Ιεράς Μητροπόλεως Θήρας
👉 Η "Θεραπευτική της Οικογένειας" ξεκινά τις συναντήσεις της στο νέο εκκλησιαστικό-ιεραποστολικό έτος (2025-2026) .
Μηνιαίες συναντήσεις ποιμαντικής του γάμου και της
οικογένειας, κατά τις οποίες καλεσμένοι επιστήμονες και κληρικοί θα αναπτύσσουν
θέματα σχετικά με την οικογένεια, την οικογενειακή πνευματική ζωή και επίκαιρα
θέματα.
Πρώτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε με ομιλητή τον π. Σπυρίδωνα
Σκουτή, κληρικό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, με θέμα "Πνευματική
διαχείριση της καθημερινότητας στην οικογένεια".
Μετά την εισήγηση ακολούθησε εποικοδομητικός διάλογος με το
κοινό προς οικοδομή και πνευματική επεξεργασία όσων διελέχθησαν στην εισήγηση
του π. Σπυρίδωνος...
(Κάντε εγγραφή στο κανάλι μας στο YouTube
από το παρακάτω link:
http://bit.ly/4mpJgRf)
Ήρθαν δύο κοπέλες στην εκκλησιά,
άκουσαν το Ευαγγέλιο και συγκλονίστηκαν.
Ήρθαν, λοιπόν σε μένα,
διηγείται ο Μακαριστός π. Γεράσιμος Φωκάς,
ήρθαν να εξομολογηθούν.
Ήταν πολύ μοντέρνα ντυμένες ή μάλλον έξαλλα ντυμένες.
Μπήκε η πρώτη και την ρώτησα αν έχει παιδιά.
Μου είπε ότι έχει δύο.
Την ρώτησα:
-“Τι δουλειά κάνει ο άντρας σου;”
Και μου απάντησε:
-“Δεν έχω άντρα.”
Θυμάστε τη Σαμαρείτιδα.
“Άνδρα ουκ έχω.”
Και ο Κύριος της είπε:
«Καλώς είπας ότι άνδρα ουκ έχω·
πέντε γαρ άνδρας έσχες,
και νυν ον έχεις ουκ έστι σου ...”
Την ρώτησα:
- “Μήπως σκοτώθηκε, ή απέθανε ο άντρας σου;”
Και μου απάντησε:
- “Όχι, το ένα παιδί το έκανα με έναν άντρα
και το άλλο με άλλο άντρα”.
Με συγκλόνισε αυτή η κοπέλα,
είχα μπροστά μου το Ευαγγέλιο!
- “Καλά, κόρη μου,
που δεν σκέφτηκες να κάνεις έκτρωση...”
της είπα.
Χωρίς σύζυγο, χωρίς στήριξη,
με δουλειά της νύκτας,
σε μια κοινωνία που δεν δέχεται εύκολα τις άγαμες μητέρες ...”
Μου λέει:
-“Δεσπότη μου,
ξέρεις τι σκέφτηκα τότε που ήρθαν τα παιδιά;
Αφού ο Θεός επέτρεψε να έλθουν,
να μην τα σκοτώσω,
γιατί έχω που έχω τόσες αμαρτίες,
και συνεχίζω να κάνω αμαρτίες
κάθε μέρα λόγω της δουλειάς μου,
τουλάχιστον,
αφού μου έστειλε ο Θεός αυτά τα δύο παιδιά,
να τα σώσω,
μήπως, εις ανταπόδοση ο Θεός,
επειδή έσωσα αυτά τα παιδιά,
σώσει κι εμένα”.
Όλα αυτά ο π. Γεράσιμος τα είχε σημειώσει
και μας τα διάβαζε κλαίγοντας ...
και κλαίγαμε και όλοι εμείς.
Μετά ακολούθησε η φίλη της,
επίσης μοντέρνα, έξαλλη κοπέλα...
- “Ξέρετε,” μου λέει,
“απόψε θα είναι η τελευταία νύχτα
που θα εργαστώ”. “
- Γιατί; ” την ρωτάω. “
- Θα παντρευτώ.
Και ο άντρας μου θέλει να σταματήσω.
Και είπα, αφού θα αλλάξω τρόπο ζωής,
θα πάω να εξομολογηθώ,
μήπως αλλάξω και την ψυχή μου.”
Της λέω:
- “ Έχεις και συ κανένα εξώγαμο παιδί,
όπως η φίλη σου;”
Μου λέει:
- “Έχω ένα στην κοιλιά μου, δυόμισυ μηνών”.
Της λέω:
- “Είναι αυτού που θα σε παντρευτεί ή άλλου;”
- “Είναι άλλου μου λέει ”.
- Καλά”, της λέω,
“γιατί δεν παίρνεις αυτόν
που είναι κι ο πατέρας του παιδιού σου;
Για να μην δημιουργηθούν αργότερα προβλήματα...”
- "Ούτε τον θέλω, ούτε με θέλει.
Αυτός που θα παντρευτώ είναι οικοδόμος
και θα παρουσιάσουμε στον κόσμο,
αν δεν είναι αμαρτία αυτό, Δεσπότη μου,
ότι είναι αυτός ο πατέρας του παιδιού.
Και θέλει να αναλάβει το μεγάλωμα του παιδιού,
κι αν τον δέχεστε κι εσείς,
να έρθει να εξομολογηθεί”.
-“Αν τον δέχομαι;
Πες του ότι τον παρακαλώ να έρθει να τον δω,
να πάρω την ευχή του.
Αφού είναι τέτοιος άνθρωπος
που θα αναλάβει τέτοιο πνευματικό βάρος,
να βγάλει μια κοπέλα από την αμαρτία
και να προστατεύσει ένα εξώγαμο παιδί,
να πάρω την ευχή του”!
Ο π. Γεράσιμος άφησε το κείμενο,
μας κοίταξε μετά και συνέχισε:
-“Βλέπουμε, λοιπόν, αδελφοί μου,
ότι η Χάρις του Θεού δίνεται πολλές φορές
εκεί που δεν το υπολογίζουμε,
η Χάρις του Θεού περιέρχεται
και πόλεις και χωριά και τα σπίτια μας
και τις ερημιές μας και τα μοναστήρια μας
και πολλές φορές και τα καταγώγια της αμαρτίας
και ενοικεί και σε ανθρώπους
που δεν υποψιαζόμαστε
ότι έχουν τέτοια αρετή και τέτοια αγιότητα”.
♰ Πατήρ Γεράσιμος Φωκάς
|εμείς από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή
Μετά την χειροτονία μου ήθελα να πάω στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ να λειτουργήσω.
Αυτοκίνητο δεν είχα και απευθύνθηκα σε ένα γνωστό ταξιτζή της περιοχής.
Μου διηγήθηκε λοιπὸν για τον π.Ιάκωβο (Τσαλίκη) το εξής:
- Μια μέρα πήγα στο Μοναστήρι με μια γυναίκα.
Κολλήσαμε στη λάσπη του δρόμου και ξεκινήσαμε με τα πόδια.
Μόλις φτάνουμε στους πρόποδες του λοφίσκου, βλέπω τον π.Ιάκωβο πάνω σε ένα μουλάρι να κατηφορίζει.
Πήγαινε να κοινωνήσει κάποιον στα Δαμιά.
Εμείς σε δέκα λεπτά φτάσαμε στο Μοναστήρι.
Βλέπουμε τον π.Ιάκωβο να βγαίνει από μέσα!
Τον ρώτησα:
- Καλά, βρε Γέροντα, πώς πήγες και γύρισες τόσο γρήγορα;
- Παιδί μου,αυτά είναι του Θεού πράγματα, είπε και έφυγε...
"Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης,όπως τον γνώρισα"
(Από το βιβλίο Μητροπολίτου Σιατίστης κυρού Παύλου)
Την ευχή τους να έχουμε!
(από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή)
| Παρεμπιπτόντως, μια υπέροχη είδηση (ένας ακόμα λόγος να πάμε για το καθιερωμένο μας προσκύνημα μέσα στο καλοκαίρι...), που αλιεύσαμε από την αδερφή μας, Σοφία Καλογήρου...
Μια ημέρα ιδιαίτερης πνευματικής σημασίας αποτέλεσε η τελετή αγιασμού της θεμελίωσης του νέου Ιερού Ναού του Αγίου Ιακώβου στην Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός σημαντικού έργου για ένα από τα μεγαλύτερα προσκυνήματα της Εύβοιας.
Η τελετή πραγματοποιήθηκε παρουσία εκπροσώπων της Εκκλησίας, της Αυτοδιοίκησης και πλήθους πιστών, οι οποίοι συμμετείχαν με κατάνυξη σε μια ξεχωριστή στιγμή για τη μοναστική κοινότητα και τους προσκυνητές του Αγίου Ιακώβου.
Μεταξύ των παρευρισκομένων ήταν ο δήμαρχος Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας Γιώργος Τσαπουρνιώτης ο οποίος χαρακτήρισε τη θεμελίωση του νέου ναού ως ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός για την περιοχή.
Παράλληλα, εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς την οικογένεια του κ. Χατζηιωάννου, η δωρεά της οποίας καθιστά δυνατή την υλοποίηση του έργου.
Στην τελετή παρευρέθηκε επίσης ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Λάζαρος Κυρίζογλου, ο οποίος διατηρεί στενούς δεσμούς με την Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ και τη βόρεια Εύβοια.
Η ανέγερση του νέου Ιερού Ναού αναμένεται να ενισχύσει ακόμη περισσότερο το σημαντικό προσκυνηματικό έργο της Μονής, η οποία αποτελεί σημείο αναφοράς για χιλιάδες πιστούς από κάθε γωνιά της Ελλάδας που επισκέπτονται τον τόπο για να προσκυνήσουν τον Όσιο Δαυίδ και τον Άγιο Ιάκωβο...
|το υπέροχο νέο από εδώ...
✔
Πρωτότυπο
:
Μιχάλης Χατζηγιάννης & Ελένη Τσαλιγοπούλου
♡ Δυο Ίσον
Ένα ♡
Θεολογική Εκδοχή από π. Αντώνιο Χρήστου
▶ Μουσική:
Μιχάλης Χατζηγιάννης
▶ Στίχοι: Ελεάνα
Βραχάλη
Σε είδα,
Σαν ένα όνειρο σε είδα,
Μες στο σκοτάδι ηλιαχτίδα,
Μέσα στο χάος μου ελπίδα.
Σε είδα,
Χανόμουν στο βαθύ σου βλέμμα,
Χανόμουν για να βρω εμένα,
Και ‘μοιάζαν όλα να ‘ναι ψέμα,
Όλα οικεία, μα και ξένα,
Εγώ με σένα, δυο ίσον ένα.
Σαν τατουάζ πάνω στο δέρμα,
Απ' την αρχή μαζί ως το τέρμα,
Κοίτα έναν έρωτα μεγάλο,
Και μην κοιτάζεις τίποτα άλλο,
Κοίτα που πάντα η καρδιά,
'Ένα για πάντα θα ζητάει στο πουθενά.
Από την πρώτη μας στιγμή,
'Ήθελα να με θες πολύ,
Να σβήσει ο κόσμος, Κι ένας νέος να γεννηθεί.
Από την πρώτη μας φορά, 'Ήθελα αυτή η αγκαλιά,
Να γίνει βράχος για να νιώθω σιγουριά,
Εγώ με σένα, δυο ίσον ένα πια.
Σε είδα,
Μεσ' το κενό που καίει, σε είδα,
Η κάθε λέξη σου λεπίδα,
Χαράζει μια νέα πατρίδα,
Εγώ με σένα, δυο ίσον ένα,
Δυο ίσον ένα πια, δυο ίσον ένα πια.
Γονείς που κατακυριαρχούν επί των τέκνων τους είναι συνήθως οι ίδιοι θύματα συμπλέγματος κατωτερότητος...
π.Συμεών Κραγιόπουλος
|εμείς από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή
~ "αμφ." ΥΓ:
Απομακρύνονται και, όχι σπάνια πλέον, χάνονται ψυχές εφήβων για τα καπρίτσια και τις αγκυλώσεις των γονιών τους.
Ας αναρωτηθούμε:
Τελικά, θέλουμε τα παιδιά μας ή την ιδεατή εικόνα που έχουμε φτιάξει στο μυαλό μας γι΄αυτά;
(τα σκίτσα από τη συλλογή #YanniskourkArt )
"Κρὰτα τὴν πὶστη σου, ἀκὸμη κι ἂν σοῦ στοιχὶσει τὴ ζωὴ, κι ἐγὼ θὰ σοῦ δὼσω γιὰ στεφὰνι τῆς νὶκης, τὴν αἰὼνια ζωὴ."
~ Ἀποκάλυψις Ἰωάννου
(Κεφ. Β' 10)
|το κείμενο από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή
....Κι αν έλθουν έτσι τα γεγονότα που δεν τα λογάριασες, μην πεις πως άλλως πως τα λογάριαζα και διαφορετικά μου ήλθαν.
Εκείνος τα έκαμε έτσι για το συμφέρον σου και να το δέχεσαι.
Πόσες δοκιμασίες μας στέλνει ο Θεός προς το συμφέρον μας!
Η δοκιμασία είναι επίσκεψη του Θεού.
Γι’ αυτό όταν έρχεται να λέμε του Θεού:
«Μείνε μαζί μας.
Μείνε τούτη τη βδομάδα».
Αντί αυτού όμως εμείς τον διώχνουμε, όπως οι Γαδαρηνοί του Ευαγγελίου και έτσι δεν καταλαβαίνουμε πως ενεργεί ο Θεός ούτε συνεργαζόμαστε μαζί του...
Όσιος Γέρων Παναής της Λύσης
|εμείς από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή
«Δέν ἔχεις ικανότητα πρόγνωσης, ὥστε νά γνωρίζεις τά ὅσα έπιφυλάσσονται κατά τήν Κρίση.
Μήν καταδικάζεις, λοιπόν, τούς συνανθρώπους σου πρίν ἀπό αὐτήν διότι δέν εἶσαι σύ ὁ καρδιογνώστης.
Εἶσαι καί σύ ἄνθρωπος καί περιμένεις νά ὁδηγηθεῖς κι εσύ στό φοβερό βῆμα τοῦ Χριστοῦ γιά νά ἀκούσεις τήν ἀπόφαση.
Μήν αρπάζεις, λοιπόν, ἐκ τῶν προτέρων τήν κρίση τοῦ Θεοῦ, ἀλλά μᾶλλον νά παρακινεῖς σε μετάνοια καί ὄχι στήν άπογοήτευση αὐτούς πού ἁμαρτάνουν».
Ἁγίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου
|εμείς από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή
Γίνε κουφός, μουγγός, τυφλός και αναίσθητος προς όλα τα πράγματα της ζωής αυτής.
Αυτός είναι ο καλύτερος δρόμος προς την σωτηρία σου.
Διότι είναι αδύνατον να σωθεί κανείς, αν δεν αποσπάσει το νου του από την ματαιότητα και κάθε μέριμνα και δεν τον συγκεντρώσει σε ένα μοναδικό σκοπό:
Την εν Χριστώ σωτηρία.
Γιατί ο νους είναι απλός:
Είτε παραδίδεται ολοκληρωτικά στον Χριστό, είτε παραδίδεται στις μάταιες μέριμνες.
Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ
|εμείς από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή
✔ “Πλούσιος δεν είναι αυτός
που έχει ανάγκη από πολλά χρήματα
και τον περιτριγυρίζουν πολλά αγαθά,
αλλά εκείνος που δεν έχει ανάγκη από τίποτα.
Πλούσιος είναι εκείνος,
που δεν θέλει να γίνει πλούσιος.
Πλούσιο τον άνθρωπο δεν τον κάνουν
το χρυσάφι και τα φορέματα,
αλλά τον κάνει η ελεημοσύνη.”
~ Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
|εμείς από τον εκ των "συν αυτώ", π.Σπυρίδωνα Σκουτή
Ο παπα Νικόλας ο Πλανάς φέτος, περισσότερο παρά ποτέ ίσως, μας λείπει ως φυσική παρουσία ή κατά μία άλλη έννοια είναι παρών περισσότερο από κάθε άλλη φορά καθώς οι αναγκεμένοι άνθρωποι ήταν αυτοί για τους οποίους είχε αξόδευτα αποθέματα αγάπης και μέριμνας.
Στη συνέχεια θα.... τον φέρουμε λίγο πιο κοντά μας ή θα πάμε εμείς δίπλα του να στριμωχτούμε στην ασφάλεια του τριμμένου του ράσου, δημοσιεύοντας παλαιά και νέα μας κείμενα για κείνον.
Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών και για όλον τον τον κόσμο.
«Προ πάντων το παιδί θέλει κοντά του
έναν άνθρωπο πολλής
και
θερμής προσευχής.
Η προσευχή κάνει θαύματα.
Δεν πρέπει η μητέρα να αρκείται
στο αισθητό χάδι στο παιδί της,
αλλά να ασκείται
στο πνευματικό χάδι της προσευχής.
Όταν πάει να το χαϊδέψει χωρίς προσευχή,
το παιδί κάνει έτσι
(απλώνει βίαια τα χέρια
και απωθεί τη μητέρα).
Όταν όμως χωρίς να το χαϊδέψει,
κάνει μυστικά για το παιδί της θερμή προσευχή,
τότε αυτό αισθάνεται στην ψυχή του ένα ανεξήγητο,
για κείνο, πνευματικό χάδι,
που το ελκύει προς τη μητέρα του.
Η μητέρα στην προσευχή της για το παιδί
πρέπει να λιώνει σαν
τη λαμπάδα.
Να προσεύχεται σιωπηλά
και με τα χέρια ψηλά προς το Χριστό,
ν' αγκαλιάζει μυστικά το παιδί της...»
✨ Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
|εμείς από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή
