Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Art. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Art. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2025

✔ Ο νέος είπε: «Τα έκανα όλα όσα ζητάς». Και όντως τα έκανε… Όχι όλα όμως... Τον έβαλε ο κύριος σε ένα πνευματικό αλισβερίσι κι εκείνος Τον απέρριψε. Του ζητήθηκε να αλλάξει σχέδιο. Του χάλασε τα σχέδια που είχε κάνει. Τον έβγαλε από το comfort zone του και τα παράτησε... Εκεί μετρήθηκε και βγήκε τελευταίος... Και εμείς «ο νέος» είμαστε. Όποια ηλικία και να έχει ο καθένας μας, «ο νέος» είμαστε...

 




        |όταν η Art "ξαναχτυπά"...

                

      Ἔτι ἕν σοι λείπει· 

πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον.

 

Ρώτησε ο νέος και έλαβε απάντηση.

Θα μπορούσε να μην ρωτήσει 

και να πορευτεί με αυτά που είχε διδαχθεί.

Δεν το έκανε. 

Ρώτησε.

 

Ο Κύριος είδε την καρδιά του να σκιΡΤΑει, 

να ζητάει την αλήθεια 

και του έδειξε το απόλυτο. 


Ο νέος εκεί μετρήθηκε 

και βγήκε τελευταίος.


Ο Κύριος του έδειξε την κορυφή, 

όμως δεν άντεξε να την αγγίξει.

 

Και εμείς «ο νέος» είμαστε.

Όποια ηλικία και να έχει ο καθένας μας, 

«ο νέος» είμαστε.


Ο νέος, λοιπόν, 

έσκυψε το κεφάλι 

και έφυγε 

για να διδάξει εμάς να 

σηκώσουμε το κεφάλι.


Οι κορυφές υπάρχουνε για να τις φτάνουμε.


Γι΄αυτό ο Κύριος 

πάντα την κορυφή θα μας δείχνει. 

Και εμείς τότε θα αναμετριόμαστε 

με τον παλαιό εαυτό μας.

 

Ο νέος είχε ένα πνευματικό σχέδιο 

και στόχευε στην αιώνια ζωή.


Είπε:

 «Τα έκανα όλα όσα ζητάς».


Και όντως τα έκανε…

Όχι όλα όμως.


Έμεινε στα πρόσκαιρα αγαθά 

και δεν δέχθηκε τα αιώνια αγαθά.


Τον έβαλε ο κύριος σε ένα πνευματικό αλισβερίσι 

κι εκείνος Τον απέρριψε.


Το σχέδιο του, 

που δούλευε μέχρι την στιγμή που ρώτησε, 

απέτυχε.


Του ζητήθηκε να αλλάξει σχέδιο.


Του δόθηκε νέο σχέδιο 

- καινή ζωή

- καινή διαθήκη 

και έφυγε περίλυπος.


Του χάλασε τα σχέδια που είχε κάνει.


Τον έβγαλε από το comfort zone του 

και τα παράτησε.

 

Ο Κύριος με απλά λόγια του είπε: 

«Όταν το πλάνο σου αποτύχει, 

άλλαξε πλάνο, 

όχι στόχο».


Τα άνω να ζητάς, 

τα άνω να φρονείς.


«Άλλαξε πλάνο, 

όχι στόχο».-



✨ Artια συμ-πλήρωση:


ο ένας προτίμησε τον πλούτο. 

Και έμεινε ανώνυμος για πάντα.


Η Άλλη προτίμησε τον αιώνιο πλούτο.

Το όνομά της έμεινε χαραγμένο στον Αιώνα.


εκείνος παρέμεινε άνθρωπος.


Η ΜΙΑ έγινε Αγία. 

Η Αγία Μεγαλομartυς Αικατερίνη.



Άγγελοι παρέλαβαν αυτό το Αστέρι 

και το τοποθέτησαν 

στην ύψιστη κορυφή του Όρους Σινά,

σε ύψος 2642 μέτρων πάνω από τη θάλασσα...




[Μοιάστε Της οι εορτάζουσες...

Ανεβείτε μαζί Της,

όσο γίνεται ψηλότερα...

Αυτή είναι η ευχή μας!]


Καλή εβδομάδα!


[οι 2 τελευταίες φωτογραφίες 

από το Μοναστήρι Της στο Σινά,

από την Ουρανία Τσ.

Εις μνήμην της αδερφής της,

Αικατερίνης,

που έγινε τελικά και εκείνη 

"Νύμφη Χριστού"...]



Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2025

† Ο Σταυρός για άλλους είναι βάσανο. Για άλλους βάρος και κακοτυχία. Για τους Ιουδαίους σκάνδαλο. Για τους ειδωλολάτρες ανοησία. Για τους Χριστιανούς; Τι είναι για (εμάς) τους Χριστιανούς ο Σταυρός;

 



               [Κάτι τέτοια γίνονται όταν κάνεις τον σταυρό σου και ξεκινάς...]


|κάπως έτσι έγραψε το παρακάτω η art...




                        

                            «Ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν»

Φώναζε ο όχλος. 

Κραύγαζε. 

Απαιτούσε.

Και ο Πιλάτος υπέκυψε.


Βλέπεις, η δύναμη των πολλών 

πολλές φορές νικάει και την αλήθεια. 


Νικάει και χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, 

αρκεί που το λένε «οι πολλοί».


Η αλήθεια όμως δεν είναι ιδεολογία, 

δεν απαιτεί καμία απόδειξη 

για να κάνει αισθητή την παρουσία της.


Η αλήθεια είναι πρόσωπο 

και το πρόσωπο της αλήθειας 

το είχε μπροστά του ο Πόντιος Πιλάτος 

όταν Του ανακοίνωσε την απόφαση του όχλου.


Εκεί, όλοι νόμιζαν ότι γράψανε ιστορία. 


Νόμιζαν ότι πήραν στις πλάτες τους 

μία τεράστια νίκη 

απέναντι σε Έναν 

που μόνοι τους λύσσαξαν να θανατώσουν.

 

Σε εκείνη λοιπόν την στιγμή 

ο Ιησούς γειώνει με έναν αφοπλιστικό λόγο τον Πιλάτο 

και τους ψηφοφόρους του... 


«Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν κατ’ ἐμοῦ, 

εἰ μὴ ἦν δεδομένον σοι ἄνωθεν·».


Φανερώνει στον Πιλάτο την Θεία Πρόνοια 

όντας (με τα ανθρώπινα μάτια) σε μία μειονεκτική θέση.

 

Έμοιαζε με μειονεκτική θέση κι όμως δεν ήταν.


Ο Κύριος παραδόθηκε στα χέρια των σταυρωτών Του 

εκούσια.


Παρέδωσε στους αμαρτωλούς το σώμα Του 

ο μόνος αναμάρτητος.


Τόσο αγαπούσε 

και αγαπάει 

ο Θεός τον αμαρτωλό άνθρωπο.


 Τόσο που παρέδωσε τον Υιό του τον Αγαπητό στον Σταυρό 

για να πάρει πάνω Του τις αμαρτίες όλων μας.

 

Οι αμαρτίες όλων Τον ανέβασαν στον Σταυρό, 

όχι μόνο οι σταυρωτές Του.


Αυτό να θυμάσαι 

όταν Τον ατενίζεις 

και μην πλανηθείς!

 

Ο Σταυρός για άλλους είναι βάσανο.


Για άλλους βάρος και κακοτυχία.


Για τους Ιουδαίους σκάνδαλο.


Για τους ειδωλολάτρες ανοησία.


Για τους χριστιανούς;


Να είναι καύχημα, 

δύναμη, 

περηφάνια, 

ελπίδα 

και σιγουριά

πως θα οδηγήσει στην Ανάσταση.

 

Γιατί η Ανάσταση προϋποθέτει Σταυρό 

και όσοι σταυρώνουν 

χάνονται, 

ενώ όσοι σταυρώνονται 

ανασταίνονται.

 

Να το εύχεσαι!


Στο εύχομαι.-


Δευτέρα 28 Απριλίου 2025

✔ ΑμΦέβαλλε ο Θωμάς. Και πόσοι από μας δεν θα αμΦιβάλλαμε; Και πόσοι από μας δεν αμΦιβάλλουμε σήμερα; |Επί τον τύπον των ήλων





|γράφει η art, εκ των "συν αυτώ"...


«Ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων,

καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, 

καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, 

οὐ μὴ πιστεύσω»


ΑμΦέβαλλε ο Θωμάς. 

Και πόσοι από μας δεν θα αμΦιβάλλαμε; 

Και πόσοι από μας δεν αμΦιβάλλουμε σήμερα; 


Μην νομίσεις ότι η αμφιβολία δεν παίρνει διάφορα πρόσωπα. 

Η αμφιβολία εμφανίζεται μέσα από την αγωνία, την απελπισία και την απογοήτευση. 

Είναι όλες αυτές οι καταστάσεις αποτέλεσμα της επιλογής του ανθρώπου να ζει χωρίς τον Θεό ή και της ολιγοπιστίας μας. 


Η αγωνία έρχεται στον άνθρωπο από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος πιστεύει στη δύναμη του και όχι στη δύναμη Του. 


Η απελπισία εμφανίζεται στον άνθρωπο που χάνει την πίστη του στον Θεό. 

«Δεν υπάρχει πιστός που να είναι απελπισμένος 

και απελπισμένος που να είναι πιστός», 

όπως έλεγε και ο καλός μας Άγιος Παΐσιος. 


Η απογοήτευση παίρνει τη θέση της ελπίδας στον καθημερινό μας αγώνα. 

Φανταστείτε όλους τους πραγματικά υποστηρικτές του Κυρίου μας να διάλεγαν τον δρόμο της απογοήτευσης, όταν Τον αντίκρισαν στον Σταυρό. 

Ο Κύριος τους είχε ήδη στρώσει δρόμο ελπίδας πριν ακολουθήσει το εκούσιο πάθος Του.

 «Οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς· ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς» (Ιω. ιδ’, 18)

                       

Ο δύσπιστος Θωμάς θα μπορούσε να μείνει στην ιστορία, λόγω της αμφιβολίας του, αλλά αυτή η αμφιβολία τελικά έγινε όπλο και αξιώθηκε να του παρουσιαστεί ο Κύριος του και ο Θεός του.


Το ρητό που αλωνίζει σε διάφορους τοίχους 

«πίστευε και μη ερεύνα», 

καταρρίπτεται με την εμφάνιση του Κυρίου 

και την προτροπή του στο Θωμά 

να ψηλαφήσει τις πληγές του πανάγιου σώμα του Κυρίου. 


Ζήτησε και έλαβε. 

Έλεγε ένας παππούλης σε μία ομιλία 

«η πίστη γεννά το θαύμα 

και όχι το θαύμα την πίστη». 


Να πιστεύουμε εθελούσια και όχι παθητικά. 


Δεν μας θέλει ναρκωμένους και απαθείς ο Κύριος. 


Ελεύθερους μας θέλει να περπατάμε κοντά Του. 


                     


Αυτό έκανε ο Απόστολος Θωμάς! 

Αυτό να κάνουμε και εμείς...


                 Χριστός Ανέστη!


   |η καρτούλα μας από εδώ...


Τρίτη 25 Μαρτίου 2025

☆ «Ιδού η δούλη Κυρίου» είπε, χωρίς δεύτερη σκέψη...

 


      |γράφει η art, εκ των "συν αυτώ"...


Ιδού γαρ ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην. 


Χαρά μεγάλη γιατί από σήμερα αυτή η γυναίκα γίνεται Θεοτόκος και Μητέρα όλων μας. 


«Ιδού η δούλη Κυρίου» είπε, 

χωρίς δεύτερη σκέψη. 

Εμφανίστηκε μπροστά της ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και δέχτηκε με πλήρη ταπείνωση να γίνει αιωνίως δούλη Κυρίου. 


Δούλη; 

Δουλικά είμαστε του Θεού; 


Κοίτα την εικόνα της Παναγίας, μία δούλη κρατά στα χέρια της τον Παντοκράτορα. 


Αυτή τη δούλη, ο Θεός, την έκανε Παναγία. 


Και ποιος ή ποια δε θα θέλε να είναι στη θέση της; 


Επέλεξε ελεύθερα και δόθηκε ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού και Εκείνος την αντάμειψε με το μέγιστο βαθμό. 


Από την άλλη, η Εύα, επέλεξε την κακή πλευρά της ελευθερίας. 


Η θέλησή της αιχμαλωτίστηκε και ενώ είχε στα χέρια της τον Θεό και ενώ ζούσε στο περιβόλι του Θεού, τι έκανε; 


Με την ελεύθερη βούληση που έδωσε και δίνει ο Θεός απλόχερα, «έπεσε» από τον Παράδεισο, ρίχνοντας σε ελεύθερη πτώση τον άνθρωπο στην αμαρτία. 


Ο Θεός και στις 2 περιπτώσεις και στις 2 γυναίκες μπορούσε να αιχμαλωτίσει την ελευθερία τους. 


Δεν το έκανε. 


Διότι ο ανελεύθερος άνθρωπος, από τον ίδιο τον Πλάστη του, χάνει το δικαίωμα να γίνει Θεός κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν. 


Και ενώ ο Θεός θα μπορούσε να μας τιμωρήσει για αυτή την πρώτη πτώση και να μας αφήσει αιώνια στην αμαρτία, ορίζει 

«Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ Κεφάλαιον». 


Από σήμερα ξεκινάει το σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου. 


Από σήμερα αποτρέπει το κακό να είναι αθάνατο για να ζήσει ο άνθρωπος αιωνίως σε έναν «δεύτερο» Παράδεισο. 


Κοίτα την εικόνα της. 


Ελεύθερα να ζούμε, με την προϋπόθεση να θυμόμαστε ποιος μας έδωσε το ύψιστο προνόμιο της ελευθερίας. 


Χρόνια πολλά, ελεύθερα!



Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2025

✨ Λεπτή η γραμμή της Δοξολογίας... |Να Τον δοξολογείς όμως, χωρίς να βάζεις σε κουτάκια τους λόγους που δοξολογείς. Αυτό είναι Πίστη.-

 





✨  Πήγα εκεί να δω το θαύμα σαν τον δύσπιστο Θωμά.


Το έβλεπα απο φωτογραφίες και βίντεο 

αλλά μέσα μου έλεγα «πως γίνεται να σώθηκε;».

Πήγα εκεί να δω το θαύμα που μου περιέγραψαν.


Παντού καμένα. 

Μαύρο χώμα. 

Πινακίδες καμένες. 

Δέντρα μαύρα.


Μία διαδρομή 15 λεπτών μέσα στο μαύρο.

Πήγα εκεί να δω το θαύμα και το είδα.


Μία όαση πράσινου μέσα σε ένα καμένο τοπίο.

«Δόξα τω Θεώ» είπα ξανά και ξανά.

 

«Δοξάζεις τον Θεό 

που έκαψε σπίτια, 

περιουσίες, 

ανθρώπους 

για να σώσει την κατασκήνωση;» 

θα ρώταγε κάποιος.


Λεπτή η γραμμή της Δοξολογίας.


Όσο λεπτή ήταν και η γραμμή 

που χώρισε το καμένο έδαφος 

από το πράσινο δέντρο της κατασκήνωσης.


Όσο λεπτή ήταν και η γραμμή 

που άφησε ανέγγιχτο το μισό παγκάκι

από την πύρινη λαίλαπα.


Όσο λεπτή είναι η γραμμή 

όταν σταματάει η ανθρώπινη λογική 

και ξεκινάει η Πίστη.


Η Δοξολογία δεν περιορίζεται 

στις προφάσεις του ανθρώπινου μυαλού.


Να Τον δοξολογείς 

χωρίς να βάζεις σε κουτάκια 

τους λόγους που δοξολογείς.

Αυτό είναι Πίστη.

 

Πίστη είχαν και οι κάτοικοι τότε 

όταν η φωτιά έγινε ανεξέλεγκτη.


Δεν το έβαλαν κάτω. 

Έμειναν εκεί ολόκληρες νύχτες και μέρες.


Δεν άφησαν την κατασκήνωση να καεί.

Δώσανε ό,τι σταγόνα ελπίδας είχαν.


Σ΄αυτούς τους ανθρώπους πήγα να πω τα κάλαντα!


Να τους πω ένα ευχαριστώ 

που στάθηκαν στα πόδια τους 

και για ακόμα μία φορά προστάτευσαν την κατασκήνωση μας.


Κάποιοι στάθηκαν στα πόδια τους 

και κάποιοι λύγισαν τα πόδια τους, 

γονάτισαν 

και προσευχήθηκαν για αυτό το θαύμα.

 

Φεύγοντας από το 2024 

θα αφήσω μισάνοιχτη την πόρτα να βλέπω...

                  

...και να θυμάμαι το θαύμα που είδα.

 

Και θα εύχομαι για το 2025 

να μας αξιώσει όλους μας ο Κύριος 

να ζήσουμε ακόμα περισσότερα...

 

                  |με αγάπη Χριστού, Art.-


Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2024

✨ "Έχουμε το ελεύθερο να αντιστρέψουμε τα γεγονότα και να Θεοποιήσουμε εμείς τον κόσμο. Μας δόθηκε αυτή η ελευθερία από την ημέρα της πτώσεως και ενώ θα μπορούσε ο Κύριος να μας αφήσει στο «περίμενε» όπως τους δικαίους της ΠΔ, ήρθε στη γη. Ήρθε, έζησε, αδικήθηκε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε. Και η Ενανθρώπηση πλησιάζει... Kαλά Χριστούγεννα!!!

 





|γράφει η Art...


✨  Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως 

οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, 

τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, 

ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.


 

Ανέμεναν την έλευση του Μεσσία οι πρόγονοι της ΠΔ, 

αναμένουν και την απόλαυση της αιώνιας κληρονομιάς 

για να την ζήσουν μαζί μας.

 

Εμείς τι έχουμε να περιμένουμε;


Ζούμε στην πιο πλεονεκτική εποχή 

και στεκόμαστε στο «μοιρολόι των δύσκολων καιρών».


Αναμασάμε αυτή την καραμέλα 

και πέφτουμε συνέχεια στον ατέρμονα βρόγχο 

της ανασφάλειας και της απαισιοδοξίας.


Έχουμε όλη την αλήθεια μπροστά μας 

και χάνουμε τον προσανατολισμό μας.

 

«Χριστὸς γεννᾶται· δοξάσατε».


Αυτή είναι η προτροπή. 


Η δοξολογία.


Δύσκολους καιρούς μόνοι μας τους βαπτίσαμε.


 

Όταν ο Αδάμ έπεσε στην αμαρτία 

έκανε υποκατάστατο του Θεού την ύλη. 


Αυτονομήθηκε η ύλη. 


Θεοποιήθηκε η ύλη. 


Μη θεοποιούμε κάθετι που μας προσφέρεται.

 

Θα γιορτάσουμε την Ενανθρώπηση σε λίγες ημέρες, 

δεν είναι άδικο να αντιστρέψουμε τα γεγονότα 

και να Θεοποιήσουμε εμείς τον κόσμο;

 

Έχουμε το ελεύθερο να το κάνουμε.


Μας δόθηκε αυτή η ελευθερία από την ημέρα της πτώσεως 

και ενώ θα μπορούσε ο Κύριος να μας αφήσει στο «περίμενε» 

όπως τους δικαίους της ΠΔ, 

ήρθε στη γη.


Ήρθε, 

έζησε, 

αδικήθηκε, 

σταυρώθηκε 

και αναστήθηκε.


Αν δεν υπήρχε η Ανάσταση, 

δεν θα υπήρχε η Γέννηση 

και αν δεν υπήρχε η Γέννηση, 

δεν θα υπήρχε η Ανάσταση.

 

Αυτή είναι όλη μας η πίστη.


Αδιαίρετη. 

Ενιαία. 

Αδιαμφισβήτητη.

 

Να το ζήσουμε και φέτος από την αρχή.


Πλησιάζει η Ενανθρώπηση!


Kαλά Χριστούγεννα!!!