☆ Mη χτυπάς, Κύριε. Δεν υπάρχει τόπος...

|το ποιος το΄γραψε και το πότε αγνοείται...

εμείς απλά το είδαμε 

στο Πνευματικό Κέντρο Αγίου Νικολάου Κορίνθου...

|το εύστοχο σχόλιο πρόλαβε και έγραψε η Βασιλική Ε...

"Από τότε που υποθέτω πως γράφτηκε... 

χώρεσαν πολλά ακόμη σε αυτή τη ταλαίπωρη καλύβα....

Τη πόρτα την ανοίξαμε σε

γιγάντιους και δυσωδεις επισκέπτες 

με την ελπίδα να μετατρέψουμε τη καλύβα σε παλάτι..

Να ανακαλύψουμε την ευτυχία στην αυτοπροβολή μας!

Το σκοτάδι όμως δε προβάλεται..

Δυστυχησαμε μέσα στην αφθονία μας και στην απομόνωσή μας!

Χριστός Ετέχθη!

Μία χαραμάδα από το παράθυρο της σκοτεινής καλύβας μας, 

αρκεί για να μπει Εκείνος και να φωτίσει το σκότος μας.

Να δούμε τη κατάντια μας..."

YΓ:

Πρόλαβε η εκ των "συν αυτώ" Ανθή

να μας πληροΦορήσει μέσα από τα σχόλιά της:

Είναι ποίημα της Ναύσης Ιεσσαί Κασιμάτη.

Στη συλλογή της "Πέτρα και βότσαλο"...