"Φυλάξου πολύ να μην λες "ο τάδε ζει ενάρετα ή ο δείνα άσωτα", διότι αυτό ακριβώς είναι το "μη κρίνετε"...

 

«Να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, 

να μην κοροϊδεύεις, 

να μην οργίζεσαι, 

να μην περιφρονείς. 

Φυλάξου πολύ να μην λες 

"ο τάδε ζει ενάρετα ή ο δείνα άσωτα", 

διότι αυτό ακριβώς είναι το "μη κρίνετε".

Όλους να τους βλέπεις 

με το ίδιο μάτι, 

με την ίδια διάθεση, 

με την ίδια σκέψη, 

με απλή καρδιά,

να τους δέχεσαι σαν τον Χριστό...»

 

              ☦️ Άγιος Νήφων

|η εξαιρετική φωτογραφία έργο του παλιού πλέον (συν)εργάτη μας, Alexander Nikolouzos...

"Το μυστικό είναι...

                                       ...να κάνεις κουράγιο...

Το μυστικό,

αν θέλεις να έχεις ελπίδα σωτηρίας, είναι:

Να εμπιστευθείς τον εαυτό σου στον Χριστό.

Είτε αρρωστήσεις,

είτε έρθουν συμβάντα δύσκολα,

είτε από μέσα σου θα βγουν καταστάσεις

που μπορεί να φτάσεις και μέχρις απογνώσεως,

πρέπει να κάνεις κουράγιο.

Θα σε οδηγήσει ο Κύριος τελικά

εκεί που θα σε οδηγήσει,

αλλά να κάνεις κουράγιο...

~ π. Συμεών Κραγιόπουλος

|by Alexis Alexadrou

[πηγή]

|η φωτογραφία έργο του (συν)εργάτη μας, Alexander Nikolouzos...

"Προχωράμε και δεν κοιτάμε πίσω! Για όσους μας έβλαψαν. Για όσους μας στέρησαν...

 

   ~ γράφει ο π. Νεκτάριος Κάνιας

Προχωράμε και δεν κοιτάμε πίσω!

Για όσους μας έβλαψαν...

Για όσους μας στέρησαν αυτά

που είχαμε ανάγκη την στιγμή που τα είχαμε ανάγκη

(αναφέρομαι κυρίως στην βρεφική και παιδική φάση) ...

Για όσους δεν μπορούν

ή δεν θέλουν να αφουγκραστούν

τον αγώνα,

τον πόνο,

την αγωνία μας...

Για όσους πρόδωσαν την εμπιστοσύνη μας...

Για όσους δώσαμε από το υστέρημα μας

και δεν εκτίμησαν...

Για όσους επιμένουν μέχρι τώρα

να μας χειρίζονται κατά πως τους βολεύει...

Όλα καλά!

Τους ευχαριστούμε

γιατί μας "ανάγκασαν"

να προσγειωθούμε στην αλήθεια μας.

Να ψάξουμε τα αυθεντικά θέλω μας.

Να δούμε τις πραγματικές μας ανάγκες.

Όλα καλά!

Προχωράμε εξελίσσοντας την αυτονομία μας.

Να μπορούμε χωρίς αυτούς.

Να βάζουμε τα όρια μας

πρώτα στη δική μας παρορμητικότητα.

Να καλλιεργούμε τα συναισθήματα μας.

Να ξέρουμε τελικά τι θέλουμε

πέρα από τους περιορισμούς τους!

Όλα καλά!

Γιατί κοιτάμε μπροστά!

Αν επιμένουν να παραμένουν στις ίδιες νοοτροπίες,

που και εμάς μας κράτησαν δεμένους,

εμείς πια πετάμε ψηλά.

Εκεί που τα βέλη τους

δεν φτάνουν να μας πληγώσουν.

Γιατί μάθαμε να δίνουμε Φως στα σκοτάδια μας...

|η φωτογραφία ένα ακόμα έργο του νεού (συν)εργάτη μας, Alexander Nikolouzos...

* Ο Χριστός ο ίδιος, αναλώμενος και μηδέποτε δαπανώμενος...

ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ...

Ο παπα Γιώργης βγήκε με αργόσυρτα βήματα κρατώντας το Σταυρό και την αναστάσιμη λαμπάδα στην Ωραία πύλη.

Κάποιες γυναίκες έφεραν και άναψαν τ΄αναστάσιμα κεριά από τα σπίτια.

Ο Επιτάφιος στεκόταν μαδημένος σε μια γωνιά με τα αποξηραμένα λουλούδια του να γέρνουν.

Μετακινήθηκα στο κεντρικό κλίτος.

-"Εμπρός όλοι μαζί το Χριστός Ανέστη και λίγο δυνατά", είπε ο γέροντας ιερέας.

Ο κόσμος άρχισε να ψάλλει.

Οι άγιοι οικείοι και ατάραχοι,

καπνισμένοι από το λιβάνι και τα κεριά

μας ύψωναν τα χέρια τους σε δέηση.

Οι ψαλμωδίες μας ενωμένες διαχέονταν στο χώρο

κι επέστρεφαν παρηγορητικά στην ψυχή μας.

Στη μέση του ύμνου η φωνή μου έσπασε...

Αυτή η ύψωση της κραυγής απέναντι στο θάνατο,

σε κάθε μορφή που μας περιβάλλει ήταν η νίκη μέσα στους αιώνες.

Ο Χριστός ο ίδιος,

αναλώμενος και μηδέποτε δαπανώμενος,

παρατεινόμενος μέσα στον επίγειο χρόνο,

μας αγκάλιαζε γερμένος μέσα από το Ιερό.

Ο παπα Γιώργης μας σταύρωσε τρεις φορές με τ' αναστάσιμο φως και αποχωρήσαμε.

Η μέρα ξεκίναγε...

~ από την Katerina Kanaki Axougka

(εμείς από την εκ των "συν αυτώ", Kiriaki Alexiadou Emmanouilidou)

|η υπέροχη φωτογραφία έργο του νεού (συν)εργάτη μας, Alexander Nikolouzos...