✨ "Η αμαρτία της εποχής μας έγινε μόδα..." |Από τον κήπο του Γέροντα Παϊσίου π.Εφραίμ Παναούσης 1

|Μια τεράστια παρηγοριά ήταν αυτή η σειρά ομιλιών που έκανε ο π.Εφραίμ Παναούσης στο Παγκράτι...

Τότε που όλοι λέγαμε τον Παππού Άγιο, πλην όμως η Εκκλησία μας δεν τον είχε ακόμη αγιοκατατάξει...

Ο π.Εφραίμ είχε καταφέρει τότε να μας περάσει το γνήσιο πνεύμα του Αγίου, μέσα από τα βιβλία της Σουρωτής, υπό το πρίσμα της καθημερινότητάς μας...

Υπέροχες!

Και σήμερα με όλα αυτά που ζούμε τις Παρασκευές, ακόμα πιο κατανοητές απ΄όλους μας...

Ξεκινάμε με την πρώτη;

"Η αμαρτία της εποχής μας έγινε μόδα..."

(βάλ΄το από την αρχή...)

* Κάθε Σάββατο παρέα με κρατούμενους τοξικομανείς ...

Ο π. Εφραίμ Παναούσης, ιερομόναχος στην Ιερά Μονή της Παναγίας Χρυσοπηγής στο Καπανδρίτι, μιλά για την συμπαράσταση που προσφέρουν εθελοντές προσκυνητές στο Ειδικό Κατάστημα Νέων

Ο Χριστός έχει τοποθετήσει τους φυλακισμένους στο ευαγγέλιο της κρίσεως και μας λέει τελεσίδικα ότι δεν θα σωθούμε αν δεν τους συναντήσουμε. Αυτοί οι κοντινοί μας άνθρωποι, που ενώ μοιραζόμαστε την ίδια πατρίδα, βρίσκονται στην εξορία του κελιού τους, θα μπορούσαν να είναι τα δικά μας παιδιά. Πόσοι όμως έχουν την επιθυμία να συναντηθούν μαζί τους; Από το Μοναστήρι της Παναγίας της Χρυσοπηγής υπάρχει μία ομάδα 20 περίπου ανθρώπων, με την ονομασία «Από καρδιάς» επισκέπτονται κάθε Σάββατο το Κέντρο κράτησης νέων τοξικομανών στον Ελαιώνα Θηβών.

Ο πατήρ Εφραίμ Παναούσης, ιερομόναχος από την ιερά μονή Παναγίας Χρυσοπηγής στο Καπανδρίτι θα μας μιλήσει για την συμπαράσταση που δίνεται από ομάδα πιστών προσκυνητών και φίλων της μονής.

Όταν του θέσαμε το ζήτημα της ιεραποστολής για τους ανθρώπους που ζουν πίσω από κάγκελα, μαχόμενοι σ’ έναν πόλεμο ώστε να επιβιώσουν μακριά από την πανάκριβη γι’ αυτούς πολυτέλεια της ελευθερίας, μας απάντησε:

«Πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά τη φράση του αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ. Αναστασίου ο οποίος λέει «εκκλησία χωρίς ιεραποστολή είναι εκκλησία χωρίς αποστολή». Ιεραποστολή είτε σε αυτούς που είναι μακριά γεωγραφικά, είτε σε αυτούς που είναι μακριά κι ας βρίσκονται στη διπλανή μας πόρτα. Είναι άνθρωποι που ίσως η καχυποψία απέναντί μας, τους κρατάει μακριά και σκοπός μας είναι να την νικήσουμε, να τους προσεγγίσουμε σαν αδερφούς μας, να τους βρούμε και να τους καλέσουμε στο κοινό τραπέζι της προσευχής και της λατρείας.

Στις κατηγορίες που αναφέρονται στο ευαγγέλιο της κρίσης ο πεινασμένος, ο διψασμένος, ο ασθενής, ο φυλακισμένος, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται σε δύσκολη θέση είναι αυτοί που θα κρίνουν ολόκληρη την ποσότητα και την ποιότητα της αγάπης μας.

Το ευαγγέλιο είναι ξεκάθαρο λέει αν κάνετε αυτά, τότε θα απολαύσετε τον παράδεισο και αν δεν τα κάνετε δεν θα απολαύσετε τον παράδεισο, γιατί ό,τι κάνετε σε αυτούς τους ελάχιστους (οι ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που όταν φύγουν από αυτόν τον κόσμο δε θα ασχοληθεί κανείς μαζί τους) είναι σα να τα κάνετε σ ΄Εμένα. Είναι σημαντικό ότι οι κατηγορίες οι υπόλοιπες η πείνα, η δίψα, η ασθένεια είναι καταστάσεις για τις οποίες συνήθως δεν ευθύνεται ο άνθρωπος. Η φυλακή όμως είναι κατάσταση στην οποία μπαίνοντας κάποιος φέρει ευθύνη. Υπάρχουν και οι άδικα φυλακισμένοι βέβαια, όπως κι ο Χριστός άδικα καταδικάστηκε, αλλά υπάρχουν και οι περιπτώσεις που η δικαιοσύνη τιμωρεί τα σφάλματα των ανθρώπων. Έγιναν σφάλματα, που τα βάζει σε δεύτερη μοίρα το ευαγγέλιο και σου τονίζει ότι “ δεν μπορείς να μπεις στην διαδικασία να κρίνεις αυτόν που έκανε το αδίκημα, αλλά να βρεθείς δίπλα του προκειμένου να σταθεί στα πόδια του και να οδηγηθεί στον δρόμο του Θεού”. Τα υπόλοιπα ήταν ατυχείς επιλογές από τους ανθρώπους, και σε αυτές τις επιλογές έχει μια ιδιαίτερη συμπόνια ο Θεός και λέει “ήμουν φυλακισμένος” γιατί αισθάνεται αυτήν την συγκλονιστική έννοια της φυλακής.»

Τι σημαίνει όμως πρακτικά να συναντηθεί ο χριστιανός με τον -βασανισμένο από λάθος επιλογές ζωής- φυλακισμένο; Ο π. Εφραίμ μάς παρουσιάζει τον τρόπο προσέγγισης της συντροφιάς των εθελοντών που είναι μαζί του.

«Εδώ και 3 χρόνια, έχουμε δημιουργήσει μια ομάδα και πηγαίνουμε κάθε Σάββατο από τις 11 μέχρι τη 1 στους κρατούμενους τοξικομανείς στον Ελαιώνα Θηβών. Σε αυτήν την κοινότητα που έχει περίπου 50 κρατουμένους υπάρχει ένα πρότυπο, “στεγνό” πρόγραμμα όπου οι άνθρωποι δίνουν την μάχη τους με την ποινή σε ένα περιβάλλον που δεν μοιάζει με φυλακή. Αυτή είναι η αποτοξίνωσή τους. Έχουν δηλαδή την δυνατότητα να εργάζονται, και συχνά να βρίσκονται έξω στην φύση. Δεν βλέπεις μια εικόνα φυλακής με υπόγεια ή ζοφερές απομονώσεις. Εκεί λοιπόν πηγαίνουμε και δουλεύουμε μαζί με αυτά τα παιδιά. Φτιάχνουμε κατασκευές που τις διαθέτουμε σε δικά τους παζάρια για λογαριασμό της κοινότητας των κρατουμένων.

Όλα τα χρήματα συγκεντρώνονται στο κοινό ταμείο της κοινότητας. Τα παιδιά αυτά δραστηριοποιούνται με τις κατασκευές. Κάνουμε δύο ώρες παρέα. Κάποιο Σάββατο μιλούσαμε με ένα παιδί, το οποίο μας είπε με ειλικρίνεια ότι “είσαστε ο έξω κόσμος για εμάς”.

Κάθε φορά πηγαίνουμε από 5 άτομα και πιστέψτε με πέφτουν και σε εμάς πολλά τείχη. Όλον αυτόν τον κόσμο που κουβαλάμε, αλλά και την βαρύτητα των λέξεων που κουβαλάμε μέσα μας, όπως ο “πρεζάκιας”, ο “χασικλής”, το “περιθώριο” κλπ. Σας πληροφορώ είναι πολύ αξιόλογα άτομα και μοναδικά. Γνωρίζουμε άλλωστε ότι αυτοί που μπλέκουν με τις ουσίες είναι τα πολύ ευαίσθητα παιδιά. Με την ευκαιρία θέλω να κάνω μια μικρή υπενθύμιση στους γονείς: χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην διαχείριση των ευαίσθητων παιδιών μας. Πρέπει να το συζητάμε, να το αντιμετωπίζουμε, να ζητάμε βοήθεια. Με αυτά τα παιδιά προσπαθούμε κι εμείς να βρούμε τον εαυτό μας. Σαν ιερείς και σαν άνθρωποι γενικότερα της εκκλησίας έχουμε μία τάση να ζούμε στον “κόσμο μας”, δεν έχουμε πρόσβαση σε αυτούς του “άλλου κόσμου”».

Αναρωτιόμαστε αν οι εθελοντές της εντολής του Χριστού για τους φυλακισμένους, καταφέρνουν να δουν ή να μαντέψουν την αλλαγή που συντελείται μέσα στη ψυχή των ευαίσθητων και υπό κράτηση παιδιών… Ο π. Εφραίμ, ο άνθρωπος που ηγείται της προσπάθειας, μας απαντά:

«Υπάρχουν παιδιά που έχουν κάνει ένα άλμα. Συνήθως εκτίουν ποινές που με κάποιον τρόπο συνδέονται με τις ουσίες ή το αλκοόλ Από την παιδική ηλικία ξαφνικά βρεθήκαν στα 25. Έχει χαθεί το ενδιάμεσο. Υπάρχει ένα κενό που το έχει καταλάβει η ουσία και η παραβατικότητα. Γι’ αυτό και πολλά παιδιά μάς εξομολογούνται αναμνήσεις για την παιδική τους ηλικία. Όμως γίνεται αλλαγή. Πχ. την Μεγάλη Παρασκευή βρεθήκαμε να κάνουμε την ακολουθία του Επιταφίου (τον είχαν στολίσει οι κρατούμενοι με δεντρολίβανα) και οι κρατούμενοι ζητούσαν να περάσουν από κάτω, μια πράξη που την κάναμε όλοι από μικροί. Ήταν μια πράξη που τους γυρνούσε πίσω. Το πιο συγκινητικό ήταν όμως το Μεγάλο Σάββατο που είχαν μαζευτεί όλοι στη εκκλησία κρατώντας τα κεριά τους και ψάλλοντας το Χριστός Ανέστη.

Την πρωτοχρονιά που κόβαμε την βασιλόπιτα τους είπα να κάνουν μια ευχή και ένα παιδί λέει “πάτερ παρακάλα τον Θεό την φετινή χρονιά να αρχίσουμε να ζούμε γιατί τώρα απλά υπάρχουμε”.
Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν ζήσει ακραίες καταστάσεις δεν κρύβονται, μπορούν να σου πουν όλα τα πράγματα με το όνομά τους. Ακριβώς επειδή έχουν ζήσει την τραγωδία αυτών των καταστάσεων και επειδή έχoυν εκτεθεί στα μάτια όλων, ο δρόμος για την μετάνοια και την ταπείνωση είναι πιο γρήγορος για αυτούς».

Απευθύνουμε στον π. Εφραίμ την άποψη ότι οι φυλακισμένοι αργούν να εμπιστευτούν και θα συμφωνήσει μαζί μας:

«Έχουν την ίδια καχυποψία για εμάς όσο έχουμε κι εμείς για αυτούς. Ένα μότο της ομάδας μας είναι ότι δε θέλουμε ποτέ να μάθουμε τι έχει κάνει ο καθένας τους.

Αν μπαίνεις έτσι και βλέπεις μία λευκή κόλλα μπροστά σου, ξεκινάς από την αρχή. Διαφορετικά η προκατάληψη σου κλείνει το στόμα και την καρδιά κι έτσι πολλές φορές δεν μπορείς να επικοινωνήσεις με τους άλλους ανθρώπους.

Πάραυτα ναι, τελικά μας εμπιστεύονται. Και θα μας μιλήσουν τρυφερά και εξομολογητικά. Ζητάνε κομποσχοίνια, σταυρούς για τον λαιμό, μας λένε τους φόβους τους».

Έχουμε την τάση, όσοι ακούμε αυτές τις πονεμένες ιστορίες να ρίχνουμε ευθύνη είτε στην οικογένεια, είτε στον χαρακτήρα, είτε στις συνθήκες της κονωνίας. Ο π. Εφραίμ θ’ απαντήσει διεισδυτικά:

«Δεν μπορούμε να μοιράζουμε δίκιο από δω κι από εκεί. Όλοι έχουν από λίγο.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν κανένα επισκεπτήριο, οπότε είναι και θέμα απόρριψης. Η οικογένειά τους δεν υπάρχει ή αν υπάρχει είναι μακριά. Συχνά η οικογένεια έχει κουραστεί και απογοητευτεί. Για να πει κάποιος ότι έχει ξεπεράσει τα ναρκωτικά πρέπει να έχουν περάσει 20 χρόνια. Εδώ έχουμε να κάνουμε με πραγματικούς αντιπάλους, όχι με ονειρικούς. Η εργασιοθεραπεία τα βοηθάει πολύ αυτά τα παιδιά και μια γνήσια πνευματική στήριξη. Τους λες ότι πρέπει να έχουν την ευλογία του κόπου. Τα πράγματα που κάνουμε, οι κατασκευές ενισχύουν με τα έσοδα την κοινότητα. Πολλοί από αυτούς είναι η πρώτη φορά που έρχονται αντιμέτωποι με τον κόπο. Είναι σαν να μπαίνουν σε διαδικασία πνευματικής γέννησης».

Όπως και να έχει η εξάρτηση είναι μια πολύπλοκη όσο και καταστροφική πραγματικότητα. Επιχειρείται μια δίκαιη προσέγγιση από τον συνομιλητή μας:

«Η εξάρτηση είναι ένα καταφύγιο. Ο άνθρωπος δεν δέχεται ότι και ο υπόλοιπος κόσμος έχει προβλήματα, και δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Και οι εξαρτήσεις είναι εκεί. Ο καθένας διαλέγει την δική του. Οι ανασφάλειες των ανθρώπων, οι φόβοι, τα ανύπαρκτα ή αρρωστημένα οικογενειακά περιβάλλοντα, το ανικανοποίητο. Μία φορά ρώτησα ένα παιδί πώς έφτασε μέχρι εδώ αφού τα είχε όλα. “Για αυτό” μου απάντησε.

Αυτό που μπορούμε εμείς να κάνουμε είναι να στεκόμαστε δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους και στους γονείς τους και στην επανένταξή τους στην κοινωνία».

Αναρωτιόμαστε αν το κοινωνικό ή οικονομικό περιβάλλον προδικάζει την πορεία των παιδιών που κατέληξαν στις εξαρτήσεις και την φυλακή. Στο ερώτημα αν προέρχονται από συγκεκριμένα κοινωνικά στρώματα οι άνθρωποι της κοινότητας που βοηθούν, παίρνουμε την απάντηση:

«Από όλα. Και ψάχνουμε να βρούμε μια κλωστή που συνδέει τα γεγονότα μεταξύ τους αλλά αυτό που ισχύει για τον έναν δεν ισχύει και για τον άλλον. Μπαίνουν σε μια διαδικασία να ζητήσουν κάτι περισσότερο γιατί αυτό που ζουν δεν τους φτάνει».

Πώς όμως προσλαμβάνουν τα φυλακισμένα και από τις εξαρτήσεις παιδιά την αγάπη που τους δείχνει ένας εθελοντής;

«Θέλει χρόνο να το συνειδητοποιήσουν. Είναι παράξενο στην αρχή για αυτούς να βλέπουν ότι κάποιος ασχολείται μαζί τους, παίζει, διασκεδάζει. Η καχυποψία θέλει χρόνο να νικηθεί. Θέλει να είσαι συνεπής για να σε σέβονται. Είναι σημαντικό να βλέπουν ότι η ομάδα είναι εκεί κάθε Σάββατο βρέξει χιονίσει, για να της έχουν εμπιστοσύνη.

Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνονται στο σύνολο όλα αυτά που θέλουμε να τους περάσουμε αλλά το σημαντικό είναι να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε και ό,τι είναι στο χέρι μας. Γιατί αν το συνδέσουμε με αυτό που εισπράττουμε εμείς από τους άλλους πολλές φορές μπορεί να απογοητευτούμε, ενώ αν το αποσυνδέσουμε και πούμε ότι το κάνουμε επειδή πρέπει και το θέλει ο Θεός, τότε αναπαυόμαστε ό,τι αντίδραση και να έχει ο άλλος».

***

Ευχαριστήσαμε τον πατέρα Εφραίμ Παναούση για όσα μας έμαθε αλλά και για την αφορμή να σκεφτούμε πως αρκετές από τις επιθυμίες μας σε αυτή την ζωή δεν εκπληρώνονται και γι’ αυτό πονάμε. Τότε μπερδευόμαστε και μπορεί κάποιοι από μας, κάποια από τα παιδιά μας, να καταφύγουμε σε άλλο σύμπαν, ουσιών ή άλλων εξαρτήσεων. Όταν όμως ένας αδελφός με αγάπη μάς δείξει το μπέρδεμα και καταλάβουμε ότι η επιθυμία μας εν τέλει είναι η σχέση μας με τον Θεό, τότε ίσως παραδεχτούμε ότι πονούσαμε για τις λάθος επιθυμίες. Και έτσι μπορεί στην αρχή μπουσουλώντας κι έπειτα όρθιοι να δεχτούμε να πονέσουμε μόνο για τον Ένα. Τότε θα λυτρωθούμε.

___________

Σοφία Χατζή

δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

"Χίλιες φορές Του ορκιζόμαστε πως εμείς δεν θα Τον προδώσουμε και εμείς σε μια νύχτα τον αρνιόμαστε τρεις..." π. Εφραίμ Παναούσης

Πέφτουμε συνεχώς .

Χιλιάδες φορές.

Χίλιες φορές Του ορκιζόμαστε πως εμείς δεν θα τον προδώσουμε και εμείς σε μια νύχτα τον αρνιόμαστε τρεις.

Και ξανά πάλι.

Κι όλο αυτό αδρανοποιεί τα αντανακλαστικά μας και μας πείθει πως δεν το μπορούμε και μένουμε εκτεθειμένοι και μόνοι.

Και τότε η απελπισία είναι κοντά και ζητάει να μας καταπιεί.

Μας πείθει πως είναι θράσος να ξαναχτυπήσεις την πόρτα του ελέους του Θεού.

Πως αλήθεια, μας λέει, τόλμησες να το σκεφτείς;

Εσύ, ειδικά εσύ δεν μπορείς να ξαναζητήσεις τη συγνώμη Του.

Ό,τι και να πάθεις θα το αξίζεις .


Έρχεται λοιπόν εκείνος ο λογισμός της απελπισίας και της αδιαχείριστης ενοχής και σε κυριεύει.

Και να σου πω κάτι.

Άκουσα έναν παππούλη Αγιορείτη να λέει, άλλο η μετάνοια άλλο η ενοχή.

Η Μετάνοια είναι μία απόφαση.

Η ενοχή είναι κάτι στάσιμο,

που αν δεν μεταβληθεί σε μετάνοια θα σε πνίξει...

π. Εφραίμ Παναούσης

(Επιμέλεια του συνεργάτη μας Φώτη, εκ των "συν αυτώ"...)

Απλός,προσιτός,γνήσιος,με πολύ μεγάλη ευχέρεια του λόγου... π. Εφραίμ Παναούσης.-

"ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΕΝΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ...- π Εφραίμ Παναούσης(!!!)

                     https://www.youtube.com/watch?v=e0ZOnxAe_zo





    Δείτε και αυτήν την καταπληκτική σειρά ομιλιών!
                                         (Κάπου θα...σας βρείτε μέσα!)

Από Τον Κήπο Του Γέροντα Παϊσίου (Σειρά ομιλιών)

 http://sinevohia.gr/index.php?topic=1095.0

" Η παρουσία του Χριστού στη ζωή μας" |π. Εφραίμ Παναούσης

ΕΟΡΤΙΑ 2023 π. Εφραίμ Παναούσης Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής Καπανδριτίου Αττικής

☆ Ένας Άγγελος που τον έλεγαν Μαρία ...

 |γράφει ο αδερφός της Μαρίας, π.Εφραίμ Παναούσης...

 

  "Έφυγε σήμερα ανήμερα του Αγίου Πνεύματος η κατά σάρκα αδελφή μου για εκεί που πάντα ήταν...

Τον Παράδεισο 65 χρόνια σήκωσε το σταυρό σαν παιδί ΑΜΕΑ.

Μέσα από τη δοκιμασία της γνωρίσαμε το Θεό σαν οικογένεια. 

Σήμερα της έκλεισα τα ματάκια για να ανοίξουν εκεί που πόνος δεν υπάρχει...

Έδινε μόνο ευχές.

Καλόν Παράδεισο μεγάλη μου αδελφή.

Να, για τούτες τις ψυχούλες λέει και ο Μητροπολίτης Μεσογαίας:

"Δεν σου πάει το 'Θεός σχωρέστην' αλλά 'πρέσβευε υπέρ ημών'...

Αύριο στις 5.00μ.μ. στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής θα τελεσθεί η εξόδιος ακολουθία.

 Προσευχηθείτε και κάντε κανα καλό στη μνήμη της...

   |π.Εφραίμ Παναούσης 

(Η προγραμματισμένη Νυχτερινή Θεία Λειτουργία δεν θα τελεσθεί).

[Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, 9 Ιουνίου 2025]

   

 πηγή

(μας έστειλε ο Θανάσης, εκ των "συν αυτώ...")

"Εμπειρίες από την διάδοση του μηνύματος Ευαγγελίου στην Ουγκάντα... |π. Εφραίμ Παναούσης

Αδελφοί εν Χριστώ αγαπητοί,

Το Σάββατο 4 Mαρτίου 2023, επ' ευκαιρία της εβδομάδας εξωτερικής Ιεραποστολής, πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νείλου Μυροβλύτου Πειραιώς, εσπερινή ομιλία με τίτλο: 

"  Εμπειρίες από την διάδοση του μηνύματος του Ευαγγελίου στην Ουγκάντα " από τον  Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Εφραίμ Παναούση, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής . 

Ο π. Εφραίμ αναφέρθηκε εν συντομία στις  ιεραποστολικές προσπάθειες για την διάδοση του Ευαγγελίου στην Ουγκάντα.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την στήριξη στο νεανικό έργο της ενορίας μας και σας ευχόμαστε ολόψυχα η Παναγία και ο Άγιος Νείλος, να σας σκεπάζουν και να σας καθοδηγούν στο έργο ευαγγελισμού που επιτελείτε στον χώρο του διαδικτύου. Καλό Μεγαλοβδόμαδο και Καλή Ανάσταση!

εκ του Ιερού Ναού.

~ Θεία Λειτουργία, Πίστη, Απλότητα |Είμαστε έτοιμοι για αύριο; Νομίζουμε...

Δες και άκουσε τον π. Εφραίμ Παναούση...

Την Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2019, στην αυλή του Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη, στην Ακρόπολη της Αθήνας, πραγματοποιήθηκε ομιλία με προσκεκλημένο ομιλητή τον Αρχιμ. Εφραίμ Παναούση της Ι.Μ. Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής, σχετικά με θέματα που αφορούν τη Θεία Λειτουργία, την πίστη και την απλότητα.

Επίσης έγινε αναφορά στην Ιεραποστολή στην Ουγκάντα που ξεκίνησε το 2012

η ομάδα "Από καρδιάς" της Ι.Μ. Παναγίας Χρυσοπηγής. Η ομιλία και η συζήτηση που ακολούθησε, συντονίστηκε και φιλοξενείται στο κανάλι στο YouTube "Στην απέναντι όχθη" που επιμελείται ο π. Αναστάσιος Σανιδάς. Τοποθεσία: Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη Ομιλία: "Θεία Λειτουργία, Πίστη, Απλότητα" Ομιλητής: π. Εφραίμ Παναούσης Συντονισμός: π. Αναστάσιος Σανιδάς Ηχοληψία, φωτογραφίες, μετά-επιμέλεια: Κωστής-Φοίβος Γιαννόπουλος Κανάλι: "Στην απέναντι όχθη"

( εμείς από τον Vasileios Dimitriadis)

* Ο Νότης, το "μαύρο προβατάκι", που έσωσε ο Χριστός μέσα από την αρρώστεια του! Ένα συγκλονιστικό γεγονός... |Διηγείται ο "παθών", π.Εφραίμ Παναούσης

~ Πριν χρόνια...

Να φτάνεις στον προορισμό σου

και να σε περιμένουν ένα τεταρτάκι,

μέχρι να τελειώσει στην "Πειραϊκή" 

αυτό το απίθανο περιστατικό 

ο π.Εφραίμ ο Παναούσης,

για να βγεις από το αυτοκινητάκι σου...

Πρώτη φορά που μας (ξανα)συμβαίνει...

Άκου το τώρα που το βρήκαμε 

και ίσως να μας δικαιολογήσεις...

|"αμφ."

για το δεύτερο (και συγκλονιστικότερο) μέρος της ιστορίας του Παναγιώτη, κάνε κλικ παρακάτω:

"Η παρουσία του Χριστού στη ζωή μας..." |π. Εφραίμ Παναούσης

Εσπερινό κήρυγμα στον Ιερό Ναό Αγίου Νείλου Μυροβλύτου Πειραιώς, το Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2022 από τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Εφραίμ Παναούση, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής.

Έστω λίγο, έστω κάτι ...

 Κείμενο: π. Εφραίμ Παναούσης

ΥΓ.

Είχαμε εδώ και καιρό προγραμματίσει να αναρτηθεί η κάρτα αυτές τις μέρες.

Συνέπεσε χρονικά με την ομόφωνη εκλογή του π. Εφραίμ ως ηγουμένου στην Ι. Μ. Παναγίας Χρυσοπηγής.
Ενώνουμε τις προσευχές μας με εκείνες των αδελφών της μοναστικής αδελφότητας και αναφωνούμε "Άξιος" !

* Του καλού λόγου η δύναμη (π. Εφραίμ Παναούσης )

* Νέοι άνθρωποι, συνειδητοποιημένοι, ενσυνείδητα δοσμένοι 
με όλες τους τις δυνάμεις στου Θεού τα έργα.
Με αγνές προθέσεις, καθαρά κίνητρα, καθαρό λόγο και κυρίως χωρίς να υπεραίρονται...
Δύσκολα συνδιάζονται όλα τούτα μαζί, έτσι δεν είναι;
Τέτοιες ψυχές θέλουνε να συναναστρεφόμαστε πλέον.
Τέτοιες φωνές θέλουμε ν΄ακούμε...
Τέτοιες να προβάλουμε.
Σαν του π. Εφραίμ Παναούση.
Άκουσέ τον και θα καταλάβεις.
                                                               ~ εκ των  "συν αυτώ"

☆ Οι Άγιοι κοντά στον αγώνα μας" |π. Εφραίμ Παναούσης - ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2024

   ♡ Οκτώβριος.

Ο μήνας του Αγίου Δημητρίου...

Και τα Δημήτρια  ξεκίνησαν και φέτος !

Ένας από τους πρώτους "μουσαφιραίους" στη χάρη του, ο αγαπημένος μας παπα Εφραίμ ο Παναούσης...

Για μια ακόμα φορά απολαυστικός...

Ακούστε!

Αρχιμ. Εφραίμ Παναούσης "Μικρές εμπειρίες από μεγάλους Αγίους" ομιλία στον Ιερό Ναό Αγίου Νείλου Πειραιώς

    Αδελφοί εν Χριστώ αγαπητοί,

Το περασμένο διάστημα πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νείλου Μυροβλύτου Πειραιώς, εσπερινή ομιλία με τίτλο: 

" Μικρές εμπειρίες από μεγάλους Αγίους " από τον Αρχιμανδρίτη π.  Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Εφραίμ Παναούση, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής. 

Σας ευχαριστούμε θερμά για την στήριξη στο νεανικό έργο της ενορίας μας και σας ευχόμαστε ολόψυχα η Παναγία και ο Άγιος Νείλος, να σας σκεπάζουν και να σας καθοδηγούν στο έργο ευαγγελισμού που επιτελείτε στον χώρο του διαδικτύου.

   

~ Ο Θεός δεν βιάζεται, έχει υπομονή ο Θεός...|π. Εφραίμ Παναούσης

Το μεγαλύτερο δώρο που μπορώ να προσφέρω σε έναν άνθρωπο

είναι να του δώσω,

να του γνωρίσω τον Χριστό. Για να δώσεις όμως τον Χριστό,

πρέπει πρώτα να τον έχεις εσύ ο ίδιος.

Προϋποτίθεται... Έχουμε λοιπόν εμείς,

στα αλήθεια όμως, τον Χριστό;

[Αναρωτιόμαστε:

Πόσο μεγάλες κουβέντες μπορούν να ακουστούν

μέσα σε μια από τις χιλιάδες ομιλίες,

που έχουμε πλέον τη δυνατότητα με ένα ψάξιμο

δευτερολέπτων να έχουμε στη διάθεσή μας...

Δεν χρειάζεται να πας κάπου,

ούτε "να βάλεις τα καλά σου".

Εκεί που βρίσκεσαι... Άκου τον παπά Εφραίμ τον Παναούση!

Από τους πλέον προσιτούς και αγαπητούς μας...]

~ εκ των "συν αυτώ".

Παρουσίαση των “Δάκρυ στο Εγώ” και “Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν;” του Νώντα Σκοπετέα

Το Σάββατο 18 Ιανουαρίου στις 6 το απόγευμα σας καλούμε στο αρχονταρίκι της Ιεράς Μονής Παναγίας της Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής, στην παρουσίαση των βιβλίων: “Δάκρυ στο Εγώ” και “Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν;”, του Νώντα Σκοπετέα , συγγραφέα και παραγωγού του Εκκλησιαστικού Ραδιοφώνου , τα οποία εκδόθηκαν από την Ορθόδοξη Ιεραποστολική Συναλληλία «Πρόμαχος Ορθοδοξίας» .
Στην παρουσίαση θα συνομιλήσουν , ο Ηγούμενος της Ι.Μ.Παναγίας της Χρυσοπηγής και συγγραφέας π.Εφραίμ Παναούσης, ο π.Σπυρίδων Βασιλάκος, Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού «Βοιωτική Εκκλησία» και συγγραφέας , ο Αριστομένης Φλουράκης συγγραφέας και πρόεδρος του Προμάχου Ορθοδοξίας και ο Νώντας Σκοπετέας.
Αποσπάσματα των βιβλίων θα αναγνώσουν μέλη της θεατρικής ομάδας "από καρδιάς" της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής.

Διοργανωτής: εκδόσεις Χρυσοπηγή

(Μας έστειλε Αγγελικη Ποδογυρου)

«Για εσένα που πονάς...» |π. Εφραίμ Παναούσης

[...Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει πονέσει στη ζωή του...

    Πανανθρώπινο θέμα ο πόνος.

    Πως θα αποκτήσουμε εκείνα τα πνευματικά αισθητήρια, ώστε να καταλάβουμε εκείνο που είναι κόντρα στην ανθρώπινη λογική μας, πως κάθε πόνος που μας δίδεται είναι δώρο του Θεού...

    Και να χειριστούμε τον πόνο χωρίς γογγυσμό, χωρίς μετάθεση ευθυνών ("εμείς ποτέ δεν φταίμε...") και, ει δυνατόν, χωρίς παράπονο...]

         Άκου τον παπα Εφραίμ...

                                               ~ "αμφ."

"Να αγιάσεις κρυφά!" - (Σχ."αμφ.": Τι φοβερή κουβέντα...)

π. Εφραίμ Παναούσης

Διαβάστε περισσότερα »

Να αγιάσεις κρυφά...

Να αγιάσεις κρυφά!

-Τι να σας πω αγράμματος άνθρωπος, έλεγε ο παππούς.

-Κάτι για τη ζωή μας. Μια φράση μονάχα. Έτσι να την έχουμε φυλαχτό. 

Σοβάρεψε. Πήρε ύφος επίσημο….

Ήρθε νωρίς στο μοναστήρι.

Τελειώναμε τη Λειτουργία και καθίσαμε στο αρχονταρίκι. 

Παππούλης πολλών χρονών με ψυχή παιδιού.

Τον ήξερα από την προηγούμενη φορά και κάναμε αστείο με την ηλικία του.

-Πόσο χρονών είσαι γέροντα;

-Πόσο χρονών με κάνετε;

Και όλοι πέφταμε έξω, γιατί ο γέροντας δεν φαινότανε καθόλου ογδόντα τόσο.

Και δώσ' του να γελάει σαν μικρό παιδί.

Είδε νέα παιδιά. 

Να πηγαίνετε σχολείο, έλεγε.

Εγώ δεν πήγα σχολείο. Από μικρός στο χωριό χωρίς σχολείο χωρίς γράμματα. Βρέθηκα μικρό παιδί στο Όρος. Και εκεί ήτανε σαν τον παράδεισο.

Κι ο γέροντας της καλύβας μου έλεγε:

-Διάβασε την ακολουθία, μα εγώ δεν ήξερα γράμματα. Και μου λέει, έλα να σε μάθω. Από τότε έμαθα να διαβάζω και να γράφω.

-Και πόσα χρόνια έχεις στο Όρος, γέροντα.

Και ο γέροντας γελώντας μου είπε:

-Έμαθα να διαβάζω και να γράφω, όχι και να μετράω. Και να πάλι τα γέλια..

-Πες μας γέροντα κάτι για μας. Να για όλους μας, τα νέα τα παιδιά και μας τους καλογήρους.

-Τι να σας πω … αγράμματος άνθρωπος, έλεγε ο παππούς.

-Κάτι για τη ζωή μας. Μια φράση μονάχα. Έτσι να την έχουμε φυλαχτό.

Σοβάρεψε. Πήρε ύφος επίσημο.

-Να αγιάσεις κρυφά…, είπε και έγειρε σκεφτικός στο τσιμισίρι ραβδί του.

Σιωπή, κανείς δεν ξαναμίλησε. 

Μέχρι που γυρίσαμε στο κελί, άλλη κουβέντα δεν είχαμε στο νου και την καρδιά μας από τις λέξεις του γέροντα.

Τι σημαίνει ν΄αγιάσεις κρυφά σε έναν κόσμο, που μονάχα φαίνεται και δεν είναι.

π. Εφραίμ Παναούσης

(εμείς από τον Βασίλειο Δημητριάδη)

"Αν δεν βάλει εμένα ο Θεός στον Παράδεισο, ποιον θα βάλει;"

Zω με τους μύθους μου.Θεωρώ ότι είμαι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου.
Γιατί απ΄ όπου να το δεις δίκιο έχω.Κακό ανθρώπου δεν θέλω.Και βέβαια δεν έχω πειράξει μυρμήγκι.
Τα έχω καλά με τον εαυτό μου.Συχνά αναρωτιέμαι πως ανέχεται τόσους κακούς ο Θεός.Και αν δεν με έχει βάλει ο Θεός στη θέση του κριτή του κόσμου, τι μ΄αυτό .Το κάνω μόνος μου.Εγώ του λέω ποιοι θα σωθούν και ποιοι θα χαθούν.
Και πάλι ησυχάζω τη συνείδησή μου ότι ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι σαν εμένα που κάνουν τη διαφορά.Στο κάτω κάτω αν δεν βάλει εμένα ο Θεός στον Παράδεισο ποιον θα βάλει;
Κάπως έτσι περνά η ζωή μου και τη σωτηρία την έχω εξασφαλίσει, χωρίς κόπο χωρίς προβλήματα μόνο επειδή το είπα εγώ.
Πραγματικά ζω με τους μύθους μου.Διαβάζω για τα παλαίσματα αγίων και είναι φορές που βρίσκω τον εαυτό μου. Και γω κάνω υπομονή ,και εγώ είμαι υπομονετικός και εύσπλαχνος και δίνω τόπο στη οργή.Πόσο καλός Χριστιανός είμαι! μονολογώ.
Και ξαφνικά εκεί που κανένας δεν το περιμένει ξεσπά πειρασμός ,και σε πολεμάει σώμα με σώμα.Σε χτυπά εκεί που πονάς.Σε πιέζει μέχρι να ματώσεις.
Και τότε ..Όλες σου οι φυλαγμένες υπομονές έχουν χαθεί με μιας .Τα ξέχασες όλα γρήγορα.Δεν έχεις αντοχή για τίποτε.Και τότε σου βγαίνει ο λύκος από μέσα σου.
Ναι εσένα που νόμισες ότι μπορούσες να σηκώσεις τη αδικία.Ακούς το θηρίο μέσα σου να βρυχάται και να θέλει να τους φάει όλους.
Είναι από τις φορές που επιτρέπει ο Θεός να βλέπουμε τον εαυτό μας όπως είναι .
Ταπεινώσου.Σταμάτα να λες ότι έφτασες στον πνευματικό σου στόχο.Δεν έχεις πετύχει τίποτε.Όσο ακόμα θα θαλασσοδέρνεσαι στο πέλαγος της ζωής, οι πτώσεις είναι μπροστά σου.Μην υπερηφανεύεσαι για τις αρετές σου.Γιατί αν στέκεις,να γνωρίζεις από του Θεού τη χάρη στέκεις.
Ο πνευματικός δρόμος είναι μακρύς και κρύβει δυσκολίες και περιπέτειες.
Μα είναι και κάτι άλλο .Σταμάτα να εξουθενώνεις τους «λοιπούς» των ανθρώπων .Πως τάχα εκείνοι έχουν δρόμο ακόμα για να σε φτάσουν .Κύτταξε καλά μήπως χτυπώντας την πόρτα του παραδείσου για να μπεις, σου ανοίξουν εκείνοι ...

π.Εφραίμ Παναούσης

http://ekdoseisxrysopigi.blogspot.gr/

Εκκωφαντική Σιωπή

by  Άννα Σιδηροπούλου