🌹 "Παρακαλούσα λοιπόν τον Θεό, αυτός ο αδελφός να φθάσει στα μέτρα του Αγίου, που είχε το όνομά του κι εγώ να φθάσω στα μέτρα τα δικά του... |Σκέψου! Για να παρακαλέσει τότε ένας ολόκληρος Άγιος Παΐσιος τέτοιο πράγμα, τι ΔΟΚΙΜΟΣ ήταν εκείνος...

         

       [Άγιοι, ακόμα και σήμερα, κυκλοΦορούν ανάμεσά μας...

    Άγνωστοι για εμάς βέβαια, που δεν ξέρουμε τι μας γίνεται. 

Φανεροί όμως στον Θεό...]            

📿 Στο Κοινόβιο, όταν ήμουν δόκιμος, ήταν και ένας άλλος δόκιμος στην ίδια ηλικία περίπου με εμένα, που είχε φθάσει σε πολύ μεγάλη πνευματική κατάσταση, έλαμπε το πρόσωπό του. 

Σε όλα ήταν πρότυπο, υπόδειγμα, πολύ αγωνιστής και βιαστής. 

Είχε και πολλή ευλάβεια, ακόμη και οι γεροντότεροι σηκώνονταν όρθιοι από σεβασμό, όταν περνούσε από μπροστά τους. 

Περισσότερο ωφελήθηκα από αυτόν τον δόκιμο παρά από τα βιβλία που είχα διαβάσει μέχρι τότε, γιατί ήταν ζωντανό παράδειγμα. 

Μια φορά πονούσε η καρδιά μου. 

Έτυχε τότε να περάσει από το κελλί μου αυτός ο αδελφός και του είπα να κάνει ευχή. 

Δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί και μου πέρασε ο πόνος. 

Άλλη φορά είχε έρθει ένας δαιμονισμένος και ζητούσε να τον κάνουν οι Πατέρες καλά. 

Τότε ο Γέροντας είπε σ' αυτόν τον δόκιμο: 

- Άντε, πήγαινε να κάνεις καμμιά ευχή, να φύγει το δαιμόνιο από αυτόν τον ταλαίπωρο. 

- Με τις ευχές σας, είπε εκείνος, να διώξει ο Χριστός το δαιμόνιο. 

Μόλις απομακρύνθηκε, έφυγε το δαιμόνιο. 

Τέτοια παρρησία είχε στον Θεό! 

Σε τέτοια πνευματική κατάσταση είχε φθάσει! 

Παρακαλούσα λοιπόν τον Θεό αυτός ο αδελφός να φθάσει στα μέτρα του Αγίου, που είχε το όνομά του κι εγώ να φθάσω στα μέτρα τα δικά του. 

Έτσι να κάνεις κι εσύ και θα δεις φανερά την ενέργεια του Θεού...

 

           Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

πηγή