"Θ΄ ανοίξω φτερά" - Το τραγούδι του Προκόπη

~ Καλοκαιρινή εκστρατεία!

Γίνε δωρητής μυελού των οστών!
Όχι του χρόνου.
Μέσα σε αυτό το καλοκαίρι.
Δεν υπάρχει άλλη αναβολή!
Πάμε δίνουμε λίγο αιματάκι 

(υπάρχει τεράστια έλλειψη, 

ιδιαιτέρως τους καλοκαιρινούς μήνες) 

και στο καπάκι βάζουμε 

μια μπατονέτα στο στόμα και τέλος.
Δύσκολο;
Μπορεί να είσαι εσύ που θα σώσεις τον επόμενο "Προκόπη"...

                 ~ σ.Β.Γ

• Ας τους τρελάνουμε στα τηλέφωνα!

Κέντρα μεταμόσχευσης μυελού των οστών λειτουργούν στα νοσοκομεία 

Παπανικολάου (Θεσσαλονίκη), 

Ευαγγελισμός, 

Αττικό, 

Παίδων «Αγία Σοφία» 

και Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρίου.

Για να εγγραφείς ως εθελοντής δότης αιμοποιητικών κυττάρων/μυελού των οστών στο Εθνικό και Παγκόσμιο Αρχείο μυελού των οστών, αρκεί να είσαι 18-45 ετών και υγιής.

"αμφ." ΥΓ :

 Το δείγμα που δίνεις, μένει στην "παγκόσμια δεξαμενή", μέχρι τα 55 σου! 

Οπότε, εσύ που δεν είσαι ακόμα πιτσιρίκι και έδωσες ή θα δώσεις αύριο πριν καβαλήσεις τα 45 σου, ακόμα έχεις ελπίδες...

άκου τώρα το τραγούδι του Προκόπη μας για να πάθεις σαν κι εμάς...

● ● ●

"Ο Προκόπης ήταν 9, όταν τον πρωτογνώρισα και μου έκανε εντύπωση από την πρώτη στιγμή, γιατί ήταν σπίρτο"!
 

Μόλις είχε διαγνωσθεί με απλαστική αναιμία (μια σπάνια και εξαιρετικά επικίνδυνη πάθηση του μυελού των οστών) και φαινόταν πολύ ήρεμος και cool, παρόλο που η κατάσταση του ήξερε ότι ήταν σοβαρή!
 

Για περίπου δυο χρόνια πολεμούσε με χημειοθεραπείες, χρειάστηκε να διακόψει το σχολείο και όλοι πιστεύαμε στο θαύμα!
Και το θαύμα έγινε!
 

Ο Prokopis Frangos λίγο πριν φύγει, κι ενώ το σώμα του πραγματικά έλιωνε, το μυαλό του ωρίμαζε τόσο πολύ που, όχι μόνο άντεχε τους φρικτούς πόνους, αλλά και έδινε κουράγιο στην οικογένεια του. 

 

Ήμουν τυχερός που με θεωρούσε φίλο του. 

Με κάλεσε μια μέρα η μαμά του και μου είπε πως ο Προκόπης έχει γράψει κάτι στίχους διάσπαρτους. 

Της είπα, παίρνω την κιθάρα μου κι έρχομαι επίσκεψη. 

Έτσι κι έγινε.

Σε 5 λεπτά βγήκε αυτό το τραγούδι.

Στίχοι δικοί του.

Ήταν μόλις 11, όταν άνοιξε φτερά...»

Λονδίνο, 25 Φεβρουαρίου 2016

Νεκτάριος Γουναρίδης

(απόφοιτος "Ελληνικής Παιδείας" 2001)


Η συνέχεια εκείνης της ημέρας
Στις 15 Φεβρουαρίου, (Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου), στο πλαίσιο του μαθήματος των «Βιωματικών δράσεων» - project της Α΄ και Β΄ του Γυμνασίου Αμαρουσίου της Ελληνικής Παιδείας αφιερώσαμε το μάθημά μας σε αυτά τα παιδιά. 

 

Στους μαθητές μας αφηγηθήκαμε την ιστορία του Προκόπη και την εμπειρία που έζησε μαζί του ένας απόφοιτός μας, ο Νεκτάριος Γουναρίδης, ως φίλος του και εργοθεραπευτής.
 

Αφού άκουσαν το τραγούδι, που βγήκε απ΄αυτή τη σχέση, δόθηκε η προαιρετική εργασία στα παιδιά μας, να συνεργαστούν στις ομάδες εργασίας τους και να οπτικοποιήσουν το τραγούδι, που δόθηκε στις ενδιαφερόμενες ομάδες σε μορφή mp3 αφού βέβαια, προηγουμένως είχαμε ζητήσει την άδεια από τον ίδιο το Νεκτάριο, ο οποίος με χαρά δέχτηκε να μοιραστεί το τραγούδι του μαζί μας.
 

Προέκυψαν 3 βίντεο, εκ των οποίων ο Νεκτάριος επέλεξε το ένα, όπως ακριβώς το είχαμε αναγγείλει και στα παιδιά από την αρχή.
Τα άλλα 2, εξίσου αξιόλογα, μπορείτε να τα δείτε εδώ και εδώ


Σε πρώτη εκτέλεση, λοιπόν:
"Θ' ανοίξω φτερά"
Το τραγούδι του Προκόπη

Στίχοι: Προκόπης - Δημήτριος Φράγκος
Μουσική: Νεκτάριος Γουναρίδης

Βίντεο: demy fws

Επιμέλεια εργασίας:
Τσαχτσίου Μαρία (Φιλόλογος),
Γκαραγκούνη Όλγα (Αγγλικών) και
Γουναρίδης Σταύρος (Φυσικής Αγωγής)

ΥΓ:

Αφιερωμένο με αγάπη στον Προκόπη μας και στην οικογένειά του, που δεν έπαψε στιγμή να τον θυμάται.

|πρωτοδημοσιεύσαμε το τραγούδι του Προκόπη μας στις 10/5/2016...

✔ Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τη Δωρεά Μυελού των Οστών στο Λύκειο Μελισσίων της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ»...

 

          ♡ Όλοι μαζί για έναν σημαντικό σκοπό!

   Η Δύναμη της Δωρεάς Μυελού των οστών...

✔ Την Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2025, 

είχαμε στο Λύκειο της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ» στα Μελίσσια 

μια μοναδική ευκαιρία – δράση – ευαισθητοποίηση - ευλογία!

Όπως θέλετε πείτε το.

Κάτι που επιδιώκουμε εδώ και αρκετά χρόνια, 

αλλά μέχρι τώρα δεν ήταν εφικτό.

Ενημερωθήκαμε στο αμφιθέατρό μας, 

όπου βρεθήκαμε σύσσωμοι όλοι οι μαθητές 

και οι καθηγητές του σχολείου μας... 

από τον Διευθυντή της Μονάδας Μεταμόσχευσης Μυελού των οστών κ.Στυλιανό Γραφάκο 

(ο οποίος ήταν στο πλευρό της αείμνηστης Μαριάννας Βαρδινογιάννη 

όταν εκείνη ίδρυσε το «Όραμα Ελπίδας» που στεγάζεται στο Παίδων) 

για το πόσο αναγκαίο, 

όσο και καθοριστικό είναι το να γίνει κάποιος δότης.

Μάθαμε πόσο απλό είναι πλέον όλο αυτό και με ποιους τρόπους

θα μπορέσουμε να το πράξουμε όλοι όσοι είμαστε 

από 18 μέχρι 45 χρονών.

Όμως η αναπάντεχα συγκινητική έκπληξη της μέρας ήταν 

πως είχαμε μαζί μας την Ευαγγελία, 

την γλυκύτατη αδερφή του Προκόπη Φράγκου 

που με τους στίχους του φτιάχτηκε το τραγούδι «Θ΄ανοίξω φτερά».

Σκλάβωσε τους πάντες με την τόλμη της 

να μιλήσει για πρώτη φορά σε μας για την περιπέτεια 

που πέρασε μέσα από τον χαρισματικό αδερφό της Προκόπη η ίδια, 

αλλά και οι υπέροχοι γονείς της, Βασιλεία και Στέφανος, 

αλλά και με την προθυμία της να λύσει τις όποιες μας απορίες.

Τα στιγμιότυπα που τράβηξε ο φωτογράφος μας Γεώργιος Δασουράς

 (απόφοιτος του σχολείου μας) είναι εξαιρετικά, 

αλλά πολύ λίγα για να εκφράσουν αυτό που, 

όλοι όσοι βρεθήκαμε εκείνη τη μιάμιση ώρα στη δράση αυτή, 

ζήσαμε.       

 

Την εκδήλωση τίμησαν ο Πρόεδρος των Εκπαιδευτηρίων, κ.Γεώργιος Πιερράκος,  

ο Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Αποφοίτων της Ελληνικής Παιδείας (ΣΑΤΕΠ), κ. Ανδρέας Νικολακόπουλος καθώς και το μέλος του ΔΣ του Συλλόγου, κ. Παναγιώτα Γεωργακοπούλου. 

Σημειώνεται ότι ο Σύλλογος Αποφοίτων διοργανώνοντας τακτικές ετήσιες αιμοδοσίες 

διατηρεί εδώ και αρκετά πλέον χρόνια τράπεζα αίματος στο Νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός (Κοργιαλένειο-Μπενάκειο).

 

H εκδήλωση έληξε με τα αφυπνιστικά λόγια 

από τον Διευθυντή του Λυκείου Μελισσίων της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ", 

Δημήτρη Ράπτη.

Ακολουθούν λίγες μόνο από τις καταγεγραμμένες εντυπώσεις των παιδιών μας…

 

🔴  Κατερίνα (Γ’ Λυκείου):

Χάρηκα πολύ που είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε για το συγκεκριμένο θέμα και νομίζω όλοι μας κερδίσαμε κάτι.

Με άγγιξε πολύ η ομιλία της Ευαγγελίας επειδή έχω και εγώ αδερφό, την ένιωσα λίγο παραπάνω.

Δεν μπορώ να φανταστώ πως είναι να περνάει κανείς αυτό που ζει η Ευαγγελία και τα παιδιά με τις συγκεκριμένες αρρώστιες.

Εύχομαι κάθε ευλογία σε αυτά και στις οικογένειες τους.

Σας ευχαριστούμε για την ευκαιρία που μας δώσατε σήμερα!

 

🔴  Aγγελική (Γ΄Λυκείου)

Για άλλη μια φορά διαπίστωσα πως η πραγματικότητα δεν είναι όπως ο δικός μου μικρόκοσμος.

Οι άνθρωποι όσο ισχυροί είμαστε σε τόσα θέματα, άλλο τόσο και περισσότερο είμαστε ανίκανοι μπροστά σε μια ασθένεια, μια νόσο.

Τόσοι άνθρωποι γύρω μας, είτε του στενού περιβάλλοντος μας είτε όχι, παλεύουν καθημερινά με προβλήματα υγείας.

Είναι σημαντικό από μεριάς μας να συμπαραστεκόμαστε και να προσπαθούμε να βοηθήσουμε στον αγώνα τους κάνοντας κάτι που για εμάς πιθανότατα είναι πολύ απλό, αλλά ζωτικής σημασία για αυτούς.

Το να γίνουμε δότες είναι μια πράξη αλληλεγγύης και αγάπης που είναι ωφέλιμη για τα άτομα που το έχουν ανάγκη, αλλά και για εμάς τους ίδιους, για την ψυχή μας…

 

 

🔴  Χρυσάνθη (Γ΄Λυκείου)

Λοιπόν, αυτό που μου έκανε την περισσότερη εντύπωση είναι το πόσο απλό και εύκολο είναι να γίνεις δότης. Πάντα νόμιζα ότι θα υπήρχαν εκατοντάδες διαδικαστικά και ότι θα ήθελε σοβαρό χειρουργείο για να πάρουν τον μυελό των οστών.

Μου έκανε τρομερή εντύπωση επίσης πόσο έχει αυξηθεί ο αριθμός δοτών στην Ελλάδα και μου έδωσε πολλή ελπίδα για την χώρα μας.

Τέλος, με εντυπωσίασε η Ευαγγελία!

Πόσο ωραία μίλησε, χωρίς μιζέρια, χωρίς απογοήτευση, χωρίς συμπλέγματα.

Ήταν πολύ συμπαθητική και προσιτή.

Γι΄αυτό και πήγαμε όλες μετά το τέλος της παρουσίασης και τελείως αυθόρμητα την αγκαλιάσαμε και φωτογραφηθήκαμε μαζί της.

Να σας πω την αλήθεια όταν μας ενημέρωσαν για αυτήν την δράση, δεν ενθουσιάστηκα, αλλά πραγματικά άξιζε.

Με συγκίνησαν πολύ όλα και το λέγαμε και με την παρέα να πάμε να γίνουμε δότριες το καλοκαίρι που θα έχουμε γίνει όλες 18!

Ευχαριστώ που το οργανώσατε, ήταν πολύ όμορφο!

ΥΓ:

Το βίντεο είναι ΕΠΙΚΟ!

Λατρεύω τους πίνακες ζωγραφικής και την φωνή του απόφοιτου του σχολείου μας, που τραγουδά!

Έχει ταλέντο…

🔴   Σ.+Τ. (Β΄ Λυκείου)

Το στίγμα που άφησε η Ευαγγελία στην καρδιά μου ήταν απρόσμενο. 

Να ομολογήσω αρχικά, πως δεν ήθελα ούτε να μπώ στην παρουσίαση αυτή, καθώς θεώρησα πως θα ήταν κάτι βαρετό όπου απλά θα κοίταζα την ώρα να τελειώσει. 

Αρχίζοντας, ήμουν αρκετά προκατειλημμένος με το τι θα ακολουθούσε. 

Στη συνέχεια όμως, όσο εξελισσόταν η παρουσίαση, όλο και περισσότερο η βαρεμάρα μου μετατρεπόταν σε ενθουσιασμό και συγκίνηση. 

Ώσπου χωρίς να το καταλάβω, καθώς μιλούσε ο κ.Γουναρίδης, έκανα εικόνα μέσα μου τον Προκόπη, να τραγουδά και τον Νεκτάριο να παίζει κιθάρα και ένιωσα έντονη χαρά, καθώς φαντάστηκα, τη στιγμή εκείνη τον μικρό Προκόπη να αγάλλεται ακούγοντας τους στίχους του να μελοποιούνται. 

Έπειτα ακολούθησε το βίντεο, το οποίο με συγκίνησε, εφόσον ήταν γραμμένο με πολύ αγάπη, από ένα παιδάκι με καθαρή καρδιά που βρισκόταν στη ζωή του πόνου. 

Παρ όλα αυτά, ήταν χαρούμενος και κοιτούσε πώς να προχωρά. 

Μετά το βίντεο, είδα μια κοπέλα που ανέβηκε στη σκηνή να μιλήσει. 

Φαινόταν μαγκωμένη, κατάφερε όμως να κυριαρχήσει του φόβου της και αποφασισμένη άρχισε να μας διηγείται το φοβερό βίωμά της. 

Ξεκινώντας μας περιέγραψε τι κατάσταση επικρατούσε στην οικογένειά της, ενόσω ο αδελφός της Προκόπης, πολεμούσε με μια δυσκολία που για εκείνη ήταν ακόμη άγνωστη. 

Στο σημείο αυτό αντιλήφθηκα την αχαριστία μου, καθώς πράγματα που για εμένα είναι δεδομένα, για άλλους είναι μακρινά και άγνωστα. 

Μετά, όσο επιδεινωνόταν η κατάσταση του Προκόπη και αυξανόταν ο πόνος της Ευαγγελίας, μας μετέδιδε την ανηφόρα της από εκείνο το κομμάτι της ζωής της, κι έτσι ένιωθα κι εγώ πιο έντονα πως είμαι αδελφός της. 

Εκείνη τη στιγμή, ένιωσα να συμπάσχω μαζί της και να καταβάλλεται η καρδιά μου από πολύ αγάπη γι’ αυτήν. 

                           

Από το σημείο αυτό η Ευαγγελία για μένα ήταν ένα κομμάτι της ζωής μου, ένα σημάδι που θα μείνει άσβεστο για πάντα στην καρδιά μου...

                                                                                                                        

✔ Επισυνάπτουμε το τραγούδι του Προκόπη, όπως εκτελέστηκε ως δράση το 2016 στο Γυμνάσιο της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ» στο μάθημα «Βιωματικές Δράσεις» που υπήρχε τότε.

 

    |Για την ιστορία...

"Στις 15 Φεβρουαρίου, 

(Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου), 

στα πλαίσια του μαθήματος των «Βιωματικών δράσεων» - project 

της Α+Β Γυμνασίου Αμαρουσίου της ΕΛΛ.ΠΑΙΔΕΙΑΣ, 

αφιερώσαμε το μάθημά μας σε αυτά τα παιδιά...

Αφηγηθήκαμε στους μαθητές μας την ιστορία του Προκόπη 

και την εμπειρία, που έζησε μαζί του ένας απόφοιτός μας, 

ο Νεκτάριος Γουναρίδης, ως φίλος του και εργοθεραπευτής.

"ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΟΠΗ...

«Ο Προκόπης-Δημήτρης Φράγκος ήταν 9, όταν τον πρωτογνώρισα και μου έκανε εντύπωση απο την πρώτη στιγμή, γιατί ήταν σπίρτο! 

Μόλις είχε διαγνωσθεί με απλαστική αναιμία (μια πολύ σοβαρή και σπάνια πάθηση του μυελού των οστών) και φαινόταν πολυ ήρεμος και cool παρόλο που η κατάσταση του ήξερε οτι ήταν σοβαρή!

Για περίπου δυο χρονια πολεμούσε με χημειοθεραπείες, χρειάστηκε να διακόψει το σχολείο και όλοι πιστεύαμε στο θαύμα!

Και το θαύμα έγινε! 

Ο Προκόπης λίγο πριν φύγει, κι ενώ το σώμα το πραγματικά έλιωνε, το μυαλό του ωρίμαζε τόσο πολυ που οχι μόνο άντεχε τους φρικτούς πόνους αλλα και έδινε κουράγιο στην οικογένεια του.

Ήμουν τυχερός που με θεωρούσε φίλο του. 

Με κάλεσε μια μερα η μαμά του και μου είπε πως ο Προκόπης εχει γράψει κατι στίχους διάσπαρτους. 

Της είπα, παίρνω την κιθάρα μου κι έρχομαι επίσκεψη. 

Ετσι κι έγινε. 

Σε 5 λεπτά βγήκε αυτο το τραγουδι. 

Στίχοι δικοί του. 

Ήταν μόλις 11...όταν άνοιξε φτερά...»

  |Νεκτάριος Γουναρίδης – (Απόφοιτος ΕΠ 2001)

 Λονδίνο, 25 Φεβρουαρίου 2016"

Αφού άκουσαν το τραγούδι, που «βγήκε» απ΄αυτή τη σχέση, 

δόθηκε η προαιρετική εργασία στα παιδιά μας,

να συνεργαστούν στις ομάδες εργασίας τους 

και να οπτικοποιήσουν το τραγούδι, 

που δόθηκε στις ενδιαφερόμενες ομάδες σε μορφή mp3 

αφού ,βέβαια,προηγουμένως είχαμε ζητήσει την άδεια από τον ίδιο το Νεκτάριο, 

ο οποίος με χαρά δέχτηκε να "μοιραστεί" το τραγούδι τους μαζί μας....

Προέκυψαν 3 βίντεο, εκ των οποίων ο Νεκτάριος επέλεξε το ένα, 

όπως ακριβώς το είχαμε αναγγείλει και στα παιδιά από την αρχή...

 

Δες το!

“Θ΄ανοίξω φτερά...

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΟΠΗ...

Στίχοι: Προκόπης

Μουσική: Νεκτάριος

Επιμέλεια εργασίας: δ.Τσαχτσίου Μαρία (Φιλόλογος),

κ. Γκαραγκούνη Όλγα (Αγγλικών) και

Γουναρίδης Σταύρος (Φυσικής Αγωγής)

|ολόκληρο το video της ιστορικής αυτής εκδήλωσης

αν το θες, θα το βρεις εδώ...

Η πηγή μας, φυσικά χωρίς όλες αυτές τις λεπτομέρειες: 

http:///www.elp.gr 

☆ Για όποιους από εμάς θελήσουμε περισσότερα 

μπορούμε να απευθυνθούμε στο Σύλλογο «ΟΡΑΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ»

  (στις φωτογραφίες ο Μάριος και ο Πολυχρόνης, μαθητές της Γ΄Λυκείου, ήταν οι πρώτοι που έσπευσαν, αφού ήδη μπήκαν στα 18, να γίνουν οι πρώτοι δότες μαθητές από το σχολείο μας...)

https://oramaelpidas.gr/el/home/

 

Εργοθεραπεία σε παιδιά ΑμεΑ - Ένας Έλληνας που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο (Νεκτάριος Γουναρίδης)

Πώς ζει ένας Ορθόδοξος και Έλληνας σε μια ευρωπαϊκή μεγαλούπολη των εννέα εκατομμυρίων με τρία μικρά παιδιά;

Ποια διαδικασία ακολουθούν οι εκπαιδευτικοί στην Αγγλία όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι ένα παιδί χρειάζεται εργοθεραπεία/λογοθεραπεία/παράλληλη στήριξη;

Τι δυσκολίες αντιμετωπίζει ένας εργοθεραπευτής σε παιδιά που προέρχονται από άλλους πολιτισμούς;

Υπάρχει αξιολόγηση; 

Γιατί υπάρχει αλματώδης αύξηση των περιστατικών με διαταραχές μάθησης, ΔΕΠΥ κ.ά.

Ποια είναι η πιο κατάλληλη ηλικία για την αντιμετώπιση μαθησιακών κ.ά. διαταραχών;

Ποιοι είναι οι καθοριστικοί παράγοντες που επηρεάζουν την ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών; 

Πώς μπορεί να επέμβει ο εργοθεραπευτής όταν:

• το παιδί βρίσκεται σε "οικογένεια" ομόφυλων ζευγαριών; 
• η μάνα που έχει πάρει και το ρόλο του πατέρα;
• το παιδί που θέλει να αλλάξουν φύλο;
• το παιδί μιας που πλούσιας οικογένειας που βλέπει σπάνια τους γονείς;
• το παιδί που συμβιώνει με έναν γονιό εξαρτημένο;

Γιατί υπάρχουν θαυμάσιες οικογένειες με προβληματικά παιδιά; 

Πώς αναγνωρίζουν οι παραδοσιακοί Άγγλοι και πώς οι ξένοι το Brexit;

Βοηθάμε το παιδί ή μαζί με αυτό όλη την οικογένεια;

Ο εργοθεραπευτής και ψάλτης, Νεκτάριος Γουναρίδης μιλά για τη ζωή στo Λονδίνο, τις ευκαιρίες για προσφορά στα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

ΡΑΔΙΟΠΑΡΑΜΥΘΙΑ 11.06.2020 

Μια εκπομπή της Σοφίας Χατζή, στο σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας 91.2 FM

~ Σχετική ανάρτηση:

"Θ΄ ανοίξω φτερά" - Το τραγούδι του Προκόπη

Ο Έλληνας ψάλτης εργοθεραπευτής που βοηθά παιδιά με αναπηρία στο Λονδίνο

Ο Νεκτάριος Γουναρίδης, επικεφαλής μιας ομάδας σε θεραπευτικό κέντρο στο Λονδίνο, μιλά για την απόφασή του να φύγει από την πατρίδα. Έναυσμα ήταν και η προοπτική να μπορέσει να ασκήσει την τέχνη της ψαλτικής

Από την αρχαιότητα οι Έλληνες κουβαλώντας στην καρδιά τους τον Οδυσσέα των μακρινών ταξιδιών, έφταναν απροσδόκητα μακριά από τα σύνορα της πατρίδας. Δεν ήταν ποιητικά σπαρμένος ο δρόμος τους και τα ταξίδια γίνονταν συνήθως όχι μόνο για την περιπέτεια, αλλά γιατί πολλοί ταλανίζονταν από βαθύτατη ένδεια. Καλοί δουλευτάδες κατάφερναν να αποδράσουν από το μπουντρούμι της φτώχειας. Ο Παπαδιαμάντης γράφει με πατριωτικό καμάρι για τις λίρες του “Αμερικάνου” στο χριστουγεννιάτικο, κινηματογραφικής πλοκής διήγημά του. Αναφέρεται επίσης αλλού και στην αξιοσύνη των ντόπιων καπετάνιων που διέσχιζαν τις διώρυγες του Σουέζ και του Παναμά, επισημαίνοντας πως ένας από αυτούς είχε μισθό μεγαλύτερο από του πρωθυπουργού. Χρόνια πριν, εκατοντάδες Έλληνες δούλεψαν στην κατασκευή των διωρυγών που άλλαξε την γεωγραφία Ηπείρων και θαλασσών. Το φευγιό σε άλλες χώρες είναι και σημερινή υπόθεση. Θα ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία όχι με τη δίκαιη αποστροφή απέναντι στις κυβερνήσεις να αποτρέψουν την ανθρώπινη αφαίμαξη. Θα αφεθούμε στον θαυμασμό των νέων που διαπρέπουν και γίνονται πρεσβευτές ανθρωπιάς, εργατικότητας και πνευματικού δείγματος, στο πώς “αξιώνονται” μια “τέτοια πόλη”. Πώς τελικά την κατακτούν.

O Νεκτάριος Γουναρίδης, εργοθεραπευτής και επικεφαλής ομάδας σε θεραπευτικό κέντρο παιδιών με ειδικές ανάγκες στο Λονδίνο, ψάλτης σε Ορθόδοξες Αγγλικές Εκκλησιές και έγγαμος πατέρας τριών μικρών παιδιών μάς χαρίζει για τους αναγνώστες της Ο.Α την ιστορία της προσωπικής του πορείας στα “ξένα”.
 
Πώς πήρατε την απόφαση να μεταναστεύσετε στο εξωτερικό και δη στην Αγγλία; 

 Όταν γνώρισα τη γυναίκα μου δεν είχα σταθερή δουλειά στην Αθήνα. Κάναμε υπομονή ένα χρόνο και τα πράγματα ήρθαν έτσι ώστε το επόμενο καλοκαίρι να αποφασίσουμε να μετακομίσουμε στο Λονδίνο, πρωτίστως λόγω της γλώσσας και έπειτα λόγω της προοπτικής για να ασκήσω και την ψαλτική.

Το εργασιακό καθεστώς στην Αγγλία μαθαίνουμε ότι είναι πιο ανθρώπινο από αυτό της πατρίδας μας. Κατά τη γνώμη σας αλλά και άλλων μεταναστών Ελλήνων ισχύει αυτό;  

Εξαρτάται για ποιον δουλεύεις. Για παράδειγμα η γυναίκα μου που είχε 3 γέννες, τα τελευταία 5 χρόνια υποστηρίχθηκε σημαντικά από τη δουλειά της. Το ίδιο και εγώ από τη δική μου. Η μεγάλη διαφορά όμως σε σχέση με την Ελλάδα είναι η δυνατότητα εξέλιξης και η απονομή δικαιοσύνης. Στην Αγγλία αν έχεις ταλέντο και όρεξη για δουλειά με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο θα λάβεις την αναγνώριση που δικαιούσαι. Στην Αγγλία επίσης υπάρχουν οικονομικοί πόροι και υπάρχει ανταγωνισμός. Δηλαδή αν πας καλά στη δουλειά σου, έχεις ζήτηση, και αν -ο μη γένοιτο- χάσεις τη δουλειά σου, υπάρχει δυνατότητα να βρεις αλλού δουλειά. Απ’ ό,τι ξέρω στην Ελλάδα τα οικονομικά είναι περιορισμένα, ειδικά αν μιλάμε για την ειδική αγωγή.

Είστε ψάλτης αλλά και δάσκαλος ψαλτικής στην Αγγλία. Η εκκλησιαστική ζωή για έναν ορθόδοξο πώς εξελίσσεται; Υπάρχουν τις Κυριακές με την οικογένεια στον ναό, ευκαιρίες για κατηχητικά, ή ομιλίες;  

Μόνο στο Λονδίνο υπάρχουν κάπου περίπου 20-25 ελληνορθόδοξες εκκλησίες, αλλά σκεφτείτε ότι το Λονδίνο είναι μία τεράστια πόλη 10 εκατομμυρίων κατοίκων και οι αποστάσεις είναι μεγάλες. Την Κυριακή οι ακολουθίες ξεκινάνε κάπως αργά σε σχέση με την Ελλάδα. Άρα αν αποφασίσεις να πας στην εκκλησία με την οικογένειά σου ουσιαστικά όλη η Κυριακή σου περιστρέφεται γύρω από την εκκλησία. Όσον αφορά τα κατηχητικά, οι περισσότερες εκκλησίες δεν είναι τόσο οργανωμένες ώστε να έχουν κατηχητικά. Υπάρχει ελληνικό σχολείο τα Σάββατα σε κάποιες Ελληνικές κοινότητες για τα παιδιά των Ελλήνων μεταναστών.

Τέλος έχουμε κι εδώ μερικούς αξιόλογους ιερείς, των οποίων οι ομιλίες είναι παρηγοριά για τους πιστούς. Φυσικά σχετικά κοντά στο Λονδίνο είναι και το μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ, όπου πρόσφατα έγινε και η αγιοκατάταξη του ιδρυτή του Γέροντα Σωφρονίου Σαχάρωφ. Το μοναστήρι είναι πραγματικά κάτι το μοναδικό.

Υφίστανται ομοιότητες μεταξύ της ψαλτικής τέχνης και της Εργοθεραπείας εντρυφώντας και στα δυο από την εμπειρία σας; 

Από τα φοιτητικά μου χρόνια αυτά τα δύο συμβάδιζαν και συνυπήρχαν. Και ο συνδυασμός αυτών των δύο άρχισε να σχεδιάζεται στο μυαλό μου.

Οι στόχοι μου ως προς τη Βυζαντινή Μουσική είναι να εξελίσσομαι, παρά τις επαγγελματικές και οικογενειακές μου υποχρεώσεις και να καταφέρω να διδάξω τα μικρά παιδιά προσδοκώντας να τα εμπνεύσω να αγαπήσουν την ψαλτική.

Το επιστημονικό μου όμως, όνειρο είναι να ερευνήσω τις επιπτώσεις της Ψαλτικής σε παιδιά με διάφορες διαταραχές όπως Αυτισμός, ΔΕΠΥ, Διαταραχές ύπνου και σίτισης, κ.ά.

Ηγείστε μιας Ομάδας εργοθεραπευτών για παιδιά με κάποιες δυσκολίες στο κέντρο “Τhe Sensory Smart Child”. Έχετε πια μετά από έξι χρόνια στο εξωτερικό διεισδύσει στο διαφορετικό περιβάλλον που μεγαλώνουν τα παιδιά και διαμορφώνεται από αυτό η προσωπικότητά τους αλλά και αναδύονται τα προβλήματα στα οποία καλείστε να συμμετάσχετε στην αντιμετώπισή τους.  

Έχοντας δουλέψει 6 χρόνια σε Ελλάδα και Αγγλία ως παιδιατρικός εργοθεραπευτής, μπορώ να σημειώσω κάποιες διαφορές στις οποίες έπρεπε και εγώ να προσαρμοστώ ώστε να ανταποκριθώ.

Για παράδειγμα πολλές οικογένειες είναι πολυεθνικές εδώ, ένας γονέας είναι από μια χώρα ενώ ο άλλος είναι από άλλη. Επίσης μπορεί να συναντήσεις οικογένεια από τη Μεσόγειο (Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα) από τα Βαλκάνια, από την Ασία, από το Ισραήλ, την Ινδία και την Αφρική. Αυτό συνεπάγεται ότι αυτές οι οικογένειες κουβαλάνε μαζί τους διαφορετικές συνήθειες, ήθη και έθιμα.

Και θα σας δώσω ένα παράδειγμα: Ένας από τους βασικούς εργοθεραπευτικούς στόχους που θέτουμε με τα παιδιά που παρακολουθούμε είναι η ανεξαρτητοποίηση σε δραστηριότητες καθημερινής ζωής όπως λέγονται η ένδυση, η σίτιση, η προσωπική υγιεινή, ο ύπνος κλπ. Άρα υποθέτεις πως για ένα παιδί 5-6 χρόνων δύο βασικοί στόχοι θα είναι να μπορέσει να μάθει να χρησιμοποιήσει μαχαίρι και πιρούνι όταν τρώει και να κοιμάται στο κρεβάτι του. Αν όμως το παιδί μεγαλώνει σε οικογένεια Ινδών αυτές οι δεξιότητες δεν έχουν δουλευτεί όσο θα έπρεπε, γιατί δεν είναι στα θέλω των γονέων. Οι Ινδοί μαθαίνουν στα παιδιά τους να χρησιμοποιούν τα χέρια τους όταν τρώνε και επιτρέπουν στα παιδιά τους να κοιμούνται μαζί τους τη νύχτα. Άρα αυτά δεν είναι αυτονόητα όπως σε άλλες χώρες.

Άλλο παράδειγμα είναι όταν θέτεις σαν στόχο την απευαισθητοποίηση στο άγγιγμα και τις διαφορετικές υφές σε ένα παιδί. Αν δουλεύεις όμως με ένα παιδί Ορθοδόξων (παραδοσιακών) Εβραίων, αυτό είναι δύσκολο να γίνει καθώς δεν επιτρέπεται να ακουμπήσεις το παιδί, και ορισμένα παιδιά δεν κάνουν μπάνιο ή δεν αλλάζουν ρούχα και αυτό είναι επιτρεπτό από την οικογένειά τους λόγω θρησκείας.

Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι οι μονογονεϊκές οικογένειες. Συνήθως υπάρχει μόνο η μητέρα. Χαρακτηριστικά, στις οικογένειες που έχουν ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού, ο πατέρας συχνά αποχωρεί και έτσι μένει μόνη της η μητέρα να τρέχει για τα πάντα για το παιδί της.

Επίσης υπάρχουν τα παιδιά τα οποία προέρχονται από πολύ πλούσιες, βασιλικές οικογένειες από διάφορες χώρες του κόσμου, τα οποία δεν λαμβάνουν την απαραίτητη προσοχή από τους γονείς τους. Αυτά τα παιδιά πραγματικά μοιάζουν αβοήθητα, έρχονται στις θεραπείες με κάποιον από το υπηρετικό προσωπικό και οι γονείς περιμένουν από τον εργοθεραπευτή “to fix it”, όπως λέγεται στην Αγγλία, λες και μιλάμε για κάποια ηλεκτρονική συσκευή. Φυσικά αυτό δεν έχει καμία σχέση με την όλη διαδικασία της θεραπευτικής παρέμβασης.

Οι επιστημονικές ιατρικές έρευνες αποκαλύπτουν μια δυσάρεστα αλματώδη αύξηση των περιστατικών με διαταραχές μάθησης. Ποια είναι η γνώμη σας εφόσον εσείς παρατηρείτε από κοντά τα περιστατικά αυτά; Ποια τα προβλήματα των εκπαιδευτικών και των γονιών σήμερα όσον αφορά την ειδική αγωγή;

Γενικά, σημειώνεται μια τρομακτική αύξηση κρουσμάτων όσον αφορά τα παιδιά με πολυποίκιλες δυσκολίες και διαταραχές. Κατά προσέγγιση, τουλάχιστον 1 με 2 παιδιά σε κάθε τάξη χρειάζονται περαιτέρω προσοχή είτε Εργοθεραπεία, είτε Λογοθεραπεία και Παράλληλη Στήριξη μέσα στην τάξη.

Αυτό δημιουργεί αυτομάτως την ανάγκη οι εκπαιδευτικοί να χρειάζονται περαιτέρω εκπαίδευση πάνω σε θέματα ειδικής αγωγής και τα σχολεία να απευθύνονται σε ειδικούς επαγγελματίες υγείας σε μόνιμη βάση.

Οι θεραπείες που κάνετε στα παιδιά με ειδικές ανάγκες που αναλαμβάνετε αποδίδουν συνήθως όσο επιθυμείτε; Λειτουργεί η θεραπεία στη ζωή τους;
 
Ο εργοθεραπευτής είναι ο μόνος επαγγελματίας υγείας που θα ασχοληθεί σχολαστικά με τις κινητικές, συναισθηματικές και λειτουργικές δεξιότητες ενός παιδιού, μία υπηρεσία η οποία δεν παρέχεται ούτε από κάποια ειδικότητα της ιατρικής. Επομένως ο Εργοθεραπευτής και επομένως οι συνεδρίες Εργοθεραπείας δεν μπορούν να αντικατασταθούν από κάτι άλλο και δεν μπορούν να λείπουν από το θεραπευτικό πλάνο αυτών των παιδιών.

Τα πάντα βασίζονται στη συνεργασία των γονέων με τον εργοθεραπευτή. Αν οι γονείς καταφέρουν να σταθμίσουν τις προσδοκίες που έχουν για το παιδί τους κατανοώντας τις αδυναμίες και τα δυνατά του σημεία, αν μπορέσουν να γίνουν πιο ευέλικτοι ώστε να προσαρμόσουν το περιβάλλον γύρω από το παιδί τους και αν είναι διατεθειμένοι να προσθέσουν στην καθημερινότητά τους περισσότερο προσωπικό χρόνο με το παιδί τους τότε Ναι βεβαίως, μπορεί να γίνουν θαύματα!!

Βέβαια καθ’ όλη τη διαδικασία της θεραπείας, οι θεραπευτές αλλά και οι γονείς περνάνε από κάποια στάδια. Ένα από αυτά είναι η ματαίωση. Ματαίωση με την έννοια ότι αν δεν υπάρχει συνέπεια από όλους τους ανθρώπους που είναι γύρω από το παιδί και ασχολούνται μαζί του, τα αποτελέσματα θα είναι πολύ αργά και ίσως να χαθούν κάποιες σημαντικές ευκαιρίες για βελτίωση.

Ας τελειώσω λέγοντας πως για τα παιδιά που βλέπουμε οι συνεδρίες Εργοθεραπείας είναι το highlight της εβδομάδας τους και για τους γονείς που τα συνοδεύουν είναι η ελπίδα που δεν πρέπει με καμία δύναμη να χαθεί.

Έχετε επιλεγεί να κάνετε σεμινάρια σε σχολεία στο νότιο Λονδίνο. Ποιο είναι συνήθως το θέμα των σεμιναρίων; Απευθύνεται σε παιδιά γονείς ή εκπαιδευτικούς; 

Απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς και γονείς. Ουσιαστικά είναι μια εισαγωγή στην Αισθητηριακή Ολοκλήρωση, η οποία είναι μια θεραπευτική προσέγγιση που χρησιμοποιείται κυρίως από Εργοθεραπευτές και της οποίας η θεωρία προέρχεται από κάποιες βασικές αρχές των νευροεπιστημών. Επίσης τους δίνουμε κάποιες βασικές οδηγίες πώς να αξιολογούν σωστά τη συμπεριφορά και την επίδοση των μαθητών στο σχολείο και κάποιες απλές στρατηγικές για την αντιμετώπιση των δυσκολιών που έχουν τα παιδιά λόγω διαταραχών στην επεξεργασία και ρύθμιση των αισθήσεών τους.

Για παράδειγμα ένα παιδί που χάνει εύκολα την προσοχή του μέσα στην τάξη, είναι υπερκινητικό και στα διαλείμματα μπορεί να γίνει επιθετικό προς τα άλλα παιδιά, δεν ωφελεί να το τιμωρείς και να το κατακρίνεις συνέχεια για τη συμπεριφορά του και για τις επιδόσεις του μέσα στην τάξη. Σε αυτή την περίπτωση, δίνοντάς του τη δυνατότητα να πάρει κάποια διαλείμματα ώστε να κινηθεί και να ξοδέψει σωστά την ενέργειά του, μπορεί να το ωφελήσει περισσότερο να αυτορυθμιστεί όπως λέμε και να βελτιωθεί χωρίς να μειώνεται συνεχώς η αυτοπεποίθηση και η θέληση του για να γίνεται καλύτερος.

Κύριε Γουναρίδη, ζώντας στο νότιο Λονδίνο έχετε αφουγκρασθεί την υπόθεση Brexit. Πώς το βλέπετε εσείς σαν Έλληνας και πώς το αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι που συνδιαλέγεστε; 

Κοιτάξτε, η άποψη για το Brexit των ανθρώπων που ζουν στην Αγγλία σχετίζεται πολύ με την περιοχή που κατοικούν. Για παράδειγμα, στο κέντρο του Λονδίνου όπου βρίσκονται οι πολυεθνικές και τα κεντρικά των διεθνών τραπεζών και η πλειονότητα των πολιτών είναι από άλλες χώρες, το Brexit ακόμα και σαν ιδέα ήταν εφιαλτική. Αν βγεις όμως, στα περίχωρα και σε άλλες πόλεις της Αγγλίας και μιλήσεις με παραδοσιακούς Άγγλους, αυτοί θα σου πουν πως δεν τους ενδιαφέρει να παραμείνουν σε μία ΕΕ που στοχεύει να ‘πειράξει’ την εθνική ταυτότητα του κάθε κράτους και λογικά ήταν αυτοί που υπερψήφισαν για το Brexit.

____________
Σοφία Χατζή
δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ 08.07.2020

Δείτε τη σχετική συνέντευξη 

[...] Ένα γράμμα στον 15 χρόνια νεότερο εαυτό μου... |γράφει ο εργοθεραπευτής και ψάλτης, Νεκτάριος Γουναρίδης

 

Πολλές εκπαιδεύσεις γύρω από τη δουλειά και τη μουσική μου έχουν διδάξει ένα πράγμα.  «Ξέρω ένα πράγμα, και αυτό είναι ότι δεν ξέρω τίποτα» (λέει ο Σωκράτης).  Θα το παραφράσω λέγοντας ότι  "Ένα πράγμα είναι βέβαιο στη ζωή μου. Το αβέβαιο". Αυτό σκέφτομαι κάθε φορά που παρακολουθώ μια νέα εκπαίδευση / σεμινάριο / Μεταπτυχιακό, κλπ. Εξάλλου, όσα περισσότερο μαθαίνεις, τόσο περισσότερο αναγνωρίζεις στον εαυτό σου ότι οι γνώσεις σου είναι περιορισμένες και θα μπορούσαν να διευρυνθούν. Θα υπάρχει πάντα ένα άτομο που είναι πιο εξειδικευμένο από εσένα στην ειδικότητά σου και είναι ανόητο να πιστεύεις για τον εαυτό σου ότι είσαι ο καλύτερος. Έχεις λάβει πληροφορίες από διαφορετικά είδη πηγών σχετικά με το αντικείμενο σου και ο νους σου πιστεύει εσφαλμένα ότι αυτές είναι αρκετές πληροφορίες και γνώσεις για να αυτοαποκαλείσαι Ο Ειδικός. Πόσο λάθος είναι αυτό!! Υποθετικά, ας πούμε ότι είσαι Παιδιατρικός Εργοθεραπευτής, έχεις μεγαλώσει 3 παιδιά και 7 ανήψια (άρα υποτίθεται πως σκαμπάζεις κάτι από Τυπική Ανάπτυξη), έχεις αξιολογήσει και δει χιλιάδες παιδιά σε 13 χρόνια εμπειρίας, έχεις φτιάξει κουτάκια ταξινόμησεις ασθενών μέσα στο μυαλό σου και πάντα σκέφτεσαι ‘Α, αυτός μου θυμίζει αυτόν’ κι όμως, το κάθε παιδί ήταν και θα είναι πάντα μια τόσο μοναδική περίπτωση. Δεν υπάρχουν εγχειρίδια αξιόπιστα που να συνιστούν στους γονείς τι πρέπει να κάνουν ώστε να επιτευχθούν οι θεραπευτικοί στόχοι με απόλυτη επιτυχία. Μπορούμε απλά να αναλύσουμε τις υποθέσεις μας, να προτείνουμε ιδέες και τεχνικές και να ζητήσουμε επίμονα σχόλια ανατροφοδότησης από τους γονείς, ώστε να δούμε τί λειτούργησε και τί όχι, μετά να ξανααναλύσουμε και να προτείνουμε και άλλες ιδέες, αν φυσικά οι γονείς μας εμπιστεύνται ακόμα. Γι' αυτό θα σου πρότεινα. Μελέτησε περισσότερο, γίνε πιο παρατηρητικός, μείνε σιωπηλός και ήλπιζε για το καλύτερο. Βρες και έναν (ή και δυο-τρεις) καλό μέντορα, εμπνεύσου, μάθε τη δουλειά και δούλεψε μαζί του με υπομονή και άσε τον χρόνο να κάνει τη δουλειά του. Μην βιάζεσαι να ηγηθείς. Αν είσαι γεννημένος ηγέτης, θα έρθει η ευκαρία σου να το αποδείξεις. Πρόσεξε! Μην εργαζεσαι για δόξα ή χρήμα. Εργάσου για να βοηθήσεις και να υποστηρίξεις την κοινότητα, τους ανθρώπους, τη φύση, την οικογένεια και τον εαυτό σου. Εάν μπορείς να κοιμάσαι εν ειρήνη γνωρίζοντας ότι δεν έχεις βλάψει κανέναν και δεν έχεις βασίσει την επιτυχία σου σε ένα ψέμα (Ο Απ. Παύλος έλεγε, ‘Ο λέγων και ποιών ψέμα, ουκ εστιν άξιος...’), τότε Ναι, έχεις φθάσει στην Γη της Επαγγελίας σου. Αν όχι, θα υπάρχει πάντα χρόνος για αλλαγή. Πάρε τα ρίσκα σου τότε και άλλαξε τη ζωή σου!! Και αυτό (παύση) ... θα ήταν το γράμμα/σημείωμα που θα άφηνα πάνω στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή του εαυτού μου, καθώς έπαιζε βιντεοπαιχνίδια ένα ζεστό καλοκαιρινό μεσημέρι κάπου στην Ελλάδα, μετά την αποφοίτησή του από την σχολή Εργοθεραπείας πριν από περίπου 15 χρόνια.

Neki talks about OT © 2022  Post-it note to my young self By Si Therapy Training experiences. Numerous trainings around my work and music have taught me one thing. "I know one thing, and that is that I know nothing" (Socrates saying). I will paraphrase this by saying that "One thing is certain in my life. The uncertain". This is what I'm always thinking when I'm attending a new training/seminar/Masters, etc. Basically, the more you learn, the more you identify to yourself that your knowledge is limited and it could broaden up. There will be always an individual who is more expert than you in something and it is silly to believe for yourself that you are the best in your field. You have received information from different types of sources in regards to this topic/area of expertise and your mind (νους) believed erroneously that that is enough information to refer to yourself as The expert. How wrong this is!! Hypothetically, let just say that you have raised 3 children yourself, you have assessed and seen thousands in 13 years of OT experience and yet everyone is such a unique case. There are no manuals to recommend to parents. You can only hypothesise, suggest ideas and ask resiliently for feedback so that you analyse and offer new ideas again. So, study more, observe more carefully, stay silent and hope for the best. Do not work for glory or goods. Work to help and support the community, the people, the nature and yourself. If you can sleep peacefully knowing that you haven't hurt anyone and you have not based your success on a lie (Say or Do lies), you have arrived in the Happy Land. If not, there will be always time for a change. Take your risks then and change your life!! This would be the post-it note I would leave on the keyboard of Neki's desktop whilst he was playing video games on a hot summer midday somewhere in Greece, after his OT graduation some 15 years ago. πηγή ~ Αν δεν γνωρίζεις ποιος είναι ο Νεκτάριος Γουναρίδης, δες εδώ...