Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ολυμπιακοί αγώνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ολυμπιακοί αγώνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 7 Αυγούστου 2024

† ”Πῶς ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ὁ ἑωσφόρος ὁ πρωΐ ἀνατέλλων; συνετρίβη εἰς την γῆν ὁ ἀποστέλλων προς πάντα τα ἔθνη.” (Ησαΐας κεφ.14.12) |Στη νέα Μαύρη Τελετή της Λήξης των "Ολυμπιακών Αγώνων", στις 11 Αυγούστου 2024, η αποθέωση του Λούσιφερ...

 


Δεν σε "προειδοποιούμε" 

γι΄αυτό που πρόκειται ν΄ακολουθήσει 

στα χνάρια της "Τελετής έναρξης" 

που έγινε στο Παρίσι, 

ούτε γιατί έχουμε κάτι 

να φοβηθούμε από κανέναν,

όσο σκοτεινός κι ανάποδος κι αν είναι,

ούτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο.


Αλλά για να σε προτρέψουμε 

ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΔΕΙΣ.

Για να μην μπεις καν στη διαδικασία...

Ούτε εσύ, ούτε - ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ -

τα παιδιά σου ή τα εγγόνια σου...


Τα πνευματικά μικρόβια 

- θυμάσαι πως έτσι τα λέγανε 

ο Άγιοι Παππούδες μας Παϊσιος και Πορφύριος-

μπαίνουν εύκολα από εκεί 

που τους αφήνουμε "ανοιχτά". 

Καταλαβαίνεις πολύ καλά τι λέμε.


Από την άλλη πάλι, 

για να μην παρεξηγηθούμε ως αλαζόνες, 

το λέμε ξανά:

Απλά και σταράτα.

Δεν φοβόμαστε τίποτα και κανέναν.

Όσο βέβαια ζούμε μέσα στα Μυστήρια της Εκκλησίας μας...

Όχι βέβαια γιατί είμαστε κάτι από μόνοι μας.

Τίποτα δεν είμαστε.

Σκουπίδια της γης.


Αλλά γιατί εμείς

όσα χάλια κι αν έχουμε, 

έχουμε όμως ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ...

 

       |εκ των "συν αυτώ"...



(Αν θες να δεις τι ετοιμάζουν, ζούληξε την αφίσα στην αρχή της ανάρτησης και ευχαρίστησε τον φίλο κι αδερφό Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο που μας την έστειλε...)



✨Με αφορμή τους Ολυμπιακούς αγώνες στο Παρίσι, όλοι συζητούν σχετικά με το φαινόμενο "Τεντόγλου" κι όχι αδίκως! Αξίζει όμως να εξετάσουμε το θέμα και από μια άλλη σκοπιά, την εκπαιδευτική...

 


    |γράφει η Αντωνία Πατσάη


Εχοντας την ιδιότητα της εκπαιδευτικού , αναρωτιέμαι πιο συγκεκριμένα πώς μπορεί να είναι ως μαθητής ένας τέτοιος σούπερ άλτης, γεμάτος ενέργεια και διάθεση για κινητικότητα.


🧒🏿 Ποιος ξέρει, ίσως να μην μπορεί να καθίσει για 45 ολόκληρα λεπτά στην καρέκλα του.


👧🏼 Ίσως να του είναι αδύνατον να συγκεντρωθεί και να έχει ανάγκη να χτυπά τα πόδια στην καρέκλα ή το μολυβί στο θρανίο με σκοπό να αυτορρυθμιστεί.


👧🏻 Ή στο διάλειμμα να πηδάει από τοίχο σε τοίχο (ας μην ξεχνάμε πως ασχολούνταν με το parkour) ή να τρέχει σαν σίφουνας αναστατώνοντας τους εφημερεύοντες εκπαιδευτικούς και τους μαθητές.

Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς πως ένας τέτοιος μαθητής δεν επιβραβεύεται συχνά.

Το αντίθετο, επιπλήττεται διαρκώς.

Επομένως, δεν αισθάνεται ιδιαίτερα... ικανός ή έξυπνος απεναντίας, κλονίζεται η αυτοπεποίθησή του.

Εκεί λοιπόν, πρέπει να βρεθεί ένας χαρισματικός εκπαιδευτικός και να δει πως πράγματι, αυτό το παιδί είναι ... ζωηρό, ΑΛΛΑ έχει ταλέντο στο τρέξιμο ή είναι ιδιαίτερα αλτικό ή τέλος πάντων έχει κάποια άλλη κλίση.

Σε μια άλλη περίπτωση αυτή θα μπορούσε να είναι η ζωγραφική ή η μουσική.

Κατόπιν, να το ενθαρρύνει να ασχοληθεί με αυτό καθώς εκεί βρίσκεται η κλίση του.

Όχι για να πάρει χρυσά μετάλλια.

Άλλωστε πολλοί ασχολούνται ενώ λιγότεροι φτάνουν σε πολύ υψηλό επίπεδο.

Όχι για αυτό. 

Να ασχοληθεί με την κλίση του ώστε να διαπιστώσει πως μπορεί, πως αξίζει, πως κάπου τα καταφέρνει καλά.

Να αρχίσει να παίρνει πρώτα από όλα χαρά και κατόπιν επιβράβευση από κάπου.

Κι έτσι θα ηρεμήσει. 

Θα βρει τον εαυτό του. 

Θα μάθει τι του αρέσει, γιατί ως τώρα ίσως να γνώριζε μόνο τι τον κουράζει ή τον κάνει να βαριέται.

Το κάθε παιδί έχει κλίσεις και ενδιαφέροντα.

Ρόλος των εκπαιδευτικών μα και των γονιών είναι να τα βοηθήσουμε και να τα ενθαρρύνουμε να τα εντοπίσουν και κατόπιν να τα αξιοποιήσουν.

Να σχηματίσουν μια ολοκληρωμένη αυτοεικόνα, δηλαδή να ξέρουν πως μπορεί να μην είναι μαθητές του... απουσιολογίου αλλά τραγουδούν καλά ή είναι αλτικοί ή έχουν μουσικό ταλέντο..

Και όση ώρα διαβάζετε, ο νους σας θα έχει ήδη σχηματίσει τη φιγούρα ενός τέτοιου μαθητή ή παιδιού σας.

Αξίζει λοιπόν να είμαστε δίπλα τους, να ακούμε τις "φωνές" τους και να λαμβάνουμε τα εξωλεκτικά σήματα που εκπέμπουν...



εμείς το υποκλέψαμε, όπως και τη σύνθεση με τον φοβερό και τρομερό Μίλτο, από τον φίλο, Γιάννη Κουλλιά...



Κυριακή 28 Ιουλίου 2024

☆ Η Ευρώπη είναι ο θάνατος και ο Χριστός Η ΖΩΗ... |Τι λοιπόν επιθυμείτε; Να είστε με το μέρος της Ευρώπης ή με το μέρος του Χριστού; Επιθυμείτε να είστε με το θάνατο ή με τη ζωή; Αναρωτιέστε; Αποφασίστε.-

 

 

Όλες οι λάμπες στην πλατεία έσβησαν. 


Τι φοβερό σκοτάδι! 


Ο αδελφός βάζει το μαχαίρι 

στο στήθος του αδελφού 

θεωρώντας τον εχθρό του. 


Αρνιέται ο πατέρας τον γιο του 

και ο γιος αρνιέται τον πατέρα. 


Ο λύκος στον λύκο είναι πιο πιστός φίλος 

απ’ ό,τι είναι ο άνθρωπος στον άνθρωπο.

 

Αδελφοί μου, δεν το βλέπετε όλοι; 


Δεν αισθανόσαστε το σκοτάδι 

και το έγκλημα της αντιχριστιανικής Ευρώπης; 


Τι λοιπόν επιθυμείτε; 


Να είστε με το μέρος της Ευρώπης 

ή με το μέρος του Χριστού; 


Επιθυμείτε να είστε με το θάνατο 

ή με τη ζωή;


 Αναρωτιέστε; 


Αποφασίστε. 


Ή θάνατος ή Ζωή. 


Αυτή την ερώτηση έθεσε ο Μωϋσής στον λαό του

 (Δευτ. 30:15-20). 


Εμείς την θέτουμε σε σας. 


Καλό είναι να θυμόσαστε 

πως η Ευρώπη είναι ο θάνατος 

και ο Χριστός η ζωή. 


Επιλέξτε την ζωή, 

για να ζήσετε 

και για να κερδίσετε την αιώνια βασιλεία. 


Αμήν.

 

|Από το βιβλίο: 

Αγίου Νικολάου Επισκόπου Αχρίδος, 

"Μέσα από το παράθυρο της φυλακής. 

Μηνύματα στο λαό”


πηγή



  Συμπληρωματικά μαζί με το κείμενο του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς που διαβάσαμε

κι ένα σημερινό που αποτυπώνει γλαφυρά κατά την γνώμη μας την σημερινή κατάσταση.

(Μας το έστειλε ο φίλος, Jim Dalakouras)



~ γράφει ο κ.Argirios Pagartanis




Γιατί με κοροϊδεύεις;

Δε με θες σ' αυτή την παγκόσμια παρέα;

Αφού το μήνυμα που (υποστηρίζεις πως) προσπαθείς να στείλεις είναι ότι στον κόσμο, και ειδικά στον αθλητισμό, όλοι χωράνε. 

Όλοι. 

Και άσπροι και μαύροι και κίτρινοι, και ψηλοί και κοντοί, και χοντροί και αδύνατοι, και straight και gay.



Εμένα γιατί με κοροϊδεύεις; 

Γιατί προσβάλλεις τη θρησκεία μου, αυτό που πιστεύω;

Δεν έχω δικαίωμα να πιστεύω κάπου; 

Εσύ (υποτίθεται πως) πρέπει πρώτος να το υπερασπίζεσαι αυτό. 

Εσύ που (απ' ότι καταλαβαίνω) δεν πιστεύεις. 

Δικαίωμά σου. 

Γούστο σου. 

Επιλογή σου. 

Μπράβο. 

Προχώρα. 

Ωραίος. 

Εμένα, που πιστεύω, 

γιατί με κοροϊδεύεις μέσα στη μούρη μου;

Μήπως θέλεις να στείλεις το μήνυμα ότι, στον σύγχρονο κόσμο, που εξελίσσεται, οι θρησκείες είναι κάτι ξεπερασμένο; 

Και οφείλουμε να γυρίσουμε σελίδα;

Θα το δεχόμουν, σαν μήνυμα, έστω κι αν διαφωνώ κάθετα. 

Μπορεί να μην ήταν ούτε ο τόπος, ούτε η στιγμή, για να στείλεις ένα τέτοιο μήνυμα. 

Αλλά το καταλαβαίνω ότι η πρόκληση είναι μεγάλη. Παγκόσμια τηλεθέαση, γαρ. 

Μεγάλο το κοινό για να τους πεις αυτό που θέλεις.

Θα το κατάπινα, που λες, αν μαζί μ' εμένα, που φοράω σταυρό στο λαιμό μου και πιστεύω στο Χριστό (χωρίς να είμαι θρησκόληπτος) έκανες την απόπειρα να κοροϊδέψεις, να σατιρίσεις και άλλους που πιστεύουν, σε άλλα πράγματα.

Αν για παράδειγμα μετά την παρωδία του Μυστικού Δείπνου μου' δειχνες έναν κοκκινογένη κύριο με τουρμπάνι να χαϊδεύει μια γάτα στον κόρφο του, μπροστά από ένα βουνό πιλάφι και 70 χανουμάκια μπροστά του να του χορεύουν χορό της κοιλιάς.

Ή έναν παχύσαρκο κύριο που στέκεται οκλαδόν με τα χέρια στα γόνατα να τεντώνεται και να σηκώνεται για να ξεπιαστεί.

Ή μια κυρία με έξι χέρια να κρατάει σε καθένα απ' αυτά κάτι διαφορετικό, που συμβολίζει τον αθλητισμό: 

Μια σφαίρα, ένα ακόντιο, έναν κρίκο, τέτοια.

Έτσι θα το έστελνες πιο globally το μήνυμα, ότι οι θρησκείες, παιδιά, είναι κάτι παλιό, καιρός να πάμε παρακάτω.

Δεν το έκανες.

Και τώρα θα κάνω μια αυθαιρεσία: 

Θα σου πω εγώ γιατί δεν το έκανες, αν το σκέφτηκες. 

Γιατί δεν θέλεις να περάσεις υπόλοιπη τη ζωή σου μέσα στον φόβο ότι θα σε κόψουν κομματάκια. 

Γιατί, αν το' χες σκεφτεί και παρουσιάσει πουθενά, θα τις έκοβαν αυτές τις "σκηνές", αλλιώς θα είχαμε ομαδικές αποχωρήσεις από τους Αγώνες. 

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για έλλειψη σεβασμού προς τη θρησκεία τους.

Και δεν αναφέρομαι μόνο στους μουσουλμάνους, αλλά και στους βουδιστές και στους ινδοϊστές.

Θα σου γράψω, λοιπόν, γιατί νομίζω ότι με κορόιδεψες. 

Γιατί ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ. 

Έτσι αισθάνθηκες. 

Ότι μπορείς να με κοροϊδέψεις και δεν τρέχει τίποτα.

Διότι μετά από αιώνες αιματοκυλίσματος στο όνομα του Χριστού και της "πίστεως της Αγίας", μετά από αιώνες πολέμων, σφαγών και θηριωδιών, ο χριστιανός έχει γίνει ο πιο ανεκτικός πιστός του πλανήτη.

Αναφέρομαι γενικά, σκέφτομαι την πλήρη εικόνα, όχι τις (πολύ μικρές, σε σχέση με τον πληθυσμό) εξαιρέσεις.

Κι αυτή η ανεκτικότητα, που προσπαθεί όσο δεν έχει προσπαθήσει ποτέ στα 2.000 ύπαρξης του χριστιανισμού, να τείνει προς το "Αγαπάτε Αλλήλους", το βασικό μήνυμα που έστειλε ο Ιησούς, εκλαμβάνεται ως αδυναμία.

Πού καταλήγουμε, λοιπόν; 

Σ' αυτό που υποτίθεται ότι στιγματίζεις: 

Το bullying.

Μου έκανες bullying σε παγκόσμιο κοινό. 

Επειδή ένιωσες ότι μπορούσες. 

Κι επειδή με θεώρησες αδύναμο να αντιδράσω.

Έγινες ίδιος, αν όχι χειρότερος, μ' αυτούς που κατηγορείς. 

Έστειλες (σ' εμένα, αλλά και σ' όσους ενοχλήθηκαν) το αντίθετο μήνυμα απ' αυτό που υποτίθεται πως εξέφραζε η γιορτή των 180 εκ. ευρώ. 

Δεν χωράνε όλοι, φίλε. 

Εσένα δεν σε θέλουμε. 

Σε κοροϊδεύουμε.

Αυτό κατάλαβα εγώ, με το φτωχό μυαλό μου.

Κράξτε ελεύθερα.




✨ Να γλυκάνει λίγο η ψυχή μας...

 


 Οι Ολυμπιακοί Αγώνες 

στη χώρα που γεννήθηκαν, 

20 χρόνια πριν…

Μια μικρή γεύση...

Το σχεδιασμό της Τελετής Εναρξης ανέλαβε ο avant-garde χορογράφος Δημήτρης Παπαϊωάννου με εξαιρετική επιτυχία αφού δέχτηκε ενθουσιώδεις κριτικές. 

Στις 13 Αυγούστου η τελετή ξεκίνησε με την αντίστροφη μέτρηση 28 κτύπων (που παρέπεμπαν σε καρδιοχτύπι) όσων και των Ολυμπιάδων. 

Το βασικό μοτίβο της τελετής ήταν η παρουσίαση της ελληνικής παραδοσιακής κουλτούρας και ιστορίας ξεκινώντας από τη μυθολογία και φθάνοντας μέχρι τη σύγχρονη Ελλάδα.

 

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες κατέληξαν σε μία μεγάλη γιορτή στις 29 Αυγούστου 2004 στο Ολυμπιακό Στάδιο που είχε φιλοξενήσει και την Τελετή Εναρξης. 

Περίπου 70.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο για να παρακολουθήσουν την τελετή λήξης.

Στόχος της γιορτής ήταν να υπογραμμίσει την υπερηφάνεια των Ελλήνων για τη χώρα τους και τον πολιτισμό τους...




|"αμΦ." ΥΓ:

Για να τα λέμε όλα, ως άνθρωποι του Αθλητισμού.

Οι Ολυμπιακοί αγώνες, που έγιναν στην Αθήνα το 2004, όχι μόνο αποτέλεσαν μια ανεπανάληπτη ευκαιρία που χάθηκε ανεπιστρεπτί, όχι μόνο δεν άφησαν, απ΄ότι αποδείχτηκε, καμιά απολύτως "προίκα" στους Έλληνες, αλλά άφησαν τεράστιες πληγές, και απίστευτα χρέη.

Αλλά η αντίθεσή τους από αυτό που είδαν (όσοι άντεξαν...) προχθές δεν μπορεί να μετρηθεί.

Έτσι απλά, για να γίνει πιο κατανοητή η τεράστια διαφορά ποιότητας, αλλά και ήθους...

Η τελευταία φωτογραφία είναι ίσως η πιο σεμνή που θα μπορούσαμε να βρούμε από την προχθεσινή τελετή έναρξης των Ολουμπιακών αγώνων στο Παρίσι...

Αυτή και μόνο, γιατί δεν θέλουμε να λερώσουμε άλλο το σπίτι μας.-


|Όποιος θέλει να θυμηθεί την τελετή έναρξης του 2004, ας ζουλήξει εδώ...


|ο πολύ εύστοχος τίτλος της ανάρτησής μας από τον Τρελο-γιάννη,
ενώ τα στοιχεία και οι φωτογραφίες του 2004 από εδώ...