Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

"...Και χωρίς να μιλήσομε, μπορεί να μεταδώσουμε το καλό ή το κακό, όση κι αν είναι η απόσταση που μας χωρίζει..." Όσιου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου



"...Υπάρχει μια ζωή αόρατη, η ζωή της ψυχής. 
Αυτή είναι πολύ ισχυρή και μπορεί να επιδράσει στον άλλον, έστω κι αν μας χωρίζουν χιλιόμετρα... 
Και χωρίς να μιλήσομε, μπορεί να μεταδώσουμε το καλό ή το κακό, όση κι αν είναι η απόσταση που μας χωρίζει απ' τον πλησίον. 
Αυτό που δεν εκφράζεται έχει συνήθως περισσότερη δύναμη απ' τα λόγια..."

Όσιου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

(by Nota Haras)

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Από δόκτωρ Φυσικής στην Καλιφόρνια,μοναχός στο Ηράκλειο!!!


 Το κινητό ξεπροβάλλει από το ράσο σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ο νέος μοναχός χαμηλόφωνα διεκπεραιώνει αποτελεσματικά τα θέματα που προκύπτουν. Ο Γέροντας Βαρθολομαίος, ηγούμενος της Μονής Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη, το αναγνωρίζει και δεν παύει να τον ενθαρρύνει.

 Για τον 34χρονο μοναχό Αθηναγόρα, δόκτορα Φυσικής, κατά κόσμον, Γεώργιο Καρακωνσταντάκη, ο κύκλος ζωής που προηγήθηκε, ήταν αρκετά μεγάλος.
 
Γεννημένος στο Ηράκλειο Κρήτης, αφού σπούδασε στη γενέτειρά του, βρέθηκε στις ΗΠΑ για μεταπτυχιακές σπουδές, όπου εργάστηκε και ως ερευνητής. 
Επιστρέφει και εγκαθίσταται οριστικά στον Αη Γιώργη τον Επανωσήφη το 2016 και ένα χρόνο μετά, στις 3 Νοεμβρίου 2017, χειροτονείται μοναχός και διάκονος.

«Σπούδασα Φυσική στο Πανεπιστήμιο Κρήτης σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο. Ακολούθησε το διδακτορικό μου στο Πανεπιστήμιο Stanford, στην Καλιφόρνια, στον τομέα της Φυσικής Συμπυκνωμένης Υλης, Υπεραγωγιμότητας και Κβαντικής Θεωρίας Μαγνητισμού. 
Την ενασχόλησή μου με αυτά τα θέματα την οφείλω στην επίδραση που άσκησε πάνω μου ένας από τους πιο έξυπνους και σπουδαίους επιστήμονες του κόσμου, ο μετέπειτα καθηγητής μου και επιβλέπων στην εκπόνηση της διδακτορικής μου διατριβής, Steven Kivelson. Μία από τις πιο σημαντικές προόδους που κάναμε, ήταν το 2010, όταν ανακαλύψαμε μια μεγάλη αλλά πολύ δυσνόητη σχέση μεταξύ της δομικής διάταξης μοντέλων ισχυρά συζευγμένων ηλεκτρονίων και των υπεραγώγιμων ιδιοτήτων τους».
Οσο για τη στροφή προς τη μοναστική ζωή... 

«από μικρός είχα τον ορθόδοξο μοναχισμό σε ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου αλλά η γνωριμία μου με τον πνευματικό μου πατέρα, επίσκοπο Χριστουπόλεως κ. Μακάριο και με τη Μονή Επανωσήφη το 2007, ήταν αυτά που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην αποκρυστάλλωση της μοναχικής κλίσης μέσα μου», 
εξομολογείται, ενώ παραδέχεται ότι
«ο συνδυασμός του θετικού επιστήμονα και του μοναχού είναι κάπως ασυνήθιστος και σπάνιος αλλά υπάρχουν πολλοί δρόμοι, οι οποίοι μας οδηγούν σε κάποιο προορισμό εξίσου καλά. 

Ετσι, αφετηρία για τη μοναχική ζωή μπορεί να είναι ο δρόμος του επιστήμονα – υπάρχουν αρκετά ανάλογα παραδείγματα μοναχών σε πολλά μοναστήρια στο Αγιον Ορος και αλλού».
Ομως, «πρέπει να έχει κάποιος μεγάλη αγάπη και φλογερό έρωτα για τον Χριστό για να αποφασίσει να αφήσει τα πάντα στην άκρη και να αφιερώσει την ψυχή του και όλη του την ύπαρξη σε Αυτόν. 
Οι δυσκολίες – προσωπικές, οικογενειακές, κοινωνικές, ψυχολογικές, πνευματικές υπάρχουν αλλά ξεπερνιούνται με τη δύναμη που μας στέλνει Εκείνος. Δεν απορρίπτω την επιστήμη αλλά όσο περνά ο καιρός, συνειδητοποιώ ότι η πνευματική ζωή δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτε».

Υπήρξαν στιγμές που «λύγισε»; 
«Φυσικά υπήρξαν στιγμές, οι οποίες και με στενοχώρησαν και με προκάλεσαν αλλά πάντα είχα ενώπιόν μου την απόφασή μου να γίνω μοναχός. Γι’ αυτό και ασκούσα σκληρή κριτική στον εαυτό μου, που δεν μου επέτρεπε να παρεκκλίνω από αυτό τον σκοπό. Δεν έφτασα ποτέ στο σημείο να θέλω να φύγω από το μοναστήρι. Μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε ο καλά οργανωμένος εσωτερικός βίος της μονής, που βασίζεται στην αλληλοϋποστήριξη και αλληλοσυμπαράσταση για οποιεσδήποτε δυσκολίες προκύπτουν».

Ενασχολήσεις
Αν και η κύρια ενασχόληση του πατρός Αθηναγόρα συνίσταται στην καθημερινή του συμμετοχή στη λειτουργική ζωή της μονής ως μοναχού και διακόνου, το έργο του δεν περιορίζεται εκεί: «Εκτός της γραμματειακής υποστήριξης, ασχολούμαι με τη διαχείριση του φωτοβολταϊκού πάρκου και των ασύρματων δικτύων της μονής, καθώς και με τη συμμετοχή σε διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα για επενδύσεις και για βιώσιμη γεωργία»
.

Οι δύο ρόλοι
«Οι δύο ρόλοι δεν είναι τόσο ασυμβίβαστοι όσο νομίζει κάποιος με την πρώτη ματιά. Ενας σημαντικός λόγος είναι ότι η σύγχρονη πραγματικότητα έχει φέρει στο προσκήνιο κάποια θέματα που για αιώνες δεν υπήρχαν – βιοηθικής, προστασίας του περιβάλλοντος, βιώσιμης διαχείρισης των πόρων και των δυνάμεων που έχουμε στη διάθεσή μας. Η Εκκλησία μας καλείται να πάρει θέση σε αυτά τα θέματα αλλά και να συμβάλει στην αντιμετώπισή τους. Χρειάζεται λοιπόν και κληρικούς με ανάλογο επιστημονικό υπόβαθρο. Προσωπικά, κρατώ επαφή με τους επιστημονικούς μου συνεργάτες και με την έρευνα στον τομέα μου. Παράλληλα, φοιτώ στην Ανωτάτη Πατριαρχική Ακαδημία Κρήτης για να συμπληρώσω τις γνώσεις μου στον τομέα της Θεολογίας».
Από πού αντλεί ικανοποίηση ο νέος ιερωμένος; Υπάρχει κάτι που τον στεναχωρεί; 
«Μεγάλη χαρά μου δίνει το να βοηθώ τους ανθρώπους γύρω μου, με οποιονδήποτε τρόπο κι αν μπορώ – κάτι που άλλωστε πρέπει να χαρακτηρίζει τους μοναχούς. Ενα από τα πράγματα που με λυπεί, είναι η εμμονή στον εαυτό μας και η δυσκολία μας να αλλάξουμε συνήθειες».

Συνέντευξη Βασιλική Χρυσοστομίδου/kathimerini

π. Αθανάσιος Χαμακιώτης, ο ελεήμων Παππούλης της Νερατζιώτισσας...


Αποτέλεσμα εικόνας για π. Αθανάσιος Χαμακιώτης
Απολαυστικό Βίντεο! Απ΄αυτά που δεν χορταίνουμε να βλέπουμε...
Κι όταν το δεις (11:30΄όλα κι όλα...), θα δεις πως θα συμφωνήσεις μαζί μας πως αυτός ο ταπεινός Παππούλης θα είναι ένας από τους επόμενους, που παίρνουν σειρά αγιοκατάταξης...
(και πιθανόν μέρες σαν αυτές, 17 Αυγούστου η κοίμησή του, 
να γιορτάζουμε έναν ακόμα Άγιο Γέροντα της εποχής μας...)
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος 
αναφέρεται σε ομιλία του, 
η οποία πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο της Παναγίας 
Λαοδηγήτριας την Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου 2018, 
στον μακαριστό Γέροντα Αθανάσιο Χαμακιώτη, 
τον ελεήμονα Παππούλης της Νερατζιώτισσας, 
όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά τον αναφέρει 
περιγράφοντας την θαυμαστή και οσιακή ζωή του. 
Ο μακαριστός Γέροντας Αθανάσιος Χαμακιώτης 
κοιμήθηκε στις 17 Αυγούστου 1967...
(με διπλό κλικ πάνω στην οθόνη βλέπεις σε πλήρη εικόνα το βίντεο...)

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2018

~ Ο κόσμος του θεάματος και η πνευματική ζωή...

Αποτέλεσμα εικόνας για Jonathan Jackson

Ο καλλιτεχνικός αστέρας του Holywood, Jonathan Jackson, σε αποκλειστική του συνέντευξη 
στην «Πεμπτουσία» μιλάει για την ενότητα πνευματικής και κοσμικής ζωής 
μέσω της βίωσης του μυστηρίου του Ιησού Χριστού παντού και πάντοτε...
(με διπλό κλικ πάνω στην οθόνη βλέπεις σε πλήρη εικόνα το βίντεο...)

"Δεν θεωρώ τον εαυτό μου τίποτε άλλο από έναν αμαρτωλό, ο οποίος προχωράει παραπατώντας προς την αγκαλιά του Χριστού..." Συνέντευξη του Jonathan Jackson...

Αποτέλεσμα εικόνας για Jonathan Jackson
...Κάνεις αναφορές στην ορθόδοξή σου πίστη σε πολλούς από τους στίχους των τραγουδιών σου. Βλέπεις τον εαυτό σου ως πρεσβευτή του Χριστιανισμού στον καλλιτεχνικό κόσμο;
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου τίποτε άλλο από έναν αμαρτωλό, ο οποίος προχωράει παραπατώντας προς την αγκαλιά του Χριστού. 
Δεν ενδιαφέρομαι να κάνω κήρυγμα στους ανθρώπους ή να προσηλυτίσω. Νομίζω ότι ο ρόλος του καλλιτέχνη περιορίζεται στο να είναι ειλικρινής και αυθεντικός σχετικά με τον πόνο και την ελπίδα που βιώνει. Δεν θα απέφευγα ποτέ να τραγουδήσω για όσα έχω ζήσει. Εφόσον λοιπόν η πίστη μου είναι κεντρικό ζήτημα στη ζωή μου, βγαίνει προς τα έξω οργανικά, όπως η αναπνοή. Ελπίζω ότι η μουσική μου δημιουργεί μια ατμόσφαιρα, μέσα στην οποία οι άνθρωποι βιώνουν κάποιου είδους χαρά ή θεραπεία. Κάτι τέτοιο θα ήταν υπέροχο!
Jjackson_5.jpg
Για ποιους λόγους βαπτίστηκες Ορθόδοξος Χριστιανός το 2012;
Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό, θα χρειάζονταν μέρες ή μήνες για να τους καταγράψω. Αγαπώ όμως τα πάντα γύρω από την Ορθόδοξη Πίστη: την ομορφιά, την ταπεινότητα, την ευλάβεια και τον ασκητισμό. Την αγάπη για τους εχθρούς σου και το πώς τιμά την Μητέρα του Θεού. Μου αρέσει ο μυστικισμός και η μυστηριακή άποψη για τον κόσμο. Μου αρέσει επίσης η μοναστική ζωή της Εκκλησίας και το πώς αγκαλιάζει τον γάμο ως ένα ιερό μυστήριο. Το πώς προσευχόμαστε στην Αγία Τριάδα και το πώς πορευόμαστε μέσω των Εορτών της Εκκλησίας, κατά τη διάρκεια του έτους. Αγαπώ τους Αγίους και τη μεσολάβησή τους. Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει παραμείνει συνεπής στη διδασκαλία της από την εποχή του Χριστού και των Αποστόλων. Για μένα, είναι το πολύτιμο Μαργαριτάρι, επειδή μπορεί κανείς μέσω αυτής να προσεγγίσει τον Χριστό εν πνεύματι και αληθεία.
Έγραψες κι ένα βιβλίο, το The Mystery Of Art: Becoming An Artist In The Image Of God, το οποίο εκδόθηκε το 2014. Πες μας μερικά πράγματα γι’ αυτό. Σκοπεύεις να γράψεις κι άλλα πράγματα στο μέλλον;
Είναι ένα βιβλίο που έγραψα σε διάρκεια 4 ετών. Παίζω και κάνω μουσική από όταν ήμουν 11 και μέσα σε αυτά τα χρόνια πάλεψα πολύ με το πώς να ενσωματώσω την πίστη μου στην καλλιτεχνική διαδικασία. Το συγκεκριμένο λοιπόν βιβλίο είναι ένας συνδυασμός των 20 χρόνων μου στις τέχνες και της πορείας μου προς την αρχαία πίστη… Έχω γράψει και άλλα, τα οποία δεν έχουν εκδοθεί ακόμα –είναι βιβλία ποίησης και φαντασίας. Στο γράψιμο στο στυλ τουThe Mystery Of Art νομίζω ότι θα περάσει καιρός για να επιστρέψω. Νιώθω ότι λέει όσα ήλπιζα να εκφράσω και χρειάζεται να ζήσω και να βιώσω περισσότερα πριν αποπειραθώ να γράψω οτιδήποτε σαν αυτό ξανά.
Jjackson_6.jpg
Τώρα που η μουσική σας είναι διαθέσιμη στην Ελλάδα, σχεδιάζετε να μας επισκεφθείτε και για συναυλίες;
Ναι! Το ελπίζω! Και εγώ και η μπάντα θα το επιθυμούσαμε. Έχουν μάλιστα γίνει κάποιες κουβέντες ώστε να πραγματοποιηθεί αυτό, Θεού θέλοντος. Αγαπώ την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Η καρδιά μου σας αναζητά για όλες τις δοκιμασίες που έχετε υπομείνει. Με την οικογένειά μου είμαστε ευγνώμονες για την αγάπη και την καλοσύνη που έχουμε εισπράξει κατά τις επισκέψεις μας εκεί.
jjen2
Άλλα σχέδια που κάνεις για το εγγύς μέλλον;
Με τους Enation ηχογραφούμε το επόμενο project μας και συνεχίζω τα γυρίσματα για το Nashville. Αυτά με κρατούν ιδιαίτερα απασχολημένο. Ελπίζω να εκδώσω ένα ακόμα βιβλίο φέτος. Επίσης, το The Mystery Of Art μεταφράζεται στα ελληνικά, και είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος γι’ αυτό! Θα μου άρεσε να σκηνοθετήσω κι ένα φιλμ, κάποτε. Πάνω απ’ όλα, όμως, ελπίζω να περάσω πολύ ποιοτικό χρόνο με την οικογένειά μου. Αυτό είναι πιο σημαντικό από όλες τις δουλειές...

(Ο Jonathan Jackson είναι γνωστός ηθοποιός του Χόλλυγουντ, με 5 τηλεοπτικά βραβεία Έμμυ στην κατοχή του και είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην Αμερικανική καθημερινή σειρά «General Hospital». Τώρα πρωταγωνιστεί στη σειρά «Nashville».
Εκτός από την υποκριτική ασχολείται και με τη μουσική. Στις μουσικές του αναζητήσεις πλαισιώνεται από το συγκρότημα Enation, από το 2002, και από τότε έχουν κυκλοφορήσει 9 ολοκληρωμένες δουλειές (LP και EP). Ξεκίνησαν από το Battle Ground της Ουάσιγκτον, ενώ τώρα έχουν την έδρα τους στο Nashville του Τένεση. Κινούνται στο χώρο της ροκ (Euro, alternative, pop rock), με κύρια μουσική επίδραση από τους U2 και γενικά από την ευρωπαϊκή pop rock σκηνή.)

Ακολουθεί ενδεικτικά μια από τις συνεντεύξεις του...

Η διαφορά του Jonathan απ΄ όλους όσους κατά καιρούς δηλώνουν "αλλαγή" και πίστη στον Χριστό (Άλις Κούπερ κλπ...) είναι πως εκείνος το δύσκολο το βήμα δεν δίστασε να το κάνει:
Βαφτίστηκε και έκτοτε ζει ως Ορθόδοξος Χριστιανός...
Δες την συνέντευξή του και θα καταλάβεις.-

(η "συρραφή" κομματιών από τις συνεντεύξεις του Jonathan στην Pemptousia από τον "αμφοτεροδέξιο & τους συν αυτώ...")


 Πηγή: www.avopolis.gr/

π. Αθανάσιος Χαμακιώτης, o αγιασμένος Γέρων της Νερατζιώτισσας!!! († 17 Αυγούστου 1967)



Ο Γέροντας Αθανάσιος, ο ταπεινός λευΐτης της Νερατζιώτισσας στο Μαρούσι, έμοιαζε απόλυτα με το φιλάνθρωπο Κύριό μας. Ήταν η εικόνα της έμπρακτης αγάπης, της ελεημοσύνης, της συμπάθειας, ήταν «εις τύπον και τόπον Χριστού». Ζούσε πραγματικά σε ένα παροξυσμό ψυχικής κενώσεως στις ανάγκες του πλησίον, αυτοπροσφερόταν στους ενδεείς, στα μοναχικά πρόσωπα, στους αξιοπρεπείς, τους οποίους οι συνθήκες της ζωής κατήντησαν νεοπτώχους, εμπεριστάτους. Και ο Θεός του ελέους και των οικτιρμών δεν άφηνε ποτέ τα χέρια του Γέροντος αδειανά.


-Κοιμάμαι, έλεγε χαριτολογώντας, φτωχός και ξυπνάω πλούσιος. Χρήματα δεν έχω και χωρίς χρήματα δεν μένω.

Και δεν τα υπολόγιζε τα χρήματα ο Γέροντας. Αυτά είναι για να αλλάζουν χέρια και να καλύπτουν ανάγκες, έλεγε. 

Η μοναδική αξία που έχουν είναι ότι με αυτά μπορούμε να αγοράσουμε Παράδεισο.  Ο ελεών πτωχόν δανείζει Θεώ» (Παρ. ιθ  17).   Και τούτο γιατί τίποτα από όσα ο άνθρωπος σκορπίζει σε αυτούς που έχουν ανάγκη δεν πηγαίνει χαμένο. Η «ελεημοσύνη εξιλάσεται αμαρτίας (Σοφ. Σειρ. 3, 30), μας απαλλάσσει από το βάρος πολλών αμαρτιών και μας καθαρίζει και μας αγνίζει. Μας ανοίγει τις πόρτες του Παραδείσου.
Όταν μας έρχονται χρήματα να μην χαιρόμαστε άσκοπα. 

Να προβληματιζόμαστε για τη σωστή τους χρήση. Άλλωσε και ο ίδιος ο Κύριος με τη γραφίδα του προφητάνακτος Δαβίδ, δεν λέει: 

«Ο ελεήμων εσκόρπισεν, έδωκε τοις πένησι, η δικαιοσύνη αυτού μένει εις τον αιώνα»  (Ψαλμ. 111, 9) και αλλού πάλι: «Μακάριος ο συνιών επί πτωχόν και πένητα» (Ψαλμ. 40, 1). 

Γι’αυτό και στην επί του Όρους ομιλία του ο παντελεήμων Θεάνθρωπος διακηρύσσει: «Μακάριοι οι ελεήμονες, ότι αυτοί ελεηθήσονται» ( Ματθ. ε  7).


 Ο ελεήμων άνθρωπος, μας λέει ο μέγας Ιωάννης ο Χρυσόστομος, μοιάζει με λιμάνι σε όσους παλεύουν με τα βιοτικά κύματα. Δέχεται όλους ανεξαιρέτως τους ταλαιπωρημένους, τους ναυαγούς, τους κλυδωνιζομένους, τους κινδυνεύοντες και τους απαλλάσσει από τη δίνη. 

Και είτε είναι κακοί, είτε αγαθοί, είτε ο,τιδήποτε άλλο εκείνοι που κινδυνεύουν, τους δέχεται στην αγκαλιά του, στα γαλήνια νερά του. Μακάριοι οι συνάνθρωποί μας, οι οποίοι γίνονται λιμάνια σε αυτούς που έχουν πέσει στην τρικυμία της φτώχειας, της ανέχειας, της ελλείψεως των αναγκαίων βιοτικών αγαθών.


Τα χρήματα ο Γέροντας Αθανασιος δεν ήθελε να μένουν επάνω του. Τα ένοιωθε μίασμα. 

Αυτά, έλεγε, σταύρωσαν τον Χριστό μας. Αυτά φέρνουν πρόσκαιρη ευτυχία, αλλά μόνιμη δυστυχία στον κόσμο. Αλλοίμονο σε αυτούς που τα φιλάνε. Έχουν φίδια στον κόρφο τους.


Χαρακτηριστικό της φιλανθρωπίας και της ελεήμονος καρδιάς του Γέροντος  είναι το εξής περιστατικό.


Κάποια μέρα τον επισκέφθηκε απελπισμένη μια χήρα γυναίκα. Κινδύνευε να της κάνουν έξωση, επειδή δεν είχε να πληρώσει το ενοίκιο. Ο Γέροντας τη συμπόνεσε, αλλά εκείνη τη στιγμή δεν είχε καθόλου χρήματα.

-Παιδί, της είπε, δεν έχω δραχμή στην τσέπη μου. Όμως, μη φύγεις. Κάθησε έξω στους πάγκους να δω τι μπορεί να  γίνει.

Ο εύσπλαχνος Γέροντας κατέφυγε με θέρμη στην αγαπημένη του προσευχή.

– Γιατί άφησες, Θεέ μου, τα παιδιά σου να  έλθουν σε τέτοια δυστυχία; Λυπήσου, Κύριε, και αυτή τη δούλη σου και μην επιτρέψεις να την πετάξουν στο δρόμο!

Σε λίγο μια ευκατάστατη κυρία κατέφθασε και του παρέδωσε ένα φάκελο με σεβαστό ποσό. Ο Γέροντας ούτε άνοιξε το φάκελο να δει πόσα χρήματα περιείχε. Φώναξε με χαρά τη χήρα και της τα παρέδωσε. 

Η γυναίκα ανοίγοντας το φάκελο έμεινε άφωνη. Με το ποσό του περιεχομένου του ξωφλούσε τον ιδιοκτήτη της.

Η φιλανθρωπία και η συμπόνοια του Γέροντος Αθανασίου δεν σταματούσε μόνο στο δόσιμο χρημάτων. 

Η προσωπική προσφορά είχε μεγαλύτερη αξία. 

Επιδίωκε να έρχεται αρωγός σε κάθε εμπερίστατο, κάθε κινδυνεύοντα.  

Ήταν ευσυμπάθητος με τους αρρώστους, με τους ανίατα ασθενείς, τους κατακοίτους ηλικιωμένους, αυτούς που δύσκολα κάνουν ακόμη και στοιχειώδεις κινήσεις. 

Έτρεχε να βοηθήσει αυτούς οι οποίοι ήθελαν κάποιο δίπλα τους, να τους συμπαρασταθεί στην καθημερινότητά τους. 

Έχουν αναφερθεί  ζωντανά παραδείγματα ασθενών που συχνά επισκεπτόταν ο Γέροντας, και των οποίων οι συγγενείς και οι οικείοι συνέπασχαν  μαζί τους. 

Ήταν ο αρωγός σε ασθενείς και στους συνοδούς τους, που και αυτοί χρειάζονταν στήριξη και αγάπη. Ήταν ο άγγελος παρηγοριάς των εγκαταλειμμένων φυματικών της περιοχής. 

Τους πήγαινε αυγά και άλλα τρόφιμα και έπαιρνε τα λερωμένα ρούχα τους, τα έπλενε, τα σιδέρωνε και τους τα πήγαινε με τα πόδια από το Μαρούσι στα Μελίσσια.

 Και όλα αυτά «εν τω κρυπτώ». Η φιλανθρωπία και η προσωπική προσφορά διαλαλείται, δεν διατυμπανίζεται, δεν διαφημίζεται, αφού ο Κύριος μας είπε, «μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου» (Ματθ. στ  3).  

Όσο, όμως, και αν   κρυβόταν, ο Θεός επέτρεπε, προς οικοδομή των πιστών να φανερώνονται οι πάμπολλες ευεργεσίες του. Αν και σίγουρα πολλά έμειναν κρυφά.


Πριν κοιμηθεί τον ύπνο των δικαίων στις 17 Αυγούστου του  1967 έλεγε:


—Γυμνός ήρθα, γυμνός και θα φύγω.


Γι’ αυτό και πριν παραδώσει την ψυχούλα του στα χέρια του παντελεήμονος και πανοικτίρμονος Θεού μας δέχθηκε επίσκεψη της προσωποποιημένης ελεημοσύνης. 

Η μοναχή που τον υπηρετούσε στις τελευταίες στιγμές του τον ρώτησε ποιός τον επισκέφτηκε, και της είπε:


—Η ελεημοσύνη, παιδί μου!

—Και τι της είπατε, ρώτησε εκείνη;

—Της είπα ότι ό,τι είχα το έδωσα. 

      Δεν έχω τίποτα άλλο!



"Αναγκεμένα" αδέρφια μας...(Δεν σταματούν να έρχονται αιτήματα για προσευχή...)



Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

 Νικόλαος...

 Πάσχει από κατάθλιψη και προβλήματα στον γάμο του. 

Δεν έχει εξομολογηθεί ποτέ και δεν δέχεται να πάει σε πνευματικό. 

Ας τον κυκλώσουμε με τις προσευχές μας, καθώς σκέφτεται να αυτοκτονήσει...


Μας το ζητάει αδερφός μας που συμπροσεύχεται τόσο καιρό μαζί μας. 
Ας μην τον αφήσουμε μόνο του. 
Κατανοούμε όλοι μας βέβαια ότι ο Νικόλαος έχει το αυτεξούσιο, αλλά ας ελπίσουμε οι δυσκολίες που περνά να τον στρέψουν όχι στην απελπισία, αλλά στο πετραχήλι και τη μετάνοια.

https://ellasnafs.blogspot.com/2018/08/blog-post_167.html

~ Μια ευχούλα καθημερινά για την Δήμητρα, 
που έχει αντίστοιχα προβλήματα με επικίνδυνους λογισμούς...
(Δεν βγαίνει από την προσευχή μας...)

~ Ελευθερία...
"Δικό" μας παιδί αγαπημένο...
Σα να έχασε για λίγο τον δρόμο του...

Ευαγγέλου και Φωτεινής 
(και των τέκνων).
Ευχές για (εν Χριστώ...) επανένωση της οικογένειας... 




~ Και ... "Υπέρ υγείας και θείας βοηθείας" :
Μαριόλας (δεν είναι βαπτισμένη) και των τέκνων αυτής
Χριστίνας και Ιωάννη (βαπτισμένοι)
έχει πέσει στο σπίτι τους μεγάλος πειρασμός...


Μ.


(Συγκεντρωτικά:
Νικολάου, 
Δήμητρας,
Ελευθερίας, 
Ευαγγέλου-Φωτεινής και των τέκνων,
Μαριόλας και των τέκνων,
Χριστίνας και Ιωάννου...)





"...Είναι κρίμα να έχουμε τέτοιον όπλον παντοδύναμον, πανίσχυρον, ισχυρότατον όπλον και να το αχρηστεύομεν.." Άγιος Παϊσιος.-

Ένα υπέροχο κείμενο από τον Μητροπολίτη Λεμεσού κ.κ. Αθανάσιο.

[…] Οι άνθρωποι που κάμουν τον Σταυρόν τους ή που φορούσαν τον Σταυρόν τους επάνω τους,
γλύτωσαν από πολλές δυσκολίες και πολλά προβλήματα και πολλά μεγάλα κακά, τα οποία βρέθηκαν μπροστά τους. 
Αλλά και άνθρωποι που είχαν δυσκολίες προσωπικές, ο Γέροντας ο Παΐσιος τους έλεγε: 
"Βλέπεις τα παιδιά σου και είναι νευρικά και φωνάζουν, κάνουν, φτιάζουν, θα σταυρώνεις τα παιδιά σου ή το βράδυ που κοιμούνται πήγαινε και σταύρωσε τα παιδιά σου, ή του φέρνεις ένα ποτήρι νερό, σταύρωσέ το «Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», ν΄ αγιαστεί το νερό, να το πιεί και να΄ναι αγιασμένο, να δεχτεί μέσα του στην ψυχή του Χάριν Θεού, να ευλογηθεί, να αγιασθεί ο άνθρωπος..."
 Και πράγματι, το΄ χουμε δει πολλές φορές ότι πολλοί άνθρωποι εμαλάκωσαν, ηρέμησαν, βρήκαν την υγείαν τους και παιδάκια μικρά και παιδιά μεγαλύτερα και ασθενείς άνθρωποι, με αυτήν την δύναμη του Τιμίου Σταυρού βρήκαν πολύ μεγάλην ωφέλεια και πολλήν Χάριν από τον Θεόν και πολλές φορές έγιναν πράγματα από τον Θεόν, τα οποία ανέτρεψαν τα δεδομένα τα φυσικά και την πορείαν των γεγονότων.

Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τον Σταυρόν του Χριστού μας. 
Είναι κρίμα να έχουμε τέτοιον όπλον παντοδύναμον, πανίσχυρον, ισχυρότατον όπλον και να το αχρηστεύομεν, είτε με την αμέλειάν μας, είτε με το να μην το χρησιμοποιούμε γιατί δεν το ξέρομεν πόσον σημαντικόν πράγμαν είναι και πόση δύναμη δίδει και πόσον σφραγίζει, αυτό το σημείον του Σταυρού, αήττητα, τα δεδομένα, τα πράγματα τα σπίτια μας, οπουδήποτε. Μπαίνομε, βγαίνομε στα σπίτια, στ΄ αυτοκίνητά μας, παντού, να μάθουμε να κάνουμε τον Σταυρόν μας. […]

(by Nota Haras)

Τέλος στις «θερμιδικές τύψεις” όταν τρώτε σουβλάκια. Τι ανακάλυψαν οι επιστήμονες για το φρούτο που «εξουδετερώνει” τις λιπαρές τροφές...




"αμφ.":

Επιτέλους!!! 
Το ρίχνουμε στα μύρτιλλα, λοιπόν...
Αν το λένε οι επιστήμονες,ποιοι είμαστε εμείς που θα τολμήσουμε να τους αμφισβητήσουμε;

Κανένα πρόβλημα! Μύρτιλλα...

(Ε,να μη βάλουμε και κάτι
που να σπάει λίγο το "μονόπλευρο" των πνευματικών;)

Τέλος στις «θερμιδικές τύψεις” όταν τρώτε σουβλάκια! Ερευνητές από το πανεπιστήμιο Lund στη Σουηδία, κατάφεραν να εντοπίσουν ένα φρούτο, το οποίο θα μπορούσε να αποτρέψει αύξηση του σωματικού βάρους σε άτομα που ακολουθούν μια διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά.
Πρόκειται για μια συγκεκριμένη ποικιλία μούρων, τα οποία ονομάζονται lingonberries, προέρχονται από τη Σκανδιναβία και είναι πιο γνωστά ως κόκκινα μύρτιλλα.
Ύστερα από εργαστηριακή έρευνα σε ποντίκια, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα κόκκινα μύρτιλλα έχουν την ιδιότητα να εμποδίζουν τον οργανισμό να αποθηκεύει περιττό λίπος, μετά από ένα ιδιαίτερα λιπαρό γεύμα ή μετά από μια γενικότερη διατροφή που είναι πλούσια σε λιπαρά και υδατάνθρακες.
Επίσης, τα lingonberries μείωσαν ακόμα και τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα.
Οι ερευνητές εξέτασαν την επίδραση και άλλων ειδών μούρων, όπως τα μαύρα μούρα (blackcurrants), τα bilberries, τα raspberries, τα crowberries και τα μούρα τύπου acai. Λόγω της γνωστής ευεργετικής τους αντιοξειδωτικής δράσης, όλα τα μούρα βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Τα κόκκινα μύρτιλλα αποδείχτηκαν πολύ πιο αποτελεσματικά, όσον αφορά την αντιστροφή των επιπτώσεων της λιπαρής διατροφής.
Πηγή: topontiki.gr και iatropedia.gr
(εμείς από εδώ)

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018

~ Αν έπρεπε να διαλέξουμε μια μονάχα στιγμή από το προσκύνημά μας στο Άγιο Όρος, μάλλον αυτή θα ήτανε...

Η φωτογράφηση της σελίδας, στην οποία ένας Άγιος έγραψε για την απροσδόκητη επίσκεψη μιας...Αγίας στο κελί του, στην Παναγούδα, στο Περιβόλι της Παναγιάς...
Αυτή η στιγμούλα αποτυπώθηκε στο κεφάλι μας και δεν βγαίνει με τίποτα...
"Ενθύμιο" μιας ζωής...

(για όποιους δεν γνωρίζουν ή δεν θυμούνται το γεγονός αυτό, ας ζουλήξουν πάνω στην εικόνα...)


"...Ποιος από σας δεν μύρισε από τα Ιερά Λείψανα τη Θεία ευωδιά που βγάζουνε;"

 Τα οστά που ευωδίαζαν... (Αληθινή Ιστορία!)
Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, εσωτερικός χώρος
Κάποιος πήγε για επίσκεψη στο Άγιο Όρος. Επίσκεψη και όχι προσκύνημα! 
Σχεδίαζε να παραμείνει στον Άθωνα έξι μέρες, μόλις όμως γνώρισε από κοντά τη μοναστική ζωή των αγιορειτών μοναχών άλλαξε γνώμη και δεν έβλεπε την ώρα να επιστρέψει στον πολιτισμό, όπως ο ίδιος το έθετε και το διαλαλούσε με μεγάλο θράσος.

Έφτασε στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα, η οποία θα ήταν και ο τελευταίος σταθμός της αρχικά εξαήμερης (και εν τέλει τριήμερης) περιήγησής του. 


Μάλιστα, κορόϊδευε την παρέα του, διότι όπως έλεγε, έβλεπαν τα πράγματα διαφορετικά και όχι όπως εκείνος, που μέτραγε τις ώρες για να βγει στον έξω κόσμο και επιτέλους να ελευθερωθεί.

Στην είσοδο της Μονής, τους υποδέχτηκε ο καλόγερος με λουκούμι και ρακί, έδειξε στους επισκέπτες-προσκυνητές τα δωμάτιά τους και τους ενημέρωσε για το πρόγραμμα των ακολουθιών.


Η ώρα ήταν 12.00 το μεσημέρι και στις 16.00 είχε εσπερινό.

 Ο φίλος μας την προηγούμενη μέρα είχε παραστεί σε αγρυπνία που διήρκεσε 12 ώρες.

 Αμέσως λοιπόν έπεσε για ύπνο και το μόνο που άκουσε ήταν το σήμαντρο, το οποίο σήμανε στις 16.00 ακριβώς και καλούσε όλους τους παρευρισκόμενους για τον εσπερινό. 

Ξύπνησε και σκουντουφλώντας κυριολεκτικά, έφτασε στο Καθολικό της Μονής, όπου θέλοντας και μη παραβρέθηκε σωματικά στον εσπερινό. 

Και λέω σωματικά, διότι πνευματικά το μόνο που σκεφτόταν ήταν πότε θα ξεμπέρδευε, για να συνεχίσει τη δουλειά από την οποία τον έκοψε το καταραμένο σήμαντρο, έτσι έλεγε συνέχεια μέσα του.

Επιτέλους, τελείωσε ο εσπερινός, ο κόσμος όμως δεν έφευγε, καθώς περίμεναν να θέσουν σε προσκύνημα τα Ιερά Λείψανα Αγίων, που φυλάσσονται στη Μονή. 

Μέσα στο τσούρμο πήγε και αυτός. 

Καθώς έλεγε είχε πάρει το κολάϊ, αφού και στις άλλες Μονές που είχε πάει δεν έκανε άλλη δουλειά από το να ασπάζεται νεκρά κόκαλα, που ούτε παλμό είχαν, ούτε θερμότητα, ούτε ανάβλυζαν μύρο, παρά τα όσα έλεγαν οι αγιορείτες πατέρες. 

Προσκύνησε λοιπόν και ετοιμαζόταν να φύγει, παρόλο που ο υπόλοιπος κόσμος παρέμενε εντός του Καθολικού, όταν ο Παππούλης που βρισκόταν εκεί είπε με σπαστή φωνή, όσο μπορούσε δυνατή: 

«Παιδιά μου σας παρακαλώ, σας παρακαλώ στο Όνομα του γλυκού μας Ιησού, πείτε μου ποιος από σας δεν μύρισε από τα Ιερά Λείψανα τη Θεία ευωδιά που βγάζουνε»;

Εκείνος σταματάει ξαφνιασμένος στην είσοδο, αυτό δεν το είχε ξανακούσει σε κανένα Μοναστήρι. Αμέσως, πηγαίνει μπροστά στον παπά και με ύφος προκλητικό του λέει:


 «Εγώ». 

Τότε ξεπετάχτηκαν και καμιά δεκαριά ακόμη. Ο σεβάσμιος ιερέας πηγαίνει μπροστά στα Ιερά Λείψανα και με γλυκιά φωνή αρχίζει να ψέλνει το τροπάριο του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτη. 

Το πρόσωπό του, κίτρινο από τις χημειοθεραπείες, άρχισε να λάμπει τόσο πολύ, που στο τέλος δεν μπορούσες να το κοιτάξεις.

Ο γνωστός αυτός φοβήθηκε από αυτό που είδε και τότε συνειδητοποίησε ότι την ίδια στιγμή, τα Ιερά Λείψανα άρχιζαν να ευωδιάζουν τόσο έντονα και γλυκά, που δε χόρταινες να εισπνέεις. 


Σε λίγο, το πρόσωπο του ιερέα σταμάτησε να φωτίζει, όμως η Θεία ευωδιά από τα οστά ήταν τόσο έντονη, που ξεχύθηκε έξω από το Καθολικό, απλώθηκε σε όλη τη Μονή και ακολουθούσε τους επισκέπτες ακόμη και στην Τράπεζα και στα δωμάτιά τους. 

Όσοι την είχαν αμφισβητήσει, έκλαιγαν σα μωρά παιδιά και έλεγαν ότι εξαιτίας των αμαρτημάτων τους δεν μπορούσαν να την μυρίσουν αρχικά...


(by Despina Giannakovitou)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...