✨ To "Δόξα σοι Κύριε, δόξα σοι" είναι το μοναδικό "ρούχο", που Φοριέται 24 ώρες τη μέρα επί 365 μέρες το χρόνο... |Και 366 στα δίσεκτα του Αγίου Κασσιανού μας...

  

    {Και κρύβει και πολλά μυστικά, 

που θα τα ανακαλύψεις μόνο αν το δοκιμάσεις...}

Εκδόσεις Έαρ: Μια γιορτή φιλαναγνωσίας και παιχνιδιού στην εκδήλωση «Αγαπώ την Οικογένεια»

 

Με μεγάλη επιτυχία και με πρωτοφανή κοσμοσυρροή ολοκληρώθηκε η παρουσία των Εκδόσεων Έαρ στην εκδήλωση «ΦΥΣΗ-κά Αγαπώ την Οικογένεια!» που έγινε στο Άλσος Βεΐκου την Κυριακή 10 Μαΐου 2026. Το περίπτερο των Εκδόσεων μεταμορφώθηκε σε έναν ζωντανό πολυχώρο δράσεων φιλαναγνωσίας, όπου τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παίξουν, να δημιουργήσουν και να γνωρίσουν τον μαγευτικό κόσμο του βιβλίου.

«ΦΥΣΗ-κά», λοιπόν, ως κεντρικός άξονας των δραστηριοτήτων επιλέχθηκε το εικονογραφημένο βιβλίο «Η λίμνη που τους χωρούσε όλους», καθώς το περιεχόμενό του εναρμονίζεται πλήρως με τα μηνύματα της εκδήλωσης.

Το πρόγραμμα περιελάμβανε μια ποικιλία από διαδραστικά παιχνίδια για κάθε ηλικία:

●Ψηφιακή αφήγηση & παιχνίδι quiz: Προβολή βίντεο της ιστορίας και συμμετοχή σε ένα πρωτότυπο ηλεκτρονικό παιχνίδι ερωτήσεων

● Παιχνίδια λογικής: Σειροθέτηση εικόνων από το βιβλίο και κατασκευή παζλ με μεγάλους κύβους στο έδαφος

● Ψάρεμα: Παιχνίδια ταχύτητας με το ψάρεμα βατράχων και ψαριών από πισίνες, για τους πολύ μικρούς μας φίλους

●  Γωνιά συγγραφής & ζωγραφικής: Διαγωνισμός δημιουργικής γραφής για παιδιά άνω των 10 ετών με έπαθλο δωροεπιταγές, καθώς και δημιουργική απασχόληση με χρωμοσελίδες για τους μικρότερους.

Οι γονείς είχαν τη δική τους γωνιά με καφέ, αναψυκτικά και κεράσματα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης πραγματοποιούνταν κληρώσεις ανά 15 λεπτά, προσφέροντας βιβλία με προσωπικές αφιερώσεις από τους συγγραφείς.

Κάθε παιδί αποχωρούσε από το περίπτερο των Εκδόσεων Έαρ με γεμάτη την καρδιά και κρατώντας μια αναμνηστική τσάντα που περιείχε ένα μικρό παιχνίδι, ένα κουπόνι δώρου για το e-shop των Εκδόσεων, χρωμοσελίδες και ένα μικρό τευχίδιο με αποσπάσματα από το βιβλίο «Γεροντικό Σύγχρονων Αγίων», με ιστορίες αγίων που αγάπησαν τη φύση και τα πλάσματα της Δημιουργίας.

Ευχαριστούμε από καρδιάς τους δεκάδες εθελοντές από Αθήνα, Κιάτο, Αίγιο και Πάτρα, οι οποίοι βοήθησαν στο να προετοιμάσουν τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια και να λειτουργήσει το περίπτερο απρόσκοπτα. Με την ανιδιοτελή προσφορά τους, το χαμόγελο και την υπομονετική καθοδήγηση προς τους μικρούς μας φίλους, προσέφεραν μια μοναδική εμπειρία σε γονείς και παιδιά.

Η εκδήλωση «ΦΥΣΗ-κά Αγαπώ την Οικογένεια!» αποτέλεσε μια μοναδική γιορτή που πλημμύρισε το Άλσος Βεΐκου με χαμόγελα, αναδεικνύοντας με τον πιο όμορφο τρόπο την αξία της οικογένειας ως ένα πολύτιμο δώρο.

✔ Η αλήθεια στο πεζοδρόμιο...

 

|από το υπέροχο ιστολόγιο του Μακαριστού π.Νικολάου Καπνιά

(Ο π.Νικόλαος αποδείχτηκε πως ήταν 

ένας από τους κρυΦούς "συν αυτώ".

Πόσο κρίμα να τον γνωρίσουμε 

αΦού είχε ήδη φύγει για τον Χριστό;

Να προλαβαίναμε να παίρναμε μοναχά την ευχούλα του...)

✨ Ιστορίες για Αγίους και αγ(ρ)ίους... |π. Χριστόδουλος Χατζηθανάσης

 

        ✨ Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι...✨

 

   Επειδή κάποιες και κάποιοι που άδολα μας αγαπάτε, 

λέτε πως πρέπει ν΄αρχίσω ν΄ανεβάζω σιγά σιγά καινούρια πραγματάκια, ωΦέλιμα για τις ψυχούλες μας, είπα να υποκύψω.

  ΣκέΦτηκα, λοιπόν, να σας πω μια μικρή ιστορία που έχει σχέση με αυτήν την απίθανη ομιλία του παπα Χριστόδουλου Χατζηθανάση.

  Έτσι για να ξεχαστούμε, αλλά κυρίως να ωΦεληθούμε.

 

Την άκουσα για πρώτη φορά λίγες ώρες αφότου βγήκε στο διαδίκτυο, ενώ έκανα δουλειές στο σπίτι. 

Παρεμπιπτόντως, τα΄χουμε (ξαναματα)πεί πως ακούγοντας με το ακουστικάκι μας μία εμπνευσμένη ομιλία από έναν πιστό άνθρωπο, οι δουλειές γίνονται ευκολότερα, σαν νεράκι.

 

Την άκουσα λοιπόν στις 30 Μαρτίου, όταν βγήκε. 

Εκείνο τον καιρό δεν έκανα καμία ανάρτηση, πέρα μόνο όταν είχα να προσΦέρω, έστω το ελάχιστο ως ευχαριστία για όσους προσεύχονταν για τον παππούλη μας τον Ευσέβιο και ακόμα περισσότερο όταν εκλιπαρούσα ως ζητιάνος για να μην πάψει η προσευχούλα τους.

 

Εκεί είναι το απογευματάκι, λοιπόν, που την πρωτοάκουσα.

Να΄ναι καλά οι παππούληδες, 

εκεί στην Ανάληψη της Ραφήνας, 

που τον πείσανε να έρθει να τους τα πει.

 

Αντίκρισα λοιπόν έναν πατέρα Χριστόδουλο Χατζηθανάση, βουτηγμένο μέσα στη Χάρη.

 Δεν πα΄να΄χει περάσει 

αυτός ο άνθρωπος πόνους και στεναγμούς; 

 Απώλειες τότε και απώλειες σήμερα;

 

Σπάνια θα δείτε άνθρωπο να μιλάει 

και να είναι τόσο φωτεινός, τόσο χαρούμενος. 

Να διακόπτει την ομιλία και να κάνει αστεία, 

να γελάει με την καρδιά του, 

πηγαία κι όχι ψεύτικα όπως εμείς. 

Όσα είπε, μου εντυπώθηκαν μέσα στην καρδιά. 

Ήταν ακριβώς ό,τι χρειαζόμουν εκείνες τις μέρες 

για να ξεφύγω από τα όρια της υπερβολικής λύπης, 

που καταντάει αμαρτία, 

γιατί βάζει στην άκρη την Πρόνοια και το Έλεος του Θεού.

 

 Τον έστειλα τότε απλά σε μερικούς ανθρώπους δικούς μου, 

διότι δεν μπορώ να μην μοιράζομαι, το ξέρετε πλέον. 

Χούι ενοχλητικό...

Έμεινα όμως εκεί, δεν την ανήρτησα.

 

Τώρα, αυτόν τον καιρό που δεν ξέρω το λόγο 

που ξανάρχισα πάλι δειλά-δειλά να αναρτώ 

κυρίως παλιότερες αναρτήσεις, 

τον πεθύμησα αυτόν τον λόγο,

αυτό το ξεκαρδιστικό το γέλιο του.

Και έβαλα να την ξανακούσω. 

Παράξενο πράγμα ρε φίλε.

Ακριβώς τα ίδια συναισθήματα, η ίδια χαρά 

και τώρα ίσως να τα΄χα περισσότερο ανάγκη.

Γιατί τα πράγματα με τον παππούλη μας 

είναι αρκετά δυσκολότερα από τότε

(δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, 

γιατι θα σας μαυρίσω την καρδιά...

Το μεγάλο Αφεντικό γνωρίζει.)

Ανεξάρτητα από όλα αυτά, 

ακούστε, αν θέλετε, τον πατέρα Χριστόδουλο.

 

Ακούστε ιστορίες χαριτωμένες για Αγίους και αγρίους, 

για τον Άγιο Πορφύριο, τον αγαπημένο του, 

για τον πατέρα Εφραίμ από τη Φιλοθέου και την Αριζόνα, 

για τον Άγιο Σωφρόνιο από το Έσσεξ,

για τους Άγιους Παππούδες μας,

τον Άγιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη 

και τον Άγιο Παΐσιο.

 Αλλά και για τα κορίτσια, 

που ξεγλίστρησαν από τους διαβόλους των ναρκωτικών,

χάρη σε κάποιους οικογενειάρχες που δεν αρκέστηκαν

να κοιτάνε μόνο τα του οίκου τους

και βγήκανε στα πεζοδρόμια να σώσουνε τα απολωλότα...

   ✨ Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες... ✨

 

Ακούστε πράγματα. 

Να αγαλιάσει το είναι σας.

          Σας φιλώ.-

✔ Μπορεί να είναι η απάντηση που έψαχνες...

 

Γιατί από (δια Χριστόν) σαλό 

στα σίγουρα μαθαίνεις 

την αλήθεια που χρειάζεσαι...

✔ "Μου γράφεις ότι έχεις πολλά βάσανα. Και εγώ σου λέγω τόσο το καλύτερο για την ψυχή σου... |Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Πριν μερικά χρόνια μία κυρία έστειλε ένα γράμμα στον μακαριστό Όσιο γέροντα Εφραίμ τον Κατουνακιώτη και του έγραφε ότι έχει πολλά βάσανα, μεγάλο σταυρό και δεν μπορεί να σηκώσει τον Σταυρό της.

Και ο γέροντας Εφραίμ της απάντησε:

"Μου γράφεις ότι έχεις πολλά βάσανα. 

Και εγώ σου λέγω τόσο το καλύτερο για την ψυχή σου! 

Ο Θεός που σου δίδει αυτά τα βάσανα γνωρίζει ότι τόσα βαστάζεις, σε τόσα αντέχει η ψυχή σου, αν σου δώσει περισσότερα θα πέσεις, εάν σου δώσει ολιγότερα βάσανα σε αδικεί, από αιώνιο μισθό, από αιώνια χαρά.

Εις τα μέρη των Αθηνών ήταν ένας παπουτσής πολύ σκληρός άνθρωπος, είχε ένα κοριτσάκι μικρό, το όποιο πολύ το παίδευε. 

Το καημένο έκανε υπομονή έως ότου χτίκιασε, δηλ. έπαθε φυματίωση, και έπεσε στο κρεβάτι. 

Δεν γόγγυζε, δεν αντιμιλούσε του θετού πατέρα της, αλλά ήταν όλο υπομονή.

Στο τέλος πέθανε, αφού προηγουμένως μία Γερόντισσα το έκανε καλογριούλα και το ονόμασε Ανυσία μοναχή. 

Όταν της έκαναν ανακομιδή τα λείψανά της ευωδίασαν. 

Αυτό είναι σημάδι αγιότητας. 

Βλέπετε πως πληρώνει ο Θεός την υπομονή; 

Εάν γνωρίζαμε τα αιώνια αγαθά, που θα μας χαρίσει ο Πανάγαθος Θεός θα τον παρακαλούσαμε να έχουμε εδώ πάντοτε θλίψεις, βάσανα και πίκρες, για να χαιρόμαστε εκεί αιωνίως. 

Η Εκκλησία μας λέγει ότι, εάν ο άνθρωπος γνώριζε τα αιώνια αγαθά θα υπέμεινε ευχαρίστως όλες τις θλίψεις και τα βάσανα από κτίσεως κόσμου μέχρι της συντέλειας του αιώνος, για αυτά τα ανέκφραστα αγαθά, αλλά επειδή δεν γνωρίζει για αυτό εύκολα απογοητεύεται και εύκολα απελπίζεται.

Στην Κρήτη μία γυναίκα πολύ υπέφερε από τον άνδρα της. 

Ήσαν φτωχοί, πάμφτωχοι. 

Ο άνδρας ήτο καπνιστής μανιώδης και έπινε πολύ. 

Όταν δεν είχε χρήματα για το πιοτό και τα τσιγάρα στη γυναίκα του ξεθύμαινε και πολύ ξύλο της έδινε. 

Μία βραδιά πήγε στο σπίτι του και πολύ χτύπησε τη γυναίκα του. 

Αυτή όμως, Μαρία το όνομα της, υπέμενε γενναίως και όλο την Παναγία επεκαλείτο. 

Τα μεσάνυχτα σηκώθηκε, χτενίστηκε, φόρεσε τα καλά της ρούχα και πλάγιασε, για να μην ξυπνήσει πλέον. 

Απέθανε. 

Όταν, μετά ένα χρόνο, την έκαναν ανακομιδή όλος ο τόπος ευωδίασε. 

Δεν είχαν ακόμη φτάσει σκάφτοντας στα οστά της και μία άρρητος ευωδιά εξήλθε. 

Όταν έβγαλαν τα οστά της γέμισε ο τόπος αρρήτου ευωδιάς. 

Έκλαιγαν όλοι. 

Ο άνδρας της συγκινημένος και αυτός άλλαξε πλέον βίο. 

Σταμάτησε να καπνίζει και να πίνει και έζησε εν ειρήνη και μετάνοια".

Έτσι λοιπόν βραβεύει, έτσι ανταμείβει ο Χριστός εκείνους πού κάνουν υπομονή. 

Μακάρι με τις ευχές του μακαριστού Γέροντος Εφραίμ του Κατουνακιώτη ο Χριστός να χαρίζει την αγία υπομονή του σε όλους μας...

Πηγή (εμείς από την ‎Georgina Georgina)

 

Αφιερωμένο σε όσες ψυχές βασανίζονται...

☆ Γιορτάζει σήμερα ο Προστάτης άγιος των ... Φυσικοθεραπευτών... Το΄ξερες; |Τους αγαπάμε όσο και τους γιατρούς μας. Τεράστιο το έργο τους! Θεραπεύουν και αποκαθιστούν! Και να ξέρατε πόσο σας έχουμε ανάγκη...

 

  ~ γράφει και εύχεται 

ο καθηγητής της "Τέχνης της Φυσικοθεραπείας",

ο εκ των παλαιότερων "συν αυτώ", Γιώργος Τσίγκανος...

* Χρόνια πολλά συνάδελφοι !!! 

Η μνήμη του Προστάτη των Φυσικοθεραπευτών,

 Αγίου Θεράποντα Επισκόπου Κύπρου 

τιμάται σήμερα 14 Μαΐου.

 

Καθιερώθηκε Έφορος 

και Προστάτης των Φυσικοθεραπευτών 

από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος 

στις 8 Ιουνίου του 2018 

ύστερα από αίτημα 

του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών.

Ο Σύλλογος τιμά την ιδιαίτερη 

και ξεχωριστή αυτή μέρα 

και σε ανακοίνωσή του αναφέρει: 

«Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες 

που βιώνουμε όλοι οι φυσικοθεραπευτές 

και ειδικά όσοι βρίσκονται στην “πρώτη γραμμή”,

 πρέπει να αισθάνονται την Θεία Ευλογία 

και την Προστασία του Αγίου Προστάτη. 

Χρόνια Πολλά σε όλους τους Φυσικοθεραπευτές».

✔ Για κάποιον & όχι (μόνο) με κάποιον...

 

|"αμΦ." συμπληρωματικά:

Κι αν δεν γίνεται να είσαι εκεί δίπλα του,

για να του κρατάς το χέρι...

Ξόδεψε λίγη ξεκούραση από το βράδυ σου 

κάνοντας προσευχή

για τον άνθρωπό σου,

γνωστό ή και άγνωστο 

(αν έχεις τα κότσια)...

Όσο αντέχεις.

Να΄σαι σίγουρος πως ο αναγκεμένος σου

θα το εκλάβει σαν παρέα.

Και η ευχή σου 

με έναν παράδοξο τρόπο

θα γυρίσει πίσω σε σένα. 

Και στους δικούς σου...

Σιγουράκι, λέμε.

Δοκίμασέ το 

(αν τολμάς...)

✨ "Η ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή... Χωρίς τον Χριστό θα ήμουν χάλια... Στις δύσκολες στιγμές μου ενατενίζω τον παθόντα και εσταυρωμένο Χριστό. Αυτός πρώτος μετέτρεψε τον δικό Του πόνο σε ευλογία... |Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος συμπληρώνει φέτος τα τελευταία 14 χρόνια μόνιμα στο κρεβάτι, αφού πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος... |Μονάζει στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου στο ακρωτήρι Χανίων.

                 |Τεράστια ευκαιρία για όλους μας 

η έμπρακτη αμΦοτεροδεξιοσύνη 

του αγαπημένου μας π.ΣωΦρονίου! 

Δωρεάν μάθημα...|

Η ΓΑΡ ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ

Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος,
παραχώρησε μια συγκλονιστική συνέντευξη στο Crete TV, με την βοήθεια βλεμματικού συστήματος πληκτρολόγησης.

ΕΡ: Λένε ότι ο πόνος ολοκληρώνει την ύπαρξη. Εσείς το βιώνετε αυτό και πώς;
.
ΑΠ: Ο πόνος είναι ένα μεγάλο σχολείο και διδάσκει την αυτογνωσία η οποία οδηγεί στην αδελφογνωσία και εν τέλει στη θεογνωσία. 

Ο πόνος σε ταπεινώνει και με την ταπείνωση, η καρδιά μας μαλακώνει και ανοίγει στο Θεό και στον συνάνθρωπο μας.
Επικοινωνώ με ανθρώπους σε όλο το κόσμο που υποφέρουν από σωματικές ή ψυχικές ασθένειες.
Με την βοήθεια του Θεού, με την εμπειρία μου στο κρεβάτι του πόνου, τους καταλαβαίνω, έστω και λίγο για να τους πω ένα παρήγορο λόγο, ένα λόγο του Χριστού μας. 

Σήμερα, υπάρχει τόση μοναξιά στον κόσμο και ταραχή και φόβος.
Εμείς οι Χριστιανοί που έχουμε το δώρο Θεού να γνωρίζουμε τον Χριστό πρέπει να μοιραζόμαστε με τον συνάνθρωπο μας την χαρά, την γαλήνη και την αγάπη που είναι ο Χριστός.
Δεν είναι αυτός ο στόχος της ύπαρξής μας, να σωθούμε όλοι;
.
ΕΡ: Τι θα λέγατε σε κάποιον που θέλει να κάνει ευθανασία;
.
ΑΠ: Η ζωή είναι ένα δώρο του Θεού προς όλους μας.
Το καταλαβαίνω αυτό καλύτερα από ποτέ τώρα που είμαι στο κρεβάτι.
Κανείς μας δεν ήρθε στη ζωή με τη θέλησή του.
Οπότε πώς μπορείς να δώσεις ένα τέλος στη ζωή σου, αφού στην ουσία δεν σου ανήκει; 

Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το πρόβλημα της εποχής μας, καλλιεργεί στο σύγχρονο άνθρωπο ένα εγωκεντρικό τρόπο ζωής, αποκομμένο από το κοινωνικό σύνολο,
από την οικογένεια, τη γειτονιά, την πατρίδα κ.λπ. με αποτέλεσμα να θεωρούμε ότι είμαστε ανεξάρτητοι, αυτοκινούμενοι σε αυτό τον κόσμο.
Νομίζω είναι λάθος θεώρηση της ζωής που οδηγεί τον άνθρωπο της εποχής μας από την «αυτοθέωση» στην αυτοκτονία.
Καταλαβαίνω ότι δε θέλει ο ασθενής να γίνει βάρος στους άλλους ή δε θέλει τους αγαπημένους του να τον βλέπουν να υποφέρει.
Είναι πολύ ταπεινωτικό – το ξέρω πολύ καλά. 

Αλλά ο ταπεινός έχει την Βασιλεία του Θεού, όχι ο εγωιστής.
.
ΕΡ: Πιστεύετε ότι εάν δεν είχατε πίστη θα είχατε την ίδια στάση απέναντι στον πόνο;
.
ΑΠ: Χωρίς τον Χριστό θα ήμουν χάλια. 

Υπάρχει ένας άλλος πόνος που είναι οδυνηρότερος του πόνου για τον οποίο μιλούμε.
Και αυτός είναι ο πόνος που νιώθει η ψυχή, όταν της λείπει η παρουσία του Θεού, που ζωογονεί τα πάντα και δίδει νόημα και σε αυτόν τον ανθρώπινο πόνο.
Η απουσία του Θεού από τη ζωή του ανθρώπου σήμερα, είναι ο οδυνηρότερος και πιο αβάσταχτος πόνος.
.
ΕΡ: Στο κρεβάτι του πόνου έρχονται στιγμές που σας κάνει να αμφισβητήσετε το Θεό και την πίστη σας;
.
ΑΠ: Το αντίθετο, με ενώνει με το Θεό και νιώθω την Αγάπη και την παρουσία Του πιο έντονη.
Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν έρχονται και οι στιγμές της ανθρώπινης αδυναμίας.
Ο Χριστιανός χρειάζεται πίστη, ανδρεία, και τόλμη.
Ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει ποτέ.
.
ΕΡ: Πώς μπορεί να γίνει ο πόνος ευλογία ;
Τί μπορεί να σημαίνει «ζωή» όταν είσαι καθηλωμένος στο κρεβάτι του πόνου ;
.
ΑΠ: Ο πόνος και οι δυσκολίες μερικές φορές είναι ανυπόφοροι για τον άνθρωπο.
Αυτές τις στιγμές νιώθω την παρουσία και την παρηγοριά του Θεού πιο έντονα.
Νομίζω και σε αυτά τα δύο ερωτήματα η απάντηση μπορεί να δοθεί από Εκείνον
που κι εγώ τη λαμβάνω στις δύσκολες στιγμές μου, όταν ενατενίζω τον παθόντα και εσταυρωμένο Χριστό.
Αυτός πρώτος μετέτρεψε τον δικό Του πόνο σε ευλογία.
Και η δική Του ζωή πάνω στο Σταυρό δοξάστηκε και παρέμεινε στην ιστορία ως ο Βασιλεύς της Δόξης.
Είναι το πρότυπο και συγχρόνως η ανάπαυση κάθε πονεμένου.
.
ΕΡ: Ποιές είναι οι δυσκολίες της ασθενείας σας ;
.
ΑΠ: Έχω ALS/MND – η ασθένεια του Stephen Hawking.
Δεν έχει θεραπεία.
Είμαι παράλυτος,
μόνο κουνώ τα βλέφαρα και τα χείλη μου.
Δεν καταπίνω, σιτίζομαι από ένα γαστροσωλήνα.
Δεν αναπνέω μόνος μου, παρά μόνο με την υποστήριξη ενός αναπνευστήρα.
Μπορώ να σας πω λεπτομέρειες, αλλά αρκεί να πω ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα χωρίς την βοήθεια κάποιου να με φροντίζει.
Ως λαϊκός ήμουν πολύ ανεξάρτητος σε ένα βαθμό πολύ εγωιστικό.
Τώρα που δεν μπορώ να κάνω το παραμικρό χωρίς κάποιον άλλον,
καταλαβαίνω γιατί ο Χριστός μας δίδαξε να είμαστε ενωμένοι σε ένα σώμα.
Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον, να είμαστε σε μια κοινωνία με τους συνανθρώπους μας.
.
ΕΡ: Πόσα χρόνια βρίσκεστε στο κρεβάτι και πως γίνεται η επικοινωνία;
.
ΑΠ: Είμαι 6 χρόνια μόνιμα στο κρεβάτι.

("αμΦ."επισήμανση: Η συνέντευξη έγινε το 2018. 

Φέτος τα χρόνια έγιναν 14...)

 Επικοινωνώ με ένα σύστημα του υπολογιστή που μου επιτρέπει να γράφω με τα μάτια μου. 

Δόξα τω Θεώ !
Βλέπετε, τί οικονομεί ο καλός Θεός !
.
ΕΡ: Τί θεωρείτε πως κερδίσατε ως το πιο θετικό από την ασθένεια σας;
.
ΑΠ: Χωρίς αμφιβολία, το πιο θετικό είναι η ένωση μου με τον Θεό, που νοιώθω την αγάπη Του να γεμίζει την καρδιά μου.
.
ΕΡ: Η σχέση σας με τους αδερφούς σας στην Ι.Μ. Γουβερνέτου, πώς είναι τώρα με την ασθένεια σας ;
.
ΑΠ: Είμαι πολύ ευλογημένος στην Ι.Μ. Γουβερνέτου.
Είναι ένας άγιος τόπος κάτω από την σκέπη της Παναγίας.
Με την έντονη παρουσία του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη και τόπος μαρτύρων – έχει πολύ χάρη.
Μες στην Θεία Οικονομία έχω ένα πολύ ευλογημένο ηγούμενο, τον γέροντα Ειρηναίο, άνθρωπο του Θεού, γεμάτο αγάπη.
Η αδελφότητα είναι πολύ αγαπημένη με πατέρες ταπεινούς, που κάνουν τον αγώνα τους.
Με φροντίζουν με θυσιαστική αγάπη.
Ένα παράδειγμα για την αγάπη που υπάρχει εδώ :
Ταυτόχρονα ως δόκιμος παρουσιάστηκε η ασθένειά μου.
Διαγνώστηκε ΑLS, μια ανίατη ασθένεια .
Όταν έμαθα ποιά θα είναι η εξέλιξή της είπα στον γέροντά μου ότι δεν θέλω να γίνω βάρος στην αδελφότητα και δεν θα μονάσω.
Όμως ο γέροντας και όλοι οι πατέρες είπαν ότι με θέλουν όπως είμαι.
Αυτή είναι η αγάπη του Χριστού.
.
ΕΡ: Τι θα ήθελες να έλεγες στους τηλεθεατές που σε παρακολουθούν αυτήν την στιγμή, ασθενείς και μη ;
.
ΑΠ: Η ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή.
Με τον Χριστό στο κέντρο της ζωής σας έχετε αγάπη, γαλήνη και η ζωή έχει άλλο νόημα.
Όπως ο άγιος Πορφύριος έλεγε : 

«Ο Χριστός είναι το παν».

ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ.!!!

~ Σχόλιο Ευάγγελος Μωραίτης:

Ο μεγαλύτερος ιεροκήρυκας που γνωρίζω και το ομορφότερο κήρυγμα που έχω ακούσει...

             ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

|πρωτοαναρτήσαμε τέτοιες μέρες το 2018.

  Πριν λίγες μέρες μάθαμε πως ο π.ΣωΦρόνιος μέσα σε όλα όσα έχει, έχει βάλει στην προσευχή του και έναν δικό μας παππούλη, που έχει μπει στο δικό του καμίνι τους 3 τελευταίους μήνες και σΦυρηλατείται μέσα από τον πόνο...

Λίγα χρόνια πριν - και εκείνον αλλά και την υπόλοιπη συνοδεία - τους είχε υποδεχθεί για αρκετές ώρες στο κελί του, εκεί στην υπέροχη Μονή της Κυρίας των Αγγέλων...

✔ Αφού ξυπνήσεις το πρωί και πεις αρκετή ώρα την Ευχή, το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεΦτείς είναι ... |Δες ποιος τα λέει...

 

✔ Εσύ πόσο καιρό περιμένεις;

{Ο Γέρων Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης που εκοιμήθη στις 9 Μαϊου 2019 είχε 23 χρόνια άρρωστος...

Όχι κατά συνηθισμένο τρόπο, αλλά, όπως ανθρωπίνως θα λέγαμε, ούτε ζωντανός (με την έννοια ότι δεν επικοινωνούσε καθόλου) αλλά ούτε και νεκρός.

Η βουλή του Θεού και οι φροντίδες των μοναζουσών στην Ορμύλια όπου βρισκόταν όλα αυτά τα χρόνια του έδωσαν αυτή την παράταση ζωής, που σίγουρα αποτελεί μια ιατρική εξαίρεση.

Είκοσι χρόνια έχουν περάσει από τότε που τον είδα στη μονή για ένα επεισόδιο πνευμονίας:

σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να προβλέψω την μακρά αυτή επιβίωση.

Κάποια πράγματα δεν επιδέχονται επιστημονικές εξηγήσεις...

Κι αν μας έρθει ο λογισμός να αναζητήσουμε το ‘γιατί’ και το νόημα μιας τέτοιας ‘εμπειρίας, ας ανατρέξουμε στο παρακάτω σύντομο κείμενο που κατά συγκυρίαν βρήκα απροσδόκητα στο Διαδίκτυο:}

 

Πηγή κειμένου

Εμείς το βρήκαμε εδώ

[επεξεργασία "αμφοτεροδέξιος"]

|Πρώτη δημοσίευση τέτοιες μέρες το 2019. 

Θα το αναδημοσιεύουμε ξανά και ξανά,

Μήπως και το συνειδητοποιήσουμε κάποτε...

(Και ένας λόγος παραπάνω φέτος,

αφού τυγχάνει να΄χουμε κι εμείς κάποιον πολύ δικό μας

σε μια κατάσταση σχεδόν πανομοιότυπη 

με τον άγιο Γέροντα Αιμιλιανό...

Κι επειδή περιδιαβάζοντας ξανά όλα τα παραπάνω

συνειδητοποιούμε πως δεν μας παίρνει με τίποτα 

να αντιπαραθέσουμε 

τους 3 μήνες του δικού μας 

με τα 23 χρόνια του αγίου Γέροντα...

Γιατί είπαμε:

"Το Αφεντικό" ξέρει μόνο 

πότε είναι το σωστό timing του καθενός...)