✔ "Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις αθλητών που ίσως βρέθηκαν υπό έντονη οικογενειακή πίεση και επηρεάστηκαν σημαντικά από τις προσδοκίες των γονέων τους...

 

 |Πριν δεις το άρθρο,

η ταπεινή μας γνώμη, 

βγαλμένη από την εμπειρία μας:

Υπέροχος ο αθλητισμός για μικρούς και μεγάλους!

Για τον πρωταθλητισμό όμως, 

απαιτούνται πολλά "κότσια"!

Δεν είναι για όλους.

Πρέπει να το λέει,

εκτός από το σώμα σου

και το ταλέντο που σου΄δωσε ο Θεός,

αλλά και η ψυχούλα σου, 

που πρέπει να είναι 1000αποφασισμένη 

ν΄αντέξει διάφορα.

Και κυρίως ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ...

Το νου μας στα παιδιά μας!

Μην είμαστε κι εμείς

ανάμεσα σ΄εκείνους τους γονείς,

που περιγράφει ο τίτλος της ανάρτησης...

Είναι πολύ σκληρός, 

επίπονος 

και δύσκολος ο Πρωταθλητισμός...

Ρωτήστε οποιονδήποτε αθλητή πρώτης γραμμής.

Θα σας το επιβεβαιώσει...|

...Αυτές οι ιστορίες συχνά υπογραμμίζουν τις συνέπειες της υπερβολικής καταπίεσης και των υψηλών απαιτήσεων στην ψυχική υγεία των αθλητών.

1. Andre Agassi 

Ένας από τους πιο διάσημους τενίστες όλων των εποχών, ο Agassi αναφέρει στην αυτοβιογραφία του "Open" ότι ο πατέρας του τον πίεζε έντονα από πολύ νεαρή ηλικία να γίνει πρωταθλητής. Παρά την εξαιρετική του καριέρα, ο Agassi ανέπτυξε ισχυρή αντιπάθεια για το τένις και υπέφερε από ψυχικά προβλήματα λόγω της πίεσης που δέχτηκε.

2. Jennifer Capriati

Η Capriati ξεκίνησε την καριέρα της στο τένις σε πολύ νεαρή ηλικία, καθοδηγούμενη από τις υψηλές προσδοκίες των γονέων της. Η έντονη πίεση την οδήγησε σε κρίση στην εφηβεία της, με αποκορύφωμα τη σύλληψή της για κλοπή και χρήση ναρκωτικών. Παρόλο που έκανε μια επιτυχημένη επιστροφή στο τένις, η ψυχολογική της ταλαιπωρία ήταν εμφανής.

3. Tiger Woods 

Ο πατέρας του, Earl Woods, είχε μεγάλες φιλοδοξίες για τον γιο του από την παιδική του ηλικία, διαμορφώνοντάς τον για να γίνει ο μεγαλύτερος γκόλφερ όλων των εποχών. Παρά τις αδιαμφισβήτητες επιτυχίες του, ο Tiger Woods αντιμετώπισε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, όπως το σκάνδαλο που αφορούσε την προσωπική του ζωή και τον εθισμό σε ουσίες, το οποίο έπληξε σοβαρά την καριέρα του.

4. Todd Marinovich

 Ένας αθλητής του αμερικανικού ποδοσφαίρου, ο Todd Marinovich μεγάλωσε υπό τις ακραίες απαιτήσεις του πατέρα του, που ήθελε να τον μετατρέψει στον "τέλειο" αθλητή. Ο Todd αναγκάστηκε να ακολουθήσει αυστηρή δίαιτα και εντατική προπόνηση από την παιδική του ηλικία, κάτι που τελικά οδήγησε σε προβλήματα εθισμού και την κατάρρευση της καριέρας του.

5. Mary Pierce

Η Γαλλίδα τενίστρια αντιμετώπισε χρόνια κακοποίησης από τον πατέρα της, ο οποίος ήταν επίσης ο προπονητής της. Η ένταση στη σχέση τους είχε σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική της υγεία, και τελικά αναγκάστηκε να απομακρύνει τον πατέρα της από την ομάδα της για να μπορέσει να συνεχίσει την καριέρα της.

Αυτές οι περιπτώσεις αναδεικνύουν την ανάγκη για ισορροπία ανάμεσα στην προώθηση της επιτυχίας και τη διασφάλιση της ψυχικής και συναισθηματικής ευεξίας των αθλητών. 

Οι υπερβολικές απαιτήσεις και η καταπίεση από την οικογένεια μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα που συχνά εκδηλώνονται αργότερα στη ζωή τους, με τραγικές συνέπειες...

|Άσπα Πασπάλη - aspa_modigliani 

(αν θες ολόκληρο το άρθρο, δες εδώ...)

☆ Στο ρινγκ ένας άντρας σaπίζει στο ξύλο μία γυναίκα, γιατί απλά είπε "είμαι κι εγώ γυναίκα". Η γελοία κουλτούρα της woke ατζέντας...

 

...Είναι κοπέλα, 

έχει χύσει τόνους ιδρώτα 

να περάσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες 

και την βάζουν να χτυπηθεί με ένα άντρα, 

οι ξεφτίλες!

Τι παράνοιες ζούμε...

|στο κείμενο που υπογράφει ο π.Σταύρος

δεν αλλάζουμε τίποτα απολύτως.-

"Να πηγαίνω στο σχολειό: Αθλητισμός και παιδί..."

Απόσπασμα από την εκπομπή: 

«Να πηγαίνω στο σχολειό» με θέμα: Αθλητισμός και παιδί. 

Η εκπομπή αποτελεί ένα «παράθυρο» προς τον χώρο της Παιδείας. 

Φιλοξενεί ανθρώπους που ασχολούνται με τα γράμματα, εκπαιδευτικούς, 

συγγραφείς, ανθρώπους από τον χώρο του πολιτισμού, 

οι οποίοι μοιράζονται μαζί μας πτυχές του έργου τους 

καθώς και προτάσεις για τη βελτίωση της σχέσης με τον κόσμο και τους συνανθρώπους μας, 

συνομιλώντας και με τον «νόστο». 

Δείτε εδώ ολόκληρη την εκπομπή εδώ: www.pemptousia.gr

* Σπύρος Βελλινιάτης, ο πρώτος προπονητής μπάσκετ του Γιάννη Αντετοκούμπο (video - «Κοινωνία Ώρα MEGA»)

«Τον έκανε να ξεχωρίσει ο χαρακτήρας του. Η θέληση του να αποδείξει ότι μπορεί να κάνει την υπέρβαση».

 «Ο Γιάννης ήταν ένα παιδί που στα μάτια του είχε σπίθες για να πετύχει στη ζωή. Ήταν αθλητής από μικρός, πολύ δυνατό παιδί ψυχικά. Εμείς μεταφράσαμε τη δυναμική που είχε το παιδί σωματικά και ψυχικά για να μπορέσει να το αποτυπώσει στο γήπεδο του μπάσκετ. Τον πίστεψα από την πρώτη στιγμή. Ούτε όταν οι γονείς του δεν τον πίστευαν. Συζητούσαμε καθημερινά με τον Γιάννη. Κάναμε προπόνηση πως… θα δίνει συνεντεύξεις» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Βελλινιάτης χαρακτήρισε την μεγάλη επιτυχία του Γιάννη ως ανακούφιση του Γολγοθά που πέρασε. 

«Είμαι περήφανος όσο κανείς άλλος στον κόσμο. Είναι το τέλος μιας μακράς διαδρομής και πορείας και για μένα, και για το Γιάννη, και κυρίως για την οικογένειά του. Είναι μαγικές στιγμές, μοναδικές, που μας δίνουν κουράγιο».

πηγή

* Αν θες να δεις τι είπε ο Γιάννης αμέσως μετά την απίστευτη καθιέρωσή του στον παγκόσμιο αθλητισμό, δες εδώ...

~ Κι ένα αξιοσημείωτο σχόλιο (fb): 

Elias El Kiamo

21 Ιουλίου   · 

Θυμάμαι πριν από καμιά δεκαριά χρόνια όταν ο προπονητής μπάσκετ Spiros Velliniatis μου ανακοίνωσε πως βρήκε στα Σεπόλια τους καλύτερους παίχτες του κόσμου.

Τον κοίταξα καλά.

Χαμογελούσε σαν μικρό παιδί και έδειχνε να το πιστεύει όσο τίποτα.

Η δυσπιστία μου ήταν ό,τι πιο λογικό.

Οι καλύτεροι παίχτες του κόσμου στα Σεπόλια;

Σήμερα, οχτώ χρόνια από το ντράφτ του Γιάννη το 2013, εκείνος και ο Θανάσης Αντετοκούμπο στέφθηκαν πρωταθλητές του καλύτερου πρωταθλήματος του κόσμου. Και δεν είναι οι πρώτοι από την οικογένεια που στέφονται πρωταθλητές.

Μόλις πέρσι o Κώστας Αντετοκούμπο φόρεσε το δαχτυλίδι των πρωταθλητών.

Να' τα λοιπόν, τρία αδέρφια στην κορυφή του κόσμου.

Και ανάμεσα στους τρεις, ο Γιάννης βάζοντας πενήντα πόντους στο τελευταίο παιχνίδι, σχεδόν τους μισούς από τους εκατόν πέντε που έβαλαν οι Μπακς.

Κρατά δύο τρόπαια, το πρωτάθλημα και τον τίτλο του πολυτιμότερου παίχτη.

Ο βασιλιάς στην κορυφή του κόσμου.

Συγχαρητήρια

στα παιδιά αυτά,

συγχαρητήρια

στον Spiros Velliniatis που είδε τόσα χρόνια πριν αυτό που όλοι βλέπουμε τώρα.

Ότι εκεί στα Σεπόλια όντως γεννήθηκε και μεγάλωσε μπασκετικό μεγαλείο.

Επισυνάπτω μια φωτογραφία της βασιλικής οικογένειας και του ανθρώπου που τους ανακάλυψε.

Είμαστε περήφανοι!

~ ΥΓ:

Ολοι βάζουν την εικόνα του Yannis.

εγώ πάλι για σήμερα προτιμώ την εικόνα του Spiros.

Γιατί όλα τα σημερινά από κάπου ξεκίνησαν.

Nαι, και από τον Καρακούση,που ήταν εκείνος που χορηγούσε την οικογένεια επί τόσο καιρό, αλλά και από τον Δημήτρη τον Μπούκα, χωρίς τον οποίο πιθανότατα να μην είχε πάρει ποτέ την Ελληνική ιθαγένεια...

[Ήρθε η ώρα να δείτε εδώ την πρώτη τηλεοπτική συνέντευξη του Yannis στον Γιάννη Καραλή, που αφηγείται μόνος του την συμβολή του Σπύρου στην αρχή της εκτόξευσής του...

Πρώτα απ'όλους, λοιπόν, από τον Spiros Velliniatis, που είχε την θεό-τρελη έμπνευση και την απίστευτη ευλογία να δει στο πρόσωπο ενός πιτσιρικά που έπαιζε ποδόσφαιρο στα Σεπόλια, τον μελλοντικό παγκόσμιο superstar στο μπάσκετ...

Κι ας τον έχουν στην απ'έξω τόσα χρόνια.

Και στην αναγνώριση, αλλά και στην ακατανόητη προσβολή να μην περιλαμβάνουν ούτε καν το όνομά του στην παγκόσμια ταινία που φτιάχνουν για τον Yannis.

Ελπίζοντας πως μετά από τα χθεσινά ξημεροβραδιάσματά μας, αυτό να αλλάξει...

[Τιμή μου που με θεωρεί πλέον, πέρα από συνεργάτη στο σχολείο μας, και φίλο του.]

σ.Γ

Απίστευτο! Το πήρε ο Στέφανος...

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς με μεγαλειώδη εμφάνιση επικράτησε 6-7 (6), 6-2, 7-6 (4) επί του Ντόμινικ Τιμ και κατέκτησε το ATP Finals που διεξήχθη στο Λονδίνο. Το φινάλε του αγώνα τον βρήκε να πανηγυρίζει έξαλλα τη μεγάλη του επιτυχία.

Απολαύστε τα καλύτερα στιγμιότυπα της επικράτησής του.

Δείτε τα καλύτερα στιγμιότυπα του αγώνα...

* "συν αυτώ" ΥΓ:

Μια απίστευτη χαρά, όχι μόνο για εμάς που αγαπάμε (και καθημερινά ζούμε...) το "καλό πρόσωπο" του αθλητισμού, αλλά για όλους τους Έλληνες!!!

(ΥΓ1: Όταν δουλεύεις τόσο σκληρά από τόσο μικρός με τέτοιο προγραμματισμό και με τέτοια πειθαρχία θα έρθει η στιγμή που θα αμειφθείς...

ΥΓ2: Με προπονητή που έχει το όνομα..."Μουράτογλου", είναι δυνατόν να μην πας τόσο μακρυά;)

Απίστευτη εμφάνιση από τον Στέφανο Τσιτσιπά!!!

«Λύγισε» και τον "βασιλιά" Ρότζερ Φέντερερ  και πέρασε στον αυριανό μεγάλο τελικό του ATP Finals...

Ένα βήμα πριν την κορυφή του κόσμου είναι ο Στέφανος Τσιτσιπάς, καθώς σήμερα νίκησε τον «βασιλιά» Ρότζερ Φέντερερ, στον ημιτελικό του ATP Finals στο Λονδίνο με 2-0 σετ (6-3 και 6-4). 

Σημειώνεται πως ο 21χρονος σούπερ σταρ, ο πρώτος Ελληνας που συμμετέχει σε ATP Finals, μπορεί να μην έχει κερδίσει ακόμη τρόπαιο σε Grand Slam τουρνουά, αλλά θα διεκδικήσει το τρόπαιο στη «μάχη» των κορυφαίων του αθλήματος, δείχνοντας με τη σημερινή του απόδοση πως είναι το νέο μεγάλο όνομα στο παγκόσμιο τένις ανδρών.

Ούτε ο έξι φορές πρωταθλητής, Φέντερερ, κατάφερε να σταθεί εμπόδιο στην πορεία του Τσιτσιπά στο πρώτο του ATP Finals!

Απίστευτα πράγματα!

Δείτε βίντεο από τον αγώνα εδώ...

* Και ένα σχόλιο (κι ας είναι παλιότερο) του Αντώνη Καρπετόπουλου για τον Στέφανο, που εκφράζει κι εμάς...
"...η ιστορία της πραγματοποίησης του μεγαλύτερου ονείρου που είχε ποτέ ένα παιδί είναι κάτι σημαντικότερο ακόμα και από τη διαδοχή του Φέντερερ. Ο μικρός Στέφανος μεγάλωνε βλέποντας τον Ελβετό να θριαμβεύει. Υπήρξαν σίγουρα πολλές οι στιγμές, που με μια ρακέτα στο χέρι, ονειρεύτηκε ότι θα τον δει απέναντί του – ίσως ο Ελβετός να ήταν ο λόγος που άρχισε να παίζει και τένις. Ήταν σίγουρα στο πέρασμα των χρόνων δεκάδες οι φορές που ο Στέφανος σχεδίαζε στο μυαλό του την ώρα που θα τον συναντούσε. Θα έπαιζε ένα τέλειο παιγνίδι κρατώντας σε όλο το ματς το σερβίς του. Θα του κέρδιζε δύο τάι μπρέικ δείχνοντας του ότι στις λεπτομέρειες είναι πλέον καλύτερος. Θα του έπαιρνε ένα σετ με μπρέικ στο δωδέκατο γκέιμ, ακριβώς τη στιγμή που αυτός θα προετοίμαζε στο μυαλό του ένα ακόμα τάι μπρέικ. Θα ακύρωνε δώδεκα μπρέικ πόιντ στη σειρά. Θα τον υποχρέωνε να ζητήσει να εξεταστεί από το ριπλέι ένας πόντος, μόνο και μόνο για να πάρει μια ανάσα παραπάνω. Θα τον απέκλειε σε ένα τουρνουά του Γκραν Σλαμ, την πρώτη φορά που σε ένα τέτοιο θα τον συναντούσε.

  

Πόσο εύκολο είναι για ένα παιδί να τα σκεφτεί όλα αυτά;  Πάρα πολύ. Αλλά πόσο διαστημικά απίθανο είναι να γίνουν πραγματικότητα; Ακόμα και ο πιο θαρραλέος και λάτρης των υπερβολών σεναριογράφος δεν θα τολμούσε να τα βάλει όλα αυτά σε ένα σενάριο: τα παιδικά όνειρα δεν τα αγγίζεις – τρομάζεις από τη διάστασή τους. Χαμογελάς από αμηχανία όταν τα ακούς. Είναι προσωπικά και για αυτό απλησίαστα.

 Τα παιδιά οφείλουν να ονειρεύονται ...

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς απέδειξε ότι και το πιο τρελό, ακραίο, υπερβολικό, όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Δεν κέρδισε απλά τον Φέντερερ: έστειλε ένα μήνυμα στα παιδάκια όλου του κόσμου ότι οφείλουν να ονειρεύονται, ότι δεν πρέπει να σταματούν να ελπίζουν, ότι επιβάλλεται να συνεχίσουν να προσπαθούν να πετάνε χαμηλά κι ας μην πιστεύει κανείς ότι οι άνθρωποι μπορούν να πετάνε – ίσως δεν μπορούν όλοι, αλλά κάποιοι μπορούν. Από χθες κάποιες εκατοντάδες παιδιά θα ονειρεύονται να τον βρουν αντίπαλο τον Στέφανο για πρώτη φορά σε ένα τουρνουά του Γκραν Σλαμ και να τον κερδίσουν, παίζοντας με τη σειρά τους το δικό τους καλύτερο τένις στην καριέρα τους..."

Η Σπάρτη εμπνέει ακόμα. Ο δυσκολότερος αγώνας στον κόσμο...

Από τη 1 μέχρι και τις 3 του Νοεμβρίου, η Σπάρτη ανοίγει τις πόρτες της για να υποδεχθεί για τρίτη φορά το Spartan Race. Τον μεγαλύτερο αγώνα με εμπόδια στον κόσμο! Χιλιάδες αθλητές όλων των ηλικιών και των επιπέδων αναμένεται και φέτος να κατηφορίσουν στην πρωτεύουσα της Λακωνίας για να πάρουν μέρος και να δοκιμάσουν τα όριά τους...
Το Spartan Race είναι ίσως ο πιο απαιτητικός αγώνας στον κόσμο γιατί σε βάζει να γεμίζεις λάσπη, να τρέχεις, να σκαρφαλώνεις και γενικώς να μην νιώθεις ότι δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή χαλάρωσης!
Είναι ο πρώτος αγώνας του είδους του που προσφέρει ατομική χρονομέτρηση, παγκόσμια κατάταξη και παράλληλα δίνει την δυνατότητα σε ερασιτέχνες και επαγγελματίες αθλητές τα δοκιμάσουν τους εαυτούς τους σε διαφορετικούς αγώνες σε όλο τον κόσμο...

(Δεν θα το πίστευες πως απευθύνεται και στα παιδιά! 


Δες εδώ...)

Μάθημα Φυσικής...

Μια τέτοια μέρα του 1997, περίπου 28.000 νοματαίοι μαζεύτηκαν στο στάδιο Ζερλάν για ένα φιλικό μεταξύ Γαλλίας και Βραζιλίας. Δεν θα το θυμόταν κανείς, αν ο Ρομπέρτο Κάρλος δεν έστηνε την μπάλα για ένα φάουλ 35 μέτρα από την εστία. Ένα φάουλ που έμεινε στην ιστορία και έφτασε να γίνει μέχρι και δημοσιευμένη εργασία σε διεθνές επιστημονικό περιοδικό...

Ένα ποδοσφαιρικό άρθρο στην ενότητα ‘Science & Environment’ της σελίδας του BBC είναι κάτι που δεν βλέπεις συχνά – εκτός αν είσαι φανατικός οπαδός των κβάντων και η συγκεκριμένη ενότητα είναι η αρχική σου σελίδα, οπότε είναι πιθανόν να έχεις σταμπάρει κι άλλα τέτοια κείμενα που εμείς οι άσχετοι παραλείψαμε ψάχνοντας στην ενότητα της τηλεόρασης αν έχει βγει κάποια νέα εξαιρετική παραγωγή από το δίκτυο, όπως το Life on Mars, το Planet Earth, το Top Gear και τόσα άλλα.

Γάλλοι επιστήμονες, απ’ αυτούς που βλέπουν τον Μέσσι να περνάει αντιπάλους σαν να έχει πιει από το φλασκί του Αστερίξ και αμέσως πετάνε στο θρανίο 13 κόλλες χαρτί, τρία μολύβια, δυο χάρακες και μια σβήστρα και προσπαθούν να υπολογίσουν το ακριβές ύψος στο οποίο πρέπει να βρίσκεται το κέντρο βάρους για να επιτευχθεί η προσπέραση αυτή απέναντι σε αντίπαλο με ύψος « > 1,77» (καλύτερα να μην τους δείξει κανείς τον Γκάλη γιατί θα τους χάσει η οικογένεια τους), σπατάλησαν τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους προσπαθώντας να διαψεύσουν τον ασεβή χαρακτηρισμό κάποιων ανίδεων ότι το κλασσικό σουτ με εξωτερικό φάλτσο του Ρομπέρτο Κάρλος απέναντι στην Γαλλία «αψήφησε την φυσική». Όχι κύριοι, η φυσική τα έκανε όλα (λες και δεν το ξέραμε) και τα έκανε εκμεταλλευόμενη την απόσταση που διένυσε η μπάλα και άλλες τέτοιες λεπτομέρειες που επιγραμματικά μπορείς να διαβάσεις στο κείμενο και αναλυτικά στο New Journal of Physics, που λογικά είναι κάτι σαν το FourFourTwo της φυσικής, σε ηλεκτρονική μορφή και με λιγότερες φωτογραφίες και ενδιαφέρον.

«We have shown that the path of a sphere when it spins is a spiral,» lead researcher Christophe Clanet from the Ecole Polytechnique in Paris told BBC News. Dr Clanet described this path as a «snail-shell shaped trajectory», with the curvature increasing as the ball travels.

Because Roberto Carlos was 35m (115ft) from the goal when he kicked the ball, more of this spiral trajectory was visible. So the apparently physics-defying sharp turn of the ball was actually following a naturally tightening curve.

Dr Clanet and his colleague David Quere were studying the trajectory of bullets when they made their sporting discovery. They used water and plastic balls with the same density as water to «simplify the problem».

Όλα τα παραπάνω ήταν απλά η αφορμή για να βάλουμε το βίντεο του γκολ και να δούμε ξανά και ξανά και ξανά εκείνα τα τέσσερα απίστευτα δευτερόλεπτα (0.53-0.57) που η μπάλα ξεκίνησε για αλλού και κατέληξε αλλού, όπως θα περιέγραφε και κάποιος που συνήθως την ώρα της Φυσικής έκανε κοπάνα...

πηγή

5ο τουρνουά μπάσκετ 3 on 3 στο Γυμνάσιο της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ" στο Μαρούσι...

Η…«προσγείωση»!

Μετά από το περσινό απίθανο συναπάντημά μας με τον Παναγιώτη Γιαννάκη και τον επί χρόνια γυμναστή στο σχολείο μας Αντώνη Πανταζή

είμαστε έτοιμοι να σας υποδεχθούμε και πάλι στο καθιερωμένο καλοκαιρινό «ραντεβού» μας… Σας περιμένουμε λοιπόν το:

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2019, στις 5 μ.μ. στο Γυμνάσιο Αμαρουσίου.

Θυμίζουμε πως στο τουρνουά μπορούν να συμμετάσχουν απόφοιτοι της «Ελληνικής Παιδείας», γονείς των μαθητών μας και προσωπικό των Εκπαιδευτηρίων μας.

Η φετινή πρωτοτυπία του τουρνουά είναι ότι οι όμιλοι θα χωριστούν ηλικιακά, με πιο ξεκάθαρο τρόπο από τις προηγούμενες χρονιές. Έτσι, δεν θα υπάρξουν διασταυρώσεις μικρών και μεγάλων, παρά μονάχα στον τελικό. Ορίζονται ως "Δύση" οι μεγαλύτεροι και ως "Ανατολή", οι νεότεροι. Ο ηλικιακός χωρισμός θα γίνει, ανάλογα με τις συμμετοχές που θα δηλωθούν ενώ με βάση το προγραμματισμό, θα υπάρξουν μετάλλια και στις δύο κατηγορίες.

Επίσης για πρώτη φορά φέτος θα διεξαχθεί διαγωνισμός τριπόντων, ο οποίος θα ξεκινήσει στις 7 το απόγευμα, όταν προβλέπεται να έχει τελειώσει η πρώτη φάση των ομίλων. Για το διαγωνισμό τριπόντων μπορεί να δηλωθεί στη φόρμα συμμετοχής μόνο ένας από κάθε ομάδα. Θα επιχειρήσει ο κάθε σουτέρ 15 σουτ με 3 σουτ σε καθεμιά από τις 5 θέσεις και το τελευταίο σουτ από κάθε θέση θα μετράει διπλό. Οι 2 καλύτερες επιδόσεις θα οδηγούν απευθείας στον τελικό.

Το τουρνουά καλύπτεται ασφαλιστικά, όπως πάντα, από την Allianz, η οποία καλύπτει όλο τον χρόνο και τους μαθητές μας στο χώρο του σχολείου. Υπεύθυνος για εμάς ο Σπύρος Νότης.

Για να συμμετάσχετε, δηλώστε την ομάδα σας μέχρι τις 12.00 το βράδυ της 2ας Ιουνίου στην ειδική φόρμα παρακάτω:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSchMpWH95jNqTc41bXM5YrnQrwBxbE263HjhE6v1_iQMgEkoQ/viewform

πηγή : 

* Σχετική ανάρτηση:

~ Ολόκληρη η απολαυστική εκδήλωση τιμής, στο φετινό 3 on 3, με τον...Παναγιώτη Γιαννάκη στα Εκπαιδευτήρια "Η Ελληνική Παιδεία"...!!!Ένα πραγματικό πανηγύρι...(photos-video!)

Οι Μαραθώνιοι της αγάπης...

2015. Ο πρώτος μου Μαραθώνιος αφιερωμένος στους επουράνιους αγγέλους μου Ζωή και Παναγιώτη...

2016. Αφιερωμένος στο μαραθώνιο της Κατερίνας στο νοσοκομείο...

2017.Αφιερωμενος στο θαύμα ζωής της Κατερίνας και στη νίκη απέναντι στις πιθανότητες...

2018. Ο Μαραθώνιος της αγάπης και του φωτός.Ο πιο δύσκολος αλλά ο πιο ωραίος Μαραθώνιος αφιερωμένος στην αγάπη σας...

11/11/2018. Ο πιο ωραίος Μαραθώνιος της αγάπης επιβεβαιώνεται. Πάω για να δώσω δύναμη στους φίλους μου ως θεατής στην Αγία Παρασκευή,καταλήγω να δίνω ευλογία σε χιλιάδες δρομείς ανεξαρτητου εθνικότητας και με την αγαπη του κόσμου τερματίζω στο Καλλιμάρμαρο. Δεν υπάρχει καλύτερο μετάλλιο από το μετάλλιο της αγάπης...

(από το χρονολόγιο του π.Dimitris Karaiskakis)

«Είσαι τρελός; Έτσι κοκαλιάρης όπως είσαι θα πεθάνεις!». Στέλιος Κυριακίδης.

«Είσαι τρελός; Έτσι κοκαλιάρης όπως είσαι θα πεθάνεις!».

«Ήρθα να τρέξω για 7 εκατομμύρια πεινασμένους Έλληνες». 
Στέλιος Κυριακίδης, ο δρομέας που νίκησε το 1946 στον Μαραθώνιο της Βοστώνης και ζήτησε να βοηθήσουν την Ελλάδα.... 
Η νίκη του ήταν η αιτία που φωταγωγήθηκε η Ακρόπολη ξανά μετά από την κατοχή και οι Έλληνες, παρά τον εμφύλιο πόλεμο, βγήκαν στους δρόμους να πανηγυρίσουν....
Όταν έφτασε στην Βοστώνη, οι γιατροί αρνήθηκαν να τον αφήσουν να τρέξει. 
Ήταν τόσο αδύνατος από την πείνα της κατοχής, που δεν πίστευαν ότι θα αντέξει. 
Ο Κυριακίδης υπέγραψε υπεύθυνη δήλωση ότι φέρει ο ίδιος την ευθύνη αν του συμβεί κάτι. Στις 20 Απριλίου 1946, οι αθλητές πήραν τις θέσεις τους στο σημείο εκκίνησης. 
Ανάμεσα στους δρομείς ήταν και ο κορυφαίος Αμερικανός Τζόνι Κέλι. 
Ο Κυριακίδης έμεινε πίσω τα πρώτα χιλιόμετρα, για να εξοικονομήσει ενέργεια για το τέλος. 
Σιγά σιγά ξεκίνησε να ανεβάζει ταχύτητα και να προσπερνάει τους υπόλοιπους δρομείς....
«Πώς θα μπορούσα να νικήσω εγώ έναν τέτοιο αθλητή; Εγώ αγωνιζόμουν μόνο για τον εαυτό μου. Αυτός αγωνιζόταν για μια ολόκληρη πατρίδα.», αυτά ήταν τα λόγια του Τζον Κέλι όταν τον ρώτησαν γιατί έχασε από τον Έλληνα. 
Πράγματι ο Κυριακίδης με το τέλος του αγώνα δεν ξέχασε τις δοκιμασίες και τον εμφύλιο των Ελλήνων.
Μια από τις πρώτες ερωτήσεις που δέχθηκε ο Κυριακίδης μετά τον θρίαμβο του ήταν: 
«Τι θα ήθελες να κάνουμε για σένα;». 
Ο Κυριακίδης, απαντώντας λακωνικά, είπε: 
«Για μένα τίποτα. Μόνο για την Ελλάδα», ενώ δεν παρέλειπε να λέει σε όσους πήγαιναν να τον συγχαρούν: 
«Σας παρακαλώ, μην ξεχάσετε τη χώρα μου». 
Αντί για προσωπικά δώρα από τους Αμερικανούς ζήτησε να βοηθήσουν τη χώρα. 
Μεγάλη οικονομική βοήθεια και είδη πρώτης ανάγκης συγκεντρώθηκαν από τους ομογενείς και έφτασαν στην Ελλάδα με την ονομασία το «πακέτο Κυριακίδη»....

Βασίλης Φράγκος 

~ «Ένιωσα σαν να με έχει χτυπήσει κεραυνός! Έβλεπα μπροστά μου μερικά παιδιά να παίζουν κυνηγητό, όμως εγώ πίστεψα αμέσως ότι αυτό το πιτσιρίκι θα μπορούσε να αλλάξει το παγκόσμιο μπάσκετ!!!» ~ "αμφ.": Για να μην ξεχνάμε ποτέ εκείνους τους Ανθρώπους, χάριν στους οποίους "είδαμε προκοπή..."

Εικόνα από τα παλιά. Γιάννης Αντετοκούνμπο και Σπύρος Βελλινιάτης μετά από μία προπόνηση...

Αν η ζωή του Γιάννη Αντετοκούνμπο γινόταν ταινία, αυτή θα ήταν η σκηνή όπου η ένταση της μουσικής ανεβαίνει και όλα τα βλέμματα καρφώνονται στην οθόνη. Σε πρώτο πλάνο μία παρέα παιδιών από την Αφρική παίζει κυνηγητό σε ένα ανοιχτό γηπεδάκι μπάσκετ. Τέσσερα αδέλφια. O Γιάννης, ο Θανάσης, ο Κώστας και ο Αλέξης. Από έναν μικρό δρόμο εμφανίζεται ένας άνδρας με αθλητικά παπούτσια. Κοιτάει προς την παρέα των παιδιών και κάπως έτσι ξεκινάει μία ιστορία που αρκετοί θα χαρακτηρίσουν παραμυθένια. Ομως στην πραγματική ζωή ποτέ και καμία ιστορία δεν ξεκινάει με εξασφαλισμένο το happy end. 
Ο Σπύρος Βελλινιάτης είναι ο άνθρωπος που εκείνη την ημέρα του Πάσχα πριν περίπου 10 χρόνια είδε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο να παίζει μαζί με τα αδέλφια του. Τα παιδιά έτρεχαν πάνω κάτω στο ανοιχτό γηπεδάκι του Τρίτωνα στα Σεπόλια. 

Στην ίδια γειτονιά, στα σκαλιά του ίδιου γηπέδου, συναντήσαμε «τον άνθρωπο που ανακάλυψε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο». Τον Γιάννη που αργότερα έγινε «Greek Freak» και πρόσφατα παρουσιάστηκε σαν «το “μωρό” των 100 εκατ. δολαρίων».

«Πάμε καλύτερα να τα πούμε στην καφετέρια του κυρίου Γιάννη» μας είπε ο κ. Βελλινιάτης. Στην ίδια καφετέρια ήταν και ο Βασίλης Ξενάριος. Ο άνθρωπος που προπονούσε τα αδέλφια Αντετοκούνμπο (Γιάννη και Θανάση) πολύ πριν καταλάβουν ότι το μέλλον τους είναι το μπάσκετ. «Να, εδώ είδα για πρώτη φορά τους Αντετοκούνμπο» μας λέει ο Σπύρος Βελλινιάτης δείχνοντας με το χέρι του το γηπεδάκι.

Το γηπεδάκι του Τρίτωνα στο οποίο συνήθιζε να παίζει ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μαζί με τα αδέλφια του (Φωτό: Ελένη Κατρακαλίδη)

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Ο Σπύρος Βελλινιάτης αγάπησε από νωρίς το μπάσκετ. Επαιξε στην Αμερική και μετά γύρισε στην Ελλάδα. Γρήγορα ασχολήθηκε με την προπονητική. Ηταν η εποχή που στην χώρα μας έφταναν οι πρώτοι μετανάστες από την Αφρική. Τότε σκέφτηκε να βοηθήσει αυτά τα παιδιά δίνοντάς τους μία διέξοδο από την φτώχεια και την εγκληματικότητα. «Αρχισα να πηγαίνω στα μαγαζιά τους για να κερδίσω την εμπιστοσύνη τους» λέει ο ίδιος. «Δεν μπορούσα να πάω σε ανθρώπους που δεν εμπιστεύονταν κανέναν και να τους πείσω να μου εμπιστευτούν τα παιδιά τους. Στην αρχή νόμιζαν ότι πουλάω ναρκωτικά ή ότι είμαι αστυνομικός. Μετά όμως με εμπιστεύτηκαν και με άφησαν να βάλω μερικά παιδιά στην ομάδα».

Για αρκετά χρόνια ο  κ. Βελλινιάτης περπατούσε στις φτωχές γειτονιές της Αθήνας και βοηθούσε νεαρούς από την Αφρική. Σήμερα μιλάει περήφανα για τα «δικά του» παιδιά που διέπρεψαν όχι μόνο στο μπάσκετ αλλά και στην μουσική ή στο θέατρο. Θυμάται όμως με μεγάλη πικρία και τα ονόματα των άλλων παιδιών που δεν τα κατάφεραν. Για το απίστευτο μπασκετικό ταλέντο που πέθανε από ναρκωτικά. Για έναν πιτσιρικά που «τρελάθηκε» και για πολλούς που έπεσαν στην εγκληματικότητα. Για τους άλλους άτυχους «Αντετοκούνμπο» που μεγάλωσαν στις γειτονιές της Αθήνας.

«Η μέρα που είδα τον Γιάννη να παίζει κυνηγητό..»

«Οταν ‘‘έσκασε’’ η περίπτωση του Γιάννη ήξερα ακριβώς τι είχα μπροστά μου. Ηξερα από σωματότυπους τέτοιων παιδιών και χωρίς καν να τους δω να παίζουν ήξερα που μπορούσαν να φτάσουν» θυμάται ο κ. Βελλινιάτης. Εκείνη την εποχή ο Θανάσης και ο Γιάννης έπαιζαν περιστασιακά στην ομάδα του Τρίτωνα. Ο Γιάννης ήταν μόλις 12 ετών.

«Οι Αντετοκούνμπο έπαιζαν ποδόσφαιρο, μπάσκετ, ακόμα και πινκ πονγκ. Ερχονταν για προπόνηση αλλά όχι συστηματικά. Είχαν άλλες υποχρεώσεις. Βασικά το μεροκάματο» σημειώνει ο τότε προπονητής του Τρίτωνα, Βασίλης Ξενάριος. «Αυτά τα παιδιά δεν είχαν καμία τακτικότητα σε ό,τι έκαναν. Μπορεί να ερχόντουσαν για λίγο καιρό σε προπονήσεις και μετά τους ψάχναμε».

Οσο για τις ικανότητες τους; «Τότε δεν ξεχώριζαν από τα υπόλοιπα παιδιά» θυμάται ο κ. Ξενάριος ενώ ο κ. Βελλινιάτης σημειώνει πως «δεν είχαν υπερβολικό ύψος ή κάτι τέτοιο». Ο ίδιος όμως ήξερε ότι οι Αντετοκούνμπο μπορούσαν να παίξουν μπάσκετ και μάλιστα πολύ καλά. «Αμέσως μόλις τους είδα μίλησα με τον Φιλαθλητικό και πήρα το πρώτο οκ. Μίλησα και με τον τότε προπονητή τους, τον Βασίλη και προς τιμήν του με άφησε να τους πάω για δοκιμαστικό. Το μόνο που έμενε ήταν να δεχτούν οι Αντετοκούνμπο» λέει ο κ. Βελλινιάτης και συνεχίζει: «Πήγα και μίλησα στον Γιάννη. Μου είπε ότι είναι από την Νιγηρία και τον ρώτησα αν παίζει μπάσκετ. ‘‘Οχι τόσο, πιο πολύ ποδόσφαιρο’’ μου απάντησε. Του είπα τότε ‘‘αν εγώ βρω καλύτερη δουλειά στους γονείς σου, θα έρθεις να παίξεις μπάσκετ;’’ Είχα καταλάβει ότι ήταν σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση και μόνο έτσι θα τους έπειθα να ασχοληθούν με το μπάσκετ».

Αριστερά, ο πρώτος προπονητής των αδελφών Αντετοκούνμπο, Βασίλης Ξενάριος και, δεξιά, ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον Γιάννη, ο Σπύρος Βελλινιάτης (Φωτό: Ελένη Κατρακαλίδη)

«Για ποιον λόγο αφήσατε αυτά τα ταλέντα να φύγουν από την ομάδας σας;» ρωτάμε τον Βασίλη Ξενάριο. «Δεν θα μπορούσαν να εξελιχθούν στον Τρίτωνα;». «Οχι» μας απαντά χωρίς δεύτερη σκέψη. «Θα σταματούσαν να έρχονται αφού η ομάδα δεν θα μπορούσε να δίνει χρήματα όπως έδινε η Φιλαθλητικός. Τα παιδιά τότε είχαν απλά κάποια προοπτική. Αν δεν δούλευαν σκληρά στις προπονήσεις δεν θα έκαναν τίποτα. Στον Φιλαθλητικό ‘‘αναγκάστηκαν’’ να δουλέψουν. Πιέστηκαν και από τους γονείς τους γιατί είχαν κάποιο εισόδημα από το μπάσκετ. Δεν είναι εύκολο μικρά παιδιά να φεύγουν μετά το σχολείο και να πηγαίνουν για προπόνηση με δύο λεωφορεία μέχρι το βράδυ».

Ο κ. Βελλινιάτης δείχνει να θυμάται κάθε στιγμή της πρώτης του συνομιλίας με τον Γιάννη. «Ενοιωθα σαν να έχω απέναντί μου τον Μαραντόνα και αυτός να μην το ξέρει» μας εξηγεί. «Θα έκοβα το κεφάλι μου για να του αποδείξω τι μπορεί να κάνει. Μίλησα και με την μητέρα του και της είπα ότι θα της βρω δουλειά. Φάνηκε ότι με συμπάθησε και δέχτηκε».

Φιλαθλητικός/ Ενα μετέωρο βήμα προς τη δόξα...

Πολλοί ίσως θεωρούν ότι από τη στιγμή που τα αδέλφια ξεκίνησαν να προπονούνται στον Φιλαθλητικό, ένας φωτεινός δρόμος τους καλωσόριζε σε μια νέα ζωή. Ομως η ιστορία δεν κύλησε τόσο ομαλά. «Τα παιδιά δεν είχαν αντιληφθεί ότι θα μπορούσαν να ζήσουν από το μπάσκετ. Εγω τότε τα κυνηγούσα για να μην σταματήσουν. Ημουν ένα είδος μάνατζερ χωρίς να έχω κάποιο κέρδος» μας λέει ο κ. Βελλινιάτης.

«Τον πρώτο καιρό όλοι με πίεζαν να πάω τον Γιάννη σε μία ποδοσφαιρική ομάδα. Και ο ίδιος ο Γιάννης για τον πρώτο ενάμιση χρόνο με παρακαλούσε να τον πάω για μπάλα» θυμάται. Τα πραγματικά προβλήματα όμως ήταν άλλα: 

«Υπήρχαν μέρες που τα παιδιά δεν είχαν να φάνε. Θυμάμαι μία ημέρα που ο Θανάσης είχε αγώνα με το Παγκράτι. Εβαλε τρεις πόντους και δεν είχε καλή απόδοση. Ερχεται μετά τον αγώνα κάποιος και μου λέει: ‘‘Σπύρο, είσαι τίμιος άνθρωπος αλλά τα παιδιά δεν κάνουν’’. Του λέω και εγώ. ‘‘Ξέρεις αν έχει φάει το παιδί;’’. Αρχισε να γελάει. Εγώ επέμεινα. Πήρα τον Θανάση και τον πήγα σε ένα σουβλατζίδικο. Εφαγε οχτώ σουβλάκια. Δεν ξέρω από πότε ήταν νηστικός».

Ο κ. Βελλινιάτης μας είπε ότι εκείνη την περίοδο είχε κάνει και μία συμφωνία με ένα τοπικό σουβλατζίδικο για να τρώει ένα σουβλάκι ο Θανάσης μετά το σχολείο και να πληρώνει ο ίδιος στο τέλος του μήνα. «Επρεπε απλά να βάλει κάτι στο στομάχι του για να αντέξει στην προπόνηση». Ο κ. Ξενάριος θυμάται και την βοήθεια του κυρίου Γιάννη που έχει την καφετέρια «Κιβωτός» δίπλα στο γήπεδο του Τρίτωνα. «Τους αγάπησε και τους έφτιαχνε σαντουιτσάκια για το σχολείο. Τώρα είναι ένας πολύ καλός τους φίλος. Οταν έρχονται στην Ελλάδα πάντα περνούν για να τον δουν».

Η καφετέρια του κυρίου Γιάννη είναι γεμάτη με φανέλες των Αντετοκούνμπο. Ο ίδιος έδινε καθημερινά φαγητό στον Γιάννη αλλά και τον Θανάση που μεγάλωσαν στην γειτονιά (Φωτό: Ελένη Κατρακαλίδη)

Κάπως έτσι κύλησαν τα πρώτα χρόνια των Αντετοκούμπο στον Φιλαθλητικό. Τότε δεν ήταν πολλοί αυτοί που πίστευαν στο ταλέντο του Γιάννη. «Στην αρχή, υπήρχαν παράγοντες στον Φιλαθλητικό που με κορόιδευαν γιατί ο Γιάννης δεν είχε ψηλώσει. Μου έλεγαν: «Σπύρο απέτυχες, το παιδί δεν θα ψηλώσει». Η τοπική κοινωνία όμως σε μεγάλο ποσοστό τους αγκάλιασε. «Τους φτιάξαμε ένα σχέδιο απόδρασης από το πεζοδρόμιο» λέει περήφανα ο κ. Βελλινιάτης.

«Γιατί τα κάνατε όλα αυτά;» τον ρωτήσαμε. «Οταν εγώ ο ίδιος έχω παίξει μπάσκετ και δεν κατάφερα ποτέ να γίνω Τζόρνταν, και ξαφνικά βλέπω ένα παιδί που είναι επί ξύλου κρεμάμενο και μπορεί να κάνει την διαφορά έρχομαι μπροστά σε ένα ηθικό δίλημμα. Σκέφτηκα ότι οφείλω να θυσιαστώ για να γίνει ένας νέος Τζόρνταν. Σκέψου κάποιον που αγαπάει τα μαθηματικά και βλέπει μπροστά του τον Αϊνστάιν. Είναι δυνατόν να μην τον βοηθήσει;»

Ο Giannis στο NBA και ο Σπύρος Βελλινιάτης στον Ανταίο

Πλέον ο Γιάννης θριαμβεύει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ο Σπύρος Βελλινιάτης έχει φτιάξει στην Αθήνα έναν διαφορετικό σύλλογο. Τον Ανταίο στον οποίο κυρίως παιδιά μεταναστών μαθαίνουν τα μυστικά του μπάσκετ. «Υπάρχουν νέοι Αντετοκούνμπο στις γειτονιές της Αθήνας;» ρωτάμε τον ίδιο και τον προπονητή κ. Ξενάριο. «Ναι» απαντούν με μία φωνή. «Αυτή την στιγμή στον Ανταίο υπάρχουν τέσσερα παιδιά που είναι στο ίδιο μήκος κύματος με τον Γιάννη και τον Θανάση».

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μαζί με τα παιδιά της ομάδας Ανταίος που δημιούργησε ο Σπύρος Βελλινιάτης

Το παράπονο του ανθρώπου που ανακάλυψε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο είναι ότι κανείς μέχρι σήμερα δεν τον αναζήτησε. «Ούτε από την Ομοσπονδία ούτε από πουθενά με πήραν ένα τηλέφωνο. Με τον Γιάννη τινάξαμε τη μπάνκα στον αέρα αλλά φαίνεται ότι αυτό δεν ενδιαφέρει το ελληνικό κράτος».

Ο Σπύρος Βελλινιάτης παρακολουθεί τα καρφώματα του Αντετοκούνμπο και θυμάται τι του έλεγε μετά τις πολύωρες προπονήσεις και τις δυσκολίες της καθημερινότητας. «Τώρα δεν ενδιαφέρεται κανένας για σένα. Αμα βάζεις 50 πόντους σε κάθε παιχνίδι, όλοι θα μιλούν για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο από τα Σεπόλια».

Εξάλλου, είπαμε και στην αρχή. Καμία ιστορία δεν ξεκινάει με εξασφαλισμένο το happy end. Αρκετές φορές χρειάζονται άνθρωποι σαν τον Σπύρο Βελλινιάτη για να ξεμπλέξουν τους κόμπους και να κυλήσει ομαλά το κουβάρι ενός αληθινού παραμυθιού. Και αν κάποια μέρα στα Σεπόλια ένα αγόρι γυρίσει ιδρωμένο με μία μπάλα στο χέρι και ακούσει τη μητέρα του να φωνάζει πως «δεν βγαίνουν έτσι τα λεφτά», αρκεί να κάτσει αναπαυτικά και να της πει αυτήν την ιστορία..

πηγή

~ "αμφ.":

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο πριν από μόλις 3 χρόνια...Δες τι απάντησε στο 4΄ 30΄΄ αυτού του βίντεο!!! 
(Και το "αφιέρωμά" μας στον Γιάννη συνεχίζεται και στην αμέσως επόμενη ανάρτηση με κάτι ακόμα συγκλονιστικό...)