✔ Να μοιράζεσαι τη λύπη των ανθρώπων πονώντας γι΄αυτούς στην προσευχή σου...

 

♡ Όπως αρμόζει σε κάτι τέτοια πριγκιπόπουλα...

    

   

  Είμαι από προχθές το βράδυ στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Λάρισας.

 Παρατηρώ αυτές τις ατελείωτες ώρες, που βρίσκομαι έξω από την ΜΕΘ τους πάντες και τα πάντα.

 Σε αυτό που κατέληξα και δεν δέχομαι κουβέντα είναι πως μέχρι να μας πάρει ο Θεός, δεν μας παίρνει να μουτρώσουμε ξανά ο ένας στον άλλον.

Να δαγκώσω τη γλώσσα μου μέχρι να ματώσει, πριν αφήσω να βγει ξανά από το στόμα μου κουβέντα πικρή, ειρωνική, μειωτική, υποτιμητική για τον άλλον άνθρωπο που έχω απέναντί μου.

Ιδιαιτέρως τα ζευγάρια μεταξύ τους.

Είναι ό,τι πιο βλακώδες μπορούμε να κάνουμε σε ό,τι υπόλοιπο μάς απομένει να ζήσουμε σε αυτήν την εξορία, πριν επιστρέψουμε στο σπίτι του Άρχοντα Πατέρα μας.

Αν δεν είμαστε από δω και πέρα σε μια διαρκής κατάσταση αγάπης, θα είμαστε για σφαλιάρες.

Χθες το βράδυ φύγανε μπροστά μου ένας άντρας και μια γυναίκα για το υπόγειο, που είναι το νεκροτομείο...

  Να κάνουνε παρέα στις πικρές κουβέντες που ξεστόμισα μέχρι σήμερα.

 Αγάπα, λέμε.

Αγκάλιαζε σφιχτά,

φίλα γλυκά, 

κλαίγε φανερά.

Δίνε απροϋπόθετα...

Τίποτα άλλο δεν θα αφήσεις πίσω σου, που να μην κατεβεί στο υπόγειο.-

   ΥΓ:

  Είμαστε όλοι στην γουναριδοΦαμίλια απίστευτα ευγνώμονες σε όλους όσους, δικούς, γνωστούς και άγνωστους, προσεύχονται για το αρχοντόπουλο που μας έχει παραχωρήσει ο Πατέρας μας Θεός τα τελευταία 39 χρόνια.

Από προχθές το απόγευμα που φεύγοντας από το σπιτικό μας στην Αθήνα - και αφού, μεταξύ άλλων, είχαν κοινωνήσει από τα τίμια χέρια του μάνα, αδέρφια, ξαδέρφια, ανήψια... - ξεγλίστρησε σαν σε ταινία από το πλαϊνό παράθυρο του αυτοκινήτου που ταξίδευε με τα παντοτινά αγαπημένα του 3 αδέρφια - Πατέρες για τα Μετέωρα, πριν επιστρέψουν στο κελί του κύρη τους, του Τιμίου Προδρόμου στο Περιβόλι της Μάνας Παναγιάς...

   Από εκείνη τη στιγμή και μετά, δεν έχει αποφασίσει η ψυχούλα του π.Ευσεβίου αν επιθυμεί να γυρίσει πίσω σε μας ή να ξεκινήσει από τόσο νωρίς το ατελείωτο ταξίδι, που φυλάει για το κάθε παιδί Του ο Εύσπλαχνος Πατέρας μας...

      

   Το μόνο που απομένει σε μας είναι να βομβαρδίσουμε τον ουρανό με τις προσευχές μας για την τελική απόφαση του μικρότερου και αγιότερου αδερφού μας...

  Κι ας επικρατήσει τελικά το θέλημά, όχι το δικό μας, αλλά το δικό Του...

  Κι αν θελήσει να τον πάρει μαζί Του τώρα (2 χρόνια ακριβώς μετά το υπέροχο φευγιό του πατέρα μας, του μικρού Βασιλάκη) σε αυτήν την ασυνήθιστα καλή πνευματική κατάσταση που ήταν όλο αυτόν τον τελευταίο καιρό, θα το δεχτούμε χωρίς μιζέρια, αλλά με παλλικαριά και αρχοντιά, όπως αρμόζει σε κάτι τέτοια πριγκιπόπουλα...

   [αμΦοτεροδεξιοσύνης το ανάγνωσμα.

Στην πράξη πλέον.

Η θεωρία πέθανε...]

    

   Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ...

  Όπου Θεός βούλεται, νικάται φύσεως τάξις...

   Χριστός Ανέστη, χαρά μου!

    |η αγιογραφία του Αγίου Παϊσίου είναι η τελευταία (μέχρι τώρα) που χειροτέχνησε ο π.Ευσέβιος μαζί με τους υπόλοιπους Πατέρες του Κελλιού μας...

  Και ο Βασιλεύς της Δόξης δεσπόζει στο αγαπημένο τους Μεγάλο Μετέωρο...|

        

Ο Θεός είναι "μάστορας"

 Η σχέση με το Θεό είναι προσωπική. 

Ο Θεός σε προσεγγίζει με τα δικά σου δεδομένα,
σιγά - σιγά και εκεί έγκειται η απόλυτη ελευθερία.

 Μόνο ο Θεός μπορεί να δημιουργήσει ένα ον
και να το κάνει τόσο ελεύθερο
που να μπορεί να Τον αρνηθεί.

Είναι πράγμα μοναδικό και μεγαλειώδες
και εκεί αντιλαμβάνεσαι τι θα πει «ελευθερία».

Δεν έχουμε γνωρίσει ακόμη οι άνθρωποι
τι σημαίνει «Ορθοδοξία». 

Οι περισσότεροι νομίζουν ότι η Εκκλησία είναι συντηρητισμός. 

Η Ορθοδοξία είναι τόσο ανατρεπτική
που δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε. 

Η Εκκλησία είναι ελευθερία.

Το πιο δύσκολο πράγμα είναι
η γνωριμία με τον ίδιο σου τον εαυτό.
Το να ξεκινάς από μέσα σου
είναι τρόπος επαναστατικός.
Είμαστε άνθρωποι με πάθη,
τα οποία μας δεσμεύουν στην εξέλιξή μας.

Ο μόνος δρόμος για να απαλλαχθούμε από αυτά είναι 

να έρθουμε σε επαφή με τον «Κατασκευαστή» μας...

Άρης Σερβετάλης

Καλού κακού...

 

* Η μοίρα μιας μητέρας είναι να περιμένει τα παιδιά της...

Η μοίρα μιας μητέρας 

είναι να περιμένει τα παιδιά της.

Από το νηπιαγωγείο.

Θα τους περιμένει να γυρίσουν στο σπίτι!

Τους περιμένει 

όταν αρχίζουν τη ζωή τους στο δρόμο
και επιστρέφουν για το σπίτι μετά από ένα πάρτι.

Τους περιμένει όταν έρχονται από τη δουλειά
για να βρουν ζεστό φαΐ.

Περιμένει πότε θα έρθει η στιγμή
να τους καμαρώσει νύφη ή γαμπρό.

Περιμένει πότε θα πάρει στην αγκαλιά της
τα εγγόνια της!
 

Να μην ξεχνάτε τους γονείς σας,
χαρίστε τους μια ζεστή αγκαλιά
ένα χάδι με όλη σας την καρδιά.

Επειδή μεγαλώνουν και γερνάνε
αλλά η καρδιά της μητέρας δεν μεγαλώνει ποτέ.

Πείτε και εσείς ένα "ΜΑΝΑ σ' αγαπώ!"
Όσο την έχετε κοντά σας...

|χαμένη η πηγή του κειμένου,

που στάθηκε η αΦορμή για την καρτούλα μας...

✔ Εσύ; Ποιο παιδί σου αγαπάς πιο πολύ; (΄Ελα! Μεταξύ μας. Δεν θα το πούμε παραέξω. Πες...)

 

♡ Ποιανής το χέρι να φιλήσω;

Ευχαριστούμε τον π. Νεκτάριο από το Ι. Κάθισμα Δολών Δ. Μάνης που μας το θύμισε

* Το τραγούδι εδώ...

~ Σχόλιο Βασιλικής Παπαδημητρίου:

Ερμηνεύει ο Γιάννης Πουλόπουλος (κοιμήθηκε πριν λίγο καιρό), ο οποίος αρνιόταν να τραγουδήσει στίχους, που δεν είχαν σεβασμό στον άνθρωπο και στα θεία. Και έλεγε δημόσια ότι ευχαριστεί το Θεό για το δώρο της φωνής του... 

~ Σχόλιο Katerina Michail:

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος έχει γράψει αυτούς τους στίχους... Για τη δική του φτωχή μητέρα, που λάτρευε και δεν την απαρνήθηκε ούτε εκείνη, ούτε τη γειτονιά που μεγάλωσε στην οδό Φυλής στην πλατεία Βικτωρίας, κοντά στο περίφημο δεύτερο Γυμνάσιο Αθηνών...

|το πρωτοδημοσιεύσαμε στις 9 Φλεβάρη 2021

☆ ...40 μέρες πέρασαν από Τη Γέννηση Του κι Ο Προαιώνιος Θεός ήταν απέναντι του... Πιάνει στα χέρια ο Συμεών με δύναμη μεγάλη Το Βρέφος και το ακουμπά στη γέρικη του αγκάλη. Είχε τέτοια συγκίνηση, δύναμη και ευφροσύνη! Στη Μάνα απευθύνεται με περισσή γαλήνη... "Στην Άσπιλη καρδούλα σου πόνος βαρύς θα πέσει μαχαίρι δίκοπο θα μπει κι άφθαστα θα πονέσει...

                    

         |γράΦει η Ελένη Ζεάκη
 

      "Κυρά Μητέρα Παναγιά, 

βλέπω σε να βαδίζεις 

με Τον Υιό στα χέρια σου

το νόμο να τηρήσεις 

Βλέπω Ιερέα Γέροντα 

σεβάσμιο με πίστη 

να περιμένει τη στιγμή 

που θα σας συναντήσει 

Να τρέμουν τα ποδάρια του,

να μη θωρεί μιά φέξη 

και το κορμί απ' τα εκατό 

χρόνια να έχει ρέψει

Μα τρέχει ξεπαπουτσωτός

προς του ναού την πύλη! 

Το Άγιο Πνεύμα μήνυμα 

τέτοιο του είχε στείλει...

Πριν να προφθάσουν τα μωρά 

στον Άδη το χαμπέρι

που θα σφαχτούνε σύντομα 

από βαρβάρου χέρι

"Ήρθε η ώρα Συμεών 

Τον Κύριο να βάλεις 

επίσημα στην Εκκλησιά 

κι ύστερα ας πεθάνεις 

Πρώτος στον Άδη θα τους πεις:

Τον έπιασα, Τον είδα 

και να γεμίσουν οι καρδιές 

άνθη χαράς κι ελπίδας

Να σπάσει ο μεσότοιχος 

που απ' τη ζωή χωρίζει 

τον άνθρωπο ο θάνατος  

με Τον Θεό να ζήσει

Ήρθε την ανθρωπότητα 

να την μονιάσει πάλι 

μαζί Του αν θα πορευτεί

απόφαση να βγάλει...:

Σαράντα μέρες πέρασαν 

από Τη Γέννηση Του

κι Ο Προαιώνιος Θεός 

ήταν απέναντι του!

Την Παναγιά στον Συμεών

οδήγησε με τρόπο 

μακριά απ' τη Μάνα βάδιζε 

κι απ' τις ματιές ανθρώπων 

Μα κι από δέος ο Ιωσήφ 

για τη γλυκιά Παρθένο 

και Τον Σωτήρα Της Υιό 

που' χε υιοθετημένο 

Κι η Άννα η προφήτισσα

στην ώρα ήταν παρούσα 

π' αδιάκοπα προσεύχοταν

για αυτό που τώρα ζούσαν 

Πιάνει στα χέρια ο Συμεών 

με δύναμη μεγάλη 

Το Βρέφος και το ακουμπά

στη γέρικη του αγκάλη 

Είχε τέτοια συγκίνηση 

δύναμη και ευφροσύνη!

Στη Μάνα απευθύνεται 

με περισσή γαλήνη...

"Στην Άσπιλη καρδούλα σου

πόνος βαρύς θα πέσει 

μαχαίρι δίκοπο θα μπει

κι άφθαστα θα πονέσει..."

Όσο μεγάλη βίωσε 

χαρά Στη Γέννηση Του

τόσο μεγάλο και βαρύ 

πόνο Στη Σταύρωση Του

Που βρέθηκε η Αγνότητα 

μπροστά σε τόσο μίσος 

κι ήταν στης ανθρωπότητας 

όλης ο πόνος ίσος 

Εσύ Μητέρα μας, πονάς 

όσο κανένας άλλος 

και έχεις της ταπείνωσης

υπέρ των πάντων κάλλος 

Πόσες φορές δεν έκλαψες

για όσους σε φωνάζουν, 

μέχρι και οι εικόνες σου

Άγια δάκρυα στάζουν 

Κρυφά μιλάς στο δυστυχή 

και του φωνάζεις: Γέλα...

Και σ' όσους παρακλητικά

σου λένε: Μάνα έλα...

«Πες φανερά ὅτι τουρκεύεις και ἔπειτα πήγαινε ὅπου θέλεις να ζήσεις χριστιανικά...» |Ωραίο το δέλεαρ; Δες τι απαντά το παλικάρι από την Τραπεζούντα που γιορτάζουμε σήμερα...

   

Δες πως μας βάζει στη θέση μας 

ο σήμερον εορτάζοντας Άγιος...

"Πες φανερά πως τουρκεύεις 

και ύστερα συνέχισε να ζεις χριστιανικά, 

όπως ζούσες και πριν..."

Ανάγαγέ το στα σημερινά 

(ή ακόμα καλύτερα στα αυριανά που΄ρχονται)

και θα κατανοήσεις πόσο σημαντική, 

όσο και δύσκολη, 

είναι η θυσία του Ιορδάνη...

Τῇ αὐτῇ ἡμέρα 

ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Ἰορδάνης ὁ Τραπεζούντιος, 

ὁ μαρτυρήσας ἐν Κωνσταντινοπόλει ἐν ἔτει 1650,

 ξίφει τελειοῦται.

                                            ********

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Τραπεζοῦντα 

καὶ ὅταν παντρεύτηκε ἐγκαταστάθηκε 

στὸν Γαλατὰ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. 

Τότε ἦταν 40 χρονῶν.

Κάποτε λοιπόν, 

διασκέδαζε μὲ κάποιους Ὀθωμανοὺς συμπατριῶτες του, 

παίζοντας μαζί τους ἕνα παιγνίδι.

Σὲ κάποια στιγμή, ἕνας συμπαίκτης του, 

εἶπε κοροϊδευτικά στὰ ἑλληνικά: 

«Ἅγιε Νικόλα ψωριάρη, βοήθησέ με νὰ νικήσω».

Ὁ Ἰορδάνης τότε ἀπάντησε παρόμοια, 

εἰς βάρος ὅμως τοῦ Μωάμεθ.

Τὴν ἑπόμενη μέρα, 

ἕνας ἀπὸ τὴν παρέα του τὸν κατηγόρησε 

σὰν ὑβριστὴ τῆς θρησκείας τοῦ Μωάμεθ.

 Ὁδηγήθηκε λοιπὸν στὸν Βεζίρη 

καὶ πιέστηκε νὰ δεχθεῖ τὸν μουσουλμανισμὸ 

γιὰ νὰ ἀποφύγει τὴν τιμωρία τοῦ θανάτου. 

Ὁ Ἰορδάνης, ὅμως, 

παρέμεινε σταθερὸς στὴν ἀγάπη του 

πρὸς τὸν «γλυκύτατο Ἰησοῦ» 

καὶ ἔτσι ὁδηγήθηκε ἀπὸ τὸν ἔπαρχο 

στὸ Κουτζοὺκ Καραμάνι, 

τὸν τόπο τῆς ἐκτέλεσης.

Ἐνῷ ἦταν ἕτοιμος ὁ δήμιος 

νὰ ἀποκεφαλίσει τὸν μάρτυρα, 

ἔφθασε ἀγγελιοφόρος τοῦ Βεζίρη 

καὶ εἶπε μυστικὰ στὸν Ἰορδάνη: 

«Ὁ Βεζίρης σὲ συμβουλεύει 

νὰ λυπηθεῖς τὴν ζωή σου 

καὶ πὲς φανερὰ ὅτι τουρκεύεις 

καὶ ἔπειτα πήγαινε ὅπου θέλεις νὰ ζήσεις χριστιανικά».

Ὁ Ἰορδάνης ἀπάντησε: 

«Εὐχαριστῶ τὸν Βεζίρη, 

ἀλλὰ αὐτὸ δὲν θὰ τὸ κάνω ποτέ». 

Ἔτσι ὁ δήμιος ἔκοψε τὸ κεφάλι τοῦ ἐνδόξου αὐτοῦ μάρτυρα, 

στὴν Κωνσταντινούπολη 

2 Φεβρουαρίου 1650 (κατ᾿ ἄλλους 1651). 

Τὴ νύκτα πῆγαν οἱ συγγενεῖς 

καὶ οἱ φίλοι του στὸν ἔπαρχο, 

καὶ ἀφοῦ τοῦ ἔδωσαν ἀρκετὰ χρήματα, 

πῆραν τὸ ἱερὸ λείψανό του 

καὶ τὸ ἔθαψαν εὐλαβικὰ στὴν τοποθεσία Μπέγιογλου. 

Μαρτύριο τοῦ Ἁγίου αὐτοῦ συνέγραψαν ὁ Ἰ. Καρυοφύλλης, 

Μέγας Λογοθέτης τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας 

καὶ ὁ Μελέτιος Συρίγου.-

|από το Niko Lakis

✔ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΓΑΣΤΡΙΜΑΡΓΙΑΣ |ΑΒΒΑΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ: ΤΑ 8 ΒΑΣΙΚΑ ΠΑΘΗ...

ΠΥΛΗ ΟΥΡΑΝΟΥ (Ι. Ν. Αγίου Τρύφωνα Καματερού)

♡ Μανούλες, σας αγαπάμε... |Σήμερα όντως γιορτάζετε! Mαζί με τη Παναγιά Μάνα όλων μας... Να σας χαιρόμαστε και να μας χαίρεστε.-

 

Η Μία, η πιο όμορφη, η Γυναίκα Πρότυπο,

Εκείνη που άλλαξε τον κόσμο!

Και που δεν χρειάζεται «παγκόσμιες ημέρες»!

Η γλυκιά μας Παναγία που μεσιτεύει κάθε στίγμη στον Υιό της για εμάς !

Χρόνια πολλά μητέρες μας!

Αυτήν την ημέρα από το 1929 έχει καθιερώσει η Ελληνορθόδοξη Παράδοσή μας, σαν σημείο αναφοράς για την Ελληνίδα Ορθόδοξη Μητέρα τιμώντας τους κόπους, τις θυσίες και την ανεκτίμητη προσφορά της στην οικογένεια και την κοινωνία μας.

Τότε, η γιορτή της Μητέρας, είχε καθιερωθεί επίσημα να εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου, ημέρα της Υπαπαντής του Σωτήρος Χριστού ημέρα προσφοράς στο Θεό, του Τεσσαρακονθήμερου Χριστού, από την Αγία Μητέρα Του, την Παναγία.

             Χριστιανοί και Υπαπαντή

Ήταν απόλυτα δικαιολογημένη η επιλογή της ημέρας αυτής ως ημερομηνία γιορτής της Μάνας, καθότι η Παναγία μας είναι η κατά χάριν Μητέρα όλων των χριστιανών, αφού ο Χριστός είναι ο κατά χάριν αδελφός μας και τούτο διότι προσέλαβε την ανθρώπινη φύση για να την θεώσει και να μας καταστήσει συγκληρονόμους της Βασιλείας του Θεού.

             Η χριστιανή μητέρα

Το γεγονός και μόνο, ότι κάθε νέα Χριστιανή μητέρα, σαράντα ημέρες μετά την γέννηση του παιδιού της, το πηγαίνει στην Εκκλησία για να το προσφέρει στο Θεό και η ίδια να πάρει την ευχή, αποδεικνύει την σταθερή πεποίθηση ότι αυτή είναι η Oρθόδοξη Xριστιανική πίστη και ενέργεια.

Συνεπώς ο συνεορτασμός κάθε Ορθοδόξου Χριστιανής μητέρας την σημερινή ημέρα με τη Μάνα του Χριστού μας, της μεσίτριας προς τον Φιλάνθρωπο Θεό, της γέφυρας της μετάγουσας από την γη στον ουρανό, καθίσταται ανάγκη έκφρασης τιμής και ευγνωμοσύνης...

  |το κείμενο υποκλέψαμε από την εκ των "συν αυτώ", Ουρανία Τσ.

° Δυστυχώς αυτή η καρτούλα κολλάει παντού, ρε φίλε. Και πάντα... Προς όλες τις κατευθύνσεις... Γι'αυτό και την ανεβάζουμε εδώ και χρόνια. Γιατί όταν έρθει η ώρα να...

 

...να σταματήσουν να σε χειροκροτούν οι άνθρωποι, 

που μέχρι χθες σε επευφημούσαν, 

τότε θα μείνεις μόνος 

- ολομόναχος με το ΕΓΩ σου. 

Το νου σου, ψυχή μου! 

Μακρυά από τα μεγάλα και βαρύγδουπα ΕΓΩ.

Σκοτώνουν στ'αλήθεια.

Άσε που σε φέρνουν στο φαρισαϊκό θόλωμα του νου...

Μείνε στην ασφάλεια και στην ξεγνοιασιά του ΕΜΕΙΣ...

Ναι, ψυχή μου;

 |επώνυμα πλέον: σ.Β.Γ.

✔ ΓΙΑΤΙ γεμίζει η ψυχή μας ΛΥΠΗ; |Πες μας Αββά Κασσιανέ...

   |Μπήκε και φέτος ο μήνας του Αγίου μας Κασσιανού, 

του πραγματικού και μόνου αμΦοτεροδέξιου!

Πρόθεση δική μας είναι αυτός ο μήνας να πλουτιστεί με τα λόγια και τις διδαχές αυτού του μεγάλου και αδικημένου Πατέρα της Εκκλησίας μας, που έζησε και μεγαλούργησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. με τον τρόπο που διατυμπανίζουμε από την πρώτη μέρα ίδρυσης αυτού του μικρού ιστολογίου, που είναι αΦιερωμένο στη χάρη και στη διδασκαλία του...

Σχεδόν καθημερινά λοιπόν, θα προσπαθήσουμε να έχουμε κάτι δικό του του στις αναρτήσεις μας.

Μέχρι το τέλος του ΚουτσοΦλέβαρου...

Με χαρά θα δεχόμαστε και τις δικές σας προτάσεις!

Να τον χαιρόμαστε!

Και να μας χαίρεται κι Εκείνος...

(Τρομάρα μας...)

Απλά & Ορθόδοξα

✅Οι Τρεις Ιεράρχες και η Ιστορική Αλήθεια: ❌ Απαντήσεις σε 4 Μεγάλους Μύθους...

 

|γράΦει ο εκ των "συν αυτώ" δάσκαλος, Κωστής Παπαναστασίου

 ·

Προχθές, ημέρα τιμής και μνήμης 

των 3 μεγάλων διδασκάλων μας και αγίων, 

ακούσαμε (τις κλασσικές πια) θεωρίες 

περί «μίσους για τον Ελληνισμό», 

περί «καταστροφής της παιδείας» 

και περί σκοτεινών «σκοπιμοτήτων»...

Ας δούμε όμως τι ισχύει πραγματικά, 

πέρα από φανατισμούς και ημιμάθεια...

❌ Μύθος 1ος:

«Ήταν Ανθέλληνες και μισούσαν καθετί ελληνικό»

✅ Η ιστορική αλήθεια: 

Τον 4ο αιώνα μ.Χ., ο όρος «Έλλην» δεν δήλωνε εθνική καταγωγή (όπως σήμερα), αλλά θρησκευτική ταυτότητα (ειδωλολάτρης / πολυθεϊστής). 

Όταν οι Ιεράρχες στηλίτευαν τους «Έλληνες», πολεμούσαν τη θρησκεία του Δωδεκάθεου και τις θυσίες, όχι την παιδεία ή τη γλώσσα. 

Αν ήταν «ανθέλληνες» στο πνεύμα, γιατί έγραψαν τα αριστουργήματά τους σε άπταιστη Αττική διάλεκτο; 

Γιατί χρησιμοποίησαν τους κανόνες της αρχαίας ρητορικής και φιλοσοφίας για να διατυπώσουν τα δόγματά τους;

Συμπέρασμα: 

Δεν πολέμησαν τον ελληνισμό. Τον «βάπτισαν», αφού κράτησαν τη μορφή (γλώσσα, λογική) και άλλαξαν το περιεχόμενο (Χριστιανισμός), διασώζοντάς τον, από την αφάνεια.

❌ Μύθος 2ος:

«Ο Μέγας Βασίλειος είπε να πετάξουμε τους αρχαίους συγγραφείς (το παράδειγμα της μέλισσας...)»

✅ Η ιστορική αλήθεια: 

Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. 

Σε μια εποχή που φανατικοί χριστιανοί μοναχοί ήθελαν να κάψουν τα πάντα ως «διαβολικά», ο Μέγας Βασίλειος ύψωσε ασπίδα προστασίας για την αρχαία γραμματεία. 

Με το παράδειγμα της μέλισσας («να παίρνετε το μέλι, να αφήνετε το δηλητήριο»), ουσιαστικά νομιμοποίησε τη μελέτη των αρχαίων κειμένων. 

Είπε: «Κρατήστε την αρετή και τη σοφία τους, αφήστε μόνο τα είδωλα». Χάρη σε αυτή τη στάση, οι μοναχοί του μεσαίωνα αντέγραψαν και διέσωσαν τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. 

Χωρίς τον Βασίλειο, σήμερα ίσως να μην είχαμε κανένα αρχαίο κείμενο.

❌ Μύθος 3ος:

«Τους γιορτάζουμε μαζί για πρακτικούς λόγους οικονομίας»

✅ Η ιστορική αλήθεια: 

Η κοινή γιορτή καθιερώθηκε αιώνες αργότερα, τον 11ο αιώνα (επί Ιωάννου Μαυρόποδος), για να λυθεί μια τεράστια έριδα της εποχής. 

Οι πιστοί είχαν χωριστεί σε «Βασιλείτες», «Γρηγορίτες» και «Ιωαννίτες», μαλώνοντας για το ποιος είναι ανώτερος. 

Η κοινή γιορτή θεσπίστηκε για να δείξει την ενότητα και την ισότητα της προσφοράς τους. 

Δεν ήταν «πακέτο προσφοράς», ήταν πράξη ειρήνευσης και αναγνώρισης ότι η σοφία έχει πολλά πρόσωπα, αλλά μία πηγή.

❌ Μύθος 4ος:

«Ονόμασαν τους Έλληνες εχθρούς που καταβροχθίζουν (Ησαΐας)»

✅ Η ιστορική αλήθεια: 

Η φράση που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο είναι αυτούσιος στίχος της παλαιάς Διαθήκης (προφήτης Ησαΐας, 700 π.Χ.) που αναφέρεται στους Φιλισταίους και τους Σύριους, εχθρούς του αρχαίου Ισραήλ. 

Οι Ιεράρχες απλώς ερμήνευσαν το κείμενο, οπότε το να κατηγορούμε τον Βασίλειο για λόγια που γράφτηκαν 1000 χρόνια πριν γεννηθεί, δείχνει, αν μη τι άλλο, ιστορική άγνοια.

📚 Οι Τρεις Ιεράρχες δεν ήταν αλάθητοι, όπως όλοι μας άλλωστε, ήταν όμως πνευματικοί γίγαντες, που πάντρεψαν τον ελληνικό λόγο με τη χριστιανική αγάπη και θεμελίωσαν τον πολιτισμό που ζούμε σήμερα.

Ας τους τιμούμε με γνώση, 

όχι με φανατισμούς και αναθέματα...

✨ Τῇ α΄ τοῦ μηνός Φεβρουαρίου ... |αναδημοσίευση, ξανά και ξανά... Τις πρεσβείες της να έχουμε όλοι μας...

{Το α(μ)φιέρωμά μας στην Αγία μας, 

που γιορτάζουμε σήμερα...}

Τῇ α΄ τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου Μνήμη τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Περπετούας, καὶ τῶν σὺν αὐτῇ...

Στίχοι

Τὴν τῶν σφαγέντων Περπετούα πεντάδα,
Ἤμειψε, συσφαγεῖσα πρὸς τὴν ἑξάδα.

|αυτή η εικόνα και η επόμενη που ακολουθεί

υπέροχα φιλοτεχνημένη 

από την "συν αυτώ" καλλιτέχνιδα,

 Δέσποινα Γιαννακοβίτου...

Δείτε όλες τις αναρτήσεις για την αγαπημένη μας αγία

• Έβγαλε μια φωνή. Ύστερα έπιασε η ίδια το χέρι του άπειρου μονομάχου και έφερε το ξίφος στο λαιμό της

• Σε ρωτήσανε; Γιατί μίλησες;

• Αναμένοντας την παρουσίαση του βιβλίου!

• Η Αγία Περπέτουα "παρουσιάζεται" στο ευρύ κοινό!!! Επιτέλους...

• "Η Αγία Περπέτουα και οι Συν Αυτή Μαρτυρήσαντες"...

• Περπέτουα (ίσως το πρώτο ορθόδοξο video-clip για μια αγία και την παρέα της)

• Τα 4 βιβλία της Αγίας Περπέτουας, που μας απέμειναν...

• Κοινή Πορεία; Τι ’ναι πάλι τούτο;

• Ένας φάκελος για την... Περπέτουα

• Οι Άγιοί μας... πιο ζωντανοί από μας

• Σήμερα, που γιορτάζει η Αγία μας...

• Perpetua...(en franҫais)

            

"συν αυτώ" ΥΓ:

Τεράστια η τιμή για εμάς τους "συν αυτώ" 

να έχουμε προστάτες 2 αγίους 

και μάλιστα 2 από τους πιο "παραγνωρισμένους", 

σαφέστατα αδικημένους και σχετικά αγνώστους...

Τόσο αγνώστους, 

που τα ημερολόγια συνήθως τους παραλείπουν...

Έναν Άγιο και μια Αγία.

Που ξεκινάμε να τους γιορτάζουμε 

εκείνη την 1η μέρα του Φλεβάρη 

κι εκείνον την τελευταία...

Ξεκινήσαμε με τον Άγιο Κασσιανό 

και στην πορεία μας προς την αλήθεια βρήκαμε 

(ή μάλλον μας βρήκε...) 

την Αγία Περπέτουα...

Τι αλλιώτικο δίδυμο, στ΄αλήθεια;

Ένας Άγιος Μοναχός και μια Αγία Μάνα.

Να καλύπτουν όλη την "γκάμα" μας...

Να μας φυλάνε, 

να μας προστατεύουν, 

να στέκονται στο πλάι μας 

και να μας αγαπούν.

Όπως τους αγαπάμε και τους τιμάμε κι εμείς...

Και να ζούμε με την αγία προσμονή 

πως κάποτε, 

και δεν θ΄αργήσει, 

θα βρεθούμε  ο καθένας και η καθεμιά από εμάς 

ακριβώς απέναντί τους.

Πρόσωπο προς πρόσωπο.

Και με θέα Τον Χριστό...

Τι καλύτερο απ΄αυτό, 

σ΄αυτήν την ζωή και στην άλλη;

[Να την χαιρόμαστε!
Και να μας χαίρονται 

κι εκείνοι 
(τέτοιοι 😉 που' μαστε...)]

* Παρακλητικός Κανών εις την Αγία Μάρτυρα Βίβιαν Περπέτουαν την εν Καρχηδόνι

Ποίημα Δρos Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
Μ. Υμνογράφου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

†Εορτάζεται στις 1 Φεβρουαρίου

~ Πόση δύναμη τελικά μπορεί να έχει ένα βιβλιαράκι 38 σελίδων; 

Πόση πίστη μπορείς να αγοράσεις 

με λιγότερα από 3 (ψωρο) ευρώ; 

Ψαξ'το! 

Σήμερα που γιορτάζει...

Παρήγγειλέ το εδώ (εκδ. Σταμούλη)

    

☆ Το νου μας...

 

✔ «Το τετράδιο του δασκάλου» |Ταινία μικρού μήκους

 

   Η ταινία μικρού μήκους «Το τετράδιο του δασκάλου» δεν μιλά για αναλυτικά προγράμματα, ύλη ή επιδόσεις.

Μιλά για εκείνα που δεν δημοσιοποιούνται, αλλά κρατούν όρθια την Παιδεία· 

για όσα συμβαίνουν καθημερινά στο σχολείο και συνήθως μένουν αθέατα.

 

Είναι ένα αΦιέρωμα στον δάσκαλο.

Στον δάσκαλο που κρατά ένα τετράδιο γεμάτο πρόσωπα και ιστορίες.

Στον δάσκαλο που γνωρίζει, κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, πως

«σπουδαίο είναι το έργο εκείνων που έχουν αποστολή τους τη διαπαιδαγώγηση και την προστασία της ψυχής».

 

   Η ταινία δημιουργήθηκε από το Γυμνάσιο Αμαρουσίου 

των Εκπαιδευτηρίων «Η Ελληνική Παιδεία», 

με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών, 

τιμώντας τον παιδαγωγικό και πνευματικό ρόλο του δασκάλου 

και φωτίζοντας εκείνες τις μικρές, αθέατες στιγμές της σχολικής καθημερινότητας 

που διαμορφώνουν ουσιαστικά τον άνθρωπο.

 

Αν συγκινεί, δεν είναι γιατί το επιδιώκει.

Είναι γιατί όλοι έχουμε σταθεί κάποτε απέναντι από έναν τέτοιο δάσκαλο.

 

Κι ας ευχηθούμε μυστικά…

για εκείνον που «ἄναψε το φῶς»

(Ιωάννης ο Χρυσόστομος).

 

Συντελεστές:

Παραγωγή:  Γυμνάσιο Αμαρουσίου των Εκπαιδευτηρίων «Η Ελληνική Παιδεία»

Υπεύθυνη καθηγήτρια: Χριστιάνα Σκουφάρη, Θεολόγος

Αφήγηση: Αθανάσιος Κυπραίος, Φιλόλογος

Βιντεοληψία – Ηχοληψία – Μοντάζ: Παΐσιος Χρυσανθόπουλος (Chrysphoto.gr)

  

    

          ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

 ✔ ΣκέΦτηκα να σου πω κάτι πριν το δεις:

Το βιντεάκι αυτό συνιστά μία εκπληκτικά ρεαλιστική απεικόνιση 

του τι ζούμε οι εκπαιδευτικοί, που δουλεύουμε σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

Ο συμ-πρωταγωνιστής της μικρής αυτής ταινίας, 

ο συν-αδελφός Θανάσης Κυπραίος απεικονίζει σε αυτό το μικρό βιντεάκι 

όλα όσα θα θέλαμε και μεις οι υπόλοιποι, 

παλαιότεροι και νέοι συν-εργάτες να πούμε,

αλλά πιθανόν δεν έχουμε τον τρόπο.

Αξίζει κάθε δευτερόλεπτο από τα 3μιση λεπτά που θα διαθέσεις!

Συγχωρέστε με για τον υποκειμενισμό του πράγματος.

Αλλά αυτό που ξέρει κανείς 

και ζει 30 χρόνια, 

με τα αδέρφια του, 

τη σύζυγό του,

τα παιδιά του, 

τ΄ανήψια του, 

τους φίλους και συναδέλΦους του,

την οικογένειά του τελικά, 

αυτό - και επωνύμως - λέει.

     Γιατί αυτό είναι και η αλήθεια του...

    |σταύρος Β. Γουναρίδης.-

     

     Έλα, δες το τώρα!

|Παρεμπιπτόντως και μιας και τα λέμε όλ΄αυτά:

Αν δεν θεωρείς πως είσαι φθασμένος γονιός, 

παππούς, γιαγιά, 

δάσκαλος, 

θεία, θείος 

και ό,τι άλλο

και διψάς ακόμα να μάθεις και να βρεθείς 

σ΄ένα τέτοιο περιβάλλον όπου ζούμε κι εμείς 

καθημερινά με τα παιδιά - μαθητές μας...

Έλα στη Σχολή Γονέων!

3 συναντήσεις έχουν μείνει!

Όλες ξεχωριστές και με τον ρόλο τους...

Ξεκινώντας μάλιστα από την ερχόμενη Κυριακή 

8 Φεβρουαρίου,

γιατί πείσαμε έναν υπέροχο ομιλητή, 

του οποίου οι περισσότερες κουβέντες του γίνονται 

- ή θα΄πρεπε να γίνονται - viral...

Τον  π.Σπυρίδωνα Βασιλάκο

που θα έρθει από την Θήβα 

 να μας τα πει ένα χεράκι...

(Μετά τη Θεία Λειτουργία στον πανηγυρίζοντα ακόμα 

Ιερό Ναό των 3 Ιεραρχών 

του συγκροτήματος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 

στο Μαρούσι...)

Τι λες;

Μήπως να το βάλεις στο πρόγραμμά σου;