♡ Όλοι μαζί για έναν σημαντικό σκοπό!
Η Δύναμη της Δωρεάς Μυελού των οστών...
✔
Την
Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2025,
είχαμε στο Λύκειο της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ» στα
Μελίσσια
μια μοναδική ευκαιρία – δράση – ευαισθητοποίηση - ευλογία!
Όπως θέλετε πείτε το.
Κάτι που επιδιώκουμε εδώ και αρκετά χρόνια,
αλλά μέχρι τώρα
δεν ήταν εφικτό.
Ενημερωθήκαμε στο αμφιθέατρό μας,
όπου βρεθήκαμε σύσσωμοι όλοι
οι μαθητές
και οι καθηγητές του σχολείου μας...
από τον Διευθυντή της Μονάδας
Μεταμόσχευσης Μυελού των οστών κ.Στυλιανό Γραφάκο
(ο οποίος ήταν στο πλευρό της
αείμνηστης Μαριάννας Βαρδινογιάννη
όταν εκείνη ίδρυσε το «Όραμα Ελπίδας» που
στεγάζεται στο Παίδων)
για το πόσο αναγκαίο,
όσο και καθοριστικό είναι το να
γίνει κάποιος δότης.
Μάθαμε πόσο απλό είναι πλέον όλο αυτό και με ποιους τρόπους
θα
μπορέσουμε να το πράξουμε όλοι όσοι είμαστε
από 18 μέχρι 45 χρονών.
Όμως η αναπάντεχα συγκινητική έκπληξη της μέρας ήταν
πως
είχαμε μαζί μας την Ευαγγελία,
την γλυκύτατη αδερφή του Προκόπη Φράγκου
που με
τους στίχους του φτιάχτηκε το τραγούδι «Θ΄ανοίξω φτερά».
Σκλάβωσε τους πάντες με την τόλμη της
να μιλήσει για πρώτη
φορά σε μας για την περιπέτεια
που πέρασε μέσα από τον χαρισματικό αδερφό της
Προκόπη η ίδια,
αλλά και οι υπέροχοι γονείς της, Βασιλεία και Στέφανος,
αλλά
και με την προθυμία της να λύσει τις όποιες μας απορίες.
Τα στιγμιότυπα που τράβηξε ο φωτογράφος μας Γεώργιος Δασουράς
(απόφοιτος του σχολείου μας) είναι εξαιρετικά,
αλλά πολύ λίγα για να εκφράσουν
αυτό που,
όλοι όσοι βρεθήκαμε εκείνη τη μιάμιση ώρα στη δράση αυτή,
ζήσαμε.
Την εκδήλωση τίμησαν ο Πρόεδρος των Εκπαιδευτηρίων, κ.Γεώργιος Πιερράκος,
ο Γενικός Γραμματέας
του Συλλόγου Αποφοίτων της Ελληνικής Παιδείας (ΣΑΤΕΠ), κ. Ανδρέας
Νικολακόπουλος καθώς και το μέλος του ΔΣ του Συλλόγου, κ. Παναγιώτα
Γεωργακοπούλου.
Σημειώνεται ότι ο Σύλλογος Αποφοίτων διοργανώνοντας τακτικές
ετήσιες αιμοδοσίες
διατηρεί εδώ και αρκετά πλέον χρόνια τράπεζα αίματος στο
Νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός (Κοργιαλένειο-Μπενάκειο).
H εκδήλωση έληξε με τα αφυπνιστικά λόγια
από τον Διευθυντή του Λυκείου Μελισσίων της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ",
Δημήτρη Ράπτη.
Ακολουθούν λίγες μόνο από τις καταγεγραμμένες εντυπώσεις των
παιδιών μας…
🔴 Κατερίνα (Γ’ Λυκείου):
Χάρηκα πολύ που είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε για το
συγκεκριμένο θέμα και νομίζω όλοι μας κερδίσαμε κάτι.
Με άγγιξε πολύ η ομιλία της Ευαγγελίας επειδή έχω και εγώ
αδερφό, την ένιωσα λίγο παραπάνω.
Δεν μπορώ να φανταστώ πως είναι να περνάει κανείς αυτό που ζει
η Ευαγγελία και τα παιδιά με τις συγκεκριμένες αρρώστιες.
Εύχομαι κάθε ευλογία σε αυτά και στις οικογένειες τους.
Σας ευχαριστούμε για την ευκαιρία που μας δώσατε σήμερα!
🔴 Aγγελική
(Γ΄Λυκείου)
Για άλλη μια φορά διαπίστωσα πως η πραγματικότητα δεν είναι
όπως ο δικός μου μικρόκοσμος.
Οι άνθρωποι όσο ισχυροί είμαστε σε τόσα θέματα, άλλο τόσο και
περισσότερο είμαστε ανίκανοι μπροστά σε μια ασθένεια, μια νόσο.
Τόσοι άνθρωποι γύρω μας, είτε του στενού περιβάλλοντος μας
είτε όχι, παλεύουν καθημερινά με προβλήματα υγείας.
Είναι σημαντικό από μεριάς μας να συμπαραστεκόμαστε και να
προσπαθούμε να βοηθήσουμε στον αγώνα τους κάνοντας κάτι που για εμάς πιθανότατα
είναι πολύ απλό, αλλά ζωτικής σημασία για αυτούς.
Το να γίνουμε δότες είναι μια πράξη αλληλεγγύης και αγάπης που
είναι ωφέλιμη για τα άτομα που το έχουν ανάγκη, αλλά και για εμάς τους ίδιους,
για την ψυχή μας…
🔴 Χρυσάνθη (Γ΄Λυκείου)
Λοιπόν, αυτό που μου έκανε την περισσότερη εντύπωση είναι το
πόσο απλό και εύκολο είναι να γίνεις δότης. Πάντα νόμιζα ότι θα υπήρχαν
εκατοντάδες διαδικαστικά και ότι θα ήθελε σοβαρό χειρουργείο για να πάρουν τον
μυελό των οστών.
Μου έκανε τρομερή εντύπωση επίσης πόσο έχει αυξηθεί ο αριθμός
δοτών στην Ελλάδα και μου έδωσε πολλή ελπίδα για την χώρα μας.
Τέλος, με εντυπωσίασε η Ευαγγελία!
Πόσο ωραία μίλησε, χωρίς μιζέρια, χωρίς απογοήτευση, χωρίς
συμπλέγματα.
Ήταν πολύ συμπαθητική και προσιτή.
Γι΄αυτό και πήγαμε όλες μετά το τέλος της παρουσίασης και
τελείως αυθόρμητα την αγκαλιάσαμε και φωτογραφηθήκαμε μαζί της.
Να σας πω την αλήθεια όταν μας ενημέρωσαν για αυτήν την δράση,
δεν ενθουσιάστηκα, αλλά πραγματικά άξιζε.
Με συγκίνησαν πολύ όλα και το λέγαμε και με την παρέα να πάμε
να γίνουμε δότριες το καλοκαίρι που θα έχουμε γίνει όλες 18!
Ευχαριστώ που το οργανώσατε, ήταν πολύ όμορφο!
ΥΓ:
Το βίντεο είναι ΕΠΙΚΟ!
Λατρεύω τους πίνακες ζωγραφικής και την φωνή του απόφοιτου του
σχολείου μας, που τραγουδά!
Έχει ταλέντο…
🔴 Σ.+Τ. (Β΄ Λυκείου)
Το στίγμα που άφησε η Ευαγγελία στην καρδιά μου ήταν
απρόσμενο.
Να ομολογήσω αρχικά, πως δεν ήθελα ούτε να μπώ στην παρουσίαση αυτή,
καθώς θεώρησα πως θα ήταν κάτι βαρετό όπου απλά θα κοίταζα την ώρα να
τελειώσει.
Αρχίζοντας, ήμουν αρκετά προκατειλημμένος με το τι θα ακολουθούσε.
Στη συνέχεια όμως, όσο εξελισσόταν η παρουσίαση, όλο και περισσότερο η βαρεμάρα
μου μετατρεπόταν σε ενθουσιασμό και συγκίνηση.
Ώσπου χωρίς να το καταλάβω,
καθώς μιλούσε ο κ.Γουναρίδης, έκανα εικόνα μέσα μου τον Προκόπη, να τραγουδά
και τον Νεκτάριο να παίζει κιθάρα και ένιωσα έντονη χαρά, καθώς φαντάστηκα, τη
στιγμή εκείνη τον μικρό Προκόπη να αγάλλεται ακούγοντας τους στίχους του να
μελοποιούνται.
Έπειτα ακολούθησε το βίντεο, το οποίο με συγκίνησε, εφόσον ήταν
γραμμένο με πολύ αγάπη, από ένα παιδάκι με καθαρή καρδιά που βρισκόταν στη ζωή
του πόνου.
Παρ όλα αυτά, ήταν χαρούμενος και κοιτούσε πώς να προχωρά.
Μετά το
βίντεο, είδα μια κοπέλα που ανέβηκε στη σκηνή να μιλήσει.
Φαινόταν μαγκωμένη,
κατάφερε όμως να κυριαρχήσει του φόβου της και αποφασισμένη άρχισε να μας
διηγείται το φοβερό βίωμά της.
Ξεκινώντας μας περιέγραψε τι κατάσταση
επικρατούσε στην οικογένειά της, ενόσω ο αδελφός της Προκόπης, πολεμούσε με μια
δυσκολία που για εκείνη ήταν ακόμη άγνωστη.
Στο σημείο αυτό αντιλήφθηκα την
αχαριστία μου, καθώς πράγματα που για εμένα είναι δεδομένα, για άλλους είναι
μακρινά και άγνωστα.
Μετά, όσο επιδεινωνόταν η κατάσταση του Προκόπη και
αυξανόταν ο πόνος της Ευαγγελίας, μας μετέδιδε την ανηφόρα της από εκείνο το
κομμάτι της ζωής της, κι έτσι ένιωθα κι εγώ πιο έντονα πως είμαι αδελφός της.
Εκείνη τη στιγμή, ένιωσα να συμπάσχω μαζί της και να καταβάλλεται η καρδιά μου
από πολύ αγάπη γι’ αυτήν.
Από το σημείο αυτό η Ευαγγελία για μένα ήταν ένα
κομμάτι της ζωής μου, ένα σημάδι που θα μείνει άσβεστο για πάντα στην καρδιά
μου...
✔ Επισυνάπτουμε το τραγούδι του Προκόπη, όπως εκτελέστηκε ως
δράση το 2016 στο Γυμνάσιο της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ» στο μάθημα «Βιωματικές
Δράσεις» που υπήρχε τότε.
|Για την ιστορία...
"Στις 15 Φεβρουαρίου,
(Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού
Καρκίνου),
στα πλαίσια του μαθήματος των «Βιωματικών δράσεων» - project
της Α+Β
Γυμνασίου Αμαρουσίου της ΕΛΛ.ΠΑΙΔΕΙΑΣ,
αφιερώσαμε το μάθημά μας σε αυτά τα
παιδιά...
Αφηγηθήκαμε στους μαθητές μας την ιστορία του Προκόπη
και την
εμπειρία, που έζησε μαζί του ένας απόφοιτός μας,
ο Νεκτάριος Γουναρίδης, ως
φίλος του και εργοθεραπευτής.
"ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΟΠΗ...
«Ο Προκόπης-Δημήτρης Φράγκος ήταν 9, όταν τον πρωτογνώρισα και μου έκανε εντύπωση απο την πρώτη στιγμή, γιατί ήταν σπίρτο!
Μόλις είχε διαγνωσθεί με απλαστική αναιμία (μια πολύ σοβαρή και σπάνια πάθηση του μυελού των οστών) και φαινόταν πολυ ήρεμος και cool παρόλο που η κατάσταση του ήξερε οτι ήταν σοβαρή!
Για περίπου δυο χρονια πολεμούσε με χημειοθεραπείες, χρειάστηκε να διακόψει το σχολείο και όλοι πιστεύαμε στο θαύμα!
Και το θαύμα έγινε!
Ο Προκόπης λίγο πριν φύγει, κι ενώ το σώμα το πραγματικά έλιωνε, το μυαλό του ωρίμαζε τόσο πολυ που οχι μόνο άντεχε τους φρικτούς πόνους αλλα και έδινε κουράγιο στην οικογένεια του.
Ήμουν τυχερός που με θεωρούσε φίλο του.
Με κάλεσε μια μερα η μαμά του και μου είπε πως ο Προκόπης εχει γράψει κατι στίχους διάσπαρτους.
Της είπα, παίρνω την κιθάρα μου κι έρχομαι επίσκεψη.
Ετσι κι έγινε.
Σε 5 λεπτά βγήκε αυτο το τραγουδι.
Στίχοι δικοί του.
Ήταν μόλις 11...όταν άνοιξε φτερά...»
|Νεκτάριος Γουναρίδης – (Απόφοιτος ΕΠ 2001)
Λονδίνο, 25 Φεβρουαρίου 2016"
Αφού άκουσαν το τραγούδι, που «βγήκε» απ΄αυτή τη σχέση,
δόθηκε
η προαιρετική εργασία στα παιδιά μας,
να συνεργαστούν στις ομάδες εργασίας τους
και να οπτικοποιήσουν το τραγούδι,
που δόθηκε στις ενδιαφερόμενες ομάδες σε
μορφή mp3
αφού ,βέβαια,προηγουμένως είχαμε ζητήσει την άδεια από τον ίδιο το
Νεκτάριο,
ο οποίος με χαρά δέχτηκε να "μοιραστεί" το τραγούδι τους μαζί μας....
Προέκυψαν 3 βίντεο, εκ των οποίων ο Νεκτάριος επέλεξε το ένα,
όπως ακριβώς το είχαμε αναγγείλει και στα παιδιά από την αρχή...
Δες το!
“Θ΄ανοίξω φτερά...
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΟΠΗ...
Στίχοι: Προκόπης
Μουσική: Νεκτάριος
Επιμέλεια εργασίας: δ.Τσαχτσίου Μαρία (Φιλόλογος),
κ. Γκαραγκούνη Όλγα (Αγγλικών) και
Γουναρίδης Σταύρος (Φυσικής Αγωγής)
|ολόκληρο το video της ιστορικής αυτής εκδήλωσης
αν το θες, θα το βρεις εδώ...
Η πηγή μας, φυσικά χωρίς όλες αυτές τις λεπτομέρειες:
http:///www.elp.gr
☆
Για
όποιους από εμάς θελήσουμε περισσότερα
μπορούμε να απευθυνθούμε στο Σύλλογο «ΟΡΑΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ»
(στις φωτογραφίες ο Μάριος και ο Πολυχρόνης, μαθητές της Γ΄Λυκείου, ήταν οι πρώτοι που έσπευσαν, αφού ήδη μπήκαν στα 18, να γίνουν οι πρώτοι δότες μαθητές από το σχολείο μας...)
https://oramaelpidas.gr/el/home/
