☆ Αν... |Άγιε μας Εφραίμ... Σαν να μας παρακολουθείς ή μας Φαίνεται;

   ( Η μόνη μας αντίρρηση στα λόγια σου, αγαπημένε μας Άγιε, είναι πως θάνατος δεν υπάρχει ... 

Γιατί ...

... Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας...

Το ζήσαμε, το ζούμε και δεν γίνεται πλέον να μην το κηρύττουμε.

Το πότε θα επιστρέψουμε βέβαια, είναι ένα θέμα...)

"Αν ο θάνατος του αδελφού σου δε σε συνέτισε, κανείς δέν μπορεί νά σε ωφελήσει... 

Αν δέ μετανοήσεις, βλέποντας ένα νεκρό, πότε λοιπόν θά επιστρέψεις; 

Αν δέ νιώσεις κατάνυξη μ' αυτά πού έχουν ειπωθεί, τότε ποτέ δέ θά απομακρυνθείς από τήν αμαρτία". 

Άγιος Εφραίμ ο Σύρος 

(Τόμος Στ' σελ, 118)

   |κλέψαμε από τη φίλη και συμπατριώτισσα, Mary Zafeiri 

☆ Τον περισσότερο καιρό είμαστε κάπως σαν υπνοβάτες... Είναι βασικό να μάθει κανείς να ξυπνά την ψυχή του...

    |Κοιμόμαστε όρθιοι! Το'χεις καταλάβει; Όχι, μη γελάς. Αν το συνειδητοποιήσουμε, δεν είναι και τόσο αστείο. Είναι ένα φοβερό και πρωτάκουστο (για τους περισσότερους από μας τους Χριστιανούς του γλυκού νερού) μυστικό! Μην το προσπεράσεις. Δες... 

  Οι πνευματικοί λένε 

ότι τον περισσότερο καιρό 

είμαστε κάπως σαν υπνοβάτες: 

Μπορεί κάποιος να κάνει πολλά πράγ­ματα, 

να είναι πολύ ενάρετος, 

και να ζει σαν υπνοβάτης, 

ποτέ πια να μην μπορεί να σταματήσει 

έτσι, χωρίς λόγο, 

για να θαυμάσει, 

για ν' αγαπήσει 

ή απλούστατα για να εκπλαγεί. 

Είναι βασικό να μάθει κανείς να ξυπνά.

Ένας βυζαντινός πνευματικός του 14ου αιώνα, 

ο Νικόλαος Καβάσιλας, 

ένας υψηλόβαθμος λαϊκός σε μια φοβερή εποχή, 

όπου η Αυτοκρατορία δεχόταν πολλαπλές επιθέσεις 

και ζούσε εμφυλίους πολέμους, 

δοκίμασε να πει κάτι στους χριστιανούς 

που ζούσαν, όπως εκείνος, 

μέσα στην ταραχή του κόσμου. 

Τα λόγια του σήμαιναν: 

«Μάθε πως μέσα στην καρδιά σου βρίσκεται ο Χριστός, 

και πως, 

αν εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου στον Χριστό, 

η καρδιά σου θα είναι προφυλαγμένη». 

Γι' αυτό συνιστά μια έντονη λειτουρ­γική ζωή, 

και, από καιρό σε καιρό, 

«σύντομες περισυλλογές» 

όπως τις ονομάζει: 

«Περπατάς στον δρόμο και είσαι πολύ απασχολημένος, 

αλλά ξαφνικά θυμάσαι 

ότι ο Θεός υπάρχει, 

ότι ο Θεός σ' αγαπάει, 

ότι ο Χριστός είναι παρών στα βάθη του είναι σου, 

κι έτσι, 

λίγο λίγο, 

η καρδιά σου θα ξυπνήσει».

Οφείλουμε 

όχι μόνο να προσπαθούμε ν' ανοίγουμε 

μέσα στον καθένα μας το βάθος της καρδιάς, 

αλλά και να δημιουργούμε πολιτισμούς 

που θα είναι διαποτισμένοι 

απ' αυτή την ευαισθησία. 

Αυτό μπορεί να μεταφραστεί σε τέχνη, 

σε μουσικές συνθέσεις, 

σε πίνακες ζωγραφικής, 

σε ποίηση, κτλ. 

Όταν υπάρχει έντονη λειτουργική ζωή, 

δημιουργούμε μια τέχνη της καρδιάς. 

Δεν μπορεί κανείς 

να δημιουργήσει έναν πολιτισμό 

συνδεμένο με το μυστήριο της καρδιάς 

παρά μόνο αν δημιουργήσει πρώτα 

μια λειτουργία 

που να εκφράζει αυτό το μυστήριο της καρδιάς. 

Κι αυτή η λειτουργία θα εγγραφεί στη συνέχεια,

πέραν των τειχών της Εκκλησίας, 

σε μια πολλαπλή δημιουργία 

που θα σπάσει μέσα στον άνθρωπο την υπνοβασία...

    ● Ολιβιέ Κλεμάν

|εμείς το υποκλέψαμε στα κρυφά από τον π.Παντελεήμονα Κρούσκο.

Εκείνος το ειχε ήδη από τον Γιώργο Μπάρλα...