[Εμείς,
βλέποντας αρκετές Φορές το όνομά του σήμερα,
δεν σου κρύβουμε
πως βρήκαμε κάτι να του ζητήσουμε...]
[Εμείς,
βλέποντας αρκετές Φορές το όνομά του σήμερα,
δεν σου κρύβουμε
πως βρήκαμε κάτι να του ζητήσουμε...]
Ξημέρωνε η 19η Ιουνίου 1995,
ημέρα Δευτέρα.
Η Θεία Λειτουργία τελείωσε γύρω στις 2 το πρωί.
Ο Γέροντας, αν και ήταν τόσο βαριά,
κατέβασε τα πόδια του από την κλίνη και κοινώνησε καθιστός για τελευταία φορά.
Από σεβασμό,
ούτε μία φορά δεν κοινώνησε ξαπλωμένος.
Ήταν πανέτοιμος.
Η ώρα που θα έφευγε πλησίαζε.
Βαθιά σιγή επικρατούσε στο κελλί του.
Στις έξι το πρωί
ο
Γέροντας είπε με φωνή μισοσβησμένη:
- ''Φεύγω... Λειβάδια!
Λειβάδια!''.
Οι Μοναχές πήραν την ευχή του
για τελευταία φορά.
Η ώρα ήταν 9 π.μ.,
όταν έφερε το βλέμμα του γύρω,
τις κοίταξε,
έπλεξε με κόπο
τα δάκτυλα των χεριών του μεταξύ τους,
για να δείξει την ενότητα,
και τους είπε ψιθυριστά:
- " Ενωμένες,
ενωμένες,
ενωμένες και αγαπημένες.
Πάντα μαζί,
όλοι μαζί,
εκεί στο Θρόνο του Θεού μαζί ".
Μετά από λίγο τον
άκουσαν να λέει:
- " Όλα λάμπουν,
όλα λάμπουν,
όλα λάμπουν! "...
[...Ο αδικημένος Άγιος...
αΦού κανένας μας δεν έχει τα κότσια
να δώσει το όνομά του
στα παιδιά που του έδωκε ο Θεός...]
|γράφει η μάνα, Σοφία Καλογήρου...
Ανάρτηση ευγνωμοσύνης στον Άγιο των απελπισμένων υποθέσεων...
Τη 19η Ιουνίου γιορτάζει ο Άγιος για τα δύσκολα, ο Άγιος των απελπισμένων υποθέσεων.
Ο Άγιος που έχει την ιδιαίτερη χάρη να φέρει ορατή και γρήγορη βοήθεια εκεί που δεν υπάρχει καμμία σχεδόν ελπίδα βοηθείας.
Ο Απόστολος Ιούδας ο Θαδδαίος, ένας εκ των 12 μαθητών του Κυρίου μας και συγγενής Του, κατά το ανθρώπινον και αδελφός του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου.
Ομολογώ ότι δεν είχα ιδιαίτερη γνώση για τον Άγιο.
Μου μίλησαν για τη ιδιαίτερη χάρη του
και την προσευχή του
που φέρει καρπούς,
τότε στις φοβερές εκείνες 50 μέρες
που ο Θεός παραχώρησε,
άνομοι δράστες να αρπάξουν το παιδί μου,
να το έχουν κρύψει
και κλείσει κάπου σε πολύ κρύο μέρος,
και ήδη ήταν χωρίς πνοή από τις πρώτες μέρες της αρπαγής του.
Όλες μου τις ελπίδες τις στήριξα στον Ουρανό,
μια και εκείνοι που έπρεπε να βοηθήσουν ανθρωπίνως,
αντιθέτως ενεργούσαν.
Δεν θα αναφερθώ σε λεπτομέρειες
γιατί δεν είναι ο τόπος και ο χρόνος κατάλληλος.
Τότε άρχισα να τον επικαλούμαι
τον Απόστολο και Αδελφόθεο Άγιο Ιούδα τον Θαδδαίο,
με πίστη και δάκρυα για να το βρω,
(διαισθανόμενη ότι ήδη δεν ζει)
για να ταφεί όπως αρμόζει σε Χριστιανό.
Ο αδελφός μου Γεώργιος,
ως τάμα στον Άγιο,
έφερε την εικόνα της φωτογραφίας
με δέηση υπέρ Βασιλείου στο κάτω μέρος.
Εντός 15 ημερών από τότε,
ο Βασίλης βρέθηκε
στο σημείο που τον μετέφεραν
(για τους δικούς τους λόγους)
και τον πέταξαν,
και πλέον κηδεύθηκε
και ετάφη ευλογημένα και Χριστιανικά.
Όλα έχουν εξηγήσεις και λεπτομέρειες,
που θα ειπωθούν όταν πρέπει.
Αυτή η ανάρτηση και όσα λέγονται
είναι ΜΟΝΟ προς ΤΙΜΗΝ
και από ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ
στον τιμώμενο Αγιώτατο Απόστολο Ιούδα τον Θαδδαίο.
Έχω υποσχεθεί ότι θα τον τιμώ
και θα ομολογώ
όσα βίωσα από την χάρη του,
όσο έχω πνοή.
Και καθώς είναι επίκαιρο να αναφέρουμε
ότι με την μοναδική Καθολική Επιστολή του που έγραψε,
συμβουλεύει εμάς τους Χριστιανούς
που ζούμε στο διεφθαρμένο κόσμο
να φυλάξουμε τους εαυτούς μας
στην αγάπη του Θεού
με εμπιστοσύνη στο έλεός Του.
ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΤΟΥ Ο ΚΑΘΈΝΑΣ ΜΑΣ,
Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ
ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΔΟΚΙΜΑΖΕΤΑΙ ΤΟΣΟ ΣΚΛΗΡΑ...
|Μα λένε τέτοια πράγματα, βρε βλογημένε;
Και μάλιστα στον Όσιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη;
Δεν ήξερε. Δεν ρώταγε;|
[Πήγε στον παπα - Εφραίμ
και του παραπονέθηκε
ότι πήγαν χαμένες
οι προσευχές του...]
"Ας σχετισθούμε με τον άγιο που φέρομε το όνομα του
ή με τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή,
που είναι πολύ πρόχειρος και εύκολος,
αφού ακόμη και τους μουσουλμάνους ακούει.
Ας σχετισθούμε με τον άγιο Νικόλαο,
που πηγαίνει και στους αμαρτωλούς και στους εγκληματίες
και τους
σώζει.
Ας σχετισθούμε με την Παναγία.
Ποιος μίλησε στην Παναγία και αστόχησε,
δεν άκουσε την φωνή της,
δεν δέχθηκε το χάδι της;
Την Παναγία ακόμη και μέσα από την κόλαση την φωνάζουν •
πόσο μάλλον εμείς που είμαστε έξω από
την κόλαση.
Ας έχωμε, όσο μπορούμε,
τους δικούς μας μεσίτες.
Και αναμφιβόλως,
ποιος αγνοεί ότι οι άγιοι είναι πρόσωπα ζωντανά,
ότι ευρίσκονται "εν χειρί Θεού"
και επομένως μπορούν να ενεργούν οι ίδιοι;...
...Κάποιος μοναχός παρακαλούσε επίμονα για κάτι
τον άγιο Σίμωνα, τον κτίτορα της Σιμωνόπετρας,
αλλά φαινόταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί.
Πήγε τότε στον παπα - Εφραίμ
και του παραπονέθηκε
ότι πήγαν χαμένες οι προσευχές του.
Άντε, του λέγει εκείνος,
φύγε.
Ποτέ δεν πάει η προσευχή χαμένη,
και θα πάη χαμένη η μεσιτεία ενός αγίου
που προσεδρεύει πρόσωπο με πρόσωπο
στο Θυσιαστήριο του Θεού,
και μπορεί να συμπαρασύρη στην μεσιτεία
όλους τους αγίους που είναι τριγύρω του;
|(άγιος) Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης
- Αναρτήθηκε από π.Γεώργιος-Προσκυνητής
...συστέλει την παρουσία της
και τότε ο άνθρωπος χάνει την ελπίδα του
και μειώνεται ο ζήλος
και αυτή ακόμα η πίστη αμβλύνεται.
Αυτές είναι οι πιο σκληρές στιγμές
στην πνευματική ζωή
γιατί,
αν εδώ δεν κρατήσει o Θεός,
δεν αντέχει ο άνθρωπος…
Άγιος Λουκάς ο Ιατρός
|από τον εκ των "συν αυτώ", Κωνσταντίνος Σύμπουρας
|Τ΄ακούς; Και δεν τα λέει αυτά όποιος κι όποιος. Ένας άγιος του Θεού τα λέει. Κι ας μην είναι ακόμα επίσημα αγιοκαταταγμένος, αφού ο Θεός τον πήρε μαζί Του μόλις το 2019! Αφού πρώτα τον τίμησε και τον προίκισε εν ζωή κρατώντας τον ακίνητο στο κρεβάτι για 23 (!!!) ολόκληρα χρόνια...
👉 zούληξε το παρακάτω κι άκουσέ τον για 1 μοναχά λεπτό... Φτάνει και περισσεύει.-
👉 Απλά, ενημερωτικά, την ερχόμενη Παρασκευή 19 Ιουνίου,
υπάρχει αυτή η σπάνια ευκαιρία:
Στο θέατρο του Λυκαβηττού θα επαναληφθεί μία εντυπωσιακή συναυλία
(η πρώτη έγινε τον περασμένο Οκτώβριο το Ηρώδειο και ήταν sold out).
Είναι ένα αφιέρωμα στον Χρόνη Αηδονίδη,
που προβάλει την αγάπη του για την Θράκη - τη γενέτειρά του -
την Πόλη και την Μικρασία (Σμύρνη).
Το όλο στήσιμό της είναι υπέροχο!
Οι συντελεστές ερμηνεύουν εξαιρετικά!
_«Πρέπει να μαζευτούμε.
Να μαζέψουμε και τη διάνοια και την ψυχή.
Όλα.
Και να κλείσουμε τις θύρες.
Ποιες είναι οι θύρες;
Είναι οι αισθήσεις.
Μαζέψου μέσα και κλείσε τις πόρτες.
Μείνε λίγο με τον εαυτό σου, βρε παιδί μου.
Θα πεθάνεις και δεν θα τον έχεις γνωρίσει.
Θα φύγεις και δε θα τον έχεις αγαπήσει,
δε θα τον έχεις πονέσει.
Άμα δεν τον έχεις πονέσει,
πως θα τον σώσεις;
Άμα δεν τον έχεις αγαπήσει,
πως θα αγαπήσεις τον άλλον;
Δεν λέει ο Κύριος,
«αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν»;
Εκεί, μέσα σου αρχίζει η δουλειά.»_
~ Μας είχε στείλει η Μπλε Μαρία, τέτοιες μέρες το 2021...