♰ Ὁ Ἅγιος Φιλούμενος και το Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ ~ ♰ 16 Νοεμβρίου 1979 μ.Χ... |δες το video!

     ♰ 16 Νοεμβρίου 1979 μ.Χ., φανατικοί Εβραίοι σκότωσαν με τσεκούρι τον Ιερομόναχο Φιλούμενο την ώρα του Εσπερινού. 

Αγιοταφίτες πατέρες παρέλαβαν το τίμιό του λείψανο έπειτα από πέντε ημέρες και το ενταφίασαν στην Αγία Γη των Ιεροσολύμων...

Τέσσερα χρόνια αργότερα, κατά την κηδεία άλλου μέλους της αγιοταφικής αδελφότητας, ανοίχθηκε ο τάφος του π. Φιλουμένου, για να γίνει "ανακομιδή" των οστών σε κάποια λάρνακα. 

Όλοι τότε οι παρευρισκόμενοι αντίκρυσαν ένα εξαίρετο και θαυμαστό θέαμα. 

Το σώμα του νεκρού Αρχιμανδρίτη ήταν ανέπαφο και ευωδίαζε!

Έκλεισαν και πάλι τον τάφο, μέχρι τα Χριστούγεννα του 1984 μ.Χ., οπότε κατά την κηδεία του αρχιεπισκόπου Πέλλας Κλαυδίου, ανοίχθηκε και πάλι. 

Το σώμα συνέχισε να είναι αναλλοίωτο και να ευωδιάζει. 

Το λείψανο τοποθετήθηκε με κάθε ευλάβεια σε γυάλινη λειψανοθήκη στο βόρειο τμήμα του Αγίου Βήματος στον ιερό ναό της Αγίας Σιών, όπου και γίνεται αντικείμενο προσκύνησης από χιλιάδες πιστούς μέχρι σήμερα...

Αυτοί είναι οι δικοί μας "ήρωες": οι άγιοι και οι μάρτυρες κάθε εποχής... Ευωδιάζουν μέσα στους τάφους τους. Ο Ουρανός τους αναγνωρίζει πρώτα και μετά εμείς οι άνθρωποι. Τέτοια είναι η δική μας Παράδοση. Αυτοί είναι οι καρποί της. Και όπως είπε ο Χριστός: 

"Από τον καρπό θα καταλάβετε το δέντρο". 

Ας συγκρίνουμε τους νεκρούς μας με τους πάσης φύσεως ιδεολόγους που πέθαναν για τις ιδέες τους. Ας ανοίξουμε τους τάφους για να δούμε ποιοι είναι οι δικοί τους και ποιοι οι δικοί μας "ήρωες"...

Βασίλης Φράγκος

~ Γέρων Ἰουστίνος Ἁγιοταφίτης  
"Ὁ Ἅγιος Φιλούμενος καὶ τὸ Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ..."

~ H σκουριασμένη παραμάνα του Αγίου Παϊσίου και η θαυματουργική δράση του νονού του, Αγίου Αρσενίου...

Η χαρά μου βλέποντας τον Άγιο Αρσένιο είναι διπλή, γιατί είναι ο προστάτης μας Άγιος. 

Θα συμπληρώσω λοιπόν με μια όμορφη ιστορία που έζησα, όταν ήμουν φοιτητής...

Κάποτε σε μια επίσκεψη στον Άγιο Παΐσιο ζήτησα φεύγοντας ένα φυλαχτό για τον αδερφό μου, που θα πήγαινε στρατό, εκείνος μπήκε στο κελί του και μου έφερε ένα μπαμπάκι με τρίμματα από το λείψανο του Αγίου Αρσενίου! 

Τον κοίταξα εντυπωσιασμένος και του είπα:

- Γέροντα, λείψανο του Αγίου μού δίνετε;

- Ναι, μου λέει. Πάρε κι αυτή την παραμάνα (μου δίνει μια τεράστια σκουριασμένη παραμάνα) και βαλ' τη πάνω σου, για να μην το χάσεις! 

(Ήταν διπλή η χαρά μου, γιατί είχα τώρα μαζί μου και την σκουριασμένη παραμάνα του Αγίου Παϊσίου!)

Οταν αργότερα το είπα στο γέροντά μου, μου είπε πως τα λείψανα κανονικά πάνε στις εκκλησίες. 

Με πόνο ψυχής το πήγα την επόμενη φορά θεωρώντας ότι αυτό είναι το σωστό... 

Το είχα βάλει μάλιστα σε μια ωραία λειψανοθήκη και του το έδωσα. 

Το δέχτηκε, αλλά την επόμενη φορά που πήγα μού το επέστρεψε! 

Πλέον το θεώρησα επιθυμία του Αγίου να βρίσκεται στο σπίτι μας!

Έτσι έχουμε εδώ και χρόνια τον Άγιο Αρσένιο κοντά μας και χαιρόμαστε που γίνεται γνωστός σε όλη την Ελλάδα. 

Κάποτε μάλιστα που μπήκαν κλέφτες στο σπίτι και έκλεψαν κάποια χρυσαφικά, δε μπόρεσαν να δουν δύο χρυσούς Σταυρούς που ήταν γύρω από το λείψανο του Αγίου μπροστά στα μάτια τους. 

Το θαύμα ήταν ολοφάνερο.

Βέβαια η ταινία δεν αναδεικνύει (σημ."αμφ.": ακόμα...) την αγιότητα και τη θαυματουργική δράση του Αγίου, που μέχρι και στους μουσουλμάνους έκανε θαύματα. 

Κι αν δεν έβρισκαν τον ίδιο, έπαιρναν λίγη σκόνη από το χαλάκι της πόρτας του και γίνονταν καλά! 

Τόση Χάρη είχε ο Άγιος. 

Να τον επικαλούμαστε λοιπόν τώρα που τον γνωρίσαμε. 

(Μάλλον θέλημα Θεού ήταν να μπει στα σπίτια όλων μας).

Μετά από χρόνια έμαθα ότι το ίδιο είχε κάνει ο Γέροντας και με μια μητέρα που τού ζήτησε κάποιο φυλαχτό για το παιδί της, αλλά και σε έναν που σήμερα είναι ιερέας και κάθε Νοέμβριο κάνει αγρυπνία στο όνομα του στην Αγία Βαρβάρα στο Ιλιον. 

Τα λείψανα του Αγίου Αρσενίου τελικά βρίσκονται σε όλη την Ελλάδα!

Να έχουμε όλοι την ευχή του και μια ζωντανή και υγιή πίστη για να βιώνουμε θαύματα! 

Έχουμε μεγάλες ευλογίες από το Θεό και να προσέξουμε μην τις χάσουμε...

Βασίλης Φράγκος

☆ "ΠΡΟΧΩΡΑ ΚΙ ΕΓΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ ..." |Όταν ο Άγιος Παντελεήμονας συνομιλεί με έναν μαθητή σου...

 

~ "αμφ." επισήμανση:

Πριν διαβάσετε το παρακάτω απίστευτα παρήγορο περιστατικό...

Αδέρφια, να το ξέρετε και να παίρνετε κουράγιο! 

Δεν έχει τελειώσει τίποτα. 

Ό,τι και να κάνουνε οι αντίθετοι... 

Έχουμε κάποιοι, κι ας μην το αξίζουμε, 

την ευλογία να το βλέπουμε καθημερινά... 

Και να μαθαίνουμε και να παραδειγματιζόμαστε εμείς από τα παιδιά μας! 

Ξέρεις τι είναι να έρχονται να σε βρίσκουν και να σου λένε 

"Ξέρετε, κύριε, τον Άγιο Νικόλαο τον εν Βουναίνοις;

Τον Άγιο Παντολέων που ήταν μαζί του

και η κάρα του που ευωδιάζει 

βρίσκεται στον Άγιο Δημήτριο στο Μήλεσι, 

λίγο πιο κάτω από τον Άγιο Πορφύριο;"

          Ή εκείνη η παρέα των κοριτσιών...

"Πες μας, κύριε, κι άλλα για τον Κυπριανό...

Η Χριστίνα του πως είναι;"

Υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ, λέμε...

~ Γράφει ο εκ των "συν αυτώ" καθηγητής, Βασίλης Φράγκος...

"Με τον Δ. της Α' Γυμνασίου μιλάμε συχνά τώρα τελευταία.

Μου λέει ότι του αρέσει πολύ η Ιστορία και ψάχνει τη ζωή διαφόρων ηρώων στο Βυζάντιο.

Μιλούσαμε προχτές πολύ γι' αυτούς.

Χτες όμως μου είπε ότι διάβαζε βίους Αγίων, 

όπως του Αγίου Νικολάου του Πλανά που γιόρταζε,

και ενός νεομάρτυρα, 

αγνώστου σε μένα.

Λέγαμε ότι οι Άγιοι είναι πάντα δίπλα μας, 

όταν μιλάμε γι'  αυτούς και διαβάζουμε τη ζωή τους.

Εκείνη τη στιγμή μου λέει αυθόρμητα 

ότι αγαπάει ιδιαίτερα τον Άγιο Παντελεήμονα.

Στην απορία μου γιατί ιδιαίτερα αυτόν, 

απάντησε ότι ήταν γιατρός ο Άγιος

και θα  ήθελε κι ο ίδιος να γίνει γιατρός.

Το πιο συγκλονιστικό όμως το άκουσα στο τέλος:

Μου είπε ότι κάποτε είδε 

τον ίδιο τον ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ στο όνειρο του 

να του λέει:

"ΠΡΟΧΩΡΑ ΚΙ ΕΓΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ ..."

Τι υπέροχο να το ακούς αυτό από μια σεμνή αγνή ψυχούλα 

και να ξέρεις ότι έχεις μπροστά σου ένα παιδί 

που είναι υπό την προστασία του Αγίου Παντελεήμονα...

Είναι από τις σπάνιες φορές 

που νιώθω μεγάλη την ευλογία 

να είμαι δάσκαλος τέτοιων μικρών αγγέλων. 

Βέβαια εδώ υπάρχει κι ένας πατέρας από πίσω,

που κάνει προσευχή κάθε βράδυ με τα δύο αγόρια του 

και τα ποτίζει με ευλάβεια και αγάπη για το Θεό!

 Τέτοια αόρατα φυτώρια Πίστης 

σώζουν την Ελλάδα από τον αφανισμό, σκεφτόμουν...

ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ!

 

               ☆   ☆   ☆   ☆   ☆   ☆   ☆   ☆   ☆   ☆

"Εάν έμαθες στο παιδί σου να προσεύχεται, 

τότε του έχεις μάθει τη γλώσσα του Θεού.

Eάν έμαθες στο παιδί σου να κοιτάει τον ουρανό,

 του έδωσες τον κατάλληλο προσανατολισμό στη ζωή του.

Εάν έμαθες στο παιδί σου πώς να γονατίζει, 

τότε του έχεις μάθει τα πάντα.

Να γονατίζει όχι από ήττα ή υποδούλωση, 

αλλά από νίκη κατά των παθών,

που την οφείλει στη βοήθεια του Κυρίου 

και στη δική σου βοήθεια και συνέργεια ως γονέα.

Τότε έχει μάθει τα πάντα 

και μπροστά του ο πόνος 

και ο θάνατος 

δεν θα έχουν καμία εξουσία.

Να μάθουμε στα παιδιά μας 

όχι μόνο πώς θα κάνουν καλύτερο τον εαυτό τους,

 αλλά πώς θα κάνουν καλύτερο τον κόσμο".

 

π.Σπυρίδων Σκουτής

 

|επιμέλεια ανάρτησης: Πολυξένη Ρέρρα

|το ανασύραμε από μια πρόσφατη ανάρτηση, 

λόγω του σήμερα εορτάζοντος Αγίου Νικολάου του εν Βουναίνοις...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

|πρωτοδημοσιεύσαμε το 2023 στις 9 του Μάη.

" ... Όλοι μιλούσαν για Θεό, αλλά Θεό δεν είδα, ενώ όταν πήγα στο Άγιο Όρος, κανείς δεν μιλούσε για Θεό και όλα έδειχναν τον Θεό..." |Άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Ένα βράδυ, μετά από μία διασκέδαση, ανέβαινα στο σπίτι μου με σκυμμένο το κεφάλι και αργό βήμα. 

Έλεγα πως αυτή η ζωή είναι βάναυση, είναι ανιαρή. 

Τότε σκέφτηκα να γίνω μοναχός, όμως πού και πώς δεν είχα ιδέα. 

Ήμουν Ρώσος εμιγκρέ-πρόσφυγας στη Γαλλία.

 Εκεί υπήρχαν πολλοί Ρώσοι, οι οποίοι ίδρυσαν το Θεολογικό Ινστιτούτο Του Αγίου Σεργίου… 

Στο Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου, όλοι μιλούσαν για Θεό, αλλά Θεό δεν είδα, ενώ όταν πήγα στο Άγιο Όρος, κανείς δεν μιλούσε για Θεό και όλα έδειχναν τον Θεό...

Άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

(Βασίλης Φράγκος)

☆ Ο Χριστός ξέρει. Μας λέει: "Θέλεις να γίνεις καλά;" Εμείς του λέμε όμως "Δεν έχω άνθρωπο". Αλήθεια;

 

|γράφει ο εκ των "συν αυτώ" δάσκαλος, 

Βασίλης Φράγκος

"Δεν έχω άνθρωπο..."

Τι είπες;

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μετά από την Ανάσταση του Χριστού, 

τις αποδείξεις της Ανάστασης, 

τη χαρά του θαύματος, 

γίνεται πιο συγκεκριμένη την τρίτη εβδομάδα.

Παρουσιάζει έναν Χριστό να κάνει θαύμα 

για να μας Τον φέρει πλέον προσωπικά μέσα μας. 

Θεραπεύει έναν Παράλυτο 

που τον βλέπει να περιμένει για ένα θαύμα 

χωρίς ελπίδα.

Αυτή είναι η Εκκλησία. 

Ο Θεός επιβραβεύει 

αυτούς που περιμένουν ένα θαύμα 

για να αποκτήσουν ζωή. 

Ο κόσμος χαρίζει τα ψέματα ως αλήθεια 

και απλά κρατεί τη ζωή.

Ο Χριστός ξέρει. 

Μας λέει αυτή την εβδομάδα:

 "Θέλεις να γίνεις καλά". 

Εμείς του λέμε όμως 

"Δεν έχω άνθρωπο". 

Εκείνη την εποχή γινόταν θαύμα 

μόνο σε εκείνον που θα έμπαινε πρώτος μέσα.

Κολυμπήθρα λεγόταν η δεξαμενή αυτή. 

Όχι τυχαία. 

Και το Πάσχα ήρθε. 

Δεν είναι μόνο κοινωνικό γεγονός. 

Έχει αποδείξεις, 

όχι όμως αόριστες 

ή απλά ιστορικές.

Αφορά τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. 

Γι' αυτό 

η πρώτη επαφή του Χριστού 

μετά τα γεγονότα της Ανάστασης 

είναι με έναν μόνο άνθρωπο: 

εμάς προσωπικά.

"Εσύ θέλεις πραγματικά 

να γίνεις καλά, 

να αισθανθείς 

αθώος, 

καθαρός, 

αθάνατος;". 

Όλη η Ανάσταση έγινε πρώτα για σένα. 

Δεν είναι απλά ένα ιστορικό γεγονός. 

Εσένα αφορά.

Αυτό λέει η Εκκλησία του Χριστού. 

"Προηγείσαι εσύ. Θέλεις;" 

Μας ξυπνάει αυτή η εβδομάδα. 

"Τέρμα τα πανηγύρια. 

Εσύ θέλεις να αναστηθείς;" 

Η Εκκλησία απευθύνεται σε μας προσωπικά.

"Κάποιος να μ' αγαπήσει. 

Κάποιος να με αγκαλιάσει. 

Κάποιος να μ' ακούσει. 

Ψάχνω για άνθρωπο". 

Αυτό λέμε. 

Δεν ψάχνουμε για φανταστικό Θεό 

που όλα τα λύνει. 

Θέλουμε φίλο.

Σε αυτό τον πόνο μας βλέπουμε 

ότι κανένας άνθρωπος δε μπορεί. 

Είναι σαν κι εμάς. 

Μας αγαπά ίσως, 

αλλά δε μας θεραπεύει. 

Πεθαίνουμε. 

Άδικο, αλλά αληθινό.

Σπεύδει ο διάβολος να μας παρηγορήσει, 

να ξεχάσουμε τον πόνο μας, 

να γίνουμε καλά 

χωρίς μάταιες ελπίδες. 

"Ζήσε καλά και πέθανε γεμάτος". 

 Μας δίνει λύσεις μιας πρόσκαιρης ζωής.

Αυτός είναι ο κόσμος μας. 

Μάθαμε να ζούμε με την εικόνα, 

τα κείμενα του ίντερνετ, 

με την περιέργεια. 

Αυτό ονομάζεται ευτυχία. 

Η αναζήτηση, 

η περιέργεια, 

η ενημέρωση.

Για την Αλήθεια δε μιλάει κανείς. 

Τη Ζωή ψάχνουμε και λέμε ψέματα. 

Ψάχνουμε το Πρόσωπο. 

Ψάχνουμε τον φίλο μας 

που να μη μας λέει ψέματα, 

να μας ανοίγει διέξοδο.

Πρέπει να κάνουμε λοιπόν κι εμείς 

την ερώτηση στον εαυτό μας. 

"Θέλεις να γίνεις καλά;" 

Σήμερα αυτό το ακούμε από τον Άνθρωπο Ιησού, 

το ακούμε ακριβώς ίδιο από την Εκκλησία Του. 

"Δεν έχω άνθρωπο. 

Κανείς δε μ' ακούει. 

Κανείς δε με πονάει. 

Κανείς δε μου δίνει ένα χάδι, μια αγκαλιά. 

Κανείς δε μπαίνει στη θέση μου". 

Η Εκκλησία γίνεται η φωνή μας, 

ο εαυτός μας.

Κι αμέσως παρακολουθούμε τη θέση ενός ανθρώπου 

ως Θεανθρώπου να λέει: 

"Τι είπες; 

Δεν έχω άνθρωπο; 

Εγώ έγινα άνθρωπος για σένα 

κι εσύ λες 

ότι δεν έχω άνθρωπο;"

Αυτή η εβδομάδα 

είναι εβδομάδα αποκάλυψης Θεού. 

Θεού για μας προσωπικά. 

Δεν είναι η Ανάσταση ως γιορτή. 

Είναι η δική μας Ανάσταση. 

Για τον καθένα μας ήρθε. 

Όχι για τον κόσμο.

Έχουμε έναν Θεό προσωπικά για μας. 

Είναι (και) Άνθρωπος. 

Μας ακούει και μας πονάει. 

Μας δίνει τον εαυτό Του. 

Μας δίνει τη χαρά Του. 

Μας σταματάει το κλάμα, 

τη δικαιολογία.

Πλέον υπάρχει άλλος κόσμος. 

Σε αυτόν μας καλεί. 

Είναι ο κόσμος της δικής Του Ανάστασης. 

Είναι μια Ανάσταση σε έναν δικό Του κόσμο, 

όλο χαρά και νόημα: 

τη δική Του αγάπη.

Αυτή τη βδομάδα ας πούμε ένα Ναι. 

Ας ανοιχτούμε σε έναν άλλο κόσμο. 

Είναι γεμάτος χαρά και αλήθεια 

που δίνουν Ζωή αληθινή, χειροπιαστή. 

Ας δεχτούμε σήμερα τον Χριστό.

Τίποτα πια δε θα μας απειλεί. 

Ούτε η μοναξιά, 

ούτε ο φόβος της, 

ούτε ο εαυτός μας. 

Θα γίνει αιτία αιώνιας ζωής. 

Αυτό μας χαρίζει σήμερα η Εκκλησία. 

Ας το δεχτούμε ταπεινά.

Χριστός Ανέστη, αδέρφια μου!

|Η κάρτα της αρχής από την Ι.Μ. Αγίας Τριάδος Ακράτας

* Δύο Μαρίες, την ίδια μέρα...Η μια το ιερότερο πλάσμα και η άλλη πιθανόν και να΄ταν το χειρότερο...

 

Δύο Μαρίες, την ίδια μέρα.

Η μια το ιερότερο πλάσμα, η Παρθένος Μαρία και η άλλη μια πρώην πόρνη, η Μαρία η Αιγυπτία.

Και οι δύο σήμερα ομορφαίνουν τη μέρα μας...

Σήμερα Σάββατο του Ακαθίστου Ύμνου.

Ύμνος ευχαριστίας και εξύψωσης της Μητέρας του Θεού μας.

Θεοτόκος Μαρία, το ιερότερο πλάσμα του κόσμου, το πιο καθαρό δοχείο, που έκανε το Θεό να γίνει άνθρωπος, η πιο ταπεινή ψυχή, που έκανε το Θεό να ταπεινωθεί.

Το αμάραντο άνθος, το τείχος, η άμεση σωτηρία από εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς, η εγγύηση της ελευθερίας μας.

Σήμερα όμως γιορτάζει και μια... πόρνη.

Δεν ήταν μια τυχαία πόρνη.

Έριχνε στην αμαρτία ανθρώπους που πήγαιναν στους Αγίους Τόπους για προσκύνημα.

Ήταν τόση η αμαρτία της, που όταν πήγε κι αυτή να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό, κόλλησαν τα πόδια της!

Δεν την άφηνε ο Θεός να πλησιάσει...

Κατάλαβε τότε τι έκανε και ζήτησε από την εικόνα της Παναγίας να της επιτρέψει να προσκυνήσει και μετά να πάει στην έρημο με απόλυτη άσκηση.

Τη βρήκε κάποτε ο μοναχός Ζωσιμάς στην έρημο του Ιορδάνη να περπατάει πάνω στα νερά του για να τον συναντήσει!

Είχε φτάσει σε μεγάλη αγιότητα για να κάνει κάτι τέτοιο και φιλοξένησε το Μόναχο σε μια σπηλιά όπου περνούσε τη ζωή της.

Εκείνος πήγε ξανά και την κοινώνησε για μια και μοναδική φορά.

Την άλλη χρονιά τη βρήκε νεκρή στο ίδιο μέρος...

Αυτή είναι η ζωή της.

Μια ζωή γεμάτη αμαρτία και μετάνοια.

Είναι το πρότυπο όσων έλαβαν τη Χάρη και την έχασαν.

Η Εκκλησία μας, ο Θεός μας, δεν κλείνει την πόρτα σε κανέναν, αρκεί να δείξει έμπρακτη μετάνοια.

Όσο αναπνέουμε μπορούμε να περάσουμε από την πορνεία αυτού του κόσμου στην καθαρότητα της Θεοτόκου.

Μπορούμε από βρώμικα δοχεία σωματικών παθών και υλικών απολαύσεων να γίνουμε καθαρά δοχεία που θα δέχονται το Θεό.

Είναι μια πορεία συνεχής.

Η πορνεία και η καθαρότητα θα μας προκαλούν.

Εμείς θα καλούμαστε να αποφεύγουμε την κοσμική πορνεία των αισθήσεων και να ικετεύουμε για μετοχή στη θεία καθαρότητα.

Μια συνεχής δοκιμασία Πίστης και Αγάπης σε Εκείνον.

Μια πορεία κάθαρσης από το μάταιο κοσμικό πνεύμα και απόλαυσης του ουρανού.

Τα δύο αυτά άκρα θα ορίζουν πάντα τη ζωή και τη συνείδησή μας.

Η απόλυτη καθαρότητα της Θεοτόκου από τη μια και η προκλητική πορνεία των εξωτερικών αισθήσεων και των εσωτερικών λογισμών της Αγίας Μαρίας από την άλλη.

Η Εκκλησία θα στέκεται πάντα δίπλα στους αγωνιστές της αρετής με τα Άγια Μυστήρια που όρισε ο Χριστός να ενισχύουν τον αγώνα αυτό για τη σωτηρία της ψυχής τους.

Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία και η Παναγία μας να εύχονται για μας και να μας σκεπάζουν από κάθε πλάνη και αμαρτία στην πορεία προς την αληθινή χαρά και ζωή...

|έγραψε ο "συν αυτώ" δάσκαλος, Βασίλης Φράγκος

~ Σχετικό:

* "...Έπειτα λοιπόν από 46 χρόνια εξομολογήθηκε η Αγία Μαρία για πρώτη φορά στη ζωή της και παρότι έτρωγε ρίζες και πετούσε στον αέρα, για τον Παράδεισο όμως δεν έκανε! 

Διότι χωρίς εξομολόγηση, ρίζες να τρως 1 εκατομμύρια χρόνια, οι αμαρτίες σου θα υπάρχουνε, δεν σβήνονται... "

 | Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας †

|ξανά και ξανά...

"Καθώς το έβλεπα, ανατρίχιαζα καθώς συνειδητοποιούσα ΤΙ παιζόταν στην ελληνική τηλεόραση του 2022..." | Όσα παλεύουν να σπείρουν μέσα από τις οθόνες μας τα τελευταία 30-40 χρόνια καταστράφηκαν μέσα σε 45΄...

♡ Σημερινή "αμΦ." επισήμανση:

Σαν σήμερα το 2022 παίχτηκε το πρώτο επεισόδιο.

 Τα μπράβο και τα συγχαρητήρια ανήκουν στον Stamos Tsamis και τους "συν αυτώ", που 3 χρόνια τώρα "μας κρατάνε αιχμάλωτους" μέσα στην πρωτοφανή μετάδοση των φανερών και των αφανών αρετών του λατρεμένου Αγίου μας ...

Η συγκεκριμένη σειρά θα αποτελεί από δω και πέρα σημείο αναφοράς για ό,τι καλό θα δημιουργηθεί στην ελληνική τηλεόραση στο μέλλον...

☆ Δείτε παροξυσμό και εν-θουσιασμό που δικαιολογημένα είχε δημιουργήσει τότε..

"Εδώ και δύο μέρες σκέφτομαι διαρκώς την σειρά για τον Άγιο Παΐσιο.

Την ανέμενα με αγωνία και είχα κάποιες επιφυλάξεις, όπως με όλα τα πολυσυζητημένα θεάματα.

Ομολογώ ότι μου άρεσε πάρα πολύ.

Από ένα σημείο και μετά έκλαιγα συνεχώς.

Και ανατρίχιασα στην σκηνή αυτή που ο Άγιος Αρσένιος έβγαλε αυτή την κραυγή...

Καθώς το έβλεπα, ανατρίχιαζα καθώς συνειδητοποιούσα ΤΙ παιζόταν στην ελληνική τηλεόραση του 2022.

Ένα ανδρόγυνο να γονατίζει μαζί και να προσεύχεται.

Άνθρωποι να λένε ήμαρτον, ευλόγησον.

Η Καππαδοκία να λέγεται Ελλάδα.

Η γιαγιά να αφηγείται θρύλους στα εγγόνια της.

Ο ιερέας να καλεί σε εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία τους ανθρώπους.

Οι άνθρωποι να ΑΚΟΥΝ τον ιερέα...

Και πόσα ακόμα, που δεν χωρούν σε μιαν ανάρτηση.

Χάρηκα που αυτή η σειρά παίζεται στην ελληνική τηλεόραση του 2022.

Χάρηκα που άρεσε τόσο πολύ.

Χάρηκα που ξεσήκωσε τους "προοδευτικούς".

Χάρηκα που διάβαζα σχόλια από νέα παιδιά, που ομολογούσαν πως ένιωσαν να σκιρτα η καρδιά τους καθώς έβλεπαν τις σκηνές αυτές.

Χάρηκα που βλέπω ότι λαχταράμε να ξαναβρούμε τις αξίες.

Δεν τρέφω αυταπάτες.

Μια σειρά τηλεοπτική είναι.

Τα μυαλά και οι ζωές χρειάζονται πολύ καλλιεργεια για να αλλάξουν.

Μα, πιστεύω πως αυτό που έγινε είναι σημαντικό.

Είναι συμβολικό.

Δίνει ένα μήνυμα, που όποιος έχει αυτιά το ακούει.

Πιστεύω πως ο Άγιος, όπως όλοι οι Άγιοι, πρεσβεύει για την Ελλάδα.

Και ο Θεός λειτουργεί με τρόπους που εμείς δεν κατανοούμε.

Κι όπως η ταινία του Αγίου Νεκταρίου έγινε αφορμή για όμορφα πράγματα, πιστεύω ότι και αυτή η σειρά θα κάνει το ίδιο.

Είδατε την σειρά; Πώς σας φάνηκε; Γράψτε μου στα σχόλια

Υ.Γ. αυτή η κραυγή "Θεέ μου!!!!"...

Τι σκηνή...

Όλη η λαχτάρα και ο καημός του ξεριζωμού, λες και ταξίδεψε 100 χρόνια μετά και έφτασε εδώ...

Μαμά για σπίτι "

~ «Θεέ μου!»

Αυτή η κραυγή του Αγίου Αρσενίου (του Χατζηεφέντη, όπως τον έλεγαν, αφού είχε επισκεφτεί τους Άγιους Τόπους), λύγιζε καρδιές, όπως έλεγε ο Άγιος Παΐσιος στη βιογραφία του. Έπεφτε στα πόδια του Θεού μέχρι να ακουστεί. Η απόδοση από τον αξεπέραστο Νικήτα Τσακίρογλου είναι εκπληκτική... Είναι η φωνή του λαού μας.

Η ταινία αυτή είναι κάτι σαν το δημοτικό τραγούδι. Εκφράζει όλο το λαό. Δεν υπηρετεί κάποια ατομική υπόθεση, αλλά ένα εθνικό φρόνημα. Κι αν εστιάζει κάπου, αυτό είναι ένας Άγιος, είναι η αγιότητα του Θεού, που ισορροπεί τις ψυχές και ολοκληρώνει τους πόθους κάθε ψυχής. Είναι μάθημα ισορροπίας και ψυχοθεραπείας.

Το έργο αυτό είναι μάθημα Ιστορίας και εθνικής αυτογνωσίας.

Ένα ελληνικό χωριό στη μέση της ερήμου, στην ελληνική Καππαδοκία, στον τόπο τον αγιασμένο, ξερριζώνεται μαζί με τα ιερά και τα όσιά του και πορεύεται για το άγνωστο. Δύναμη η πίστη στο Χριστό και τους αγίους και μπροστάρης ο παπάς τους.

Κάπως έτσι μοιάζει κι Ελλάδα στο χρόνο:

Μία μικρή χώρα στη μέση του πουθενά, με εχθρούς πολλούς γύρω της και μέσα της, αγωνίζεται να βρει το δρόμο της. Όπως και στην ιστορία των Εβραίων, που έφυγαν από την Αίγυπτο και περιπλανηθηκαν μέσα στην έρημο για 40 χρόνια, έτσι κι αυτή ψάχνει τη γη της Επαγγελίας για 200 χρόνια. Της υπόσχονται πολλά. Κάποτε χαίρεται. Πιο συχνά απογοητεύεται.

Άλλοτε προσκυνάει το Θεό της, άλλοτε τα είδωλα και το χρυσό μοσχάρι στην έρημο, άλλοτε υπακούει στο Θεό της, άλλοτε διχάζεται, πέφτει στην αχαριστία, άλλοτε σώζεται την ύστατη στιγμή από κάποιο θεΐκό χέρι.

Εκείνο που χρειάζεται είναι ένα πρόσωπο να την καθοδηγεί, να της δίνει ελπίδα, να την ελέγχει για τα λάθη της, να την συγχωρεί. Χωρίς ηγέτη μοιάζει ορφανή.

Πολλοί ιερείς στέκονται στο ιερό τους χρέος και σώζουν το λαό μας από το ναυάγιο. Συμβουλεύουν, εξομολογούν, κοινωνούν το λαό του Θεού, που θα έχει πάντα ως βάση του την Εκκλησία και το Χριστό και θα ελπίζει.

Οι άγιοι που ευλόγησαν τον τόπο μας ας μη μας ξεχάσουν.

Ας ευχηθούμε αυτή η ταινία να μας ξυπνήσει.

Άγιε Αρσένιε, σκέπασε με τις φτερούγες σου αυτό τον τόπο.

Άγιε Παΐσιε, μη μας ξεχνάς...

Βασίλης Φράγκος

~ "αμφ." σχόλιο:

Όπως έχετε ήδη καταλάβει εδώ και μέρες,

έχουμε ενθουσιαστεί σαν τα μικρά παιδιά και δεν έχουμε καμιά πρόθεση να το κρύψουμε.

Και πριν και κατά τη διάρκεια και μετά, με τον ασταμάτητο σχολιασμό από τους πάντες σε όλα τα μέσα.

Δυο μόνο από τα πραγματικά εμπεριστατωμένα και αξιοσημείωτα "συν αυτώ" σχόλια φίλων γνωστοποιήσαμε στην αγάπη σας.

Αυτό που στο δικό μας το μυαλουδάκι παίζει από προχθές που παίχτηκε το πρώτο επεισόδιο είναι πως ακόμα δεν έχουμε ίσως συνειδητοποιήσει ποιο τεράστιας σημασίας πνευματικό γεγονός συντελέστηκε μέσα από τις οθόνες των σπιτιών μας...

Και πως αυτά που κάποιοι παλεύουν να σπείρουν μέσα από αυτές τα τελευταία 30-40 χρόνια καταστράφηκαν μέσα σε 45΄...

Το σχέδιο του Θεού για την ανθρωπότητα, αλλά και για καθεμία ψυχή είναι τόσο δυσδιάκριτο για την "λογική" μας...

|Μόνο σε μας φάνηκαν ακόμα καλύτερες οι ερμηνείες τη δεύτερη φορά που παρακολουθήσαμε το πρώτο επεισόδιο;

Εν αναμονή του δεύτερου.

Ακούμε γνώμες...

|12/2/2025| όλα τα μέχρι τώρα επεισόδια και του α΄και του β΄κύκλου ανά πάσα στιγμή (με αναμονή λίγων δευτερολέπτων κάθε φορά) προτείνουμε από εδώ...

✨ "Ήρθε στη ζωή μου μια άγνωστη Αγία, για να με σώσει! Με ένα ξερό... γαρύφαλλο..." |Στο λέμε μέρες. Κάτι γίνεται με την Αγία Αναστασία τη Ρωμαία... Μήπως να την κάνουμε και δική μας Φίλη; Έχουμε κάτι να χάσουμε; Τι λες;

 

                     Η Αγία με τα πολλά θαύματα...

 

|γράφει ο ίδιος ο "παθών" (και ευεργετημένος) δάσκαλος,

Βασίλης Φράγκος

Η Αγία Αναστασία η Ρωμαία, 

που γιόρταζε πριν λίγες μέρες, 

επιτελεί ιδιαίτερα πολλά θαύματα τα τελευταία χρόνια 

κι αυτό το μαρτυρούν οι μοναχοί του Αγίου Όρους στη Μονή Γρηγορίου, 

όπου βρίσκονται δύο ιερά της λείψανα.

 

Η δική μου μαρτυρία έρχεται να προστεθεί σε αυτά, 

αφού πριν 7 χρόνια ένας μοναχός της Μονής Γρηγορίου 

(ξάδερφος του ιερέα μας), 

μας μίλησε γι' αυτή μοιράζοντας εικονίτσες της 

στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής ΕΚΑ Ιλίου.

 

Καταλάβαμε επιπλέον την αξία της, 

όταν πληροφορηθήκαμε εκείνες τις μέρες 

ότι στο νοσοκομείο του ΕΚΑ 

μια εικονίτσα που είχε στην τσάντα της μια ευσεβής κοπέλα 

άρχισε να ευωδιάζει την ώρα της επίσκεψήςτης 

σε έναν άγιο άνθρωπο που φιλοξενούσε το ίδρυμα.

 

Έτσι αποφασίσαμε να πάμε το ίδιο μεσημέρι 

στο ναό του Αγίου Νικολάου Καματερού 

για την υποδοχή και προσκύνηση των λειψάνων της. 

Κι εκεί ξεκινάνε... τα θαύματα.

 

Πήγαμε στο ναό νομίζοντας ότι θα προσκυνήσουμε, 

αλλά ο κόσμος περίμενε 

ακόμα μέσα και έξω απ'τον ναό για την υποδοχή. 

Βρίσκουμε κάποιους γνωστούς και συζητάμε. 

Ανάμεσά μας κι ένα νέο παιδί, ο νεωκόρος.

 

Ξαφνικά φτάνει το αυτοκίνητο και το παιδί αυτό, 

(που δε με ήξερε!), 

μου δίνει τη λαμπάδα του κι εξαφανίζεται μέσα στο ναό. 

Βρέθηκα τότε από το πουθενά να προπορεύομαι με τη λαμπάδα 

και να ακολουθεί το λείψανο της Αγίας! 

Συγκλονίστηκα. 

Το θεώρησα μεγάλη τιμή.

 

Το ίδιο καλοκαίρι, 

τραυματίζομαι σοβαρά στη σπονδυλική στήλη 

πέφτοντας ανάσκελα από μια στέγη σε ύψος τριών μέτρων. 

Η αναπηρία ήταν πολύ κοντά. 

Οι γιατροί περίμεναν για να δουν αν θα περπατήσω...

 

Μετά από πολλές ώρες και πολύ πόνο, 

ξημερώνοντας έχω την πρώτη επίσκεψη από μια φίλη. 

Μου φέρνει ένα ξερό... γαρύφαλλο. 

Είναι από την εικόνα της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας, μου λέει. 

Ήμουν διακοπές και στο έφερα από την εικόνα της... 

Παθαίνω σοκ.

 

Μετά από δύο μέρες δέχομαι την ομάδα των γιατρών στο κρεβάτι 

να μου λένε χαρούμενοι ότι θα περπατήσω. 

Κι ένας μου κάνει νόημα λέγοντας: 

"Στην τρίχα...σώθηκες. 

Έσπασαν τα δύο μέρη του σπονδύλου και το τρίτο ράγησε..."

 

Ήρθε λοιπόν στη ζωή μου μια άγνωστη Αγία, 

για να με σώσει κι εμένα από μια σοβαρή ταλαιπωρία. 

Η ίδια βασανίστηκε σαν τον Άγιο Γεώργιο με τροχό, 

όπου έσπαγαν τα κόκκαλά της μέσα σε αφόρητο πόνο, 

κι αφού ομολόγησε το Χριστό, 

της ξερίζωσαν νύχια, 

δόντια και γλώσσα 

πριν την αποκεφαλίσουν.

 

Με αυτή τη θυσία της 

έχει τη δύναμη να προσεύχεται 

και να επεμβαίνει στη ζωή μας μέσα στους αιώνες. 

Το ζήτησε από το Θεό πριν πεθάνει. 

Να την επικαλούμαστε λοιπόν. 

Είναι πολύ θαυματουργή στις μέρες μας. 

Το βίωσα κι εγώ ο ελάχιστος με τη λίγη πίστη που έδειξα.

 

Αγία Αναστασία χάρισέ μας την αγάπη σου για το Χριστό 

και θέρμανε την καρδιά μας, 

για να μην κρυώσει ποτέ από την ψυχρή αύρα του κακού, 

που μας κυκλώνει πολλές φορές. 

Αμήν.