Σα σίδερο είχαν δεθεί
με της αγάπης λαύρα
κι έχουν στεφάνι ουράνιο
Τιμόθεος και Μαύρα
Είκοσι μέρες ζήσανε
μονάχα παντρεμένοι
κι είχαν σαν νέοι όνειρα
κι ήταν ερωτευμένοι...
Γεννήθηκαν και έζησαν
μέσα στην Παναπέα
μα σύντομα αναχώρησαν
σε πόλη
πιό σπουδαία...
Στης Θηβαΐδας το νερό
βαπτίστηκαν κι οι δύο
και μπήκαν στων χριστιανών
το ουράνιο βιβλίο
Τρίτο αιώνα γράφτηκε
κι αυτή η μαρτυρία
στην Αίγυπτο που έσφυζε
η ειδωλολατρεία
Ήτανε ο Τιμόθεος
εγγράμματος και νέος
και Αναγνώστης ήτανε
πριν να γενεί ιερέας
Ήτανε φύλακας λοιπόν
των ιερών κειμένων
κι ως Αναγνώστης έδινε
Φώτα των σκοτισμένων...
Έτσι παρασκευάζονταν...
δίδασκε κατηχούσε,
φορούσε το εξωράσο
κι ο κόσμος τον...Τιμούσε
Ήτανε σαν Απόστολος
με Πνεύματος Σοφία
κι ο λόγος του κι η στάση του
είχαν μεγάλη αξία
Έτσι παρατηρήθηκε
απ' τις αρχές του τόπου
διέταξε ο Αρριανός
να συλληφθεί επιτόπου
Του ζήτησε την πίστη του
να αρνηθεί
πως πρέπει
μ' απάντησε πως η καρδιά
δεν του το επιτρέπει...
Να δώσει τα βιβλία του
στον κλίβανο να μπούνε
μα εκείνος αποκρίθηκε
μαζί του ας καούνε!
Με πυρωμένο σίδερο
τα αυτιά του τα τρυπάνε,
μα ακόμα δεν τους απαντά
σ' αυτό που του ζητάνε...
Κι ενώ απ' τη θερμότητα
βγαίνουν τα μάτια τ' έξω
λέει " Δεν με λυγίζετε
κι άλλο μπορώ ν' αντέξω"
Του Αϊ Γιώργη τον τροχό
έχουν για εκείνον φέρει
έτοιμο να τον κάνουνε
πολύ να υποφέρει
Με τα μαχαίρια του τροχού
να κόβουν το κορμί του
Δοξάζει Τον Δημιουργό
με την ταπείνωση του...
Ανάποδα τον κρέμασαν
και στο γλυκό του στόμα
βάζουνε ξύλο και φωνή
να μην ακούνε ακόμα!
Του δένουν πέτρα στο λαιμό
να του 'ρχεται ασφυξία
μα για εκείνον όλα αυτά
έχουν περίσσια αξία!
Φέρνουνε τη γυναίκα του
την πολυαγαπημένη
οι ραδιούργοι γνωρίζαν
πως είναι ερωτευμένοι...
Ακούει τη φωνίτσα της...
κι εκεί ίσως να λυγίσει...
μα η Μαύρα για το δίλημμα
του έχει μία λύση...
"Κρατήσου παλικάρι μου
μη με υπολογίσεις
μαζί σου ως το θάνατο
θα 'μαι και μη λυγίσεις
Της ξεριζώνουν τα μαλλιά
τα αγγελοχτενισμένα
τα κοντυλένια δάχτυλα
της κόβουν ένα ένα
Σα να 'τανε κοτόπουλο
να την ξεπουπουλιάσουν,
τη ρίχνουν σε βραστό νερό
για να την εκβιάσουν
Μα δε φελά ο κόπος τους
βγαίνει σαν περιστέρα
ολόλευκη και ζωηρή
σαν του Γενάρη μέρα
Ο έπαρχος Αρριανός
του κακομοίρη δούλος
διέταξε να σταυρωθούν
να φρίξει ο κόσμος ούλος!
Δύο κορμιά με μιά καρδιά,
με γάμο ευλογημένα...
σαν πιτσουνάκια Στο Χριστό
τα είχανε ταμένα...
Σε δύό Σταυρούς αντικριστά
τους Σταύρωσαν οι πλάνοι
χωρίς καρφιά για να το ζουν
το σφάλμα που 'χαν κάνει...
Στους σταυρωτές για έλεος
δεν έβγαλαν μιά λέξη
ξεψύχησαν στης δέκατης
μέρας την πρώτη φέξη
Το μόνο που αντάλλαξαν
ήταν αγάπης λόγια
και προσευχές που γύριζαν
σαν να 'ταν κομπολόγια...
Στάθηκαν στα μαρτύρια
μ' υπομονή τελεία
του παραδείσου βλέπανε
τη νέα τους οικία...
Κι ο χρόνος της υπομονής
γινότανε νεράκι
κι έφευγε να πιαστούν ξανά
χεράκι με χεράκι...
Στις τρεις Μαΐου πέταξαν
στου ουρανού τον χώρο
τις Άγιες μεσιτίες τους
για μας κάνουνε δώρο
Στο Μαχαιράδο κάθονται
τη Ζακύνθο προσέχουν
εκεί που τη Θαυματουργή εικόνα
τους κατέχουν
Και τη Λευκάδα απ' το παλιό
το Κάστρο προστατεύουν
οι επισκέπτες τους τιμούν
κι οι ντόπιοι τους λατρέυουν
Στη Λεμεσό την κάρα της
έχουνε στο Κοιλάνι
την Άγια Μαύρα την τιμούν
με καραβιές λιβάνι!
Και συναντιέται στο λαό
το όνομα Μαυρέττα
της τάζουνε να παντρευτούν
και να της παν' κουφέτα
Έχουν την ειδικότητα
να ευλογούν τη μήτρα
και όσων ζητούν ταίρι να βρουν
κάνουν την προξενήτρα!
Αν είχε τ' Άσπρο μιά γιορτή
θα ήτανε της Μαύρας
τέτοια γυναίκα θα 'θελε
να έχει κάθε άντρας
Κι αντίστροφα γι' άντρα να βρει
μιά συνετή γυναίκα
σαν τον Άγιο Τιμόθεο
στους χίλιους θα 'ναι δέκα
Χαρά σ' αυτόν που θ' αγαπά
μέχρι το θάνατο του
και σύζυγο και Τον Χριστό
όπως και Τον Σταυρό του!
Ελένη Ζεακη
|"αμΦ." ΥΓ:
Γιατί κ. αμΦοτεροτέτοιε μας, σε μια μέρα που γιορτάζουμε ένα από τα πιο δεμένα ζευγάρια όλων των εποχών, τον Τιμόθεο και την Μαύρα, μάς μοστράρεις μοναχά εκείνη;
Για 2 κυρίως λόγους, αδερΦέ:
Ο πρώτος γιατί η ανθρωπότητα, στα μάτια τα δικά μου δείχνει να ψάχνει εναγωνίως γυναίκες ακέραιες και τελικά αγίες, δίπλα σε άντρες ξεχωριστούς και Άγιους, όπως ο Τιμόθεος.
Χωρίς αυτές η σταθερότητα των αντρών, τις περισσότερες φορές, πάει περίπατο πολύ γρήγορα.
Και το ελκυστικό στην περίπτωση των γυναικών (εννοείται και των ανδρών), δεν έγκειται φυσικά μόνο στην εξωτερική ομορφιά, αλλά κυρίως στο θαρραλέο του χαρακτήρα, στην ισορροπία των συναισθημάτων, στη συμπόρευση στη διάρκεια της κοινής ζωής τους ακόμα και με τα ελαττώματα του αγαπημένου, στο απροϋπόθετο της αγάπης τους.
Προσόντα από μόνα τους πολύ σπανιότερα από την έξω ομορφιά του ποτηρίου, που δεν είναι δύσκολο να την βρει κάποιος.
Τα προσόντα αυτά (θα έπρεπε να) είναι πολύ περισσότερο επιθυμητά από κάθε άλλη "προίκα".
Για όσο διαρκέσουν.
Για 20 μέρες;
Για 20 χρόνια;
Κι αν είσαι όχι τυχερός, αλλά ευλογημένος, ίσως και για μια αιωνιότητα.
Και ο δεύτερος λόγος είναι γιατί αυτήν την εικόνα ένας Αγιορείτης μοναχός, στα πρώτα του αγιογραφικά βήματα, έστειλε ως δώρο σε ένα ζευγάρι που γνώριζε πώς για κάποιο λόγο την ευλαβούνται ιδιαίτερα.
Και είχε δίπλα της κι ένα άλλο άγιο παλικάρι, που γιορτάζει κι εκείνο σε λίγες μέρες.
( Ένα παράξενο πράγμα μ'αυτόν τον μοναχό.
Όλο μπροστά μας τον βρίσκουμε.
Καλά, δεν κοιμάται καθόλου; )
Αυτά.
Την ευλογία και των 2 τους και το παράδειγμα τους, καθημερινά μπροστά μας, να έχουμε.-
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
[και η Αγάπη ουδέποτε εκπίπτει...]
☆ Κι αν θες παραπάνω για αυτό το Άγιο ζευγάρι...
