Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα Σταλίδης Ανδρέας. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα Σταλίδης Ανδρέας. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2018

Χτύπημα κάτω από τη μέση


Τί συμβαίνει γιά πρώτη φορά στίς καταλήψεις σχολείων τοῦ 2018 ποῦ δέν συνέβαινε στίς καταλήψεις σχολείων ἀπό τό 1988 μέχρι σήμερα.

1. Σήμερα ἔχουμε πρωθυπουργό πρώην καταληψία καί πρόεδρο 15μελούς. Οἱ πρῶτες του πολιτικές πράξεις καί ἐμφανίσεις στόν δημόσιο χῶρο, ἦταν ὡς ὀργανωτής σχολικῶν καταλήψεων.

2. Σήμερα δέν ἔχουμε ἁπλῶς καταλήψεις σέ σχολεῖα καί παύση μαθημάτων. Ταυτόχρονα μέ ὅλα αὐτά ἔχουμε καί πορεῖες σχεδόν σέ κάθε πόλη τῆς Ἑλλάδας. Τήν περασμένη Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου, ἔγιναν ταυτόχρονες πορεῖες σέ δεκάδες πόλεις. Σέ μεγάλο μέρος τῶν 520 ὑπό κατάληψη σχολείων, οὐσιαστικά δέν ἔγινε κατάληψη, ἀλλά ἀποχή ἀπό τά μαθήματα προκειμένου οἱ μαθητές νά συμμετάσχουν στά μαθητικά συλλαλητήρια.

3. Σήμερα ἔχουμε συλλήψεις μαθητῶν καί τῶν γονέων τους γιά «παραμέληση ἐποπτείας ἀνηλίκων». Τό πρωτοφανές περιστατικό συνέβη μετά ἀπό μήνυση τοῦ διευθυντῆ τοῦ 2ου Γυμνασίου Ἀγρινίου.

4. Σήμερα ἔχουμε τό πολιτικό καί δημιοσιογραφικό κατεστημένο, κυβέρνησης τέ καί ἀντιπολίτευσης, νά καθυβρίζει τούς μαθητές.
Ἄς προσεχθεῖ τό ἑξῆς σημεῖο: δέν καθυβρίζεται ἡ κατάχρηση τῶν πράξεών τους (κατάληψη ἀντί μάθημα). Ἄλλωστε, τό – πράγματι στρεβλό – «δικαίωμα» στήν κατάληψη ἔχει γίνει σταδιακά ἀποδεκτό τά τελευταία 30 χρόνια. Κακῶς, ἀλλά ἔγινε.
Δέν καθυβρίζεται οὔτε τό ἕνα καί μοναδικό αἴτημα τῶν μαθητῶν: ἡ ἀπόρριψη τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν. Διότι περί αὐτοῦ πρόκειται.
Καθυβρίζεται τό αὐτόβουλο καί αὐτεξούσιο τῶν μαθητῶν!
Ἡ κυβέρνηση, ἡ ὁποία τό 2016 μείωσε τήν ἡλικία γιά δικαίωμα ψήφου ἀπό τά 18 στά 17, καί τό 2017 ἔδωσε δικαίωμα ἀλλαγῆς φύλου σέ παιδιά 15 ἐτῶν, θεωρεῖ τούς μαθητές λυκείου ἄβουλα ὄργανα ἐξωσχολικῶν ἀκροδεξιῶν ὀργανώσεων, μολονότι τά ἴδια τά παιδιά φωνάζουν «δέν εἴμαστε φασίστες, δέν εἴμαστε ναζί, ὅταν φωνάζουμε ὅτι ἡ Μακεδονία εἶναι γῆ ἑλληνική», καί βάζουν ἕνα μεχάλο ἀπορριπτικό Χ στά ναζιστικά σύμβολα.
Πάντως, ἐγώ στήν ὑποτιθέμενη μαθητική «ἀντί-ἐθνικιστική διαδήλωση» ἐναντίον τῶν καταλήψεων εἶδα ὅτι τουλάχιστον οἱ μισοί ἔδειχναν ἄνω τῶν 25, μέ γενειάδα, μέ ξένες (κόκκινες) σημαῖες καί ὀργανωμένο στρατιωτικό βάδισμα. Ἀντίθετα, στίς μαθητικές πορεῖες εἶδα μόνο μαθητές, μόνο ἑλληνικές σημαῖες, ἄτακτο βάδισμα καί πάθος νεοφώτιστων σέ διαδιλώσεις.
Ἐδῶ ἔγκειται καί τό ὅτι πρόκειται γιά χτύπημα κάτω ἀπό τή μέση. Σέ αὐτές τίς συνθῆκες, βρῆκαν ἕνα μόνο ἀκραῖο σύνθημα, τό ὅτι «ἡ Δημοκρατία πούλησε τή Μακεδονία». Ἀκραῖο ναί. Ἀπειλή ὅμως γιά τή Δημοκρατία ἕνα σύνθημα σέ μία πορεία; δέ νομίζω. Ὑπερβολικό τό βρίσκω.
Δέν ἦταν ἄραγε ἀπειλή ὅταν σημερινοί ὑπουργοί ὀργάνωναν λαϊκά δικαστήρια μέ κρεμάλες ἔξω ἀπό τή Βουλή καί ὁ ὄχλος φώναζε «νά καεῖ, νά καεῖ, το … η Βουλή!», ἀλλά εἶναι σήμερα ἀπειλή ὅτι μερικοί 17χρονοι ἀπό ἐνθουσιασμό καί ἔλλειψη καλλιέργειας λόγου δέν συνειδητοποιοῦν τίς ἐπιπτώσεις τῶν λέξεων; Δέν πείθομαι.
Εἶναι χτύπημα κάτω ἀπό τή μέση ἐπειδή ἀποφεύγει νά ἀπαντήσει στήν οὐσία τοῦ αἰτήματος γιά ἀπόρριψη τῆς ἐπαίσχυντης συμφωνίας.
Ὄχι μόνο δέν εἶναι ἐθνικιστική ἡ ἀπόρριψη, ἀλλά ἐθνικιστική εἶναι ἡ ἐπικύρωση τῆς Συμφωνίας.
Κάποτε νά τελειώνουμε μέ τά συμπλέγματα ὅτι ὅλοι οἱ ἐθνικισμοί γύρω μας εἶναι «πρόοδος» καί «φιλία». Στό ὑπό τροποποίηση Σύνταγμα τῶν Σκοπίων παραμένει αὐτούσιος ὁ ἀλυτρωτισμός εἰς βάρος μᾶς (ἄρθρο 36) καθώς καί ἡ παραπομπή (στό Προοίμιο) σέ κείμενο ποῦ εὐθέως μιλάει γιά ἕνωση τῶν «Μακεδόνων» τριῶν χωρῶν σέ μία «μεγάλη Μακεδονία». Νά πάψει ὁ στρουθοκαμηλισμός καί νά δοῦμε κατάματα τήν πραγματικότητα!

Ανδρέας Σταλίδης

Πέμπτη 13 Ιουλίου 2023

"63 ημέρες στη φυλακή σήμερα ο Μπελέρης. Την 50η ημέρα του παίρνει συνέντευξη Η Καθημερινή... |- Πώς σας έχουν φερθεί στην ανάκριση; - Ποια ανάκριση;;;;;;

 




63 ημέρες στη φυλακή σήμερα ο Μπελέρης.

Την 50η ημέρα του παίρνει συνέντευξη Η Καθημερινή.

"- Πώς σας έχουν φερθεί στην ανάκριση;

- Ποια ανάκριση; Καμία ανάκριση μέχρι σήμερα."

Σκεφτείτε να υπήρχε μουσουλμάνος της Θράκης υποψήφιος δήμαρχος. 
Μία εβδομάδα πριν τις εκλογές 
τον συλλαμβάνει η Ελλάδα, 
κερδίζει τις εκλογές, 
και τον κρατάνε στη φυλακή χωρίς κατηγορίες, 
χωρίς ανάκριση χωρίς τίποτα.

Δεν θα υπήρχε ΜΚΟ από τη Νέα Ζηλανδία 
μέχρι τη Γροιλανδία 
και από τα νησιά Παλάου μέχρι τη Χιλή 
πού να μην είχαν βγάλει ανακοίνωση διαμαρτυρίας.
 Δεν θα υπήρχε μέρα με λιγότερες 
από 10 δηλώσεις Τούρκων επισήμων.

Η Ελλάδα όμως είναι σοβαρή. 
Θα συναντήσει ο Μητσοτάκης τον Ράμα 
και θα του πει ότι θα ασκήσει βέτο 
στο 24ο κεφάλαιο της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έτσι λύνουν τα θέματα οι σοβαρές χώρες. 

Τι Κράτος Δικαίου τώρα και παραμύθια... 


Τετάρτη 25 Οκτωβρίου 2023

* Τελικά, "κρυφτήκαμε στα υπόγεια" ή όχι;




Οι δυο σελίδες του αφιερώματος στο 1940 

στο βιβλίο γλώσσας της Ε΄ Δημοτικού,

(που υποχρεώνονται να διαβάζουν 

ακόμα και σήμερα σήμερα τα παιδιά μας)...






Και μερικές φωτογραφίες από το 1940, 

όταν ΔΕΝ κρυφτήκαμε στα υπόγεια, 

αλλά πήγαμε στο μέτωπο 

με το χαμόγελο στα χείλη...




              ~ Ανδρέας Σταλίδης


Τρίτη 20 Ιουνίου 2023

«Ὅλα τά εἶχα προβλέψει, τά εἶχα σκεφθεῖ, ὅλα ἐκτός ἀπό τήν τρέλλα τῶν Ἑλλήνων». |21 Ιουνίου 1913: Η μάχη του Κιλκίς

 

Πριν αναπαράγω το παρακάτω άρθρο για τη μάχη του Κιλκίς στις 21 Ιουνίου 1913 να πω δυο λέξεις για την εικόνα.
Ο στρατιώτης που κρατάει τη σημαία έχει πληγωθεί και πέφτει προς το έδαφος.
Όλοι οι στρατιώτες γύρω του, ετοιμάζονται να πάνε κοντά του για να του πάρουν τη σημαία και να την κρατήσουν όρθια.
Η σημαία πρέπει να φαίνεται όρθια από μακρυά στους άλλους στρατιώτες, ώστε να ανεβαίνει το ηθικό τους.
Αυτό απεικονίζει ο ζωγράφος.

Το άρθρο που ακολουθεί δεν είναι δικό μου...
Ανηρτημένο στις 21 Ιουνίου 2022.]



21 Ιουνίου 1913: Η μάχη του Κιλκίς
«Ὅλα τά εἶχα προβλέψει, τά εἶχα σκεφθεῖ, ὅλα ἐκτός ἀπό τήν τρέλλα τῶν Ἑλλήνων».
Εἶναι λόγια τοῦ Νικολάου Ἰβανώφ, ἀντιστρατήγου, διοικητῆ τῆς 2ης Βουλγαρικῆς Στρατιᾶς, μετά τήν ἥττα του στό Κιλκίς.

Χωρίς νά τό γνωρίζει ὁ Βούλγαρος στρατηγός ἐπαναλαμβάνει τά λόγια τοῦ θρυλικοῦ Γέρου τοῦ Μοριά, τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, πού ἔλεγε λίγα χρόνια μετά τήν ἁγιασμένη Ἐπανάσταση τοῦ ’21:
«Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς. Ἠμεῖς, ἄν δέν ἤμεθα τρελλοί, δέν ἐκάναμεν τήν ἐπανάστασιν, διατί ἠθέλαμεν συλλογισθῆ πρῶτον διά πολεμοφόδιαν, καβαλλαρία μας, πυροβολικό μας, πυροτοθῆκες μας, τά μαγαζιά μας, ἠθέλαμεν λογαριάσει τήν δύναμιν τῆν… ἐδικήν μας, τήν τούρκικη δύναμη. Τώρα ὅπου ἐνικήσαμεν, ὅπου ἐτελιώσαμεν μέ καλό τόν πόλεμό μας, μακαριζόμεθα, ἐπαινόμεθα. Ἄν δέν εὐτυχούσαμεν, ἠθέλαμεν τρώγει κατάρες ἀναθέματα…»
(«Ἅπαντα περί Κολοκοτρωναίων», ἐκ. «ΙΔΕΒ», σελ. 215)

Ναί, ἡ ἴδια «τρέλλα», ὁ ἡρωισμός, ἡ «νηφάλιος μέθη» τῶν Ἑλλήνων, φανερώθηκε καί στή Σαλαμίνα καί στήν Πόλη καί στό Μεσολλόγι καί στό ἔνδοξο ’40.
Ἡ ελληνική ἱστορία ἔχει μία ἰδιοτυπία, μοναδική ἴσως στήν οἰκουμένη.
Εἶναι ἱστορία ἀδιάλειπτων ἀγώνων γιά ἐπιβίωση.
Μῆλον τῆς ἔριδος οἱ γεωγραφικές ἑστίες του στή συμβολή δύο ἠπείρων, ἀντιμετωπίζουν εἰσβολές, ἐπιθέσεις, κατοχές καί φρικτές σκλαβιές, ἐρημώσεις κατά τήν διάρκεια ἀδιάκοπων ἐπεκτατικῶν ἐξορμήσεων ἀπό ὅλα τά σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα.
Ὅλοι τίς διεκδικοῦν, ὅλοι τίς ποδοπατοῦν μέ τά στίφη τους.
Ἀλέθεται ὁ Ἑλληνισμός, ἡ «Πονεμένη Ρωμηοσύνη» στίς μυλόπετρες τῆς ἱστορίας, ἀλλά «… ἰδού ζῶμεν».
Ή, ὅπως ὡραία τό διατύπωσε ὁ στρατηγός Μακρυγιάννης στά «ἀπομνημονεύματά» του:
«Ὅτι ἀρχή καί τέλος, παλαιόθεν καί ὡς τώρα, ὅλα τά θερία πολεμοῦν νά μᾶς φᾶνε καί δέν μποροῦνε· τρῶνε ἀπό μας καί μένει καί μαγιά…».

Ἀπό τήν ἴδια τήν μαγιά τῶν ἡρώων τοῦ ’21 ἦταν φτιαγμένοι καί οἱ μαχητές τῶν Βαλκανικῶν πολέμων, οἱ ὁποῖοι εἶναι συνέχεια τῆς μεγάλης Ἐπανάστασης.
Ἑκατό περίπου χρόνια μετά, τό Γένος, ἑδραζόμενο στήν λαϊκή ὁμοψυχία:
«Ἕλληνας ὁμοφρονέοντας… χαλαπούς εἶναι περιγίγνεσθαι», ὅταν ὁμονοοῦν οἱ Ἕλληνες εἶναι ἀνίκητοι διαλαλεῖ ὁ Ἡρόδοτος («Ἱστορία» ΙΧ, 2) χάρις καί στήν θυσία τῶν παλληκαριῶν τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα, διπλασιάζει τά φτερά του.

Οἱ Βαλκανικοί Πόλεμοι τοῦ 1912-13 εἶναι ἀπελευθερωτικοί πόλεμοι.
Καί ὁ στρατός μας ἐλευθέρωνε σκλάβους Ρωμηούς, οἱ ὁποῖοι γιά 500 καί πλέον χρόνια διατήρησαν ἄσβεστη τήν ἐθνική τούς συνείδηση, γιατί –αναμφίλεκτη ἀλήθεια αὐτό– κρατήθηκαν ἀπό «τό ἄμφιο» τῆς ἑλληνοσώτειρας Ἐκκλησίας μας.
Στίς 30 Αὐγούστου τοῦ 1907 ὁ λαός τῆς Δράμας ἀποχαιρετᾶ τόν ἐθνο-ιερομάρτυρα Ἐπίσκοπο Χρυσόστομο, πού ὅδευε γιά τόν τόπο τοῦ μαρτυρίου του, τήν αἱματοκυλισμένη Σμύρνη.
Λίγο πρίν τήν ἐπιβίβασή του στό τρένο, ὁ δημογέροντας Νίκας, προσφωνόντας τον, ὑψώνει τήν φωνή του, ὀρθώνει τήν λεβέντικη κορμοστασιά του, ἀτενίζει ἀγέρωχα τόν ποιμενάρχη καί τοῦ φωνάζει:
«Δέσποτα, μᾶς παρέλαβες λαγούς καί μᾶς ἔκαμες λιοντάρια. Μείνε ἥσυχος. Θά γίνει τό θέλημά σου.»
(Ν. Βασιλειάδη: «Γιά τήν Ἐλευθερία», σελ. 265)

Ἡ Ἐκκλησία στάθηκε ὁ Κυρηναῖος τοῦ Γένους σ’ ὅλη τήν πολυαίωνη σκλαβιά, αὐτή, μέ τούς ἀτρόμητους Μητροπολίτες της, ἦταν ἡ ψυχή τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα.
Ἄς τό θυμοῦνται αὐτό ὅσοι ἐκκλησιομάχοι κουνοῦν σήμερα τό δάχτυλο καί βυσσοδομοῦν κατά τῆς ἀμωμήτου πίστεώς μας.

Ἔλεγε μεταξύ ἄλλων ὁ μεγάλος λογοτέχνης μας Στρατής Μυριβήλης, σέ ὁμιλία του, τό 1953:
«Σάν ἔπεσε τό Βυζάντιο, ἡ Ἐκκλησία ἀντικατέστησε τόν τσακισμένο κρατικό ὀργανισμό σάν ὑποκατάστατος μηχανισμός τῆς ἐθνικῆς ἑνότητας.
Τά σύμβολα τῆς Αὐτοκρατορίας τά κράτησε ἡ Ἐκκλησία καί τά διατήρησε μέσα στούς μαύρους αἰῶνες τῆς σκλαβιᾶς.
Καί μέσα σ’ αὐτούς τούς φοβερούς αἰῶνες, αὐτή στάθηκε τό πνευματικό καί ἐθνικό κέντρο τῆς μαρτυρικῆς φυλῆς.
Ἐνάντια στούς ἀρχηγούς της ξέσπαγε κάθε ἐπίθεση τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τόσο ἀπό μέρους τῶν κατακτητῶν, ὅσον καί ἀπό μέρους τῶν Φράγκων.
Καί σωστά τόπανε, πώς σέ πολλές κρίσιμες ὧρες τό ράσο στάθηκε ἡ ἐθνική σημαία τῆς Ἑλλάδας στά χρόνια της σκλαβιᾶς.
Σ’ αὐτό τό διάστημα, ἑκατοντάδες χιλιάδες Ἕλληνες χάθηκαν γιά τό ἑλληνικό ἐθνικό σύνολο.
Ποιοί ἦταν αὐτοί;
Ἦταν ὅλοι ὅσοι μέ τή βία ἤ μέ τόν φόβο ἄφησαν τή θρησκεία τους.»

Συμπέρασμα ἀδιάσειστο:
«Ἄν ὑπάρχουμε σήμερα σάν ἑλληνική φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπό τό ἄμφιο τῆς Ἐκκλησίας μας ὅλα αὐτά τά χρόνια».

(Ὁ Μυριβήλης πολέμησε στούς Βαλκανικούς πολέμους καί τραυματίστηκε.
Ὅταν ὁ πατέρας του ἔμαθε στή Λέσβο τό νέο, ἀπό τή χαρά του κέρασε ὅλο τό χωριό.
«Ἄλλοι καιροί, ἄλλα ἤθη».
Τότε μεγαλουργοῦσαν οἱ καρδιές, τώρα μεγαλουργοῦν τά χρήματα, ὅπως ἔλεγε ὁ Κανάρης).

Ἔτσι φτάσαμε στούς Βαλκανικούς πολέμους καί στήν τριήμερη μάχη τοῦ Κιλκίς, στίς 19-21 Ἰουνίου τοῦ 1913 πού φέτος τιμοῦμε τά ἑκατόχρονα ἀπό τήν διεξαγωγή της.
Ἡ μάχη τοῦ Κιλκίς – Λαχανά, ἤ δίδυμη μάχη ὡς εἴθισται νά λέγεται, ἦταν ἡ πρώτη ἀποφασιστική σύγκρουση μεταξύ τῶν Ἑλλήνων καί τῶν Βουλγάρων κατά τόν Β’ Βαλκανικό Πόλεμο (Β’ ΒΠ) ὑπῆρξε ἡ πιό κρίσιμη καί ἡ πλέον φονική μάχη, ὄχι μόνο τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων, ἀλλά καί τῆς νεότερης ἐλλληνικῆς ἱστορίας.
Χάρις στήν νίκη τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ, ἡ Μακεδονία, ἡ Ἤπειρος, τά νησιά τοῦ Αἰγαίου, ἀκόμη καί ἡ Κρήτη καί ἡ Θράκη ἑνώθηκαν ὁριστικά μέ τό λυμφατικό τότε ἑλληνικό κράτος καί απετράπη ἡ προσπάθεια τῶν Βουλγάρων νά ὑλοποιήσουν το ὄνειρο τῆς «Μεγάλης Βουλγαρίας»
(Συνθήκη Ἁγίου Στεφάνου, 1878).

Ἔλεγε ὁ ἀθηναιογράφος λογοτέχνης Δημήτρης Καμπούρογλου:
«Ὅλα τά ἔθνη γιά νά προοδεύσουν πρέπει νά βαδίσουν ἐμπρός πλήν τοῦ ἑλληνικοῦ πού πρέπει νά στραφεῖ πίσω», ὄχι βέβαια ὡς στείρα προγονολατρία ἀλλά ὡς μελέτη τῶν τιμαλφῶν ἀξιῶν τοῦ Γένους, μέ σκοπό τήν παιδαγωγία κυρίως τῶν νέων.
Εἶναι γνωστό ὅτι ἡ σπουδή τῆς ἱστορίας ἐμφυσεῖ στό παιδί ἀγάπη γιά τήν πατρίδα, τοῦ προσφέρει πρότυπα ζωῆς, τοῦ γνωρίζει τά ἐλλατώματα καί τά προτερήματα τοῦ Γένους, ἐνεργεῖ, μ’ ἕναν λόγο, ἐντός του διαπλαστικά, ὡς κατ’ ἐξοχήν παράγοντας αὐτοσυνειδησίας.
Καί δή τί καλύτερο παράδειγμα φιλοπατρίας ἀπό τήν μάχη τοῦ Κιλκίς, τήν ὁποία ἐν συντομία θά ἐξιστορήσουμε, ἐπιμένοντας κυρίως στά βιώματα αὐτήκοων καί αὐτοπτῶν μαρτύρων.

Τό ἀθάνατο ἔπος...


|... όπως και ολόκληρο το άρθρο που έγραψε ο Δημήτρης Νατσιός (δάσκαλος - Κιλκίς), εδώ


~ Σχετικό άρθρο:

Ο διοικητής της ΙΙ Μεραρχίας Πεζικού 
Κωνσταντίνος Καλλάρης

Παρασκευή 3 Μαΐου 2019

* Όσο θράσος και να έχετε, όσο κόλλημα και να τραβάτε ...


Περιστατικό 1.
Διαγώνισμα στην πρώτη Λυκείου σε σχολείο στη Δράμα την Πέμπτη πριν τις διακοπές το Πάσχα
Ερώτηση: «όταν πάει κάποιος από την Αθήνα στη Βόρεια Μακεδονία, αυτό είναι εσωτερική ή εξωτερική μετανάστευση;»
Οι μαθητές απαντούν «εσωτερική».
Ο καθηγητής το διορθώνει: «λάθος! εξωτερική».

Περιστατικό 2. 

Επίσκεψη της Δευτέρας Δημοτικού σχολείου της Λάρισας στο ταχυδρομείο. Την ίδια ημέρα με το προηγούμενο.
Διάλογος υπαλλήλου με παιδιά
- Όταν στέλνετε γράμματα από εδώ, μπορούν να πάνε πολύ μακρυά!
- Αλήθεια; πόσο μακρυά;
- Στον βόρειο Πόλο!
- Ααα! και πού αλλού;
- Στη βόρεια Μακεδονία!
- (μούγκα και ψίθυροι: «τα Σκόπια εννοεί».

Περιστατικό 3. 

Βλέπουμε στην εικόνα σε τηλεπαιχνίδι στον Αντέννα με απάντηση
Βόρεια Μακεδονία.
 
Λοιπόν, ακούστε κάτι: όσο θράσος και να έχετε, όσο κόλλημα και να τραβάτε, όσο και να προσπαθήσετε να μας το φορέσετε με το ζόρι, εμείς κράτος με το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», δεν πρόκειται να δεχθούμε. Αυτό δεν είναι ούτε ακροδεξιό, ούτε εθνικιστικό, ούτε φασιστικό. Είναι η πραγματικότητα. Είναι η ιστορική πραγματικότητα.
Μακεδόνες είναι μόνο οι Έλληνες. Δύο ειδών Μακεδόνες δεν χωράνε. Σλάβος και Μακεδόνας είναι όροι ασύμβατοι. Όπως είναι Έλληνας και Ινδός.