Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλοsofa. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλοsofa. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 3 Μαΐου 2025

✔ Κάτι νέο γεννιέται! Φιλοsόfa... |σαν σήμερα το 2021...

         ~ Φρέσκιες ιδέες σε ένα ολοκαίνουριο site από νέα παιδιά, που ψάχνονται. 


Είπαμε και παλιότερα:

Πρόκειται για μια προσπάθεια νέων ανθρώπων, 
που ψάχνουν και ψάχνονται ...

Έστησαν πολλές φορές ο ένας τον άλλον.

Σε κάποια μάλλον από αυτές τις φορές, 
βρήκαν το κουράγιο να στήσουν κι ένα ολόκληρο blog.

Στα κείμενά τους, 
που συνεχώς ανανεώνονται,
μπορείς να διαφωνήσεις, 
ενίοτε και να συμφωνήσεις.

Ίσως όμως αξίζει να τους ρίχνεις, 
που και που, καμιά ματιά.

Όπως και να΄χει, 
είναι αναζωογονητικό να βλέπεις 
νέα μυαλά να κυβερνώνται από ψυχές 


Και έτσι τελικά, 
μέσα από αυτή τη συλλογιστική,
το βλέπεις και πάλι μπροστά σου.

Και ίσως πειστείς.

Πως υπάρχει Ελπίδα σε αυτή τη δύσμοιρη,
αλλά και ευλογημένη χώρα...


Δεν θα σου υποδείξουμε συγκεκριμένα κάποιο από τα άρθρα τους, γιατί είναι όλα ξεχωριστά. 

Όπως κι εκείνοι που τα συνέλαβαν ...


[ζούληξε απλά στην εικόνα και ... περιηγήσου! 

To ίδιο κάνουμε και μεις ...]




|σαν σήμερα το 2021.



Τρίτη 25 Μαρτίου 2025

☆ Ο Ψαριανός Καμικάζι... |γράφει ο Άγγελος Μιχαηλίδης



Σπάνιο πράγμα να θαυμάζουμε κάποιον άνθρωπο για το όλον του. 


Συνήθως θαυμάζουμε είτε τα κατορθώματά κάποιου, είτε το ήθος του, είτε τις θέσεις τις οποίες κέρδισε. 


Όλα μαζί, δύσκολο. 


Ε, ο Κανάρης τα είχε όλα. 


“Έβλεπαν σε αυτόν ένα συγκερασμό δυνάμεων. 

Λες και η θάλασσα με τη στεριά είχαν λάβει σάρκα και οστά”.


Η ζωή του Κανάρη, που από τον φιλήσυχο Κωσταντή έγινε ο Κανάρης ο μπουρλοτιέρης, είναι όπως οι ζωές όλων των ηρώων.


 Υπενθύμιση και έμπνευση...


   |δες ολόκληρο το κείμενο του Άγγελου Μιχαηλίδη για τον Ψαριανό καμικάζι εδώ...


Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2024

✔ Το Φιλοsófa μεγαλώνει, εξελίσσεται και εμπνέεται από νέες ιδέες, αλλά οι θεμελιώδεις αξίες μας παραμένουν αμετάβλητες...

 

 

👉Τρεις λέξεις, 

τρεις πυλώνες που μας καθοδηγούν 

και αποτελούν τον πυρήνα αυτού που είμαστε.

 

✨ Ό,τι κι αν αλλάζει, 

αυτές οι αξίες θα είναι πάντα η βάση μας. 


Γιατί η εξέλιξη έχει νόημα 

μόνο όταν στηρίζεται σε σταθερές ρίζες...





Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2024

✔ Ο Μύθος του Σίσυφου: Πώς να βρεις νόημα στη ρουτίνα

 



|γράφει ο Βασίλης Γουναρίδης (ο 2ος...)

Υπάρχουν μέρες που νιώθεις πως όλα γύρω σου είναι μια ατελείωτη επανάληψη. Ξυπνάς, πας στη σχολή/δουλεύεις, γυρίζεις σπίτι, κοιμάσαι. Κι έπειτα, η επόμενη μέρα μοιάζει με την προηγούμενη, σαν να παίζεις σε μια ταινία που ξέρεις ήδη το σενάριο. Αν αυτό σου ακούγεται οικείο, τότε ίσως είσαι κι εσύ ένας μικρός Σίσυφος της σύγχρονης ζωής.

«Ποιος είναι ο Σίσυφος;» σας ακούω να ρωτάτε.

Σύμφωνα με την μυθολογία, ήταν ένας τύπος καταδικασμένος από τους θεούς να σπρώχνει έναν βράχο μέχρι την κορυφή ενός λόφου, μόνο για να τον βλέπει να κατρακυλά ξανά. Μια ατέρμονη, παράλογη πράξη. Κι όμως, ο φιλόσοφος Αλμπέρ Καμύ μας καλεί να δούμε τον Σίσυφο αλλιώς: όχι ως θύμα, αλλά ως ήρωα. Έναν άνθρωπο που, μέσα από τη διαδικασία, καταφέρνει να βρει νόημα στην ίδια την πράξη του.

Αν το σκεφτείς, η ρουτίνα μας δεν είναι τόσο διαφορετική. Εκεί ακριβώς κρύβεται η πρόκληση: πώς μπορούμε να δώσουμε νόημα σε μια επαναλαμβανόμενη ζωή;

“The mystery of human existence lies not in just staying alive, but in finding something to live for.”

Fyodor Dostoyevsky

Η ρουτίνα ως αποστολή

Για να γίνει πιο κατανοητό, ας πάρουμε για παράδειγμα τη Μαρία.

Η Μαρία είναι μια γυναίκα που εργάζεται ως νοσηλεύτρια. Κάθε μέρα, φροντίζει ασθενείς, καθαρίζει τραύματα, ακούει παράπονα. Για χρόνια αισθανόταν ότι η δουλειά της ήταν απλώς ένας κύκλος επανάληψης. Ώσπου, μια μέρα, παρατήρησε κάτι: κάθε μικρή πράξη της – από το να προσφέρει ένα ποτήρι νερό μέχρι να καθαρίσει ένα κρεβάτι – ήταν μια ευκαιρία να προσφέρει ανακούφιση. Η καθημερινότητά της δεν άλλαξε.

Άλλαξε, όμως, η ματιά της.

Αυτή είναι η δύναμη της νοηματοδότησης. Αντί να βλέπεις την εργασία σου ως μια ανούσια υποχρέωση, μπορείς να τη δεις ως μια αλυσίδα μικρών, σημαντικών στιγμών. Το νόημα πίσω από τις πράξεις σου δεν είναι υποχρεωτικό να ακολουθεί κάποια στενά όρια, αλλά είναι απαραίτητο να υπάρχει και να είναι συνειδητά επιλεγμένο από σένα.

Το παράλογο ως ευκαιρία...


| συνέχισε εδώ, μόνο αν όσα διάβασες, σου κάνουν...



Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2024

✨ Από μπαλαδόρος… αντάρτης

 

 Μερικών ανθρώπων η ζωή 

είναι η καλύτερη απάντηση στην ερώτηση 

αν μπορούμε να ξεπεράσουμε τον ωχαδερφισμό, 

το βόλεμα, την μικρότητα.

Ο Αυξεντίου δεν ήταν ένα υπερφυσικό ον.

Ήταν ένας απλός τύπος που έπαιζε μπάλα,

ήταν οδηγός ταξί, 

είχε μπει Εφέδρων αντί Ευελπίδων, 

και έγινε ο υπαρχηγός σε μια από τις πιο ιστορικές 

απελευθερωτικές οργανώσεις του κόσμου.


Απλώς το’ λεγε η ψυχή του...


   |δες ολόκληρο το αφιέρωμα του Φιλοsofa στον Ήρωα Γρηγόρη 

μέσα από την φοιτητική πένα του Αγγελου Μιχαηλίδη...


Τετάρτη 10 Ιανουαρίου 2024

🎥"Μαθαίνοντας να καβγαδίζουμε..." |π. Νικόλαος Λουδοβίκος

 


Από την συζήτηση της ομάδας του filosofa.gr με τον π.Νικόλαο Λουδοβίκο. 

Συμμετέχουν από την ομάδα του Φιλοsόfa:

Μαίρη Γιαννούλη Mairi Giannouli, Γιώργος Αθανασιάδης George Athanasiadis, Παπαγεωργίου Γιάννης, Δημήτρης Κασιάρας Dimitris Kasiaras

 


00:00: Πως μαλώνει ο θεός;

O Άγιος Παΐσιος και ο Καστοριάδης

O Hρακλής Πουαρώ και ο κρυπτικός πολιτισμός των Άγγλων

Aν μάθεις να καβγαδίζεις ωραία…

Η Θεία Δικαιοσύνη και ο μεγάλος looser

Η ενοχή η ανυπακοή και ο Άγιος Πορφύριος

Οι υπερβολές των Αγίων και ο Θεός

H ”Άθεη” και η Ανάσταση

Με τους παπάδες πήγες και εσύ;

Μαθαίνοντας να καβγαδίζουμε

Παιδαγωγικοί Πειρασμοί

Φλερτάροντας σαν ανέκδοτο


|Η σχετική αξέχαστη ατάκα από τον Ζήκο (Χατζηχρήστο) προς τον Κιτσάρα (Ρίζο):
                           "Μαλώνεις ρε;"



Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2023

* Procrastination: Η γλυκιά αρρώστια (που την έχουμε σχεδόν όλοι...)


Πριν ξεκινήσεις να διαβάζεις το κείμενο, λέω να παίξουμε ένα παιχνίδι.

Εγώ κάνω τις ερωτήσεις, εσύ απαντάς με ναι ή όχι. 

Νομίζω είναι απλοί οι κανόνες, θα καταλάβεις σε λίγο γιατί σε βάζω να το κάνεις.

Ερώτηση 1: Έχεις ποτέ αργήσει να κοιμηθείς το βράδυ, λέγοντας στον εαυτό σου το ψέμα ότι θα δεις ένα βιντεάκι ακόμα και μετά θα πέσεις για ύπνο;

Ερώτηση 2: Έχεις πει ποτέ την έκφραση «θα φάω κανονικά μέχρι τη Κυριακή, και από Δευτέρα θα ξεκινήσω να προσέχω» ή κάτι παρόμοιο;

Ερώτηση 3: Έχεις παραδώσει ποτέ κάποια εργασία ελάχιστα πριν τελειώσει η προθεσμία της, γιατί πάντα έβρισκες κάποια δικαιολογία για να την αφήσεις για την επόμενη μέρα;

 

Νομίζω, κατάλαβες που το πάω. Υπάρχει ένα κοινό μοτίβο εδώ.

(Αν απάντησες και στα 3 όχι

ή είσαι λίγο ψεύτης 

ή κοροϊδεύεις τον εαυτό σου 

ή είσαι περίπτωση για επιστημονική μελέτη.)

Ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής των 3 ερωτήσεων στην αρχή;


Το φαινόμενο είναι γνωστότερο με την αγγλική του ορολογία.

 Ονομάζεται procrastination

Στην ουσία, είναι...


|αν θες ολόκληρο το άρθρο του Βασίλη Γουναρίδη στο περίφημο Φιλοsofa θα το βρεις εδώ...

Κυριακή 19 Μαρτίου 2023

* "Πώς να μάθεις χωρίς να πάθεις..." - Η αξία των μεντόρων |Γράφει ο Βασίλης Γουναρίδης



Όσο περνάει ο καιρός, συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο το εξής: 

Αν το να μάθεις από τα λάθη σου είναι δύσκολο, τότε το να μάθεις από τα λάθη που έχουν κάνει οι άλλοι είναι πολύ δυσκολότερο

Και το «πολύ δυσκολότερο» μπορεί να είναι και under-statement.

Θα μου πείτε: 

Ναι ρε φίλε, σύμφωνοι, πες μας κάτι που δε ξέρουμε. 

Εδώ πολλές φορές ενώ μπορούμε ξεκάθαρα να διακρίνουμε ποιο είναι το πρόβλημα, αρνούμαστε να μπούμε στη διαδικασία να το διορθώσουμε (για πολλούς λόγους). 

Θα μάθουμε και από τα λάθη του καθενός;

Τα έχουμε ξαναπεί για την αγάπη που όλοι τρέφουμε στην εύκολη λύση. 

Δε θέλουμε να ξεβολευόμαστε, αυτή είναι η αλήθεια. 

Παρόλα αυτά, θέλοντας και μη, από μικρή ηλικία αναγκαζόμαστε να αποφεύγουμε ορισμένες συμπεριφορές οι οποίες καταλαβαίνουμε ότι μας βλάπτουν.

Και αυτό αρχικά είναι εύκολο, διότι βιώνουμε οι ίδιοι τις αρνητικές επιπτώσεις του λάθους μας

Έστω και για λίγο, υποφέρουμε με κάποιον τρόπο, και αυτή η δυσφορία καταγράφεται στη μνήμη μας σαν υπενθύμιση, για να μην υποπέσουμε στο μέλλον στο ίδιο λάθος.

Εδώ βρίσκεται ο λόγος για τον οποίο η ικανότητα να αξιοποιείς την εμπειρία των συνανθρώπων σου και να γίνεσαι σοφότερος από αυτή είναι δύσκολη να καλλιεργηθεί: 

Δεν έχεις -ακόμα- υποστεί τις συνέπειες του εκάστοτε λάθους που θες να αποφύγεις

Οπότε εύκολα μπορείς να το υποτιμήσεις ή να θεωρήσεις ότι θα φανείς εξυπνότερος αν βρεθείς ο ίδιος σε μια τέτοια κατάσταση.

Προφανώς, δε περιμένετε από εμένα να σας πω, ότι το παραπάνω σενάριο δεν αντιστοιχεί συχνά στη πραγματικότητα. 

Εύκολα υποδυόμαστε τους «ξύπνιους» μέχρι να έρθει η ώρα να δοκιμαστούμε στη πράξη.

Η ερώτηση λοιπόν είναι απλή: 

Πως μπορώ να γίνω πιο σοφός από τα λάθη των άλλων;

Για μένα, η καλύτερη λύση είναι να ποντάρεις σε προσωπικές σχέσεις με συγκεκριμένους ανθρώπους

Ανεξάρτητα από τον στόχο που θέτεις, μπορείς συχνά να ανακαλύψεις ανθρώπους, οι οποίοι μπορεί να μην ακολούθησαν ακριβώς το ίδιο μονοπάτι που θες και εσύ να ακολουθήσεις, αλλά πέρασαν κάποια από τα στάδια τα οποία θα ήθελες να αποφύγεις στη πορεία σου.

Το πλεονέκτημα που μπορείς να αξιοποιήσεις από τη σχέση σου με κάποιον μέντορα είναι η δυνατότητα να αποκτήσεις εμπειρία με τον δεύτερο πιο άμεσο τρόπο (ο πρώτος είναι μέσω των προσωπικών σου βιωμάτων).

Ας ξεκαθαρίσουμε όμως λίγο τον όρο «μέντορα».

Ως μέντορα δεν θεωρούμε απαραίτητα ένα απόλυτο παράδειγμα ανθρώπου, έναν ήρωα ή έναν άγιο άνθρωπο. 

Ένα από τα βασικά του χαρακτηριστικά είναι ότι -παρά τις ατέλειές του- διαθέτει το πλεονέκτημα της πείρας. 

Έχει, δηλαδή, ήδη δοκιμαστεί και μπορεί να μεταφέρει την γνώση του, προκειμένου κάποιος άλλος να υποφέρει λιγότερο ή και καθόλου, αλλά να αποκομίσει την απαραίτητη εμπειρία, είτε αυτή βρίσκει εφαρμογή στον επαγγελματικό τομέα, είτε στην προσωπική-κοινωνική ζωή.

Μέσα από συζητήσεις ή/και βιώματα, έχεις τη δυνατότητα να μάθεις πως φτάνεις σε μία κατάσταση, ποια είναι τα σημεία τα οποία πρέπει να προσέξεις και τι αποτέλεσμα έχει η κάθε επιλογή που πραγματοποιείς. 

Ή τουλάχιστον έχεις περισσότερες πιθανότητες από το αν δεις ένα βιντεάκι στο YouTube.

Η καθοδήγηση που θα δεχθείς μπορεί να μην είναι πάντα απόλυτα σωστή. 

Ούτε είναι τα πάντα ξεκάθαρα και οργανωμένα σε κουτάκια. 

Το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι προσωπική και πολλές φορές γίνεται και βιωματική, υπό τη καθοδήγηση του μέντορα.

Συμπεραίνοντας, σκοπός της σχέσης αυτής δεν είναι η δημιουργία ενός κλώνου του μέντορα

Δεν είναι υποχρεωτικό να ακολουθήσεις κατά γράμμα και τυφλά ότι σου υποδείξει. 

Χρειάζεται κριτική σκέψη, διότι κανείς δεν σου εγγυάται ότι και ο ίδιος ο μέντορας είναι αλάνθαστος. 

Αν όμως η μεταξύ σας σχέση λειτουργήσει σωστά, μπορεί να σε φτάσει σε ένα σημείο, στο οποίο υπό άλλες προυποθέσεις δε θα έφτανες ποτέ ή θα έφτανες με πολύ δυσκολία, αφού πρώτα περνούσες από μία δυσάρεστη συνθήκη.

Η παρουσία ενός μέντορα στη ζωή μας δεν πρέπει να αποτελεί μια οριογραμμή όπου μόνο επάνω σε αυτή μπορούμε να κινούμαστε. 

Είναι μια ανθρώπινη σχέση, η οποία χτίζεται με το χρόνο και μπορεί να μας βοηθήσει να γίνουμε σοφότεροι. 

Όχι κλέβοντας δρόμο, γιατί με αυτή τη λογική καταλήγουμε στο είμαστε οι μόνοι παντογνώστες, αλλά κατανοώντας ότι δεν τα ξέρουμε όλα και μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι μέσα από την σχέση με έναν άνθρωπο που γνωρίζει κάτι περισσότερο από εμάς.

|Βασίλης Γουναρίδης


πηγή:


Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2023

"Η χαρά και η στέρηση..." |π. Νικόλαος Λουδοβίκος μιλάει στο Φιλοsofa



Συζήτηση με την παρέα του filosofa.gr 
για την ψυχαγωγία, την διασκέδαση, ΄
την τραπ και τον Αριστοτέλη, 
τον Νίτσε, τον Πεντζίκη, 
την χαρά των Αγίων, την ομορφιά, 
την ένοχη ευχαρίστηση και την Ενσάρκωση.

(α΄μέρος)
​00:00 - Eισαγωγή
00:46 - Διασκέδαση - Ψυχαγωγία 
02:32 - Συμβουλή: to become a human Priest 
05:00 - Tι είναι θεολογία
06:40 - Aπό την τραπ στον Αριστοτέλη
09:20 - O παν-άθεος και η Αγιότητα 
11:42 - H αυθεντικότητα Ν. Γ. Πεντζίκη 
15:40 - Οι άγιοι ψυχαγωγούνται συνεχώς 
17:05 - H χαρά των Χριστιανών
19:10 - Ο Γιατρός και η γειτόνισσα
21:28 - Υπερκορεσμένα φαινόμενα
23:10 - Η ομορφιά και ο Άγιος Παΐσιος
26:50 - Ένοχη ευχαρίστηση και οι thraσιλες
31:20 - Ενσάρκωση
35:24 - Τι είναι ένας Άγιος
43:03 - Ψυχοθεραπεία

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2023

"Τίποτε δεν είναι οριστικά χαμένο, αρκεί να επιτρέψουμε στο φτερό του αγγέλου να κάνει την δουλειά του... " |γράφει η "συν αυτώ", Ελισάβετ Πλαμάδα


 Εγκεφαλικά νεκροί υπάρχουν πολλοί.

Κυκλοφορούν ανάμεσά μας, κάποιοι προσπαθούν να μας διοικήσουν κιόλας...

Όσο συνεχίζουμε να προσβάλλουμε τον Θεό με την στάση και την ζωή μας, όσο απομακρυνόμαστε από τις οδηγίες Του και το θέλημά Του, τόσο ο νους και η ψυχής μας θα δυσφορούν και θα νεκρώνονται...

Δεν έχετε αναρωτηθεί γιατί υπάρχει τόσο έντονη σύγχυση και διχόνοια στην κοινωνία μας;

Δεν θα έπρεπε μετά από τόσα χρόνια φιλοσοφίας, επιστήμης και πολιτισμού να έχουμε αλλάξει και να λειτουργούμε διαφορετικά;

Να έχουμε φύγει από το "εγώ" και να θεωρούμε εξίσου σημαντικό το "εμείς" που συμπεριλαμβάνει το "εγώ" και όλες τις άμεσες σχέσεις του;

Πώς μπορείς να είσαι καλά αν κοιτάς μόνο τον εαυτό σου;

Πώς μπορείς να είσαι καλά αν δεν υπολογίζεις τίποτα,αν δεν έχεις αξίες, αν δεν σέβεσαι κανέναν;

Ασχολούμαστε με το αν έχει δικαίωμα ένα drug queen να κάνει μάθημα σε μικρά παιδιά πουλώντας το αφήγημα του.

Κάποιοι γονείς θεωρούν εκ μέρους τους πολύ μεγάλη πρόοδο να πάνε τα παιδιά τους σε αυτές τις εκδηλώσεις.

Ήθελα να ήξερα, θα τα πάνε και σε ένα στριπτιτζάδικο;

Κι αν όχι, γιατί όχι;

Κι αυτό μια μορφή τέχνης δεν είναι;

Ήθελα να ήξερα, θα τα πάνε και στο κατηχητικό;

Κι αν όχι, γιατί όχι;

Κι αυτό μια μορφή ενημέρωσης δεν είναι;

Έχουμε χάσει τα αυγά και τα πασχάλια.

Τα ταλαντούχα αυτά στην μεταμφίεση και την υποκριτική άτομα, επέλεξαν να κάνουν συγκεκριμένου τύπου σόου για να ζήσουν και για να ικανοποιήσουν τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες.

Είναι λάθος να ταυτίζεται αυτού του τύπου η παράσταση με τον σεξουαλικό αυτοπροσδιορισμό, γιατί κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και όσο κι αν αποδοκιμάζουμε κάτι, δεν είμαστε ούτε καρδιογνώστες, ούτε αρμόδιοι να τους κρίνουμε.

Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εμποδίσει αυτά τα άτομα να εργαστούν,να εκφραστούν, να υπάρχουν.

Μέχρι εκεί όμως.

Τα φρένα (το μυαλό) ονομάζονται φρένα, γιατί όταν λειτουργούν σωστά, μας φρενάρουν.

Μας ειδοποιούν πού είναι τα όρια και πού χάνεται η μπάλα.

Όταν τα φρένα παραφρονήσουν,

λειτουργούμε σπασμωδικά,

άκριτα,

καταστροφικά,

επικίνδυνα.

Κάποιοι θεωρούν τον άνθρωπο νεκρό, όταν τα μηχανήματα δείχνουν έλλειψη λειτουργίας στον εγκέφαλό του.

"Εγκεφαλικά νεκρός" λένε...


Λοιπόν...
Με όσα συμβαίνουν γύρω μας, 
ίσως ζούμε στην εποχή των ζόμπι, δεν ξέρω, 
 φανερώνουν ότι υπάρχει ελπίδα να αλλάξει αυτό.


Ότι τίποτε δεν είναι οριστικά χαμένο, 
αρκεί να επιτρέψουμε στο φτερό του αγγέλου να κάνει την δουλειά του 
και να σταματήσουμε να το διώχνουμε μακριά...


~ έγραψε η "συν αυτώ", Ελισάβετ Πλαμάδα


|Δες σχετικά κι αυτό που ένα από τα παλικάρια μας,

ένας άλλος Άγγελος,

- ως νυν φοιτητής και ως μελλοντικός πατέρας -

είχε τα κότσια κόντρα στο ρεύμα,

- με τα δικά του τα φτερά -

να γράψει...



Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2022

* Γιατί να ενδιαφέρει κάποιον η φιλοσοφία; | Πες το κι έτσι #1

Τι είναι τέλος πάντων; Τι μπορεί να μας προσφέρει; Έχει χαθεί το ενδιαφέρον του κόσμου για αυτήν στην πραγματικότητα;  Συμμετέχουν: Τάσος Ξύδης, Άγγελος Μιχαηλίδης, Ραφαήλ Μιχαηλίδης editing : Λεωνίδας Ράπτης To Φιλοsόfa είναι μια παρέα φοιτητών, από όλες τις “κατευθύνσεις” σχολών που ενώνουμε τις δυνάμεις μας, με γνώμονα τα κοινά βασικά μας χαρακτηριστικά: ελεύθερη σκέψη, αγάπη για τις τέχνες, τη φιλοσοφία, τον διάλογο, τον προβληματισμό μας για τα κοινωνικά φαινόμενα, κοινές πνευματικές και εθνικές αξίες. Στη νέα μας σειρά “Πες το κ’ έτσι” συζητάμε για διάφορα ζητήματα που μας απασχολούν. Το χαρακτηριστικό της εκπομπής είναι ο αυθορμητισμός στη συζήτηση. Στην πραγματικότητα, δεν διαφέρει και πολύ από τις συζητήσεις που κάνουμε μεταξύ μας σε καφετέριες της Αθήνας.  Πέρα από τα κείμενά μας που μπορείς να βρεις στο site μας, μπορείς να μας ακολουθήσεις και στα social media όπου ανεβάζουμε τακτικά γνωμικά που ξεχωρίσαμε αλλά και δικές μας βιβλιοπαρουσιάσεις. Αν δεν θέλεις να κάνεις τίποτα από αυτά, υπάρχει ακόμα η πιθανότητα να μας πετύχεις σε κάποιο κρασάδικο του κέντρου να συζητάμε.
Ποτέ δεν ξέρεις.   Η ιστοσελίδας μας: https://filosofa.gr/ Facebook: https://www.facebook.com/filosofa.gr Instagram: https://www.instagram.com/filosofa.gr...

|παρακολούθησε την απολαυστική συζήτηση των 2 παιδιών, ακόμα κι αν, όπως και μεις, δεν παίρνεις χαμπάρι από Φιλοsofia...

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2022

Το στοίχημα του legacy...


 |γράφει ο Βασίλης Γουναρίδης


«Ποιος είναι ο κύριος;» σας ακούω να ρωτάτε. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει και μεγάλη σημασία να σας τον συστήσω, εξάλλου όσοι παρακολούθησαν τα αθλητικά δρώμενα του μήνα που μας πέρασε γνωρίζουν το όνομά του. Θα επανέλθουμε αργότερα σε αυτόν.

Αυτό που έχει κάποιο ενδιαφέρον είναι να σας περιγράψω το εξής σενάριο:

Σκεφτείτε ότι σας καλούν σε μια γιορτή, στην οποία εσείς και άτομα που, σε όλη τους τη ζωή, υπηρέτησαν τον ίδιο σκοπό με σας θα τιμηθούν. Βρίσκεστε πλέον σε προχωρημένη ηλικία και οι μέρες της κοινωνικής προσφοράς σας έχουν περάσει. Παρόλα αυτά, όταν ακούγεται το όνομά σας, όλοι σηκώνονται όρθιοι και σας χειροκροτούν. Συνομήλικοί σας, αλλά ακόμα και οι νεότερες γενιές αναγνωρίζουν την αξία σας, υπογράφοντας με ανεξίτηλο μελάνι το όνομά σας στην ιστορία.


Αυτό θα μπορούσε να είναι η ιδανικότερη περίπτωση υστεροφημίας.

Σε πρώτη ανάγνωση, μια τέτοια κατάληξη της πολυετούς προσπάθειας κάποιου, η καθολική αναγνώριση της προσφοράς του, φαίνεται ως τόσο μεγάλη επιβράβευση που μπορεί να τεθεί σκοπός ζωής. Το χτίσιμο του legacy του. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι πάντα έτσι.

Σε πολλές περιπτώσεις, το έργο μας, ανεξάρτητα από την επίδραση που είχε, μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Ή μπορεί να καταλογιστεί σε κάποιον άλλον, με αποτέλεσμα να απολαύσει αυτός τους καρπούς των κόπων μας. Υπάρχει πιθανότητα να αναγνωριστεί μετά θάνατον, ή ακόμα να υποτιμηθεί και να αμαυρώσει το όνομά μας, χωρίς πλέον εμείς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτό.

Όταν η πραγματικότητα καταλήξει να είναι κάπως έτσι, η αιτία της δυστυχίας μας επιρρίπτεται συνήθως στον «άλλον». Δεν είναι απίθανο, σε τέτοια σενάρια, να δημιουργηθούν συναισθήματα οργής και μίσους, που δύσκολα μπορούν να εστιαστούν σε ένα συγκεκριμένο άτομο, και τελικά απευθύνονται στην κοινωνία συνολικά: που αδιαφόρησε για μας, μας υποτίμησε ή μας  εκμεταλλεύτηκε ή εν τέλει δε μας (ανταπ)έδωσε την αναγνώριση που (μας οφείλει) όφειλε για τη σκληρή δουλειά μας.

Αξίζει λοιπόν να επενδύσουμε τους κόπους μιας ζωής για να θυμούνται το όνομά μας;

Είναι στην ανθρώπινη φύση η αναζήτηση της επιβεβαίωσης από τον συνάνθρωπο. Όταν γίνεται αυτοσκοπός, όμως, μια κοπιώδης προσπάθεια μάλλον χαραμίζεται, γιατί πολύ απλά ο τελικός στόχος της σταματάει να είναι στον έλεγχό μας και περνάει στην κρίση του κοινωνικού συνόλου. Ανεξάρτητα από το πόσο συστηματικά, προσεκτικά, σκληρά προσπαθήσαμε για να προσφέρουμε. Τότε είναι πολύ πιθανό, άθελά μας να καταστήσουμε τον «άλλο» τελικό κριτή της ζωής μας, την κόλαση ή τον παράδεισό μας.

Υπάρχει όμως μια συγκεκριμένη νοοτροπία-κλειδί που αποτρέπει αυτό το απάνθρωπο σενάριο.

Το κλειδί, για μένα, είναι το εξής..


|η συνέχεια του νέο άρθρου από το ιδιαιτέρως ανερχόμενο φιλοsofaεδώ...