🌹 Στο τέλος μένουν οι σκιές των αναμνήσεων... Η αγάπη όμως είναι πάντα εκεί! 📽️ |Όταν το AI το χρησιμοποιούμε με τον σωστό τρόπο...

         |η αρχή και το τέλος της 3λεπτης θαυμάσιας έμπνευσης του Panos Kountanis. Ζούληξε μια απ΄ τις 2...

👉 Ο Λιονέλ Μέσι θα αντιμετωπίσει το μωρό που κρατούσε στην αγκαλιά του 19 χρόνια αργότερα, στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου...

 

Το 2007, ο Λιονέλ Μέσι ήταν μόλις 20 ετών και ανέβαινε στην εξέχουσα θέση στη Βαρκελώνη. 

Ο σύλλογος, σε συνεργασία με τη UNICEF, δημιουργούσε ένα φιλανθρωπικό ημερολόγιο για την εφημερίδα Diario Sport. 

Στόχος ήταν να συμβάλει στη φιλανθρωπία φωτογραφίζοντας τους παίκτες με παιδιά από τοπικές οικογένειες. 

Μια κλήρωση πραγματοποιήθηκε σε μια γειτονιά στο Ματαρό (κοντά στη Βαρκελώνη) και η οικογένεια του Λαμίν Γιαμάλ κέρδισε.

Εκείνη την εποχή, το μωρό Λαμίν Γιαμάλ, μόλις 5 μηνών, φωτογραφήθηκε με τον Μέσι στο Καμπ Νόου. 

Τον Δεκέμβριο του 2007, ο Μόνφορτ φωτογράφισε τον 20χρονο τότε Μέσι, ο οποίος είχε ξεκινήσει τη θρυλική του καριέρα στην Μπαρτσελόνα μόλις τρία χρόνια νωρίτερα, μαζί με τον Λαμίν Γιαμάλ, ο οποίος ήταν τότε μόλις πέντε μηνών.

Μία από τις πιο εμβληματικές εικόνες είναι του Μέσι να κάνει μπάνιο το μωρό σε μια μπανιέρα, να το τυλίγει με μια πετσέτα και να το κρατάει στην αγκαλιά του. 

Ο Μέσι ήταν λίγο ντροπαλός εκείνη την εποχή, αλλά χαλάρωσε καθώς προχωρούσε η φωτογράφιση. 

Κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει ότι το μωρό που κρατούσε εκείνη την ημέρα θα γινόταν ένας από τους πιο ταλαντούχους νεαρούς ποδοσφαιριστές στον κόσμο 20 χρόνια αργότερα...

Η ιστορία συνεχίζεται:

- Ο Λαμίν Γιαμάλ ανέβηκε από τη Λα Μασία για να γίνει αστέρι για την Μπαρτσελόνα και την Εθνική Ισπανίας. - Έσπασε ρεκόρ στο Euro 2024 και έλαμψε στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

- Αυτός και ο Μέσι αναμετρήθηκαν στο γήπεδο (σε αγώνες Αργεντινής-Ισπανίας). 

Αυτή η παλιά φωτογραφία γίνεται viral ξανά και ξανά. 

- Όπως ο Μέσι, ο Γιαμάλ έγινε Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της UNICEF και εργάζεται για τα δικαιώματα των παιδιών.

Ο Μέσι και ο Γιαμάλ θα αναμετρηθούν στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου στις 19 Ιουλίου 2026, ως παίκτες της Αργεντινής και της Ισπανίας στο στάδιο MetLife στη Νέα Υόρκη...

 

πηγές: 1 - 2 - 3

✨ Ζήσε βρε, που σου λένε...

    

        |Σταμάτα επιτέλους, να καταγράφεις τα πάντα και ζήσε.

 Όλες αυτές τις στιγμούλες αυτές που έχεις αποτυπώσει στο παραΦορτωμένο κινητό σου, είσαι σίγουρος πως θα βρεις κάποτε τον χρόνο, την ηρεμία, τις προϋποθέσεις να τις δεις ξανά;

  Και ακόμα και αν κάποια στιγμή τα καταφέρεις, θα τις απολαύσεις, όπως τη στιγμή που σου δόθηκαν; 

Απόλαυσε, βρε ψυχή μιου, την κάθε στιγμή, την κάθε ώρα, την κάθε μέρα, τον κάθε χρόνο που δωρεάν σου χαρίζει ο Θεός.

Και δες το όλο αυτό ως μία ακόμα παράταση που σου προσφέρεται.

Μήπως βάλεις επιτέλους κανένα "γκολ" μέχρι το τέλος "του παιχνιδιού", που κλήθηκες να παίξεις και εξασΦαλίσεις τελικά, έστω και την 12κάτη, "την πρόκριση στην επόμενη Φάση" και όλα εκείνα που σου υπόσχεται...

Η Μεγαλοσύνη, η Παντοδυναμία και κυρίως η Αγάπη και το Έλεος του Θεού!

Ζήσε, λέμε.

   ● "αμΦ." ΥΓ:

Και πες και κανένα "Δόξα Σοι ο Θεός ημών, δόξα Σοι"!

 Γιατί κι εσύ κι εγώ ξέρουμε καλά πως δεν μας τα χρωστάγε κανένας όλα αυτά που ζούμε...

    Τι λες και συ; 

   ☆ Πάρε για δώρο ένα διαλεγμένο στιγμιότυπο από μας! 

Που αξίζει όμως να το δεις...

✨ Πίσω και πάνω απ΄όλα, φίλε, κρύβεται η Θεία Πρόνοια...

 

    Κάποιες σκέψεις μας έχουν κολλήσει στο κεΦάλι, 

βλέποντας τα βράδυα από ένα μπαλκόνι 

τα ζευγάρια κάθε ηλικίας,

που περπατάνε χέρι - χέρι.

  Ατελείωτα ζευγάρια σε ολόκληρη την υΦήλιο,

αιώνες τώρα, πορεύονται μαζί στη ζωή τους.

  Αν νομίζουμε κι εμείς, 

μαζί με όλους τους επί γης ανθρώπους,

πως με την ομορΦάδα, 

την εξυπνάδα και τη γοητεία μας 

έχουμε όλοι και όλες κερδίσει στη ζωή μας 

το άλλο μας μισό...

  Μήπως έΦτασε η ώρα να αναθεωρήσουμε;

  Γιατί, δεν μας περνάει καν από το νου

η πραγματικότητα 

πως εκείνη που ενώνει τους ανθρώπους

- όσο βαρύ κι αν ακούγεται - 

είναι η Θεία Χάρις.

   Γιατί αν ο ΠροΦήτης Ιερεμίας,

αιώνες πριν την έλευση του Χριστού μας έγραΦε...

"Πριν ακόμη σε πλάσω μες στην κοιλιά της μάνας σου, σε διάλεξα, και πριν ακόμα γεννηθείς σε είχα ξεχωρίσει "...

     ...σιγά που δεν γνωρίζει ποιος άνθρωπος απ΄όλους μέσα σ΄όλόκληρο τον ντουνιά ταιριάζει σε μένα ή σε σένα...

    Ο οποίος άνθρωπος είναι προορισμένος τελικά για σένα κι ας μην το Φαντάζεσαι...

  Πίσω και πάνω απ΄όλα, 

φίλε, 

κρύβεται η Θεία Πρόνοια...

 Κι αν εμείς οι άνθρωποι 

το συνειδητοποιήσουμε αυτό ως γεγονός

και διαχειριστούμε την ευλογία

να μας δοθεί ένας άνθρωπος 

ως δώρο και μόνο,

τότε θα δούμε τεράστιες αλλαγές στη ζωή μας.

 Αρκεί στην εξίσωση της σχέσης μας 

με τον άλλο άνθρωπο να προσθέσουμε 

κι Έναν τρίτο ανάμεσά μας,

που δεν θα΄ναι άλλος όμως,

παρά μόνον ο Χριστός.

 Κι αν αυτό δεν συμβεί ποτέ στη ζωή σου,

   ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ.

1000 φορές, αδερΦάκι, να μείνεις μόνη / μόνος.

  Άσ΄το καλύτερα.

  Πιο καλή η μοναξιά...

   Δες τι λένε νύχτα - μέρα στις "ειδήσεις"...

        Κι αν "το δώρο"  που τελικά σου δόθηκε  

           το χειριστείς ως τιμωρία ή ως αγγαρεία...

   Τότε θα γίνουν πολύ δύσκολα τα πράγματα,

πολλές φορές δυστυχώς αφόρητα.

   Σκέψου όμως πως ακόμα και από μια τέτοια κατάσταση μπορείς να αγιάσεις.

  Και συ και ο άνθρωπος δίπλα σου,

  που κάποια στιγμή - δεν μπορεί - 

θ΄ακούσει έναν από τους ψιθύρους του Θεού,

 που ποτέ, μα ποτέ, 

δεν παραβιάζει την ελευθερία μας...

     {Διόρθωσέ μας αν διαΦωνείς 

σε τούτες τις αμπελοΦιλοσοΦίες μας. 

  Χαρά μας...

   Δεν διεκδικούμε δα και το αλάθητο.

      Σ΄ενα απλό μπαλκόνι καθόμαστε, 

           όχι σε τίποτα έδρανα.

      Και το Βατικανό μάς πέφτει πολύ πολύ μακρυά 

(μακρυά από μας...}

   |Δες τώρα και την παρακάτω μικρή αΦορμή 

 που τελικά μας οδήγησε σε όλα αυτά...

   

Κι όλα αυτά τα όμορΦα έγιναν, λέει,

γιατί κάποτε συναντήθηκαν 2 άνθρωποι

και διάλεξαν ο ένας τον άλλον

και αγαπήθηκαν

και είπαν να ενώσουν τις ζωές τους...

Φαντάσου αυτό το video

με πρωταγωνιστές

τους δικούς σου γονείς ή παππούδες...

(κι αν έχεις την όρεξη και τα μέσα,

σκηνοθέτησέ το και φτιάξ΄το και συ!

Για να το έχουν και οι επόμενες γενιές...

Κι αν θες, στείλ΄το και σε μας!

Για να χαρούμε και μεις μαζί σου...)

|ζούληξε τη μια από τις 2 εικόνες

για να δεις και συ το 30΄΄ θαυμάσιο fb βιντεάκι...

✔ «Στον Γαλατά ψιλή βροχή» Η ΠΟΛΗ, Η ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ Η ΣΜΥΡΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΗ ΑΗΔΟΝΙΔΗ |Μια μεγάλη μουσική βραδιά - γιορτή αφιερωμένη στη μνήμη του Χρόνη Αηδονίδη, ενός αυθεντικού ερμηνευτή της παράδοσης, που με τη φωνή του ένωσε τη Θράκη με την Πόλη και όλη τη Μικρασία...

 

👉 Απλά, ενημερωτικά, την ερχόμενη Παρασκευή 19 Ιουνίου, 

υπάρχει αυτή η σπάνια ευκαιρία: 

Στο θέατρο του Λυκαβηττού θα επαναληφθεί μία εντυπωσιακή συναυλία 

(η πρώτη έγινε τον περασμένο Οκτώβριο το Ηρώδειο και ήταν sold out). 

Είναι ένα αφιέρωμα στον Χρόνη Αηδονίδη, 

που προβάλει την αγάπη του για την Θράκη - τη γενέτειρά του - 

την Πόλη και την Μικρασία (Σμύρνη). 

Το όλο στήσιμό της είναι υπέροχο! 

Οι συντελεστές ερμηνεύουν εξαιρετικά!

   (Ελάχιστα εισιτήρια έχουν απομείνει. Αν κάποιοι ενδιαΦέρονται σοβαρά, μπορούμε να τους βοηθήσουμε και μεις να μην χάσουν αυτή τη βραδυά. Απλά στείλτε μας ένα μνμ...)

♡ Γάμος δεν είναι ούτε το νυφικό, ούτε τα λουλούδια, ούτε οι μπομπονιέρες...

 

     |γράφει η νύφη Βάσω Ντάβαρη

  (άλλο να στα λέω κι άλλο να τα διαβάζεις...)

  [Καλά να είσαι, κοπέλα μου! Το'χαμε πολύ ανάγκη! Να διαβάσουμε κάτι που να μας κάνει να κλάψουμε και να γελάσουμε μαζί.

Ταυτόχρονα... 

Να ζήσετε! 

Για μια αιωνιότητα μαζί! 

Με τον Χριστό ανάμεσά σας...]

  "Η πρώτη νύχτα του γάμου 

είναι σαν τον Άγιο Βασίλη. 

Όλοι μιλάνε γι' αυτή...

αλλά ΚΑΝΕΙΣ δεν την έχει δει 

όπως τη φανταζόταν! 

Ρε παιδιά, ο κόσμος νομίζει 

ότι η πρώτη νύχτα του γάμου 

είναι Η ΠΙΟ παθιασμένη της ζωής σου! 😏

ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ 

(όποιος τα λέει αυτά μάλλον 

δεν έχει χορέψει τσάμικα και καλαματιανά κουτσοπηδώντας σαν το κατσίκι του Ολύμπου 

7 ώρες πάνω σε δωδεκάποντα) 

Όταν κλείσαμε, που λέτε, την πόρτα 

του δωματίου, μετά από 15 ώρες γάμου… 

Ο Νίκος άρχισε να βγάζει αργά το σακάκι...

Εγώ άρχισα να βγάζω φουρκέτες... 

ΤΕΛΕΙΩΣΑ πρώτη! 😜

Ο κορσές? Αθάνατος! 

Δεν έβγαινε ούτε με προσευχή! 

-Νίκο, αν δε βγει αυτό, εγώ έτσι θα μείνω! 

-Και πού είναι το πρόβλημα;

(Εκεί κατάλαβα ότι είμαι ήδη παντρεμένη 😄) 

Τότε... 

Κοιταχτήκαμε βαθιά μέσα στα μάτια... 

και είπαμε όλο πάθος ταυτόχρονα 

"Έχει ξεμείνει κανα σουβλάκι απ' το τραπέζι;"

(Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα...

ότι έχω παντρευτεί τον ΣΩΣΤΟ άνθρωπο!) 

Στον Πλαταμώνα παντρεύτηκα. 

Να ‘ναι Ιούλιος μήνας, κατακαλόκαιρο δηλαδή

Και να ‘χει έναν καύσωνα… 

Τί καύσωνα δηλαδή…

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ πες καλύτερα!

Μιλάμε… 

να λιώνουν οι παντόφλες στην άσφαλτο… 

Κι εγώ χαράματα ξύπνια. 

Όχι από συγκίνηση βέβαια… 

απ’ τη ΜΑΝΑ μου! 

-Βάσωωωωω! Σήκω! 

-Μαμά είναι έξι το πρωί! 

-ΚΑΙ;

-Ο γάμος είναι το απόγευμα! 

-Έχουμε δουλειές! 

(Τώρα τι δουλειές μπορεί να 'χουμε 

στις έξι το πρωί… Ένας Θεός το ξέρει! 

Ή μάλλον 

ένας Θεός, η Παναγία και η ΜΑΝΑ μου!) 

Ανοίγω τα μάτι μου 

και το πρώτο πράγμα που βλέπω απέναντι 

είναι το νυφικό κρεμασμένο στο πόμολο της ντουλάπας. 

Να με κοιτάει και μα τη Παναγία σας λέω 

να 'ναι σαν να το ακούω να μου λέει 

‘’Καλημέρα. Δεν τη γλιτώνεις πλέον!’’ 

Παγώνω. 

Σκέφτομαι 

‘’Βάσω… τελείωσαν τα ψέματα… 

Σήμερα παντρεύεσαι!’’ 

Κι εκείνη την ώρα, ρε παιδιά, 

πως να σας το εξηγήσω 

κάτι μ’ έπιασε εκεί ανάμεσα στο στήθος, 

κάτι σαν σφίξιμο. 

Στο σπίτι ήδη να γίνεται ο ΚΑΚΟΣ ΧΑΜΟΣ! 

Η αδερφή μου να φτιάχνει φραπέδες. 

Οι ξαδέρφες να κουβαλάνε ταψιά. 

Οι θείες να μεταφέρουν μπομπονιέρες 

από δωμάτιο σε δωμάτιο 

και να μιλάνε όλες μαζί σαν πάνελ πρωινάδικου.

Κι εγώ…ΑΧ ΕΓΩ… 

με την τσίμπλα στο μάτι, 

με ύπνο τρείς ώρες όλες κι όλες 

να θέλω να δώσω μια έτσι με το κεφάλι μου 

στον τοίχο να το σπάσω 

και να λήξει τ’ όλο θέμα εκεί. 

Η γιαγιά ήρθε πρωί πρωί. 

Όλη την ώρα να πιπιλάει κουφέτα, 

να σταυροκοπιέται και κάθε τόσο να βγάζει 

και κάτι απ΄το σουτιέν 

(χαρτομάντηλα, καραμέλες, 

μέχρι και τη μασέλα της! 😳) 

Βγαίνω στη βεράντα να πάρω λίγο αέρα 

να ξεσκάσω…(τί το θελα η έρμη;!) 

Με το που με βλέπει η θεία Ευτέρπη 

-Για να σε δω… 

Πάχυνες λίγο ή μου φαίνεται;

Ούτε καλημέρα, ούτε τίποτα. 

Κατευθείαν στο ψητό! 🙄

Ο θείος Γεράσιμος να ‘χει αρχίσει 

ήδη τα τσίπουρα 

Στο πέμπτο ποτήρι να με ρωτάει 

‘’Ποιος είπαμε ότι παντρεύεται τελικά;’’ 

Είμαι έτοιμη για την εκκλησία, που λέτε…

Ντυμένη, μοστραρισμένη… 

με το νυφικό μου, με τα όλα μου! 

Το μαλλί να ‘ναι κόκκαλο απ’ την πολλή λακ! 

Τόσο που αν με πλησίαζες με αναπτήρα… 

θα γινόταν ανάφλεξη! 

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ! 

Να ‘χω και τη μάνα μου 

πάνω απ’ το κεφάλι μου με μια βεντάλια… 

Μια να κάνει αέρα σε μενα, μια στον εαυτό της!

Κι όλη την ώρα… να μου διορθώνει το πέπλο…

-Ίσια την πλάτη! 

-Αμάν ρε μάνα! 

-Ίσια τη πλάτη σου λέω! 

(Στο τέλος είχα τόσο πολύ ισιώσει που αν μ’ ακουμπούσες λίγο θα πεφτα 

σαν στύλος της ΔΕΗ) 

Ο δε πατέρας μου… 

να ιδρώνει…να ξεϊδρώνει, 

να κοιτάζει το ρολόι…να ξανακοιτάζει το ρολόι…

Και δίπλα ο αδερφός μου 

μαζί με την αδερφή μου. 

Να κάθονται στον καναπέ αραχτοί. 

Με κοιτάνε με το νυφικό και χαμογελάνε 

-Καλά…εσύ θα παντρευτείς τελικά, ε;

-Πάντως αν αλλάξεις γνώμη…ξέρεις… 

Έχω αναμμένη τη μηχανή απ’ έξω… 

Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο 

και ξεκινάμε για την εκκλησία. 

Απ’ το ραδιόφωνο ν’ ακούγεται 

‘’σήμερα γάμος γίνεται’’ 

και μεις να τραγουδάμε. 

Εκείνη τη στιγμή 

χτυπάει το τηλέφωνο του αδερφού μου 

‘’Έλα… τί έπαθε ο Στέφανος; Τίιιι;

Πού είναι οι βέρες;'’ 

ΣΙΩΠΗ 

Παγώνουν όλοι 

Με το που ακούω τη λέξη ΒΕΡΕΣ 

αρχίζει να με λούζει κρύος ιδρώτας… 

Ο ξάδερφος μου, ο Στέφανος, 

που ‘χει αναλάβει να φέρει τις βέρες… 

πήγε βαρκάδα με τουρίστρια! 

ΜΕ ΤΙΣ ΒΕΡΕΣ ΜΑΖΙ 

Και σα να μην έφτανε αυτό 

αναποδογύρισε η βάρκα… 🫪

Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα 

ότι ίσως και να μην παντρευτώ τελικά…

ΞΑΦΝΙΚΑ 

Πάνω στον πανικό ακούγεται ένα ΤΣΑΦ 

έτσι απ’ το πουθενά 

Και σβήνει η μηχανή! 

Μιλάμε τώρα για εκατό μέτρα περίπου 

πριν φτάσουμε στο ξωκλήσι 

(στο παρά τσακ δηλαδή) 

Κατεβαίνουμε, που λέτε κι αρχίζουμε 

να σπρώχνουμε ΟΛΟΙ 

ΚΑΙ ΕΓΩ! Η ΝΥΦΗ! 

Με το νυφικό να σπρώχνω! Μα το Θεό! 

Κάποια στιγμή το αναθεματισμένο 

παίρνει μπρος.

Ζητωκραυγές! Χειροκροτήματα! Ενθουσιασμός!

Μπαίνουν όλοι μέσα...

ΚΑΙ ΦΕΥΓΟΥΝ! ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ 

Και φτάνω στην εκκλησία κούτσα κούτσα μουσκίδι στον ιδρώτα 

και η μάσκαρα μέχρι το πηγούνι. 

Και τότε… 

Βλέπω τον θείο Τάκη! 

Να τρέχει αλαφιασμένος γύρω απ’ το ξωκλήσι

με το μαραφέτι του έξω ν’ ανεβοκατεβαίνει 

(σαν υαλοκαθαριστήρας σε καταιγίδα)

Μπροστά αυτός πίσω ένα μαντρόσκυλο 

να τον κυνηγάει ξελιγωμένο! 

Είχε πάει λέει, για κατούρημα, σ’ ένα χωράφι!

Βάσω ΟΧΙ! 

Αυτός δεν είναι ο δικός σου γάμος!

ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ 

Αυτός είναι ΤΟΥ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ ο γάμος! 

Ο Νίκος να 'χει μείνει κόκκαλο και να κοιτάει...

Μια εμένα, μια το σόι μου 👀

 ‘’Πού πάω να μπλέξω Θεούλη μου;’’ 

Κι εκεί που ξεκινάει ωραία και καλά 

το μυστήριο...

‘’Ευλογητός ο Θεός ημών…’’ 

Ακούγονται κάτι γελοία 

φλάπα φλούπα φλάπα φλούπα 

Γυρνάμε όλοι…

Και τί να δούμε ρε παιδιά; 

Τον ξάδερφο μου τον Στέφανο να ‘ναι μουσκίδι

από πάνω μέχρι κάτω!

Τα ρούχα του να στάζουν…

τα παπούτσια να τσιρίζουν...

Ο παπάς σταματάει, οι καλεσμένοι παγώνουν.

Κι αυτός σηκώνει τις ΒΕΡΕΣ θριαμβευτικά 

και φωνάζει 

'’ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ! 

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΞΕΤΕΛΕΣΘΗ!’’ 

Όλη η εκκλησία άρχισε να χειροκροτάει!

(Νομίζω περισσότερο χειροκρότησαν

γι’ αυτόν παρά για μας) 

Ήρθε η ώρα του γλεντιού. 

Εκεί να δείτε ΧΑΟΣ 

Συγγενείς ν’ αλλάζουν μόνοι τους τραπέζια Άλλοι να παρεξηγούνται που δεν είναι μπροστά

Άλλοι να θυμώνουν γιατί 

μπήκαν δίπλα στις τουαλέτες 

Και να ‘χω και τον φωτογράφο κολαούζο συνέχεια 

-Κοιταχτείτε ερωτευμένα! 

(έχουμε λιώσει απ’ τη ζέστη άνθρωπέ μου…

ΤΕΛΕΙΩΝΕ!) 

-Φιληθείτε! 

(και η μάνα μου να φωνάζει 

ΜΗ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΟ ΚΡΑΓΙΟΝ!) 

Και μετά… 

Ήρθε εκείνη η στιγμή… 

Αρχίζουν να παίζουν οι πρώτες νότες 

από Το ‘’ταγκό των Χριστουγέννων’’ 

Βλέπω τον πατέρα μου να με πλησιάζει 

και να μου απλώνει το χέρι να χορέψουμε… 

Ο πατέρας μου ο ΒΛΑΧΟΣ! 

Που δεν είχε ιδέα τι πάει να πει ταγκό…

Αρχίζουμε να χορεύουμε… 

Τον βλέπω να ξέρει τα βήματα. 

Να με οδηγεί. 

Να χαμογελάει. 

Να μη με πατάει.

Είχε μάθει να χορεύει ταγκό...

ΓΙΑ ΜΕΝΑ 🥹

Ο άνθρωπος που όλη μέρα προσπαθούσε 

να μη δακρύσει...

Μου έλεγε χωρίς λέξεις όλα όσα δεν μπορούσε να πει. 

Και τότε... 

Γύρισα και κοίταξα γύρω μου...

Τη μάνα μου να κλαίει  

τον πατέρα μου να χορεύει

τ’ αδέρφια μου να τρέχουν για όλα, 

τις θείες να σχολιάζουν 

τους θείους να γελάνε 

και κατάλαβα 

ότι ο γάμος δεν είναι 

ούτε το νυφικό, 

ούτε τα λουλούδια, 

ούτε οι μπομπονιέρες. 

Είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι 

που με κράτησαν απ' το χέρι 

μέχρι να φτάσω ως εκεί… 

Με τα ελαττώματα τους, 

με τις φωνές τους, 

με την ΑΓΑΠΗ τους! 

Κι όταν αργά τη νύχτα 

έσβησαν τα φώτα κι άδειασαν τα τραπέζια...

Σκέφτηκα πως τελικά 

δεν θυμόμαστε τις τέλειες στιγμές. 

Θυμόμαστε τους ανθρώπους. 

Κι εκείνον τον καυτό Ιούλιο στον Πλαταμώνα...

Ήμουν ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο. 

Γιατί τους είχα ΟΛΟΥΣ εκεί. ❤️

✔ Από μένα πες τους...

 

✨ Η δική του προσευχή μάς κρατά όλους καλά ...

 

Πρωί πρωί συναντώ ένα παιδάκι μικρό, πρώτες τάξεις του Δημοτικού θα ήταν, με την σάκα του στην πλάτη και μια μπάλα κάτω από την μασχάλη!

Έκλεινε την πόρτα της αυλής και έκανε τον σταυρό του 3 φορές!!!

Κοντοστάθηκα να τον καμαρώσω και σκέφτηκα πως η δική του προσευχή μάς κρατά όλους καλά ...

Sissi Kossiva

🤍 Η αγάπη είναι η πιο ισχυρή ιατρική πράξη... |Τα 2δυμα κορίτσια της αγκαλιάς, που έγιναν ιατρικό Θαύμα, έγιναν 30 χρονών...🤍

 

👶💞 Το 1995, στη Μασαχουσέτη, δύο πρόωρα δίδυμα κοριτσάκια γεννήθηκαν με ελάχιστες πιθανότητες επιβίωσης.

Η μία πάλευε να κρατηθεί στη ζωή, ώσπου μια νοσοκόμα -κόντρα στους κανόνες της εποχής-αποφάσισε να βάλει τις αδελφές στην ίδια θερμοκοιτίδα.

Λίγα λεπτά μετά, η Kyrie άπλωσε το χέρι της και αγκάλιασε τη Brielle. 

Οι παλμοί σταθεροποιήθηκαν, η αναπνοή έγινε κανονική.

❤️ Μια αγκαλιά είχε μόλις σώσει μια ζωή.

Η φωτογραφία τους έκανε τον γύρο του κόσμου με τίτλο «Rescuing Hug» και άλλαξε για πάντα τις πρακτικές φροντίδας πρόωρων νεογνών.

Ένα στιγμιότυπο που θυμίζει πως, καμιά φορά, η αγάπη είναι η πιο ισχυρή ιατρική πράξη ... 🤍

|Διάβασε αναλυτικά την ιστορία πίσω από αυτή τη φωτογραφία εδώ...

  "...Πολλές Μονάδες Εντατικής Νοσηλείας άρχισαν να επιτρέπουν στα δίδυμα ή στα αδέλφια να βρίσκονται μαζί, όταν αυτό είναι ιατρικά ασφαλές, ώστε να διατηρείται η αίσθηση επαφής και ασφάλειας.

Οι επιστήμονες εξήγησαν ότι η φυσική επαφή και η ανθρώπινη ζεστασιά συμβάλλουν σημαντικά στη ρύθμιση της θερμοκρασίας, του καρδιακού ρυθμού και της αναπνοής των πρόωρων βρεφών, μειώνοντας το άγχος και αυξάνοντας τις πιθανότητες επιβίωσης.

Από τότε, πολλές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει τη θεραπευτική δύναμη της αγκαλιάς και της δερματικής επαφής, γνωστής και ως «kangaroo care».

Σήμερα, οι Kyrie και Brielle Jackson είναι ενήλικες, υγιείς και ευγνώμονες για εκείνη τη στιγμή που άλλαξε τη ζωή τους.

Η ιστορία τους παραμένει ένα διαχρονικό παράδειγμα του πώς η αγάπη, η ενσυναίσθηση και η ανθρώπινη επαφή μπορούν να ξεπεράσουν ακόμα και τα όρια της ιατρικής...

#RescuingHug #Αγάπη #Ενσυναίσθηση #ΑληθινήΙστορία #imethexisgr

"...Είναι κάτι πράξεις, κάποιες στιγμές, κάποιοι άνθρωποι... Είναι αγάπη.-

 

Είναι ο σερβιτόρος στην πιτσαρία στα Εξάρχεια, 

ο οποίος δεν άφησε τον άστεγο συνάνθρωπό του 

να φάει ό,τι είχε απομείνει από το πιάτο ενός πελάτη, 

παρά του πρόσφερε δωρεάν μια ολόκληρη πίτσα 

για να ικανοποιήσει την πείνα του, 

για να του χαρίσει ένα χαμόγελο.

Είναι ο γιατρός από τη Λάρισα (φωτό), 

ο οποίος, για να καθησυχάσει ένα μικρό κορίτσι 

που πρόκειται να χειρουργηθεί, 

παίζει με μια κούκλα Barbie μπροστά της.

Είναι κάτι πράξεις, 

κάποιες στιγμές, 

κάποιοι άνθρωποι... 

Είναι αγάπη. 

Άδολη, 

ειλικρινής, 

αγνή, 

αφτιασίδωτη. 

Και είναι ανάμεσά μας, 

γύρω μας, 

εντός μας.

Ας δώσουμε μια ευκαιρία 

στη φωτεινότερη εκδοχή του εαυτού μας να λάμψει.

 Ίσως έτσι ο κόσμος να γίνει πιο λοϊζικός: 

«μαγικός, 

παράδεισος η πλάση» 

και ο γαλάζιος ουρανός «παράθυρο και σκέπη» 

για όποιον μας έχει ανάγκη, 

για όποιον το χρειάζεται...

~ Αριστοτελης Μπενογλου

πηγή

✔ "10 χρόνια σήμερα από εκείνο το βράδυ που μου άλλαξε τη ζωή… |Στέλιος Μαλακόπουλος

 Τίποτα δεν τελειώνει όταν ολα φαίνονται μαύρα.

Ισως εκεινη ακριβώς τη στιγμη 

να σου δίνεται μια νέα ευκαιρία 

καλυμμένη με κλάμματα και αγωνίες.

Όταν καταφέρεις όμως να δεις καθαρά, 

τότε ενας πρωτόγνωρος κόσμος μπορεί να σου ανοίγεται.

Ένας κόσμος σαν του Στέλιου Μαλακόπουλου...

   |Ο Στέλιος, ένας από τους ήρωές μας, 

είναι ένας "αμΦοτεροδέξιος", 

κι ας μην το ήξερε μέχρι σήμερα...

Τρανή απόδειξη αυτού το γεγονός

πως "γιορτάζει" εκείνη τη δύσκολη μέρα,

που τον έφερε μέχρις εδώ...|

    "συν αυτώ" ΥΓ:

  Η ανάρτηση, κείμενο και φωτό, είναι ολόδική του.

  Εμείς απλά αντιγράφουμε και ευχόμαστε ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες...

👉 Αν και εκείνο το βράδυ όλα ήταν εναντίον μου, 

έγινε ένα θαύμα. 

Σώθηκα και παράλληλα μου δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία.

Το θαύμα αυτό το κουβαλάω πάντα μέσα μου.

Από τότε, βλέπω την κάθε μέρα σαν δώρο.

Σαν μια καινούρια αρχή.

Τα τελευταία 10 χρόνια ήταν γεμάτα χαρές, 

υπερβάσεις 

και συνεχής αναζήτησης 

της καλύτερης εκδοχής του εαυτού μου.

Κι αν κάτι έμαθα, 

είναι πως δεν έχει σημασία τι χάνεις στη ζωή. 

Σημασία έχει τι αποφασίζεις να χτίσεις 

με ό,τι σου μένει.

Η ζωή είναι πάντα εδώ, 

γεμάτη δεύτερες ευκαιρίες. 

Το μόνο που χρειάζεται είναι να τις δούμε 

και να τις αρπάξουμε.

10 χρόνια μετά, συνεχίζω να ονειρεύομαι, 

λες και κάθε μέρα είναι μια νέα ευκαιρία. 

Να παλεύω για όλα όσα θέλω να γίνω.

Και εύχομαι το ίδιο σε όλους: 

να βλέπετε κάθε μέρα σαν μια νέα ευκαιρία… 

          ✨ Στέλιος Μαλακόπουλος