✨ "Έχετε προσέξει, καμιά φορά, τα μικρά παιδάκια, τα αθώα, τα ανέγγιχτα παιδάκια, όταν βάλεις κάτι μπροστά τους που τους αρέσει, πώς ανοίγουν αμέσως τα μάτια τους σαν τον γαλάζιο ουρανό, πώς ανοίγουν τα χέρια τους και χτυπούν παλαμάκια και πηδούν από την χαρά τους; Έτσι θα κάνετε και σείς, όταν νοιώσετε την γλύκα που έχει η μυστική ένωση με τον Χριστό...

ΟΤΑΝ ΤΟ ΝΟΙΩΣΕΤΕ ΘΑ ΜΕ ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ!

 ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ ΚΙ ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΙΝΑΙ

 ΜΥΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΝΩΝΕΣΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ...

    ... Όταν νοιώσετε πόσο εύκολο είναι, 

αλλά και πόσο αληθινό,

 μυστικά να ενώνεσαι με τον Θεό.

Όταν το δοκιμάσετε, θα με θυμηθείτε. 

Θα πλημμυρίσει η καρδιά σας από αισθήματα χαράς 

και θα φωνάξετε και σεις 

μαζί με το άγιο Συμεών το Νέο Θεολόγο:

"Πέστε μου, μάταιοι άνθρωποι, 

που ζείτε μέσα στην ψευτιά, 

εάν ξέρετε έναν 

που έβαλε μέσα στην καρδιά του τον Χριστό, 

εάν πλέον χρειάζεται κάτι άλλο 

από ό,τι υπάρχει στον ουρανό και στην γη".

    ● Μακαριστός (άγιος) Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης.

      |εμείς από τον Σπύρο Κοντογούρη

✨ Αγία Λυδία η Φιλιππισία, η πρώτη Ελληνίδα Χριστιανή! |Τεράστια τιμή για τις γυναίκες...

 

  |Αντί άλλων ευχών για τις σήμερα εορτάζουσες!

[Και μια παραπάνω ευχούλα για μια πανέμορΦη Λυδία, για την οποία προσδοκούμε τα καλύτερα αποτελέσματα...]

Ο Απόστολος Παύλος βρίσκεται εις την Τρωάδα με τους συνεργάτες του. 

Βλέπει σε όραμα ένα Μακεδόνα να του λέγει

 «Διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησαν ημίν» (Πράξ. 16,9).

Η έκκληση Μακεδόνα που τον καλεί να πάει εις την Μακεδονία για να τους βοηθήσει. 

Αλήθεια τι είδους βοήθεια θα μπορούσε να παράσχει ο απόστολος Παύλος παρά το κήρυγμα της Αληθείας. 

Ο Απόστολος το όραμα ως θεϊκό μήνυμα και αποφασίζει να μεταβεί στην Ελλάδα. 

Με τους εκλεκτούς συνεργάτες του Τιμόθεο, Σίλα και Λουκά φθάνει με καράβι εις την Νεάπολη (σημερινή Καβάλα) και από κει οδηγούνται εις τους Φιλίππους.

Εις την πόλη των Φιλίππων ζει μια κοπέλα καταγομένη από τα Θυάτειρα της Μ. Ασίας ονόματι Λυδία που ασκεί το επάγγελμα του εμπόρου πορφύρας και κερδίζει αρκετά χρήματα.

 Ήταν ειδωλολάτρισσα, αλλά η αγνή καρδιά της δεν της επέτρεπε να προσκυνεί και να δοξάζει θεούς και θεές που μεταξύ τους μαλώνουν, πορνεύουν και μοιχεύουν. 

Επαναστατεί και αναζητεί μια πνευματική θρησκεία, στρέφεται προς τον Ιουδαϊσμό. 

Συχνάζει στις συναγωγές και μαθαίνει τον νόμο και τους προφήτες που προφητεύουν την έλευση του Μεσσία. 

Πηγαίνει στις όχθες του ποταμού Ζυγάκτου όπου προσεύχονται οι ιουδαίοι. 

Η καρδιά της αναζητά τον Μεσσία. 

Οι δουλειές της δεν στέκονται εμπόδιο, είναι συνεπής εις τις υποχρεώσεις ως προσήλυτος του Ιουδαϊσμού. 

Περιμένει, αναζητά τον μεσσία.

Ο μεσσίας δεν άργησε να την επισκεφθεί.

Φθάνοντας ο Παύλος εις τους Φιλίππους με τους εκλεκτούς συνεργάτες οδήγησαν τα βήματά τους εις τις όχθες του ποταμού Ζυγάκτου. 

Εκεί πήγαιναν οι Ιουδαίοι, οι οποίοι αποτελούσαν τον πρώτο στόχο των αποστόλων γιατί βρίσκονταν πιο κοντά στον χριστιανισμό ως οπαδοί μονοθεϊας.

 Κάποιο Σάββατο, λοιπόν, ο Παύλος κηρύττει την νέα θρησκεία, μιλά για τον Μεσσία και τους προφήτες. 

Εις το πρόσωπο του Χριστού είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας. 

Τα διαβάσματά της και οι προφητείες που άκουγε εις την Συναγωγή έγιναν πραγματικότητα. 

Οι καρδιές και άλλων Ιουδαίων σκίρτησαν από τα λόγια του Παύλου. 

Η καρδιά της φλέγεται και ζητά αμέσως να βαπτιστεί. 

Ας τα διαβάσουμε καλύτερα πως τα περιγράφει ο ευαγγελιστής Λουκάς: 

«Και τις γυνή ονόματι Λυδία, πορφυρόπωλις πόλεως Θυατείρων, σεβόμενη τον Θεόν, ήκουεν, ης ο Κύριος διήνοιξε την καρδίαν προσέχειν τοις λαλουμένοις υπό του Παύλου, ως δε έβαπτίσθη και ο οίκος αυτής, παρεκάλεσε λέγουσα, ει κεκρίκατέ με πιστήν τω Κυρίω είναι, εισελθόντες εις τον οίκον μου μείνατε και παρεβιάσατο ημάς» (Πράξ.16,14-15). 

Ο Παύλος βαπτίζει την Λυδία εις τα νερά του νέου θα λέγαμε Ιορδάνη δλδ του Ζυγάκτου. 

Η καρδιά της φλέγεται και πάλλεται από ουράνια ευχαρίστηση και χαρά και με δάκρυα εις τα μάτια παρακαλεί να φιλοξενήσει εις το σπίτι της αυτούς που την οδήγησαν εις την σωτηρία. 

Όπως διαβάζουμε η Αγία Λυδία, κατά κάποιο τρόπο, εξεβίασε να επισκεφθούν το σπίτι της και να βαπτιστούν και τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας της.

Πράγματι, ο Απόστολος μετέβει στο σπίτι της Αγίας. 

Εκεί δεν βάπτισε μόνο τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας της αλλά τέλεσε και το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας η οποία ολοκλήρωσε την είσοδό της και των οικείων της στην Εκκλησία και την ένωσή τους με το Χριστό.

Αξιώθηκε να γίνει η οικία της η πρώτη Εκκλησία της Ευρώπης, το μέγαρό της στέγασε την νεαρά Εκκλησία των Φιλίππων. 

Περισσότερα βιογραφικά στοιχεία δεν διασώθηκαν. 

Για να ονομαστεί από την Αγία Εκκλησία και ισαπόστολος τεκμαίρεται ότι βοήθησε πάρα πολύ την εκκλησία, τους συνανθρώπους της και έζησε ζωή οσιακή, αγιασμένη.

Το σωτήριο όραμα του αποστόλου Παύλου στην Τρωάδα, να περάσει στην Μακεδονία, στην ευρωπαϊκή ήπειρο, στέφθηκε με επιτυχία στους Φιλίππους, με την μεταστροφή την αγίας Λυδίας και του δεσμοφύλακα και της οικογένειά του (Πραξ.16,33).

Η ευλογημένη αυτή γυναίκα θεωρείται η πρώτη Ελληνίδα, η πρώτη ευρωπαία και Ελληνίδα, που βαπτίστηκε ορθόδοξη χριστιανή και εισήλθε εις την βασιλεία των ουρανών. 

Τιμή για τις Ελληνίδες αποτελεί το γεγονός ότι τα οικονόμησε κατά τέτοιο τρόπο ο Κύριος τα πράγματα ώστε η πρώτη ευρωπαία χριστιανή να είναι Ελληνίδα.

Ως αγία ανακηρύχθηκε το 1972 (δυο Οκτωβρίου)και η μνήμη της ορίστηκε να εορτάζεται στις 20 Μαΐου. 

Ακόμα δεν είχαν στεγνώσει οι υπογραφές των αρχιερέων πάνω στην πράξη αυτή της αγιοκάταξης και ο Πατριάρχης Δημήτριος δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από την αδελφή του στην Αθήνα για να του μεταφέρει τον γνωστό καημό της, ότι η θυγατέρα της και ανιψιά του Πατριάρχη αν και χρόνια πανδρεμένη δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει.

Ο Πατριάρχης Δημήτριος κατέφυγε στην νέα ΑΓΙΑ που μόλις η σύνοδος της ΠΟΛΗΣ αγιοκατάταξε δηλ. την ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ την ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟ.

Δεν πέρασαν πολλές μέρες και καλά νέα αυτή την φορά ήρθαν τηλεφωνικά στον Πατριάρχη. 

Η ανιψιά του κυοφορούσε.

Όλοι έμειναν έκπληκτοι από την μεγάλη παρρησία της νέας ΑΓΙΑΣ.

Οι μήνες της κυοφορίας πέρασαν και η ανιψιά του Πατριάρχη Δημητρίου γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι στις 20 Μαΐου δηλ. την ημέρα που εκκλησία μας καθόρισε να τιμάται η μνήμη της ΑΓΙΑΣ ΛΥΔΙΑΣ.

Φυσικά το κοριτσάκι αυτό βαπτίσθηκε Λυδία.

Τιμάται ως ισαπόστολος και στο σημείο που έλαβε το άγιο Βάπτισμα χτίστηκε υπαίθριο Βαπτιστήριο. 

Στη σημερινή Καβάλα έχει κτιστεί λαμπρός ναός και βαπτιστήριο, το οποίο κατέστη σημαντικό κέντρο προσκυνήματος και η όμορφη μακεδονική πόλη έγινε συνώνυμη με την αγία Λυδία.

Απολυτίκιο Ἦχος α. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τον Θεόν σεβόμενη διανοίας ευθύτητι, το της χάριτος φέγγος δια Παύλου εισδέδεξαι, και πρώτη εν Φιλίπποις τω Χριστώ, επίστευσας θεόφρον πανοικεί· δια τούτο σε τιμώμεν ασματικώς, Λυδία Φιλιππησία.

Δόξα τω ευδοκήσαντι εν σοι, δόξα τω σε καταυγάσαντι, δόξα τω χορηγούντι δια σου, ημίν τα κρείττονα.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Τοῖς τοῦ Παύλου ῥήμασι καταυγασθεῖσα, ἐν Φιλίπποις πέφηνας, εἰκὼν ἁγίας βιοτῆς, καὶ πανοικεὶ δόξης κρείττονος, Φιλιππησία Λυδία ἠξίωσαι.

Μεγαλυνάριον.

Πρώτη ἐν Φιλίπποις πρὸς τὸν Χριστόν, θεόφρον προσῆλθες, διὰ Παύλου τοῦ εὐκλεοῦς, ὦ Φιλιππησία, Λυδία καὶ ἐν ῥείθροις, Ζυγάκτου ἐβαπτίσθης, πανοικεὶ πάνσεμνε.

|μας έστειλε ο κ.Μυργιώτης Παναγιώτης - Μαθηματικός

(η εικόνα της Αγίας και η φωτογραφία από εδώ)

☆ 19 Μαΐου: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

       |Ξανά και ξανά...|

19 Μαΐου

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

Δείτε ακόμα:

 

Ο λογότυπος της Γενοκτονίας του Πόντου: μια εικόνα, μια ιστορία αιώνων με πολλούς συμβολισμούς ...

 

*** 

Ο Πόντος των αγίων

***

Τραντέλλενας (τριάντα φορές Έλληνας)

 

***

Εμπόριο οστών: Οταν οι κεμαλιστές θησαύριζαν από λείψανα θυμάτων

 

***

 Η καθεμιά πήρε το παιδί της άλλης και το έπνιξε

***

"Είμαστε Έλληνες": μια ταινία μικρού μήκους που απέσπασε βραβείο σε πανελλήνιο διαγωνισμό

 

***

Μεγαλύτερο έγκλημα από τη Γενοκτονία είναι ότι δεν αναγνωρίζουμε την Γενοκτονία (Μητροπολίτης Μεσογαίας)

 

***

Για σένα Πατρίδα μου (ένα ανατριχιαστικό τραγούδι για τη Γενοκτονία του Πόντου)

 

 

✔ Τροφή μου είναι τα βιβλία... |ένα εκπληκτικό κείμενο του Αγίου Ιουστίνου για το βιβλίο, για το οποίο δεν ισχύει το "ουδείς αναντικατάστατος"...

Τροφή μου είναι τα βιβλία, γράμματα τρώω - με τα γράμματα τρέφομαι. 

Βιβλιοφάγος και γραμματοφάγος, για αυτό είμαι μονίμως πεινασμένος και διψασμέ­νος. 

Σαν να μου έχουν πέσει τα αυτιά και δεν ακούω τούς λόγους Εκείνου: 

«Εμόν βρώμα έστιν, ίνα ποιώ το θέλημα του πέμψαντός με» (Ίω. 4, 34). 

Το γράμμα αποκτείνει, το πνεύμα ζωοποιεί. 

Όλη η σοφία του αν­θρώπου και όλη η επιστήμη δεν είναι τάχα ένα κομποσκοίνι από γράμματα; 

Ό άνθρωπος έγινε γραμματισμένος, έγινε όλος ένα αλφάβητο και νομίζει πώς έ­γινε το αλφάβητο όλου του κόσμου και του Θεού. 

Ο πολιτισμός μας γεννήθηκε μέσα στα τυπογραφεία, και κάθε τί το πολιτισμένο υποκλίνεται μπροστά στα γράμματα, σε αυτά τα λεπτεπίλεπτα είδωλα. 

Έτσι, τα γράμματα έγιναν ο θησαυρός και οι εκτιμητές κάθε α­ξίας. 

Ακόμα και ο Θεός άρχισε να εκτυπώνεται αφού έπαψε να βιώνεται και να επιβιώνει. 

Τα τυπογραφεία μεταμορφώθηκαν σε ναούς, σε βασίλεια των γραμμά­των, αυτός είναι ο πολιτισμός μας. 

Βασίλευσε το γράμμα και σήμερα σκοτώνει την Ευρώπη, αφού «το γράμμα αποκτέννει, το δε πνεύμα ζωοποιεί» (Β' Κορ. 3,6).

 |Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς (1894-1979), Κεφάλαια Ασκητικά και Θεολογικά

Υ.Γ. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς έζησε πριν την έκρηξη του διαδικτύου, των social media και της διαμεσολαβούμενης ψηφιακής επικοινωνίας. 

Αναρωτιέμαι τι θα έλεγε σήμερα για τους αυτόκλητους «θεολόγους» των blogs και του Facebook, που γράφουν, γράφουν, γράφουν...

   |πηγή: Από το θαυμάσιο ιστολόγιο του π.Νικολάου Καπνιά "Λόγια της στιγμής", το οποίο δυστυχώς ανακαλύψαμε με παράδοξο τρόπο, μάλλον κάπως αργά...

(Το παραπάνω σχόλιο δικό του).

✨ To "Δόξα σοι Κύριε, δόξα σοι" είναι το μοναδικό "ρούχο", που Φοριέται 24 ώρες τη μέρα επί 365 μέρες το χρόνο... |Και 366 στα δίσεκτα του Αγίου Κασσιανού μας...

  

    {Και κρύβει και πολλά μυστικά, 

που θα τα ανακαλύψεις μόνο αν το δοκιμάσεις...}

Εκδόσεις Έαρ: Μια γιορτή φιλαναγνωσίας και παιχνιδιού στην εκδήλωση «Αγαπώ την Οικογένεια»

 

Με μεγάλη επιτυχία και με πρωτοφανή κοσμοσυρροή ολοκληρώθηκε η παρουσία των Εκδόσεων Έαρ στην εκδήλωση «ΦΥΣΗ-κά Αγαπώ την Οικογένεια!» που έγινε στο Άλσος Βεΐκου την Κυριακή 10 Μαΐου 2026. Το περίπτερο των Εκδόσεων μεταμορφώθηκε σε έναν ζωντανό πολυχώρο δράσεων φιλαναγνωσίας, όπου τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παίξουν, να δημιουργήσουν και να γνωρίσουν τον μαγευτικό κόσμο του βιβλίου.

«ΦΥΣΗ-κά», λοιπόν, ως κεντρικός άξονας των δραστηριοτήτων επιλέχθηκε το εικονογραφημένο βιβλίο «Η λίμνη που τους χωρούσε όλους», καθώς το περιεχόμενό του εναρμονίζεται πλήρως με τα μηνύματα της εκδήλωσης.

Το πρόγραμμα περιελάμβανε μια ποικιλία από διαδραστικά παιχνίδια για κάθε ηλικία:

●Ψηφιακή αφήγηση & παιχνίδι quiz: Προβολή βίντεο της ιστορίας και συμμετοχή σε ένα πρωτότυπο ηλεκτρονικό παιχνίδι ερωτήσεων

● Παιχνίδια λογικής: Σειροθέτηση εικόνων από το βιβλίο και κατασκευή παζλ με μεγάλους κύβους στο έδαφος

● Ψάρεμα: Παιχνίδια ταχύτητας με το ψάρεμα βατράχων και ψαριών από πισίνες, για τους πολύ μικρούς μας φίλους

●  Γωνιά συγγραφής & ζωγραφικής: Διαγωνισμός δημιουργικής γραφής για παιδιά άνω των 10 ετών με έπαθλο δωροεπιταγές, καθώς και δημιουργική απασχόληση με χρωμοσελίδες για τους μικρότερους.

Οι γονείς είχαν τη δική τους γωνιά με καφέ, αναψυκτικά και κεράσματα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης πραγματοποιούνταν κληρώσεις ανά 15 λεπτά, προσφέροντας βιβλία με προσωπικές αφιερώσεις από τους συγγραφείς.

Κάθε παιδί αποχωρούσε από το περίπτερο των Εκδόσεων Έαρ με γεμάτη την καρδιά και κρατώντας μια αναμνηστική τσάντα που περιείχε ένα μικρό παιχνίδι, ένα κουπόνι δώρου για το e-shop των Εκδόσεων, χρωμοσελίδες και ένα μικρό τευχίδιο με αποσπάσματα από το βιβλίο «Γεροντικό Σύγχρονων Αγίων», με ιστορίες αγίων που αγάπησαν τη φύση και τα πλάσματα της Δημιουργίας.

Ευχαριστούμε από καρδιάς τους δεκάδες εθελοντές από Αθήνα, Κιάτο, Αίγιο και Πάτρα, οι οποίοι βοήθησαν στο να προετοιμάσουν τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια και να λειτουργήσει το περίπτερο απρόσκοπτα. Με την ανιδιοτελή προσφορά τους, το χαμόγελο και την υπομονετική καθοδήγηση προς τους μικρούς μας φίλους, προσέφεραν μια μοναδική εμπειρία σε γονείς και παιδιά.

Η εκδήλωση «ΦΥΣΗ-κά Αγαπώ την Οικογένεια!» αποτέλεσε μια μοναδική γιορτή που πλημμύρισε το Άλσος Βεΐκου με χαμόγελα, αναδεικνύοντας με τον πιο όμορφο τρόπο την αξία της οικογένειας ως ένα πολύτιμο δώρο.

✔ Η αλήθεια στο πεζοδρόμιο...

 

|από το υπέροχο ιστολόγιο του Μακαριστού π.Νικολάου Καπνιά

(Ο π.Νικόλαος αποδείχτηκε πως ήταν 

ένας από τους κρυΦούς "συν αυτώ".

Πόσο κρίμα να τον γνωρίσουμε 

αΦού είχε ήδη φύγει για τον Χριστό;

Να προλαβαίναμε να παίρναμε μοναχά την ευχούλα του...)

✨ Ιστορίες για Αγίους και αγ(ρ)ίους... |π. Χριστόδουλος Χατζηθανάσης

 

        ✨ Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι...✨

 

   Επειδή κάποιες και κάποιοι που άδολα μας αγαπάτε, 

λέτε πως πρέπει ν΄αρχίσω ν΄ανεβάζω σιγά σιγά καινούρια πραγματάκια, ωΦέλιμα για τις ψυχούλες μας, είπα να υποκύψω.

  ΣκέΦτηκα, λοιπόν, να σας πω μια μικρή ιστορία που έχει σχέση με αυτήν την απίθανη ομιλία του παπα Χριστόδουλου Χατζηθανάση.

  Έτσι για να ξεχαστούμε, αλλά κυρίως να ωΦεληθούμε.

 

Την άκουσα για πρώτη φορά λίγες ώρες αφότου βγήκε στο διαδίκτυο, ενώ έκανα δουλειές στο σπίτι. 

Παρεμπιπτόντως, τα΄χουμε (ξαναματα)πεί πως ακούγοντας με το ακουστικάκι μας μία εμπνευσμένη ομιλία από έναν πιστό άνθρωπο, οι δουλειές γίνονται ευκολότερα, σαν νεράκι.

 

Την άκουσα λοιπόν στις 30 Μαρτίου, όταν βγήκε. 

Εκείνο τον καιρό δεν έκανα καμία ανάρτηση, πέρα μόνο όταν είχα να προσΦέρω, έστω το ελάχιστο ως ευχαριστία για όσους προσεύχονταν για τον παππούλη μας τον Ευσέβιο και ακόμα περισσότερο όταν εκλιπαρούσα ως ζητιάνος για να μην πάψει η προσευχούλα τους.

 

Εκεί είναι το απογευματάκι, λοιπόν, που την πρωτοάκουσα.

Να΄ναι καλά οι παππούληδες, 

εκεί στην Ανάληψη της Ραφήνας, 

που τον πείσανε να έρθει να τους τα πει.

 

Αντίκρισα λοιπόν έναν πατέρα Χριστόδουλο Χατζηθανάση, βουτηγμένο μέσα στη Χάρη.

 Δεν πα΄να΄χει περάσει 

αυτός ο άνθρωπος πόνους και στεναγμούς; 

 Απώλειες τότε και απώλειες σήμερα;

 

Σπάνια θα δείτε άνθρωπο να μιλάει 

και να είναι τόσο φωτεινός, τόσο χαρούμενος. 

Να διακόπτει την ομιλία και να κάνει αστεία, 

να γελάει με την καρδιά του, 

πηγαία κι όχι ψεύτικα όπως εμείς. 

Όσα είπε, μου εντυπώθηκαν μέσα στην καρδιά. 

Ήταν ακριβώς ό,τι χρειαζόμουν εκείνες τις μέρες 

για να ξεφύγω από τα όρια της υπερβολικής λύπης, 

που καταντάει αμαρτία, 

γιατί βάζει στην άκρη την Πρόνοια και το Έλεος του Θεού.

 

 Τον έστειλα τότε απλά σε μερικούς ανθρώπους δικούς μου, 

διότι δεν μπορώ να μην μοιράζομαι, το ξέρετε πλέον. 

Χούι ενοχλητικό...

Έμεινα όμως εκεί, δεν την ανήρτησα.

 

Τώρα, αυτόν τον καιρό που δεν ξέρω το λόγο 

που ξανάρχισα πάλι δειλά-δειλά να αναρτώ 

κυρίως παλιότερες αναρτήσεις, 

τον πεθύμησα αυτόν τον λόγο,

αυτό το ξεκαρδιστικό το γέλιο του.

Και έβαλα να την ξανακούσω. 

Παράξενο πράγμα ρε φίλε.

Ακριβώς τα ίδια συναισθήματα, η ίδια χαρά 

και τώρα ίσως να τα΄χα περισσότερο ανάγκη.

Γιατί τα πράγματα με τον παππούλη μας 

είναι αρκετά δυσκολότερα από τότε

(δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, 

γιατι θα σας μαυρίσω την καρδιά...

Το μεγάλο Αφεντικό γνωρίζει.)

Ανεξάρτητα από όλα αυτά, 

ακούστε, αν θέλετε, τον πατέρα Χριστόδουλο.

 

Ακούστε ιστορίες χαριτωμένες για Αγίους και αγρίους, 

για τον Άγιο Πορφύριο, τον αγαπημένο του, 

για τον πατέρα Εφραίμ από τη Φιλοθέου και την Αριζόνα, 

για τον Άγιο Σωφρόνιο από το Έσσεξ,

για τους Άγιους Παππούδες μας,

τον Άγιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη 

και τον Άγιο Παΐσιο.

 Αλλά και για τα κορίτσια, 

που ξεγλίστρησαν από τους διαβόλους των ναρκωτικών,

χάρη σε κάποιους οικογενειάρχες που δεν αρκέστηκαν

να κοιτάνε μόνο τα του οίκου τους

και βγήκανε στα πεζοδρόμια να σώσουνε τα απολωλότα...

   ✨ Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες... ✨

 

Ακούστε πράγματα. 

Να αγαλιάσει το είναι σας.

          Σας φιλώ.-

✔ Μπορεί να είναι η απάντηση που έψαχνες...

 

Γιατί από (δια Χριστόν) σαλό 

στα σίγουρα μαθαίνεις 

την αλήθεια που χρειάζεσαι...

✔ "Μου γράφεις ότι έχεις πολλά βάσανα. Και εγώ σου λέγω τόσο το καλύτερο για την ψυχή σου... |Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Πριν μερικά χρόνια μία κυρία έστειλε ένα γράμμα στον μακαριστό Όσιο γέροντα Εφραίμ τον Κατουνακιώτη και του έγραφε ότι έχει πολλά βάσανα, μεγάλο σταυρό και δεν μπορεί να σηκώσει τον Σταυρό της.

Και ο γέροντας Εφραίμ της απάντησε:

"Μου γράφεις ότι έχεις πολλά βάσανα. 

Και εγώ σου λέγω τόσο το καλύτερο για την ψυχή σου! 

Ο Θεός που σου δίδει αυτά τα βάσανα γνωρίζει ότι τόσα βαστάζεις, σε τόσα αντέχει η ψυχή σου, αν σου δώσει περισσότερα θα πέσεις, εάν σου δώσει ολιγότερα βάσανα σε αδικεί, από αιώνιο μισθό, από αιώνια χαρά.

Εις τα μέρη των Αθηνών ήταν ένας παπουτσής πολύ σκληρός άνθρωπος, είχε ένα κοριτσάκι μικρό, το όποιο πολύ το παίδευε. 

Το καημένο έκανε υπομονή έως ότου χτίκιασε, δηλ. έπαθε φυματίωση, και έπεσε στο κρεβάτι. 

Δεν γόγγυζε, δεν αντιμιλούσε του θετού πατέρα της, αλλά ήταν όλο υπομονή.

Στο τέλος πέθανε, αφού προηγουμένως μία Γερόντισσα το έκανε καλογριούλα και το ονόμασε Ανυσία μοναχή. 

Όταν της έκαναν ανακομιδή τα λείψανά της ευωδίασαν. 

Αυτό είναι σημάδι αγιότητας. 

Βλέπετε πως πληρώνει ο Θεός την υπομονή; 

Εάν γνωρίζαμε τα αιώνια αγαθά, που θα μας χαρίσει ο Πανάγαθος Θεός θα τον παρακαλούσαμε να έχουμε εδώ πάντοτε θλίψεις, βάσανα και πίκρες, για να χαιρόμαστε εκεί αιωνίως. 

Η Εκκλησία μας λέγει ότι, εάν ο άνθρωπος γνώριζε τα αιώνια αγαθά θα υπέμεινε ευχαρίστως όλες τις θλίψεις και τα βάσανα από κτίσεως κόσμου μέχρι της συντέλειας του αιώνος, για αυτά τα ανέκφραστα αγαθά, αλλά επειδή δεν γνωρίζει για αυτό εύκολα απογοητεύεται και εύκολα απελπίζεται.

Στην Κρήτη μία γυναίκα πολύ υπέφερε από τον άνδρα της. 

Ήσαν φτωχοί, πάμφτωχοι. 

Ο άνδρας ήτο καπνιστής μανιώδης και έπινε πολύ. 

Όταν δεν είχε χρήματα για το πιοτό και τα τσιγάρα στη γυναίκα του ξεθύμαινε και πολύ ξύλο της έδινε. 

Μία βραδιά πήγε στο σπίτι του και πολύ χτύπησε τη γυναίκα του. 

Αυτή όμως, Μαρία το όνομα της, υπέμενε γενναίως και όλο την Παναγία επεκαλείτο. 

Τα μεσάνυχτα σηκώθηκε, χτενίστηκε, φόρεσε τα καλά της ρούχα και πλάγιασε, για να μην ξυπνήσει πλέον. 

Απέθανε. 

Όταν, μετά ένα χρόνο, την έκαναν ανακομιδή όλος ο τόπος ευωδίασε. 

Δεν είχαν ακόμη φτάσει σκάφτοντας στα οστά της και μία άρρητος ευωδιά εξήλθε. 

Όταν έβγαλαν τα οστά της γέμισε ο τόπος αρρήτου ευωδιάς. 

Έκλαιγαν όλοι. 

Ο άνδρας της συγκινημένος και αυτός άλλαξε πλέον βίο. 

Σταμάτησε να καπνίζει και να πίνει και έζησε εν ειρήνη και μετάνοια".

Έτσι λοιπόν βραβεύει, έτσι ανταμείβει ο Χριστός εκείνους πού κάνουν υπομονή. 

Μακάρι με τις ευχές του μακαριστού Γέροντος Εφραίμ του Κατουνακιώτη ο Χριστός να χαρίζει την αγία υπομονή του σε όλους μας...

Πηγή (εμείς από την ‎Georgina Georgina)

 

Αφιερωμένο σε όσες ψυχές βασανίζονται...

☆ Γιορτάζει σήμερα ο Προστάτης άγιος των ... Φυσικοθεραπευτών... Το΄ξερες; |Τους αγαπάμε όσο και τους γιατρούς μας. Τεράστιο το έργο τους! Θεραπεύουν και αποκαθιστούν! Και να ξέρατε πόσο σας έχουμε ανάγκη...

 

  ~ γράφει και εύχεται 

ο καθηγητής της "Τέχνης της Φυσικοθεραπείας",

ο εκ των παλαιότερων "συν αυτώ", Γιώργος Τσίγκανος...

* Χρόνια πολλά συνάδελφοι !!! 

Η μνήμη του Προστάτη των Φυσικοθεραπευτών,

 Αγίου Θεράποντα Επισκόπου Κύπρου 

τιμάται σήμερα 14 Μαΐου.

 

Καθιερώθηκε Έφορος 

και Προστάτης των Φυσικοθεραπευτών 

από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος 

στις 8 Ιουνίου του 2018 

ύστερα από αίτημα 

του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών.

Ο Σύλλογος τιμά την ιδιαίτερη 

και ξεχωριστή αυτή μέρα 

και σε ανακοίνωσή του αναφέρει: 

«Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες 

που βιώνουμε όλοι οι φυσικοθεραπευτές 

και ειδικά όσοι βρίσκονται στην “πρώτη γραμμή”,

 πρέπει να αισθάνονται την Θεία Ευλογία 

και την Προστασία του Αγίου Προστάτη. 

Χρόνια Πολλά σε όλους τους Φυσικοθεραπευτές».