🌹 "Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καΙ ἐγένετο· εἴη τΟ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον. Παντελή μας πολυαγαπημένε... Ο Χριστός Ανέστη! |Ίσως αυτός ο λόγος ενός τόσο πονεμένου Πατέρα, θα μπορούσε - και θα΄πρεπε - να αποτελέσει ένα από τα πρώτα μαθήματα στις τάξεις των παιδιών μας στη σχολική χρόνια που ανοίγεται μπροστά μας...

                          

             |Τα μαθήματα που ενίοτε παίρνουμε 

από τις Οικογένειες 

της Μαρίας, 

του Σταύρου, 

του Κυπριανού,

του Βασίλη

του Ευάγγελου

και πολλών ακόμα

συμ-πληρώνονται σήμερα 

κι απ΄αυτό 

της Οικογένειας του Παντελή...

       Και πρέπει ο καθένας μας 

να μάθει επιτέλους κάτι απ΄αυτά!

Γιατί κάποια στιγμή στη ζωή μας 

ίσως να επιτρέψει ο καλός Θεός 

να κληθούμε και μεις 

να διαχειριστούμε τέτοιες καταστάσεις...|

     

      ❈ Όσοι παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία της 

για τον εποχικό πυροσβέστη † Παντελή Διαμαντάκη 

που έχασε την ζωή του στην πυρκαγιά της Κρύας Βρύσης την Τετάρτη 29 Ιουλίου, 

συγκλονίστηκαν από τον αποχαιρετιστήριο λόγο 

που εκφώνησε ο πατέρας του, 

Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης.

Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά, 

την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026, 

ο π.Εμμανουήλ, 

μπροστά στο ντυμένο με την Ελληνική Σημαία φέρετρο 

του 25χρονου γιού του 

είπε τα εξής: 

"Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.

    Παντελή μας πολυαγαπημένε...

    Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων 

έχει επίκεντρο εσένα. 

Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. 

Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησίας μας 

να συμπροσευχηθεί για σένα. 

Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές 

σε μια μυριόστομη συγχορδία 

και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλωσύνης του Θεού.

Νομίζω όμως, 

πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα 

που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα.

 

Τα γνωρίζεις! 

Τα βλέπεις! 

Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή 

που ήδη από χτές γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.

        Εμείς, η οικογένεια σου ζούμε τις πιο οδυνηρές, 

τις πιο τραγικές στιγμές της επίγειας ζωή μας 

αφού εσύ, ένα ακριβό και πολυαγαπημένο μέλος της 

δεν βρίσκεται ανάμεσα μας, 

έτσι όπως σε είχαμε συνηθίσει.

       Η θυσία σου στο βωμό του καθήκοντος για τον πλησίον, 

νομίζω ότι έγινε αιτία της κάθαρσης, 

της όποιας κηλίδας υπήρχε στην ψυχή

 σου. 

Και με ψυχή αστραφτερή και χιτώνα αμόλυντο, 

έσπευσες με τη συνοδεία του φύλακα αγγέλου σου 

για τα Ουράνια δώματα.

      Τώρα, απολαμβάνεις και γεύεσαι 

όλα όσα άκουσες και έμαθες από την Εκκλησία 

την οποία από μικρό παιδί με πολλή αγάπη, 

πρόθυμα υπηρέτησες. 

Όλα λοιπόν ήταν αλήθεια!  

Πάσα η αλήθεια!

      Στο εξής θα συναντιόμαστε στην προσευχή, 

στην Ιερή Πρόθεση, 

στη Θεία Λειτουργία. 

Παντού πια θα ήμαστε μαζί. 

Αχώριστοι. 

Θα προσευχόμαστε για σένα 

και εσύ θα λάβεις την άδεια 

να προστατεύεις τα αδέρφια σου.

      Σας ευχαριστούμε όλους που είσαστε κοντά μας 

σ’ αυτές τις δραματικές και οριακές για τον άνθρωπο στιγμές. 

Νοιώθουμε δέσμιοι της αγάπης σας. 

Σας παρακαλούμε μέσα από την καρδιά μας 

όταν προσεύχεστε, να μνημονεύετε, 

μαζί με ονόματα των αγαπημένων σας, 

και τον Παντελή μας. 

Αυτό θα είναι το ακριβότερο και πολυτιμότερο δώρο 

που θα κάνετε και σε εκείνον και σ’ εμάς.

     «Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται, 

Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επι μνήματος».

Με αυτή τη βεβαιότητα,  πολυαγαπημένο μας παιδί, 

σε αποχαιρετούμε προσωρινά. 

Θα ξανασυναντηθούμε στον Ουρανό. 

Θα ξανασμίξουμε όλοι μαζί. 

Αυτός ήταν πάντοτε ο στόχος μας, 

αυτός είναι ο προορισμός μας.

    Επίτρεψε μου, ως πατέρας, 

να σου δώσω την τελευταία συμβουλή. 

Κάνε και εκεί από τον Ουρανό, 

όπως έκανες και στη γή,  

με φιλότιμο και υπευθυνότητα το έργο που θα σου ανατεθεί. 

Ως πυροσβέστης, 

να σβήνεις στους ανθρώπους τις πύρινες φλόγες της αμαρτίας, 

ως τερματοφύλακας 

να διαφυλάττεις τους νέους και τα παιδιά 

από τα ύπουλα δίκτυα του Διαβόλου 

και ως καταδρομέας του Θεού, λοκατζής, 

να προστατεύεις την πατρίδα μας 

και τον κόσμο ολόκληρο από κάθε εισβολή του κακού.

Παντελή μας αγαπημένε, ο Χριστός Ανέστη!

Ζήσε μέσα στο ανέσπερο Φως της Αναστάσεως.

Στον ολόφωτο χώρο 

που από τη γέννηση και τη βάπτιση σου 

προορίστηκε για σένα.

Zήσε σε μια διαρκή Λαμπρή!

Το αξίζεις, 

και δίκαια σου αποδόθηκε 

από τη Δικαιοσύνη του Τρισαγίου μας Θεού.

Χριστός Ανέστη, Παντελή μας!

Καλό Παράδεισο!

Αθάνατος"!

πηγή

|μας το έστειλαν πολλοί δικοί μας άνθρωποι.

Πρώτος απ΄όλους ο μικρός Σπυράκος,

μαζί με το εξής προλογικό σημείωμα:

"Ο αποχαιρετιστήριος λόγος του πατέρα - ιερέα 

είναι τόσο φοβερός, 

τόσο βαθιά βιωματικός, 

τόσο συγκλονιστικός... 

Αξίζει να το διαβάσει κάποιος ξανά και ξανά!"

♡ Να βάλετε μια εικόνα της Παναγίας σε ένα πέρασμα μέσα στο σπίτι, εκεί που περνάτε συχνά...

 

   ...Και κάθε φορά που περνάτε από μπροστά Της, 

να Της λέτε με απλότητα: 

   "Την ευχή σου, Παναγία μου". 

Και να ακούτε μέσα στην καρδιά σας 

την απάντησή Της: 

   "Την έχεις, παιδί μου!!!..."

     Αγίου ΑμΦιλοχίου της Πάτμου.

   

    |εμείς από το υπέροχο δικό μας ζευγάρι Καραμάνης-Χαριτίδου

✔ Αν δεν αραίωσες τις φιλίες σου, αν δεν σε εγκατέλειψαν οι φίλοι σου, αν δεν άρχισαν οι άλλοι να σε ειρωνεύονται...

...τότε να ξέρεις 

ότι δεν έκανες βήμα προς στον Χριστό.

 

Γιατί ο Χριστός 

γεννάται στην καρδιά εκείνου του ανθρώπου, 

όπου έχουν πεθάνει 

όλοι οι άλλοι θεοί μέσα του 

(ο θεός της μόδας, 

ο θεός της σαρκός, 

ο θεός του εγωισμού).

 

Ο Θεός έχει αξιοπρέπεια 

και σε αφήνει να κάνεις τη ζωή σου, 

αν νομίζεις ότι η παρουσία Του μέσα σου 

είναι αποπνικτική.

 

Μόνο αν Του ζητήσεις να έρθει, 

με όλη σου την καρδιά, 

αποβάλλοντας πρώτα τα σκουπίδια 

που έχεις μέσα σου, 

θα έρθει μέσα στην καρδιά σου..."

 

     ♰ Δ. Παναγόπουλος

 

   |πρωτοδημοσιεύαμε τέτοιους καιρούς το 2018...

✔ Εὐχαριστία! Εὐχαριστία! Δεν ὑπάρχει μεγαλύτερο καλό... Με την ἀγάπη, με τη Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀλλάζουν ὅλα.-

 

Και γινόμαστε καὶ εὐχάριστοι. 

Κι εἴμαστε καὶ εὐχαριστημένοι. 

Καὶ μὲ τὸ τίποτα, ποὺ λέει ὁ Ἐλύτης. 

Μὲ τὴν ἀγάπη, 

μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, 

ἀλλάζουν ὅλα. 

Καὶ δὲν θέλει πολλὰ ὁ ἄνθρωπος. 

Δὲν θέλει πολλὰ ὁ ἄνθρωπος! 

«Λίγο φαΐ, 

λίγο κρασί, 

Χριστούγεννα κι Ἀνάσταση, 

γιὰ νὰ εἶναι ἥσυχος καὶ ἥμερος», 

λέει ὁ Ἐλύτης 

στὸν «Ἥλιο τὸν Ἡλιάτορα», 

σ’ ἕνα ὡραῖο ποίημά του στὴ συλλογὴ αὐτή. 

Δὲν θέλει πολύ. 

Θέλει λίγο καὶ καλό. 

Οἱ ἀρχαῖοι λέγαν 

«Εὐτυχία ἐστὶν ὀλιγάρκεια.» 

Καὶ 

«Πλούσιος ἐστὶν ὁ ἐν τῷ ὀλίγῳ ἀναπαυόμενος.»

♰ π.Ανανίας Κουστένης

☆ Συγκλονιστικό! Παρακολούθησε μία εκπληκτική παρέμβαση του Αγίου μας ΠορΦυρίου! ΠεριγράΦει ο Μακαριστός Σιατίστης Παύλος...

 

♡ Δες ποιες αγαπημένες Αγίες εμΦανίστηκαν με την Παναγιά μας στον αγιασμένο πατέρα μας Ιωάννη Καλαϊδη... |Επειδή τελευταία μιλήσαμε αρκετά για τα top models των Αγίων μας...

 

Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης 

- Η εμφάνιση της Παναγίας στον άγιο Γέροντα!

Ο μακαριστός Γέροντας πατήρ Στέφανος Αναγνωστόπουλος 

αναφέρει στο βιβλίο του 

"Η ευχή μέσα στον κόσμο", 

για τον άγιο Πατέρα μας Ιωάννη...

"Πριν από χρόνια, 

άκουσα για κάποιον ευλαβή ιερέα, 

τον π. Ιωάννη, 

εφημέριο σε κάποιο ακριτικό χωριό της Μακεδονίας, 

τον οποίο και συνάντησα το 2002, 

στο κρεβάτι, γιατί ήταν άρρωστος. 

Το πρόσωπό του όμως ήταν γλυκύτατο, 

ιλαρό και φωτεινό. 

Μου διηγήθηκε με πολλή ταπείνωση και δάκρυα 

ένα βίωμά του, που το έλεγε για πρώτη φορά.

" Κάποιο βράδυ προσευχόμουν 

με πολλά κομποσχοίνια των 100 κόμπων 

στο όνομα της Θεοτόκου, λέγοντας:

"Υπέρμαχε Στρατηγέ σώσον ημάς" 

και έλεγα και τους χαιρετισμούς Της.

 Ύστερα από αγρυπνία 7 ωρών, 

εμφανίστηκε μπροστά μου εντελώς ξαφνικά, 

η Υπεραγία Θεοτόκος, μέσα σε ολόλαμπρο φως! 

Την πλαισίωναν πολλές νέες κοπέλες, 

που όλες μαζί έψαλλαν μελωδικότατα, 

πότε το "Χαίρε νύμφη ανύμφευτε", 

πότε το "Άξιον εστί", 

πότε το "Θεοτόκε Παρθένε" 

και άλλους Θεομητορικούς ύμνους. 

Η καρδιά μου, άγνωστο πώς, 

τις αναγνώριζε σχεδόν όλες! 

Ο ένας χορός αποτελούνταν 

από γυναίκες μάρτυρες: 

Οι αγίες Κυριακή, 

Βαρβάρα, 

Παρασκευή, 

Αικατερίνη, 

Γλυκερία, 

Λουκία, 

Καλλιόπη, 

Μαρίνα 

και Μαρκέλλα. 

Ο άλλος χορός είχε τις αγίες που διέλαμψαν οσιακώς 

με τα σκληρά ασκητικά τους παλαίσματα! 

Οι αγίες Μαρία η Αιγυπτία, 

Μακρίνα, 

Ισιδώρα, 

Μεθοδία, 

Θεοκτίστη, 

Συγκλιτική, 

Φεβρωνία, 

Κασσιανή, 

Ιούστα 

και άλλες...

Κάποια στιγμή η Παναγία μας, 

απευθυνόμενη σε μένα τον ελεεινό, 

είπε με την ουράνια φωνή Της!

"Πάτερ Ιωάννη 

και όλοι οι λειτουργοί του Υψίστου, 

να με επικαλείσθε κάθε ημέρα 

κι εγώ σας ακούω!!! 

Και θα έρχομαι πάντοτε προς βοήθειά σας!!!"

Και το θεϊκό όραμα χάθηκε από μπροστά μου 

κι εγώ λιποθύμησα 

γιατί δεν άντεξα την συγκίνηση, 

την χαρά, 

την ανέκφραστη ουράνια γλυκύτητα 

της θείας παρουσίας της, 

σε μένα τον ελεεινό, 

που είμαι ο τελευταίος παπάς της Ελλάδας,  

σκωλήκων βρώμα και δυσωδία".

Και όλη αυτή την διήγηση, 

που ήταν ακατάληπτη στη διάστασή της, 

την έκανε ο π. Ιωάννης, 

με πολλά δάκρυα, 

αναφιλητά και λυγμούς"!

       

    |Αγαπητοί εν Χριστώ αδερΦοί μου, 

ο άγιος Γέροντας έζησε 

κρύβοντας την αγιοσύνη του! 

Ο Κύριός μας όμως 

αποκαλύπτει τις ταπεινές ψυχές...

     Δίκαιοι δε εις τον αιώνα ζώσι...

   |επιμέλεια ανάρτησης: Ουρανία Τσιπτσούκη, εκ των "συν αυτώ".-

✨ Ο Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαϊδής (ένας Άγιος του Θεού) εκοιμήθη εν Κυρίω ♰ στις 4 Αυγούστου 2009, στο Νεοχώρι Σιντικής του νομού Σερρών. Ενταφιάστηκε σε τάφο που είχε ετοιμάσει ο ίδιος, δίπλα στον ιερό ναό του Αγίου Ραφαήλ. 40 μέρες προτού φύγει...

 

    ...άρχισε να ευωδιάζει ο Σταυρός του, αλλά και άλλα αντικείμενά του. 

Έψαλε και συνομιλούσε με τους Αγγέλους και τους Αγίους, λίγες μέρες πριν φύγει. 

Ήταν συγκλονιστικό το πέρασμά του στην αιωνιότητα. 

Το σκήνωμά του ήταν εύκαμπτο και ζεστό, μέχρι την ώρα της ταφής του. 

Κατά την εξόδιο ακολουθία ενώ δεν υπήρχαν καθόλου σύννεφα, εμφανίστηκε ένα και έσταξε λίγες σταγόνες σαν δάκρυα. 

Το ίδιο έγινε και την ώρα του ενταφιασμού του. 

Το σύννεφο πάλι έσταξε δύο - τρεις σταγόνες βροχής και σταμάτησε. 

Κατά την ώρα του ενταφιασμού, τη στιγμή της αλλαγής του Ευαγγελίου, φάνηκε ξεκάθαρα η ευκαμψία του αγίου Πατρός. 

Η παλάμη του έπεσε προς τα πίσω σαν να μην ήταν χέρι κεκοιμημένου. 

Ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ.κ. Μακάριος, κατά την ομιλία του στην εξόδιο ακολουθία είπε: 

«Ο πατήρ Ιωάννης είναι ένας Άγιος του Θεού».

 

Ας πρεσβεύει στο ουράνιο θυσιαστήριο, 

μαζί με τους άλλους αγίους, 

για όλους μας.

 

Να έχουμε την ευχή του!       

 

Τσεσμετζής Μιλτιάδης - εκπαιδευτικός

|εμείς από την εκ των "συν αυτώ", Ουρανία Τσιπτσούκη 

και τη διαδικτυακή ομάδα 

Προσευχής & Δράσεων "Κοινή Πορεία"...

|αν θες παραπάνω,

δες εδώ 

και παρήγγειλε τα βιβλία που ήδη βγήκαν για τον π.Ιωάννη...

[κάνοντας κλικ σε κάθε φωτογραφία της ανάρτησής μας 

παραπέμπουμε στην πηγή της 

και σε ένα από τα πάμπολλα θαυμαστά περιστατικά 

από τη ζωή του αγιασμένου π.Ιωάννη...]

🌹 "...Ποιος από σας, παιδιά μου, δεν μύρισε από τα Ιερά Λείψανα τη Θεία ευωδιά που βγάζουνε;

                   (Αληθινή Ιστορία...)

    ✔ Ο αδιάφορος επισκέπτης της Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα ...

  👉 Κάποιος πήγε για επίσκεψη στο Άγιο Όρος. 

Επίσκεψη και όχι προσκύνημα! 

Σχεδίαζε να παραμείνει στον Άθωνα έξι μέρες, μόλις όμως γνώρισε από κοντά τη μοναστική ζωή των αγιορειτών μοναχών άλλαξε γνώμη και δεν έβλεπε την ώρα να επιστρέψει στον πολιτισμό, όπως ο ίδιος το έθετε και το διαλαλούσε με μεγάλο θράσος.

Έφτασε στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα, η οποία θα ήταν και ο τελευταίος σταθμός της αρχικά εξαήμερης (και εν τέλει τριήμερης) περιήγησής του. 

Μάλιστα, κορόϊδευε την παρέα του, διότι όπως έλεγε, έβλεπαν τα πράγματα διαφορετικά και όχι όπως εκείνος, που μέτραγε τις ώρες για να βγει στον έξω κόσμο και επιτέλους να ελευθερωθεί.

Στην είσοδο της Μονής, τους υποδέχτηκε ο καλόγερος με λουκούμι και ρακί, έδειξε στους επισκέπτες-προσκυνητές τα δωμάτιά τους και τους ενημέρωσε για το πρόγραμμα των ακολουθιών.

Η ώρα ήταν 12.00 το μεσημέρι και στις 16.00 είχε εσπερινό.

 Ο φίλος μας την προηγούμενη μέρα είχε παραστεί σε αγρυπνία που διήρκεσε 12 ώρες.

 Αμέσως λοιπόν έπεσε για ύπνο και το μόνο που άκουσε ήταν το σήμαντρο, το οποίο σήμανε στις 16.00 ακριβώς και καλούσε όλους τους παρευρισκόμενους για τον εσπερινό. 

Ξύπνησε και σκουντουφλώντας κυριολεκτικά, έφτασε στο Καθολικό της Μονής, όπου θέλοντας και μη, παραβρέθηκε σωματικά στον εσπερινό. 

Και λέω σωματικά, διότι πνευματικά το μόνο που σκεφτόταν ήταν πότε θα ξεμπέρδευε, για να συνεχίσει τη δουλειά από την οποία τον έκοψε το καταραμένο σήμαντρο, έτσι έλεγε συνέχεια μέσα του.

Επιτέλους, τελείωσε ο εσπερινός, ο κόσμος όμως δεν έφευγε, καθώς περίμεναν να θέσουν σε προσκύνημα τα Ιερά Λείψανα Αγίων, που φυλάσσονται στη Μονή. 

Μέσα στο τσούρμο πήγε και αυτός. 

Καθώς έλεγε είχε πάρει το κολάϊ, αφού και στις άλλες Μονές που είχε πάει δεν έκανε άλλη δουλειά από το να ασπάζεται νεκρά κόκαλα, που ούτε παλμό είχαν, ούτε θερμότητα, ούτε ανάβλυζαν μύρο, παρά τα όσα έλεγαν οι αγιορείτες πατέρες. 

Προσκύνησε λοιπόν και ετοιμαζόταν να φύγει, παρόλο που ο υπόλοιπος κόσμος παρέμενε εντός του Καθολικού, όταν ο Παππούλης που βρισκόταν εκεί είπε με σπαστή φωνή, όσο μπορούσε δυνατή: 

«Παιδιά μου σας παρακαλώ, σας παρακαλώ στο Όνομα του γλυκού μας Ιησού, πείτε μου ποιος από σας δεν μύρισε από τα Ιερά Λείψανα τη Θεία ευωδιά που βγάζουνε»;

Εκείνος σταματάει ξαφνιασμένος στην είσοδο, αυτό δεν το είχε ξανακούσει σε κανένα Μοναστήρι. 

Αμέσως, πηγαίνει μπροστά στον παπά και με ύφος προκλητικό του λέει:

 «Εγώ». 

Τότε ξεπετάχτηκαν και καμιά δεκαριά ακόμη. 

Ο σεβάσμιος ιερέας πηγαίνει μπροστά στα Ιερά Λείψανα και με γλυκιά φωνή αρχίζει να ψέλνει το τροπάριο του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτη. 

Το πρόσωπό του, κίτρινο από τις χημειοθεραπείες, άρχισε να λάμπει τόσο πολύ, που στο τέλος δεν μπορούσες να το κοιτάξεις.

Ο γνωστός αυτός φοβήθηκε από αυτό που είδε και τότε συνειδητοποίησε ότι την ίδια στιγμή, τα Ιερά Λείψανα άρχιζαν να ευωδιάζουν τόσο έντονα και γλυκά, που δε χόρταινες να εισπνέεις. 

Σε λίγο, το πρόσωπο του ιερέα σταμάτησε να φωτίζει, όμως η Θεία ευωδιά από τα οστά ήταν τόσο έντονη, που ξεχύθηκε έξω από το Καθολικό, απλώθηκε σε όλη τη Μονή και ακολουθούσε τους επισκέπτες ακόμη και στην Τράπεζα και στα δωμάτιά τους. 

Όσοι την είχαν αμφισβητήσει, έκλαιγαν σα μωρά παιδιά και έλεγαν ότι εξαιτίας των αμαρτημάτων τους δεν μπορούσαν να την μυρίσουν αρχικά...

Τη νύχτα κανείς δεν μπόρεσε να κοιμηθεί.

Την άλλη μέρα ξεκίνησαν για την Ιερά Μονή Ιβήρων.

Η μυρωδιά τους ακολουθούσε ως τα μισά του δρόμου…

πηγή:  pneumatoskoinwnia.blogspot.gr

 

|την ανάρτηση αυτή την είχαμε δημοσιεύσει 

τέτοιες μέρες το μακρινό 2018 

από την εκ των "συν αυτώ", Despina Giannakovitou. 

Θεωρήσαμε πως αξίζει, αν μη τι άλλο, μια αναδημοσίευση...