|Κάποιοι τρελοί, μάλιστα, λένε να πάνε απόψε...
Όσιος Δαυίδ είν' αυτός!
Δεν είναι "παίξε - γέλασε"...
Σε περίπτωση που θα' θελες και θα μπορούσες..
Μέχρι τη Δευτέρα πάντως προλαβαίνεις.-
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026
[... Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, που ήταν μικρό παιδάκι στην ιερή εικόνα, άπλωσε το χεράκι, πήρε το ψωμί από τον 5χρονο Ονούφριο και όπως μάζεψε το χεράκι του μαζί με το ψωμάκι, εξαφανίστηκε το ψωμί μέσα στην εικόνα...
Υπάρχει ένα θαυμάσιο γεγονός από τη ζωή του Αγίου Ονουφρίου, τον οποίο εορτάζει η εκκλησία μας στις 12 Ιουνίου.
Όταν λοιπόν ήταν πολύ μικρός, 5-6 ετών, και ζούσε στο Κοινόβιο, συνέβη το εξής:
Ως μικρός που ήταν, έτρωγε συχνότερα από τους άλλους πατέρες.
Όταν πεινούσε, έτρεχε στον τραπεζάρη και του ζητούσε ψωμί, ελιές, φρούτα….
Κάποτε όμως ο τραπεζάρης πρόσεξε ότι έπαιρνε συχνότερα ψωμί και εξαφανιζόταν.
– Κάποιο ζωάκι μάλλον θα ταΐζει, σκέφτηκε.
Αυτό συνεχίστηκε για καμιά εβδομάδα.
– Ας πάω να δω, είπε μέσα του ο τραπεζάρης, που τα πηγαίνει αυτά που του δίνω.
Πράγματι,τον παρακολούθησε και τον είδε να μπαίνει στο Καθολικό της Μονής και να κλείνει πίσω του την πόρτα.
Έτρεξε γρήγορα στο παράθυρο και μ’ αυτά που είδε, γούρλωσαν τα μάτια του…
Ο μικρός κουβέντιαζε με το βρέφος Ιησούς, που ευρίσκετο στην αγκαλιά της Θεοτόκου, στην εικόνα του Τέμπλου!
-Σου έφερα και σήμερα ψωμάκι, έλεγε στον Χριστούλη, μια και δε Σε ταΐζει κανείς…ούτε και η μαμά Σου…
Και άπλωσε το χέρι και Του έδωσε μια φέτα ψωμί..
Και ο Κύριος Ιησούς Χριστός, που ήταν μικρό παιδάκι στην ιερή εικόνα, άπλωσε το χεράκι, πήρε το ψωμί και όπως μάζεψε το χεράκι του μαζί με το ψωμάκι, εξαφανίστηκε το ψωμί μέσα στην εικόνα.
Ευθύς αμέσως ο τραπεζάρης, με την ψυχή γεμάτη έκπληξη και δέος, έτρεξε στον Ηγούμενο και του διηγήθηκε τι συνέβη.
Τότε ο Ηγούμενος του έδωσε εντολή να μην δώσουν του παιδιού καθόλου ψωμί, αλλά όταν παρακλητικά θα ζητούσε, να του λέγουν:
– Να πας να ζητήσεις και να σου δώσει ψωμί Εκείνος, τον οποίον μέχρι χθες εσύ τάιζες.
Την επομένη ημέρα, βλέποντας ο μικρός Ονούφριος ότι δεν του δίδουν ψωμί και τον στέλνουν να ζητήσει από Εκείνον, που μέχρι τότε έτρεφε, έτρεξε αμέσως στην Εκκλησία και πηγαίνοντας μπροστά στην εικόνα είπε στον Χριστούλη:
– Χριστούλη μου, δεν μου δίνουν ψωμάκι και μου είπαν να Σου πω να μου δώσεις από το δικό Σου.
Τώρα, που θα το βρεις Εσύ, δέν ξέρω!
Και ω του θαύματος! άπλωσε το μικρό Του χεράκι το βρέφος Ιησούς από την αγκάλη της Παναγίας Μητρός Του, και του έδωσε ένα τεράστιο ψωμί, τόσο μεγάλο, που δεν μπορούσε να το σηκώσει!
Μοσχομύριζε δε τόσο πολύ, που το ουράνιο αυτό άρωμα απλώθηκε όχι μόνο μέσα στον Ναό, αλλά και σ’ όλο το μοναστήρι και στον γύρω τόπο.
Έκπληκτοι και έκθαμβοι οι μοναχοί από τα γενόμενα, είδαν τον πενταετή Ονούφριο να βγάζει τον τεράστιο αυτό άρτο έξω, μετά πολλού-πολλού κόπου.
Έτρεξαν δύο μοναχοί να βοηθήσουν, αλλά ήταν πολύ βαρύς!
Για πολλές ημέρες έτρωγαν, έτρωγαν, χόρταιναν, αλλά ο ουράνιος άρτος ήταν και παρέμενε αδαπάνητος.
Είναι αυτό, που έχει βεβαιωτικά η Εκκλησία μας στη Θεία Λατρεία:
»Ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος».
Από τότε ευλαβούντο πολύ τον μικρό Ονούφριο, διότι εγνώριζαν πλέον ότι με την αύξηση της ηλικίας του θα αυξάνετο και η αγιότης του.
Θα εγίνετο ένας μεγάλος Άγιος όπως και έγινε.
Από τέτοιον όμοιο ουράνιο άρτο ετρέφετο ο Άγιος Ονούφριος, όταν για εξήντα ολόκληρα χρόνια ζούσε στην έρημο...
~ από το απίθανο βιβλίο "Εμπειρίες κατά την Θ. Λειτουργία", π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου
(παρήγγειλέ το εδώ )
panagiapalatiani
|εμείς από τον Ηλια Καλλιωρα
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026
.JPG)
Ο Άγιος της Αφρικής που εξακολουθεί να φωτίζει καρδιές
Με ιδιαίτερη
επιτυχία και θερμή συμμετοχή του κοινού πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 7
Ιουνίου μια εκδήλωση-αφιέρωμα στον νεοκαταταγέντα άγιο Χρυσόστομο
Παπασαραντόπουλο, τον πρωτοπόρο ιεραπόστολο της Αφρικής, μια μορφή που
συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει με το παράδειγμα της αυτοθυσίας και της
ανιδιοτελούς προσφοράς του.
Η εκδήλωση
πραγματοποιήθηκε στη φιλόξενη αίθουσα της ΓΕΧΑ Αμπελοκήπων στο πλαίσιο της
λήξης των εργασιών του Τομέα Επιστημόνων του Συλλόγου «Ο Μέγας Βασίλειος»,
σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Έαρ.
Κεντρικοί ομιλητές
ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας κ. Θεοδόσιος, εκπρόσωπος της
ζώσας ιεραποστολικής μαρτυρίας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Αφρική, και ο
αγιορείτης ιερομόναχος π. Θεολόγος Χρυσανθακόπουλος, οι οποίοι με λόγο
γλαφυρό παρουσίασαν τη ζωή, τους αγώνες και το πνευματικό μεγαλείο του νέου
Αγίου της Εκκλησίας μας.
Μέσα από τα όσα
μοιράστηκαν με το κοινό, ανέδειξαν τη μοναδική προσωπικότητα του αγίου
Χρυσοστόμου, ο οποίος, σε ηλικία κατά την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι
αναζητούν την ανάπαυση, επέλεξε τον δρόμο της θυσίας και της προσφοράς. Με
ακλόνητη πίστη στον Θεό και φλεγόμενος από αγάπη για τον συνάνθρωπο, αφιερώθηκε
ολοκληρωτικά στην ιεραποστολή της αφρικανικής ηπείρου, θεμελιώνοντας έργο που
εξακολουθεί να καρποφορεί μέχρι σήμερα.
Ιδιαίτερη συγκίνηση
προκάλεσαν οι αναφορές στις δυσκολίες, τις στερήσεις και τις δοκιμασίες που
αντιμετώπισε ο Άγιος, αλλά και στην ανεξάντλητη δύναμη ψυχής με την οποία τις
υπερέβη.
Την εκδήλωση
πλαισίωσε μουσικά η Βυζαντινή χορωδία της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσεως,
προσδίδοντας έναν κατανυκτικό αλλά και πανηγυρικό χαρακτήρα στο αφιέρωμα.
Να σημειωθεί ότι η
ίδια εκδήλωση πραγματοποιήθηκε –με επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή κόσμου– και
στη Λαμία, με πρωτοβουλία της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας. Ανταπόκριση
μπορείτε να δείτε εδώ.
Από τις εκδόσεις
Έαρ, κυκλοφορούν δύο βιβλία για τον άγιο Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο, τα οποία
και προβλήθηκαν στις δύο εκδηλώσεις:
«Άγιος Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος: «Κάμε το σημείον του
σταυρού και ξεκίνα»
«Ο άνθρωπος του Θεού: ο άγιος Χρυσόστομος
Παπασαραντόπουλος»
Μπορείτε να τα
βρείτε εδώ.
Δείτε φωτογραφίες από την εκδήλωση
♡ Και εν μέσω της γιορτής του Αγίου Γιατρού μας Λουκά, κάποια αδέλφια μάς θυμίζουν πως πέρασαν 10 χρόνια ακριβώς, από τη μέρα που η Γεωργία μας ανέβηκε με μιας "στον άλλο κόσμο τον επάνω"...
Να σας εξομολογηθώ, αφιλτράριστα όπως πάντα,
πως την έζησα μόνο 2 και κάτι χρόνια από κοντά,
αλλά δεν
την χόρτασα.
Από την άλλη όμως,
πόσο ευγνώμων πρέπει να νιώθει κάποιος
που έζησε έστω και για τόσο λίγο έναν άνθρωπο
που είχε "όλο τον κόσμο στα πόδια του",
αλλά δεν του έφτανε.
Γιατί ο κόσμος όσο μεγάλος και λαμπερός κι αν φαίνεται,
δημιούργημα είναι.
Η Γεωργία μας είχε βάλει πλώρη για το αδιανόητο
για τους περισσότερους από μας.
Να τα περιφρονήσει όλα για να φτάσει στο Απόλυτο,
στο Δημιουργό των πάντων.
Κι αν κάποιες και κάποιοι από σας
αγαπάτε τόσο πολύ τον "αμΦοτεροδέξιο",
να ξέρετε πως χρωστάτε (χρωστάμε)
πολλά στη Γεωργία μας για την εδραίωσή του...
Ήταν δίπλα από την αρχή της δημιουργίας του
και ήταν ίσως η πρώτη που τον στήριξε,
τον ενθάρρυνε και τον πίστεψε πιο πολύ από όλους,
σίγουρα περισσότερο και από μένα τον
ίδιο...
Ήταν πιθανότατα η πρώτη πραγματικά "αμΦοτεροδέξια"
με την κυριολεκτική έννοια,
που γνώρισα.
" - Δεν έχουμε
φάει κάτι σήμερα, αλλά τι πειράζει;
Αφού προχθές είχαμε πάει ξανά στο Λοιμωδών
και φάγαμε εκείνο το φοβερό ιμάμ
που΄φτιαξαν με τα χεράκια τους
η Αργυρώ και η Κωνσταντίνα.
Μια βδομάδα μπορεί να με κρατήσει εκείνο το φαγάκι...
Και το βράδυ θα πάμε και στην Αγρυπνία...
Και μεθαύριο που εσύ θα είσαι στο σχολείο
θα περάσει στις 5 το πρωί
ο Θοδωρής μου (ο Αθερίδης)
να πάμε στη Θ.Λ.
στον παππούλη (τον Ανανία)...
Τι άλλο να ζητήσω;
Όλα μας τα δίνει ο καλός Θεός...
Θα ήθελα βέβαια να πάω να πέσω στο χώμα
που σκεπάζει τον τάφο του Αγιούλη μας στη Σουρωτή,
αλλά που να
βρεθούν τα ναύλα;
Και την Αγία Ακυλίνα και την Αγία Κυράννα
θα ήθελα να προσκυνήσω
στην Όσσα.
Αλλά ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ!"
Και ήρθε εκείνη η καλή της φίλη-αδερφή
και πήγανε μαζί στα μέρη που επεθύμησε η Γεωργία μας
και το χωματάκι από τον τάφο του Αγίου Παππού μας
που μου' φερε ενθουσιασμένη τότε...
...μαζί με την εικόνα από τις αγίες,
τα'χω ακόμα εκεί με τους Φίλους μας
και τα άγια Λειψανάκια τους...
Γιατί εκεί ανήκουν.
Καλή της ώρα εκεί στα
ψηλά και στα όμορφα που βρίσκεται...
Όσο ζω δεν μπορώ (και
δεν θέλω) να την ξεχάσω.
Καλήν αντάμωσην,
Γεωργία μου...
~ σ.Β.Γ. ΥΓ:
Για όσους δε γνωρίζουν ποια ήταν (και είναι...)
Μια από τις πρώτες "συν αυτώ"...
Μια ξεχωριστή κοπέλα, απίστευτα ταλαντούχα στην τέχνη, που
αρχικά διάλεξε, την ηθοποιϊα και την σκηνοθεσία.
Όσοι είναι του
"χώρου" της, ξέρουν καλά τι λέμε...
Μόνιμα μ΄ένα χαμόγελο.
Όταν όμως η πνευματική της πορεία και η ολοκληρωτική πια
συμπόρευσή της με Τον Χριστό δεν της επέτρεπαν να κοιμάται με ήσυχη την
συνείδησή της, έβαλε μια τελεία πάνω στο απόγειο της καλλιτεχνικής της φήμης,
με τα εκατομμύρια να σφυρίζουν δελεαστικά δίπλα της...
|όποιος δεν κουράστηκε και θέλει κι άλλα για τη Γιωργία μας,
ας ανατρέξει εδώ...
📍 Άγιος Λουκάς Κριμαίας • μνήμη 11 Ιουνίου 1961-2026 • 65 έτη από την κοίμηση του Αγίου Λουκά
Ο
Βαλεντίν από παιδί
αγάπη
είχε στο χρώμα
κι έκανε
μιά ζωγραφιά
και την
ψυχή του ακόμα!
Είχε
πατέρα Πολωνό
και μάνα
απ' τη Ρωσία
από αυτήν
διδάχθηκε
ζωή να
έχει οσία
Είχε
αγάπη Στο Θεό
και τα
παιδιά της ξέρουν
να
βοηθούν τους άπορους
και όσους
υποφέρουν
Σαν ήταν
δώδεκα χρονών
άλλη ζωή
θ' αρχίσουν
απ' την
Κριμαία πιο καλά
στο Κίεβο
να ζήσουν
Τελειώνει
την Καλων Τεχνών
μα για
γιατρός θα πάει
να
υπηρετεί τον άνθρωπο
που τόσο
αγαπάει
Στα
είκοσιέξι αποφοιτά
μ' άριστα
το τελειώνει
παίρνει
τρεις ειδικότητες
τον κύκλο
ολοκληρώνει
Αρχίζει
να εργάζεται
κι
Εθελοντής θα γίνει
στου
Ρωσοϊαπωνικού
πολέμου
την οδύνη
Μιά
νοσοκόμα του κεντά
στολίδια
στην καρδιά του
ήταν αυτή
που γέννησε
τα
τέσσερα παιδιά του
Μες στην
ασχήμια βρέθηκαν
ο
Βαλεντίν κι Άννα
μα 'κάναν
όνειρα πολλά
κι είχαν
ουράνια πλάνα
Εργάζεται
ως χειρουργός
εκδίδει
μιά μελέτη
που είναι
ακόμα ζωντανή
και στα
δικά μας έτη!
Η Άννα
φυματίωση
κολλά και
τον φοβίζει
και πάνε
εκεί που πιο καλά
μπορεί να
τη φροντίζει
Φτάνουνε
το δεκαεπτά,
σε
χρόνους δυό τη χάνει
και η
Τασκένδη τ' όρισε
στο
μέλλον τι θα κάνει...
Απ' τη
Σοφία άρχισε
να
γράφεται η πορεία
που τ'
αναθρέφει τα παιδιά
και
θα'χει ελευθερία...
Γράφει
για εκείνη στοργικά
ήταν σαν
μάνα πρώτη
πως τα
παιδιά χάρη σ' αυτήν
γίναν
σωστοί ανθρώποι
Εκείνος
πήρε τα κλειδιά
της τότε
Εκκλησίας
που
σφράγισε το καθεστώς
μιάς
άναρχης Ρωσίας
Έσπασε
κάθε εμπόδιο
κι έγινε
ιερέας
και
λειτουργός και χειρουργός
Του
Πνεύματος φορέας
Χωρίς
καμιά εξαίρεση
στρατιώτες
χειρουργούσε
στο
καθεστώς να ενεργεί
με Το Θεό
ζητούσε
Έκανε το
καθήκον του
σαν
ιατρός στ' αλήθεια
το
πρόβλημα τους ήτανε
η Άγια
του συνήθεια...
Με
προσευχή εγχείρηση
έκανε
μπρος σ' εικόνα
τους
ασθενείς του σταύρωνε
μ' ιώδιο
στο σώμα
Παρόλο
που κατάφερε
να του το
επιτρέψουν
σύντομα
τα νυστέρια του
στο σώμα
του θα στρέψουν...
Ωστόσο
γίνεται Λουκάς
τα
κοσμικά αφήνει
κι απο
ιερομόναχος
Επίσκοπος
θα γίνει
Μες στο
πανεπιστήμιο
διδάσκει
Ανατομία
και μ'
ευφυή Χειρουργική
φέρνει
καινοτομία
Τίποτα δε
λογάριασαν
απ' τις
ευεργεσίες
τους
έκαιγε το ράσο του
κι οι
τόσες λειτουργίες
Ήταν πολύ
αγαπητός
μες στους
ναούς χιλιάδες
διαπίστωναν
για χάρη του
στέκονταν
σε αράδες
Να
ξεριζώσουν το δεντρί
της
πίστης απ' τη ρίζα
πρέπει
αυτός να διωχθεί
κι όσοι
τον 'ποστηρίζαν
Έτσι τον
συλλαμβάνουνε
του
ξύρισαν τα γένια
του πήραν
τ' ιερατικά
να νιώθει
τιποτένια...
Για δέκα
χρόνια άντεξε
π' άλλος
θα 'ταν στο χώμα
ξυλοδαρμούς
και απειλές
για τα
παιδιά του ακόμα
Διώχθηκαν
και πεινάσανε
χλευάστηκαν
κι εκείνα
τη μάνα
απειλήσανε
πως θα
βρεθεί στο μνήμα
Μα εκείνη
η Άγια ψυχή
πνευματικά
μιλούσε
πότε δεν
εφοβήθηκε
πως τα
παιδιά φυλούσε...
Τρέχαν
συχνά στη φυλακή
να τόνε
συναντήσουν
μα μόνο
για εκβιασμό
να πάνε
θα τ' αφήσουν...
Ο Άγιος
πατέρας τους
λέει
" να μ' αρνηθείτε "
να μη σας
κάνουνε κακό
μακριά
μου θα σωθείτε...
Σπαράζουνε
τα μέσα σου
και η
καρδιά ραγίζει
όταν τον
Άγιο Λουκά
το είναι
σου γνωρίζει
Για τρία
χρόνια στέλνεται
και σ'
εξορία ακόμη
στο
πουθενά σκεφτήκανε
ίσως ν'
αλλάξει γνώμη
Στη
Σιβηρία χειρουργεί
τους
ντόπιους συγυρίζει
και
λειτουργεί αφού εκεί
κανείς
δεν τον γνωρίζει
Πάλι τον
συλλαμβάνουνε
με
ψεύτικα στοιχεία
αφού
'τανε αγαπητός
στου
χάρου τα αρχεία...
Άλλη
εξορία δεύτερη
μες στο
τριάντα ένα
γενναία
στέκει ο Άγιος
με
δισταγμό κανένα
Και το
τριάντα τέσσερα
καταβασανισμένος
πίσω
γυρίζει άρρωστος
και
κατακουρασμένος
Παρόλα
αυτά δοκίμιο
σπουδαίο
θα εκδόσει
αφού Η
Χάρη Του Θεού
Το Φως
Της του 'χει δώσει...
Των
πυογόνων μέθοδους
λοιμώξεων που αρμόζουν
να
χειρουργούνε οι γιατροί
και
σήμερα εφαρμόζουν!
Τα
ιατρικά Δοκίμια
που ήτανε
διαμάντια
καθόλου
δεν τους έδωσαν
Το Φως
αυτό στα μάτια
Αντίθετα
τους έκαιγε
που 'χε
Θεού χατίρια
πάλι τον
συλλαμβάνουνε
για πιο
σκληρά μαρτύρια
Έτσι το
τριανταεπτά
θέλουν να
ξεμπερδεύουν
μέρες και
νύχτες δεκατρείς
άϋπνο τον παιδεύουν
Ο
οργανισμός του έδειχνε
πως είχε
καταρρεύσει
άνθρωπος
να μην κοιμηθεί
δυό
βράδια δε θ' αντέξει
Πάλι
καταδικάζεται
σε τρίτη
εξορία
για πέντε
χρόνια στέλνεται
ξανά στη
Σιβηρία
Έχει
ξεσπάσει ο δεύτερος
παγκόσμιος
και ξέρει
άνθρωποι
αβοήθητοι
φεύγουνε
κι υποφέρει
Σκέφτεται
την πατρίδα του
και μέσα
του παλεύει
στέλνει
λοιπόν επιστολή
τους λέει
πως χρησιμεύει
Από
ανάγκη πείθονται
τον
χρησιμοποιούνε
χιλιάδων
σώζει τις ζωές
και τότε
τον τιμούνε!
Βραβείο
Στάλιν κέρδισε,
φαίνεται
δεν τον νοιάζει
εκείνος
μένει πάμπτωχος
το έπαθλο
μοιράζει
Θα γίνει
Αρχιεπίσκοπος
τέτοιο
βραβείο παίρνει
απ' Τον
Ουράνιο Κριτή
που στην
ψυχή του φέρνει!
Ο Μόνος
Συγχωρητικός
Γιατρός
Θεός κι Αγάπη
φαίνεται
στ' Αγίου Λουκά
το
πρόσωπο που λάμπει!
Γερνάει
και τυφλώνεται
μα βλέπει
κάθε έναν
γιατί τα
μάτια της καρδιάς
τα 'χει
καθαρισμένα...
Και τα
παιδιά του πρόκοψαν
στα
χνάρια του βαδίσαν
όλα τους
γίνανε γιατροί
κι
ανθρώπους βοηθήσαν
Είχε
προειδεί το τέλος του
κι έτσι
θα βασιλέψει
το εξήντα
ένα ο Άγιος
στους
ουρανούς θα φέξει!
Έντεκα
Ιούνη ήτανε
που οι
άγγελοι τον παίρνουν
στον χώρο
του διαστήματος
σαν Άγιο
Φως τον φέρνουν...
Τα άστρα
γονατίζουνε
Το Φως
του προσκυνούνε
τέτοιο
αστέρα πιό λαμπρό
ξέρουνε
δε θα δούνε
Τι να
μπορέσει απ' αυτά
που
κάνεις να γραφτούνε...
τα
θαύματα σου δε χωρούν
σ'
ανθρώπου νου να μπούνε...
Ξέρουν
πως είσαι ζωντανός
μέσα σε
χειρουργεία,
μα
χειρουργείς αν χρειαστεί
και μες
σε καφενεία!
Είσαι
προστάτης ορφανών
και κάθε
αδικημένου
του
πληγωμένου η θαλπωρή
και του
ξενιτεμένου...
Ζουλώντας την καθεμιά,
πάμε στη συγκεκριμένη περίοδο
ή σε μία ρήση
του Αγίου μας...
Την ευχούλα του να έχουμε όλοι μας...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)