✨ Εκεί ακριβώς είμαστε. Στο «ἂν θέλει ἡ Παναγιά»...

 

Ἄν ἤξεραν οἱ ἄνθρωποι τί εἶναι ἡ Παναγία στὴ σωτηρία τους 

καὶ γενικότερα στὴ ζωή τους, 

εἴτε ἔπιναν νερό, 

εἴτε περπατοῦσαν, 

εἴτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο ἔκαναν, 

θὰ τὰ ἔκαναν στὸ ὄνομα τῆς Παναγίας! 

Εἶναι τὸ γλυκύτερο πρόσωπο καὶ τὸ γλυκύτερο ὄνομα, 

ὅπως καὶ αὐτὸ τῆς Mάνας μας. 

Βλέπετε, ὅ,τι καὶ νὰ μᾶς συμβεῖ, 

"μάνα μου" θὰ ποῦμε, 

δὲν λέμε "πατέρα μου".

Ὅπως καὶ σὲ αὐτὲς τὶς δύσκολες στιγμές, 

δὲν λέμε "Χριστέ μου" 

ἀλλὰ "Παναγία μου", 

ἀκόμα καὶ ἄνθρωποι ποὺ μέχρι χθὲς τὴν βλασφημοῦσαν! 

Εἶναι συνυφασμένη ἡ Παναγία μὲ τὸ εἶναι μας. 

Ἔχουμε σαρκικὴ μητέρα, 

ἀλλὰ ἔχουμε καὶ πνευματικὴ μητέρα. 

Ὅμως δὲν χρησιμοποιοῦμε τὸ ὄνομα τῆς Παναγίας 

ὅσο πρέπει.

Στὸ σημεῖο αὐτό, ὡραία λειτουργοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες.

Ὅ,τι νὰ τοὺς πεῖς, θὰ ποῦνε: 

"ἂν θέλει ἡ Παναγία... ἂν μᾶς ξημερώσει ἡ Παναγία, ἄν, ἄν..."

 δηλ. εἶναι περισσότερο Παναγιολάτρες, 

παρὰ Χριστολάτρες.

Βέβαια δὲν παρεξηγεῖται ὁ Κύριος, 

διότι ὅποια λατρεία καὶ τιμὴ δίδεται στὴν Μητέρα Του, 

ἀντανακλᾶται στὸ πρόσωπό Του, 

διότι ὁ Χριστὸς εἶναι...

Ἐκεῖνος...

ποὺ τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴν αἴγλη,

ποὺ τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴ δύναμη,

ποὺ τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴν ἀξία...

Ἱεροκήρυκος Δημητρίου Παναγόπουλου

πηγή

|εμείς από την εκ των "συν αυτώ", Θεοδούλα Π.

📿 στη φωτογραΦία μεταξύ άλλων

ο παππούλης μας Ευσέβιος

στην Περιφορά της Μάνας των Αγιορειτών 

(και όλων μας),

της Παναγιάς της Πορταϊτισσας...

Ευχαριστούμε που δεν τον έχετε βγάλει από τις προσευχές σας...

Ακούμε παντού το όνομά του στις Παρακλήσεις της Παναγιάς!

Μας έχει ακόμα τεράστια ανάγκη!

6 μήνες μετά...

Και ό,τι πει ο Κύρης Χριστός μας!

Και η Μάνα Του...

🌹 Με βάση αυτόν τον καθρέπτη να Φτιάχνεσαι, παιδί μου...

 

|εμείς από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή

✔ Αν δεν αραίωσες τις φιλίες σου, αν δεν σε εγκατέλειψαν οι φίλοι σου, αν δεν άρχισαν οι άλλοι να σε ειρωνεύονται...

...τότε να ξέρεις 

ότι δεν έκανες βήμα προς στον Χριστό.

 

Γιατί ο Χριστός 

γεννάται στην καρδιά εκείνου του ανθρώπου, 

όπου έχουν πεθάνει 

όλοι οι άλλοι θεοί μέσα του 

(ο θεός της μόδας, 

ο θεός της σαρκός, 

ο θεός του εγωισμού).

 

Ο Θεός έχει αξιοπρέπεια 

και σε αφήνει να κάνεις τη ζωή σου, 

αν νομίζεις ότι η παρουσία Του μέσα σου 

είναι αποπνικτική.

 

Μόνο αν Του ζητήσεις να έρθει, 

με όλη σου την καρδιά, 

αποβάλλοντας πρώτα τα σκουπίδια 

που έχεις μέσα σου, 

θα έρθει μέσα στην καρδιά σου..."

 

     ♰ Δ. Παναγόπουλος

 

   |πρωτοδημοσιεύαμε τέτοιους καιρούς το 2018...

✨ Όταν ήταν να γράψει τον βίο της Αγίας Μαρίνας... |Ποιος θα πίστευε πως η Αγία Μαρίνα είναι στην πραγματικότητα ένα κορίτσι, που στις μέρες μας μόλις θα είχε τελειώσει το Γυμνάσιο;

Η Αγία Μαρίνα μας...

Ένα 15χρονο κοριτσάκι, 

που θα επικαλούνται οι πάντες 

μέχρι της συντελείας του αιώνος...

[το α(μ)Φιέρωμά μας, 

το΄χεις καταλάβει ήδη,

άρχισε από απόψε...

Όλες οι αυριανές αναρτήσεις μας

στη χάρη της...]

Διάβασε ο αείμνηστος Δημήτριος Παναγόπουλος στο αρχαίο κείμενο ότι ήταν η Αγία Μαρίνα, 15 ετών...

Σκέφτηκε: "θα γράψω στον νεοελληνικό βίο της ότι ήταν 17..."

Πήγε η κοπέλα που δούλευε σπίτι του στην αγορά της Αθήνας να ψωνίσει.

Την πλησίασε μια κοπελίτσα με κοτσιδάκια και της είπε:

"Εσύ δεν δουλεύεις στον κ. Παναγόπουλο; 

Να του πεις ότι είμαι η Μαρίνα από το Θησείο (*)

και είμαι 15 ετών και όχι 17 !"

______________

(*) Στο Θησείο, ως γνωστόν, βρίσκεται ο παλαιός ιστορικός ναός της αγίας Μαρίνας, μεγάλο προσκύνημα για τους Αθηναίους.

Πηγή: Βιογραφικό σημείωμα Δημητρίου Παναγοπούλου, Θωμά Τσονάκα, Πάτραι 1985, σελ. 18-20 και σε ψηφιακή μορφή εδώ σελ. 11.

* Τέτοιες μέρες το 2020, 

όταν κάναμε αυτήν την ανάρτηση 

και την ανεβάσαμε στο fb, 

η αγαπημένη μας Πηνελόπη Κώνστα 

- η οποία λίγο καιρό αργότερα 

αναχώρησε στον ουρανό για να συναντήσει 

την Αγία Προστάτιδά της 

και όλους τους υπόλοιπους αγαπημένους της -

σχολίαζε:

 

"Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένη, 

Aγαπημένε μου Σταύρο ...

 Γιορτάζει η Προστάτιδά μας, 

η Αγαπημένη μας Αγία Μαρίνα...!!! 

Όταν γεννηθήκαμε η δίδυμή μου αδελφούλα, 

η Μαρίνα μου και εγώ,

η μανούλα μας μάς ακούμπησε 

μπροστά στην θαυματουργή Εικόνα της Αγίας Μαρίνας...

Εκεί στη σπηλιά Της 

στην Εκκλησιά Της στο Θησείο...

Η δίδυμή μου είχε γεννηθεί μόνο 1800 γρ...

και κινδύνευε.η ζωή της....!!..

Η Αγία Μαρίνα όμως....

Προστάτις των παιδιών έκανε το θαύμα Της....!!!

Την αγαπώ πάρα πολύ την Αγία Μαρίνα...

Να μάς προστατεύει όλους 

και κυρίως τα παιδιά όλων μας...

Την ευλογία Της να έχουμε...

   ~ Πηνελόπη Κ.

|Αυτή η ανάρτηση μόνιμα στη μνήμη της Πηνελόπης 

(που δεν γνωρίσαμε ποτέ από κοντά...)

 

~ "αμΦ." ΥΓ:

Επ΄ευκαιρία, να ζητήσουμε πέραν των άλλων 

& τη συνδρομή ενός άλλου "κρυφού" Αγίου, 

του γνωστού-άγνωστου, 

π. Κυρίλλου Γεραντώνη 

της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαυίδ.

Αγαπούσε ιδιαιτέρως την Αγία Μαρίνα, 

όπως ο ίδιος μας είχε κάποτε εκμυστηρευθεί, 

ήταν η Αγία προστάτις της μανούλας του.

(η Αγιογραφία της στο αριστερό κλίτος 

του Καθολικού της Μονής γράφει 

"δαπάναις Ιερομονάχου Κυρίλλου"...)

Τώρα βρίσκεται εδώ & λίγα χρόνια δίπλα τους...

Και στη μανούλα του Μαρίνα και στην Αγία της...

Αιώνια ευγνώμονες στην χάρη της, 

εφόσον Εκείνη σαν μια μικρή Μανούλα  

μας μεγάλωσε στο "σπίτι της", 

στη Νέα Φιλαδέλφεια...

Αλλά και στη χάρη του Αγίου Γέροντα,

γιατί σαν σήμερα το 2008 

στη γιορτή της αγαπημένης του Αγίας,

ο Άγιος Γέροντας Κύριλλος 

δρομολόγησε στο "δικό του σπίτι"

σε κάποια "δικιά μας οικογένεια"...

με έναν πολύ φυσικό τρόπο, 

μέσα από τον απλό λόγο του, 

την ευχή του 

και την απόλυτη εμπιστοσύνη του στη δύναμη, 

που ο Χριστός μας χαρίζει 

στους Αγίους Γεροντάδες του, 

Δαυίδ και Ιάκωβο, 

μια θαυμαστή έκβαση, 

που επρόκειτο, όπως αποδείχτηκε 

να γίνει μια πολύ όμορφη πραγματικότητα 

που φέτος έγινε 17 χρονών!

Δεν είναι ώρα ακόμα να πούμε τα τι και τα πως...

Τίποτα λιγότερο από αιώνια ευγνωμοσύνη...

   (Και φέτος και για έναν ακόμα λόγο, που κατοικοεδρεύει εδώ και μήνες στη Λάρισα.

Εκεί όπου χθες ανάμεσα σε κάποιους άλλους υπέροχους Αγίους και Αγίες, ευλογήθηκε ένα από τα μικρά παιδιά που μεγάλωσαν στο πλάι της 15χρονης Αγιοπαιδούλας εκεί στο σπίτι της στη Νέα Φιλαδέλφεια, με ένα μικρό τεμάχιο Ιερού της Λειψάνου που έστειλε η αγάπη μιας ψυχούλας εκ των "συν αυτώ"...)

   |Την ανάρτηση αυτήν την ξεκινήσαμε από τότε που γεννήθηκε ο "αμΦ."

  Και κάθε χρόνο, λαμβάνοντας από εσάς νέες πληροΦορίες, όλο και εμπλουτίζεται.

Φέτος στις αναμνήσεις στο fb είδαμε ανάμεσα στα υπόλοιπα σχόλια κάτι πραγματικά αξιοσημείωτο, γραμμένο από τον φίλο, Ανδρέα Μοράτο:

"Ο Κύριος δεν έρχεται να σε βρει, γιατί δεν βελάζεις…"

Κάποτε με επλησίασε ένας κύριος και μου είπε:

«Εντάξει κύριε Παναγόπουλε, εγώ δεν ενδιαφέρομαι γιά τον Χριστό... 

Το παραδέχομαι… 

Όμως…, ο Χριστός δεν ήλθε γιά όλους τους ανθρώπους; 

Γιατί λοιπόν δεν έρχεται και σε εμένα, γιά να με σώσει; 

Να έλθη και σε εμένα, το απολωλός πρόβατο και να με σώσει. 

Εξ άλλου δεν είμαι και εγώ παιδί Του;».

Και του απάντησα ως εξής:

«Ο Κύριος δεν έρχεται να σε βρει, γιατί δεν βελάζεις… 

Όπως χάνεται ένα πρόβατο το οποίο δεν βελάζει, επειδή δεν μπορεί ο βοσκός να το βρει... 

Έτσι και εσύ, δεν βελάζεις… 

Δεν ζητάς τον Θεόν και έτσι δεν μπορεί ο Χριστός να σε εύρη…

Εδώ, ο τυφλός στην Ιεριχώ, φώναζε δυνατά το όνομα του Χριστού και μάλιστα έβγαλε το ιμάτιό του, γιά να φθάσει πιο γρήγορα στον Κύριο (Μαρκ.Ι΄46-52)!!! 

Δεν πήγε ο Χριστός στον τυφλό, πήγε ο τυφλός στον Χριστό. 

Και εμείς έχουμε την απαίτηση, να έλθη ο Χριστός σ’ εμάς…

Εάν δεν ζητήσουμε από αυτόν τον κόσμο, να συναντήσουμε τον Χριστόν, γιά να μας βοηθήσει, δεν πρόκειται ούτε και στην άλλη ζωή να Τον συναντήσουμε... 

Ο Θεός δεν αφήνει κανέναν, που ζητάει την βοήθεια Του, αβοήθητο! 

Ο Θεός άφησε ελεύθερο τον άνθρωπο, να κάνει τις επιλογές στη ζωή του»!!>>!!

+Δημήτριος Παναγόπουλος

Λαϊκός Ιεροκήρυξ (1916-1982)

πηγή

☆ Ποιος είναι έτοιμος; Ποιος νομίζει ότι είναι σε θέση απόψε να κριθή; Δεν νομίζω να έχη κανείς να μου επιδείξη, να μου πη. "Κύριε εγώ έχω 20 χρόνια μπροστά μου. Δεν ξέρω τι του λέει ο διάβολος στο κεφάλι. Ο Χριστός τι του λέει. Τον ρώτησες τον Χριστό; |Φεύγουμε σου λέω, φεύγουμε...

 

Ποιος είναι έτοιμος;

Ποιος νομίζει ότι είναι εις θέση απόψε να κριθή;

 Δεν νομίζω να μπορή κανένας να μου παρουσιάσει συμ­βόλαιο από τον Χριστόν 

ότι αυτός έχει περιθώριο να μετανοήση, 

ότι έχει περιθώριο να ζήση 

και να τακτοποίη­ση τα θέματά του, 

εφόσον αναβάλει σήμερον και δεν ενδιαφέρεται. 

Δεν νομίζω να έχη κανείς να μου επιδείξη, 

να μου πη. 

"Κύριε εγώ έχω 20 χρόνια μπροστά μου". 

Δεν ξέρω τι του λέει ο διάβολος στο κεφάλι. 

Ο Χριστός τι του λέει. 

Τον ρώτησες τον Χριστό; 

Ο Χριστός δεν υπόσχεται ζωή εδώ, 

εκεί υπόσχεται. 

Υπάρχει ψευδαίσθηση σε πολλούς ανθρώπους ότι έχουν καιρόν. 

Αυτό είναι ένα μεγάλο τέχνασμα του σατανά, 

του εμπείρου αυτού προ­σώπου των 8.000 ετών 

ο οποίος γνωρίζει να κλέβη το παρόν 

και να υπόσχεται το μέλλον. 

Να κλέβη το σήμε­ρον 

και να υπόσχεται την αύριον, 

και όταν η αύριον γίνη σήμερον, 

να του την κλέβη και αυτήν 

και να του υπόσχεται την παρακάτω...

∽ Δημητρίου Παναγοπούλου †

|από τον Γιάννη Τσιτλακίδη

 *  ΥΓ (σκεπτόμενος φωναχτά...):

    Δεν βλέπεις άνθρωπε του Θεού 

πως κάθε μέρα, 

κάθε στιγμή, 

φεύγουν άνθρωποι,

"στον άλλο κόσμο τον επάνω",

μετά από σύντομες 

ή λιγότερο σύντομες περιπέτειες της υγείας τους,

και άλλοι εντελώς απροετοίμαστοι, 

ξαφνικά και αναπάντεχα;

Πόσο επιπόλαιοι είμαστε 

όταν θεωρούμε εαυτούς σίγουροι 

πως εμείς δεν θα περάσουμε μια απ΄αυτές τις περιπέτειες

κάποια στιγμή στη ζωή μας;

Τι σόι "συμβόλαιο" έχουμε υπογράψει, 

που μας εξασφαλίζει,

μου λες;

Μπορείς να μου το δείξεις;

   ~ ΥΓ του ΥΓ:

Φεύγουμε σου λέω, φεύγουμε. 

Πρόλαβε εαυτούλη μου να φτιάξεις τα σπασμένα με όλους όσους έχεις συγκρουστεί στο παρελθόν, το εγγύς και το μακράν.

Συνέχισε να ζεις,

να εργάζεσαι,

να παλεύεις με ό, τι αγαπάς,

να παίζεις σαν μικρό παιδί.

Χαμογέλα σε όλους, δικούς και ξένους.

Κι ας σε περάσουν για χαζοχαρούμενο, 

πρώτη φορά θα΄ναι;

Και ξεκίνα να προετοιμάζεσαι. 

Χρόνο δεν έχεις.

Άσ΄τον τον άλλον να λέει.

Το πετραχήλι είναι εκεί και σε περιμένει.

Δες την αναπαράσταση στην αρχή της ανάρτησης.

Ξανά.

  ~ σ.Β.Γ (εμφανώς επηρεασμένος από τον μπάρμπα μας...)

|πρώτη δημοσίευση: 14/6/2023

   ☆ κι άμα θες κι άλλη μια σχετική ανάρτηση, ζούλα στην καρτούλα από κάτω...

☆ "Από την ώρα και τη στιγμή που βαΦτίζεται ο άνθρωπος βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση...

 

- Πώς θα καταλάβει ένας άνθρωπος, Μέγα Αθανάσιε, ότι ο Χριστός είναι μέσα του; |α(μ)φιερωμένο σε όλες και όλους όσους έχουν αυτό το μεγάλο όνομα, αλλά ιδιαιτέρως σε μια μάνα που σήμερα γιορτάζει μαζί τους...

 

Λέει ο άλλος:

- Έχω τον Χριστό μέσα μου...

- Πώς το κατάλαβες, 

ότι έχεις τον Χριστό μέσα σου, 

εφόσον η ζωή σου, 

δεν είναι η ανάλογη μ’ αυτά που δίδαξε ο Χριστός;

- Έχω τον Χριστό μέσα μου...

Δεν ξέρει να σε απαντήσει. 

Δεν μπορεί να το τεκμηριώσει.

Όταν κάποτε ο Μέγας Αθανάσιος ρωτήθηκε από κάποιον Αντίοχο:

- Πώς θα καταλάβει ένας άνθρωπος, ότι ο Χριστός είναι μέσα του;

Απάντησε ο Μέγας Αθανάσιος:

- Θα το καταλάβει ο άνθρωπος αυτό, 

από τα σκιρτήματα που έχει μέσα του.

Όπως η γυναίκα όταν συλλάβει γνωρίζει απόλυτα,

 ότι είναι σε ενδιαφέρουσα από τα σκιρτήματα της κοιλίας της,

έτσι και ο άνθρωπος θα το καταλάβει από τα σκιρτήματα της καρδιάς του, 

το πως αισθάνεται το Πάσχα.

Το πώς αισθάνεται όταν Κοινωνεί. 

Το πώς αισθάνεται όταν εκκλησιάζεται, 

όταν προσεύχεται, 

όταν κλαίει...

Τι σκιρτήματα, τι νοιώθει μέσα του, τι χαρά.

Από εκεί θα καταλάβει, 

ότι έχει συλλάβει τον Χριστό.

Από τίποτα άλλο δεν μπορεί το καταλαβαίνει.

Γι’ αυτό, 

γνώμη μπορούν να έχουν στο θέμα αυτό, 

οι άνθρωποι που κάποτε μετανόησαν.

Πως αισθάνονται μετά από την μετάνοιά τους.

Νοιώθουν πράγματι μέσα τους, 

ότι κάποιος άλλος αέρας φυσάει.

Κατιτί άλλο, που δεν μπορούν να το προσδιορίσουν.

Κάτι που λέγεται Πνεύμα, 

που λέγεται Χάρις, 

που δεν το είχανε χθες.

Από τη στιγμή μάλιστα που βγήκανε από το εξομολογητήριο, 

από τη στιγμή εκείνη και έπειτα είναι άλλοι άνθρωποι.

Βλέπουν αλλιώς. 

Αισθάνονται αλλιώς.

Παρηγορούνται, 

εκεί που δεν μπορούσαν να παρηγορηθούν.

Βρίσκουν λύσεις, 

εκεί που δεν μπορούσανε να βρούνε.

Βλέπουν εκείνα που δεν έβλεπαν.

Μισούνε εκείνα που αγαπούσαν 

και αγαπούνε εκείνα που μισούσαν.

Ποιός έκανε αυτά τα πράγματα;

Ποιός έκανε όλη αυτή την αλλαγή;

~ Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 - 1982)

|από τον εκ των "συν αυτώ", Σπύρο Κοντογούρη

|"αμΦ." ΥΓ:

Ποιος σου είπε πως οι κεκοιμημένοι δεν "χαμογελάνε";

Ίσα ίσα. 

Για κάποιους τέτοιους αγίους (δηλ. αγωνιζόμενους) ανθρώπους δεν έρχεται το τέλος, αλλά Η Αρχή...

Η δεύτερη φωτογραφία της ανάρτησης (από εδώ) είναι από τον χαμογελαστό θάνατο της μοναχής Ευπραξίας στην Αριζόνα πριν λίγα χρόνια.

Ξέραμε μέχρι πρότινος την απίθανη περίπτωση του γέροντος Ιωσήφ… 

Όπως επίσης την οσιακή κοίμηση του π. Δανιήλ Γούβαλη και του π. Ευσταθίου Κοντοράβδη...

 Και τώρα η φωτογραφία της μοναχής Ευπραξίας από την Αριζόνα…

Άντε και στα δικά μας, που μας έλεγε τελευταία και κάποιος "συναυτός"...

|πρώτη δημοσίευση πέρυσι σαν σήμερα...