Θα έδινα όλη τη ζωή που μου απομένει ...

 Στὸ στρατόπεδο νά τί γίνεται:
κάθεσαι σὲ μιὰ γωνιὰ
καὶ λὲς στὸν ἑαυτό σου:
«Κύριε εἶμαι γῆ καὶ σποδός,
πάρε τὴν ψυχή μου!».

Τότε ἡ ψυχὴ ὑψώνεται
στὰ οὐράνια 

καὶ ἀντικρύζεις τὸ Θεὸ πρόσωπο πρὸς πρόσωπο.

Ὅμως δὲν τὸ ἀντέχεις καὶ λές: 

«Δὲν εἶμαι ἀκόμα ἕτοιμος,
ἄφησέ με νὰ κατέβω πάλι».

Μὲ δυὸ λόγια
θὰ ἔδινα ὅλη τὴ ζωὴ
ποὺ μοῦ ἀπομένει
γιὰ μιὰ ὥρα στὸ Νταχάου!

|Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς