☆ Είμαι έτοιμος; Εσύ; Είσαι έτοιμος/η;
"Είστε ΕΤΟΙΜΟΙ;" που θα'λεγε κι ο Σάκης...
Χθες έφυγαν, έτσι ξαφνικά, 2 υπέροχοι Άνθρωποι.
Ένας 13χρονος Άγγελος, ο Παναγιώτης - Αντώνιος
κι ένας σπάνιος οικογενειάρχης, ο Μιχάλης.
Κι εγώ σκέφτομαι πως θα φτιάξω νέες αποθήκες που να χωρούν όλα τα υπάρχοντά μου, όπως την πάτησε ενας πλούσιος που εκείνο το βράδυ πέρασε να τον πάρει μια για πάντα ο Αρχάγγελος.
Λες και μου'χει υπογράψει κανείς κάποιο συμβόλαιο που να λέει πως θα ζήσω άλλα 500 χρόνια...
Επιτέλους να ξυπνήσω.
Και ν'αλλάξω μυαλά ΤΩΡΑ!
Να ξεκινήσω ν'ανέχομαι και να συγχωράω ΤΩΡΑ!
Να πάω να εξομολογηθώ ΣΗΜΕΡΑ!
Να τρέξω να κοινωνήσω, όχι την επόμενη Κυριακή, αλλά στην πρώτη Προηγιασμένη που έχει η ενορία μου!
Να αγκαλιάσω τους αγαπημένους μου ΤΩΡΑ κι όχι όταν έρθουν τα γενέθλιά τους!
ΤΩΡΑ να τους τηλεφωνήσω!
ΤΩΡΑ να τους φιλήσω!
ΤΩΡΑ να τους αγαπήσω!
Όχι αυριο!
ΤΩΡΑ...
Αμάν πια!
(Συγχώρα με για τον τόνο της ανάρτησης, αδερφέ!
Τα λέω σε σένα για να τ'ακούσω εγώ πρώτος.
Αλλά άσε με εμένα να παραμιλάω.
Τον Άγιο Γέροντα Εφραίμ άκου, που έφυγε πανηγυρικά σαν σήμερα για τον Χριστό...)
☆ ☆ ☆
Είσαι έτοιμος γι’ αυτό σου το ταξίδι;
|Φεύγουμε, σου λέω! Το΄χεις καταλάβει;|
...Μία ώρα;
Μία μέρα;
Μία εβδομάδα;
Ένας μήνας;
Πέντε χρόνια;
Ίσως πενήντα;
Όπως για όλους,
έτσι έρχεται και για εσένα η στιγμή αυτή.
Είσαι έτοιμος;
Είσαι έτοιμος να αφήσεις αυτόν τον κόσμο;
Είσαι έτοιμος γι’ αυτό σου το ταξίδι;
Μία απλή εκδρομή πάει κανείς
και φροντίζει να πάρει μαζί του
ένα σωρό αποσκευές.
Για τη στιγμή αυτή,για το πιό σημαντικό ταξίδι της ζωής σου
είσαι έτοιμος;
‘’Εγώ δεν τα σκέφτομαι αυτά’’,
ίσως βιαστείς να μου
απαντήσεις..
Κακώς…
Κακώς δεν τα σκέφτεσαι…
Γιατί ο θάνατος ξέρεις,
είναι το πιο σίγουρο πράγμα στη ζωή...
Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα,
Άγιον Όρος
(30 Μαρτίου 2023 +)
~ από τον Annas Ntaras
"αμφ." ΥΓ:
Τώρα ξέρεις
ποιανού είναι αυτή
Κάποιες στιγμές η ζωή δεν σε προειδοποιεί… σε διακόπτει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι τότε όλα όσα θεωρούσες σημαντικά μικραίνουν απότομα. Τα σχέδια, τα «θα το κάνω αύριο» όλα χάνουν το βάρος τους μπροστά σε μια αλήθεια που δεν διαπραγματεύεται.
Δεν είναι σκληρό αυτό το κείμενο, είναι ειλικρινές. Και η ειλικρίνεια, όσο κι αν πονά, είναι αυτή που ξυπνά.
Γιατί τελικά δεν μας λείπει ο χρόνος… μας λείπει η επίγνωση.
Να αγαπάμε χωρίς φόβο και χωρίς μέτρο.
Να συγχωρούμε σαν να ελευθερώνουμε την ίδια μας την ψυχή από το βάρος της μνήμης.
Να ταπεινωνόμαστε σαν να επιστρέφουμε σιωπηλά στην αλήθεια μας.
Το «είσαι έτοιμος;» δεν είναι απειλή. Είναι ένα κάλεσμα επιστροφής.
Και ίσως η πιο τίμια απάντηση δεν είναι «ναι» ή «όχι»… αλλά: «θέλω να γίνω».
Aπλά υπέροχο...
Διαγραφή