☆ Οι κλυδωνισμοί της Κιβωτού | π. Αντώνιος - π. Ευάγγελος Παπανικολάου (α΄ μέρος)

|Επιτέλους! Βγήκε στον αέρα αυτό, που όλοι όσοι  αγαπάμε και στηρίζουμε από την πρώτη μέρα απροϋπόθετα και χωρίς κρατούμενα τον π.Αντώνιο και την ευλογημένη Κιβωτό του,  περιμέναμε τόσο καιρό!

Θερμές ευχαριστίες απ΄όλους εμάς τους "συν αυτώ" στον π.Ευάγγελο, που τόλμησε να μαζέψει, να φιλοξενήσει και να αγκαλιάσει την κυνηγημένη και κατασυκοφαντημένη οικογένεια...

Αν μετά από αυτήν την συνέντευξη (και το δεύτερο μέρος που αναμένεται "καυτό"), κλονιστεί το σύμπαν ολόκληρο για να διασωθεί το έργο 25 χρόνων και του π.Αντωνίου και της Πρεσβυτέρας του, των 500 τόσων εθελοντών και του απλού λαού που έχει δώσει έστω μια δραχμή ή ένα ευρώ, κυρίως όμως για να σωθούν τα παιδιά που βρίσκονται σήμερα στην "κιβωτό τους"...

Να΄ναι ευλογημένο! 

Ό,τι βρέξει ας κατεβάσει, που θα΄λεγε ο λάος μας.

Ή καλύτερα, ό,τι ο Θεός επιτρέψει...

Άκουσε και δες και θα καταλάβεις πολλά περισσότερα απ΄όσα εμείς λέμε.-

   ~ "αμφ."|

                                 ☆ ☆ ☆

                               

~ Στο 1ο μέρος ο π. Αντώνιος Παπανικολάου συζητά με τον π. Ευάγγελο Παπανικολάου σε ένα οδοιπορικό δημιουργίας και «απολογίας».

 

00:00   Εισαγωγή

01:13   Νιώθετε ληστεμένος;

06:35   Tο χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου

08:11   Επίθεση αγάπης

09:20   Πως ξεκίνησε το έργο μας

11:42   Η κιβωτός το σπίτι του λαού

13:26   Υπό την πνευματική καθοδήγηση του  π. Γεώργιου Καψάνη

19:39   Στην δουλεία της εκκλησίας

21:11   Γέλα μωρέ Παπά

22:42   Η οργάνωση στο καφενείο

25:44   O μακαριστός Χριστόδουλος

30:00   Από το φιλότιμο του κόσμου

33:55   2001- Πείνα

39:06   Σπάζοντας τον φαύλο κύκλο της παραβατικότητας

41:32   Tο πιο άδικο πράγμα του κόσμου

43:00   Eκτός εκκλησίας;

48:00   Πως πληρώνονται οι δικηγόροι

50:33   Έψαχνα για κτήριο χωρίς χρήματα!

56:15   Πως να επωφεληθούμε...

59:19   Πόσα σπίτια από τις δωρεές;

1:01:00 Οι δωρεές του κ. Λούλη

1:04:00 Η προίκα της κιβωτού

1:12:22 Η κατασκήνωση στην Ραφήνα

1:14:54 H πίκρα μου

1:17:12 Η κατασκήνωση στην Πωγωνιανή

1:19:40 Ο Eπίσκοπος Κονίτσης

1:22:38 Πόσες φορές σε έχουνε πεθάνει;

1:25:29 'Οτι κινείται στον χώρο της προσφοράς...

1:25:35 Aυτοψία του π. Ευάγγελου στο πολυιατρείο

1:30:45 To εκκλησάκι στον Βόλο

1:32:06 1ο μέρος Τέλος. Συνεχίζεται...

 

                                                 Το 2o μέρος σε μερικές μέρες...

 

------------------------------------------------

 Ευχαριστίες στην ομάδα www.doumanis.gr για την τεχνική υποστήριξη και 🙏 ευγνωμοσύνη στους δύο πατέρες για την εμπιστοσύνη. Κβ

|Ευχαριστίες ιδιαίτερες στο Αντίφωνο και στον Κωνσταντίνο Βεργή και το τεράστιο έργο που επιτελεί με την κάλυψη αυτής της συνέντευξης, αλλά και στην υπέροχη Βασιλική Π. που μόλις το είδε, μας το έστειλε...

* Ο π. Ευάγγελος Παπανικολάου ζωντανά το Σάββατο, 25/4/2020, ώρα 11:15 πμ "Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι"

Ζωντανή μετάδοση νέας ομιλίας
του π. Ευάγγελου Παπανικολάου,
ιατρού και ιεραποστόλου.
Θα μεταδοθεί το Σάββατο, 25 Απριλίου 2020,
στις 11:15 π.μ., μέσω του καναλιού Youtube
του Ιερού Ναού Αναλήψεως του Κυρίου, Διασταυρώσεως Ραφήνας.
Θέμα: "Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι".

σύνδεσμος καναλιού Youtube: https://www.youtube.com/channel/UC-DfI-XliMDn158tDweqUkg

* Ο π. Ευάγγελος Παπανικολάου ζωντανά την Κυριακή των Βαΐων, 12/4/2020, ώρα 11:15 πμ

Ζωντανή μετάδοση του β' μέρους ομιλίας
του π. Ευάγγελου Παπανικολάου,
ιατρού και ιεραποστόλου,
θα μεταδοθεί την Κυριακή, 12 Απριλίου 2020, στις 11:15 π.μ.,
μέσω του καναλιού Youtube
του Ιερού Ναού Αναλήψεως του Κυρίου, Διασταυρώσεως Ραφήνας,
με θέμα: "Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα" (Μέρος β').

Για να το παρακολουθήσετε κάνετε κλικ στην εικόνα
κατά τη μέρα και ώρα μετάδοσης.

☆ "Πόρνες και Ληστές Μεταποιούμενοι..." |π.Ευάγγελος Παπανικολάου στη Σοφία Χατζή

Η Σοφία Χατζή στη νέα εκπομπή του Αντιφώνου

"Δια-σταυρούμενοι" συζητά με τον π. Ευάγγελο Παπανικολάου. 00:00 Eισαγωγή 02:03 Η ποιμαντική μας έγνοια 04:21 Tι σημαίνει Γάμος 07:40 Γιατί ζητάνε "γάμο" 09:02 Χρυσόστομος Καποτάς 12:50 Και άλλους "γάμους" θα ζητήσουνε 14:25 Ασθενείς με ΑIDS και ο Άγιος Ευμένιος 16:53 Kα Καρυστιανού 18:28 Δεν κυριολεκτεί η λέξη γάμος 19:36 Ρωτήστε τον π. Βασίλειο Θερμό 20:00 Γιατί επεμβαίνει η ιεραρχία; 23:09 Εισήγηση του μητρ. Μεσογαίας κ. Νικολάου 27:40 Aπειλή από τον κοσμικό νομοθέτη 31:10 Περνώντας έξω από το πορνείο 38:50 Η Ιερολογία του Γάμου παράγει δίκαιο 44:00 Ποια η δεξαμενή παιδιών για τεκνοθεσία; (Κιβωτός) 45:20 Ιστορία μεταστροφής στην Τήνο 55:40 Αλλαγή φύλου και βάπτιση 1:02:00 Πόνος 1:03:00 Δημοψήφισμα 1:04:10 Παρένθετη μητρότητα 1:08:35 Μητρικός Θηλασμός 1:09:14 Η γυναίκα γεννάει και τρέφει 1:10:35 Η Tεχνητή Νοημοσύνη για τον "Γάμο" 1:13:10 Ο Άγιος Ευμένιος και το "ζευγάρι" με AIDS 1:17:30 Πόρνες και Ληστές Μεταποιούμενοι 1:19:20 Ο Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός στo "Μπάρ το ναυάγιο" 1:24:50 Κλείσιμο

- ''Εσύ είσαι άγιος''. - ''Εγώ είμαι άγιος ή εσύ που τα είδες αυτά;" |Βλέποντας αυτό το βλέμμα και την Αγία μορΦή του... Γράψε μας αν θες, το πρώτο πράγμα που σου'ρχεται στο μυαλό...

✔ Χρειάζεται να ξαναπούμε πως για 2-3 μέρες (θα μπορούσαμε και εβδομάδες...) θα έχουμε όλες μας τις αναρτήσεις α(μ)Φιερωμένες σε εκείνον; 

Την ευχούλα του την αγιασμένη να έχουμε 

όλοι όσοι τον αγαπάμε και τον επικαλούμαστε. 

Αλλά και όσος κόσμος ακόμα (;) τον αγνοεί ...

~ "αμΦ." ΥΓ : Η επιλογή 

του ποιες αναρτήσεις θα πρωτοπροκρίνουμε 

για να ανέβουν ξανά αυτές τις πορΦυρές μέρες 

είναι εντελώς υποκειμενική.

Αν διψάς για τον τεράστιο Γέροντα Πορφύριο, 

μπες εδώ από απόψε το βράδυ 

και "σκάψε"!

Αύριο - μεθαύριο, τέτοια ώρα, 

μπορεί και να έχεις τελειώσει 

τις αΦιερωμένες αναρτήσεις μας σ΄εκείνον...

...........................................................................................................................

Πάει ο γέρων Ευμένιος και βλέπει τον Άγιο Πορφύριο να λειτουργάει και βλέπει αγγέλους και του λέει εν ψυχρώ: 

''Είσαι άγιος''. 

Και απαντάει ο Άγιος  Πορφύριος: 

''Εγώ είμαι άγιος ή εσύ που τα είδες αυτά;''

π. Ευάγγελος Παπανικολάου

~ Όταν ο Άγιος Πορφύριος συνάντησε τον π. Ευμένιο τον Λεπρό -Σαριδάκη (23 Μαΐου 1999).
Μητροπολίτου Μόρφου Νεόφυτου

Αν με ρωτάτε, εγώ αυτόν τον μοναχισμό έζησα. 

Του Οσίου Δαυίδ και ενός άλλου ανθρώπου, του πατρός Ευμενίου του Λεπρού, μαθητού και υποταχτικού του Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού, εδώ στο Λεπροκομείο στο Αιγάλεω.

Ο γερο-Ευμένιος ήταν ο αγαπημένος του Αγίου Πορφυρίου.
Μια φορά μου λέει, τυχερέ, βρήκες και τον Ιάκωβο, βρήκες και τον Ευμένιο, εγώ έναν άνθρωπο βρε δεν έχω.
Του λέω, Γέροντα είσαι παραπονιάρης. Όλο παράπονα κάνεις.
Είμαι βρε, είμαι παραπονιάρης. Του άρεσε έτσι να μηδενίζεται. Καλά με κατάλαβες, καλά με κατάλαβες, αλλά ξέρεις βρε τι σημαίνει να περνά τόσος κόσμος και να μην έχω και ‘γω έναν, έναν, να εξομολογηθώ και ‘συ να ‘χεις δυό; Πώς να μην έχω παράπονο;
Και τι θέλετε του λέω, πως μπορώ να βοηθήσω;
Να μου φέρεις τον Ευμένιο να εξομολογηθώ.

Λέω και ‘γω, πως θα το πω τώρα του Ευμένιου; 

Θα δεχτεί ο Ευμένιος να εξομολογήσει τον Πορφύριο;
Ο Ευμένιος, βαθιά απλότητα χιλιόμετρα μακριά από την δική μου την πολυπλοκότητα.
Μου λέει, πότε θέλει;
Του λέω, καμιά Κυριακή που δεν πάει πολύς κόσμος μετά τη Λειτουργία να πάμε;
Ντάξει, ντάξει, θα πάρω το πετραχήλι, βρες ένα αυτοκίνητο εσύ και θα πάμε.
Μα τι ήταν η συνάντησή τους !!
Αν έχετε διαβάσει που λέει στην Παλαιά Διαθήκη, κατέβηκε ο Μωησής από το Όρος Σινά και ήταν τόση η λάμψις από την επαφή του με τις ενέργειες του Θεού που ήταν τόσο το φως, που οι Εβραίοι για να μπορούν να συνομιλούν μαζί του έβαλαν μπροστά του ένα μαντήλι γιατί από την λάμψη δεν μπορούσαν να τον δουν.
Όταν βγήκε ο γερο-Ευμένιος από τον Άγιο Πορφύριο, από το κελί του μετά τη εξομολόγηση, έτσι ήταν το πρόσωπό του, τόσο φως είχε επάνω του.

Σκεφτείτε ότι αυτοί οι δύο γνωρίσθηκαν από την εποχή της Πολυκλινικής, που ήταν στην Πολυκλινική εφημέριος ο Άγιος Πορφύριος. Ο π. Ευμένιος τότε ήταν μοναχός, πατήρ Σωφρόνιος Σαριδάκης από την Κρήτη, και τον έστελνε ο Άγιος Νικηφόρος κάθε Σάββατο να πάει στην ψαραγορά, που ήταν κάτω εκεί δεν ξέρω αν είναι μέχρι σήμερα, κοντά στην Ομόνοια. Να πας να ψωνίσεις του έλεγε για όλους τους λεπρούς, επειδή είχε υγεία και δύναμη και ευρωστία ο πατήρ Ευμένιος, τότε Σωφρόνιος.

Οπότε μια ημέρα λέει πηγαίνοντας, είδα κόσμο να μπαίνει σε ένα παρεκκλήσι. Ήταν του Αγίου Γερασίμου στην Πολυκλινική. Και δεν μπαίνω και ‘γω να προσκυνήσω; Είχαν Λειτουργία και στην Λειουργία βλέπω έναν παπά να λειτουργά αλλά με φως, πολύ φως παιδί μου. Έμεινα πίσω-πίσω. Μα τι χάρη του έδωσε αυτού ο Θεός!! 

Απ ‘το Χερουβικό και μετά μου λέει, έβλεπα να τον διακονούν άγγελοι !! 

Τέλειωσε η Λειτουργία, μερικοί έμπαιναν μέσα στο Ιερό να χαιρετίσουν τον παπά, παπάς ήταν ο Άγιος Πορφύριος. Και μπαίνει ο γερω-Ευμένιος, απλούστατος, σαν παιδάκι ήταν.
Του λέει, πως σε λένε;
– Πατέρα Πορφύριο. Ο Πορφύριος είχε ύφος, βασιλικό, αυτοκρατορικό, ο άλλος, ο Ευμένιος ήταν χωριάτης, Κρητικός.
– Πάτερ Πορφύριε, μα τι μεγάλη χάρη σου έδωσε ο Θεός !! Να έχεις τόσο Φως όταν λειτουργάς και μετά το Χερουβικό τόσους αγγέλους !! Πω πω δεν ξανάδα αυτό το πράγμα !!
Και του απάντησε ο πανέξυπνος και αγιότατος πατήρ Πορφύριος, ναι πάτερ μου είναι αλήθεια, η χάρις της ιερωσύνης είναι μεγάλη, ιδαιτέρως όταν λειτουργούμε και τι ωραία, εσύ είδες τους αγγέλους μου που εγώ δεν βλέπω.
Έτσι μου είπε, μου λέει, ότι δεν έβλεπε τους αγγέλους. Είναι δυνατόν να είναι δίπλα σου και να μην βλέπεις;

Τέτοιος άνθρωπος ήταν ο πατήρ Ευμένιος. Θύμωνε με Κρητικό ύφος, με Κρητικό θυμό. Απότομα, στα μικρά παιδιά. Να κρατά τα Άγια, να ‘μαστε εμείς [εκεί] και να σκανδαλιζόμαστε. Να κρατά τα Άγια και να θυμώνει που εδώ όταν κρατούμε τα Άγια δεν μιλούμε.
Και έλεγε, τώρα κρατάω τα Άγια, μεγάλη είσοδος. Να φύγουν τα παιδιά, γιατί βάλατε τα παιδιά πάλι μπροστά από το Ιερό; .. στο πεζούλι ξέρετε στο σκαλοπάτι.
Έτρεχα εγώ από το ψαλτήρι, άντε άντε φύγετε από εδώ τους έλεγα. Τα παιδιά, παιδάκια τα καημένα τριών χρονών, πέντε χρονών, μα γιατί να φύγουμε, μουτρωμένα, μερικά έκλαιγαν.
Ο Γέροντας εκεί, πες τους να φύγουν.
Άντε-άντε τους έλεγα, φύγετε.
Μερικές κυρίες, ευγενέστατες, ευσεβέστατες. Μα εμείς ήρθαμε να δούμε άνθρωπο ενάρετο, μας έστειλε ο πατήρ Πορφύριος. Τους έλεγε όλους, τώρα που ασθενώ και φεύγω για το Άγιον Όρος, όλοι στον Ευμένιο και όλοι πήγαν εκεί, οι του Πορφυρίου.
Του λέω μετά, Γέροντα, κρατάς τα Άγια, φωνάζεις και θυμώνεις στα παιδιά.
Μα δεν ακούς, μου λέει, τι λένε;
Του λέω, τι λένε;
Λένε ο παππούλης δεν πατά πάνω στο έδαφος. Γίνεται να λένε αυτά τα πράγματα;

Τα παιδιά έβλεπαν την κατάστασή του και αυτός το αντιλαμβανόταν και ήθελε να κρύβεται, να μην τον αποκαλύψουν τα παιδιά. Προτιμούσε να θυμώνει, να εκτίθεται, να φαίνεται ότι δεν είναι ευλαβής -όπως εμείς που θέλουμε να φαινόμαστε ευλαβείς- παρά να φανερώσει την αγιότητά του.

Για την απομαγνητοφώνηση Φαίη/Αβέρωφ
Ομιλία Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου στην κοινότητα νέων «Ορθόδοξη Μαθητεία» (20.9.2015)
απόσπασμα από την ίδια ομιλία και εδώ 

~ η δική μας πηγή

«Ὁ π. Εὐμένιος Σαριδάκης και η συνοδοιπορία του με τη νόσο τοῦ Χάνσεν» π. Ευάγγελος Παπανικολάου

☆ Μνημονεύετε την Γιωργία μας. Σήμερα μαζί με τον Άγιό της...

 

♡ Σήμερα είχε (και έχει...) τα γενέθλια της η αδερφή και φίλη μου και πρώην ηθοποιός, Γεωργία Αποστόλου.

Η πιο συνειδητά πιστή κοπέλα που γνώρισα.

Μου έδωσε τόσα πολλά στα λίγα χρόνια που δεθήκαμε, όσα δεν θα τολμούσα να ζητήσω από κανέναν.

Ένα τεράστιο κομμάτι από αυτό που λέγεται ο "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ.... σίγουρα ανήκει και σε εκείνην.

Εκείνη με ενθάρρυνε, πρώτη απ'όλους να γράφω.

Και εκείνην την πίστεψα.

Και στάθηκε βέβαια και η αφορμή, εκείνο το απίστευτο αλλά πέραν κάθε αμφιβολίας γεγονός που η ίδια μου διηγήθηκε εκείνο το βράδυ (και γράφτηκε αργότερα  στους "ψιθύρους") γυρνώντας από το νοσοκομείο που πήγα να την πάρω από τη βάρδια (!!!) που έκανε στη Μάνα μας μετά την επέμβαση της, να γνωρίσω κι αλλά αδέρφια (Διασώζουσα είσαι εδώ;)...

Είναι σίγουρο πως αν δεν την είχε καλέσει στα παλάτια Του ο Πάνσοφος Θεός θα ήταν μαζί μας εδώ να σχολιάζει

(και να με μαλώνει... 😏)

Και να σχεδιάζει πως θα γιορτάσουμε φέτος τον Άγιο Κασσιανό - δίσεκτο είπαμε το 2024...

Αλλα και τα 10 χρόνια που φέτος συμπληρώνει το ιστολογιάκι μας (απίστευτο;)

Γιόρταζε σήμερα και μνημόνευε τη μέρα, όχι τόσο γιατί σαν σήμερα γεννήθηκε, αλλά γιατί συνέπιπταν μαζί με την ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου της Εφραίμ που υπεραγαπούσε...

Όπως και τον Άγιο Νικηφόρο τον Λεπρό, που γιορτάζουμε αύριο.

Πηγαίναμε στο Λοιμωδών και μετά τη Θεία Λειτουργία που τελείωνε ο αγιασμένος π.Στέφανος, και οι 3 μας (μαζί με τον έτερο αδελφό, το Νικόλα, τον αίτιο της γνωριμίας μας...) ανεβαίναμε στα σπιτάκια της κ.Κωνσταντίνας και της κ.Αργυρώς (πρόκειται για τις 2 τελευταίες θεραπευμένες από τη λέπρα που πρόλαβαν και τον Άγιο Νικηφόρο και εννοείται και τον Άγιο Ευμένιο! Και ναι, η Αργυρώ είναι εκείνη για την οποία έχει διηγηθεί ο π.Ευάγγελος Παπανικολάου εκείνη την απίστευτη ιστορία...) για να μας βάλουνε τραπέζι και να μας περιποιηθούν.

Πέρασαν ήδη αρκετά χρόνια και ήθελα να σας το πω.

Μια ευχή για την ψυχούλα της, λοιπόν, αν η αγάπη σας το ζητάει.

Ιδιαιτέρως σήμερα.

Μνημονεύετε την Γιωργία μας.

Και να της ζητάτε...

    ~ με ευγνωμοσύνη και αγάπη Χριστού,

                                                σ.Β.Γ.

~ Όταν ο "αμόρφωτος" Μακρυγιάννης δίδασκε ως άλλος "Πατέρας της Εκκλησίας του Χριστού" την έμπρακτη Μετάνοια...

 

Διαβάστε τι έκανε ο Μακρυγιάννης! 

Ομιλεί ο π. Ευάγγελος Παπανικολάου:

Τώρα θα σας πω για την μετάνοια, πως την έκανε ένας Ήρωας της Επαναστάσεως, πως μάθαινε στους ανθρώπους την μετάνοια. 

ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ.

Αυτός ο Μακρυγιάννης, για να δείτε που αυτοί οι άγιοι άνθρωποι, πως διδάσκονταν από τους πατέρες τους και πως η Αγία Εκκλησία με τους Κανόνες που τους έβαζε -γιατί εξομολογούντο αυτοί- ξέρανε, και πως διδάσκανε και τους άλλους τους νέους ανθρώπους.

Τον Μακρυγιάννη .. το γκουβερνάντο που έλεγε κι αυτός … τι να τον κάνουν σου λέει πρέπει να του δώσουμε μια σύνταξη. 

Λέει αυτός, ρε παιδιά δώστε την σύνταξή μου στις χήρες των αγωνιστών και μη μου δίνετε εμένα, γιατί οι χήρες δεν έχουν άντρες να τις περιποιηθούν. Ενώ εγώ μπορώ να δουλέψω, να φυτέψω κάτι και να ζήσω την οικογένειά μου.

Για να τον τιμήσουνε τον κάναν αρχηγό της Αστυνομίας της Αθήνας. Αυτός ήταν υπεύθυνος για τις κλοπές κτλ.

Μια ημέρα, σ΄ ένα παζάρι ένα Σάββατο τον καλούνε, και του λέει, έλα πιάσαμε έναν κλέφτη.

Πάει λοιπόν.. προσέξτε τώρα, αυτά είναι φοβερά, ποιός τους τα ‘μαθε; Η Χάρις του Αγίου Πνεύματος που την είχανε από τους γονείς τους και από το Βάπτισμά τους και από την Αγία Εκκλησία.

Του λέει του κλέφτη:

–Ρε έκλεψες;

–Όχι, λέει αυτός.

–Ρε, πες το με το καλό, για να μη σε δείρω και το πεις με το ζόρι.

–Όχι, λέει, δεν έκλεψα.

–Ρε, πες το με το καλό, θα σε δείρω και θα σε γυρίσω ανάποδα και θα φανεί η φουστανέλα. Πες που τα ‘χεις τα λεφτά.

–Άκουσε, λέει, θα στο πω. Ναι. Έκλεψα.

–Που τα ‘χεις τα λεφτά;

–Να, λέει.

Τα έβγαλε και του τ’ άφησε.

–Εντάξει, του λέει. Θέλεις ωρέ να σε σώσω και να μην ξανακλέψεις ποτέ;

–Θέλω, του λέει.

–ΕΛΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ.

Δεν τον πήγε στην φυλακή, τον πήρε στο σπίτι του.

Πόσα παιδιά είχε; Δώδεκα.

–Βάλε γυναίκα να φάμε.

Και ήταν ένα τραπέζι μεγάλο και καθόταν αυτός στην αρχή, η γυναίκα απέναντι, είχε 6 παιδιά από ‘δω, έξι από ‘κει. 

Του λέει του ενός, σήκω από εκεί, τον βάζει αυτόν στα δεξιά του. Ό,τι είχανε έφαγε.

Βάζει ένα παιδί ο Μακρυγιάννης όρθιο και του λέει, όση ώρα τρώμε θα λες, ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ.

Δηλαδή, όση ώρα έτρωγε η οικογένειά του είχε ένα παιδάκι του όρθιο, εναλλάξ κάθε φορά, και έλεγε το ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ. 

Δεν μιλάγανε. 

Το καταλαβαίνετε; 

Λέγανε αυτήν την ευχή του Δαυίδ του βασιλέως, ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ.

Λέει αυτός, καλά θα περάσουμε.

Χμ, του λέει, την συγχώρεση την πήρες, αλλά τον Κανόνα θα τον κάνεις. 

Κάθε Σαββάτο θα σε πηγαίνω στο παζάρι, για τρία Σάββατα. 

Θα σου κρεμάσω μια ταμπέλα εδώ που θα λέει, «είμαι κλέφτης συγχωρέστε με αδελφοί» και θα σε περνάω από το παζάρι να σε βλέπει ο κόσμος να σε δείρει και να σε φτύνει. 

Το Σαββάτο το βράδυ σπίτι μου θα πλένεσαι, μια βδομάδα θα τρως και θα πίνεις μαζί μου, και το άλλο Σαββάτο ξανά και το άλλο Σαββάτο ξανά.

Δηλαδή προσέξτε. Βρήκε και τον φιλανθρωπικό τρόπο, και να αποκαταστήσει το δίκιο -έδωσε τα λεφτά το άλλο Σαββάτο σε αυτόν που του τα είχε κλέψει-, αλλά τον πήρε στο σπίτι του. Δεν φοβήθηκε. 

Τον πήρε στο σπίτι του τον κλέφτη για να του πει, κοίταξε αδελφέ μου είσαι σαν κι εμένα, τον Κανόνα όμως θα τον κάνεις. Είσαι σαν κι εμένα, σ’ αγαπάω ρε, σαν κι εμένα σ’ έχω μάτια μου, αλλά τον Κανόνα της κλεψιάς πρέπει να τον κάνεις.

Περάσανε 20 χρόνια. 

Γέρος ο Μακρυγιάννης, τον στείλανε να κάνει μία επίσκεψη στο Ναύπλιο.

Και πάει ένας κύριος πενηντάρης και του λέει,

–Θέλετε να έλθετε σπίτι μου να σας περιποιηθώ;

–Θα ‘ρθω, του λέει.

Πάει στο σπίτι του ανθρώπου και βλέπει ένα τραπέζι με εφτά παιδιά. Και είχε στη γωνία ένα κι έλεγε ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ.

-Του λέει, ρε ποιος είσαι εσύ;

–ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΠΟΥ ΜΕ ΕΣΩΣΕΣ. Εγώ είμαι ο κλέφτης που με πήρες και με δίδαξες. 

Με πήρες στο σπίτι σου και έμαθα πως τρώνε και προσεύχονται. Και με έκανες να μάθω ότι πρέπει να έχω την τίμια δουλειά με τα χεράκια μου. 

Και ήλθα εδώ σε αυτήν την πόλη και είδα από σένα πως έκανες Και πήρα από εσένα αυτήν την οδηγία και πήρα κι εγώ ένα ένα μικρό περιβολάκι και ζω την οικογένειά μου. 

Και έχω εφτά παιδάκια και επειδή είδα πως έβαζες ένα παιδί σου να προσεύχεται, βάζω κι εγώ το παιδί μου και προσεύχεται και λέει, ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟ...

πηγή : π. Παντελεήμων Κρούσκος

(εμείς από τον Μικέ Κουλιά)

* Και μετά από την εύστοχη παρέμβαση του Χρήστου Χαλκιόπουλου εδώ η ζωντανή αφήγηση 

* Πώς ο Μακρυγιάννης δίδαξε τη μετάνοια σ’ έναν κλέφτη...

 

Ο π. Ευάγγελος Παπανικολάου διηγείται πως ο Στρατηγός Μακρυγιάννης δίδαξε σε έναν κλέφτη τη μετάνοια και την ευχή, με το παράδειγμά του!

Διαβάστε:

«Τώρα θα σας πω για την μετάνοια, πως την έκανε ένας Ήρωας της Επαναστάσεως, πως μάθαινε στους ανθρώπους την μετάνοια. Τον λένε Μακρυγιάννη.

Αυτός ο Μακρυγιάννης, για να δείτε πώς αυτοί οι άγιοι άνθρωποι διδάσκονταν από τους πατέρες τους και πώς η Αγία Εκκλησία με τους Κανόνες που τους έβαζε -γιατί εξομολογούντο αυτοί- ξέρανε, και πώς διδάσκανε και τους άλλους τους νέους ανθρώπους…
Τον Μακρυγιάννη .. το γκουβερνάντο που έλεγε κι αυτός … τι να τον κάνουν; Σου λέει πρέπει να του δώσουμε μια σύνταξη.

Λέει αυτός: Ρε παιδιά, δώστε τη σύνταξή μου στις χήρες των αγωνιστών και μη μου δίνετε εμένα, γιατί οι χήρες δεν έχουν άντρες να τις περιποιηθούν, ενώ εγώ μπορώ να δουλέψω, να φυτέψω κάτι και να ζήσω την οικογένειά μου.

Για να τον τιμήσουνε τον κάναν αρχηγό της Αστυνομίας της Αθήνας. Αυτός ήταν υπεύθυνος για τις κλοπές κτλ.
Μια ημέρα, σ’ ένα παζάρι, ένα Σάββατο, τον καλούνε και του λένε: «Έλα, πιάσαμε έναν κλέφτη».

Πάει λοιπόν.. προσέξτε τώρα, αυτά είναι φοβερά… Ποιος τους τα ‘μαθε; Η Χάρις του Αγίου Πνεύματος που την είχανε από τους γονείς τους και από το Βάπτισμά τους και από την Αγία Εκκλησία.
Του λέει του κλέφτη:

– Ρε, έκλεψες;

–Όχι, λέει αυτός.

–Ρε πες το με το καλό, για να μη σε δείρω και το πεις με το ζόρι.

–Όχι, λέει, δεν έκλεψα.

–Ρε πες το με το καλό, θα σε δείρω και θα σε γυρίσω ανάποδα και θα φανεί η φουστανέλα. Πες πού τα ‘χεις τα λεφτά.

–Άκουσε, λέει, θα στο πω. Ναι. Έκλεψα.

–Πού τα ‘χεις τα λεφτά;

–Να, λέει.

Τα έβγαλε και του τ’ άφησε.

–Εντάξει, του λέει. θέλεις ωρέ, να σε σώσω και να μην ξανακλέψεις ποτέ;

–Θέλω, του λέει.

–Έλα στο σπίτι μου.

Δεν τον πήγε στην φυλακή, τον πήρε στο σπίτι του.
Πόσα παιδιά είχε; Δώδεκα.

–Βάλε γυναίκα να φάμε.

Και ήταν ένα τραπέζι μεγάλο και καθόταν αυτός στην αρχή, η γυναίκα απέναντι, είχε 6 παιδιά από ‘δω, έξι από ‘κει. Του λέει του ενός, σήκω από εκεί, τον βάζει αυτόν στα δεξιά του. Ό,τι είχανε έφαγε.
Βάζει ένα παιδί ο Μακρυγιάννης όρθιο και του λέει, όση ώρα τρώμε θα λες, Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με.

Δηλαδή, όση ώρα έτρωγε η οικογένειά του είχε ένα παιδάκι του όρθιο, εναλλάξ κάθε φορά, και έλεγε το «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με». Δεν μιλάγανε. Το καταλαβαίνετε; Λέγανε αυτήν την ευχή του Δαυίδ του βασιλέως, «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με».

Λέει αυτός: καλά θα περάσουμε.

Χμ, του λέει, τη συγχώρεση την πήρες, αλλά τον Κανόνα θα τον κάνεις.

Κάθε Σαββάτο θα σε πηγαίνω στο παζάρι, για τρία Σάββατα.
Θα σου κρεμάσω μια ταμπέλα εδώ, που θα λέει, «Είμαι κλέφτης, συγχωρέστε με, αδελφοί» και θα σε περνάω από το παζάρι να σε βλέπει ο κόσμος να σε δείρει και να σε φτύνει.
Το Σαββάτο το βράδυ σπίτι μου θα πλένεσαι, μια βδομάδα θα τρως και θα πίνεις μαζί μου, και το άλλο Σαββάτο ξανά και το άλλο Σαββάτο ξανά.

Δηλαδή προσέξτε. Βρήκε και τον φιλανθρωπικό τρόπο, και να αποκαταστήσει το δίκιο -έδωσε τα λεφτά το άλλο Σαββάτο σε αυτόν που του τα είχε κλέψει-, αλλά τον πήρε στο σπίτι του. Δεν φοβήθηκε.

Τον πήρε στο σπίτι του τον κλέφτη, για να του πει: «Κοίταξε αδελφέ μου, είσαι σαν κι εμένα, τον Κανόνα όμως θα τον κάνεις. Είσαι σαν κι εμένα, σ’ αγαπάω ρε, σαν κι εμένα σ’ έχω μάτια μου, αλλά τον Κανόνα της κλεψιάς πρέπει να τον κάνεις».

Περάσανε 20 χρόνια. Γέρος ο Μακρυγιάννης, τον στείλανε να κάνει μία επίσκεψη στο Ναύπλιο.
Και πάει ένας κύριος πενηντάρης και του λέει,

–Θέλετε να έλθετε σπίτι μου να σας περιποιηθώ;

–Θα ‘ρθω, του λέει.

Πάει στο σπίτι του ανθρώπου και βλέπει ένα τραπέζι με εφτά παιδιά. Και είχε στη γωνία ένα κι έλεγε «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με».

-Του λέει: Ρε, ποιος είσαι εσύ;

–Εγώ είμαι ο κλέφτης, που με έσωσες. Εγώ είμαι ο κλέφτης, που με πήρες και με δίδαξες.

Με πήρες στο σπίτι σου και έμαθα πώς τρώνε και προσεύχονται. Και με έκανες να μάθω ότι πρέπει να έχω την τίμια δουλειά με τα χεράκια μου. Και ήλθα εδώ σε αυτήν την πόλη και είδα από σένα πώς έκανες. Και πήρα από εσένα αυτήν την οδηγία και πήρα κι εγώ ένα ένα μικρό περιβολάκι και ζω την οικογένειά μου.

Και έχω εφτά παιδάκια και επειδή είδα πως έβαζες ένα παιδί σου να προσεύχεται, βάζω κι εγώ το παιδί μου και προσεύχεται και λέει, Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με τον αμαρτωλό…». 

Κάποτε ο Άγιος  Παΐσιος είχε πει σπουδαία λόγια για τον  Στρατηγό Μακρυγιάννη:

«Ό Μακρυγιάννης ζοῦσε πνευματικὲς καταστάσεις. Ἂν γινόταν καλόγερος, πιστεύω ὅτι ἀπὸ τὸν Μέγα Ἀντώνιο δὲν θὰ εἶχε μεγάλη διαφορά. Τρεῖς χιλιάδες μετάνοιες ἔκανε καὶ εἶχε καὶ τραύματα καὶ πληγές. Ἄνοιγαν οἱ πληγές του, ἔβγαιναν τὰ ἔντερά του, ὅταν ἔκανε μετάνοιες, καὶ τὰ ἔβαζε μέσα. Τρεῖς δικὲς μου μετάνοιες κάνουν μία δικὴ του. Ἔβρεχε τὸ πάτωμα μὲ τὰ δάκρυά του. Ἐμεῖς, ἂν ἤμασταν στὴν θέση του, θὰ πηγαίναμε στὸ νοσοκομεῖο».

πηγή: orthodoxianewsagency

adontes

|μας έστειλε ο Σπυράκος