Σάββατο 18 Ιουλίου 2026

♡ Όσο υπάρχουν ... |Πόσα ΠρόσΦορα έχουνε πλάσει κάποιες ψυχούλες για τους αναγκεμένους μας, ζυμωμένα με τα δάκρυα και την προσευχή τους, ξέρεις; Τα μετράει κάποιος; εσύ τι λες;


... Βρε, υπάρχει περίπτωση να μην μετράει τέτοιους κόπους ο Χριστός μας;




✔ Κάνε ὡς ἄνθρωπος τά ἀνθρώπινα, ἀλλά νά σέ ὁδηγεῑ ὁ Χριστός, καί στόν δρόμο πού θά σέ βάλει ἐκεῖνος, σ᾿ αὐτόν νά μείνεις, καί ὅπως σέ ὁδηγεῖ ἐκεῖνος, ἔτσι νά ζεῖς... |π. Συμεών Κραγιόπουλος


~ Ευχές από όλους εμάς, τους "συν αυτώ"
για τις απανταχού εορτάζουσες, 
μαζί με την τεράστια Αγία τους, 
Μακρίνες...


ἡ ἀδελφή τοῦ μεγάλου Βασιλείου,
μπῆκε ἀρχικά στόν συνηθισμένο δρόμο
γιά τούς πολλούς καί ἐμνηστεύθη.

Ἀλλά νά ὅμως πού ὁ Θεός ἀλλιῶς ἤθελε
–πέθανε ὁ μνηστήρας της–
καί ἐκείνη τό δέχθηκε αὐτό
σάν δῶρο,
σάν εὐλογία
καί δέν κάθισε νά κλαίει τή μοίρα της,
ὅπως κάνουν συνήθως οἱ ἄνθρωποι,
καίτοι εἶναι χριστιανοί.

Καί ἔγινε ἔτσι ἡ μεγάλη ἁγία.

Πόσο μεγάλη σημασία ἔχει αὐτό,
τό νά ἀφεθεῖς στά χέρια τοῦ Θεοῦ!

Κάνε ὡς ἄνθρωπος τά ἀνθρώπινα,
ἀλλά νά σέ ὁδηγεῑ ὁ Χριστός,
καί στόν δρόμο πού θά σέ βάλει ἐκεῖνος,
σ᾿ αὐτόν νά μείνεις,
καί ὅπως σέ ὁδηγεῖ ἐκεῖνος, ἔτσι νά ζεῖς.


Τό θέμα δέν εἶναι νά σέ ἁρπάξει ὁ Θεός
καί νά σέ φτιάξει ὅπως θέλει,
ἀλλά νά παραδοθεῖς ἑκούσια.

Ὁ ἄνθρωπος τσιγκούνικα παραδίδεται.

Ἀλλά ὁ Θεός περιμένει.

Καί σιγά-σιγά ὅλο καί περισσότερο
παραδίδεται ὁ ἄνθρωπος,
καί τελικά θριαμβεύει ὁ Θεός.

Γίνεται τό μεγάλο θαῦμα: ἁγιάζεται ὁ ἄνθρωπος.



|Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών Κραγιόπουλου

|από Spiros Kontogouris

αναδημοσιεύουμε από πέρυσι...




✨ Ο Άγιος ΠορΦύριος μέσα από τα μάτια του οΦθαλμίατρου π. Χριστοδούλου Χατζηθανάση... |Θα πάθετε! Όπως κι εμείς...

     

     ΚυκλοΦορούν παντού κάποια μικρά αποσπασματάκια (reels) από αυτήν την ομιλία - συνύπαρξη του αγαπημένου μας π.Χριστοδούλου Χατζηθανάση με τον Δεσπότη μας τον Μεσογαίας.

Και είναι μάλιστα τόσο εντυπωσιακά, που κάνουνε θραύση! 

Κάποια μας τα στέλνουν μέσω viber, instagram και όλων των σχετικών και ξεκινήσαμε και μεις να τα προωθούμε δεξιά και αριστερά.

Επειδή όμως το λίγο σε "παπα Χριστόδουλο", ποτέ δεν μας φτάνει, ψάξαμε να βρούμε την αρχική πηγή, ολόκληρη δλδ την αυθεντική ομιλία.

Να πιούμε παπα Χριστόδουλο - στην κυριολεξία βέβαια μέσα από εκείνον τον ανεπανάληπτο Άγιο Παππούλη μας ΠορΦύριο - μήπως έτσι λίγο ξεδιψάσουμε...

   Ξεκινάμε;


☆ Εντάξει! Ό,τι και να πεις. Είν΄αλλιώς ν΄ακούς το "Ό,τι θέλει ο Θεός..." από τα χείλη του μεγαλύτερου ποδοσφαιριστή που πέρασε ποτέ...|Γιατί σε όλες τις τέχνες, ο Θεός δίνει σε άλλους 1, σε άλλους 2, σε άλλους 5 και σε κάποιους απειροελάχιστους 10... Και για τον καθένα (μας) ξεχωριστά, έχει ένα σχέδιο. Στο χέρι μας να το εξιχνιάσουμε, ελεύθερα να το αποδεχτούμε και όποιο κι αν είναι, να μην πάψουμε ποτέ να Του είμαστε ευγνώμονες...

 




|Δες όμως τι λέει σχετικά και ο μεγαλύτερος Προπονητής, 
που πέρασε ποτέ από το άθλημα...
- τουλάχιστον για εμάς 
που η σπουδή μας είναι(;) το ποδόσΦαιρο...-



Οι άνθρωποι με ρωτούν συνεχώς, 

πώς ο Messi μπορεί ακόμα να το κάνει αυτό στα 39 του χρόνια; 

Η απάντησή μου είναι απλή:  

«Επειδή το ποδόσφαιρο δεν έχει ξαναδεί κανέναν σαν αυτόν!»

Η ηλικία νικάει τους πάντες, αλλά με κάποιο τρόπο αρνείται να νικήσει τον Lionel Messi!

Αυτό που έκανε εναντίον της Αγγλίας ξεπέρασε το ποδόσφαιρο...

Hταν τέχνη!

Η Αγγλία δεν έπαιξε εναντίον ενός βετεράνου παίκτη...

Έπαιξαν εναντίον του μεγαλύτερου μυαλού που έχει βγάλει ποτέ αυτό το άθλημα...

Δύο ασίστ σε έναν ημιτελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, ελέγχοντας τον ρυθμό του μεγαλύτερου αγώνα στον πλανήτη σαν να έπαιζε στην αυλή του...

Αυτό δεν είναι φυσιολογικό...

Είναι κάτι που δεν μπορείς να διδάξεις...

Έχω βρεθεί στο γήπεδο και έχω δει τον Leo να κάνει πράγματα που με άφησαν άφωνο! Καθισμένο στο σπίτι, με έκανε να νιώσω ακριβώς το ίδιο!

Κάθε άγγιγμα είχε έναν σκοπό...

Κάθε πάσα εγκυμονούσε κινδύνους...

Κάθε απόφαση ήταν τέλεια...

Δεν ήταν αυτός που έτρεχε περισσότερο, αλλά έκανε όλους τους άλλους να τρέχουν για αυτόν...

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι δεν χρειάζεται πλέον αυτά τα νεανικά πόδια...

Το ποδοσφαιρικό του μυαλό είναι δέκα δευτερόλεπτα μπροστά από όλων των άλλων! 

Μέχρι να καταλάβουν οι αμυντικοί τι συμβαίνει, η μπάλα είναι ήδη στα δίχτυα ή ένας συμπαίκτης του ήδη πανηγυρίζει!

Αυτό είναι ιδιοφυΐα! 

Καθαρή ιδιοφυΐα!

Ο κόσμος έχει εμμονή με τα γκολ, αλλά εναντίον της Αγγλίας ο Messi υπενθύμισε στον κόσμο ότι το ποδόσφαιρο έχει να κάνει με τη δημιουργία στιγμών που κανείς άλλος δεν μπορεί να φανταστεί...

Δύο ασίστ που άλλαξαν την ιστορία ενός έθνους...

Δύο πάσες που οδήγησαν την Αργεντινή σε έναν ακόμη τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου...

Αυτός είναι ο ορισμός του μεγαλείου!"


                 - Pep Guardiola


πηγή


🌹 Όταν η Υπερένδοξη και Άχραντη Δέσποινά μας, η Υπεραγία Θεοτόκος επισκέΦθηκε τον Όσιο ΣεραΦείμ του ΣάρωΦ, μαζί με 2 Αγγέλους, 2 Αγίους και ... 12 Αγίες... |Δες περιγραΦή με απίθανες λεπτομέρειες... 👉

 


🌹 Ένα έτος και εννέα μήνες προ της κοιμήσεώς του 

ο όσιος Σεραφείμ αξιώθηκε να τον επισκεφθεί η Υπεραγία Θεοτόκος.

 

Αυτό έγινε νωρίς το πρωί της εορτής του Ευαγγελισμού 

στις 25 Μαρτίου του 1831.

 

 

             

 

 

«Δύο ημέρες ενωρίτερα» 

- διηγήθηκε στον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς - 

η μοναχή τού Ντιβιέγιεβο Ευπραξία, 

«ο πατερούλης πρόσταξε να πάω κοντά του.

 


Όταν έφθασα μου ανακοίνωσε:

«Θα δούμε την Μητέρα του Θεού». 



Εγώ έπεσα στο δάπεδο• 

εκείνος με κάλυψε με τον μανδύα του 

και διάβασε ορισμένες ευχές. 


Κατόπιν με σήκωσε και μου είπε: 

«Λοιπόν, τώρα κρατήσου από μένα και μη φοβάσαι τίποτε».

 

 

»Τη στιγμή αυτή ακούσθηκε θόρυβος 

παρόμοιος με του δάσους, όταν φυσά δυνατός αέρας. 



Όταν ησύχασε ο θόρυβος, ακούσθηκε ψαλμωδία. 



Η πόρτα του κελλιού άνοιξε μόνη της, 

το κελλί φωτίσθηκε ολόκληρο 

από ένα φως λαμπρότερο του φωτός της ημέρας 

και γέμισε ευωδία που έμοιαζε με αυτή της σμύρνας.

 


Ο πατερούλης ήταν γονατιστός 

με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό. 

Εγώ φοβήθηκα, αλλά εκείνος σηκώθηκε και είπε: 


«Μη φοβάσαι, παιδί μου, εδώ δεν υπάρχει κίνδυνος• 

ο Θεός μάς στέλνει το έλεός Του. 

Να, η Υπερένδοξη και Άχραντη Δέσποινά μας, 

η Υπεραγία Θεοτόκος έρχεται προς εμάς!»

 

 


»Μπροστά βάδιζαν δύο άγγελοι 

κρατώντας, ο ένας στο δεξί και ο άλλος στο αριστερό χέρι, 

από ένα κλαδάκι με άνθη που μόλις είχαν ανθίσει.

 

Τα μαλλιά τους ήσαν χρυσόξανθα 

και έπεφταν στους ώμους τους. 




Τους ακολουθούσαν ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος 

και ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος. 


Τα ενδύματά τους ήσαν λευκά και έλαμπαν. 



Μετά απ’ αυτούς ερχόταν η Θεοτόκος 

και ακολουθούσαν δώδεκα παρθένες.

 


»Η Βασίλισσα των ουρανών φορούσε ένα μανδύα, 

όπως φαίνεται στην εικόνα της την λεγομένη 

«Παναγία η θλιβομένη».

 


Ο μανδύας ήταν υπέρλαμπρος, 

αλλά τι χρώμα είχε δεν θα μπορούσα να πω. 


Πάντως ήταν ανεκλάλητα όμορφος, 

κουμπωμένος κάτω από το λαιμό με μεγάλη στρογγυλή πόρπη, 

με σειρήτι στολισμένο με υπέροχα σταυρουδάκια• 

πώς ήσαν δεν ξέρω• 

θυμούμαι μόνο ότι έλαμπαν με ένα ασυνήθιστο φως. 



Το ιμάτιο κάτω από το μανδύα είχε πράσινο χρώμα 

και επάνω από τη μέση ήταν περιζωσμένο με ζώνη. 


Επάνω από τον μανδύα φορούσε κάτι 

που έμοιαζε με πετραχήλι και στα χέρια είχε επιμάνικα• 

όλα ήσαν στολισμένα με σταυρουδάκια.

 


Στο ανάστημα φαινόταν υψηλότερη από όλες τις παρθένες. 



Στο κεφάλι Της φορούσε στέμμα διακοσμημένο 

με υπέροχα, θαυμαστά σταυρουδάκια• 

έλαμπε δε με τέτοιο φως που ήταν αδύνατον να το κοιτάξεις, 

όπως επίσης ήταν αδύνατον να κοιτάξεις 

στην πόρπη, στο σειρήτι 

και στο ίδιο το πρόσωπο της Βασίλισσας των Ουρανών. 



Τα μαλλιά Της ήσαν λυτά στους ώμους, 

μακρύτερα και ωραιότερα από των αγγέλων.

 


»Οι παρθένες την ακολουθούσαν ανά δύο 

με στεφάνους και ενδύματα διαφόρων χρωματισμών. 


Είχαν διαφορετικό μεταξύ τους ανάστημα, 

έκφραση και χρώμα μαλλιών, 

τα οποία έπεφταν επίσης στους ώμους τους.

 


Όλες ήσαν ωραιότατες. 

Μας περικύκλωσαν. 



Η Βασίλισσα των Ουρανών ήταν στο κέντρο. 



Το κελλί έγινε ευρύχωρο 

και η οροφή γέμισε ολόκληρη φλόγες 

ωσάν από αναμμένα κεριά. 



Το φως ήταν λαμπρότερο του ηλιακού• 

ήταν ιδιαιτέρας φύσεως 

και δεν έμοιαζε με το φως της ημέρας.

 


Εγώ φοβήθηκα και έπεσα κατά γης. 

Η ουράνια βασίλισσα με πλησίασε 

και αφού με άγγιξε με το δεξί Της χέρι 

ευδόκησε να μου πει: 

«Σήκω, παρθένε, και μη μας φοβάσαι. 

Παρθένες σαν και σένα ήλθαν εδώ μαζί μου». 



Εγώ ούτε κατάλαβα πώς σηκώθηκα. 



Εκείνη ευαρεστήθηκε να επαναλάβει: 

«Μη φοβάσαι, εμείς ήλθαμε να σας επισκεφθούμε».

 


»Ο π. Σεραφείμ δεν ήταν πια γονατιστός 

αλλά όρθιος εμπρός στην Υπεραγία Θεοτόκο. 



Εκείνη μιλούσε μαζί του στοργικότατα, 

όπως ομιλεί κανείς με πολύ οικείο πρόσωπο. 



Εγώ έπλεα σε πελάγη χαράς 

και ερώτησα τον πατέρα Σεραφείμ πού είμαστε.

 


Νόμιζα ότι πλέον δεν ζούσα. 



Έπειτα, όταν τον ερώτησα, ποιους βλέπουμε τώρα, 

η Υπεραγία Θεοτόκος με πρόσταξε να πλησιάσω τις παρθένες 

και να τις ερωτήσω μόνη. 



Εκείνες έστεκαν και από τις δύο πλευρές 

με τη σειρά που είχαν έλθει:

 


Πρώτες ήσαν οι μεγαλομάρτυρες Βαρβάρα και Αικατερίνα

δεύτερες η αγία πρωτομάρτυς Θέκλα και η μεγαλομάρτυς Μαρίνα

τρίτες η μεγαλομάρτυς βασίλισσα Ειρήνη και η οσία Ευπραξία

τέταρτες οι μεγαλομάρτυρες Πελαγία και Δωροθέα

πέμπτες η οσία Μακρίνα και η μάρτυς Ιουστίνη

έκτες η μεγαλομάρτυς Ιουλιανή και η μάρτυς Ανυσία.


 

»Η κάθε μία μου είπε το όνομά της, 

τους άθλους του μαρτυρίου 

ή τους αγώνες τής διά Χριστόν ζωής της, 

ακριβώς όπως έχουν αυτά περιγραφεί 

στους βίους των αγίων. 



Όλες μου έλεγαν: 

«Δεν μας χάρισε τυχαία ο Θεός αυτή την δόξα, 

αλλά χάριν του μαρτυρίου και της ταπεινώσεως. 

Και συ θα μαρτυρήσεις».

 


»Η Υπεραγία Θεοτόκος είπε πολλά στον πατέρα Σεραφείμ, 

τα οποία δεν μπόρεσα ν’ ακούσω. 



Ό,τι άκουσα ήταν το εξής: 

«Μη εγκαταλείψεις τις παρθένες μου» (του Ντιβιέγιεβο). 



Αυτός απάντησε: 

«Ω, Βασίλισσά μου! εγώ τις συγκεντρώνω, 

αλλά δεν μπορώ μόνος να τις καθοδηγήσω».

 


Και η Θεοτόκος αποκρίθηκε: 

«Εγώ, αγαπημένε μου, θα σε βοηθώ σε όλα. 

Όρισέ τους διακόνημα και αν το εκπληρώσουν, 

τότε θα είναι μαζί σου και πλησίον μου• 

διαφορετικά δεν θα συναριθμηθούν με τις παρθένες αυτές 

που βρίσκονται κοντά μου• 

ούτε τέτοια θέση ούτε τέτοιους στεφάνους θα έχουν. 

Θα νικηθεί από μένα όποιος τις αδικήσει. 

Όποιος όμως τις υπηρετήσει χάριν του Κυρίου, 

θα τον μνημονεύσω ενώπιον του Θεού».

 


»Κατόπιν στράφηκε σε μένα και μου είπε: 


«Κοίταξε, λοιπόν, αυτές τις παρθένες 

και τους στεφάνους τους. 

Αυτές εγκατέλειψαν τις επίγειες απολαύσεις και τον πλούτο, 

επειδή πόθησαν την αιώνια και ουράνια βασιλεία.

 


Αγάπησαν εκουσίως την πτωχεία, 

αγάπησαν τον Μοναδικό Κύριο  

γι’ αυτό, καθώς βλέπεις, 

αξιώθηκαν τόσης δόξης και τιμής.

 


Όπως συνέβαινε παλαιότερα, έτσι συμβαίνει και τώρα. 

Μόνο που οι τότε μάρτυρες μαρτυρούσαν δημοσία, 

ενώ οι σημερινές μυστικά, 

με το μαρτύριο της συνειδήσεως. 

Και οι μεν και οι δε όμως θα έχουν την ίδια αμοιβή».

 


»Το όραμα ολοκληρώθηκε με τους εξής λόγους 

της Υπεραγίας Θεοτόκου προς τον πατέρα Σεραφείμ: 


«Σύντομα θα είσαι μαζί μας, αγαπημένε μου». 


Και τον ευλόγησε. 

Τον αποχαιρέτισαν και όλοι οι παρόντες άγιοι.

 


Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος 

και ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος τον ευλόγησαν, 

ενώ οι παρθένες τού ασπάσθηκαν το χέρι 

και εκείνος το δικό τους. 



Σε μένα είπαν ότι το όραμα μού δόθηκε 

με τις ευχές τού π. Σεραφείμ, του Μάρκου, 

του Ναζαρίου και του Παχωμίου. 



Κατόπιν όλα έγιναν άφαντα. 

Το όραμα κράτησε περισσότερο από μία ώρα.

 


»Ο πατερούλης απευθύνθηκε στη συνέχεια σε μένα 

και μου είπε: 

«Να, μητερούλα, τι χάρη έδωσε σε μας τους άθλιους ο Κύριος. 

Εγώ είχα από τον Θεό δώδεκα οράματα όμοια μ’ αυτό εδώ. 

Ο Κύριος σε αξίωσε και σένα. 

Είδες τι μεγάλη χαρά ζήσαμε! 

Έχουμε λόγους να πιστεύουμε 

και πρέπει να ελπίζουμε στον Κύριο.

 

Να νικάς τον εχθρό σου τον διάβολο 

και να είσαι καθ’ όλα σοφή στον πόλεμο εναντίον του. 



Ο Κύριος θα σε βοηθήσει σε όλα. 



Να επικαλείσαι τη βοήθεια του Κυρίου, 

της Παναγίας Μητέρας Του

και των αγίων Του, 

να μνημονεύεις και εμένα τον ελεεινό. 



Στην προσευχή σου να λες: 

» Κύριε, πώς θα πεθάνω; 

Πώς θα παρουσιασθώ προ του φοβερού βήματός Σου; 

Τι απολογία θα δώσω για τις πράξεις μου; 

Βασίλισσα των ουρανών, βοήθει μοι!»

 

          |Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς


 πηγή



🌹 Είχε έρθει στο καλύβι ένα ξένο γατάκι...


Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026

✨ "Η dream team κοριτσιών της Ορθοδοξίας, τα περίφημα top models μας... Η περίΦημη συνοδεία της Μάνας μας της Παναγιάς... |Το πιο παράξενο; Δεν πέθαναν. Όλες ζουν...

     
      ...εμείς όμως, 
"οι Χριστιανούληδες του γλυκού νερού", 
ούτε που το Φανταζόμαστε. 
Ξέρεις γιατί: 
Γιατί δεν τις Φωνάζουμε...




   ~ [αμΦ.]διαπίστωση:
Αν θα μας επιτρεπόταν να παραφράσουμε 
το γνωστό ρηθέν Του Χριστού μας "περί των πλουσίων", 
θα λέγαμε :
"Πόσο δυσκολότερη γίνεται η υπόθεση της Σωτηρίας, 
όταν υπάρχει το χάρισμα της φυσικής ομορφιάς, 
το δοσμένο από Τον Θεό...
Τεράστια προσοχή, λοιπόν, 
σε σας τις...όμορφες "εκεί έξω"...

Αγία Μαρίνα,
η 15χρονη
Μεγαλομάρτυρας...
(17 Ιουλίου

Αγιορείτικη εικόνα της αγίας με χρονολογία 1938.


Ἡ Ἁγία Μαρίνα γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας, στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Κλαυδίου τοῦ Β’, τὸ 270 μ.Χ. 
Λίγες μέρες μετὰ τὴ γέννησή της, ἡ μητέρα της πέθανε, καὶ ὁ πατέρας της Αἰδέσιος, ποὺ ἦταν Ἱερέας τῶν εἰδώλων, τὴν ἀνέθεσε σὲ μία χριστιανὴ γυναίκα, ἀπὸ τὴν ὁποία ἡ Μαρίνα διδάχθηκε τὸν Χριστό.
Ὅταν ἔγινε 15 χρονῶν, ἀποκαλύπτει στὸν πατέρα της ὅτι εἶναι χριστιανή. 
Ἔκπληκτος αὐτὸς ἀπ’ αὐτὸ ποὺ ἄκουσε, μὲ μίσος τὴν διέγραψε ἀπὸ παιδί του. 
Τὸ γεγονὸς αὐτό, μαθεύτηκε ἀμέσως καὶ ἔτσι ὁ ἡγεμόνας τῆς περιοχῆς διέταξε νὰ τὴν συλλάβουν καὶ νὰ τὴν φέρουν ἐνώπιόν του. 
Ἀμέσως θαμπώθηκε ἀπὸ τὴν ὀμορφιά της. 
Τὴν ρώτησε ποὶα εἶναι καὶ ποὶα εἶναι ἡ πίστη της καὶ αὐτὴ τοῦ ἀπάντησε ὅτι ὀνομάζεται Μαρίνα καὶ εἶναι χριστιανὴ καὶ ὅτι εἶναι γέννημα θρέμμα τῆς Πισιδίας 
|"αμφ." : ακόμα και σ΄αυτό κοντινή μας...|
Τότε ὁ ἡγεμόνας προσπάθησε νὰ τὴν πείσει νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη της. 
Ἡ Ἁγία ὅμως δὲν δέχτηκε.
Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὁ τύραννος πρόσταξε καὶ τὴν ὑπέβαλαν σὲ βασανιστήρια φρικτὰ καὶ ἀφοῦ τὶς κατέσκισαν τὶς σάρκες, τὴν ἔριξαν στὴν φυλακή.
Μέσα στὴν φυλακὴ μάλιστα συνέβη τὸ ἑξῆς: 
ὁ διάβολος μεταμορφωμένος σὲ ἄγριο δράκοντα, προσπάθησε νὰ κάνει τὴν Ἁγία νὰ φοβηθεῖ. 
Αὐτὴ ὅμως προσευχήθηκε στὸν Θεὸ καὶ ἀμέσως ὁ δράκοντας ἄλλαξε μορφὴ καὶ ἔγινε ἕνας μαῦρος σκύλος καὶ τότε ἡ Ἁγία ἅρπαξε ἕνα σφυρὶ καὶ χτυπώντας τον στὸ κεφάλι καὶ τὴν ράχη τὸν ταπείνωσε. 
Στὴ συνέχεια ὁ ἡγεμόνας διέταξε καὶ τὴν ἔφεραν πάλι μπροστά του. 
Παρὰ τὶς πιέσεις του, ἡ ἁγία παρέμεινε ἀκλόνητη.

Ἔτσι ὑποβλήθηκε σὲ νέα βασανιστήρια μέχρι ποὺ ἀποκεφαλίστηκε λαμβάνοντας τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Πηγή: Συναξαριστής


Η αγία Μαρίνα, 
μια από τις πιο ηρωικές γυναικείες μορφές 
όλων των εποχών, 
εικονίζεται κρατώντας το σφυρί, 
με το οποίο χτύπησε το διάβολο.

Το χτύπημα αυτό φυσικά μέτρησε, 
 επειδή το ενίσχυσε η θεία χάρη 
(η αγαθή ενέργεια του Τριαδικού Θεού) 
κι όχι λόγω της "μυικής δύναμης" 
της βασανισμένης αγίας 
ή επειδή ο διάβολος που είναι πνεύμα, 
πλήττεται με υλικά όπλα...

Απόσπασμα από εδώ


Η αγία Αικατερίνη,
η αγία Μαρίνα,
η αγία Παρασκευή,
|Αγία Παρασκευή... αγαπημένη μας από την Ιστιαία...|


η αγία Κυριακή,
η αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια,
η αγία Χριστίνα,
η αγία Θέκλα,
...
Αυτές, και κάποιες άλλες, 
είναι η dream team κοριτσιών της Ορθοδοξίας,
τα περίφημα top models μας...

Πανέμορφα κορίτσια 15 με 20 χρονών, 
που θυσίασαν τα νιάτα τους, 
την ομορφιά τους και την ίδια τη ζωή τους
υπομένοντας βασανιστήρια στα χέρια 
αντρών – σαδιστών του Ρωμαϊκού στρατού, 
που προσπάθησαν να τις πείσουν 
ν’ αρνηθούν το Χριστό 
και να προσφέρουν λατρεία 
στους δαιμονικούς «θεούς» της Ρώμης 
ή στο άγαλμα του θεοποιημένου αυτοκράτορα.


Κι άλλες, όπως η αγία Χρυσή 
η αγία Αργυρή 
και η αγία Ακυλίνα, μαζί με την αγία Κυράννα,
που βασανίστηκαν φρικτά από τους Τούρκους
 για να αρνηθούν το Χριστό τους 
(το Χριστό όλων μας) 
και να λατρέψουν το «θεό» του Ισλάμ. 

Και προτίμησαν χρόνια φυλακή 
(όπως η αγία Αργυρή) 
ή φρικτά βασανιστήρια, 
όπως οι δύο άλλες αγίες, 
και κέρδισαν.

Το πιο παράξενο; 

Δεν πέθαναν. 
Όλες ζουν. 

Το αποδεικνύουν τα αμέτρητα θαύματα 
όλους τους αιώνες.

Ας δώσω δυο παραδείγματα 
για την αγία Μαρίνα:


Α. «Με λένε Μαρίνα και είμαι δεκαπέντε»

Πριν μερικές δεκαετίες ζούσε στην Αθήνα ο οικογενειάρχηςΔημήτριος Παναγόπουλος (1916-1982), μεγάλος ιεροκήρυκας και αγιασμένος ορθόδοξος συγγραφέας, γεμάτος έγνοια για το συνάνθρωπό του. 
Μια χρονιά, θέλησε να γράψει ένα άρθρο για την αγία με αφορμή τη γιορτή της (17 Ιούλη), αλλά διάβασε στο Συναξάρι της (στη βιογραφία της) ότι μαρτύρησε σε ηλικία μόλις 15 ετών. 
Αυτό τον εξέπληξε και σκέφτηκε ότι ίσως είχε γίνει λάθος. 
Έψαξε σε άλλα βιβλία, αλλά όλα συμφωνούσαν για την ηλικία των 15 ετών.
Μια μέρα τον επισκέφτηκε μια ηλικιωμένη κυρία γνωστή του, που ζούσε σ’ ένα ημιυπόγειο δωματιάκι, και του είπε: 
«Κύριε Δημήτρη, σήμερα το πρωί ήρθε στο παράθυρό μου ένα κοριτσάκι με κοτσιδάκια και σχολική ποδιά, πολύ όμορφο, και μου είπε: 
Γεια σου, γιαγιά, τι κάνεις; 
Είμαι η Μαρίνα και μένω στο Θησείο 
(έχεις έρθει πολλές φορές στο σπίτι μου) 
και είμαι 15 ετών».

Στο Θησείο, ως γνωστόν, 
βρίσκεται ο παλαιός ιστορικός ναός της αγίας Μαρίνας, 
μεγάλο προσκύνημα για τους Αθηναίους.

To παραπάνω δημοσιεύεται 
στο βιβλίο του Θωμά Τσονάκα, 
Βιογραφικό σημείωμα Δημητρίου Παναγοπούλου, 
Πάτραι 1985, σελ. 18-20 
(ΕΔΩ, σελ. 11 του pdf).

Β. «Marina from Andros»
               


    Συμπληρώνονται φέτος 25 χρόνια από τότε, όταν έλαβε μεγάλη δημοσιότητα η μαρτυρία της οικογένειας του Βάσου Βασιλείου από τη Λεμεσό της Κύπρου για την παρουσία της αγίας Μαρίνας κατά τη μεταμόσχευση μυελού των οστών στο μικρό γιο της οικογένειας, τον Ανδρέα, που έπασχε από λευχαιμία.
Η επέμβαση έγινε το 2000 στο ογκολογικό νοσοκομείο MDANDERSON στο Χιούστον (ΗΠΑ) και πριν από αυτήν η οικογένεια είχε ζητήσει ευλογία και προσευχή από τον π. Κυπριανό, ηγούμενο της ιστορικής μονής της αγίας Μαρίνας στην Άνδρο. 
Ο γέροντας τους είπε: 
«Μην ανησυχείτε, η αγία Μαρίνα 
θα είναι στο χειρουργείο».
Όταν ο γιατρός ανακοίνωσε στην οικογένεια την επιτυχή έκβαση της επέμβασης, τους είπε: 
«Γιατί ήρθατε εδώ, 
αφού έχετε μια τόσο καλή γιατρό στην Ελλάδα;». 
Η οικογένεια απόρησε και ο γιατρός τους εξήγησε ότι μια νεαρή γιατρός, που συστήθηκε ως η γιατρός της οικογένειας, ζήτησε να παρευρεθεί στην επέμβαση. 
Ο τρόπος της τους έπεισε να της το επιτρέψουν και μάλιστα βοήθησε στην επέμβαση με συμβουλές.
Όταν κατόπιν κοίταξαν στο βιβλίο όπου είχε υπογράψει η κοπέλα, είδαν ότι είχε δώσει το όνομα «Marina from Andros» 
(Μαρίνα από την Άνδρο).

Το περιστατικό αυτό το διηγήθηκε η ίδια η οικογένεια Βασιλείου ερχόμενη στην Ελλάδα και πηγαίνοντας στην Άνδρο για προσκύνημα στο μοναστήρι. 

Δημοσιεύτηκε σε πάρα πολλές ιστοσελίδες, ελληνικές και αμερικάνικες, καθώς και σε εφημερίδες όπως το «Έθνος της Κυριακής»...


                 [το απόκομμα πήραμε από εδώ...]



Δείτε τελειώνοντας, την αγία Μαρίνα στο εξώφυλλο 
του ορθόδοξου περιοδικού Death to the World 

   
(από εδώ - φιλοξενείται κι ένα άρθρο του συγκεκριμένου τεύχους)



 |εμπλουτισμένη επαναδημοσίευση...
 ούτε που ξέρουμε από πότε...
 συνεχίζεται αύριο (;)