✨ Όταν ήταν να γράψει τον βίο της Αγίας Μαρίνας... |Ποιος θα πίστευε πως η Αγία Μαρίνα είναι στην πραγματικότητα ένα κορίτσι, που στις μέρες μας μόλις θα είχε τελειώσει το Γυμνάσιο;

Η Αγία Μαρίνα μας...

Ένα 15χρονο κοριτσάκι, 

που θα επικαλούνται οι πάντες 

μέχρι της συντελείας του αιώνος...

[το α(μ)Φιέρωμά μας, 

το΄χεις καταλάβει ήδη,

άρχισε από απόψε...

Όλες οι αυριανές αναρτήσεις μας

στη χάρη της...]

Διάβασε ο αείμνηστος Δημήτριος Παναγόπουλος στο αρχαίο κείμενο ότι ήταν η Αγία Μαρίνα, 15 ετών...

Σκέφτηκε: "θα γράψω στον νεοελληνικό βίο της ότι ήταν 17..."

Πήγε η κοπέλα που δούλευε σπίτι του στην αγορά της Αθήνας να ψωνίσει.

Την πλησίασε μια κοπελίτσα με κοτσιδάκια και της είπε:

"Εσύ δεν δουλεύεις στον κ. Παναγόπουλο; 

Να του πεις ότι είμαι η Μαρίνα από το Θησείο (*)

και είμαι 15 ετών και όχι 17 !"

______________

(*) Στο Θησείο, ως γνωστόν, βρίσκεται ο παλαιός ιστορικός ναός της αγίας Μαρίνας, μεγάλο προσκύνημα για τους Αθηναίους.

Πηγή: Βιογραφικό σημείωμα Δημητρίου Παναγοπούλου, Θωμά Τσονάκα, Πάτραι 1985, σελ. 18-20 και σε ψηφιακή μορφή εδώ σελ. 11.

* Τέτοιες μέρες το 2020, 

όταν κάναμε αυτήν την ανάρτηση 

και την ανεβάσαμε στο fb, 

η αγαπημένη μας Πηνελόπη Κώνστα 

- η οποία λίγο καιρό αργότερα 

αναχώρησε στον ουρανό για να συναντήσει 

την Αγία Προστάτιδά της 

και όλους τους υπόλοιπους αγαπημένους της -

σχολίαζε:

 

"Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένη, 

Aγαπημένε μου Σταύρο ...

 Γιορτάζει η Προστάτιδά μας, 

η Αγαπημένη μας Αγία Μαρίνα...!!! 

Όταν γεννηθήκαμε η δίδυμή μου αδελφούλα, 

η Μαρίνα μου και εγώ,

η μανούλα μας μάς ακούμπησε 

μπροστά στην θαυματουργή Εικόνα της Αγίας Μαρίνας...

Εκεί στη σπηλιά Της 

στην Εκκλησιά Της στο Θησείο...

Η δίδυμή μου είχε γεννηθεί μόνο 1800 γρ...

και κινδύνευε.η ζωή της....!!..

Η Αγία Μαρίνα όμως....

Προστάτις των παιδιών έκανε το θαύμα Της....!!!

Την αγαπώ πάρα πολύ την Αγία Μαρίνα...

Να μάς προστατεύει όλους 

και κυρίως τα παιδιά όλων μας...

Την ευλογία Της να έχουμε...

   ~ Πηνελόπη Κ.

|Αυτή η ανάρτηση μόνιμα στη μνήμη της Πηνελόπης 

(που δεν γνωρίσαμε ποτέ από κοντά...)

 

~ "αμΦ." ΥΓ:

Επ΄ευκαιρία, να ζητήσουμε πέραν των άλλων 

& τη συνδρομή ενός άλλου "κρυφού" Αγίου, 

του γνωστού-άγνωστου, 

π. Κυρίλλου Γεραντώνη 

της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαυίδ.

Αγαπούσε ιδιαιτέρως την Αγία Μαρίνα, 

όπως ο ίδιος μας είχε κάποτε εκμυστηρευθεί, 

ήταν η Αγία προστάτις της μανούλας του.

(η Αγιογραφία της στο αριστερό κλίτος 

του Καθολικού της Μονής γράφει 

"δαπάναις Ιερομονάχου Κυρίλλου"...)

Τώρα βρίσκεται εδώ & λίγα χρόνια δίπλα τους...

Και στη μανούλα του Μαρίνα και στην Αγία της...

Αιώνια ευγνώμονες στην χάρη της, 

εφόσον Εκείνη σαν μια μικρή Μανούλα  

μας μεγάλωσε στο "σπίτι της", 

στη Νέα Φιλαδέλφεια...

Αλλά και στη χάρη του Αγίου Γέροντα,

γιατί σαν σήμερα το 2008 

στη γιορτή της αγαπημένης του Αγίας,

ο Άγιος Γέροντας Κύριλλος 

δρομολόγησε στο "δικό του σπίτι"

σε κάποια "δικιά μας οικογένεια"...

με έναν πολύ φυσικό τρόπο, 

μέσα από τον απλό λόγο του, 

την ευχή του 

και την απόλυτη εμπιστοσύνη του στη δύναμη, 

που ο Χριστός μας χαρίζει 

στους Αγίους Γεροντάδες του, 

Δαυίδ και Ιάκωβο, 

μια θαυμαστή έκβαση, 

που επρόκειτο, όπως αποδείχτηκε 

να γίνει μια πολύ όμορφη πραγματικότητα 

που φέτος έγινε 17 χρονών!

Δεν είναι ώρα ακόμα να πούμε τα τι και τα πως...

Τίποτα λιγότερο από αιώνια ευγνωμοσύνη...

   (Και φέτος και για έναν ακόμα λόγο, που κατοικοεδρεύει εδώ και μήνες στη Λάρισα.

Εκεί όπου χθες ανάμεσα σε κάποιους άλλους υπέροχους Αγίους και Αγίες, ευλογήθηκε ένα από τα μικρά παιδιά που μεγάλωσαν στο πλάι της 15χρονης Αγιοπαιδούλας εκεί στο σπίτι της στη Νέα Φιλαδέλφεια, με ένα μικρό τεμάχιο Ιερού της Λειψάνου που έστειλε η αγάπη μιας ψυχούλας εκ των "συν αυτώ"...)

   |Την ανάρτηση αυτήν την ξεκινήσαμε από τότε που γεννήθηκε ο "αμΦ."

  Και κάθε χρόνο, λαμβάνοντας από εσάς νέες πληροΦορίες, όλο και εμπλουτίζεται.

Φέτος στις αναμνήσεις στο fb είδαμε ανάμεσα στα υπόλοιπα σχόλια κάτι πραγματικά αξιοσημείωτο, γραμμένο από τον φίλο, Ανδρέα Μοράτο:

☆ Κάν'το εικόνα! Κι ας τον γιορτάζαμε προχθές...

     |Μόνο ένας μεγάλος Άγιος σαν κι αυτόν θα μπορούσε να κάνει μια τέτοια σκέψη! 

Τώρα, ποιοι από μας μπορούν να το κάνουν πράξη και να μη μείνουν απλά στον εντυπωσιασμό, είναι άλλο θέμα...| 

✔ Ὅσες φορές λοιπόν μεταλάβεις μέ καθαρή συνείδηση, γιορτάζεις το Πάσχα... ἄκουσε τί λέει ὁ Παῦλος γιά τή συχνή Θεία Κοινωνία... |Ο Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης τα λέει· όχι εμείς...

"...Οὐ γὰρ ὡς καταφρονῶν προσέρχομαί σοι, 

Χριστὲ ὁ Θεός, 

ἀλλ᾿ ὡς θαῤῥῶν τῇ ἀφάτῳ σου ἀγαθότητι, 

καὶ ἵνα μή, 

ἐπὶ πολὺ ἀφιστάμενος τῆς κοινωνίας σου, 

θηριάλωτος ὑπὸ τοῦ νοητοῦ λύκου γένωμαι..."

|από την ΕΥΧΗ Γ´ της Ακολουθίας της Θείας Μεταλήψεως 

(Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)

|"αμΦ." σχόλιο:

Τα΄χουμε πει ξανά παλιότερα.

Τα λέμε σήμερα και πάλι

κι ας είμαστε οι πλέον αναρμόδιοι 

να μιλούμε για τέτοια γιγαντιαία ζητήματα.

Αν περιμέναμε να γίνουμε άξιοι της Θείας Κοινωνίας,

δεν θα κοινωνούσαμε ποτέ.

Και αν 

ενώ έχουμε πραγματικά απερίγραπτα χάλια,

 κοινωνούμε συχνά,

σκεΦτείτε σε τι κατάσταση 

θα μας περιέπαιζαν κάθε στιγμή 

και θα μας ταλαιπωρούσαν  τα ταγκαλάκια 

αν μέναμε για καιρό ακοινώνητοι...

(βλέπε παραπάνω:

  ...ἵνα μή, ἐπὶ πολὺ ἀφιστάμενος τῆς κοινωνίας σου, 

θηριάλωτος ὑπὸ τοῦ νοητοῦ λύκου γένωμαι...)

Η αναξιότητά μας λοιπόν

μάς κάνει να επιθυμούμε να κοινωνούμε συνεχώς

και όσο γίνεται πιο συχνά,

κατά πως λέει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης,

ο οποίος έγραψε το παρόν πόνημα με κόπο,

αφού πρώτα μελέτησε για χρόνια τι λένε οι Άγιοι Πατέρες.

Εννοείται πως πρωτεύοντα λόγο παίζει σε όλο αυτό 

η επίσης όσο γινεται συχνή εξομολόγηση

και ο Πνευματικός Πατέρας του καθενός μας.

Αλλά το να συνεχίσουμε να κοινωνούμε

κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα,

χωρίς να έχουμε κωλύμματα,

μήπως μας οδηγεί σε άλλα σκοτεινά 

και όχι ασφαλή μονοπάτια;

Καταθέσαμε τους προβληματισμούς μας στην αγάπη σας.

Αν θέλετε, 

μας λέτε και σεις στα σχόλια

ό,τι γεννάει μέσα σας αυτή η ανάρτηση...

Ευχαριστίες θερμές.-

 

   ...Ἐκεῖνος γράφει περισσότερο ἀπό τούς ἄλλους 

γιά τή συχνή θεία Κοινωνία 

καί σε πολλές ἄλλες ὁμιλίες 

καί σ' αὐτήν τήν ἴδια λέγοντας · 

«μή λοιπόν τό προβάλλεις αὐτό. 

Ἐκεῖνο φανέρωσέ μου· 

ὅτι ἔτσι ὁ Χριστός σε πρόσταξε να κάνεις, 

γιατί ἐγώ σοῦ ἀποδεικνύω 

πώς σε πρόσταξε να κάνεις τὸ ἐντελῶς ἀντίθετο. 

Ὄχι μόνο δὲ μᾶς διέταξε να παρατηροῦμε ἡμέρες, 

ἀλλά μᾶς ἐλευθέρωσε ἀπό αὐτή τήν ἀνάγκη 

καί τήν παρατήρηση. 

Άκουσε τί λέει ὁ Παῦλος. 

Ὅταν μιλῶ γιά τόν Παῦλο 

γιά τόν ἴδιο το Χριστό μιλῶ. 

Κι αὐτό γιατί ὁ Χριστός 

ἦταν πού κινοῦσε τήν ψυχή τοῦ Παύλου. 

Τί λέει λοιπόν ἐκεῖνος;

“Παρατηρεῖτε τίς ἡμέρες καί τούς μῆνες 

καί τούς καιρούς καί τά χρόνια; 

Φοβάμαι μήπως μάταια κόπιασα γιά σᾶς 

καὶ σᾶς κήρυξα το Εὐαγγέλιο". 

Καί πάλι λέει· 

“ὅσες φορές λάβετε αὐτόν τόν Ἄρτο 

καί πιεῖτε ἀπό αὐτό τό Ποτήριο, 

ὁμολογεῖτε τό θάνατο τοῦ Χριστοῦ”. 

Λέγοντας “τόσες φορές”, 

ἔκανε ἐκεῖνον 

πού θά μεταλάβει κύριο καί ἐξουσιαστή, 

ἀφοῦ τὸν ἐλευθέρωσε ἀπό κάθε παρατήρηση ήμερῶν, 

γιατί το Πάσχα καί ἡ Σαρακοστή 

δέν εἶναι ἕνα καί τό αὐτό. 

Ἄλλο εἶναι τὸ Πάσχα καί ἄλλο ἡ Σαρακοστή. 

Διότι ἡ Σαρακοστή εἶναι μία φορά τό χρόνο 

ἐνῶ Πάσχα κάνουμε τρεῖς φορές τήν ἑβδομάδα. 

Μερικές φορές καί τέσσερις 

ἤ γιὰ νὰ τὸ πῶ καλύτερα, 

ὅσες φορές θελήσουμε, 

γιατί τό Πάσχα δέν εἶναι ἡ νηστεία 

ἀλλά ἡ ἱερή Λειτουργία 

καί ἡ θεία Κοινωνία 

πού γίνεται κατά τή διάρκειά της.

Γιά να πιστέψεις ὅτι αὐτό εἶναι ἀληθινό, 

ἄκουσε τί λέει ὁ Παῦλος· 

“τό δικό μας Πάσχα 

εἶναι ὁ Χριστός πού θυσιάστηκε γιά μᾶς”. 

Ὅσες φορές λοιπόν μεταλάβεις 

μέ καθαρή συνείδηση γιορτάζεις το Πάσχα. 

Ὄχι ὅταν νηστεύεις, 

ὅταν κοινωνεῖς ἀπό ἐκείνη τή θυσία. 

Ὁ κατηχούμενος ἄν καί νηστεύει κάθε χρόνο, 

καμία φορά δέν κάνει Πάσχα, 

ἐπειδή δέν κοινωνεῖ. 

Ἐκεῖνος πάλι πού δέ νηστεύει 

(όταν δεν είναι μέρα νηστείας 

Τετάρτη, Παρασκευή...), 

ἄν μέ καθαρή συνείδηση 

πλησιάσει τα θεῖα Μυστήρια, 

κάνει Πάσχα. 

Καί αὐτό συμβαίνει 

καί σήμερα 

καί αὔριο 

καί ὅσες φορές μεταλάβει, 

ἐπειδή ἡ ἀληθινή προετοιμασία γιά τό Μυστήριο 

δέν κρίνεται με βάση 

την παρατήρηση τῶν καιρῶν καί τῶν ἡμερῶν, 

ἀλλά μέ τήν καθαρή συνείδηση.

Ἐμεῖς ὅμως κάνουμε τὸ ἐντελῶς ἀντίθετο, 

καί τὸ νοῦ μας δέν τόν καθαρίζουμε. 

Ἔχουμε πλέον τήν ἐντύπωση 

ὅτι κάνουμε Πάσχα 

μόνο ἄν μεταλάβουμε τήν ἡμέρα 

κατά την ὁποία ὁ Χριστός 

παρέδωσε αὐτό τό Μυστήριο, 

ἀκόμα καί ἂν εἴμαστε γεμάτοι 

ἀπό πολλά ἁμαρτήματα.

Ἀλλά δέν εἶναι ἔτσι τά πράγματα. 

Ὄχι, ὄχι. 

Ἄν μεταλάβεις το Σάββατο, 

(ἐδῶ ἴσως ἐννοεῖ τὸ Μεγάλο), 

μέ πονηρή καί ἀκάθαρτη συνείδηση, 

ἔχεις ἐκπέσει ἀπό τή χάρη τῆς Κοινωνίας, 

ἔχεις ἀναχωρήσει χωρίς να κάνεις Πάσχα. 

Αντιθέτως ἄν κοινωνήσεις 

καί σήμερα μέ καθαρότητα, 

ἔκανες ἀληθινά Πάσχα.

Ἔπρεπε λοιπόν νά μήν ἔχετε αὐτήν τήν ἀκρίβεια 

καί σπουδή γιά τήν παρατήρηση τῶν καιρῶν 

ἀλλά γιά τή θεία Κοινωνία. 

Καί ὅπως τώρα ὑπομένετε κάθε κόπο 

γιά νά μή μεταβάλλετε τη συνήθειά σας, 

ἔτσι θὰ ἔπρεπε αὐτή νά τήν καταφρονεῖτε 

καί με κάθε τρόπο 

νά ἀναγκάζετε τούς ἑαυτούς σας 

να μή μεταλαμβάνετε μέ ἁμαρτίες, 

ἐπειδή εἶναι ντροπή 

ὄχι τό νά ἀλλάξει κάποιος πρός τό καλύτερο, 

ἀλλά τὸ νὰ ἐπιμένει σε μία ἄκαιρη φιλονικία. 

Αὐτό ἀφάνισε τούς Ἰουδαίους, 

οἱ ὁποῖοι ἐξέκλιναν στήν ἀσέβεια 

ἐπειδή ζητοῦσαν την παλαιά συνήθεια».

Σέ ἄλλο πάλι σημεῖο ὁ ἅγιος λέει · 

«Γνωρίζω ὅτι πολλοί ἀπό ἐσᾶς 

θὰ πᾶνε νά μεταλάβουν 

γιά τή συνήθεια τῆς γιορτῆς. 

Θὰ ἔπρεπε ὅμως, 

ὅπως πολλές φορές σᾶς ἔχω πεῖ, 

ὅταν θέλετε να μεταλάβετε, 

νά μήν προσέχετε τί ἑορτή εἶναι, 

ἀλλά νά καθαρίζετε τή συνείδησή σας 

καί τότε νά κοινωνεῖτε. 

Κι αὐτό γιατί ὁ ἁμαρτωλός καί ἀκάθαρτος,

(ο αμετανόητος) 

οὔτε στήν ἑορτή εἶναι ἄξιος νά μεταλάβει 

τό ἅγιο καί φρικτό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. 

Ἀντίθετα ὁ καθαρός 

πού μέ πλήρη μετάνοια 

ἀποπλένει τὰ ἁμαρτήματά του, 

εἶναι ἄξιος νά μεταλαμβάνει τά θεῖα Μυστήρια 

καί κατά τήν ἑορτή 

καί ὁποιαδήποτε ὥρα 

καί πάντοτε 

καί νά ἀπολαμβάνει τίς δωρεές 

καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ.

Δέν ξέρω τό γιατί, 

ἀλλά πολλοί τό παραβλέπουν αὐτό. 

Ἐκεῖνοι ἄν καί εἶναι γεμάτοι 

ἀπό πολλά ἁμαρτήματα, 

ὅταν δοῦν ὅτι ἦλθε ἡ ἑορτή, 

σάν νά βιάζονται λόγω τῆς ἡμέρας...

Από το βιβλίο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: "ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ ΤΩΝ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ" σελ.138-145

|αν θες το βιβλίο,

το παραγγέλνεις εύκολα εδώ...

✔ Ούτε μια σταγόνα Θείου αίματος για τους αγγέλους! Για τη δική σου αγάπη όμως, όλο ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ... |Το διανοείσαι;

 

✨ "Με εκσφενδόνισε με όλη του τη δύναμη στα σκαλιά... |O 3χρονος μπόμπιρας, που έγινε ... άγιος! Ξημερώνει η μέρα που γιορτάζει μαζί με την Αγία Μανούλα του... [Τῇ ιε΄τοῦ μηνός Ἰουλίου Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κηρύκου και Ἰουλίττης τῆς μητρός αὐτοῦ]

Βλέποντας τη μανούλα μου 

να υποφέρει φριχτά μαρτύρια,
έκλαιγα γοερά.
Εκείνος με πήρε στην αγκαλιά του
και μου έταξε πως θα μου δώσει 

όλα τα καλά της γης
και θα με κάνει γιο του.
Πίστεψε πως θα με κάμψει, 

τριών χρονών παιδάκι.

Έσφιξα τότε τα μικρά μου χεράκια
και του έδωσα μια γροθιά.

Εκείνος ούρλιαξε
πιο πολύ από ντροπή, παρά από πόνο.

Με εκσφενδόνισε 

με όλη του τη δύναμη στα σκαλιά...

Με ανοιγμένο το κεφάλι
αιμορραγώ μπροστά στα πόδια της γλυκιάς μου μανούλας...


Όλοι περιμένουν ότι θα λυγίσει.
"Δόξα τω Θεώ", είπε εκείνη γαλήνια
"Θα γίνω μητέρα μάρτυρα"...

Τῇ ιε΄τοῦ μηνὸς Ἰουλίου
Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κηρύκου
καὶ Ἰουλίττης τῆς μητρὸς αὐτοῦ.

Υπ.

*  Διαβάστε και συγκλονιστείτε ελεύθερα 

με τον βίο των αγίων 

ρίχνοντας μια ματιά εδώ ...

✨ Ιερέας έγραφε τέτοιες μέρες: 

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ...

Σε μια πνευματική μου κοπέλα εμφανίστηκε 

ο μικρός Άγιος Κήρυκος ολοζώντανος 

και της είπε με παράπονο:

- Θέλω πάρα πολύ να βοηθήσω τους ανθρώπους, 

αλλά κανένας δεν προσεύχεται σε εμένα.

Όλοι με μπερδεύουν με το νησί μου. 

(εννοούσε την Ικαρία και το ομώνυμο λιμάνι της τον Άγιο Κήρυκο).

Και της ζήτησε να φτιάξει την εικόνα του, 

είναι αυτή η εικόνα που βλέπετε, 

την οποία αγιογράφησε το πνευματικό μου παιδί Ευαγγελία.

Στην εικόνα είναι ο Άγιος Κήρυκος 

με την μανούλα του Ιουλίττα, 

η σύμπτωση αυτή με τάραξε λίγο, 

γιατί βλέπετε κατάγομαι από την Ικαρία.

Και μου έκανε εντύπωση 

που εμφανίστηκε ο Άγιος Κήρυκος 

σε πνευματικό παιδί ενός Ικαριώτη.

Έτσι το πήρα προσωπικά το θέμα 

και προβαίνω σε αυτήν την ανακοίνωση, 

παροτρύνοντας σας να προσεύχεστε 

και να ζητάτε την βοήθεια του Αγίου Κήρυκου.

Αυτό μας ζήτησε, 

ας το κάνουμε με πίστη.

Ό άγιος Κήρυκος

ήταν μόλις τριών χρονών ,

όταν τόν σκότωσε ,

ό έπαρχος Άλέξανδρος έπειδή

 ή μητέρα του Ίουλίττα

ήταν χριστιανή.

Τήν Ίουλίττα μετά τό θάνατο τού παιδιού της ,

τήν άποκεφάλισαν.

Η εορτή των δύο αγίων τιμάται στις 15 Ιουλίου.

Οι άγιοι Ιουλίττα και Κήρυκος 

συγκαταλέγονται στους ιαματικούς αγίους 

και απεικονίζονται συχνά στη βυζαντινή ζωγραφική 

και ιδιαίτερα στη μνημειακή, 

ως μεμονωμένες μορφές ανάμεσα σε άλλους αγίους.

 Η λατρεία τους εξαπλώθηκε από τη Μικρά Ασία 

στα νησιά του Αιγαίου, στην Κρήτη, 

στην Κύπρο, στην Ιταλία κ.α.

Αποτελούν πολιούχους 38 ιταλικών πόλεων 

όπως του Γκρέτζιο, 

ενώ από αυτές 5 πόλεις 

φέρουν το όνομα του αγίου Κηρύκου 

και μία της αγίας Ιουλίττης 

(Santa Giuletta στην Παβία).

Ιδιαίτερα στην Καππαδοκία 

θεωρούνται προστάτες άγιοι και μεσολαβητές, 

γι' αυτό και συχνά απεικονίζονται 

κοντά στο Ιερό των εκκλησιών...

(ιερέας viber)

Εμείς από :κ.Πολυξένη Ρέρρα

 

✨ Και ακούστε με τα μικρά σας παιδιά 

το τραγουδάκι του μικρότερου ίσως αγίου, 

που έχουμε με το όνομά του, 

στην πρωτότυπή μορφή του εδώ 

ή και στην παρακάτω live εκτέλεση 

από τη εξαιρετική χορωδία του Ιερού Ναού Γενεσίου Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών...

Μπορεί να γίνει το αγαπημένο τους τραγουδάκι!

📿 Και ας κάνουμε και μια ευχούλα 

υπέρ αναπαύσεως της ψυχής 

της δούλης του Θεού Γαβριηλίας Μοναχής,

που σκάρωσε κάποτε 

και τραγούδησε αυτό το τραγουδάκι...

(τα δικά μας παιδιά πάντως, 

μ΄αυτό το τραγουδάκι μεγάλωσαν...)

| "συν αυτώ" ΥΓ:

Μετά απ΄όλα αυτά που είδαμε,

μήπως να αφήναμε στην άκρη τις δικαιολογίες, 

που πάντα έχουμε πρόχειρες 

και να αποφασίσουμε πλέον 

να μεγαλώνουμε "έτσι" τα παιδιά μας;

 

Έτσι που να μπορούν 

να στηλώνουν το ανάστημά τους

 όταν χτυπιέται η πίστη, 

όσο μικρά 

ή μεγάλα κι αν είναι;

Μπορούμε να γίνουμε 

τέτοιες Μανάδες 

και τέτοιοι Πατεράδες;

Τέτοιοι Παππούδες

και τέτοιες Γιαγιάδες;

Τέτοιοι δάσκαλοι;

Μπορούμε να διδάξουμε τα παιδιά μας, 

από μωρά ακόμα, 

να μάθουν να λένε την Ευχή του Ιησού,

που είναι το γλυκύτερο 

αλλά και το πιο δυνατό όνομα 

επί γης και Ουρανού;

Ας κάνουν οι πολλοί ό,τι θέλουν.

Θα διαλέξουμε επιτέλους 

να συμπορευθούμε με τους Λίγους, 

αλλά Εκλεκτούς;

Κι εμάς να στο ομολογήσουμε:

Δεν μας χαλάει καθόλου να προσευχόμαστε

και να παρακαλάμε έναν 3χρονο μωρό παιδί,

που όμως έγινε Άγιος,

ακολουθώντας το παράδειγμα της Αγιότητας, 

που απλόχερα του΄δωσε η μανούλα του...

(Μέρος της κάρας του Αγίου Κηρύκου, 

που φυλάσσεται 

στήν Ιερά Μονή Αγίου Γρηγορίου στο Άγιον Όρος. 

Δείτε το σημάδι στο κεΦαλάκι Του!

Εκεί ακριβώς που μας δείχνει ο μικρός μας Άγιος

στην πρώτη εικόνα...)

ΤΑΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 

ΕΛΕΗΣΟΝ ΚΑΙ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ...

|η αρχική συγκλονιστική εικόνα των 2 Αγίων 

από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή...

✨ «Τον Χριστό έβαλα μέσα μου και πως να μην ησυχάσω;» |Μνήμη σήμερα 14 Ιουλίου, του Οσίου πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου... |Δες μια τρομερή αλήθεια - μυστικό που μάλλον δεν την φανταζόσουν! Που αλλού κρύβεται ο Χριστός μας εκτός από το Άγιο Ποτήριο;

 

"Αν και μυστηριακά (δια μέσου της Θείας Κοινωνίας) 

δεν μπορούμε να δεχτούμε τον Κύριο 

περισσότερο από μια φορά την ημέρα, 

ωστόσο πνευματικα και νοερά 

μπορούμε να Τον δεχόμαστε κάθε ώρα και κάθε στιγμή 

δια μέσω της εργασίας όλων των αρετών 

και των εντολών Του 

και ιδιαιτέρως με την νοερά προσευχή. 

Κι αυτό γιατί ο Κύριος βρίσκεται 

κρυμμένος μέσα στις αρετές 

και στις Άγιες του εντολές 

και όποιος κάνει μια αρετή ή εντολή, 

δέχεται αμέσως μέσα στην ψυχή του τον Κύριο 

που είναι κρυμμένος μέσα σε αυτές."

"Μη νομίζεις ότι τις προσευχές, 

τη Θεία Μετάληψη 

και τους άλλους πνευματικούς σου αγώνες, 

τα χρησιμοποιείς για να πετάξεις το σταυρό από πάνω σου, 

αλλά για να τον σηκώνεις με περισσότερη δύναμη 

και για μεγαλύτερη δόξα του Χριστού."

         ~ Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

  |από τον εκ των "συν αυτώ", Γεώργιος Καλογήρου

 

      👉 Ποιος ήταν ο Όσιος Νικόδημος;

 Ο Όσιος Νικόδημος γεννήθηκε στη Νάξο το έτος 1749 από γονείς ευσεβείς και ενάρετους, τον Αντώνιο και Αναστασία Καλλιβούρση (η οποία εμόνασε στην Ιερά Μονή Χρυσοστόμου Νάξου, με το όνομα Αγάθη). 

Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Νικόλαος και από μικρός έδειχνε ότι ήταν άνθρωπος μεγάλης αρετής και φοβερής ευφυΐας. 

Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στη Νάξο και έπειτα στη σχολή της ίδιας πόλης επέκτεινε τις γνώσεις του, με δάσκαλο τον αδελφό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, Αρχιμανδρίτη Χρύσανθο. 

Κατόπιν 16 χρόνων πήγε στην Ελληνική σχολή της Σμύρνης, όπου κοντά σε φημισμένους διδασκάλους έλαβε ανώτερη παιδεία και αρετή. 

Μετά από ορισμένες περιπέτειες, το 1775 πήγε στο Άγιον Όρος. 

Εκεί, στη Μονή του Άγιου Διονυσίου εκάρη μοναχός με το όνομα Νικόδημος. 

Οι Πατέρες της Μονής, που διέκριναν τα μεγάλα φυσικά και επίκτητα χαρίσματα του Νικόδημου, τον διόρισαν αναγνώστη και γραμματέα της Μονής. 

Στη Μονή αυτή ο Νικόδημος, υπήρξε υπόδειγμα διακονίας και πράξεων αρετής. 

Έπειτα αποσύρθηκε σε κάποιο κελί, όπου με ασκητικό τρόπο, επιδόθηκε στη μελέτη και συγγραφή πολλών οικοδομητικών, θεολογικών και αγιολογικών βιβλίων. 

Μεταξύ αυτών είναι ο «Συναξαριστής», το «Εορτοδρόμιον», η «Νέα Κλίμακα», ο «Αόρατος Πόλεμος» και άλλα πολλά. 

Τελικά μετά από διάφορες περιπέτειες, που υπέστη στη βραχύχρονη ζωή του, απεβίωσε από ημιπληγία, σε ηλικία 60 (!!!) χρονών, τις πρώτες ορθρινές ώρες της 14ης Ιουλίου του έτους 1809 στο κελλί των Σκουρταίων, στις Καρυές του Αγίου Όρους. 

Τα τελευταία του λόγια ήταν η απάντηση που έδωσε στους μαθητές του όταν τον ρώτησαν αν ησυχάζει: 

«Τον Χριστό έβαλα μέσα μου και πως να μη ησυχάσω;». 

Ενταφιάστηκε στο Λαυριωτικό Κελί των Σκουρταίων στις Καρυαίς του Άγιου Όρους, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο πνευματικό συγγραφικό έργο, που σήμερα αποτελεί κεφάλαιο για τον λαό της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η Εκκλησία μας επάξια από το έτος 1955 μ.Χ. τον κατέταξε στο Αγιολόγιο της...