Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

~ Πως πάει ο ζήλος σου;


*Εξαιρετικό και ιδιαίτερα διδακτικό κείμενο! Αξίζει να αφιερώστε τρία λεπτά από τον χρόνο σας και να το διαβάσετε!

~ Σ’ ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ» (1-11-1956), τὸ ὁποῖο εἶχε φυλάξει στὸ ἀρχεῖο του ὁ ἀείμνηστος Γέροντας, πατὴρ Ἀρσένιος Κομπούγιας, τοῦ ἡσυχαστηρίου «Παναγία ἡ Γοργοεπήκοος» στὴ Ναύπακτο, γράφει τὸ ἑξῆς σημαντικὸ γεγονός:

Ἕνας ἱερεὺς ζηλωτὴς, μὲ πλούσια δράση, εἶδε κάποτε ἕνα ὄνειρο. Ὁ ἴδιος μᾶς τὸ ἔχει περιγράψει ὡς ἑξῆς:

«Καθόμουνα στὴν πολυθρόνα μου, κουρασμένος κι ἐξαντλημένος ἀπὸ τὴν ἐργασία. Τὸ σῶμα μου πονοῦσε ἀπ’ τὴ μεγάλη κόπωση.

Πολλοὶ στὴν ἐνορία μου ζητοῦσαν τὸν πολύτιμο «Μαργαρίτη». Καὶ πολλοὶ τὸν εἶχαν βρεῖ. Ἡ ἐνορία μου προόδευε ἀπὸ κάθε ἄποψη. Ἡ ψυχὴ μου πλημμύριζε ἀπὸ χαρά, ἐλπίδα καὶ θάρρος. Τὰ κηρύγματά μου ἔκαναν μεγάλη ἐντύπωση. Πολλοὶ προσήρχοντο στὴν Ἐξομολόγηση. Ἡ ἐκκλησία μου ἦταν πάντοτε ἀσφυκτικὰ γεμάτη. Εἶχα κατορθώσει νὰ κινητοποιήσω ὁλόκληρη τὴν ἐνορία.

Ἱκανοποιημένος ἀπ’ ὅλα, ἐργαζόμουνα κάθε μέρα μέχρις ἐξαντλήσεως. Ἐνῷ σκεπτόμουνα ὅλα αὐτὰ, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβω, μὲ πῆρε ὁ ὕπνος. Τότε συνέβη τὸ ἑξῆς, ποὺ θὰ σᾶς περιγράψω:

Ἕνας ξένος μπῆκε στὸ δωμάτιο χωρὶς νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα. Τὸ πρόσωπό του ἦταν γλυκὸ κι εἶχε μεγάλη πνευματικότητα. Ἦταν καλὰ ντυμένος καὶ κρατοῦσε στὸ χέρι του μερικὰ ὄργανα χημικοῦ ἐργαστηρίου. Ἡ ὅλη του ἐμφάνιση προκαλοῦσε παράξενη ἐντύπωση. Ὁ ξένος μὲ πλησίασε. Κι ἐνῷ μοῦ ἅπλωνε τὸ χέρι του γιὰ νὰ μὲ χαιρετήσει, μὲ ρώτησε:

-Πῶς πάει ὁ ζῆλος σου;

Ἡ ἐρώτηση αὐτὴ μοῦ προξένησε μεγάλη χαρά. Γιατὶ ἤμουν πολὺ ἱκανοποιημένος μὲ τὸ ζήλο μου. Καὶ δὲν εἶχα καμία ἀμφιβολία, πὼς κι αὐτὸς ὁ ξένος θὰ ἦταν πολὺ χαρούμενος, ἄν τὸν γνώριζε.

Τότε, ὅπως θυμᾶμαι ἀπ’ τὸ ὄνειρό μου, γιὰ νὰ τοῦ δείξω πόση ἀξία ἔχει ὁ ζῆλος μου, σὰν νὰ ἔβγαλα ἀπ’ τὸ στῆθος μου μιὰ συμπαγῆ μᾶζα, ποὺ ἀκτινοβολοῦσε σὰν χρυσάφι. Τοῦ τὴν ἔβαλα στὸ χέρι καὶ τοῦ λέω:

-Αὐτὸς εἶναι ὁ ζῆλος μου.

Ἐκεῖνος τὴν πῆρε καὶ τὴ ζύγισε προσεκτικὰ πάνω στὴ ζυγαριὰ του:

-Ζυγίζει πενῆντα κιλά, μοῦ λέει σοβαρά.

Ἐγὼ μόλις ποὺ μποροῦσα νὰ συγκρατήσω τὴ χαρὰ μου γιὰ τὸ βάρος αὐτό. Ἐκεῖνος ὅμως μὲ σοβαρότητα, σημείωσε τὸ βάρος σ’ ἕνα χαρτὶ καὶ συνέχισε τὴν ἐξέτασή του.

Ἔσπασε τὴ μᾶζα ἐκείνη σὲ κομμάτια καὶ τὴν ἔβαλε μέσα σ’ ἕνα χημικὸ τηγάνι πάνω στὴ φωτιά. Ὅταν ἡ μᾶζα ἔλειωσε καὶ καθαρίστηκε, τὴν ἔβγαλε ἀπ’ τὴ φωτιά. Ξεχώρισε τὰ διάφορα στοιχεῖα. Ὅταν αὐτὰ κρύωσαν, σχηματίσθηκαν διάφορα κομμάτια. Τὰ ἄγγιζε μ’ ἕνα σφυράκι καὶ ζύγιζε τὸ βάρος κάθε κομματιοῦ πάνω στὸ χαρτί.

Ὅταν τελείωσε, μοῦ ἔριξε μιὰ ματιὰ γεμάτη ἀπὸ συμπόνια καὶ μοῦ λέει:

-Εὔχομαι νὰ σὲ λυπηθεῖ ὁ Θεὸς καὶ νὰ σωθεῖς.

Κι ἀμέσως, ἐγκατέλειψε τὸ δωμάτιο.

Στὸ χαρτὶ ποὺ μοῦ ἄφησε στὸ τραπέζι, ἦταν γραμμένα τὰ ἑξῆς:

Ἀνάλυσις τοῦ ζήλου τοῦ ἱερέως Χ.

Συνολικὸν βάρος: 50 κιλὰ

Ἡ προσεκτικὴ ἀνάλυσις παρουσιάζει τὰ ἑξῆς στοιχεῖα:
• Φανατισμός: 5 κιλά.
• Προσωπικὴ φιλοδοξία: 15 κιλά.
• Φιλοχρηματία: 12 κιλά.
• Τάση πρὸς ἐπιβολὴ καὶ κυριαρχία πάνω στὶς ψυχές: 8 κιλά.
• Ἐπίδειξις: 10 κιλὰ παρὰ 20 γραμμάρια.
• Ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό: 10 γραμμάρια.
• Ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀνθρώπους: 10 γραμμάρια.

Σύνολον: 50 κιλά.

Ἡ παράξενη συμπεριφορὰ τοῦ ξένου καὶ ἡ ματιὰ μὲ τὴν ὁποία μὲ ἀποχαιρέτησε, μοῦ μετέδωσαν κάποια ἀνησυχία. Μὰ ὅταν εἶδα τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐξετάσεώς του, ἔνοιωσα τὰ γόνατά μου νὰ λυγίζουν.

Θέλησα στὴν ἀρχὴ ν’ ἀμφισβητήσω τὴν ὀρθότητα τῶν ἀριθμῶν. Μὰ ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἄκουσα ἕναν ἀναστεναγμὸ τοῦ ξένου, ποὺ εἶχε φθάσει στὴν ἐξώπορτα. Ἠρέμησα κι ἄρχισα νὰ σκέπτομαι πιὸ ψύχραιμα. Μὰ καθὼς σκεπτόμουν, σκοτείνιασε μπροστὰ μου. Δὲν μποροῦσα νὰ διαβάσω τὸ χαρτί, ποὺ κρατοῦσα στὰ χέρια μου. Ἀγωνία καὶ φόβος μὲ κατέλαβαν. Στὰ χείλη μου ἦλθε ἡ κραυγή:

-Κύριε, σῶσον με…

Ἔριξα πάλι μιὰ ματιὰ στὸ χαρτί. Ξαφνικά, μεταμορφώθηκε αὐτὸ σ’ ἕναν ὁλοκάθαρο καθρέπτη, ποὺ καθρέπτιζε τὴν καρδιὰ μου. Ἔνοιωσα καὶ ἀνεγνώρισα τὴν κατάστασή μου. Μὲ δάκρυα στὰ μάτια παρακαλοῦσα τὸν Κύριο νὰ μ’ ἐλευθερώσει ἀπ’ τὸ ΕΓΩ μου. Τέλος, ξύπνησα μὲ μιὰ κραυγὴ ἀγωνίας.

Στὰ περασμένα χρόνια, παρακαλοῦσα τὸν Θεὸ νὰ μὲ σώσει ἀπὸ διαφόρους κινδύνους. Μὰ ἀπὸ τὴν ἡμέρα ἐκείνη, ἄρχισα νὰ παρακαλῶ τὸν Θεὸ νὰ μ’ ἐλευθερώσει ἀπὸ τὸ δικὸ μου ΕΓΩ.

Γιὰ πολὺ καιρὸ ἔνοιωθα ταραγμένος. Τέλος, ὕστερα ἀπὸ ἐπίμονες προσευχές, ἔνοιωσα τὸ φῶς τοῦ Κυρίου νὰ πλημμυρίζει τὴν καρδιὰ μου καὶ νὰ καίει τ’ ἀγκάθια τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ μου. Ὅταν ὁ Κύριος μὲ καλέσει κοντὰ Του, θὰ Τὸν εὐχαριστήσω ὁλόθερμα γιὰ τὴν ἀποκάλυψη ἐκείνης τῆς ἡμέρας, γιατὶ μοῦ φανέρωσε τότε τὸν ἀληθινὸ ἑαυτὸ μου καὶ ὁδήγησε τὰ πόδια μου στὸν πιὸ στενό, ἀλλὰ καὶ πιὸ ὄμορφο δρόμο. Ἀπὸ τότε κάθε μέρα ἀνανέωνα τὶς ἀποφάσεις μου.

Ἐκείνη ἡ ἐπίσκεψη ποὺ μοῦ ἔκανε Ἐκεῖνος ποὺ «ἐτάζει καρδίας καὶ νεφρούς» (πρβλ. Ψαλμ. 7:10), μὲ ἔκανε ἄλλον ἄνθρωπο καὶ ὠφέλησε πολὺ τὴν ἐργασία μου».

Ἀναγνωστόπουλος Στέφανος (Πρεσβύτερος)

(και οπτικοποιημένο με αγγλικούς υπότιτλους, εδώ...)

http://www.agiazoni.gr/

(by Alexandra)

~ Σ΄αυτή τη φάση ακριβώς βρισκόμαστε!Προς Ντάτσουν...

Φωτογραφία του χρήστη Οι Καλυτερες Ατακες Του Fb.

~ Συνδύασέ τα αυτά τα 2 και θα βγάλεις ένα "πικρό" αποτέλεσμα...Θα΄ναι όμως το σωστό;

Από ένα μικρό σταχυολόγημα...
2 συναφείς ειδήσεις-διαπιστώσεις...

1) ~ "Αντί για αυτό τον συρφετό Συλλόγων, η παρέλαση από του χρόνου να σταματήσει και ας γίνει ένα πανηγύρι."
(πριν 5'  στις ειδήσεις στο STAR)
Δήμαρχος Θεσσαλονίκης.

(Καθήμενος κάτω δεξιά...,25/03/2017)
Αναστασία Σουσώνη
Σχετική εικόνα


2) ~ Αυτά προτείνει το Υπουργείο Παιδείας.
Αυτά διαβάζουν τα παιδιά μας για την Εθνική γιορτή. 
Τα σχόλια δικά σας.
Μιχάλης Μάλαμας
----------------------------------------------------
Αποτέλεσμα εικόνας για «Τετράδιο Εργασιών» της Νεοελληνικής Γλώσσας της Β´ ΓυμνασίουΦωτογραφία του Bill Papas.
«Τετράδιο Εργασιών» της Νεοελληνικής Γλώσσας της Β´ Γυμνασίου (σ. 35), 
«Αρχίζουμε πρόβες για την εθνική γιορτή».
«Τέλεια! Σήμερα στο μάθημα της μουσικής ήταν τέλεια! Γιατί από αύριο αρχίζουμε πρόβες για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου.
Θα κάνουμε πρόβες με τη χορωδία, θα χάνουμε μαθήματα!
Έχουμε μια κάπως μικρή χορωδία στο σχολείο, καμιά τριανταριά άτομα και έχει πλάκα.
Το ρεπερτόριο θα ‘ναι το συνηθισμένο: Ελεύθεροι Πολιορκημένοι και δωσ᾽του…
Από τώρα ονειρεύομαι τις ώρες μαθημάτων που θα χαθούν στις πρόβες.
Και η καλλιτεχνικού, η Βαφιώτη, μας λέει ότι θέλει μια ομάδα να σχεδιάσει κάτι σκηνικά και κάτι Κολοκοτρώνηδες και κάτι σημαίες και δάφνες. Μέσα!
Υπολογίζω κι άλλες χαμένες ώρες μαθημάτων…»

~ Σχόλιο "αμφ.":
Νομίζουν ακόμα πως θα επικρατήσουν...
Κάποιος να τους κουνήσει;
Άλλος κάνει "κουμάντο"...

~ Της Μάνας...

Φωτογραφία της Δήμητρα Σωτηρίου.
(Από το χρονολόγιο της Δήμητρα Σωτηρίου )

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

~ και μετά δεν πρόσεξε...

Φωτογραφία της Valeria Raikou.
by Valeria Raikou 
(Tuxpi photo editor: https://www.tuxpi.com/)

~ "Πύλας" μας λέει ο υμνουργός! Άρα δεν πρόκειται για κάποιο "μικρό πορτάκι"...Σα να θέλει λίγο παραπάνω "βία" το πράγμα,λοιπόν...

Φωτογραφία της Valeria Raikou.

CrazyCello ~ Μήλο μου Kόκκινο...(Αφιερωμένο με αδελφική αγάπη στον Δημήτρη,στην Αγγελική, στην Χριστίνα & εξαιρετικά στον Σταμάτη, που αναρρώνει...)

Αποτέλεσμα εικόνας για CrazyCello

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

~ "...Αν θέλεις να βρεις σούπερ ήρωες, ψάξε..."

Φωτογραφία του Paulos Papadopoulos.
 ...για κάποιες νοικοκυρές που τρέχουν και δεν προλαβαίνουν, ψάξε για άνδρες που κάνουνε δυο και τρεις δουλείες να για συντηρήσουν την οικογένειά τους, ψάξε για δικηγόρους που παλεύουν με το ψέμα, 
ψάξε για ανθρώπους της νύκτας που παλεύουν με το σκότος, 
ψάξε για ιερείς που παλεύουν με τα ανίερα, 
ψάξε για ζευγάρια που παλεύουν για την σχέση τους, 
ψάξε για καρκινοπαθείς που δεν το βάζουν κάτω, 
ψάξε για αμαρτωλούς που μετανοιώνουν, 
ψάξε για παπούδες και γιαγιάδες που κοιτούνε τα εγγόνια τους, ψάξε για ηλικιωμένους που δεν λένε να γεράσουν, 
ψάξε για ανθρώπους που υπομένουν την αδικία, 
που σιωπούν στην συκοφαντία, που χαμογελούν και συγχωρούν…γιατί τελικά ήρωας είναι ο κάθε ένας που κάνει μια υπέρβαση, είναι ο κάθε ένας που βάζει στην άκρη το εγώ του για χάρη κάποιου άλλου, 
είναι ο κάθε ένας που αγωνίζεται να ζήσει, 
να ζήσει και όχι απλά να υπάρχει.
Είναι όλοι οι άνθρωποι που τολμούν να μην το βάζουν κάτω, στον πόνο, στην αποτυχία, στην δοκιμασία, στον σταυρό.
Σούπερ ήρωες είναι όλοι εκείνοι, οι εραστές της αγάπης και της ζωής, που πίνουν σε κάποια γωνιά του κόσμου τούτου το τσαγάκι τους αθόρυβα, ή μία κρύα μπύρα ή κουρασμένοι έχουν αποκοιμηθεί στον καναπέ τους, και όμως χωρίς να το καταλαβαίνουν κάνουν το κόσμο τούτο τόσο όμορφο με την παρουσία τους.
Τελικά υπάρχουν πολλοί σούπερ ήρωες...

μα κρύβονται καλά.~

π. Paulos Papadopoulos
 :)

"...Απλά ζηλεύω για το ταξίδι στην Παναγιά της Σάμου και ήθελα να το εξαγορευτώ. Πες Της και για μας. Πες και στους Γεροντάδες εκεί, να πάρουν τον κόσμο στη χούφτα τους και τους ευχαριστούμε πολύ..." ~ Μια ψυχή...


Μια ψυχή, "περνώντας" από τα "μέρη" μας,
είδε την προηγούμενη ανάρτηση
& μας έστειλε το παρακάτω μήνυμα:

"...Απλά ζηλεύω για το ταξίδι στην Παναγιά της Σάμου και ήθελα να το εξαγορευτώ.
Πες Της και για μας.
Πες και στους Γεροντάδες εκεί, να πάρουν τον κόσμο στη χούφτα τους και τους ευχαριστούμε πολύ..."

Ψυχούλα,
θα μεταφέρω & για σένα... 
Όπως Της μεταφέραμε 
& για όλους τους "αναγκεμένους" 
αδελφούς μας,
για τους οποίους κατά καιρούς 
ζητούμε την φοβερή βοήθεια των ευχών...
YΓ:
Αντί ευχαριστηρίων προς ανταπόδοση,
ας προσφερθούν μερικές ακόμα στιγμές 
(& έχω ακόμα τόσες πολλές...)
σε σένα & σε όσους ακόμα τυχόν "ζηλέψουν" μιας τέτοιας "απόδρασης"...






























Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Η "Ρωμιοσύνη" μιλά...Ποτέ δε σταμάτησε...

Κάπως έτσι ξεκίνησε η "παράσταση"...
"Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις..."

στο Αμφιθέατρο του Γυμνασίου 
της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ" 
στο Μαρούσι..."

~ " Ό,τι του δώσεις όσο είναι ακόμα παιδί, θα καθορίσουν την υπόλοιπη ζωή του..."



(Ένα στιγμιότυπο, που συνέλαβε ερασιτεχνικός φακός,
κατά τη διάρκεια της προχθεσινής εκδήλωσης,22/3/2017, 
"Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις"
στο Γυμνάσιο "Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ", στο Μαρούσι...)

~ Έχεις νιώσει ποτέ, τόσο "γεμάτος" από κάτι, που να σ΄έχει διαλύσει;



"αμφ.":

Το λες και το ξαναλές...
και η συνεργασία μαζί τους
αποδίδει τέτοια αποτελέσματα...
τότε,"Δάσκαλε",
αξίζει κάθε ξενύχτι,
κάθε θυσία,
κάθε κόπος...
Χαλάλι...

(Εν αναμονή των επίσημων 
"επαγγελματικών" πλάνων & βίντεο
- όταν τα δεις, τότε μόνο θα καταλάβεις...-, 
μερικές "ερασιτεχνικές" φωτογραφίες 
και μια μόνο βιντεοσκοπημένη σκηνή στο τέλος της ανάρτησης
~ βάλε ένταση και ασ΄την να σε "διαλύσει"...~
ενός πατέρα,
που καμάρωσε τα παιδιά του 
στην εκδήλωση 
"Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις"
στο Αμφιθέατρο του Γυμνασίου 
της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ" 
στο Μαρούσι...)

























Αν θέλεις ακόμα περισσότερα, εδώ...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...