✔ Ένα αλλιώτικο Απόδειπνο ...

  

✔  Οι Πατέρες, 

1 χρόνο από τότε που έφτιαξαν 

αυτό το εκπληκτικό απόδειπνο 

που τους ζητήσαμε, 

μετεγκαταστάθηκαν 

στο Ιερό Κελλί του Τιμίου Προδρόμου 

της Ιεράς Μονής των Ιβήρων...

Είναι η πιο αγαπημένη Οικογένεια 

που έχουμε ποτέ συναντήσει! 

Και παραμένουν...

  |άλλο ένα "αντίδωρο" για τις προσευχές σας 

για τον μικρό μας αδερφό, τον π.Ευσέβιο, 

που κάθε μέρα κάνοντας κι ένα μικρό βήμα, 

δείχνει σαν να θέλει να παραμείνει μαζί μας...

Ο κύρης Χριστός μας 

και η Μάνα Παναγιά μας 

σας ακούνε όλους!

Είναι σίγουρο...

Και είναι εκείνοι 

που θα μας πουν την τελευταία λέξη...

Και θα την αποδεχτούμε όποια κι αν είναι αυτή.

"Ευχαρίστως και αλύπως και αμνησικάκως..."

     Καλή Μεγάλη 40κοστή, αδέλφια!

 ● από την ευγνωμονούσα οικογένειά μας... 

ΥΓ:

Δεν πρόκειται να μιλήσουμε ξανά αυτήν την περίοδο.

Εκτός κι αν έχουμε κάτι σημαντικό.

Οφείλουμε να κλείσουμε το στόμα μας και να επικεντρωθούμε στο μόνο ουσιαστικό 

που μας απομένει να κάνουμε για εκείνον...

Είμαστε σίγουροι πως μας καταλαβαίνετε.-

 

      ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

Ιερά Μονή Μεγάλης Παναγίας Σάμου

Δες και άκου το μία μονάχα φορά 

και θα καταλάβεις...

Είναι σα να είσαι εκεί!

Μέσα στον Ιερό Ναό του 16ου αιώνα.

Σε μια γωνίτσα...

Και άΦησέ το κάθε βράδυ "να παίζει"!

Ακόμα κι αν δεν το ακούς.

Δεν θα είσαι ο μόνος που το κάνει...

 

Η Μεγάλη Παναγιά μαζί μας!!!

Η αδελφότητα εδώ και λίγα χρόνια μετεγκαταστάθηκε πλέον στο κελί του Τιμίου Προδρόμου της Μονής Ιβήρων στο Άγιο Όρος...

Με Μάνα την Παναγιά την Πορταϊτισσα...

Στο "δικό μας κελί", 

όπου "τα παιδιά του" νύχτα μέρα 

μελετούν, 

κηρύττουν όταν καλούνται στον κόσμο, 

προσεύχονται υπέρ του σύμπαντος κόσμου 

και αγιογραφούν...

|πατώντας σε κάθε ένα απ΄αυτά τα 4 ρήματα διακονίας, θα δεις δείγματα της τουλάχιστον αξιοπρόσεκτης "δουλειάς" τους...|

Το απόδειπνό τους, εν τω μεταξύ,

 έχει φτάσει στα πέρατα της γης!

Να έχουμε την ευχή τους...

|είχαμε πρωτοδημοσιεύσει στην αρχική του μορφή τέτοιες μέρες,

στις 31/1/2016.

Βρίσκεται μόνιμα από τότε

καρΦιτσωμένο στο αριστερό μέρος του "αμΦ."...

Ακριβώς για να είναι εύκολο 

για όποιους το θελήσουν,

ακόμα και σε καθημερινή βάση...

☆ Αδερφέ μου, αυτές τις μέρες μέχρι το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, μη μείνεις μόνο στη νηστεία του φαγητού...Το θέμα δεν είναι να χάσουμε κιλά, αλλά πάθη και αμαρτίες. Να τα μεταμορφώσουμε σε αρετές...

 

   ...με αντικατάσταση τροφών στην καθημερινότητά σου.

Κάνε το αγαπητικά και ουσιαστικά. 

Μη μείνεις μόνο στην τροφή, αυτό είναι το εύκολο. 

Στην Ορθόδοξη ασκητική ξεκινάμε από εκεί για να πάμε στην καρδιά. 

Αν μείνεις μόνο στην τροφή, τότε θα κάνεις απλά δίαιτα. 

Μπες και σε άλλους χώρους και μονοπάτια μέσα σου. 

Δες κακές συνήθειες , πάθη, τι βγαίνει από το στόμα σου, τι ακούν τ’ αυτιά σου και τι βλέπουν τα μάτια σου. 

Μη μείνεις στα τυπικά, αλλά προσπάθησε να κάνεις κατάδυση στην ουσία, ώστε να βρεις τον πολύτιμο μαργαρίτη. 

Προσπάθησε να νηστέψεις ό,τι σε κρατάει αλυσοδεμένο στο έδαφος, όπως έναν αετό που δεν μπορεί να πετάξει. 

Προσπάθησε να σπάσεις αυτά τα δεσμά. 

Ίσως είναι το κινητό, το διαδίκτυο, το τσιγάρο, το ποτό κ.α. 

Νηστεία είναι και η αποχή από τη βαβούρα και τις μέριμνες της καθημερινότητας. 

Να μείνεις λίγο μόνος με τον εαυτό σου και τον Χριστό και αν δεν μπορείς να ψελλίσεις προσευχές, απλά κοίτα Τον. 

Θα περάσουμε πολλές σαρακοστές στη ζωή μας. 

Το θέμα δεν είναι να χάσουμε κιλά, αλλά πάθη και αμαρτίες. 

Να τα μεταμορφώσουμε σε αρετές. 

Μια αμαρτία είναι μια αρετή σε ασθένεια, μια δύναμη σε λάθος δρόμο και λάθος σκοπό.

Nα νηστέψουμε από την ψευτιά του εαυτού μας και να δούμε το πραγματικό μας πρόσωπο. 

 Να γίνει η στέρηση του κόσμου, πείνα για τον ουρανό.

Προσπάθησε να τραβήξεις τα χαλινάρια των παθών και να τους δώσεις άλλη κατεύθυνση. 

Μην αφήνεις το άλογο να αφηνιάσει. 

Αν αφήσεις τα χαλινάρια, το άλογο θα πάει στον γκρεμό.

Δες τη νηστεία σαν έναν αγώνα αγάπης αλλά και μάχης με τον ίδιο σου τον παλαιό εαυτό. 

Με ό,τι παλαιό θες να πετάξεις, ό,τι τραυματισμένο θες να θεραπεύσεις και ό,τι καλό να κρατήσεις. 

Δες στα μάτια αυτό που σε σκοτώνει και αντιμετώπισέ το αυτές τις μέρες, με ανδρεία, αγάπη και προσευχή. 

 Όλα αυτά σε σχέση με το πρόσωπο του Χριστού. 

Κάνε ό,τι μπορείς, ό,τι αντέχει και λέει η καρδιά σου. 

Δεν θα σε κατηγορήσει κανένας γι’ αυτό. 

Και να πέσεις, να θυμάσαι ότι ο Χριστός, μας αγαπά σφόδρα, μην ανησυχείς. 

Η νηστεία δεν είναι σωματοκτονία, είναι μια ερωτική παθοκτονία, ένας ερωτικός δρόμος που για να φτάσεις στην αγάπη και τη θεραπεία περνάς μέσα από το μυστήριο του Σταυρού αλλά δεν είσαι μόνος. 

Έχεις τον Χριστό κοντά σου και μέσα σου.

Πάρε απόφαση να κρατήσεις γερά και τρέξε στην αγκαλιά του Κυρίου που σε περιμένει. 

Κάνε μια μικρή προσπάθεια. 

Δες λιγάκι αυτές τις μέρες διαφορετικά. 

Όχι απλά για να χάσεις κιλά, αλλά για να χάσεις ό,τι βαραίνει την ψυχή σου, ό,τι την τρώει και τη βασανίζει. 

Άφησε τα βαρίδια στο πετραχήλι και θα γίνουν λουλούδια .

Καλή Σαρακοστή με υγεία, αγάπη και ό,τι μπορεί ο καθένας.

Μας περιμένει ο Χριστός . . . 

Πώς μπορούμε να αρνηθούμε τέτοια πρόσκληση;

   |π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh.gr

✨ ...Χάρισαί μοι τω σω δούλω...

 

♡ Συγχωρέστε με αδέρφια! Κυρίως για τα πολλά, αλλά και για τα άστοχα και για τους περιττούς συναισθηματισμούς που ενοχλούν... Επανεκκίνηση τώρα!

Ας γυρίσουμε όλοι (όσοι είμαστε άσωτοι και καθάρματα) από τα γουρούνια στο Σπίτι του Πατέρα μας...

☆ "...Θα ελαφρώσει η ψυχή τους και ακόμα πιο σίγουρα θα χαρεί και η ψυχή των παιδιών τους, όταν λίγο καταφέρουν να ρίξουν μια σταλαγματιά συγχώρησης μέσα τους... |"αμΦ." σημείωση: Γνωρίζοντας πόσο δύσκολο είναι αυτό το κατόρθωμα. Γιατί για τέτοιο πράγμα μιλάμε...

 

   |γράφει η Πέλη Γαλίτη

Πριν λίγα χρόνια, σε ένα συνέδριο που έγινε στην Κύπρο για τη συγχωρητικότητα, σηκώθηκε κάποιος από τους ακροατές και έθεσε την εξής ερώτηση: 

"Ωραία όλα όσα μας λέτε, αλλά τους Τούρκους θα τους συγχωρήσουμε;"

Και όλοι οι ομιλητές με ένα στόμα απάντησαν:

 "Ε, όχι! Τους Τούρκους δεν θα τους συγχωρήσουμε..."

Την επόμενη μέρα με πήρε τηλέφωνο εδώ στην Αμερική μια άγνωστη ως τότε κυρία, καθηγήτρια Πανεπιστημίου, η οποία είχε παρακολουθήσει το συνέδριο και με ρώτησε: 

"Ισχύει αυτό με τους Τούρκους;"

Ήταν και η ίδια Κύπρια και πονεμένη αλλά η συνείδηση της την ενοχλούσε με αυτήν την απάντηση. 

Φυσικά κάτι τέτοιο δεν ισχύει, της είπα. 

Η συγχώρηση δεν είναι επιλεκτική, ούτε έχει όρους. 

Δεν θα ξεχάσουμε, θα παλέψουμε να βρούμε το δίκαιο μας ως χώρα και ως πολίτες, αλλά μέσα μας θα συγχωρήσουμε τον εχθρό μας όπως ακριβώς μας ζητά ο Χριστός, όσο κι αν αυτό φαίνεται παράξενο και δύσκολο, όσο χρόνο κι αν μας πάρει.  

  Ίσως δεν ξέρουμε τι είναι η συγχώρηση, γι αυτό βγάζουμε αυθαίρετα συμπεράσματα. 

 Είναι προϋπόθεση να δείξει ο άλλος μεταμέλεια; 

Σίγουρα αυτό βοηθά αλλά όχι, δεν είναι προϋπόθεση. 

Όπως εκείνη η γυναίκα που ο άντρας της που την έδερνε και κακοποιούσε, όταν πέθανε, σκέφτηκε ότι επιτέλους θα ηρεμήσει, όμως τον έβλεπε κάθε βράδυ στον ύπνο της να της φωνάζει και να την χτυπάει. 

Κόντεψε να τρελαθεί. 

Πήγε σε ψυχιάτρους, πήρε φαρμακα, τίποτα. 

Μόνον όταν απελπισμένη πήγε σε κάποιον πνευματικό, εξομολογήθηκε, έμαθε για τη συγχώρηση, ζήτησε και έλαβε συγχωρηση, και τον συγχώρεσε τελικά και η ίδια, σταμάτησε να τον βλέπει στον ύπνο της και ηρέμησε. 

Αντίστοιχα, οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών καλώς αγωνίζονται και θα πρέπει να κάνουν το παν για να επέλθει η δικαιοσύνη, να σταματήσει η συγκάλυψη και όλα όσα δικαίως ζητούν και αγωνίζονται. 

Όμως ακόμα κι αν δικαιωθούν, που αυτό όλοι ευχόμαστε, θα λάβουν προφανώς μια προσωρινή ικανοποίηση, αλλά ο βαθύς πόνος δεν θα εξαλειφθεί. 

Θα υποφέρουν για πάντα από την απουσία του αγαπημένου τους προσώπου, όμως θα ελαφρώσει η ψυχή τους και ακόμα πιο σίγουρα θα χαρεί και η ψυχή των παιδιών τους, όταν λίγο καταφέρουν να ρίξουν μια σταλαγματιά συγχώρησης μέσα τους. 

Αυτός ο θυμός που είναι κινητήρια δύναμη τώρα, αργότερα μπορεί να γίνει σαράκι που κατατρώγει τα σωθικά. 

 Όσο παράλογο κι αν ακούγεται σε αυτή τη φάση, είναι ο μόνος δρόμος λύτρωσης.

 Μπορεί να πάρει πολλά χρόνια, κάποιοι ίσως ποτέ δεν θα καταφέρουν να φτάσουν σε αυτό το σημείο, όμως, όπως η κακοποιημένη γυναίκα στο παράδειγμα, τότε μόνο θα λυτρωθούν και θα αποτινάξουν ένα ασήκωτο βάρος από μέσα τους, όταν κοιτάξουν, όταν είναι έτοιμοι, και προς τον δρόμο της συγχώρησης.

Αυτά, σε σχέση και με την σημερινή μέρα.

 Καλή Κυριακή της Συγχώρησης (με το αντίστοιχο ευαγγέλιο)! 

Καλή Σαρακοστή!

☆ Συγχωρέστε με που επανέρχομαι με νέο σχόλιο ...

Αλλά η ανάρτησή μας με την αναδημοσίευση του υπέροχου κειμένου της Peli Galiti συμπληρώθηκε πριν ελάχιστα λεπτά με αυτό που ανακαλύψαμε γυρνώντας πίσω ξανά και ψάχνοντας (χωρίς προφανή λόγο είναι η αλήθεια) τις αναρτήσεις που έχουμε κάνει εδώ και 2 χρόνια για τον Κυπριανό μας.

Ανάμεσα σε αυτές σταθήκαμε και σε αυτήν την συνέντευξη του π.Χριστοδούλου, που μας διέλυσε, ίσως περισσότερο κι από τότε...

Γι΄αυτό και η συμπλήρωση...     

                                                                                           

"ΥΓ συμπληρωματικό, αλλά μάλλον καίριο αυτό που ακολουθεί...

Δες μοναχά την ημερομηνία που το αναρτήσαμε τότε (5 ΜΑΡΤΙΟΥ 2023, ούτε μια εβδομάδα δλδ από την αποφράδα εκείνη...) για να καταλάβεις πως ό,τι για μας φαίνεται "ΕΒΕΡΕΣΤ" για κάποιους έχει ήδη κατακτηθεί...

Αφού δεις λοιπόν αυτό εδώ,

τότε με άλλα μάτια (μάλλον δακρυσμένα) θα κατανοήσεις το βάθος του Ορθόδοξου ήθους και ύφους με το οποίο έχει γράψει η Πέλη το δικό της κείμενο...

Για να μην ψελίσεις και συ τα γνωστά και εύκολα να ειπωθούν 

"Ναι καλά! Αν είχες χάσει και συ το δικό σου παιδί εκεί μέσα, αυτά δεν θα τα΄λεγες..."

Άσε τι θα κάναμε εγώ και συ, που δεν είμαστε σαν τον π.Χριστόδουλο και την πρεσβυτέρα του.

Εκείνον άκου και θα καταλάβεις πως από τέτοιους γονείς βγαίνουνε τέτοια παιδιά...

[Και όλα αυτά απόγευμα Κυριακής της Τυρινής, ενώ σε λίγα λεπτά ξεκινάει στις άγιες (και μάλλον άδειες) ενορίες μας  ο Εσπερινός της Συγγνώμης...]

   

         |ζούληξε επάνω του...

☆ Το νου σου στον τερματικό σταθμό !

Επιβιβάζεσαι στο συρμό, ψυχή μου.
Με το εισιτήριο «ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» στο χέρι.
Έχε το νου σου στον τερματικό σταθμό!
Μόνο σ’ αυτόν!

Θα μπουν κι άλλοι επιβάτες στο συρμό.
Μην παραξενευτείς σαν θα δεις το βράδυ της Μ. Πέμπτης να μπαίνει ένας ληστής.
Πρώτος θα βγει στην αποβάθρα.
Και το δικό του εισιτήριο θα γράφει «Μνήσθητι μου Κύριε»
Στα μάτια του μηχανοδηγού θα έχει την ίδια αξία με το δικό σου.
Κι ας έκανε τόσο λίγη διαδρομή.
Είναι που είχε πολύ ανήφορο η δική του ...

Εσύ ψυχή μου, το νου σου!
Μη βγεις απ' το βαγόνι.
Και μπεις κατά λάθος σ’ άλλο συρμό.
Πιο φανταχτερό
ή πιο άνετο
ή «παρόμοιο».
Μόνο ένας πηγαίνει στον τερματικό σταθμό.

Καλό Τριώδιο!
Καλόν αγώνα ψυχή μου! 

Υπ.

~ Πρωτοδημοσιεύσαμε στις 20 Φεβ. 2019

" Μην πάτε στον ξυλοκαρφωμένο, ελάτε σε εμένα..."

 

Σε 4 λεπτά ο γίγαντας Δημήτριος Παναγόπουλος τα λέει όλα.

Η επιλογή δική μας.  

Και οι συνέπειες αυτής της επιλογής, 100% δικές μας.

|επιλογή ομιλίας + κείμενο από τον εκ των "συν αυτώ", Νικόλας Σταυρίδης

Το πασχαλινό δώρο, του Κωνσταντίνου Γανωτή... |Ένα πολύτιμο βιβλίο για όποιον ψάχνει έναν λόγο παρηγοριάς, ελπίδας και χαράς, ώστε να προετοιμαστεί αληθινά για να γιορτάσει το Πάσχα...

 

...αποτελεί μια συλλογή κειμένων με σκέψεις, μνήμες και ιστορίες από το τετράδιο ενός παππού.

 

Ο αγαπημένος παραμυθητικός δάσκαλος μέσα από τα δυνατά κείμενα και τα αλληγορικά παραμύθια του μας μιλά με θάρρος και τρυφερότητα για τον θάνατο ιδωμένο μέσα από το πρίσμα της Ανάστασης.

 

Ένα πολύτιμο βιβλίο για όποιον ψάχνει έναν λόγο παρηγοριάς, ελπίδας και χαράς, ώστε να προετοιμαστεί αληθινά για να γιορτάσει το Πάσχα.

 

Για παραγγελίες: https://bit.ly/3IPMRmG

 

Εκδόσεις Άθως

Κεντρική διάθεση Εκδόσεις Σταμούλη

Αβέρωφ 2, 104 33, Αθήνα

www.stamoulis.gr

Τηλ: 210 52 38 305

☆ Μια στάλα Ουρανό και μια μπουκιά Παράδεισο… |Δεν έχω μούτρα να Τον ξαναδώ…

 

 

Ζουν ανάμεσά μας. 

Αθόρυβα σαν το οξυγόνο που δίνει πνοή, 

σαν το αίμα που ανάλαφρα κυλώντας μέσα μας,

 εγγυάται την πατρική καρτερία…

Είναι της διπλανής μας πόρτας οι διαλεχτοί, 

που αλίμονο αν ποτέ τους, 

ένιωθαν τέτοιοι…

Θα έχαναν τον ατίμητο θησαυρό της ψυχής του Θεού, 

το Άγιο Πνεύμα όπως το περιέγραφε η Γερόντισσα Γαλακτία. 

Εκείνη, ζητούσε από τον Χριστό 

όπως ζητά ένα μωρό παιδί απ΄τους γονιούς του,

 θρέμμα και αγάπη. 

Διαβάζοντας το γαλαζοπράσινο βιβλίο της,

 δοξάζουμε τον Θεό, 

που ακόμα υπάρχουν κάποιοι, 

που μπορούν να σηκώσουν τα μάτια της καρδιάς τους στον Ουρανό. 

Να εκλιπαρήσουν την παράταση, 

να εκζητήσουν το έλεος, 

να γίνουν τα έμψυχα ιλαστήρια 

που θα κάνουν τον Δίκαιο Δεσπότη του παντός να...μετανοήσει…

Περιδιαβαίνοντας τις φωτεινές του σελίδες, 

θυμηθήκαμε κάτι, 

που ευλογημένος συνοδοιπόρος,

 με σοφία και πείρα πατέρων, 

φυλαγμένη ατόφια στα τρίσβαθά του, 

μας διηγήθηκε τις προάλλες.

Δεν πάνε πολλά χρόνια, 

καμιά σαρανταριά, που έκανε ένα χειμώνα σαν καλοκαίρι…

Μην ακούς αυτά που λένε στις σκοτεινές μέρες μας, 

για φαινόμενα που τώρα πρωτοεμφανίζονται.

 Άνυδρους χειμώνες πάντα είχαμε…

Στέρεψε ποτέ η αμαρτία άλλωστε;

 Στο χωριό μας λοιπόν, είχαν αρχίσει όλα να ξεραίνονται! 

Είχε 2 μήνες και βάλε, 

λίγο έστω να βρέξει. 

Απόγνωση στην κυριολεξία! 

Το βράδυ στο καφενείο το κλίμα βαρύ! 

Κεφάλια κατεβασμένα, 

κουβέντες λιγοστές! 

Ξαφνικά μέσα στην νεκρική ησυχία, 

πετάγεται ένας και απευθύνεται στον μπάρμπα-Μίμη, 

που καθόταν μόνος του όπως πάντα, 

κάτω από τον μεγάλο πάγκο. 

Ο γερό σοφός του χωριού, 

ο λιγομίλητος, μα μονίμως γλυκύς 

και πρόσχαρος σε όλους. 

Ίσως και για να τον πειράξει, 

ίσως γιατί σε τέτοιες στιγμές απελπισίας μόνο,

 θυμόμαστε τον…υπηρέτη Θεό…του είπε:

- Δεν κάνεις καμιά προσευχή να βρέξει, 

εσύ που τα ‘χεις με τον... Κύριο καλά; 

Θα χαθούμε αλλιώς!

Και εκείνος, έβαλε το κεφάλι κάτω και δεν αποκρίθηκε! 

Ξημερώματα ήταν που όλοι στο χωριό ξύπνησαν

 από το θόρυβο της βροχής στα κεραμίδια! 

Με το τουλούμι το νερό στην αρχή 

και έπειτα ψιλή ποτιστική βροχούλα! 

Και να μην σταματάει 3 μέρες συνεχώς! 

Το βράδυ ξανά στο καφενείο ξεκίνησαν τα πειράγματα στον γέροντα…

- Ε μπάρμπα-Μίμη, χόρτασε το χώμα νερό! 

Θα σαπίσουν τα δέντρα! 

Δεν λες στον Θεό τώρα να σταματήσει; 

Και εκείνος όλο καλοσύνη και αγαθότητα, 

έδωσε μια απάντηση που κανείς δεν ξέχασε ποτέ! 

Ο καθένας βέβαια ανάλογα με το πώς την εισέπραξε…

- Τι λες κυρ-Παντελή μου, 

δεν έχω μούτρα να Τον ξαναδώ…!

Σκέψου αδελφέ μου, 

τι σχέση είχαν αυτοί οι άνθρωποι, 

τι φόβο Θεού, 

τι σεβασμό υιικό, 

ανυπόκριτα όλα, 

αφτιασίδωτα!

Γνήσιοι πνευματικοί άνθρωποι, 

χωρίς να έχουν ποτέ τους διδαχθεί, 

όσα φανερώνει εκείνη η αξέχαστη απόκριση του Δημητρίου…

Μούτρα δεν έχω να Τον ξαναδώ…

 

Έτσι και εκείνος ο μακάριος, 

έτσι και η Γερόντισσα της Κρήτης, 

οπλίζονταν με το θάρρος και την παρρησία 

που τους μέστωνε η Φιλόθεη βιωτή τους. 

Η σταυροφόρα τους πορεία, 

η αδιαστρέβλωτη τήρηση όλων των εντολών, 

η ορθοπραξία τους 

και η ορθοπιστία τους! 

Για να έχουν πρόσωπο από την Φωτεράδα του Χριστού ιλαρό, 

να αντικρίζουν έτσι τον Μεγάλο Αφέντη 

και αξεδίψαστες τις ψυχές, 

να Του ζητούν λίγα μαζί και τα πάντα…

Μια στάλα Ουρανό και μια μπουκιά Παράδεισο…

 

|Νώντας Σκοπετέας

 

Απόσπασμα από ομότιτλη σειρά εκπομπών 

μέσα στην Αγία Τεσσαρακοστή του 2024, 

όπου διαβάζονται εκτενή αποσπάσματα από το βιβλίο 

«Ηοσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης»

 

(Εκδ. ΘΕΟΜΟΡΦΟΥ Ι.Μ.ΜΟΡΦΟΥ)

 

Ακολουθεί το 2ο από τα 5 μέρη 

οπτικοποιημένο στο κανάλι της αδελφής μας 

και συνεργάτιδας Στεφανίας Στ.