✨ Χθες γιορτάσαμε ό,τι λείπει από την κοινωνία μας...

   

 ✨ ... Την Σοφία, την Πίστη,                   

 την Ελπίδα και την Αγάπη...

|από τον εκ των "συν αυτώ",  Σπύρο Κοντογούρη

✔ Περί ΣοΦίας & των "θυγατέρων" αυτής... |+ π.Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου

      {Σχολίασε εσύ το χειρόγραΦο του π.Κωνσταντίνου. Αν θες...}

|Πρωτοδημοσιεύσαμε κάπου μέσα στο 2020...

👉 "Ήθελα να παντρευτώ όταν ήμουν μικρός. Τότε ήρθε κάποιος και μου είπε: - Θα σου πω τι πρέπει να κάνεις για να αποφασίσεις ποια θέλεις να παντρευτείς... Βγάλε ένα κομμάτι χαρτί και γράψε τα χαρακτηριστικά που σέβεσαι σε μία σύζυγο...

                      

       |Απροσδόκητα αΦοπλιστικό... 

 Δες 👉

✅ Κύριε, δεν μπορώ. Εσύ κράτησέ με... Εσύ καλείς. Εγώ Σε αποστρέφομαι. Εσύ ανοίγεις. Εγώ κλείνω την καρδιά μου. Θέλω να αγαπήσω και δεν μπορώ. Θέλω να συγχωρήσω και δεν το αντέχω. Θέλω να εμπιστευθώ και φοβάμαι. Εσύ, Κύριε. Εσύ! Άνοιξε τα χείλη μου...

 

 ·

Εσύ, άνοιξε τα χείλη μου!

 

«Κύριε,

τὰ χείλη μου ἀνοίξεις,

καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου».

 

Στον καθημερινό ψαλμικό στίχο δεν λέω: 

«Κύριε, θα ανοίξω τα χείλη μου και θα Σε υμνήσω».

Λέω: «Εσύ, Κύριε, άνοιξε τα χείλη μου».

 

Ομολογώ πως δεν έχω τη δύναμη να κάνω 

ούτε αυτό που βαθιά επιθυμώ.

 

Για να ανοίξω τα χείλη μου και να απευθυνθώ σ'Εσένα, 

χρειάζομαι Εσύ να τα ανοίξεις.

 

Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να Σε παρακαλέσω.

 

Και αισθάνομαι πως αυτή η μικρή φράση 

εκφράζει ολόκληρη τη ζωή μου.

 

Θέλω να αλλάξω και ξαναγυρίζω στα ίδια.

Θέλω να εμπιστευθώ και αμφιβάλλω.

Θέλω να αγαπήσω και συχνά επιστρέφω στον εαυτό μου.

Θέλω να προσευχηθώ 

και κάποιες φορές δεν βρίσκω μέσα μου τη δύναμη 

ούτε για μια απλή προσευχή.

 

Δεν έχω τίποτε καλό να Σου παρουσιάσω.

Στέκομαι μπροστά Σου όπως είμαι, 

και αναγνωρίζω το βάθος της αδυναμίας μου.

 

«Κύριε, δεν μπορώ.

Εσύ κράτησέ με».

 

Δεν Σου παραδίδω μόνο όσα δεν μπορώ να λύσω. 

Σου παραδίδω και την πρόθεσή μου να τα λύσω.

 

Εσύ γνωρίζεις τον δρόμο.

Εγώ πολλές φορές δεν ξέρω 

ούτε ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.

 

Ομολογώ την αλήθεια μου:

«Κύριε, δεν μπορώ. Εσύ κράτησέ με».

 

Εσύ καλείς.

Εγώ Σε αποστρέφομαι.

 

Εσύ ανοίγεις.

Εγώ κλείνω την καρδιά μου.

 

Θέλω να αγαπήσω και δεν μπορώ.

 

Θέλω να συγχωρήσω και δεν το αντέχω.

 

Θέλω να εμπιστευθώ και φοβάμαι.

 

Αισθάνομαι πως κάθε επιστροφή μου σ΄ Εσένα 

γίνεται μόνο με τη Χάρη Σου.

 

«Εσύ, Κύριε.

Εσύ!

Άνοιξε τα χείλη μου».

 |έγραψε ο Νικήτας Καυκιός

☆ "Σοφία λεν΄ την μάνα μου, Πίστη μ' έμαθε να'χω, Ελπίδα, Αγάπη είναι Ο Θεός κι ο Λόγος που υπάρχω...

 

|Φυσικά αυτή που γράΦει είναι η Ελένη Ζεάκη

  Γεννά Η Σοφία αρετές 

που Στ' Άγιο Πνεύμα ρέπει 

κι ένα μικρό μικρό παιδί 

σ' Άγιο μετατρέπει

Στην Ιταλία πήγαμε 

στο δεύτερο αιώνα 

και στο Μιλάνο 

είδαμε ν' ανθεί Θεού εικόνα 

Μία Σοφία αλλιώτικη 

γεννιέται σε παλάτια 

μα είναι η ταπεινότερη

στου ουρανού τα μάτια 

Παντρεύεται και αποκτά 

τρεις κόρες η Σοφία 

μα γρήγορα ο άντρας της 

 βρίσκει θανάτου βία 

Δεν τη νικά ο πόνος της

λεφτά δεν την ορίζουν 

εκείνης τα χαρίσματα 

στο βούρκο ξεχωρίζουν 

Βοήθεια σ' οποίο φτωχό 

βρίσκει η καλή Σοφία 

δίνει γιατί 'χει Βάπτισμα 

και Θεία Ευλογία 

Κινείται υπερκόσμια

με αρχοντιά βαδίζει 

την πίστη Στον Τριαδικο Θεό 

σ' όποιονε δει κομίζει 

Στη Ρώμη θα μεταφερθεί 

η οικογένεια της

κι ολόκληρος ο ουρανός 

θα γίνει η γειτονιά της

Τ' αστέρι φανερώνεται

όπου κι αν βγει θα λάμψει

ακόμη κι αν το θάψουνε

έστω κι αν μπει σε λάσπη 

Τη συλλαμβάνει ο διοικητής

στον Αδριανό την πάει 

κι αμέσως για την πίστη της

εκείνη απαντάει 

Δε θυσιάζω σε θεούς 

σωστά σας τα 'χουν τρέξει 

οποιος πιστεύει Στο Χριστό

 και θάνατο θ' αντέξει 

Για εκδίκηση ο μοχθηρός

μαγκωνει τα παιδιά της

έτσι θα την εκδικηθεί 

για την αυθάδεια της

Πρώτη η Πίστη δώδεκα 

χρονών η πρώτη κόρη 

κοιτά τον αυτοκράτορα 

σαν πέλαγος την πλώρη 

Ρωτά αυτός με σιγουριά 

μικρό 'ναι θα λυγίσει 

πως θ' αρνηθεί την Πίστη της

έχει υπολογίσει 

Η Πίστη με αυθάδεια

λέει του ".. δεν αλλάζω 

Ένα Θεό Αληθινό 

Πιστεύω και δοξάζω" 

Πολύ τον παραξένεψε 

κι οργή του έχει αφήσει 

πίστευε πως θα φοβηθεί 

μπροστά του θα λυγίσει

Στάλα δεν το 'πολόγισε 

και ντουγρουτζάς του ήρθε 

στου εγωισμού του το κεντρί 

πλήγμα βαρύ επήλθε 

Και δε διστάζει ο Αδριανός 

μαχαίρι να ακονίσει

και με στεφάνι Μάρτυρα 

χρυσό να το στολίσει 

Η Πίστη πρώτη έφτασε 

μα δε θα αλαργάρει 

γιατί σκυτάλη βούτηξε 

η Ελπίδα και βολτάρει 

Πώς μία τέτοια αρετή 

να απογοητεύσει;

Στέκει η Ελπίδα αγέρωχη

στου παλατιού τη μέση 

Βλέπουνε όλοι έκπληκτοι 

τέτοια παιδιά γενναία 

η Ελπίδα 'ναι δεκάχρονη 

κι Αγάπη ειν' εννέα! 

Λέει η Αγάπη "μιά χαρά 

αισθάνομαι να τρέξω 

την Πίστη μου ακολουθώ 

 μ' Ελπίδα θα τ' αντέξω" 

Μιά άσπρη σκέψη δε θα μπει

στην άρρωστη του γκλάβα 

και την εννιάχρόνη πετά 

στης κόλασης τη λάβα 

Κι έχει χαρά δαιμονική 

που βλέπει το βλαστάρι 

να καίγεται στα μάτια του

στου κάκου το καζάνι 

Μα τον γελούν γιατί κι αυτός 

γελούσε ο πλανεμένος

και στην επόμενη σκηνή 

βρίσκεται απορημένος!

Τρίβει και ξανατρίβει τα

κοιμάται ή 'ναι απάτη;

Μα τον γελούν ή πράγματι 

δεν καίγεται η Αγάπη;!

Η Αγάπη τον μπουντάλιασε

μες στη φωθιά τη βλέπει

να καταστρέφει με χαρά 

του χάρου το ρετζέπι*

"Σοφία λεν την μάνα μου

Πίστη μ' έμαθε να 'χω

Ελπίδα Αγάπη είναι Ο Θεός 

κι ο Λόγος που υπάρχω"

Έτσι η Αγάπη κόπηκε 

με κοφτερή λεπίδα 

και έγινε 

την Πίστη την Ελπίδα 

Η μάνα τους ακλόνητη 

με Πίστη Αγάπη Ελπίδα

τον μητρικό τον πόνο της

τον έκανε ασπίδα 

Και τον αντιμετώπισε 

με Άγια Σοφία 

και δεν προέβαλε καημό 

πόνο κι απελπισία 

Πάνω από τα μνήματα 

μιά προσευχή απλώνει 

κι η μητρική της αγκαλιά 

σαν χιόνι φρέσκο λιώνει 

"Παιδάκια μου να εύχεστε 

να δώσω μαρτυρία 

μη μου υπογράψει η ζωή 

καινούργια συμφωνία 

Ότι για σας ευχήθηκα 

έγινε και με τόκο 

ούτε ψυχή κατέθεσα 

κι ούτε στο σώμα κόπο 

Ζηλεύω σας παιδάκια μου

κι αυτό θα σας ζητήσω 

Τον Κύριο μου σύντομα 

κι εγώ να συναντήσω" 

Τί ταπεινή Τί όμορφη 

κι αρχοντική εικόνα!

Είν' η Σοφία η ψηλή 

κορφή που 'χει χειμώνα!

 

Στα πόδια της δεσπόζουνε

έλατα χιονισμένα 

Πίστη Ελπίδα στη σειρά 

κι η Αγάπη τ' άλλο ένα 

Τρεις μέρες έμεινε σκυφτή 

στα μνήματα η μάνα 

την τέταρτη τη δέχτηκε 

του ουρανού η αλάνα 

Στη μέση μέση στέκεται 

και τα παιδιά της σφίγγει

κι είναι η κορφή του Όλυμπου

μπροστά της σαν μυρμήγκι 

Ο Θείος Παύλος έγραψε 

τον Ύμνο της Αγάπης 

κι εσείς τον ζωντανέψατε

με λόγια και με πράξεις 

Κι εσύ Σοφία έδωσες 

στη μάνα άλλη αξία 

εκείνης που 'χει υπόδειγμα 

μόνο την Παναγία... 

• συνταγή, σχέδιο

|ας δούμε και κάτι σχετικό που επιμελήθηκε η Αθηνά Σ.

 

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΡΩΜΗ

Στην αρχαία Ρώμη οι άνθρωποι ήταν δίγλωσσοι, 

μιλούσαν λατινικά και ελληνικά. 

Αυτό φαίνεται από τα κείμενα της εποχής.

Όταν κάποιος γινόταν κατηχούμενος στον Χριστιανισμό 

τον ρωτούσαν σε ποια από τις δύο γλώσσες 

θέλει να κατηχηθεί. 

Οι Ρωμαίοι είχαν λατινικά και ελληνικά ονόματα εξίσου.

Όμως παρατηρείται στον Χριστιανισμό 

μια διάθεση αλλαγής τρόπου ζωής 

ακόμη και με την αλλαγή ονόματος, 

σε κάτι πιο πνευματικό. 

Παραδείγματα δίνουν οι βίοι των μαρτύρων Παντολέοντος 

που με θεϊκή παρέμβαση μετονομάσθηκε σε Παντελεήμων, 

Νεανία σε Προκόπιος κ.α.

Η μάρτυς Αγ.Σοφία είχε ελληνικό όνομα, 

μιας και οι Λατίνοι γνώριζαν 

και εκτιμούσαν την ελληνική σοφία.

Οι τρεις κόρες της όμως έχουν ονόματα αρετών. 

Πίστη (Fides), 

Ελπίδα (Spes), 

Αγάπη ή Φιλανθρωπία (Caritas).

Είναι πιθανότερο 

να πρόκειται για ονόματα χριστιανικού βαπτίσματος 

κατά το παράδειγμα των προαναφερθέντων.

Η αλλαγή ονόματος 

επί το πνευματικότερο συνέχισε να υπάρχει.

Κατοπινό παράδειγμα 

ο Αυτοκράτορας Αναστάσιος ο Β΄ τον 8ο αιώνα, 

ο οποίος πριν ανέβει στο θρόνο λεγόταν Αρτέμιος. 

Η συνήθεια αυτή κρατεί ως σήμερα στους μοναχούς, 

που με την κουρά τους αλλάζουν συνήθως το όνομά τους.

Χρόνια πολλά, 

τιμή και δόξα 

στις Άγιες Σοφία, Αγάπη, Πίστη, Ελπίδα... 

Κάθε πρωί... |«Σταυρέ του Χριστού Πανάγιε, σώσον ημάς τη δυνάμει σου»

«Εσύ θα κάνεις κάθε πρωί τον Σταυρό σου και θα λες: 

"Θεέ μου, αφήνω τον εαυτό μου στα χέρια σου"

και μόνο τότε θα φεύγεις για την δουλειά σου.»

         |Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

✔ Δώσε κι αγόρασε τον Παράδεισο... |Καλή η συμΦωνία με το Αφεντικό; Τι λέτε;

[Δώσε βρε, που σου λένε ...

Νόμιμη "κλοπή"... Σε χαλάει;]

Ενώ κάθεσαι στο σπίτι σου,
έρχεται ο φτωχός να σου πουλήσει τον Παράδεισο
και σου λέει:
"Δώσε μου λίγο ψωμί και πάρε τον Παράδεισο.
Δώσε μου ένα ρούχο
και πάρε την βασιλεία των Ουρανών.
Δώσε μου λίγα χρήματα
και πάρε την χαρά των Αγγέλων".

Γι' αυτό κι εσύ δώσε λίγο ψωμί.
Δεν έχεις ψωμί; Δώσε χρήματα.
Δεν έχεις χρήματα; Δώσε ρούχα.
Δώσε ένα ποτήρι νερό.
Δώσε ένα πιάτο φαγητό.
Δώσε λίγο λάδι.
Δώσε κάτι.
Μόνο δώσε.
Δώσε και αγόρασε τον Παράδεισο!

Ντύσε το Χριστό
για να σε ντύσει κι εσένα την ημέρα της Κρίσεως.
Σκέπασε Τον στο πρόσωπο του γυμνού αδελφού σου,
για να σε σκεπάσει κι εσένα εν ημέρα Κρίσεως.
Ω αγία ελεημοσύνη!
Δίνεις έλεος και παίρνεις έλεος χιλιοπλάσιο
και τώρα και τότε και πάντοτε.

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

|μια από τις αγαπημένες μας καρτούλες...

πρώτη φορά το 2021.-

✔ Ο Χριστός δεν μαλώνει. Να γονατίσεις μπροστά στον Χριστό και να πεις...

 

|γράΦει "Ένα Παιδί Ένας Άνθρωπος"

 ·

Ο Χριστός δεν μαλώνει.

Να γονατίσεις μπροστά στον Χριστό και να πεις: 

"Κύριέ μου, εγώ κρύβομαι από τους ανθρώπους. 

Αλλά θέλω εσύ να με δεις όπως είμαι! 

Αυτός που είμαι! 

Να μ’ αγαπάς όπως είμαι. 

Να μη με μαλώσεις. 

Γιατί δεν αντέχω να με μαλώνεις. 

Γιατί απογοητεύομαι εύκολα αν με τσακίζεις…"

Και θα πει ο Χριστός: 

"Πού είσαι παιδί μου; 

Σε περίμενα! 

Όχι! 

Εγώ καλάμι συντετριμμένο δεν θα το τσακίσω. 

Ούτε φλόγα που τρεμοσβήνει θα τη σβήσω, 

όχι".

Όταν δει ο Χριστός 

ότι το κεράκι της ψυχής σου, 

είναι σα να το φυσάνε οι άνεμοι, 

θα βάλει το χέρι Του μπροστά 

και τη φλόγα αυτή θα τη μεγαλώσει!

Δεν θα σε τρομάξει…

Δεν θα σε μαλώσει…

Αλλά να γονατίσεις…

Να ταπεινωθείς...

✨ Σιγά σιγά θα σας επισκέπτεται η Χάρις. Θα μπαίνετε μες στη χαρά... {Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Βίος και Λόγοι (Αλήθεια τώρα. Γίνεται να μην το έχεις στο σπίτι σου;)

 

Σιγά σιγά θα σας επισκέπτεται η Χάρις. 

Θα μπαίνετε μες στη χαρά. 

Θ' αρχίσετε να ζείτε στην ειρήνη, 

οπότε μετά θα γίνετε πιο δυνατοί με τη Θεία Χάρι. 

Δεν θα θυμώνετε, 

δεν θα εκνευρίζεσθε, 

δεν θα παρεξηγείτε, 

δεν θα κατακρίνετε, 

θα τους δέχεσθε όλους με αγάπη...

   {Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. 

Βίος και Λόγοι}

✨ "Αυτοί που σ' αγαπάνε δεν ξεγελιούνται από τα λάθη που έχεις κάνει, ούτε από τις σκοτεινές εικόνες που έχεις για τον εαυτό σου. Θυμούνται την ομορφιά σου όταν νοιώθεις άσχημος...

...την ολότητα σου 

όταν νοιώθεις σπασμένος,

την αθωότητα σου 

όταν νοιώθεις τύψεις

και τον σκοπό σου 

όταν νοιώθεις μπερδεμένος."

 

~Alan Cohen 📖Wisdom of the Heart

-----------------------------------

www.fractalart.gr 

|| Επιμ:Δ.Ντζαδήμα 📷 Nicoletta Tomas

πηγή

☆ Χαίρε Σταυρέ, της ειρήνης όπλον... |Από τους Χαιρετισμούς του Τιμίου Σταυρού

 

✔ Αυτό είναι το σωστό. Αυτό είναι το Ορθόδοξο. Γι΄αυτά διψάει κάθε ψυχή. Τουλάχιστον μέχρι τα 40 που θα τακτοποιηθεί... Αλλά και μετά. Και αυτό σημαίνει το "Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ, Γιώργο μου!"

 (Οι μόνες ουσιαστικές κουβέντες που διάβασα αυτές τις μέρες. Και κλείστε πια τις τηλεοράσεις, βρε παιδιά. Φτάνει πια. Μόνο κακό κάνουνε.-)

     |από τον "αμΦ." & τους "συν αυτώ"...

πηγή

✔ Έχετε παρατηρήσει ποιοι άνθρωποι είναι αγαπητοί και περιζήτητοι;

  Όποιος στηρίζεται στην γνώση του 

και ανατρέπει την γνώμη του άλλου με επιπολαιότητα, 

όποιος επίσης είναι πρόθυμος να απαντήσει, 

να δικαιολογηθεί και να δικαιολογήσει, 

ή έχει θέλημα που είναι βγαλμένο μέσα από τη ζωή του, 

αυτός απολαμβάνει ως καρπό την έχθρα. 

Δεν μπορεί να συμφωνήσει με κανένα. 

Έχετε παρατηρήσει ποιοι άνθρωποι 

είναι αγαπητοί και περιζήτητοι; 

Όσοι διακονούν, 

όσοι είναι πέρα για πέρα ήρεμοι 

και πρόθυμοι να αποδεχθούν την γνώμη του άλλου, 

την επιθυμία του, 

την σκέψη, 

την ενέργεια του, 

το αμάρτημα του, 

το πάθος του, 

την ευγένεια του, 

την αγένεια του, 

που η ευαισθησία τους είναι στραμμένη 

προς τον Θεόν και προς τους ανθρώπους. 

Αντιθέτως, 

αυτοί που θέλουν να υπερασπίζουν τον εαυτό τους, 

που θέλουν να έχουν θέση, 

γνώμη, 

σκέψη, 

να διεκδικήσουν ένα δικαίωμα, 

να επιβάλλουν την γνώμη τους 

– άκουσε με, λένε, και μετά κάνε ότι θέλεις – 

γίνονται αντιπαθητικοί. 

Γιατί να σε ακούσω, βρε αδελφέ; 

Εγώ αυτό θέλω να κάνω. 

Βέβαια, από ταπείνωση ή εξυπνάδα 

– το ίδιο είναι – 

θα σε ακούσω, 

αλλά εσύ έχασες. 

Όποιος αφήνει ανέγγιχτους τους άλλους 

από την παρουσία του, 

όποιος τους αφήνει ελεύθερους 

να κάνουν ό,τι θέλουν 

και η μόνη σχέση του μαζί τους 

είναι η σχέσης της διακονίας, 

της υπηρεσίας, 

του εσχάτου ανθρώπου, 

ο απλός, 

ο ταπεινός, 

ο ανεπιτήδευτος, 

αυτός είναι πάντοτε ο αγαπημένος. 

Όσοι ζητούν, 

απαιτούν, 

παρακαλούν... 

Αυτούς 

από μακριά τους βλέπεις 

και τους αποφεύγεις. 

Όλα αυτά δεν έχουν θέση σε μια ψυχή 

η οποία αγνίζει εαυτή 

και την ευτρεπίζει για τον Θεόν. 

Όποιος δεν προσέχει 

και υποστηρίζει το θέλημα Του, 

την γνώση Του, 

αυτός κερδίζει την έχθρα.

 

Δεν τον αγαπάει κανείς. 

Όλοι σαν να δαιμονίζονται, 

έχουν απέναντι του ένα ένστικτο αντιδράσεως 

και θέλουν να του πουν όχι. 

Βέβαια, αυτός τα βάζει με τους άλλους. 

Προφανώς όμως ο ίδιος είναι υπαίτιος 

και άξιος της μοίρας του, 

του στρώματος το οποίο στρώνει. 

Αυτός εκ του πνεύματος 

ου δύναται είναι του φέροντος λύπην εν τη καρδία, 

δεν είναι δυνατόν να ενεργείται 

από το Άγιον Πνεύμα, 

το οποίο φέρνει συντριβή στην καρδιά... 

 (άγιος) Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

πηγή