[ΣκεΦτόμουν χθες, όση ώρα ο Γέροντάς μας Χρυσόστομος ζωγράΦιζε με τον λόγο του έννοιες και εικόνες, που δεν είχα ξανακούσει ποτέ, πως από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών έχω περάσει πολλές φορές απ΄έξω.
Χθες το βράδυ όμως ένιωσα πραγματικά πως με κάποιο τρόπο βρέθηκα μέσα...
Κι ακόμα κι αν το μυαλουδάκι μου δεν μπορούσε να τα αΦομοιώσει όλα όσα λέγονταν με την πρώτη, σκέφτηκα Φωναχτά αρκετές φορές - μαζί με τις 2 υπέροχες διπλανές μου - πως "ευτυχώς, που μπορώ ν΄ακούσω ξανά, όσες φορές χρειαστεί, αυτήν την ομιλία από το σπίτι μου..."
Κι επειδή όλ΄αυτά, σε συνδιασμό με τις αποκαλύψεις και τα υπέροχα συναπαντήματα, που ζήσαμε (και) χθες, έχουν δημιουργήσει ένα ανεπανάληπτο πνευματικό overdose μέσα μας, ας μην πούμε άλλα λόγια.
Ας ακούσουμε τι λόγο Θεού προσπάθησε να μας μεταΦέρει ο Γέροντας...
Εκεί όπου ο π.Ματθαίος
με τις - μάλλον προσωπικές - ερωτήσεις του,
"κούρδιζε" επικίνδυνα τον Γέροντα Χρυσόστομο
και τον έβαζε να μας αναλύει όλο και πιο πρωτόγνωρα
- για εμάς τουλάχιστον - πράγματα...
Το τέλος της ομιλίας
και ενώ η αγρυπνία προς τιμής του Αγίου μας Δημητρίου
είχε ήδη ξεκινήσει,
μάς βρήκε σ΄ένα ακόμα (θεό)τρελο "πηγαδάκι"
όπου κυρίαρχο λόγο είχαν τα 2 μικρά,
αλλά πολύτιμα εικονάκια
με τις μορΦές των Αγίων παππούδων μας,
Εφραίμ του Κατουνακιώτη και Παϊσίου,
που μοιράστηκαν ως ευλογία στους παρευρισκόμενους πιστούς,
που περίμεναν υπομονετικά
να πάρουν την ευχή του Γέροντα...
Πιστά πρωτότυπα αντίγραΦα των 2 τελευταίων εικόνων,
που έφτιαξε κατά παραγγελία του Νικόλα και της Ευθυμίας
εκείνος ο Αγιορείτης Μοναχός...
Δεν άντεξε η οικογένεια να τις κρατήσει μόνο για εκείνην
και να μην τις μοιραστεί,
έστω και μ΄αυτόν τον τρόπο,
με τον κόσμο του Θεού
που αγαπάει τους Μοναχούς, που εγκαταβιώνουν
στο Ιβηρίτικο Κελλί του Τιμίου Προδρόμου.
Την ευχή του Γέροντα και όλων των υπολοίπων Πατέρων
της ΑδελΦότητας που ζουν τον Χριστό στη γη,
αλλά και στον Ουρανό...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου