☆ "Για όποιον βλέπουμε καλά ότι αμαρτάνει και δεν μετανοεί, χωρίς να πάθει τίποτα ως τον θάνατό του, να πιστεύεις ότι η κρίση του Θεού γι' αυτόν θα είναι ανελέητος...." |Άγιος Μάρκος ο Ασκητής|

 [η απάντηση στο σύνηθες και εύλογο ερώτημα:

  "Γιατί σε όσους δεν πιστεύουν στον Χριστό,

    δεν πάνε στην Εκκλησία,  

    δεν εγκρατεύονται,

    δεν εξομολογούνται,

    δεν κοινωνούν...

    όλα (δείχνουν να) πηγαίνουν ρολόι;

    Περνούν τέλεια!

    Τα έχουν όλα.

    Λεφτά, απολαύσεις, επιτυχίες στο άλλο φύλο.

    Η ζωή τους ένα ατελείωτο party.

    Δεν τους λείπει τίποτα.

    Κανείς δεν τους ενοχλεί.

    Ούτε ο διάβολος...

    Ενώ εμείς;

    Γκρίνια και εμπόδια παντού.

    Ιδιαιτέρως όταν αποφασίζεις να πας για εξομολόγηση, να κάνεις προσευχή, να διαβάσεις το Ψαλτήρι... 

     Να πας στην Εκκλησία να κοινωνήσεις;

    Εκεί να δεις πόλεμο...

    Γιατί άραγε να συμβαίνει όλο αυτό;"

    |δες παρακάτω την απάντηση:

"Για όποιον βλέπουμε καλά ότι αμαρτάνει 

και δεν μετανοεί, 

χωρίς να πάθει τίποτα ως τον θάνατό του, 

να πιστεύεις ότι η κρίση του Θεού γι' αυτόν 

θα είναι ανελέητος. 

Κανείς δεν είναι 

τόσο αγαθός και φιλεύσπλαχνος, 

όσο ο Κύριος, 

αλλά για τον αμετανόητο δεν υπάρχει άφεση".

 ~ Άγιος Μάρκος ο Ασκητής

       (Μας λύθηκε τώρα;)

[πρώτη δημοσίευση 1/7/2022]

✔ Βάλε τα παιδιά σου στην Εκκλησία! Σώσ΄τα τώρα που μπορείς...

                            Σύνδεσέ τα με τα Μυστήρια του Χριστού.

        Μη σταματήσεις στην Βάπτισή τους και στις "3 Θείες Κοινωνίες"...

Καλύπτεσαι εσύ αν φας κάτι, όσο δυνατό και θρεπτικό κι αν είναι, 

3 φορές μόνο στην ζωή σου;

Τα παιδιά σου, μέχρι να βγάλουν όχι το Δημοτικού Σχολείο αλλά και το Γυμνάσιο, να μεταλαμβάνουν κάθε Κυριακή!

Με τη σύμφωνη γνώμη βέβαια του κοινού Πνευματικού σας Πατέρα.

Αν το καταφέρεις αυτό, τα παιδιά σου από μόνα τους θα πηγαίνουν, όσο μπορούν πιο συχνά και σαν ενήλικες.

Και θα αποζητούν από μόνα τους το Άγιο Ποτήριο.

Σώσ΄τα τώρα που μπορείς!

Τώρα, που σε κοιτάνε στα μάτια...

Για να μην τα ψάχνεις, όταν μεγαλώσουν και φύγουν από κοντά σου...

~ Στα πλαίσια του α(μ)Φιερώματός μας για την αναγκαιότητα της σύνδεσης των παιδιών μας με τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας...

ΥΓ:

Εδώ πάει η "αναγκαιότητα".

Και η "υποχρεωτικότητα", μη σου πω ...

Σε ποια πραγματικά Ορθόδοξη Ελλάδα όμως να τα πούμε αυτά τα "αναχρονιστικά", πριν πέσουν να μας φάνε ζωντανούς...

                   Κείμενο: (ψευτο)Λαυρέντης       

πηγή των απίθανων φωτογραφιών

|πρώτη δημοσίευση 29 Ιουλίου 2021...

* Ξεκίνα όμως...

Η ημιτελής εικόνα διά χειρών
Maniatis Dimitris και Αναστασία Μανιάτη Μόγα

Κείμενο: (ψευτο) Λαυρέντης

* "συν αυτώ" ΥΓ:
Αντί άλλων ευχών στους εορτάζοντες!

Kάτω από τις φτερούγες τους ...

|Ούτε που θυμόμαστε 

από πότε δημοσιεύουμε αυτήν την καρτούλα μας...

✨ Θυμίσου κάθε φορά που πατάς το πόδι σου μέσα! Στην Εκκλησία δεν πατάς απλά στη γη...

     ... Ακουμπάς κι ένα κομμάτι Ουρανό...

κείμενο: (ψευτο) Λαυρέντης

πηγή φωτογραφίας

|πρώτη δημοσίευση: τέτοιες μέρες το 2022...

✔ ...θα έρθει η ώρα που τα πάντα θα γίνουν Φανερά και θα πρέπει να βγούμε από την τρύπα μας...

Κείμενο: (ψευτο) Λαυρέντης

|πρώτη δημοσίευση 1 Αυγούστου 2019

Μη γύρει ο νους σου...

Δεν με νοιάζει αν συμφωνείς σε λίγα, 

σε όλα ή σε τίποτα με τον Μόρφου.

Eκείνο όμως το "μη γύρει ο νους σου", 

που του΄λεγε η αγιασμένη Μάνα του Μηλιά,

ειδικά εσείς που κάτι έχετε κάνει 

(ή νομίζετε πως έχετε κάνει) στη ζωή σας,

θεωρώ πως πρέπει να το΄χετε 

αμέσως μετά το Ευαγγέλιο...

   ~ (ψευτο) Λαυρέντης

* Η γιαγιά στη διασταύρωση (και τα "γερόντια" του μέλλοντος...)

Αφορμή γι΄αυτό που θα διαβάσεις στάθηκε η γιαγιά με το τσεμπέρι που επιχείρησε σήμερα να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο, μοιράζοντας εγκεφαλικά.

Τρία για την ακρίβεια, γιατί δεν πήγα μόνο εγώ να την πατήσω, αλλά και άλλοι δύο παρολίγον "άτυχοι" οδηγοί...

Στα δευτερόλεπτα της καθήλωσης του οχήματος και του εμβρόντητου οδηγού του, που ακολούθησαν μέχρι να συνέλθω ο παρολίγον φονιάς, το βλέμμα μου καρφώθηκε εξ ολοκλήρου επάνω της.

Θα μπορούσα να στην περιγράψω με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Εκτός από το τσεμπέρι.

Ταγιεράκι παλαιά κοπής, αδιευκρίνιστα πόσο.

Φούστα μαύρη (δεν θα 'χει πολλά χρόνια που έφυγε ο παππούς...)

Διακρίνεται με σχετική ευκολία από μέσα ζακέτα γκρι μάλλινη (δεν έχει να κάνει η ζακέτα με τον καιρό, φοριέται και επιβάλλεται σε όλες τις εποχές).

Τσαντούλα μαύρη ("υποχρεωτικό" αξεσουάρ), περασμένη στο ύψος του αγκώνα, που ταιριάζει σε όλες τις περιστάσεις, και για κηδείες και για γάμους.

Παπουτσάκι μαύρο με διακριτικό τακουνάκι (κίνδυνος-θάνατος), βαθύτατα φθαρμένο, υπεύθυνο για το ενδεχόμενο πέσιμο στο επόμενο κιόλας βήμα της ("χτύπα ξύλο")...

Τσάντα Σκλαβενίτη πιασμένη μετά βασάνων στον δείκτη του ελεύθερου χεριού, με τα σκόρδα να κρέμονται απ' έξω.

Και έρχεται τώρα η σκέψη που ακολουθεί όλα τούτα τα όμορφα και τρέχει γρηγορότερα ακόμα και από την ταχύτητα που θα καθάριζε η εν λόγω γιαγιά τα φρέσκα φασολάκια που διάλεξε σήμερα για την Παρασκευή, που έρχεται.

Βάλε το νου σου και σκέψου:

Πώς θα΄ναι οι γιαγιάδες και οι παππούδες σε 25-30 ή 50 χρόνια από τώρα;

Πως να μοιάζουνε;

Καμία σχέση με την ηρωίδα του σημερινού μας θρίλερ πάντως.

Να΄ναι κάπως έτσι;

Με εμφανή τα τατουάζ και τα σκουλαρίκια σε κάθε εμφανές σημείο του σώματος.

Πάνε περίπατο τα σεμεδάκια, οι ζακέτες, τα ταγιεράκια, οι φούστες ... 

Πάνε τα παντελόνια των παππούδων με τις δερμάτινες ζώνες και τα άσπρα φανελάκια να διακρίνονται κάτω από το πουκάμισο ... 

Πάνε και οι φουσκωμένες τσέπες των πουκαμίσων με την τσατσάρα (απαραίτητο αξεσουάρ για να στρώνει τις δυο - τρεις τρίχες που απόμειναν), την αστυνομική ταυτότητα και το χιλιοδιπλωμένο χαρτάκι με τα κινητά τηλέφωνα του γιου, της κόρης, της άλλης κόρης.

Ξέχασέ τα.

Έρχονται γιαγιάδες με κολάν.

Με βαμμένο μαλλί και νύχι, σε όλες τις αποχρώσεις, πλην του κομοδινί...

Μακιγιαρισμένες άψογα (τι, έτσι αβαφες θα πηγαίνουμε στον Σκλαβενίτη του μέλλοντος;)

Χωρίς ρυτίδες.

Με τραβηγμένες τις μούρες (αφού θα μπορούμε..)

Έρχονται παππούδες με tattoo. Χωρίς γυαλιά (τα laser ήδη κάνουνε θαύματα).

Με στενά σκισμένα τζιν και αερόσολες.
 

Κουρεμένοι σύριζα στο πλάι με γενάκι περιποιημένο.

Με καμπούρες, αυχενικά και κοιλίτσες, ένεκα της χρόνιας ενασχόλησης με κινητά και υπολογιστές...

Με ακουστικά στα αυτιά. Και τσιχλόφουσκα να κινείται διακριτικά στην άψογη από φυτευτά δόντια οδοντοστοιχία...

Και ξοπίσω τους παιδιά να ψάχνουν εναγωνίως.

Για να ακουμπήσουν...

Στα άψογα σώματα και στις γερασμένες από χρόνια ψυχές.

Ο (ψευτο) Λαυρέντης και  η κυρά του, η Υπ...

ΥΓ.  Αναζητώντας φωτογραφίες προκειμένου να συνοδεύσουμε το κείμενο που μας έστειλε από προχθές ο αγαπητός μας (ψευτο) Λαυρέντης, δώσαμε λέξεις - κλειδιά (old man - woman κ.ά.) στο γκουγκλοψαχτίρι.

Ήμασταν βέβαιοι πως θα βρούμε την στερεοτυπική Ελληνίδα γιαγιά και ταυτόχρονα δεν ελπίζαμε πως θα βρούμε κάτι για να οπτικοποιήσουμε τις τελευταίες παραγράφους...

Μας διέψευσε δυσάρεστα το διαδικτυακό ψαχτίρι ...

Δείτε δείγμα των αποτελεσμάτων της αναζήτησης.

"αμΦ."

|πρωτοδημοσιεύσαμε τέτοιες μέρες το 2019.

Άλλαξε κάτι από τότε;

* Ο κίνδυνος ...

Ο κίνδυνος ν΄αναδυθεί 

και πάλι στην επιφάνεια 

το ego σου 

είναι συνεχώς και αδιάλειπτα ορατός.

Και να τα κάνει όλα και πάλι μαντάρα...

Έστειλες ένα όμορφο μήνυμα.

Είπες δυο ωραία λόγια σε κάποιον τη στιγμή που τα χρειαζόταν.

Απάντησες ευγενικά στο τηλέφωνο στη γιαγιά που σε κάλεσε κατά λάθος.

Έδωσες λίγα χρήματα 

στον αδερφό σου που στράγγιξε.

Τελείωσες με επιτυχία (επιτέλους...) 

μια δουλειά  που σου ανέθεσε ο προϊστάμενός σου.

Διάβασες το βιβλίο που στέκει αγέρωχα σκονισμένο 

στο κομοδίνο σου από πέρυσι το καλοκαίρι.

Πέρασες και είδες την κακομοίρα τη Μάνα σου.

Μια γλυκειά ικανοποίηση εγκαθίσταται μέσα στα σωθικά της ψυχής σου.

Μέχρις εκεί σου είχε πει κάποτε ο άγιος πνευματικός σου 

είναι πνευματικά θεμιτό.

Πιο πέρα όμως, 

όταν δηλαδή θεώρησες 

πως εσύ μόνος σου κάτι κατάφερες, 

ξεπερνάς το πνευματικό κατώφλι 

και μπαίνεις στα χωράφια 

των λόγων των Αγίων Πατέρων 

που βεβαιώνουν πως 

ακόμα και τα πνευματικά μπορούν να σε παγιδέψουν.

Έκανες μια και μόνη προσευχή για κάποιον αναγκεμένο 

(τι σημασία έχει αν σου είναι άγνωστος;) 

που είδες στο διαδίκτυο και μετά τον ξέχασες.

Πήγες σε μια αγρυπνία 

ενώ οι δικοί σου κοιμόντουσαν.

Νήστεψες κρυφά.

Έλυσες με επιτυχία ένα θέμα με τα παιδιά σου.

Πρόλαβες κι έκανες πρώτος την δουλειά στο σπίτι 

πριν προλάβει 

(πόσα να προλάβει πια;) 

ο άνθρωπός σου, 

ενθυμούμενος τον Άγιο Παϊσιο 

(Στη σχετική ερώτηση προσκυνητή 

κάποτε στην Παναγούδα: 

"Γέροντα, 

ποιος πρέπει να κάνει τις δουλειές στο σπίτι; 

Ο άντρας ή η γυναίκα;" απάντησε: 

"Όποιος προλάβει πρώτος...")

Έκανες στα κρυφά 

μερικές στρωτές μετάνοιες την ώρα 

που οι υπόλοιποι έβλεπαν τηλεόραση.

Όλα αυτά καλά.

Αλλά και πάλι τίποτα δεν έκανες.

Και ξέρεις και το γιατί.

"Τι ανταποδώσωμεν τω Κυρίω 

περί πάντων ων ανταπέδωκεν ημίν"

Δεν παύεις να είσαι χρεώστης.

Και ποτέ δεν πρόκειται να ξεπληρώσεις 

τα οφειλόμενα.-

                                                                      (ψευτο) Λαυρέντης

|πρωτοδημοσιεύσαμε στις 7 Φλεβάρη 2019

✔ Γεννιόμαστε, πεθαίνουμε ...

Φεύγουμε, σου λέω.

Φεύγουμε.

Να προλάβουμε να μαζέψουμε .

Όχι για το σκοτάδι που ζούμε.

Αλλά για το Φως που μας περιμένει...

"Εγώ ειμί το Φως του κόσμου..."

~ έγραψε ο (ψευτo) Λαυρέντης στις 27/9/2021

"Τω Κυρίω δουλεύοντες" ή τον Κύριο δουλεύουμε ;

Κείμενο:  (ψευτό)Λαυρέντης
Εικόνα:  Γιώργος Κόρδης

Σύνθεση: "συν αυτώ"

✨ Όλα στο Φως. Τέλος. Και αρχή... |Τέρμα ο "Λαυρέντης" (για να ξεμασκαρευόμαστε σιγά σιγά...)

Τέρμα οι ψευδοταπεινώσεις!

Όσο το κάναμε, το κάναμε.

Φτάνει πια.

Να μην τροφοδοτούμε άλλο πλέον

το ταγκαλάκι της ψευδοϋπερηφάνειας,

που η δουλειά του η ουσιαστική

είναι να κρύβει τον αρχιτάγκαλα του τεράστιου Εγώ μας...

Βρίσκεις, ας πούμε έναν "Λαυρέντη",

το κοντινότερο όνομα στο δικό σου,

αγαπάς και τον αείμνηστο Λαυρέντη Διανέλλο,

και νομίζεις πως κάτι έκανες,

που δημιούργησες έναν χαρακτήρα για να λέει αυτά που σκέφτεσαι εσύ...

Έτσι νομίζουμε πως κάτι κάνουμε,

πως κάτι είμαστε,

πως κάτι καταφέραμε κι εμείς,

αλλά "όλα τα κάνουμε προς δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν."

Τρίχες.

Όλα για την πάρτη μας τα κάνουμε.

Για τον αυτοέπαινο και την αυτοδικαίωση.

Αλλά και για τον άλλων τον έπαινο,

τα likes,

τα καλά λόγια που χαϊδεύουνε τ΄αυτιά.

Κι αυτά που γράφουμε.

Κι αυτά που αντιγράφουμε.

Κι αυτά που αναδημοσιεύουμε.

Κι αυτά που συνθέτουμε.

Κι αυτά που ποστάρουμε.

Κι αυτά που προωθούμε.

Για να φανούμε.

Να πουλήσουμε.

Να καθιερωθούμε.

Και σιγά σιγά να επιβληθούμε.

Ουδαμού ο Χριστός σε όλο αυτό,

ακόμα κι αν αυτό που δουλεύουμε

έχει πνευματικό περίβλημα

και τις καλύτερες προθέσεις. ΥΓ: Δεν θα το καταλάβαινα ποτέ όλο αυτό

αν δεν βρισκόταν ένας άνθρωπος,

ένας μόνο

(για τους άλλους διάσημος, για μένα όμως...)

φίλος κι αδερφός πραγματικά,

ο πιο κοντινός σε αυτήν την περίοδο της ζωής μου,

που μπήκε στον κόπο να μου χαρίσει

ώρες από τη ζωή του για να μου την πει,

να μου τα εξηγήσει με χαρτί και καλαμάρι.

Και μου΄δωσε το έναυσμα να στραφώ προς τα μέσα μου

και ν΄αρχίσω να σκέφτομαι αλλιώς...

Κι όλο αυτό μέσα από την εμπειρία του,

τα δικά του πάθη,

τα δικά του λάθη,

αλλά κυρίως μέσα από την αδερφική πλέον αγάπη του για μένα

και μέσα από το γεγονός πως βλέπει πλέον τα πάντα

μέσα από το τάλαντο

και την οπτική που του έχει χαρίσει ο Χριστός,

που είναι ο Μόνος που λατρεύει.

Δεν θα πω ποιος,

γιατί θα κάνω πάλι αυτό

που λέω πως πρέπει να πάψω να κάνω.

Θα επιδειχθώ και θα κομπορρημονήσω.

Τίποτα δεν είμαστε.

Τίποτα δεν κάνουμε.

Όλα του Χριστού, όπως συνηθίζεις να λες.

Σωστά όλ΄αυτά, αλλά να τα πιστεύουμε κιόλας.

Και για το τέλος, το δυσκολάκι της υπόθεσης:

Να αφήσουμε σε Εκείνον,

που λέμε πως πιστεύουμε και αγαπάμε,

τα γκέμια της ζωής μας.

Απροϋπόθετα... - έγραψε ο (πρώην λΑΥΡέντης), Σταύρος Γουναρίδης.

ΥΓ:

Κι επειδή κάποιων το μυαλό συνειρμικά θα πάει και στον μπάρμπα μας.

Μου ζήτησε να κάνετε μια προσευχούλα για εκείνον.

Το όνομά του το ξέρει ο Θεός.

Γεροντούλης πια.

Δεν πάνε πολύ καλά τα πράγματα στην υγεία του.

Ζητάει να εύχεσθε να φύγει, όπως το θέλει...

~ Άκου, βλέπε, ρώτα. Με αυτήν την σειρά...

 

Και ακόμα αν τα τηρήσεις όλα αυτά,
μη βιαστείς να κρίνεις κανέναν.
Τα χάλια μας προηγούνται...

~ Λαυρέντης

* Στον ψυχολόγο, φίλε, (και μόνο σε πιστό κι αγωνιζόμενο) μόνο αν δεν γίνεται αλλιώς... Βρες έναν Ιερέα Πνευματικό να του πεις τι βαραίνει την ψυχή σου! Βρες ένα πετραχήλι να μπεις από κάτω! Δεν υπάρχει σημαντικότερη υπόθεση απ΄αυτήν στη ζωή σου... |άκου τον Λαυρέντη.-

"Πριν εμφανιστούν οι ασθένειες ήταν δυσλειτουργίες της ψυχής.  

Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό να έχεις έναν κληρικό, στον οποίο μπορείς να πεις τον πόνο σου.  

Η πρώτη μου ερώτηση, όταν κάποιος έρχεται να εξομολογηθεί, είναι η εξής: 

"Τι σε ενοχλεί;"  

Δηλαδή «πες αυτό που έχεις στην ψυχή σου».  

Και τότε, ο πιστός μου λέει τι προβλήματα έχει...

Και, ξαφνικά, φωτίζεται και αισθάνεται πιο ανάλαφρος..."

~ π. Κωνσταντίνος Νέκουλα

πηγή κειμένου

τίτλος: το μήνυμα που μας έστειλε ο Λαυρέντης

* Αυτή η ΑΕΚ, που στέκεται ολόρθη και αγέρωχη μπροστά σου, δεν είναι απλά μια ομάδα. Είναι μια ιδέα.-

 

Αυτή η ΑΕΚ, που στέκεται ολόρθη 

και αγέρωχη μπροστά σου, 

σε αυτήν την φωτογραφία από τα εγκαίνια του γηπέδου της προχθές, 

με την Ελληνοπρέπεια που διαπνέει,

δεν είναι απλά μια ομάδα.

Είναι μια ιδέα.

Κι όλα αυτά, 

μέσα από την αξιοπρέπεια 

και την αρχοντιά που αντιπροσωπεύει,

δεν είναι προς διαπραγμάτευση...

Δεν είναι απαραίτητο να αγαπάς την ΑΕΚ 

για να το καταλάβεις...

ΥΓ:

Προσοχή!

Αυτή δεν είναι μια "οπαδική" ανάρτηση.

Εκτός αν κάποιος μας πείσει 

πως αυτή η Μικρασιάτισα αρχόντισσα 

("αμφ." σημ: 

Δεν έχουμε την ευλογία να την γνωρίζουμε,

αλλά το κεφάλι μας το κόβουμε αν δεν...

Μια κοψιά με την κυρά Φιλιώ 

και τη γιαγιά τη Στάσα...),

που στέκεται υπομονετικά

πληρώνοντας τα 21 ευρώ που της ζητήθηκαν,

είναι μια φανατική οπαδός,

ούτως ειπείν "με παρωπίδες"...

Ο λογισμός μου λέει πως

πιο πολύ σαν μια από τις μικρές αδερφές 

του Αγίου Παϊσίου μας κάνει...

Την ευχή της πες της αν την γνωρίζεις...

|μας έστειλε ο γνωστός πλέον Λαυρέντης.

«Γάμος, Δρόμος προς το Καθ' Ομοίωσιν" | από τα best ever του παπα Γιώργη του Σχοινά

Αδερφάκι, τώρα που το έχεις δρομολογήσει 

ή το σκέφτεσαι και προσεύχεσαι 

να σου στείλει ο Θεός "πακέτο" τον κατάλληλο για σένα άνθρωπο,

με τον οποίο θα πάτε μαζί στον Παράδεισο...

Άκουσέ το πρώτα εσύ.

Και βάλ'το μετά,

αν σου τον έχει ήδη στείλει,

να το ακούσεις μαζί με τον άνθρωπό σου...

 ΥΓ:

Μακάρι όλοι όσοι είμαστε ήδη παντρεμένοι, 

να είχαμε ακούσει αυτήν, 

ή έστω μια παρόμοια ομιλία.

Πιθανόν να είχαμε αποφύγει αρκετά από τα λάθη μας 

εις βάρος του ανθρώπου που στάθηκε δίπλα μας...

Θερμές ευχαριστίες παπα Γιώργη μας!

Με αγάπη.

              |Λαυρέντης, εκ των "συν αυτώ"...

                                                 

~ Οι γονείς τους δεν μπόρεσαν να τους δώσουν τίποτε άλλο...

 

|μας έστειλε ο Λαυρέντης

* Βρε, μοίραζε, που σου λένε... |μόνο να κερδίσεις απ΄όλ΄αυτό μπορείς.-

 

~ Ο τίτλος από τον Λαυρέντη...

"ο εξαποδώς, φίλε, μια χαρά την κάνει την δουλίτσα του. Δεν ξέρω για σένα, αλλά... αν δεν θέλω any more να εθελοτυφλώ, πρέπει να..." |ο Λαυρέντης μετά από καιρό "ξαναχτύπησε"...

[ ο εξαποδώς, φίλε, μια χαρά την κάνει την δουλίτσα του.

Όλοι όμως, ακόμα κι αυτός,

γνωρίζουμε Ποιος θα κερδίσει στο τέλος...

Δεν ξέρω για σένα, αλλά...

αν δεν θέλω any more να εθελοτυφλώ...

Το θέμα πλέον είναι ξεκάθαρα προσωπικά σε μένα.

Πρέπει να διαλέξω:

Με ποιον από τους 2 θέλω να΄μαι .-]

|μας έστειλε ο Λαυρέντης

~ Σχετική ανάρτηση:

"Ο διάβολος είναι αδύναμος. Θα άφηνε ποτέ ένας πολύ καλός πατέρας μερικά αλητάκια να χτυπούν τα παιδιά του;" |Άγιος Παΐσιος

– Γιατί Γέροντα, φοβάται τόσο πολύ τον Σταυρό;...