Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

🌹 18 Νοεμβρίου 306 μ.Χ... «εγώ τον θάνατο ζητώ, σου αΦήνω εσέ το χρήμα, το αίμα μου κι η σάρκα μου δε θα γενούνε κρίμα!... Δεκαοκτώ τερμάτισε το μένος τους στο χώμα, τέτοια ψυχρή ο Νοέμβριος μέρα δεν είδε ακόμα! Την πίστη των χριστιανών έκαμε να πλαταίνει κι όποιος φωνάξει Πλάτωνα, ό,τι ζητά θα παίρνει! Είναι Μεγαλομάρτυρας, πες το και στους γνωστούς σου, τη Μικρασία τίμησε, που ζούσε κι ο παππούς σου...

 




|(υπο)γράΦει η αποκλειστική συνεργάτιδά μας 
που δεν σταματά να μας εκπλήσσει...

 



❈ Πλατύ φορούσε ένδυμα, χλαμύδα τρία μέτρα
το πανωφόρι του φυλά πιστή καρδιά σαν πέτρα...


Ο Πλάτων ήτανε πλατύς...
σοφός, γεροδεμένος
και Στο Χριστό από παιδί ολότελα δοσμένος.


Είχε πυκνά και καστανά μαλλιά, λεπτό γενάκι,
ευθυτενές παράστημα και βλέμμα σαν γεράκι...





Χάραξε τη διαδρομή Στου Κύριου που φέρει,
Πατέρα Υιού και Πνεύματος το τιμημένο ταίρι!


Απ' το πραιτώριο αρχινά κι εκείνου η πορεία,
γίνεται του Διοκλητιανού
στο στήθος φασαρία.


Μες της Αγκύρας τα στενά, στης Γαλατίας κάστρο,
λάμπει ο Άγιος Πλάτωνας σαν της αυγής το άστρο.


Του φιλοσόφου τ' όνομα δίνει στο νου του γνώμη,
μα πήρε απο το σπίτι του την καρδιακή του ρώμη...


Γονείς πιστούς και ευσεβείς είχε για οδηγό του,
που τον διδάξαν Το Χριστό να έχει αρχηγό του.


Μαζί με τον Αντίοχο, τον αδελφό του πλάι,
ένας του άλλου προσευχή προς Τον Θεό κρατάει.


Γιατρός ο πρώτος ήτανε 

και κήρυκας ο Πλάτων,
κι δυό μαζί σώμα ψυχή,
δασκάλοι αθανάτων!


Τον αδελφό του ενίσχυσε στης πίστεως αγώνα,
στων διώξεων του τέταρτου του μαύρου του αιώνα...


«Αδέλφι μου, ο θάνατος είν’ του Χριστού η πύλη,
φτάνεις μ' αναστενάγματα μα και χαρά στα χείλη!»


Με φιλοσόφου χάρισμα στις αγορές προβάλλει,
και του Σταυρού το μήνυμα μέσα στα πλήθη ψάλλει.


Παρόλο που 'ταν πιό μικρός ο Πλάτων,

 τον στηρίζει,
εκείνος ήταν ο πλατύς στύλος 

που τον φωτίζει...


Γιάτρευε ο Αντίοχος, 

χωρίς λεφτά και δώρα

κι ο Πλάτωνας του έλεγε 

"ΑδέρΦι μου, προχώρα "


Στων τυράννων τους διωγμούς, χωρίς να γονατίσει
στον Αγριππίνο στάθηκε, έτοιμος ν' απαντήσει...


Ο τύραννος αμίλητος, ζηλεύει τη θωριά του,
τον δελεάζει με τιμές να έρθει στη μεριά του.


Μα ο σοφός ο Έλληνας 

Στο Πνεύμα Τ' Άγιο πνέει,
Εκείνο τον καθοδηγεί,

 Εκείνο τον εμπνέει...


«εγώ τον θάνατο ζητώ, σου αΦήνω εσέ το χρήμα,
το αίμα μου κι η σάρκα μου δε θα γενούνε κρίμα!»


Δώδεκα τον μαστίγωσαν κι έβαψε η γη στο αίμα,
μα εκείνος κοίταζε ψηλά με ατάραχο το βλέμμα.


Δεκαοκτώ μερόνυχτα στη φυλακή κλεισμένος,

δίχως νερό, 

δίχως ψωμί, 

μα απ’ τον Θεό θρεμμένος...


Ήταν σαν μήλο δροσερό που λαχταράς να κόψεις,
είχε των λουλουδιών θωριά κι όχι χαμούρας όψεις.


Με νύχια από σίδερα το σώμα του ξεσκίζουν,
κομμάτια απ’ τη σάρκα του στα χώματα σκορπίζουν...


Το πρόσωπό του χάθηκε, δεν είχε μείνει δέρμα,
γέμισε απ' το μαρτύριο το χώμα σάρκα κι αίμα...


Πάνω σε κλίνη χάλκινη και πυρωμένη μπαίνει
κι ενώ τον καίει τον χτυπούν οι αναθεματισμένοι!


Βάζουνε στις μασχάλες του σφαίρες πυρακτωμένες,
σα λάβα τρέχει, μα 'χει οσμή σαν λεμονοβερβένες!


Μύρα το κάψιμό 'βγαλε κι όχι καπνό και βρώμα,
οι άρχοντες δεν πίστεψαν στο θαύμα αυτό ακόμα


Μα ήτανε κι άλλοι μπροστά σ' αυτό το μεγαλείο,
κατά χιλιάδες γνώριζαν του Πλάτωνα το βίο...


Να σταματήσει όλο αυτό
στο ξίφος να γογγύσει,
θέλαν μα με χαμόγελο σκύβει να το φιλήσει...


Δε γίνεται σε άνθρωπο ν' αντέξει τόσο πόνο,
παρά Η Χάρης μοναχά να του βαστά τον ώμο!


Το Πλάτυμα Του Ουρανού μιά αγκαλιά θα γίνει,
στον Πλάτωνα για ευχαριστώ χρυσό στεφάνι δίνει!


Δεκαοκτώ τερμάτισε το μένος τους στο χώμα,
τέτοια ψυχρή
ο Νοέμβριος
μέρα δεν είδε ακόμα!


Σε τόπο εκτελέσεων τον πάν' έξω απ' τα τείχη,
όλα του τα βασάνισαν δεν έμεινε ένα νύχι...


Του πήραν το κεφάλι του μ' ένα πλατύ μαχαίρι,
αλίμονο σ' όποιον έβαλε 'κείνο το δόλιο χέρι !




Ήτανε εικοσιτριών, 

λεβέντης, 

δυό μπορούσε,
στο πλάτος του κι αν μετρηθούν 

πάλι θα τους περνούσε!


Την πίστη των χριστιανών έκαμε να πλαταίνει
κι όποιος φωνάξει Πλάτωνα,

 ό,τι ζητά θα παίρνει!


Είναι Μεγαλομάρτυρας,

 πες το και στους γνωστούς σου,
τη Μικρασία τίμησε, 

που ζούσε κι ο παππούς σου...



Ἀπολυτίκιον Ἦχος α’. Χορὸς Ἀγγελικός. 

18 Νοεμβρίου: Εορτή Αγίου Πλάτωνα

Δυὰς ἡ εὐκλεής, τῶν κλεινῶν Ἀθλοφόρων, ἐδόξασε λαμπρῶς, τὴν Ἁγίαν Τριάδα, ὁ Πλάτων ὁ ἔνδοξος, Ρωμανὸς τε ὁ ἔνθεος, ἐναθλήσαντες, καὶ τὸν ἐχθρὸν καθελόντες, ὅθεν πάντοτε, ὑπὲρ ἠμῶν δυσωπούσι, τὸν μόνον Φιλάνθρωπον.



✧ Ο Άγιος Αντίοχος, 

ο κατά σάρκαν αδερΦός του Αγίου Πλάτωνα,

 ήταν ιατρός

 «που πήγαινε από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό»

 θεραπεύοντας τους ανθρώπους. 

Ενώ η οικογένεια καταγόταν από την Άγκυρα της Γαλατίας 

(όπου παρέμεινε και μαρτύρησε ο μικρότερος αδελφός του, Πλάτων), 

ο Αντίοχος έζησε, 

άσκησε την ιατρική 

και συνελήφθη στην περιοχή της Σεβάστειας 

(στα όρια Καππαδοκίας και Αρμενίας). 

Η μνήμη του Ανάργυρου Αγίου Αντίοχου 

τιμάται στις 16 Ιουλίου.




━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━


Μαζί με τα 2 Άγια αδέλΦια, 

τιμούνται αύριο επίσης και οι άγιοι:

Ο Άγιος Αναστάσιος ο Νεομάρτυρας από την Παραμυθιά της Ηπείρου 

(18 Νοεμβρίου 1750)


Άγιος Ρωμανός


Άγιος Αναστάσιος ο Νεομάρτυρας από την Παραμυθιά της Ηπείρου


Άγιο Νήπιο


Άγιος Ρωμανός από την Παλαιστίνη


Άγιοι Ζακχαίος ο Διάκονος και Αλφαίος


Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Κοσμά του Πρώτου του Βατοπαιδινού του Οσιομάρτυρα


Όσιος Βασίλειος


|η τελευταία αυτή αναΦορά 

για τους εορτάζοντες  Αγίους 

από το αγαπημένο μας «σπιτάκι της Μέλιας»...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου