Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026

✔ Ζούμε σε μια εποχή αδύναμων ανδρών... — «Πάτερ, ανακάλυψα ότι ο άντρας μου με απάτησε...»


   |Ας μιλήσουμε επιτέλους και για την ευθύνη των αντρών... 

Όσο και να μη μας συμΦέρει...|



Άπαντα Ορθοδοξίας

 


  — Πάτερ, ανακάλυψα ότι ο άντρας μου με απάτησε... 

Η καρδιά μου ραγίζει από τον πόνο. 

Τίποτα δεν το προμήνυε αυτό. 

Έκανα τα πάντα για την οικογένειά μου και είμαι πιστή σε αυτόν. 

Αλλά γιατί οι άντρες δεν φροντίζουν τις οικογένειές τους; 

Γιατί φοβούνται την ευθύνη; 

Γιατί είναι τόσο αδύναμοι τώρα; 


Ο πατήρ Πιότρ Γκουριάνοφ απαντά: 

«Ως ιερέας, είναι εξαιρετικά δύσκολο και δυσάρεστο για μένα να μιλήσω για αυτό το θέμα. 

Αλλά σήμερα ζούμε σε μια εποχή αδύναμων ανδρών. 

Δεν μιλάω για όλους, αλλά δυστυχώς, ο αριθμός των αδύναμων ανδρών δεν μειώνεται. 

Εξωτερικά, οι σύγχρονοι άνδρες είναι αρκετά επιτυχημένοι - ασχολούνται με την αυτοβελτίωση και τον αθλητισμό, πηγαίνουν σε γυμναστήρια, ακολουθούν τη μόδα και την υγεία, είναι επιτυχημένοι στις επιχειρήσεις - αλλά ταυτόχρονα είναι τόσο αδύναμοι και ανυπεράσπιστοι που ακόμη και οι γυναίκες, κατά κάποιο τρόπο, είναι πραγματικά πιο δυνατές από αυτούς. 


Ένας άνδρας μπορεί να είναι Ολυμπιονίκης, να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας Forbes και να είναι μεταξύ των πιο περιζήτητων εργένηδων, αλλά να είναι αξιοθρήνητα αδύναμος. 

Τις περισσότερες φορές, ένα δειλό αγόρι κρύβεται πίσω από μια όμορφη εξωτερική εμφάνιση. 

Και ακόμη και η σωματική αντοχή, η ικανότητα να κερδίζει κανείς καλά τα προς το ζην, ένας δυνατός χαρακτήρας και μια βάναυση εμφάνιση απέχουν πολύ από το κύριο δυνατό σημείο ενός άνδρα.



Τι είναι λοιπόν η ανδρική δύναμη; 

Είναι, πάνω απ' όλα, η καθαρότητα της ψυχής και η ικανότητα να αντιστέκεται στο κακό και την αμαρτία! 


Πώς μπορεί ένας δυνατός άνδρας να απατήσει τη γυναίκα του και να αφήσει το παιδί του; 

Μπορεί ένας δυνατός άνδρας να πει ψέματα; και να προδώσουν; 

Μπορεί ένας δυνατός άντρας να φοβάται την ευθύνη; 

Είναι τρομακτικό να σκεφτεί κανείς τι θα συνέβαινε αν, Θεέ μου, ξεσπούσε πόλεμος αύριο... 

Ενώ εκατομμύρια μουσουλμάνοι άντρες στέκονται στα τζαμιά και προσεύχονται, η πλειοψηφία των ορθόδοξων χριστιανών είναι ακόλαστοι και άτακτοι. 


Πώς μπορούν αυτοί που δεν μπορούν να προστατεύσουν τις οικογένειές τους, που προδίδουν τους πιο κοντινούς τους ανθρώπους, ακόμα και τα ίδια τους τα παιδιά, να υπερασπιστούν την πατρίδα τους; 


Για τι είδους ανδρεία και γενναιότητα, θάρρος και ευγένεια μπορούμε να μιλήσουμε όταν οι άντρες, όπως οι τρελοί, ασχολούνται μόνο με την ικανοποίηση των βασικών ζωωδών ενστίκτων τους και είναι εμμονικοί με τη δίψα για εξουσία και κέρδος, για τα οποία προδίδουν όλα τα ιερά; 

Καταστρέφουν οικογένειες, στέλνουν γυναίκες σε αμβλώσεις, προκαλούν σκάνδαλα, φέρνουν βάσανα και πόνο στους αγαπημένους τους. 

Συγχωρέστε με, αλλά ούτε τα ζώα συμπεριφέρονται έτσι. 


Οι αδύναμοι άντρες δεν ξέρουν πώς να αγαπούν και να θυσιάζονται. 

Όλα τα οικογενειακά δράματα και οι τραγωδίες στις σχέσεις συμβαίνουν συχνότερα λόγω της ανδρικής αδυναμίας, της υπερηφάνειας και της πορνείας.

Ένας άντρας πρέπει να είναι ο επικεφαλής της οικογένειας - όχι ένας δεσποτικός τύραννος, αλλά ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. 

Ο επικεφαλής της συζύγου είναι ο σύζυγος, και η κεφαλή του συζύγου είναι ο Χριστός. 

Λίγοι ζουν έτσι, αλλά οι περισσότεροι είναι «οικογένειες» μόνο κατ' όνομα. 

Και οι άνδρες φταίνε γι' αυτό!!! 

Άλλωστε, ένας άντρας χωρίς Θεό, χωρίς πίστη, είναι αδύναμος και ανυπεράσπιστος. 

Πόσο πικρό είναι να ακούς πώς μερικές φορές, ακόμη και στην Εξομολόγηση, αντί να μετανοήσουν για τις αμαρτίες τους, οι σύζυγοι κατηγορούν τις γυναίκες τους, μη συνειδητοποιώντας την ενοχή τους. 

Τι δειλία και κακία! 


Δεν δικαιολογώ τις γυναίκες. 

Αν δεν διατηρήσουν την αγνότητα πριν από τον γάμο και την πιστότητα στην οικογένεια, δεν έχουν αγάπη και ταπεινότητα - η σχέση είναι καταδικασμένη. 

Αλλά η μεγαλύτερη ευθύνη εξακολουθεί να βαρύνει τους συζύγους.



Λόγω της πνευματικής τους αδυναμίας, οι άνδρες φοβούνται να αναλάβουν την ευθύνη. 

Αλλά δεν φοβούνται καθόλου την πορνεία, την αποπλάνηση των γυναικών και την καυχησιολογία για τις κτηνώδεις περιπέτειές τους. 


Ένας πραγματικά δυνατός άντρας 

προστατεύει την εκλεκτή του, 

δημιουργεί μια οικογένεια με αγνότητα, 

χωρίς πορνεία, 

και στην οικογενειακή ζωή, είναι πιστός 

και αφοσιωμένος στην αγαπημένη του, 

και την προστατεύει από το κακό.  


Ναι, τέτοιοι άνθρωποι είναι σπάνιοι. 


Αλλά, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν, 

και χάρη σε αυτούς, δεν έχουν χαθεί όλα. 


Και οι πόρνοι έχουν βαρεθεί τον εαυτό τους, η συνείδησή τους βασανίζει τους πάντες, αλλά είναι τόσο σφιχτά στα νύχια του διαβόλου και χορεύουν στο ρυθμό του που δεν έχουν άλλη επιλογή από το να εκτελούν υπάκουα και υποτακτικά το θέλημα του Σατανά. 

Και όσο πιο βαθιά βυθίζεται ένας άνθρωπος στον αμαρτωλό βάλτο, τόσο περισσότερο ο δαίμονας τυφλώνει την πνευματική του όραση. 

Ένας άνθρωπος θα νιώθει πολύ άσχημα, ακόμα κι αν εξωτερικά όλα είναι «καλά» γι' αυτόν. 

Θα ουρλιάζει από μελαγχολία και απελπισία, αλλά ΠΟΤΕ δεν θα καταλαβαίνει τον λόγο για τα βάσανά του. 

Και όλα αυτά επειδή ζει χωρίς Θεό, πούλησε προ πολλού τη συνείδησή του και ξέχασε τον δρόμο για την εκκλησία... 


Από πού θα βρει τότε τη δύναμη να αντισταθεί στο κακό; 

Με γυμνά χέρια ενάντια στον διάβολο; 

Ω, μην υποτιμάτε τη δύναμή του 

και μην υπερεκτιμάτε τις δυνατότητές σας. 

Ο στόχος του είναι 

να καταστρέψει, 

να καταστρέψει, 

να καταστρέψει!!! 

Και θα πετύχει αν ζήσουμε χωρίς τον Θεό.



Όσες παντρεύτηκαν έναν αδύναμο άνδρα πρέπει να ταπεινωθούν και να προσεύχονται ένθερμα. 

Όσο για τις ανύπαντρες γυναίκες, τις συμβουλεύω να αποφεύγουν τους πόρνους και τους αδύναμους στο πνεύμα σαν την πανούκλα, και να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στην πνευματική ζωή του εκλεκτού τους, στη σχέση του με τον Θεό, στην πίστη του - αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα. 

Άλλωστε, ένας δυνατός άνθρωπος πηγαίνει στην εκκλησία, προσεύχεται για τους αγαπημένους του, ζει μια χριστιανική ζωή και δεν φοβάται τίποτα στον κόσμο εκτός από την αμαρτία. 

Αν ένας Ορθόδοξος άνθρωπος, με τη βοήθεια του Θεού, δεν αρχίσει να βελτιώνεται και δεν γίνει αληθινός πολεμιστής του Χριστού, αναπόφευκτα θα χαθεί και θα χάσουμε οποιονδήποτε πόλεμο...».
 


***** 


Ιερέας Πιότρ Γκουριάνοφ - σημείωση του ιστολογίου μας: ομολογώ ότι δεν βρήκα αναφορές στο πρόσωπό του, αλλά μόνο στον γέροντα Νικόλαο Γκουριάνωφ. Υποθέτω, χωρίς να είμαι σίγουρος, ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο.


Συμπλήρωμα, παρακαλώ:

Μια σύγχρονη απατημένη ορθόδοξη σύζυγος

 

Οι φτηνές αγάπες δεν πάνε στον παράδεισο (περί κέρατου ο λόγος)

 

Για τις μητέρες που είναι εκεί — για τους πατέρες που λείπουν...

 

Σημειώσεις για τη σεξουαλική πείνα μας και τον ελεύθερο έρωτα 

Οικογένεια: Ένα απλό όνειρο (Α΄)
Οικογένεια: Ένα απλό όνειρο (Β΄)

6 Προϋποθέσεις για έναν Επιτυχημένο Γάμο

Γιατί τόσοι γάμοι καταλήγουν σε διαζύγιο στις μέρες μας

Υπεύθυνοι άνδρες σημαίνει λιγότερες αμβλώσεις

Ορθοδοξία. Thinking outside the box.

Γίνε κι Εσύ Πολεμιστής του Φωτός


ΥΓ. 

«Εμείς οι χριστιανοί είμαστε τρομοκράτες, είμαστε μέλη μιας επαναστατικής ομάδας, που μάχεται τον άρχοντα του αιώνος τούτου, τον διάβολο. 

Οι εκκλησίες είναι οι ενδιάμεσοι σταθμοί. 

Εκεί δεχόμαστε πληροφορίες από την κυβέρνηση μας [σ.σ.: δηλαδή το Χριστό]: κωδικούς (Καινή Διαθήκη), ενισχύσεις (Θ. Ευχαριστία) και στήριξη από την κοινότητα. 

Κατέχουμε πολλές τεχνικές για να κάνουμε τρομοκρατικές επιθέσεις ενάντια στον άρχοντα του αιώνα τούτου» 

(π. Δανιήλ Συσόεφ ο νεομάρτυρας).


  |αναρτήθηκε από ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ 



✨ Σήμερα, 25 Ιουνίου, γιορτάζουμε την πανέμορφη 17χρονη Αγία Φεβρωνία... |α(μ)Φιερωμένο σ΄ενα κοριτσάκι που σαν σήμερα είδε για πρώτη Φορά το Φως του ήλιου...

Σύμφωνα με το Συναξάρι της Αγίας Φεβρωνίας, που γιορτάζει στις 25 Ιουνίου, ήταν περιζήτητη νύμφη γιατί έλαμπε τόσο στην ψυχή όσο και στο σώμα.

Σε ηλικία μόλις 17 ετών επέλεξε το δρόμο της άσκησης και της εγκράτειας στο μοναστήρι της Μεσοποταμίας, όπου ηγουμένη ήταν η θεία της, Βρυένη (στην πόλη της Νισίβεως, που λέγεται Αντιόχεια της Μυγδονίας, στα σύνορα μεταξύ Βυζαντινού και Περσικού κράτους).

Γρήγορα, παρά το νεαρό της ηλικίας της, προσαρμόσθηκε στους δύσκολους κανόνες της μοναχικής ζωής, βρίσκοντας παράλληλα και χρόνο για να μελετά και να εμβαθύνει έτσι στις Θείες Γραφές.

Έγινε δε υπόδειγμα ανάμεσα στις άλλες μοναχές για τη σύνεσή της, το ζήλο της, την προθυμία της καθώς και το ταπεινό της φρόνημα.

Κάποια ημέρα, όμως, ένα στρατιωτικό σώμα, το οποίο καταδίωκε κάποιους χριστιανούς, με επικεφαλής τον ηγεμόνα Σελήνο, το 288, έφθασε και στο μοναστήρι της Φεβρωνίας.

Οι άλλες μοναχές της Μονής κατόρθωσαν να διαφύγουν, η Αγία όμως η οποία ήτανε και άρρωστη δεν κατόρθωσε να μετακινηθεί και κοντά της παρέμειναν η ηγουμένη Βρυένη αλλά και η αδελφή Θωμαΐδα.

Οι στρατιώτες, μόλις αντίκρυσαν τη Φεβρωνία, έμειναν έκπληκτοι από την ομορφιά της.

Άφησαν, λοιπόν, τρεις άνδρες να την φρουρούν και οι υπόλοιποι γύρισαν και το ανέφεραν στον αρχηγό τους Σελήνο.

Αυτός αμέσως διέταξε και την έφεραν μπροστά του, και με κάθε τρόπο την πίεσε να άλλαξοπιστήσει.

Πρότεινε στη Φεβρωνία να της δώσει σύζυγο τον ανεψιό του Λυσίμαχο, που κοντά του θα γνώριζε μεγάλη δόξα.

Η Φεβρωνία, όμως, προτίμησε να γίνει «της μελλούσης αποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός» (Α’ Έπιστολή Πέτρου, ε’ 1) και με περίσσιο θάρρος περιφρόνησε τις προτάσεις του Σελήνου. 

Τότε εκείνος, αφού τη βασάνισε φριχτά, τελικά την αποκεφάλισε!

Το μαρτύριο της Αγίας Φεβρωνίας και τα άγια λείψανά της

Στις εικόνες βλέπετε το αριστερό άφθαρτο (εδώ και 17 αιώνες) χέρι της Αγίας Φεβρωνίας, που φυλάσσεται σε Ιερά Μονή της Ρουμανίας, και την τίμια κάρα της, που θησαυρίζεται στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου Αγίου Όρους, μέσα σε περίτεχνη ασημένια λειψανοθήκη μαζί με τμήμα των Αγίων Δώρων  και λείψανο του Αγίου Μιχαήλ, επισκόπου Συνάδων.

πηγή


   |Υπέροχες πληροΦορίες για την Αγία μας δίνει ο αγαπημένος Γέροντας ΝήΦων! Σας παρακαλώ, ακούστε τον...



    |Κι αν θες να μάθεις πιο πολλά 
για το φρικτό Μαρτύριο 
της Αγίας Φεβρωνίας μας...
("αμΦ.":

μόνο αν αντέχεις... ΕΔΩ!!!)


~ Πρωτοαναρτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2016

* On June 25th, we celebrate the Feast of the Holy Martyr FEBRONIA. The recording was made at Kilninian, the main church of the Orthodox Monastery of All Celtic Saints on the Isle of Mull.



|ακόμα πιο πλούσιο υλικό για τον βίο της Αγίας Φεβρωνίας, αν θέλετε, μπορείτε να βρείτε εδώ....



✔ Πρόσεξε μήπως από τη Φουρτούνα χάσεις την ειρήνη σου. Φρόντισε να μην πετάξεις το σταυρό σου... Σα βαρύτιμο θησαυρό κράτησε μέσα σου την ευχαριστία... |Πλαστικοποίηση και με μαγνητάκι μόνιμα κολλημένο μπροστά στα μάτια μας...

 

|εμείς από τον εκ των "συν αυτώ", 





Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026

☆ Πῆγε, ἔβαλε μετάνοια, Φίλησε το χέρι της Παναγίας... «Ὑπομονή, ὑπομονή, ὑπομονή» τῆς εἶπε και ξύπνησε..

 


   "...Ἔξω αὐτὴ ἡ Γερόντισσα, 

νὰ ποῦμε, 

δὲν ἀναφέρω τ᾿ ὄνομά της. 

Καρκίνο, ἐγχειρήσεις, τοῦτο, ἐκεῖνο, αὐτὸ 

κι ὅμως προσευχομένη 

εἶδε τὴν Παναγία στὸ θρόνο της. 


«Περάστε οἱ ὅσιοι», λέει. 

Ὅλοι οἱ ὅσιοι πέρασαν μπροστὰ σὰν παρέλαση, 

στὴν Παναγία. 

«Περάστε οἱ μεγαλομάρτυρες».


Αὐτὴ καθότανε ἐκεῖ, Γερόντισσα ἦταν, Ἡγουμένη. 


Καὶ στὸ τέλος πῆγε, 

ἔβαλε μετάνοια, 

Φίλησε τὸ χέρι τῆς Παναγίας, 

ἦταν ἕνα βελοῦδο! 


Καὶ ἡ Παναγία τῆς εἶπε: 

«Ὑπομονή, ὑπομονή, ὑπομονή»

καὶ ξύπνησε, νὰ ποῦμε. 


Δηλαδὴ ἂν θέλεις 

νὰ εἶσαι μαθήτρια καὶ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, 

θ᾿ ἀνέβεις κι ἐσὺ ἀπάνω στὸ Σταυρό.


Ἀπαλλαγὴ 

κανένας Ἅγιος δὲν ἐζήτησε ἀπὸ τὸν Θεό. 


Ὑπομονὴ νὰ χαρίσει. 


Ἂν κάνεις ὑπομονὴ 

θά ῾χεις καὶ λιγάκι μισθό, 

ἂν θά ῾χεις ἀπαλλαγή, 

δὲν ἔχεις τίποτες, 

μισθὸ δὲν ἔχεις.-


   ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ


(στη Φωτογραφία με τον άγιο Γέροντα Αιμιλιανό τον Σιμωνοπετρίτη...)

   

   |εμείς από τον Γεώργιο Καλογήρου 



Τρίτη 23 Ιουνίου 2026

✨ Μα, γιατί αργεί ο Θεός; ΑδιαΦορεί; Ή μήπως Του αρέσει να Τον παρακαλάμε;

 


[Το κείμενο που (υπο)γράΦει

 ο π.Ιωάννης Παπαδημητρίου 

εκλάπη.

Μας κάνει για πολλούς λόγους...

Ευχαριστίες θερμές! ]



Η με χρονοκαθυστέρηση απάντηση του Θεού... 



Αύριο το γενέθλιο του Τιμίου Προδρόμου...



Για δεκαετίες αρκετές προσεύχονταν 

ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ...



Γέρασε μαζί τους και η προσευχή...



Και η απάντηση ήρθε μεν,

αλλά ανθρωπίνως ολίγον ετεροχρονισμένα...



Κι απορεί κανείς...

 Καλά, στα γεράματα το' δωσε ο Θεός το παιδί;



Προς τι αυτή η καθυστέρηση;



Είναι αλήθεια ότι συνήθως εμείς βλέπουμε

τον χρόνο της αναμονής ως «χαμένο χρόνο».



Σαν ένα κενό διάστημα

ανάμεσα στην προσευχή και στην απάντηση του Θεού.



Όμως στην ιστορία της Εκκλησίας μας

ο χρόνος της αναμονής είναι χρόνος προετοιμασίας.



Η Αγία Ελισάβετ λαχταρούσε και περίμενε παιδί.



Ο Θεός όμως δεν ετοίμαζε μόνο ένα παιδί,

αλλά ετοίμαζε και τη μητέρα του Προδρόμου.



Αυτό που μας διαφεύγει είναι ότι ο Θεός

ενδιαφέρεται όχι μόνο για το δώρο,

αλλά και για τον άνθρωπο που θα το δεχθεί.



Γι' αυτό και πολλές φορές 

δεν δίνει αμέσως αυτό που ζητάμε.



Όχι επειδή αδιαφορεί,

ούτε επειδή Του αρέσει να Τον παρακαλάμε,

αλλά επειδή η αναμονή γίνεται εργαστήριο της ψυχής.



Εκεί μαθαίνουμε την ταπείνωση.



Εκεί απογυμνωνόμαστε από τις ψευδαισθήσεις της παντοδυναμίας μας.



Εκεί δοκιμάζεται η εμπιστοσύνη.



Εκεί ωριμάζει η προσευχή.



Για αυτό κι όταν τελικά έρθει εκείνο που είναι ευλογημένο, 

ανακαλύπτουμε ότι το μεγαλύτερο έργο

δεν ήταν μόνο αυτό που έκανε ο Θεός

στις συνθήκες της ζωής μας,

αλλά κι αυτό που έκανε μέσα μας 

κατά τη διάρκεια της αναμονής.



Και στην τελική,

 ας μην ξεχνάμε

(αν και τα γεγονότα διαρκώς μας το υπενθυμίζουν)

πως το θαύμα δεν γεννιέται από τη δύναμη του ανθρώπου,

αλλά από τη χάρη του Θεού.



Και η Χάρη του Θεού αρχίζει πολλές φορές, 

εκεί

που τελειώνουν οι βεβαιότητες του ανθρώπου.-

 

 



✔ "Είναι τόσο μεγάλη η αγάπη Του, που δεν μπορούμε να καταλάβουμε οι άνθρωποι την αξία αυτής της αγάπης. Και κάνουμε ένα τεράστιο λάθος... 👉

 


Η κ.Αθηνά Σιδέρη 

έλεγε για το άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη: 


«Ο Γέροντας, 

μιλούσε πάντα με δέος για την αγάπη του Θεού. 


Μου έλεγε το εξής: 

Ότι θα εκπλαγούμε όταν βρεθούμε στην ουράνιο Βασιλεία.


Δεν θα μπορέσει ανθρώπινος νους, 

όλα τα μυαλά του κόσμου, 

να αποδώσουν το εύρος της αγάπης του Θεού. 


Είναι τόσο μεγάλη η αγάπη Του, 

που δεν μπορούμε να καταλάβουμε οι άνθρωποι 

την αξία αυτής της αγάπης. 


Και κάνουμε ένα τεράστιο λάθος. 


Ότι ζητούμε πάντα να γίνεται το θέλημά μας.


Ενώ ο ίδιος ο Κύριος στην Κυριακή προσευχή 

μάς λέει να ζητάμε να γίνει το θέλημά Του. 


Αυτό κρύβει το κατ’ ευδοκίαν θέλημα του Κυρίου μας...


|πηγή

(εμείς από εδώ...)



✔ Ευγνώμονες προς τον Χριστό μας, τη Μάνα Παναγιά και τους "συν αὐτοῖς"... |Ευπρόσδεκτον ό,τι εμπερικλείεται στο Άγιο Θέλημά Του.-


Ο Θεός, 
ενώ έπλασε τον άνθρωπο υγιέστατο, 
ενώ θέλει την χαρά και την ειρήνη του, 
δίνει την ασθένεια. 


Γιατί;


Διότι όταν ο άνθρωπος την ασπαστεί, 
όταν την αγαπήσει, 
όταν βγάζει από την ασθένειά του θετικά συμπεράσματα, 
όταν εξ αιτίας της παραδίδεται στον Θεό, 
τότε η ασθένεια γίνεται το γρηγορότερο μέσο 
για την κατάκτηση της αληθείας και της σωτηρίας.


Γι’ αυτό ο Θεός, 
ως καλός παιδαγωγός, 
όταν έχουμε αμαρτίες και μάλιστα κρυφές, 
μας χτυπάει με αρρώστιες, 
για να μην τιμωρηθούμε στην άλλη ζωή.


Στους ανθρώπους δε που έχουν κρυφή αγιότητα 
δίνει επίσης αρρώστια, 
για να μην απολαύσουν τον μισθό τους εδώ στη γη, 
αλλά στην αιωνιότητα.


Εν τέλει η ασθένεια 
είναι εκ των ωραιοτέρων δώρων του Θεού 
προς τον άνθρωπο.


Μπορεί να είναι προτιμότερη 
ακόμη και εκ των εφετών, 
εκ των πνευματικοτέρων επιθυμιών της καρδιάς του...


(άγιος) Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης


✨   ✨   


Why does God, who created man in perfect health and desires his joy and peace, allow illness?


Because when a person embraces illness, when he accepts it with love, when he draws spiritual benefit from it, and when through it he entrusts himself to God, then illness becomes one of the quickest means of attaining the truth and salvation.


For this reason, God, as a good Teacher, sometimes permits sickness when we have sins, especially hidden ones, so that we may repent and not be condemned in the life to come.


Likewise, to those who possess a hidden holiness, He also grants illness, so that they may not receive their reward here on earth, but in eternity.


In the end, illness can be one of God's most beautiful gifts to man.


Indeed, it may be more beneficial even than the deepest and most fervent spiritual desires of the human heart.


Elder Aimilianos of Simonopetra




|μας έστειλε πάνω στην ώρα (της επιστροΦής...) 



👉 ΥΓ: 

    |αντί άλλων ευχαριστιών για τις ευχές και την αγάπη σας, 

που μας συνόδευσαν,

ανταποκρινόμενοι 

και αλληλεπιδρώντας

ακόμα και σε 2μιση λέξεις 

και μια πρόχειρη φωτογραΦία...


Ευγνώμονες προς τον Χριστό μας, τη Μάνα Παναγιά

και τους "σὺν αὐτοῖς"!

Ιδιαιτέρως σ΄εκείνους που (μεταξύ άλλων) ταξίδεψαν μαζί μας...

   ...δηλαδή στον εορτάζοντα Άγιο Ευσέβιο Επίσκοπο Σαμοσάτων,

στον Άγιο ΝικηΦόρο τον λεπρό,

και στην Αγία Αγάθη...

 

Αλλά και στον Άγιο Χαραλάμπη,

στον Άγιο ΠρωτοΜάρτυρα ΣτέΦανο,

και στην Αγία Βαρβάρα

που (μεταξύ πολλών άλλων)

μάς υποδέχτηκαν 

και γέμισαν "τα ρεζερβουάρ μας",

προσΦέροντάς μας ανάσες ζωής στα Άγια Μετέωρα...


   Ιδιαιτέρως ευλογημένοι 

που δεν έχουμε να αναΦέρουμε 

μεγάλες αλλαγές σε όσους μας ρωτάνε, 

νοιάζονται και αμείωτα (συνεχίζουν να) προσεύχονται.


   Η κατάσταση του παππούλη μας 

παραμένει δύσκολη αλλά σταθερή,

κάτι που στην παρούσα φάση αποτελεί "καλό νέο"...


     Και αυτό μας Φτάνει και μας περισσεύει.-


     Συνεχίζουμε δοξάζοντας τον Άγιο Θεό 

για όλα όσα μας έχει προσΦέρει μέχρι σήμερα 

και για όλα όσα μας επιΦυλάσσει...


    Ευπρόσδεκτον ό,τι εμπερικλείεται στο Άγιο Θέλημά Του.-


                        ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, αδέρΦια!!!




Κυριακή 21 Ιουνίου 2026

✨ ...Γιορτάζει ο ένδοξος ιερομάρτυς του Χριστού άγιος Ευσέβιος, ο φλογερός επίσκοπος των Σαμοσάτων! Και μαζί του κι ένας δικός μας...

  

[Να είσαι ήσυχος, 

αΦού γνωρίζεις πως είσαι πάντα 

στην αγκαλιά του Χριστού...]



    |Αύριο 22 Ιουνίου, 

ξημερώνει η γιορτή ενός σχετικά αγνώστου Αγίου Επισκόπου, 

που μπήκε απροσδόκητα πριν λίγα χρόνια στη ζωή μας,

μέσα από την ιδιαίτερη Χάρη και χαρά της κουράς ενός δικού μας...

                                                                             

    Στην πορεία όλων αυτών των 15 χρόνων μάθαμε πως ο ένδοξος ιερομάρτυς του Χριστού άγιος Ευσέβιος, ο φλογερός επίσκοπος των Σαμοσάτων υπήρξε ένας από τους χαρισματικούς ιεράρχες του 4ου μ.Χ. αιώνα, που κοσμούν το πνευματικό στερέωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας.


Για να καταλάβουμε για ποιο πνευματικό ύψος μιλάμε, 

αρκεί μόνο σταχυολογώντας να επισημάνουμε 

πως ο Μέγας Βασίλειος, 

με τον οποίο συνδέθηκε με δεσμούς πνευματικής αγάπης 

και ειλικρινούς φιλίας, τον ονόμασε 

«γενναίο φύλακα της πίστεως και σώφρονα προστάτη των Εκκλησιών», 

ενώ ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος τον εγκωμιάζει 

ως «στύλο και εδραίωμα της Εκκλησίας» , 

ως «φωστήρα του κόσμου», 

ως «κανόνα πίστεως, δώρο Θεού και πρεσβευτή της αληθείας»...


   Οφείλουμε να ομολογήσουμε πως μέχρι τώρα,

ποτέ δεν τον γιορτάσαμε όπως του αρμόζει.


   Φέτος όμως είναι μια "ειδική περίπτωση",

η οποία μας παρακίνησε ανήμερα της γιορτής του

να του προσφέρουμε αυτήν την μικρή ανάρτηση

ως ελάχιστη τιμή στο όνομα και στην αγιότητά του,

αλλά και να κάνουμε μια επίσκεψη για να κανουμε λίγη συντροΦιά

σ΄εκείνον τον Μοναχό, 

που είχε τότε την τιμή να πάρει το όνομά του

και εδώ και κάποιους μήνες δοκιμάζεται...


 Να μην είναι μόνος του, χωρίς κανέναν δικό του τη μέρα της γιορτής του.

  Οι ευχές σας θα μας συνοδεύσουν...


     (η εικονίτσα που μας δόθηκε τη μέρα της κουράς του...)


    Στα πλαίσια όλων αυτών εντάσσεται και η παρακάτω σύνθεση 

που κάποια ψυχούλα εκ των "συν αυτώ", μέσα από την αγάπη της και την προσευχή της,

αντί άλλου δώρου εμπνεύστηκε...





|Στον βίο του Αγίου Επισκόπου Ευσεβίου
μεταξύ πολλών άλλων θαυμαστών και αξιομίμητων,
θα βρούμε και τον παράδοξο τρόπο 
της προς Κύριον εκδημίας του 
από τον μάταιο τούτο κόσμο,
ο οποίος σημειολογικά κάτι μας λέει...


|κι αν δεν σου Φτάνουν και θες παραπάνω,
ρίξε την ματιά σου εδώ...