Έτσι αποχαιρετούν (προσωρινά...) οι αληθινά Ορθόδοξοι Χριστιανοί τους ανθρώπους τους... |Μνημόνευε την Ιφιγένεια...

[Πέρασαν κιόλας 3 χρόνια από τότε...]

" Έτσι αποχαιρετούν (προσωρινά...) οι αληθινά Ορθόδοξοι Χριστιανοί τους ανθρώπους με τους οποίους ο Θεός τους έδεσε μαζί τους για μια ζωή...
Στα χνάρια

της Μαρίας μας,

της Βάσως μας,

της Μαρίας του Νέστορα,

του Σταύρου μας...
Συμπάθα μας Ευάγγελε, δεν γνωρίζαμε.
Το επόμενο Σάββατο λοιπόν,

τα 40 της Ιφιγένειάς μας.
Από σήμερα θα μνημονεύεται με τους δικούς μας...

"...Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος !!

Πόσα Ευχαριστώ να Σου λέω νυχθημερόν Παναγαθε Κύριε ???

Πόσα χρόνια πενθώντας πρέπει να ζω για τις αμαρτίες μου και για τα χρόνια που έζησα μακριά , τυφλός , νεκρός........ Κύριε ???

Παρασκευή 19 Ιουνίου 2020,

ημέρα αποχαιρετισμού για την αγαπημένη μου σύζυγο......μα όχι πένθους, δακρύων, ούτε καν λύπης καθώς οι λοιποί οι μη έχοντες Ελπίδα.......αλλά συνεχίζοντας τον αγώνα , την πάλη για μένα μέσα στην Στρατευμένη Αγία Εκκλησία σε αντίθεση με εσένα που μετατεθηκες στην Θριαμβευουσα Εκκλησία ........ Ας έχει Δόξα Το Πανάγιο Όνομα Του Σωτήρα Χριστού που σε κάθε Θεία Λειτουργία θα έχουμε Κοινωνία όλοι μαζί........Ας έχει Δόξα το Όνομα Του!!!

Θέλω επίσης αξέχαστη υπεραγαπημενη μου Ιφιγένεια , για τα υπεραγαπημενα μας παιδιά να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ , ομολογώ ότι είμαστε υπερήφανοι , Δόξα τω Θεώ!!!

Πριν πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εκείνους που η αγάπη τους μας τίμησαν , να τους σφίξω στην αγκαλιά μου και να ευχηθώ ο Θεός να τους έχει ευτυχισμένους!!!

Θέλω να σου ζητήσω άλλη μια φορά συγνώμη.......

Αιώνια η μνήμη ♥️🌹💐"

Ευάγγελος Μωραίτης

* Μετά την ανάρτησή μας δεχθήκαμε αυτό το μήνυμα.

Θεωρήσαμε πως αξίζει να σας γνωστοποιηθεί για να επιβεβαιωθεί για ακόμα μια φορά ο τίτλος αυτής της ανάρτησης...

" Ευάγγελος Μωραίτης:
Εγώ αδέλφια μου ευχαριστώ Τον Τριαδικό Θεό που αξιώθηκα να σας γνωρίσω. Εάν ο άνθρωπος γνωρίσει Τον Θεό και τους ανθρώπους Του, τα παιδιά Του, είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο.
Εδώ ισχύει....
"Νυν απολύεις τον δούλο σου Δέσποτα ότι είδον οι οφθαλμοί μου Το Σωτήριο Σου ....... τους φίλους Σου......"
Είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο........
Που είναι το πένθος ?
Που η λύπη ???
Είμαι Ευτυχισμένος, ας έχει Δόξα το Πανάγιο Όνομα Σου !!! Σας ευχαριστώ αγαπητά μου αδελφέ, χρόνια σας είχα ανακαλύψει, μα σήμερα με κάνατε να δακρύσω, μια και τα παιδιά Του Θεού, δεν κλαίνε, απλώς δακρύζουν........

|Το πρωτοδημοσιεύσαμε στις 18/7/2020.

Από τότε ο Ευάγγελος έγινε συνοδοιπόρος όλων ημών των "συν αυτώ", ανοίγοντας διάπλατα την μεγάλη καρδιά του, η οποία απ΄ό,τι φαίνεται χωράει πολύ κόσμο του Θεού...

Ιδιαίτερη χαρά νιώσαμε όταν δέχτηκε να μιλήσει με την αγαπημένη μας Σοφία Χατζή στο Ραδιόφωνο της "Πειραϊκής Εκκλησίας" σε μια μνημειώδη συνέντευξη, που μας αποτελείωσε, αγγίζοντας ταυτόχρονα και βοηθώντας πολλές πληγωμένες καρδιές συνανθρώπων μας.

Εις μνήμην της Ιφιγένειας λοιπόν...

* Έχασα πριν 4 μήνες τη γυναίκα μου. Δόξα τω Θεώ! Τα πάντα είναι δικά Του!

Ακούσαμε πριν από μερικές μέρες τον κ. Ευάγγελο Μωραΐτη στρατιωτικό εν αποστρατεία, στην εκπομπή Ραδιο-παραμυθία της Πειραϊκής Εκκλησίας και περιμέναμε πώς και πώς να ανέβει η εκπομπή στο ίντερνετ για να την χαρούμε μαζί με τους αναγνώστες μας.

"Δε θρηνήσαμε, δε νιώσαμε απογοήτευση, δεν είπαμε αυτό το καταραμένο ‘γιατί;’. Αυτό που ικετέψαμε και παρακαλούσαμε τον Θεό ήταν να μη μας δώσει κάτι ως χάρη αλλά να μας δώσει τη χάρη Του, δε θέλαμε κάτι από εκείνον αλλά θέλαμε Εκείνον"...

Ο πλούσιος από το Ντητρόιτ κι ένα όραμα του Γέροντος Εφραίμ

(Λίγο καιρό πριν ο Γέροντος Εφραίμ, ενώ επέβλεπε τον τάφο του...)

O π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος (2015) διηγείται…
Όταν τον Φεβρουάριο, πήγα στην Αμερική στην Αριζόνα, και είδα το γέροντά μου, μου έκανε μια ερώτηση, μου είπε «προσφέρεις πενήντα χρόνια τον λόγο του Θεού, και από ότι ξέρω από την πρώτη μέρα που έγινες διάκονος, άρχισες να κάνεις κηρύγματα εις την Νέα Μηχανιώνα. Και τα συνεχίζεις μέχρι σήμερα, πενήντα ολόκληρα χρόνια. Έγραψες και βιβλία πολύ ωφέλιμα. Μπορεί να έσωσες και εκατό χιλιάδες ψυχές και διακόσιες. Συ όμως, θα σωθείς ή θα κολασθείς;» Θέλετε να το επαναλάβω; Τον κοίταξα με βουβό το στόμα και το επαναλαμβάνει «παπά μου, συ θα σωθείς ή θα κολασθείς;»

Πριν από χρόνια, μου είπε, πήγα στο Ντητρόιτ, και κει με κάλεσαν σ’ ένα σπίτι να εξομολογήσω έναν ογδοντάχρονο, ο οποίος δεν ήθελε εξομολόγηση στην ουσία, αλλά ήθελε να του κάνω ερμηνεία ενός ονείρου που είδε. Εγώ άρπαξα όμως την ευκαιρία, και από το όνειρο έβγαλα την εξομολόγηση. Και είπε, και είπε, και είπε αυτός ο ογδοντάχρονος άνθρωπος, πολλές και φοβερές αμαρτίες, ακατανόμαστες, που δεν μπορούμε ούτε καν να τις ονομάσουμε, στις εξωτερικές μας συζητήσεις, λέει, όχι μέσ’ την εκκλησία, ούτε έξω καν. Τόσο φοβερές ήταν αυτές οι αμαρτίες. Προσπάθησα λοιπόν να του βάλω μέσα, τη συναίσθηση της βαρύτητος της αμαρτίας, και ότι αύριο μεθαύριο, είτε του αρέσει είτε δεν του αρέσει, είτε το θέλει είτε δεν το θέλει θα βρεθεί μπροστά στην Κρίσιν του Αγίου Θεού.

Και τότε εκείνος ο άνθρωπος, κάτω απ’ τη χάρη του Αγίου Θεού, ως άλλος ληστής, είπε «Θεέ μου, συγχώρεσέ με τον αμαρτωλόν», δεν είπε «Μνήσθητί μου Κύριε όταν έρθεις εν τη βασιλεία Σου», είπε «Θεέ μου συγχώρεσέ με τον αμαρτωλόν», αυτό είπε, και άρχισε να κλαίει, και να κλαίει, και να κλαίει, και να κλαίει … Μισή ώρα, μια ώρα, μιάμιση ώρα, δύο ώρες… και ’γω καθόμουν και έκλαιγα μαζί του.

Του διάβασα τη συγχωρητική ευχή, και έφυγα. Αυτός κάλεσε όλους τους δικούς του, και είπε πόσο ανάλαφρος ένοιωθε, γιατί ήταν και πολύ γεμάτος. Πάμπλουτος εν τω μεταξύ, με εκατομμύρια εκατομμυρίων χρημάτων, και άρχισε να αγκαλιάζει όλους και το υπηρετικό προσωπικό, και να θέλει να χορεύει τους Ελληνικούς χορούς από την χαρά του την πολλή, γιατί ξελάφρωσε, πέταξε όλη τη σαβούρα του, και την πήρε ο Σταυρός του Κυρίου, και χαρά, χαρά, χαρά, «πετάω σαν άγγελος, νοιώθω νάχω φτερά, νοιώθω νάχω φτερά», και έψαλλε ό,τι θυμόταν απ’ την πατρίδα του, μικρό παιδί, γιατί ήτο Ελληνοαμερικανός.

…Και από τα πολλά πηδήματα και την πολλή του τη χαρά, αισθάνθηκε κούραση, λέει, «Ας ξαπλώσω παιδιά μου λίγο τώρα, πέντε λεπτά έτσι, να ξεκουραστώ. Θεέ μου σ’ ευχαριστώ, που δέχτηκες εμένα τον αμαρτωλό, Σ’ ευχαριστώ, σ’ ευχαριστώ, σ’ ευχαριστώ», και πέθανε.
Θάνατος οσιακός, όπως αυτού του ανθρώπου, που ήταν απάνω στο Σταυρό του κακούργου.

Γιαννης Τζημας

(εμείς από Μικές Κουλλιάς )

- πηγή φωτογραφίας: Ευάγγελος Μωραίτης

~ Για σένα και για μένα που δεν θα μπορέσουμε να γίνουμε σαν τον Μέγα Αντώνιο...

...Μην Απογοητευόμαστε, να παρακαλάμε Τον Χριστό να γίνουμε σαν τον τσαγκάρη...

|Ευάγγελος Μωραίτης

~ Ένας άγνωστος Άνθρωπος...

Στον βίο του Αγίου Αντωνίου υπάρχει το εξής περιστατικό:

Ο άγιος Αντώνιος προσευχόταν θερμά στο Χριστό ζητώντας να του δείξει έναν άνθρωπο για να τον βοηθήσει πνευματικά.

Ο Χριστός οδήγησε τον άγο Αντώνιο, αυτόν τον μέγα ασκητή, τον καθηγητή της ερήμου, στην Αλεξάνδρεια σ' έναν απλό τσαγκάρη.

Απόρρησε ο Μέγας Αντώνιος, τι μπορεί να μάθει από έναν τσαγκάρη:

Ρώτησε τον τσαγκάρη ο άγιος:

- Πως περνάς τη ζωή σου;

Και του απάντησε ο τσαγκάρης:

- Δεν κάνω τίποτε το ιδιαίτερο. Εδώ φτιάχνω παπούτσια για τους ανθρώπους, από τους φτωχούς δεν παίρνω χρήματα, φροντίζω την οικογένειά μου και προσεύχομαι στον Θεό γιατί είμαι ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος στη γη.

Ο άγιος κατάλαβε ότι ο τσαγκάρης τον ξεπερνούσε στην ταπεινότητα και ευχαρίστησε τον Θεό που του έδειξε έναν άνθρωπο πιο ταπεινόν από αυτόν για να διδαχθεί.

Ο άγιος Αντώνιος έγινε αυτός ο μεγάλος πολύ γνωστός άγιος της οικουμένης.

Ο άγιος τσαγκάρης, ο δάσκαλος της ταπείνωσης, έμεινε για πάντα άγνωστος.

Γιατί ίσως η αγιότητα θέλει να παραμένεις καθ' όλα άγνωστος...

|από τον π. Παναγιώτης Βαρδουνιώτης

☆ " Όταν πονάω, το «Δόξα σοι ο Θεός» έχω για χάπι του πόνου∙ τίποτε άλλο δεν με πιάνει..." |Αγίου Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου

- Γέροντα, τι σημαίνει το «Δόξα σοι ο Θεός»;

- «Δόξα σοι ο Θεός» θα πη «να γίνη γνωστός ο Θεός στους ανθρώπους».

Βλέπεις και εκείνο που είπε ο Χριστός:

«Εγώ σε εδόξασα επί της γης …και νυν δόξασόν με σύ, Πάτερ», μερικοί το παρεξηγούν και λένε:

«Εγώ Πατέρα, Σε έκανα γνωστό επί της γης, κάνε με γνωστό κι Εσύ, για να πιστέψουν οι άνθρωποι».

– Γέροντα, αισθάνομαι την ανάγκη να λέω περισσότερο το «δόξα σοι ο Θεός» παρά το «Κύριε ελέησον». Μήπως δεν είναι σωστό;

– Καλό είναι αυτό, ευλογημένη.

Εγώ μπορεί να περάσω ολόκληρη μέρα κάνοντας εργόχειρο και λέγοντας

«Δόξα σοι ο Θεός.

Δόξα σοι ο Θεός , γιατί ζω.

Δόξα σοι ο Θεός, γιατί θα πεθάνω και θα πάω κοντά στον Θεό.

Δόξα σοι ο Θεός, ακόμη και αν με βάλη στην κόλαση και πάρη έναν κολασμένο στον Παράδεισο.

Και εάν θέλη να μη με θυμάται στην κόλαση και λυπάται, ας πάρη πολλούς κολασμένους στον Παράδεισο, ώστε η χαρά Του γι’ αυτούς να είναι περισσότερη και να λιγοστέψη η στενοχώρια Του για μένα».

Το «Δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπη ποτέ από τα χείλη σας.

Εγώ, όταν πονάω, το «Δόξα σοι ο Θεός» έχω για χάπι του πόνου∙ τίποτε άλλο δεν με πιάνει.

Το «Δόξα σοι ο Θεός» είναι ανώτερο και από το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Έλεγε ο Παπα- Τύχων :

«Το “ Κύριε ελέησον” έχει εκατό δραχμές, το “Δόξα σοι ο Θεός” έχει χίλιες δραχμές∙ είναι δηλαδή πολύ πιο ακριβό».

Ήθελε να πη ότι ο άνθρωπος ζητάει το έλεος του Θεού από ανάγκη, ενώ δοξολογεί τον Θεό από φιλότιμο, και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία. Συνιστούσε μάλιστα να λέμε το «Δόξα σοι ο Θεός», όχι μόνον όταν είμαστε καλά, αλλά και όταν περνάμε δοκιμασίες, γιατί και τις δοκιμασίες τις επιτρέπει ο Θεός για φάρμακα της ψυχής.

– Γέροντα, μερικές φορές , όταν λέω «Δόξα τω Θεώ», νιώθω μέσα μου ένα φτερούγισμα. Τι είναι αυτό;

– Αγαλλίαση πνευματική είναι.

Τώρα, επειδή μου έδωσες χαρά που λες «Δόξα τω Θεώ», από την χαρά μου θα αρχίσω να γράφω «Δόξα τω Θεώ, Δόξα τω Θεώ», και θα γεμίσω μία κόλλα χαρτί με το «Δόξα τω Θεώ».

Ο Θεός να σε αξιώση στην άλλη ζωή να είσαι μαζί με τους Αγγέλους που δοξολογούν συνέχεια τον Θεό.

Αμήν.

Αγίου Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου

~ Ευάγγελος Μωραίτης:

Και αν ποτέ βρεθείς σε ογκολογικό νοσοκομείο και ειδικά στην Θεσσαλονίκη στο Θεαγένειο.... να θυμάσαι αρκετά χρόνια ήταν καρκινοπαθης και ο Άγιος Παϊσιος.....

Και αν βρεθείς στην Αθήνα στο Αρεταίειο...

Να θυμάσαι ήταν στο δωμάτιο 2 και ο Άγιος Νεκτάριος...

Ζήσε με ανδρεία όπως Εκείνοι...

Μην ξεχάσεις στιγμή Την Αγάπη Του Σωτήρα Χριστού...

|η αναδημοσίευση ούτε που θυμόμαστε από πότε...

👉 Εδώ δες λόγια...

 

~ γράφει ο "συν αυτώ", Ευάγγελος Μωραίτης

Φανταστικά Λόγια! 

Εδώ δες λόγια...

Θεϊκά , βλέπεις την Αλήθεια, τί Ευλογία!!!!

Έχουν οι Μοναχοί ...

Την ίδια ευλογία μπορούμε Χάριτι Θεού 

Δι΄ ευχών των αγίων πατέρων 

και αδελφών να ζήσουμε κι εμείς!!!

Με ποιον τρόπο...???

Εάν Ζούμε νυχθημερόν Χάριτι Θεού... 

Μόνοι Με Τον Μόνο....

Μοναχοί και ας μην αξιωθουμε να βάλουμε το Άγιο ράσο , τουλάχιστον να Ζούμε νυχθημερόν την Αγάπη τους Στον Σωτήρα Χριστό , την ταπείνωση τους , Κέντρο της Ζωής μας ο Χριστός , όχι άνθρωπος....

Κυβερνήτης , Αρχηγός της Ζωής μας... Υπουργός ,... Βουλευτής.... Πρωθυπουργός....

Ο Χριστός , δεν γίνεται κι άλλος ...

ΜΌΝΟ Ο ΕΝΑΣ...

 α(μ)φιερωμένη όλη η ανάρτηση και το σχόλιο μου!

Δεν σε πειράζω, 

δεν κάνω αστεία, 

δεν υπερβάλλω...

Είναι ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΌ για να Δει ο άνθρωπος Τον Χριστό , σήμερα......

 

Αναπνέετε πάντοτε τον Χριστό και πιστεύετε σ’ αυτόν. Ζήσετε σαν να πεθαίνετε καθημερινά… να είστε πιστοί του Θεού και όλων των αγίων.

Ο Άγιος Αντώνιος έλεγε:

«Παρακάλεσα τον Θεό ζητώντας να μου δείξει με ποια βοήθεια είναι προικισμένος ο Μοναχός για την καλογερική χάρη και μου έδειξε μεγάλη πύρινη λαμπάδα και πλήθος οπλισμένων Αγγέλων, οι οποίοι κυκλώνουν τον Μοναχό που προθυμοποιείται να σωθεί. 

Και ακούστηκε φωνή από το Άγιο Πνεύμα η οποία έλεγε στους Αγγέλους:

«Σε όλη του τη ζωή να μην απομακρυνθείτε από αυτόν».

Όταν είδα τόσο μεγάλη βοήθεια, αναστέναξα και είπα στον εαυτό μου.

Αλίμονο σε σένα, Αντώνιε!

Πόση βοήθεια σου έστειλε ο Θεός για να σε προφυλάξει και εσύ αμελείς!

Πάλι έκανα προσευχή και είπα:

«Κύριε, πώς εξαπατά ο Διάβολος και παραπλανά τον Μοναχό, όταν αυτός είναι περικυκλωμένος με τόση βοήθεια;»

Και άκουσα πάλι εκείνη τη φωνή να μου λέει: «Να το ξέρεις ότι ο Διάβολος δεν έχει δύναμη να νικήσει τον Μοναχό επειδή με την ενσάρκωσή μου κομμάτιασα τη δύναμή του, αλλά ο καθένας νικιέται από την δική του αμέλεια και την ελλιπή φροντίδα».

Και εγώ είπα·

«Κύριε, άραγε όλοι οι Μοναχοί έχουν τέτοια βοήθεια;»

Και μου έδειξε ο Κύριος μεγάλο πλήθος Μοναχών και καθένας από αυτούς είχε την προσωπική του βοήθεια την οποία είδα την πρώτη φορά, δηλαδή μια μεγάλη λαμπάδα πύρινη και γύρω από αυτόν μια στρατιά Αγγέλων.

 Όταν τα είδα αυτά είπα:

Μακάριο είναι και ευτυχισμένο το γένος των χριστιανών και ιδιαίτερα μακάριοι είναι οι Μοναχοί οι οποίοι έχουν για βοήθειά τους τέτοιον Δεσπότη καλό, φιλάνθρωπο και ελεήμονα.

Λοιπόν και εμείς, αδελφοί, ας φροντίζουμε χωρίς αμέλεια για την σωτηρία της ψυχής, για να αξιωθούμε την Βασιλεία των Ουρανών, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον Οποίο ταιριάζει κάθε δόξα μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν».

|Ορθόδοξος Φιλόθεος Μαρτυρία, Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη Θεσσαλονίκη”|

 

[εκλάπη η ανάρτηση από τον Σπυρο Νικα

✔ Ναι, σύμφωνοι. "Ουδείς άξιος"! Αλλά...

 

|η υπέροχη σύνθεση "εκλάπη" από τον π.Παντελεήμονα Κρούσκο

|αυτό το φοβερό "μυστικό" από τον αγιασμένο π.Αθανάσιο Μυτιληναίο μας το έστειλε ο εκ των "συν αυτώ" διαβόητος Ευάγγελος Μωραίτης

(ζουλήξτε πάνω σ΄αυτό το δεύτερο ελεύθερα

για ν΄ακούστε το Μυστικό...)

✨ "Η ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή... Χωρίς τον Χριστό θα ήμουν χάλια... Στις δύσκολες στιγμές μου ενατενίζω τον παθόντα και εσταυρωμένο Χριστό. Αυτός πρώτος μετέτρεψε τον δικό Του πόνο σε ευλογία... |Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος συμπληρώνει φέτος τα τελευταία 14 χρόνια μόνιμα στο κρεβάτι, αφού πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος... |Μονάζει στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου στο ακρωτήρι Χανίων.

                 |Τεράστια ευκαιρία για όλους μας 

η έμπρακτη αμΦοτεροδεξιοσύνη 

του αγαπημένου μας π.ΣωΦρονίου! 

Δωρεάν μάθημα...|

Η ΓΑΡ ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ

Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος,
παραχώρησε μια συγκλονιστική συνέντευξη στο Crete TV, με την βοήθεια βλεμματικού συστήματος πληκτρολόγησης.

ΕΡ: Λένε ότι ο πόνος ολοκληρώνει την ύπαρξη. Εσείς το βιώνετε αυτό και πώς;
.
ΑΠ: Ο πόνος είναι ένα μεγάλο σχολείο και διδάσκει την αυτογνωσία η οποία οδηγεί στην αδελφογνωσία και εν τέλει στη θεογνωσία. 

Ο πόνος σε ταπεινώνει και με την ταπείνωση, η καρδιά μας μαλακώνει και ανοίγει στο Θεό και στον συνάνθρωπο μας.
Επικοινωνώ με ανθρώπους σε όλο το κόσμο που υποφέρουν από σωματικές ή ψυχικές ασθένειες.
Με την βοήθεια του Θεού, με την εμπειρία μου στο κρεβάτι του πόνου, τους καταλαβαίνω, έστω και λίγο για να τους πω ένα παρήγορο λόγο, ένα λόγο του Χριστού μας. 

Σήμερα, υπάρχει τόση μοναξιά στον κόσμο και ταραχή και φόβος.
Εμείς οι Χριστιανοί που έχουμε το δώρο Θεού να γνωρίζουμε τον Χριστό πρέπει να μοιραζόμαστε με τον συνάνθρωπο μας την χαρά, την γαλήνη και την αγάπη που είναι ο Χριστός.
Δεν είναι αυτός ο στόχος της ύπαρξής μας, να σωθούμε όλοι;
.
ΕΡ: Τι θα λέγατε σε κάποιον που θέλει να κάνει ευθανασία;
.
ΑΠ: Η ζωή είναι ένα δώρο του Θεού προς όλους μας.
Το καταλαβαίνω αυτό καλύτερα από ποτέ τώρα που είμαι στο κρεβάτι.
Κανείς μας δεν ήρθε στη ζωή με τη θέλησή του.
Οπότε πώς μπορείς να δώσεις ένα τέλος στη ζωή σου, αφού στην ουσία δεν σου ανήκει; 

Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το πρόβλημα της εποχής μας, καλλιεργεί στο σύγχρονο άνθρωπο ένα εγωκεντρικό τρόπο ζωής, αποκομμένο από το κοινωνικό σύνολο,
από την οικογένεια, τη γειτονιά, την πατρίδα κ.λπ. με αποτέλεσμα να θεωρούμε ότι είμαστε ανεξάρτητοι, αυτοκινούμενοι σε αυτό τον κόσμο.
Νομίζω είναι λάθος θεώρηση της ζωής που οδηγεί τον άνθρωπο της εποχής μας από την «αυτοθέωση» στην αυτοκτονία.
Καταλαβαίνω ότι δε θέλει ο ασθενής να γίνει βάρος στους άλλους ή δε θέλει τους αγαπημένους του να τον βλέπουν να υποφέρει.
Είναι πολύ ταπεινωτικό – το ξέρω πολύ καλά. 

Αλλά ο ταπεινός έχει την Βασιλεία του Θεού, όχι ο εγωιστής.
.
ΕΡ: Πιστεύετε ότι εάν δεν είχατε πίστη θα είχατε την ίδια στάση απέναντι στον πόνο;
.
ΑΠ: Χωρίς τον Χριστό θα ήμουν χάλια. 

Υπάρχει ένας άλλος πόνος που είναι οδυνηρότερος του πόνου για τον οποίο μιλούμε.
Και αυτός είναι ο πόνος που νιώθει η ψυχή, όταν της λείπει η παρουσία του Θεού, που ζωογονεί τα πάντα και δίδει νόημα και σε αυτόν τον ανθρώπινο πόνο.
Η απουσία του Θεού από τη ζωή του ανθρώπου σήμερα, είναι ο οδυνηρότερος και πιο αβάσταχτος πόνος.
.
ΕΡ: Στο κρεβάτι του πόνου έρχονται στιγμές που σας κάνει να αμφισβητήσετε το Θεό και την πίστη σας;
.
ΑΠ: Το αντίθετο, με ενώνει με το Θεό και νιώθω την Αγάπη και την παρουσία Του πιο έντονη.
Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν έρχονται και οι στιγμές της ανθρώπινης αδυναμίας.
Ο Χριστιανός χρειάζεται πίστη, ανδρεία, και τόλμη.
Ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει ποτέ.
.
ΕΡ: Πώς μπορεί να γίνει ο πόνος ευλογία ;
Τί μπορεί να σημαίνει «ζωή» όταν είσαι καθηλωμένος στο κρεβάτι του πόνου ;
.
ΑΠ: Ο πόνος και οι δυσκολίες μερικές φορές είναι ανυπόφοροι για τον άνθρωπο.
Αυτές τις στιγμές νιώθω την παρουσία και την παρηγοριά του Θεού πιο έντονα.
Νομίζω και σε αυτά τα δύο ερωτήματα η απάντηση μπορεί να δοθεί από Εκείνον
που κι εγώ τη λαμβάνω στις δύσκολες στιγμές μου, όταν ενατενίζω τον παθόντα και εσταυρωμένο Χριστό.
Αυτός πρώτος μετέτρεψε τον δικό Του πόνο σε ευλογία.
Και η δική Του ζωή πάνω στο Σταυρό δοξάστηκε και παρέμεινε στην ιστορία ως ο Βασιλεύς της Δόξης.
Είναι το πρότυπο και συγχρόνως η ανάπαυση κάθε πονεμένου.
.
ΕΡ: Ποιές είναι οι δυσκολίες της ασθενείας σας ;
.
ΑΠ: Έχω ALS/MND – η ασθένεια του Stephen Hawking.
Δεν έχει θεραπεία.
Είμαι παράλυτος,
μόνο κουνώ τα βλέφαρα και τα χείλη μου.
Δεν καταπίνω, σιτίζομαι από ένα γαστροσωλήνα.
Δεν αναπνέω μόνος μου, παρά μόνο με την υποστήριξη ενός αναπνευστήρα.
Μπορώ να σας πω λεπτομέρειες, αλλά αρκεί να πω ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα χωρίς την βοήθεια κάποιου να με φροντίζει.
Ως λαϊκός ήμουν πολύ ανεξάρτητος σε ένα βαθμό πολύ εγωιστικό.
Τώρα που δεν μπορώ να κάνω το παραμικρό χωρίς κάποιον άλλον,
καταλαβαίνω γιατί ο Χριστός μας δίδαξε να είμαστε ενωμένοι σε ένα σώμα.
Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον, να είμαστε σε μια κοινωνία με τους συνανθρώπους μας.
.
ΕΡ: Πόσα χρόνια βρίσκεστε στο κρεβάτι και πως γίνεται η επικοινωνία;
.
ΑΠ: Είμαι 6 χρόνια μόνιμα στο κρεβάτι.

("αμΦ."επισήμανση: Η συνέντευξη έγινε το 2018. 

Φέτος τα χρόνια έγιναν 14...)

 Επικοινωνώ με ένα σύστημα του υπολογιστή που μου επιτρέπει να γράφω με τα μάτια μου. 

Δόξα τω Θεώ !
Βλέπετε, τί οικονομεί ο καλός Θεός !
.
ΕΡ: Τί θεωρείτε πως κερδίσατε ως το πιο θετικό από την ασθένεια σας;
.
ΑΠ: Χωρίς αμφιβολία, το πιο θετικό είναι η ένωση μου με τον Θεό, που νοιώθω την αγάπη Του να γεμίζει την καρδιά μου.
.
ΕΡ: Η σχέση σας με τους αδερφούς σας στην Ι.Μ. Γουβερνέτου, πώς είναι τώρα με την ασθένεια σας ;
.
ΑΠ: Είμαι πολύ ευλογημένος στην Ι.Μ. Γουβερνέτου.
Είναι ένας άγιος τόπος κάτω από την σκέπη της Παναγίας.
Με την έντονη παρουσία του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη και τόπος μαρτύρων – έχει πολύ χάρη.
Μες στην Θεία Οικονομία έχω ένα πολύ ευλογημένο ηγούμενο, τον γέροντα Ειρηναίο, άνθρωπο του Θεού, γεμάτο αγάπη.
Η αδελφότητα είναι πολύ αγαπημένη με πατέρες ταπεινούς, που κάνουν τον αγώνα τους.
Με φροντίζουν με θυσιαστική αγάπη.
Ένα παράδειγμα για την αγάπη που υπάρχει εδώ :
Ταυτόχρονα ως δόκιμος παρουσιάστηκε η ασθένειά μου.
Διαγνώστηκε ΑLS, μια ανίατη ασθένεια .
Όταν έμαθα ποιά θα είναι η εξέλιξή της είπα στον γέροντά μου ότι δεν θέλω να γίνω βάρος στην αδελφότητα και δεν θα μονάσω.
Όμως ο γέροντας και όλοι οι πατέρες είπαν ότι με θέλουν όπως είμαι.
Αυτή είναι η αγάπη του Χριστού.
.
ΕΡ: Τι θα ήθελες να έλεγες στους τηλεθεατές που σε παρακολουθούν αυτήν την στιγμή, ασθενείς και μη ;
.
ΑΠ: Η ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή.
Με τον Χριστό στο κέντρο της ζωής σας έχετε αγάπη, γαλήνη και η ζωή έχει άλλο νόημα.
Όπως ο άγιος Πορφύριος έλεγε : 

«Ο Χριστός είναι το παν».

ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ.!!!

~ Σχόλιο Ευάγγελος Μωραίτης:

Ο μεγαλύτερος ιεροκήρυκας που γνωρίζω και το ομορφότερο κήρυγμα που έχω ακούσει...

             ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

|πρωτοαναρτήσαμε τέτοιες μέρες το 2018.

  Πριν λίγες μέρες μάθαμε πως ο π.ΣωΦρόνιος μέσα σε όλα όσα έχει, έχει βάλει στην προσευχή του και έναν δικό μας παππούλη, που έχει μπει στο δικό του καμίνι τους 3 τελευταίους μήνες και σΦυρηλατείται μέσα από τον πόνο...

Λίγα χρόνια πριν - και εκείνον αλλά και την υπόλοιπη συνοδεία - τους είχε υποδεχθεί για αρκετές ώρες στο κελί του, εκεί στην υπέροχη Μονή της Κυρίας των Αγγέλων...

☆ Ένας Φωτεινός και πανέμορΦος άγιος ... |Άγιος ΧριστοΦόρος ~ 9 Μαϊου 251 μ.Χ.

                                  

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Χριστόφορος καταγόταν από ημιβάρβαρη φυλή και ονομαζόταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει αδόκιμος, αποδοκιμασμένος, κολασμένος. 

Πιθανότατα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Δεκίου (249 - 251 μ.Χ.), όταν στην Αντιόχεια Επίσκοπος ήταν ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας (τιμάται 4 Σεπτεμβρίου).

Ο Άγιος λέγεται πως ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν τόσο πολύ άσχημος, γι' αυτό και αποκαλείτο «κυνοπρόσωπος»...

["Ν": και συχνά ζωγραφιζόταν με κεφάλι σκύλου - υπάρχει όμως και η αντίθετη άποψη, ότι ήταν πολύ όμορφος και λόγω της ταπείνωσής του ζωγραφιζόταν παλιότερα με κεφάλι σκύλου].

            ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

  |"αμΦ.":

  Εμείς είμαστε πλέον, μετά και τις κατά καιρούς δικές σας παρεμβάσεις, της αντίθετης άποψης.

   |Παραθέτουμε 2 μόνο ενδεικτικά "συν αυτώ" σχόλια:

 📍  Papadopoulou Dido:

Όμως εμείς που ασχολούμαστε με την αγιογραφία, στις σχολές μας ποτέ δεν κάνουμε τον Άγιο Χριστόφορο με κεφάλι κυνός.!!!! 

Ιστορικά αναφέρεται ότι κάποιοι πρώην δήθεν αγιογράφοι επί εποχής Οθωμανών είχαν κάνει τις απεικονήσεις.

Εξέλειπε αυτό το θέαμα.

Άνθρωπος ήταν του Θεού, αγίασε, τέλος.

 

Ειρήνη Παπαγεωργίου:

Αυτή η απεικόνιση έγινε λανθασμένα από κάποιους.

Δεν σημαίνει πως οτιδήποτε λαϊκό πρέπει να το ασπαζόμαστε και να το συνεχίζουμε ως παράδοση.

Στην Ορθόδοξη Αγιογραφία δεν υπάρχει τίποτε άσχημο επάνω στους Αγίους!

           ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

Η μεταστροφή του στον Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό. 

Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα Ρωμαϊκά αυτοκρατορικά στρατεύματα. Κατατάγηκε στις Ρωμαϊκές λεγεώνες και πολέμησε κατά των Περσών, επί Γορδίου και Φιλίππου.

Όταν ήταν ακόμη κατηχούμενος (δηλ. μάθαινε ακόμη για το χριστιανισμό, χωρίς να έχει βαπτιστεί), για να ευχαριστήσει τον Χριστό, εγκαταστάθηκε σε επικίνδυνη δίοδο ποταμού και μετέφερε δωρεάν επί των ώμων του εκείνους που επιθυμούσαν να διέλθουν τον ποταμό. 

Μια μέρα παρουσιάσθηκε προς αυτόν μικρό παιδί, το οποίο τον παρακάλεσε να τον περάσει στην απέναντι όχθη. 

Ο Ρεμπρόβος πρόθυμα το έθεσε επί των ώμων του και στηριζόμενος επί της ράβδου του εισήλθε στον ποταμό. 

Όσο όμως προχωρούσε, τόσο το βάρος του παιδιού αυξανόταν, ώστε με μεγάλο κόπο κατόρθωσε να φθάσει στην απέναντι όχθη.

Μόλις έφθασε στον προορισμό του, κατάκοπος είπε στο παιδί ότι και όλο τον κόσμο να σήκωνε δεν θα ήταν τόσο βαρύς. 

Το παιδί του απάντησε: 

«Μην απορείς, διότι δεν μετέφερες μόνο τον κόσμο όλο, αλλά και τον πλάσαντα αυτόν. 

Είμαι Εκείνος στην υπηρεσία του Οποίου έθεσες τις δυνάμεις σου και σε απόδειξη αυτού φύτεψε το ραβδί σου και αύριο θα έχει βλαστήσει», και αμέσως εξαφανίσθηκε. 

Ο Ρεμπρόβος φύτεψε την ράβδο και την επομένη την βρήκε πράγματι να έχει βλαστήσει.

Μετά το περιστατικό αυτό βαπτίσθηκε Χριστιανός από τον Άγιο Ιερομάρτυρα Βαβύλα, ο οποίος τον μετονόμασε σε Χριστόφορο. 

Η άκτιστη θεία Χάρη, που έλαβε την ώρα του βαπτίσματος και του Χρίσματος, μεταμόρφωσε όλη του την ύπαρξη. 

Και η  όψη του φαινόταν φωτεινότερη και ομορφότερη.

Στην Ορθόδοξη αγιογραφία ο Άγιος εικονίζεται να μεταφέρει στον ώμο του τον Χριστό. 

Εξ αφορμής ίσως του γεγονότος αυτού θεωρείται προστάτης των οδηγών και στο Μικρόν Ευχολόγιον και συγκεκριμένα στην ακολουθία (τελετή) «επί ευλογήσει νέου οχήματος» υπάρχει, πρώτο στη σειρά, το απολυτίκιό του.

Κατά τον τότε εναντίον των Χριστιανών διωγμό, λίγο μετά την βάπτισή του, είδε Χριστιανούς να κακοποιούνται από τους ειδωλολάτρες. 

Από αγανάκτηση επενέβη και έκανε δριμύτατες παρατηρήσεις προς αυτούς, διέφυγε δε τη σύλληψη χάρη στο γιγαντιαίο του παράστημα και την ηράκλεια δύναμή του. 

Καταγγέλθηκε όμως στον αυτοκράτορα και διατάχθηκε η σύλληψή του. 

Για τον σκοπό αυτό απεστάλησαν διακόσιοι στρατιώτες. 

Αυτοί, αφού ερεύνησαν σε διάφορα μέρη, τον βρήκαν κατά την στιγμή την οποία ετοιμαζόταν να γευματίσει ένα κομμάτι ξερό ψωμί. 

Κατάκοποι οι στρατιώτες και πεινασμένοι ζήτησαν από τον Άγιο Χριστόφορο να τους δώσει να φάγουν και ως αντάλλαγμα του υποσχέθηκαν ότι δεν θα τον κακομεταχειρίζονταν.

Ένας από τους στρατιώτες, βλέποντας ότι πλην του ξερού άρτου δεν υπήρχε καμία άλλη τροφή, ειρωνευόμενος τον Χριστόφορο, του είπε ότι ευχαρίστως θα γινόταν Χριστιανός, εάν είχε την δύναμη να τους χορτάσει όλους με το κομμάτι εκείνο του άρτου. 

Τότε ο Άγιος, αφού γονάτισε, άρχισε να παρακαλεί τον Χριστό να πολλαπλασιάσει το κομμάτι εκείνο του άρτου, όπως πολλαπλασίασε τους πέντε άρτους στην έρημο, για να χορτάσουν οι πεινώντες στρατιώτες και να φωτισθούν στην αναγνώριση και ομολογία Αυτού.

Η παράκληση του Αγίου εισακούσθηκε και το τεμάχιο του άρτου πολλαπλασιάσθηκε. 

Βλέποντας οι στρατιώτες το θαύμα αυτό, προσέπεσαν στα πόδια του Αγίου και τον παρακαλούσαν να τους γνωρίσει καλύτερα τον Θεό του. 

Ο Άγιος εξέθεσε με απλότητα τη Χριστιανική διδασκαλία και αφού όλοι εξέφρασαν την επιθυμία να γίνουν Χριαστιανοί, τους οδήγησε προς τον Επίσκοπο Αντιοχείας Βαβύλα, ο οποίος, αφού τους κατήχησε, τους βάπτισε. 

Όταν ο αυτοκράτορας Δέκιος πληροφορήθηκε το γεγονός, τους μεν στρατιώτες συνέλαβε και αποκεφάλισε, τον δε Χριστόφορο προσπάθησε με υποσχέσεις και κολακείες να μεταπείσει, αλλά οι προσπάθειές του προσέκρουσαν στην επίμονη άρνηση αυτού.

Κατόπιν τούτου έστειλε προς αυτόν δύο διεφθαρμένες γυναίκες, την Ακυλίνα και την Καλλινίκη, ελπίζοντας ότι με τα θέλγητρά τους θα τον σαγήνευαν και θα τον παρέσυραν. 

Οι δύο γυναίκες, αφού άκουσαν την προτροπή του Αγίου, για να επανέλθουν στον δρόμο της αγνότητας και της αρετής, έγιναν Χριστιανές και, αφού παρουσιάσθηκαν ενώπιον του αυτοκράτορα Δεκίου, ομολόγησαν τον Χριστό. 

Γι' αυτό και βρήκαν μαρτυρικό θάνατο [τις σούβλισαν ζωντανές!].

Στη συνέχεια ο Άγιος Χριστόφορος υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια και τέλος υπέστη τον δι' αποκεφαλισμού θάνατο το 251 μ.Χ.

Η Σύναξη αυτού ετελείτο στο Μαρτύριο αυτού κοντά στο ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στο Κυπαρίσσιον και στο ναό του Αγίου Μάρτυρος Πολυεύκτου, πλησίον της Αγίας Ευφημίας των Ολυβρίου.

πηγή: από εδώ (ο τίτλος & η εικόνα από εδώ)

* Ο άγιος Χριστόφορος (ταινία)

Πρόκειται για ελληνική ταινία που γυρίστηκε το 1985 από την εταιρία "Ελπίς φιλμ" και ανήκει σε μια σειρά ταινιών με θέματα βιογραφίες αγίων. Παρακολουθήστε την με ένα κλικ εδώ!...

Δείτε συμπληρωματικά στοιχεία για τον άγιο εδώ.
Και: 
Ο προφήτης Ησαΐας (9 Μαΐου) & ολόκληρο το βιβλίο του, με μετάφραση
Άγιοι στις 8, 9 & 10 Μαΐου!

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Στολαῖς ταῖς ἐξ αἵματος, ὡραϊζόμενος, Κυρίῳ παρίστασαι, τῷ Βασιλεῖ οὐρανῶν, Χριστοφόρε ἀοίδιμε· ὅθεν σὺν Ἀσωμάτων, καὶ Μαρτύρων χορείαις, ᾄδεις τῆ τρισαγίῳ, καὶ φρικτῇ μελωδίᾳ· διὸ ταῖς ἱκεσίαις ταῖς σαῖς, σῶζε τοὺς δούλους σου.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Χριστὸν φέρων ἔνδοξε, ἐν τῇ ψυχῇ σου, ἰσχυρῶς κατέβαλες, τῶν ἐναντίων τὰς ἀρχάς· διὸ Χριστὸν ἐκδυσώπησον, ὦ Χριστοφόρε, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον
Μάρτυς ἀκατάπληκτος καὶ στερρός, πέλων τῇ ἰδέᾳ, Χριστοφόρε καὶ τῷ νοΐ, τῶν ἀντικειμένων, κατέπληξας τὰ στίφη, ἀθλήσας ὑπὲρ φύσιν πόθῳ τοῦ Κτίστου σου.

Παιδικό Ορθόδοξο Χριστιανικό Βιβλίο

~ Συμπληρωματικά από τον Ευάγγελος Μωραίτης :

 [...] Σήμερα η Αγία μας Εκκλησία εκτός των άλλων Αγίων, τιμά τον Προφήτη Ησαΐα ...

Έγγαμος, πατέρας δυο παιδιών, έζησε περίπου εφτακόσια χρόνια πριν Τον Χριστό, εάν μελετησεις το βιβλίο του στην Παλαιά διαθήκη, θα συγκλονιστείς, δίκαια οι Πατέρες της Εκκλησίας τον ονομάζουν.... πέμπτο Ευαγγελιστή......

Ζούσε Τον Χριστό, προ Χριστού......

(Βασίλειο του Ιούδα  766 π.Χ.  - 686 π.Χ.)

Δυστυχώς κάτι που δεν ζούμε οι Βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί... δυό χιλιάδες χρόνια... μετά την έλευση Του Χριστού... και ας νομίζουμε το αντίθετο... η ζωή μας ομολογεί ακριβώς το αντίθετο, απλώς δεχόμαστε την ύπαρξή Του...

Πόσο άδικο, πόσο κρίμα να εργάζεσαι σε ζαχαροπλαστείο και να πεθαίνεις από υπογλυκαιμία...

* "αμΦ. ευγνώμονες:

Τεράστια ευγνωμοσύνη στον Πανάγαθο Θεό (και) γι΄αυτή τη μέρα!

Κάποτε, πριν 24 χρόνια, κάποιοι εκ των "συν αυτώ" έγιναν για πρώτη φορά συνδημιουργοί με τον Δημιουργό των πάντων Θεό...

Ξεχωριστή τιμή και για τον πρωτότοκο,

αλλά και για τα άλλα 2 εξίσου υπέροχα τέκνα "α έδωκεν ο Θεός..."

ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ!!!