε σχέση
σε κλίβανους τους χριστιανούς
να καίει είχε ζέση...
Κι όχι μονάχα τούτο δα
μα είχε και μανία
να τους αφήνει άταφους
σαν άλλη τιμωρία...
Μα βγαίνανε τα λέλουδα
απ' το ασκηταριό τους
και μάζευαν τα πτώματα
με κίνδυνο δικό τους...
Έτσι η Δροσίδα έβγαινε
τη νύχτα απ' το παλάτι
κι έσμιγε τ' άλλα λέλουδα
Του Παραδείσου τ' άνθη
Κι όλες μαζί πορεύονταν
προς Του Σταυρού το δρόμο
τηρούσανε υποταγή
μόνο σ' Αγάπης Νόμο
Ο πονηρός μνηστήρας της
τσιράκι των ειδώλων
γίνετ' αιτία θάνατου
των νεανίδων όλων
Τις βλέπει που μαζεύουνε
τα πτώματα κομμάτια
τρέχει ο σπιούνος του κακού
σα να 'χε βρεί διαμάντια!..
Ο Τραϊανός λύσσομανά
αφρούς βγάνει και πίσσα
βρίσκει το φοβερότερο
τρόπο να 'ρθει στα ίσα...
Τις ρίχνει ολοζώντανες
χωρίς καθυστερήσεις
εκεί που λιώναν το χαλκό
για τις διακοσμήσεις...
Κι οι πέντε ένα έγιναν
μέσα σ' αυτό το μάγμα
κι εκείνο π' ακολούθησε
είναι μεγάλο θαύμα!
Κατασκεύασαν με αυτό
μες τα λουτρά αγγεία
κι ο πρώτος που πλησίασε
πέθανε με τη μία!
Κι αυτό εξακολούθησε
και είπαν τι συμβαίνει;
Σ' αυτόν τον Άγιο χαλκό
όποιος σταθεί πεθαίνει!
Την κόρη του στη φυλακή
είχε ωστόσο βάλει
την ήθελε υπόλογη,
στεγνή σε μαύρο χάλι
Μα τι φρικτό σκαρφίστηκε...
νους και ψυχή δε βάζει!
Μονάχοι τους να καίγονται
να το διασκεδάζει!!
Στήνει για τους χριστιανούς
δύό κλίβανους στην πόλη
κι ειρωνικά δημόσια
τους το ανακοινώνει!
"Αφού 'στε θεοπάλαβοι
κι η πίστη σας, σας κάνει...
μονάχοι σας, σας προκαλώ
να μπείτε στο καζάνι".
Τέτοια ευκαιρία έδωσε
στην κόρη του κι ευφράνθει
και η Δροσίδα θα βρεθεί
μαζί με τ' άλλα τ' άνθη...
Κάνει μονάχη βάπτισμα
που για καημό το έχει...
μέρες οκτώ προσεύχεται
και στο σκοπό της τρέχει!
Κοντά στις πέντε φίλες της
ο λογισμός τη βάνει...
και δραπετεύει και χυμά
μονάχη στο καζάνι!
Ωωω Θεέ μου πως την είδανε
Τα Άγια Σου Μάτια!!
Που απ' αλάργο που 'μαστε
γινόμαστε κομμάτια!!
Ποιά πίστη
Ποιά ταπείνωση
Ποιά τόλμη άλλη τέτοια;
Πιάνει η Δροσίδα ασύλληπτα
Θείας Αγάπης μέτρα!
Πριν να το μάθει ο Τραϊανός
στον ύπνο εκείνη τρέχει...
"Πατέρα δες Βασίλειο
που Ο Χριστός μας έχει"
Συγκλονισμένος σταματά
των διωγμων τη δίνη
πενθεί την κόρη απού χάσε
μα ως εκεί Του δίνει...
Δε μεταστέφεται μα...ως,
εκεί το θαύμα φτάνει...
δυστυχισμένο άνθρωπο
η απιστία κάνει...
Κουμάντο και λογαριασμό
στην πίστη έχουμ' όλοι
μα στο ταμείο κρίνεται
η Σωτηρία όλη...
Είκοσι δύό σήμερα
μνημόσυνο σας κάνω
να σας ζητήσω έλεος
και πίστη παραπάνω...
Τον Μάρτιο ανθίζουνε
τα άγρια κρινάκια
και την Ανάσταση ζητούν
μέσα 'πο μωβ ανθάκια...
Να γίνουνε ολόλευκα
όπως κι εσέ Δροσίδα,
και Άνοιξη κι Ανάσταση
μέσα απο σένα είδα...
|Ελένη Ζεάκη
👉 Στις 22 Μαρτίου εκάστου έτους
εορτάζουν η Αγία Δροσίδα και οι Συν Αυτή Πέντε Παρθένες...
(αφιερωμένα
Εύχομαι ο πατέρας Ευσέβιος το γρηγορότερο - Θεϊκώς - δυνατό κοντά σας...)
|αν θέλεις και συ το περίΦημο συναξάρι, δες το παρακάτω...Και όπως λέει κι ο Νώντας Σκοπετέας και για έναν λόγο παραπάνω:
"Να το διαβάσουμε όλοι το συναξάρι της και ιδίως όσοι υπερθεματίζουν για την καύση των κεκοιμημένων..."
Τις ευχές της νέας Αγίας μας να΄χουμε όλοι μας ...
Φχαριστούμε, Ελενίτσα!
