Είχα διαβάσει πριν καιρό άρθρο από μία διατροφολόγο ότι το αλεύρι έχει περισσότερα ευεργετικά συστατικά τις πρώτες ώρες μετά την άλεσή του.
Έτσι αποφάσισα να κάνω εγώ ο ίδιος το αλεύρι μας.
Μια που η Μαρία, η γυναίκα μου, εδώ και καιρό ζυμώνει το ψωμί μας (με τα χέρια της, όχι με μηχάνημα) αποφάσισα να ξεκινήσω. Πήρα μύλο χειροκίνητο, αγόρασα και σκληρό σιτάρι βιολογικό από φίλο στο Κιλκίς και έκατσα να το κάνω.
Φέτος δεν είχαμε σπείρει σιτάρι. Την προηγούμενη χρονιά είχε τόσο χαμηλή τιμή που είπαμε με τον πατέρα μου ότι δεν αξίζει να σπείρουμε. Είναι περισσότερα τα έξοδα. Φέτος όμως ανέβηκε η τιμή. Τώρα βέβαια καταλαβαίνω ότι δεν είναι ζήτημα τιμής το να σπείρεις το δικό σου σιτάρι. Όμως, το θέμα μας είναι άλλο τώρα.
Από το βράδυ έπλυνα το σιτάρι, το καθάρισα από οτιδήποτε «ξένο» είχε, το άπλωσα να στεγνώσει και την άλλη μέρα το έβαλα στο μύλο.
1.5 κιλό σιτάρι, λέω, θα τελειώσει γρήγορα, λίγο είναι. Έλα όμως που για να γίνει ψιλό θέλει σφιχτές τις πέτρες, δύναμη στα χέρια και πολυυυυύ χρόνο. Βγαίνει λίγο λίγο. Απελπίστηκα. Γυρνάς γυρνάς και δεν αδειάζει το δοχείο με το σιτάρι. Έτσι όση ώρα γυρνούσα άρχισα να σκέφτομαι τους παππούδες μου. Πώς έκαναν αυτοί το αλεύρι.
Για να ετοιμάσουν το χωράφι με τα ζώα ήθελε πολύ κόπο, να το φροντίσουν, να το ξεχορταριάσουν, να το αλωνίσουν και όλη την υπόλοιπη διαδικασία για να πάρουν το πολύ 200 κιλά σιτάρι στο στρέμμα. και πόσα στρέμματα να βάλεις; 2-3 το πολύ, όχι παραπάνω. Γι’ αυτό (είχα δει κάτι φωτογραφίες) έβαζαν ένα σταυρό πάνω στο σωρό από το σιτάρι και το προσκυνούσαν. Μεγάλη υπόθεση. Εξασφάλιζε την επιβίωση της οικογένειας μέχρι την επόμενη χρονιά.
1.5 κιλό σιτάρι, λέω, θα τελειώσει γρήγορα, λίγο είναι. Έλα όμως που για να γίνει ψιλό θέλει σφιχτές τις πέτρες, δύναμη στα χέρια και πολυυυυύ χρόνο. Βγαίνει λίγο λίγο. Απελπίστηκα. Γυρνάς γυρνάς και δεν αδειάζει το δοχείο με το σιτάρι. Έτσι όση ώρα γυρνούσα άρχισα να σκέφτομαι τους παππούδες μου. Πώς έκαναν αυτοί το αλεύρι.
Για να ετοιμάσουν το χωράφι με τα ζώα ήθελε πολύ κόπο, να το φροντίσουν, να το ξεχορταριάσουν, να το αλωνίσουν και όλη την υπόλοιπη διαδικασία για να πάρουν το πολύ 200 κιλά σιτάρι στο στρέμμα. και πόσα στρέμματα να βάλεις; 2-3 το πολύ, όχι παραπάνω. Γι’ αυτό (είχα δει κάτι φωτογραφίες) έβαζαν ένα σταυρό πάνω στο σωρό από το σιτάρι και το προσκυνούσαν. Μεγάλη υπόθεση. Εξασφάλιζε την επιβίωση της οικογένειας μέχρι την επόμενη χρονιά.
Εμείς σκεπτόμασταν να δώσουμε 100 ευρώ να πάρουμε 500 κιλά σιτάρι αντί να το καλλιεργήσουμε μόνοι μας, το οποίο βέβαια θα γινόταν χωρίς να πατήσουμε με τα πόδια μας το χωράφι. Με το τρακτέρ θα οργώσουμε, θα φρεζάρουμε, θα σπείρουμε… θα έρθει μετά η κομπίνα και θα μας το δώσει έτοιμο.
Και μετά απελπίζομαι που θέλει πολύ ώρα για να βγάλω 1.5 κιλό αλεύρι…
Πάντως, δεν ξέρω, ίσως επειδή ήταν φρέσκο το αλεύρι, ίσως επειδή ήταν από σκληρό σιτάρι, ίσως επειδή κόπιασα λιγάκι ή επειδή το έφτιαξε με πολύ αγάπη η Μαρία, ήταν ότι καλύτερο έχω φάει στη ζωή μου.
Δοκιμάστε το αξίζει…
Δοκιμάστε το αξίζει…
Διονύσιος Φέντας
ΠΗΓΗ :
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου