~ Ὁ ἴδιος παρών... + Γ. Ἐφραίμ Σεραγιώτης |Νώντας Σκοπετέας

 

Γράφει ὁ Νώντας Σκοπετέας

 

Ὅταν μιλοῦσε ὁ Ἅγιος Γέροντας, εἶχες μονίμως τὴν αἴσθηση ὅτι σὲ αὐτὸ ποὺ περιέγραφε ἦταν ὁ ἴδιος παρών! Ὄχι γιατί διέθετε τὸ τάλαντο τῆς ἀφήγησης ἢ τῆς παραστατικότητας! Δὲν φτιασίδωνε τίποτα! Ἦταν ἡ βαθιὰ ἀνέκπτωτη καὶ ἀταλάντευτη πίστη του, ἡ ἀδίσταχτη στὴν θεοπνευστία τοῦ Εὐαγγελικοῦ Λόγου καὶ στὴν ἑρμηνεία του ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες! Ὅ,τι λέει εἶναι ἀποκεκαλυμμένο στοὺς καθαροὺς τὴ καρδία! Δὲν μπορεῖ κάποιος μὲ καλὴ προαίρεση λοιπόν, ἀκούγοντάς τον νὰ ἀμφιβάλλει! 

 

Ἔχει μιά... ταπεινὴ ἀπολυτότητα ὁ πατὴρ Ἐφραίμ! Μεταφέρεται στὸν καιρὸ ἐκεῖνο, ἀλλὰ ὡς τώρα καὶ πάντοτε καὶ εἰς τοὺς αἰῶνες! Εἶναι Μεγάλη Παρασκευὴ 17 Ἀπριλίου 2009 μ.Χ! Στὴν τράπεζα κάτω ἀπὸ τὸ καθολικό, τὴν τόσο ἁρμονικὰ καὶ μὲ εὐλάβεια ἑνωμένη μὲ τὸ πανέμορφο καὶ καλοδιατηρημένο παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου τοῦ Νιέφσκυ, μιὰ κούπα τσάϊ καὶ ἕνα παξιμάδι, γιὰ ὅσους δὲν κάνουν τὸ εὐλογημένο τριμέρι! 

 

Ὁ Γέροντας ξεκινᾷ νὰ μιλᾷ! Ἄλλος ἕνας μνημειώδης του λόγος χαρίζεται στὶς ψυχές μας τίς τόσο ἄνυδρες καὶ διψασμένες γιὰ τὸ Ζωντανὸ νερὸ τοῦ Κυρίου μας! Ἀπομαγνητοφωνήσαμε τὴν πλειονότητα ὅσων τότε εἶπε! Πόσο τὸν συγκινοῦσε ἐκείνη ἡ προσφώνηση τοῦ Χριστοῦ μας... τεκνία μου! Παιδάκια μου! Ἐκχέει ὅλα τὰ σπλάχνα τῆς ἀπείρου Θεϊκῆς Πατρικῆς ἀγάπης του στοὺς μαθητές του καὶ σὲ ὅλους μας! Αὐτὴν τὴν προσφώνηση φώναζε κάθε ματιὰ τοῦ Εὐλογημένου Ἐργάτη καὶ στρατιώτη τοῦ Χριστοῦ μας! Τὸ Ἅγιον Εὐαγγέλιο δὲν εἶναι βιβλίο! Δὲν τὸ διαβάζουμε! Τὸ μελετᾶμε μὲ φόβο Θεοῦ καὶ πίστη ἀδίσταχτη ὅτι ὅλα εἶναι παναληθέστατα γιὰ νὰ λάβουμε φωτισμό! Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μας! 

 

Στοὺς 8 λόγους τῆς Ἐσταυρωμένης Ἀγάπης ἀδολέσχησε σὲ ὅλην του τὴ ζωὴ ὁ Γέροντας Ἐφραίμ! Ἡ συγχώρεση τῶν σταυρωτῶν Τοῦ Χριστοῦ μας! Ὁ λόγος πρὸς τὸν εὐγνώμονα καὶ Θεολόγο  λῃστή, ἡ υἱοθεσία τοῦ ἠγαπημένου καὶ ἔπειτα  ὅλων ἡμῶν ἀπὸ Τὴν ἐνδοξότερη Γυναῖκα τοῦ κόσμου, τὸ διψῶ, τὸ ἵνα τί μὲ ἐγκατέλιπες, τὸ τελειωθὲν σχέδιο σωτηρίας, ἡ Καινὴ διαθήκη ποὺ μόλις ὑπεγράφη... ἡ ἐπαναφορὰ τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ οἱ ψυχὲς εἶχαν χάσει! 

 

Πόσο ἀχάριστοι εἴμαστε γιατί ἐνῶ ἔγιναν αὐτὰ τὰ γεγονότα, πάλιν καὶ πολλάκις καὶ συνέχεια ἁμαρτάνουμε, λιθοβολοῦμε καὶ μαστιγώνουμε καὶ ἐμπαίζουμε μὲ γνώση καὶ ἐπίγνωση τὸν Χριστό μας! Ἀλλὰ πρέπει νὰ πάρουμε καὶ τὸ χάρισμα τοῦ μὴ ἀμαρτάνειν... τῆς ἀπολύτου μετανοίας! Ὄχι ἀφ᾿ ἑαυτοῦ! Δὲν μποροῦμε! Γονυπετεῖς μετὰ δακρύων θὰ τὸ ζητήσουμε! Τέλειον μῖσος κατὰ τῆς ἁμαρτίας, τῶν παθῶν καὶ τῶν δαιμονικῶν λογισμῶν! Αὐτὸ νὰ εὐχόμαστε νὰ μᾶς χαρίσει ὁ Χριστός μας!

Ὅλα συνταρακτικά! Συμπεπυκνωμένη Θεία Χάρις!

Κάθε λέξη σταλάζει ἕνα ἀστείρευτο ποτάμι!

Ἀτέλειωτος ὠκεανός! Κάθε του ὁμίλημα!

Συνέχισε πάτερ Ἐφραίμ...εἰπὲ λόγον!

 

Νώντας Σκοπετέας

Μὲ ἀποσπάσματα ἀπό το 1ο μέρος μιᾶς σειρᾶς ἐκπομπῶν, μὲ τίτλο: "Πάτερ Ἐφραίμ, εἰπὲ λόγον!", ἀφιερωμένων στὴν μνήμη τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Ἐφραὶμ Σαραγιώτου μέσα στὸ Ἅγιο Πεντηκοστάριον τοῦ 2023.

Πηγή:http://sotiriapsixis.blogspot.com/

__________________________________

Πολυτονισμὸς ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ

 

 

 

ΣτεφαΝία ΣτέΦη

«Πᾶνος»

"Το πανίσχυρο ΘΕΛΩ... Ακόμα ένα Τριώδιο κι ακόμα...ανασαίνω" |Νώντας Σκοπετέας

Ακόμα ένα Τριώδιο κι ακόμα ανασαίνω!

«Εν τω Άδη ουκ εστί μετάνοια». 

Του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου μία φράση με περιεχόμενο παραινετικό, συμβουλευτικό και επουδενί λόγω απειλητικό…

Καιρός του μετανοείν ο χρόνος της παρούσας ζωής! 

Μια μετάνοια διαρκής, αυτοθέλητη και κυρίως ειλικρινής!

Ου μυκτηρίζεται ο Θεός ! 

Δεν ξεγελιέται ο Δίκαιος Κριτής!

 Γιατί αυτό το αυτοθέλητο, αυτή η εκούσια και θεληματική κατάσταση, που η ψυχή και μόνο υπαγορεύει και κανένα υστερόβουλο κίνητρο η μία προσποιητή φαρισαϊκή εικόνα του καλού και μετανοούτος Χριστιανού, θα μας συνοδεύει ως την στερνή μας πνοή και θα μας συντροφεύει αιωνίως!

 Η θεληματική μετάνοια όμως έχει έναν θανάσιμο για την ψυχή εχθρό, την θεληματική αμαρτία! 

Όταν δηλαδή κάποιος γνωρίζει τι είναι αυτό που τον απομακρύνει από το Φως του Χριστού, από τις κρίσεις τα δικαιώματα και τις εντολές Του και παρόλη τη γνώση αποστατεί, περιφρονώντας Την Αλήθεια αρχικά και στη συνέχεια θλιβερά αυτόδικαιούμενος διαστρεβλώνοντάς την… 

Έλεγε ο Άγιος Παϊσιος για τούτη την διαστρέβλωση, που τόσο γνώριμη των ημερών μας είναι :

"Για έναν που σκέφτεται σωστά, πνευματικά, λύνονται όλα τα προβλήματα μέσα από την Αγία Γραφή και τα Πατερικά βιβλία. 

Τα βλέπει μέσα εκεί ξεκάθαρα. 

Έναν όμως πού δεν κάνει εργασία πνευματική και ή ψυχή του δεν είναι εξαγνισμένη, δεν τον βοηθάει ούτε ή Αγία Γραφή, γιατί όλα τα ερμηνεύει ... ανάποδα..."

Νώντας Σκοπετέας

"Δηλαδή είμαι ψεύτης ;" Ο Άγιος Παϊσιος (μετά την αγιοκατάταξή του...)

Και μετά την Αγιοκατάταξή του  στεκόταν εδώ που βρισκόμαστε ένας λαϊκός και αναρωτιόταν με έντονους λογισμούς αμφιβολίας για την Αγιότητα του πατρός Παϊσίου . 
Και παιδιά –ο ίδιος μας το έλεγε συγκλονισμένος – βγαίνει ολοζώντανος μέσα από την εικόνα του ο Άγιος και πάει δίπλα του και του λέει : 
"Δηλαδή είμαι ψεύτης ;"

Απόσπασμα (νούμερο 2...) από το 

"Δάκρυα σταλάζει ο Άθωνας" 

Άγιο Όρος 2017 - Μέρος 10.

 Νώντας Σκοπετέας 

ΚΥΡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ, ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΜΙΛΑΣ (μέρος δεύτερο) - Νώντας Σκοπετέας

Ήτανε κάποτε μια Μάνα .

Κι είχε πολλά παιδιά καμωμένα , αμέτρητα .

Από μωρά τα μάζευε γύρω της και τους μιλούσε, και τους διάβαζε και τους διηγιόταν .

Με γάλα γλυκό και μέλι φρόντιζε την θρέψη τους .

Και εκείνα μεγάλωναν και έφευγαν και ξαναγύριζαν συνέχεια και ξανάφευγαν για τόπους μακρινούς .

Και χαιρότανε η Μάνα που ποτέ τους δεν την ξέχναγαν και που θυμόντουσαν πάντα όλα τα όμορφα λόγια και όλες τις άγιες λέξεις που από το στόμα της πρωτάκουσαν .

Γιατί ήταν δρόμοι μυστικοί εκείνα τα λόγια και μόνο όταν τα ψέλλιζαν μπορούσαν να επιστρέφουν κοντά της !

Και κύλησαν τα χρόνια τα αιώνια , μα η Μάνα ποτέ δεν γερνούσε!

Αγέραστη , αγέρωχη , ακλόνητη και απέθαντη συνέχιζε να βγάζει αρώματα απ΄ το στόμα της και να μοσχοβολάνε οι λέξεις τόσο που ποτέ να μην ξεθυμαίνει το άρωμά τους .

Μα την φθόνησε τόσο ο πανούργος δράκος ο δυσώδης !

Και άρχισε να ψιθυρίζει άλλα λόγια στ αυτιά των νιογέννητών της...

"Μάνα μας βρες την φωνή σου".

Απόσπασμα από το βιβλίο : "Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν" που εκδίδεται από τον Πρόμαχο Ορθοδοξίας .

Απόσπασμα και από εκπομπή με τίτλο !

"Κυρ Αλέξανδρε, μη σταματάς να μας μιλάς !"

( 2 μέρη )

Οπτικοποίηση από την αδελφή μας και συνεργάτιδα Στεφανία Στ.

Νώντας Σκοπετέας

Έρχονται και μας κοιτούν κατάματα... - Νώντας Σκοπετέας

Το άγιο συναξάρι .

Το Βαγγέλιο του πιστού.

Κάθε σελίδα του και Φως Χριστού , μοσχοβολά μια ανέκφραστη ευωδία αυτή της αγιότητας...

Τι μένος ...

Να τιμωρείς και να θανατώνεις με τον πιο βάναυσο τρόπο κάποιον αθώο και αγαθό γιατί πιστεύει και ομολογεί Χριστό!

Μόνο αυτό εξόργιζε και εξοργίζει ακόμα και στις μέρες μας !

Μα να πεθαίνεις , να χάνεις τα νιάτα σου , το κάλλος σου , μια ζωή ολάκερη που μπροστά σου ανοίγεται διάπλατα μόνο και μόνο για μια μικρή υπόκλιση …για 2 κόκκους θυμιάματος…

Γονάτισε μπροστά στο άγαλμα , πρόσφερε λίγο θυμίαμα στον βωμό ενός ψεύτικου Θεού και είσαι ελεύθερος !

Για λίγο …για ελάχιστα δευτερόλεπτα θα δηλώσεις υποταγή και έπειτα πίστευε ξανά στον Χριστό σου …

Νώντας Σκοπετέας

"Μην γίνει το ωσαννά...Σταυρωθήτω" |Νώντας Σκοπετέας

~ Ποιος να στο έλεγε πως εκείνο το όνειρο εφιάλτης που πριν κάποια χρόνια ένα τέτοιο ξημέρωμα σε συνάντησε θα έβγαινε κάποτε αληθινό…

Κυριακή των Βαϊων ξημέρωνε και τρόμαξες μες στην νύχτα. Αλάφρωσε η ψυχή σου όταν ύστερα ξύπνησαν μαζί και όλες οι αισθήσεις σου.

Ονειρεύτηκες ότι ήσουν παιδί και αποκοιμήθηκες χωρίς να προλάβεις να πας στην Εκκλησιά όρθρου βαθέως όπως το συνηθίζατε με τα άλλα παιδιά να ακουστεί το πρώτο Ευαγγέλιο της μεγάλης μέρας και έπειτα αφού πάρεις αγκαλιά την δική σου κόφα με τα βάγια να περιμένεις το σινιάλο με τα λόγια του παπά :

ὁ δὲ πλεῖστος ὄχλος ἔστρωσαν ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐν τῇ ὁδῷ, ἄλλοι δὲ ἔκοπτον κλάδους ἀπὸ τῶν δένδρων καὶ ἐστρώννυον ἐν τῇ ὁδῷ…

και εκείνη την ώρα να αρχίσεις μαζί με τα άλλα παπαδάκια να πετάς τα κλαδιά και τα φύλλα από την βαγίτσα της πλατείας να στρωθεί καλά όλη η Εκκλησία και να μοσχοβολήσει.

Την αλογία ήρθε ο Χριστός να λύσει την κάκιστη.

Υιέ Δαυίδ και Ωσαννά φωνάξαμε όλοι εμείς εδώ …της «Εκκλησίας οι άνθρωποι».

Βασιλέα των Ουρανών και των Αγγέλων, Νικητή και Σωτήρα Ευλογημένο, Νέο Αδάμ, και Λόγο σε προσφωνήσαμε εμείς εδώ …της Εκκλησίας οι πρώην ακολουθούντες…Μετά κλάδων σε υμνήσαμε, μετά ξύλων σε συλλάβαμε …

Από υμνητές Σου αγνώμονες θα μπήξουμε λόγχη στην πλευρά Σου.

Απ το ωσαννά στο σταυρωθήτω!

Λίγο αρκεί να γίνει το όνειρο εφιάλτης!

Και εσύ αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου, από υμνητής και προϋπαντητής να γίνεις σταυρωτής.

Υπάρχει τελικά χειρότερος εφιάλτης από εκείνον τον παιδικό σου, κρυμμένος βαθιά εντός μας…στο υποσυνείδητο!

Στο βαθύ σκοτεινό αποθηκάκι, την κρύπτη όλων των θλιβερών ιαχών του πραιτωρίου.

Όλα τα Βαραββάν και τα σταυρωθήτω που ναι, δεν ακούστηκαν ποτέ απ το δικό μας στόμα, μα όλη μας η βιωτή οι κρυφοί μας λογισμοί και το φαρισαϊκό μας πνεύμα συνεχώς τα ξεστόμιζαν.

Σε εμάς και στο αυτεξούσιο μας εναπόκειται το αν θα κάνουμε ξανά και ξανά αυτήν την διαδρομή...

Μεγάλη Εβδομάδα...

Νώντας Σκοπετέας.

(Απόσπασμα από την ομότιτλη εκπομπή. Οπτικοποίηση από την αδελφή μας και συνεργάτιδα Στεφανία Στ.)

* Χώμα και Χριστός (Καθρέφτης κι Ουρανός) |Νώντας Σκοπετέας

-Τι σχέση έχει αυτό με τον Χριστό; Μη τα συνδέεις όλα μαζί Του! Αυτό είναι κάτι εντελώς ασυναφές!

-Μόλις συνειδητοποιήσεις,πως όλα ξεκινούν και τελειώνουν από Εκείνον και σε Εκείνον, τότε θα μπορέσεις να δεις!

Τώρα τα μάτια της ψυχής σου….είναι κλειστά!

-Μα πως είναι δυνατόν να συζητάμε για ένα τέτοιο θέμα και εσύ να μου προβάλλεις σαν αιτία το ότι δεν είναι ο Χριστός στο κέντρο της ζωής μου;

Εσύ σε όλα, μα σε όλα βάζεις πρώτα τον Χριστό;

Είναι ένας…κοινός διάλογος, ίσως και με την άγρυπνη συνείδησή μας, αυτός που σας μεταφέραμε αδελφοί μου, με αφορμή όλα αυτά τα ζοφερά που διάγουμε!

Προβληματισμοί, διλήμματα,αυτοεκβιαστικά τις περισσότερες φορές, εκούσια… αδιέξοδα...

Νώντας Σκοπετέας

~ Φτου - ξελευθερία για όλους... |Νώντας Σκοπετέας

Μικρό παιδί αρχινά το κρυφτό, παιχνίδι αγαπημένο, όμορφo, αγνό που παίζεται παντού! 

Κρυφτούλι να παίξουμε , να γελάσουμε, να λαχταρήσουμε μήπως μας βρουν, να τους ξελευτερώσουμε όλους…
Και το κρυφτό το τόσο αθώο και απείραστο των μικράτων μας, κάποτε γίνηκε αλλιώτικο, θλιβερό, δίχως την παιδική καθαρότητα και το άδολο…

Συνεχίζουμε και τώρα που μεγαλώσαμε να το παίζουμε, νοθευμένο για παίχτες και κρυψώνες. 

Κρύπτες τα υποκριτικά προσωπεία μας, η φυγοπονία, το δήθεν, ο ολέθριος φόβος,ο νοσηρός και δαιμονόσπαρτος. 

Αντίπαλός μας, αλλοίμονο, ο παντογνώστης και μακρόθυμος Θεός, που καρτερά και έμπονα μας αναζητά όπως τότε τον Αδάμ. 

Παιδί μου, που εί; μας φωνάζει! 

Και εμείς εκεί στις οπές του εγώ μας, θαρρούμε πως Του κρυφτήκαμε καλά και δεν θα μας βρεί ποτέ! 

Στα σκοτεινά, στα υπόγεια, στα αφανέρωτα. Θαρρούμε πως είμαστε και έξυπνοι πιότερο από τους άλλους, τους πιστούς Του δούλους , τους υποταγμένους σκλάβους όπως εμείς τους λοιδορούμε και συνεχίζουμε το κρυφτούλι με την αληθινή Ζωή και με τον θάνατο. 

Και όταν αυτός έρχεται στο σπίτι μας, ούτε περνά απ' το ευρηματικό μυαλό μας ότι μας επισκέπτεται ο ίδιος ο Χριστός. 

Και τα βάφουμε όλα μαύρα! 

Πενθοφορούντες μοιρολογητές, του Ουρανού σφοδροί αντίδικοι! 

Σπάσε το πιάτο πάνω απ΄ το μνήμα…

Μη φτιάχνεις και μην κερνάς γλυκό, μη και γλυκαθεί ο χάρος και ξανάρθει …

Λες κι αν μείνει ακέραστος θα δυσαρεστηθεί εκείνος και θ αλλάξει γειτονιά και στέκι!
Και το κρυφτό συνεχίζεται και ο Χριστός μας εξακολουθεί να μας φωνάζει: Εγέρθητε! 

Σηκωθείτε όλοι εσείς οι νεκροζώντανοι! 

Εκείνος που κατατρόπωσε και δεν μολύνεται απ' τον θάνατο γιατί τον κυριεύει! 

Μην κλαίτε μας φωνάζει. 

Μη θρηνείτε!
Να ο γιός της χήρας της Ναϊν, της πόλης των αρωμάτων σιμά στο Θαβώρ. 

Οσμή θανάτου απλώνεται τώρα γύρω! 

Ποία του βίου τρυφή διαμένει λύπης αμέτοχος;

Μέσα στο φέρετρο μεταφέρεται . 

Αδόκητος ο θάνατος του νεανίσκου. 

Κι η θλίψη της μάνας του απερίγραπτη. 

Με δάκρυα σπαρακτικά και του ολοφυρμού τα γιατί, τον κατευοδώνουμε και εμείς οι κρυμμένοι και πεσμένοι… 

-Σήκω νέε! του φωνάζει ο Κύριος και εκείνος εγείρεται! 

Και έπειτα στρέφεται ξανά σε εμάς: 

-Εγέρθητε! 

Σηκωθείτε από τους τάφους των παθών , από τα μνήματα της πνευματικής σας απονέκρωσης! 

Πεθάνετε πριν πεθάνετε για μα μην πεθάνετε όταν πεθάνετε! 

Γιατί είναι δεδομένος αυτός ο βιολογικός σας θάνατος. 

Το πλέον βέβαιο στο πρόσκαιρό σας!

Ήταν κάποτε ένας παππούς,(έλεγε ο κυρ Δημήτρης ο Παναγόπουλος) πάλλευκος, ρυτιδιασμένος ολόκορμα, μα με μια παιδική ψυχούλα αζάρωτη απ΄ του εγωισμού το δεινοπάθημα. 

Κάποιος πολύ νεότερός του, άδικα και με μένος του επιτέθηκε και περίμενε την αντίδρασή του. 

Και εκείνος του απάντησε: 

-Πήγαινε στην ευχή παιδί μου! 

Δεν έχω περιθώριο για να σου απαντήσω! 

...............................................................................

Ας ορθώσουμε μάτια και ψυχές! Ακούστηκε και δεν σίγασε ποτέ εκείνο που λατρεύαμε να λέμε και να ακούμε σαν παιδιά, το: Φτου ξελευθερία για όλους!

Εις μνήμην Γ.Α.
Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή. όπως οπτικοποιήθηκε και από την αδελφή μας Στεφανία Στ

Πόσο δύσκολο αυτό το.... Σου - Νώντας Σκοπετέας

Γεννηθήτω το θέλημά Σου …

Δεν υπάρχει μέρα που τα χείλη των Χριστιανών να μην προφέρουν αυτό το …Σου …

Μια ζωή ολάκερη θα πορευόμαστε ελπίζοντας πως κάποτε θα το βιώσουμε … Και έχει μια γαλήνη , μια ειρήνη και έναν παράδεισο εκείνη η στιγμή η παμπόθητη της απόλυτης εμπιστοσύνης στο Θείο θέλημα !

Όλα έπειτα είναι διαφορετικά !

Αφημένοι στα χέρια του Θεού Πατέρα !

Στην πρόνοιά Του, σεβόμενοι και τηρώντας τα δικαιώματά Του !

Αλλιώς θα συνεχίσουμε τα μου σου του…και να προφέρουμε μόνο λόγια άψυχα, ψεύτικα και κενά που δεν θα φτάνουν ούτε ως το ταβάνι του ταμείου μας !

Όσο κι αν μας φαίνεται κοντινό θα μοιάζει τούτη η απόσταση με εκείνη την ατέλειωτη που χωρίζει την καρδιά από τα χείλη μας …

(Mια εκπομπή με τίτλο "Πόσο δύσκολο αυτό το Σου", όπως οπτικοποιήθηκε από την αδελφή μας και συνεργάτιδα Στεφανία Στ.)

~ Ο δημιουργός της εκπομπής, Νώντας Σκοπετέας 

κοινοποίησε στην fb ομάδα ο "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ....

Δάκρυ στο εγώ...

( Νώντα Σκοπετέα) 

Από μικρό παιδί νόμιζε πως είχε ταλέντο . Και αγωνιούσε να το καταλάβουνε κι οι άλλοι. Απ το σχολείο , έγινε αυτή η αγωνία σαν μια εμμονή , που πολύ αργότερα κατάλαβε το δυσθεράπευτο μέγεθός της . 

Και έτσι ξεκίνησε να τραγουδά και να πατάει τα άσπρα τα μαύρα και …τα πράσινα του κλειδοκύμβαλου και να ρουφάει αξεδίψαστα τα χειροκροτήματα , που ο αχός τους έγινε σκιά του και ρούχο του . Πίσω από μικρόφωνα, ένιωθε πως η φωνή του έπαιρνε μια αλλιώτικη ένταση και τρυπούσε τοίχους , σκοτάδια , σώματα, ψυχές και ουρανό .

Στιχάκια και μουσικές πάνω σε τυλιγμένες ταινίες των εξήντα λεπτών , μέσα σε κουτιά που απ έξω τους έγραφε με πολύχρωμα μελάνια για το ταλέντο του , που έπρεπε να αναγνωριστεί επιτέλους …. Είχε φτάσει ήδη τα είκοσι και κάτι . Το χειροκρότημα έγινε αυτοσκοπός , τα όνειρα μονοδιάστατα , μα πάντα περιέργως τότε ασπρόμαυρα . Φίλοι του σχεδόν μόνο όσοι μπορούσαν να καταλάβουν το μέγεθος του ταλάντου του . Αδιάφοροι σχεδόν του ήταν όσοι αδυνατούσαν να το συλλάβουν . Ιδίως , όσοι δεν του αποκρίνονταν , έστω και αποφατικά για δαύτο. Μικρόφωνα , ραδιοσταθμοί , συνεντεύξεις με μεγάλα ονόματα , γεμάτες θέσεις , λόγια μεγάλα , λόγια ψεύτικα …Κι έφτασαν σχεδόν τα τριάντα … Και εκείνο το τάλαντο , ακόμα στην τσέπη του θαμμένο, στο μανδήλιον του Εγώ του …Εκεί μέσα, ανεξίτηλα γυαλιστερό μα απολλαπλασίαστο…

Δεν κατάλαβε ποτέ του στ αλήθεια , πως το μικρόφωνο γίνηκε δεξί αναλόγι , οι μεγάκυκλοι ευλογημένο καταφύγι και ουράνιο ραδιοκύμα και τα στιχάκια μνήμες ενός ξεχασμένου αμνησίκακου και συγγνωμικού Πατέρα . Έφτασε σαράντα τριώ χρονώ για να νιώσει βαθιά του , πως σκοπός τούτου του πρόσκαιρου κόσμου , είναι να βγάλεις από την τσέπη το δοσμένο τάλαντό σου και αγιασμένο κάποτε να το επιστρέψεις κερδισμένο σε Εκείνον που στο χάρισε !

Δέκα και βάλε χρόνια τώρα , σε μετερίζια πνευματικά νυχοπατώντας , δεν μπήκε ποτές του μέσα σε αδιέξοδες «αυλές» σε σχήμα κυκλικό . Ήθελε μια θάλασσα απέραντη δίπλα, να μπορείς να φεύγεις και να σώζεσαι , απ τις παγίδες και τις επίνοιες του εχθρού και μια λεμονίτσα να χαιδεύεις πότε –πότε τα φύλλα της για να μυρώνεσαι .

Τόσα πάλι χρόνια , άκουγε φίλους κι αδελφούς να τον ρωτούν , γιατί δεν βγαίνουν σε βιβλία αυτά που η αθλία ψυχή του γράφει , να τα διαβάσουν και άνθρωποι «αρχαίοι» , που θα λεγε κι ο Κυρ Φώτης, αμύητοι στης τεχνολογίας την πολύβουη την μοναξιά .

Γιατί πάσχιζε να βρει στο διάβα του , αλισάχνη και αγλαόκαρπες λεμονιές, και συναλλήλους αδελφούς που το Ωσαννά πέμπουν συνεχώς όχι σε έναν Ερχόμενο Χριστό Εργοδότη …Τον λεμονανθό και την θάλασσα μπορεί να τα οσφραίνεται αυτός ο ταλαίπωρος με έναν Χριστό που φτάνει στην Ιερουσαλήμ –ψυχή του , μονάχα ως Ζωοδότης …

Να ταν προσευχή όλο αυτό , που ακούστηκε εκεί πάνω και έστειλε ο Κύριος των ταλάντων συνοδίτες τους Βαστάζους της Κυρίας Θεοτόκου και τον Πρόμαχό τους , να ξεκινήσουν τα βιβλία;

Πρόμαχος Ορθοδοξίας …Σειρά αλισάχνη …

Όλα τα έσοδα , εκεί που ευωδιάζει ο Χριστός μας . Στον πόνο , στην ανάγκη και στην δίψα για το Φως Του !

Παράκληση προς συναμαρτωλούς αδελφούς για προσευχή , να ευαρεστηθεί Εκείνος και μόνο !

Χριστός Ανέστη !Καλό Παράδεισο!

Νώντας Σκοπετέας
Πάσχα 2018

Υγ: Φυσικά και είναι ευλογημένο , κάποιοι να βιοπορίζονται , μιλώντας και γράφοντας για Εκείνον. Η αναφορά στο κείμενο έχει να κάνει με όσους , φευ ! αυτό το θεωρούν πρωτεύον , παραγκωνίζοντας την Ουσία και το Φως…

Κεντρική διάθεση :Πρόμαχος Ορθοδοξιας
Τηλεφ,Παραγγελιών:6986 22 59 27
www.promachos.gr

Νώντας Σκοπετέας 

* Καλή αντάμωση παπά Λιά μας... |Αφιέρωμα 3ο & τελευταίο |Σπάνιο ηχητικό αρχείο από το 2013 - Νώντας Σκοπετέας...

Στην ιερή μνήμη του πνευματικού μας μακαριστού π.Ηλία Αλευρά, του ανθρώπου, που χάριτι και φιλανθρωπία Θεού θα καθοδηγεί πνευματικά τα βήματά μας ως την στερνή μας πνοή.

Ας μεσιτεύει για όλους μας στον Μακρόθυμο Κύριο κάποτε το έλεός Του να μας αξιώσει να συμπορευθούμε μαζί του αιώνια λουσμένοι απ το Φως του Χριστού μας ...

~ Νώντας Σκοπετέας

"Αναρωτιόμαστε λοιπόν…Να μην το φτιάξουμε εκείνο το σακίδιο με τα είδη πρώτης ανάγκης;" |Νώντας Σκοπετέας

Είδος μόνης ανάγκης...

Τούτες τις μέρες τις ανηφορικές, τις πρωτόγνωρες, τις ανασφαλείς, τις για κάποιους ανέλπίδες, όλοι μας πλάθουμε με το νου μας κάποια σενάρια για το μέλλον, που βάσει των τωρινών δεδομένων, προδιαγράφεται ζοφερό.

Και ετοιμαζόμαστε για τα δύσκολα, τα αναπάντεχα, όχι και τόσο αναπάντεχα εδώ που τα λέμε…

Μας προειδοποιούν οι ειδικοί της πολιτικής προστασίας, να είμαστε πάντοτε προετοιμασμένοι.

Μας λένε : Να έχετε καθαρίσει τα ξερόχορτα, να έχετε κλαδέψει τα ψηλά δέντρα, να έχετε δεξαμενή μεγάλη με νερό για να μπορείτε σε περίπτωση διακοπής του ρεύματος να προστατέψετε το σπίτι σας, να έχετε σακίδιο, αυτό και σε περίπτωση σεισμού, με είδη πρώτης ανάγκης και βοήθειας τρόφιμα νερό αναπτήρα φακό…

Ένα σακίδιο επιβίωσης έκτακτης ανάγκης.

Μπείτε στο διαδίκτυο και αναζητήστε το !

Υπάρχει και διεθνής ορολογία! Ο όρος buging out αναφέρεται λοιπόν στην απόφαση εγκατάλειψης του σπιτιού λόγω μιας απρόβλεπτης κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Το bag out bug είναι ένα έτοιμο κιτ μία θήκη δηλαδή επιβίωσης σε περίπτωση εκκένωσης.

Μη μεριμνάτε περί μηδενός μας παραγγέλνει ο Απόστολος Παύλος στην προς Φιλιππησίους επιστολή του

… μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν. Φιλιπ. (4,6)

Προσευχηθείτε σχετικώς στον Κύριο, εμπιστευτείτε πλήρως την θεία πρόνοια! Και ο Χριστός μας στο κατά Ματθαίον!

Μην μεριμνάτε, μην αγωνιάτε και στενοχωριέστε για τα κατώτερα, αλλά για τα ανώτερα, τα ύψιστα, την καρδιά και την ψυχή σας!

Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος; (Ματθ. 6,25)

Αναρωτιόμαστε λοιπόν…

Να μην το φτιάξουμε εκείνο το σακίδιο με τα είδη πρώτης ανάγκης;

Φτιάξε το αδερφέ μου ταλαίπωρε εαυτέ μου, αλλά βάλε μέσα το πρώτο και το πιο αναγκαίο, που κάνεις ειδικός και εκπαιδευμένος σε τέτοιες καταστάσεις, δεν προτείνει ως πρώτο και τόσο απαραίτητο…

Βάλε μέσα το Ευαγγέλιο, την Αγία Γραφή, Τον Λόγο του Θεού, όπως θα έκαναν οι ήρωες της σημερινής μας εκπομπής!

Πρώτα αυτό! Πνευματική τροφή, ζωντανό νερό, Θείο φως και άνωθεν ενίσχυση και έπειτα από όλα τα υπόλοιπα!

Πρώτα όμως αυτό! Πρώτα από όλα να επιζητούμε Τον Λόγο και τη βασιλεία του Θεού και όλα τα υπόλοιπα έπονται!

…Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν. (Ματθ. 6,33)

Είδος όχι πρώτης ανάγκης , μα είδος μονής ανάγκης και ασύγκριτης με οποιαδήποτε άλλη βιοτική .

Ανάγκη της αθάνατης και αιώνιας ψυχής για τη δική της, στις πλείστες των περιπτώσεων, απρογραμμάτιστη εγκατάλειψη τούτου του πρόσκαιρου κόσμου.

Διψά και πείνα η ψυχή αξεδίψαστα και ακόρεστα!

Και εκείνος που υπακούει στις φωνές και τις εκκλήσεις της ζωντανής και αιώνιας ψυχής του, τη φροντίζει και επιμελείται συνεχώς των αναγκών της!

Μεριμνά ώστε να προτάσσει τον πνευματικό εφοδιασμό της με την φωτεινή και ανόθευτη αλήθεια της Αγίας Γραφής!

Η Αναστασία που στερήθηκε τη σωματική όραση αλλά ψηλαφητά ρουφούσε κάθε λέξη του Αγίου Ευαγγελίου, με τα ακροδάχτυλα της και στο τέλος της ακόμα και με τα χείλη της.

Κοιμήθηκε οσιακά ψελίζοντας το εν αρχή ην ο Λόγος!

Η Βασιλική που γύριζε παντού με την Καινή Διαθήκη, το βιβλίο το καλό , έτσι το αποκαλούσε, στα χέρια της!

Και οι σημερινοί μας νέοι ήρωες οι φιλόθεοι, ένιωσαν βαθιά τους και διαπίστωσαν, πως όλοι οι θησαυροί αυτής της πρόσκαιρης Ζωής δεν μπορούν να συγκριθούν στο ελάχιστο με τον ατίμητο και αδαπάνητο θησαυρό της Αλήθειας που απορρέει από τον ολοζώντανο λόγο του Θεού! Αυτή η γαλήνη και η βεβαία Ελπίδα της αιώνιας και ατελεύτητης Ζωής που δεν αγοράζεται ούτε ανταλλάσσεται!

Για εκείνους, Ο Λόγος του Θεού δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης!

Μα είδος μόνης ανάγκης!

Νώντας Σκοπετέας

(Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή 2 μερών .

Το πρώτο εδώ οπτικοποιημένο από την αδελφή μας και συνεργάτιδα Στεφανία Στ.)

* Επιστρέφουν να πουν το ευχαριστώ και το καλή αντάμωση... [Το αθάνατο νερό-μέρος 2] |Νώντας Σκοπετέας

....Για όσους λοιπόν αντιμετωπίζουν τους Αγίους και τους ήρωες της πίστεως σαν αξιομίμητους, μια μάνα που προπέμπει το παιδί της με το τόσο συγκλονιστικό συναίσθημα της χαρμολύπης, δεν είναι ένα εξωπραγματικό φαινόμενο!

Αλλά για ποιά πραγματικότητα μιλάμε;

Για την ψεύτικη, την τόσο κοσμική, την παντελώς στερημένη από προοπτική αιωνίου;

Ναι, για μία τέτοια αντίληψη της πραγματικότητας, μια μάνα σαν κι αυτή, φαντάζει μάλλον τρελή και εξωγήινη!

Εμείς όμως αυτές τις εκπομπές, τις κάνουμε ελέω Θεού, για αυτούς τους παράξενους γονιούς, που προσπαθούν τουλάχιστον να μοιάσουν σε αυτές τις μανάδες!

Και για τον Βασίλη,

που παραμονές Ψυχοσαββάτου έφτασε ως του Κουδουμά τα Αγιομέρια να πάρει σφραγίδα χαραγμένη με προσευχές, σκαλισμένη από χέρια που σημάδεψαν οι γονατιστές δεήσεις για τον σύμπαντα κόσμο!

Και έγινε το μνήμα του Σπύρου τους,

τόπος προσευχής και συνάντησης ελπιδοφόρων ψυχών!

Και τώρα τον νιώθουν ποιο κοντά τους από ποτέ !

Όχι βαρυπενθώντας!

Χωρίς απελπισία !

Χαρά και λύπη αναδεμένες με προσευχή και ελπίδα!

Και μία πηγή με αναδεμένα δάκρυα κατά Θεόν και νερό ζωντανό και αθάνατο!

Νώντας Σκοπετέας

Αποσπάσματα από σειρά 2 εκπομπών με τίτλο:

Το αθάνατο νερό κι οι ποιητές του πόνου…

Το β΄ μέρος όπως οπτικοποιήθηκε στο κανάλι της καλής αδελφής μας και συνεργάτιδας Στεφανίας Στ.

* Ομόνοια-Εξάρχεια ένας εξάψαλμος δρόμος ... |Ο Άγιος Πορφύριος και ο π.Ανανίας στα περιβόλια του Παραδείσου... [Νώντας Σκοπετέας/ μέρος 1ο

Είδαν να στέκονται μαζί απέναντι απ τον θρόνο.

Να εκλιπαρούν για έλεος και για όσους έχουν πόνο!

Λίγο μπροστά ο Πορφύριος, ξωπίσω του ο Ανανίας!

Χριστού Απόστολοι εκλεκτοί αγάπης και θυσίας!

Από ψηλά αφουγκράζονται φωνές αναγκεμένων!

Όσων προστάτευαν στη γη παθών εξαρτημένων!

Ερείπια, ναυάγια, απελπισιάς οι σκλάβοι,

που μόνο όποιος σύμπασχε μπορεί να καταλάβει!

Σεργιάνι ακατάπαυστο στα Άνω Περιβόλια!

Σύμμαχοι και υπερασπιστές στου πονηρού τα βόλια!

Τώρα θα ναι στο πλάι μας περσότερο  από πρώτα,

με λογισμό και μ΄ όνειρο , με παραδείσου ρότα!

 Πατέρας είναι εκείνος που γεννάει… μέσα μας τον Χριστό. 

Ποιμένας αυτός που οδηγεί με ασφάλεια και νοιάξιμο αληθινό το ποίμνιο που του εμπιστεύθηκε ο Κύριος και που το καταρτίζει, το κάνει πιο άρτιο, πιο ολοκληρωμένο δηλαδή, κατηχώντας και υπουργώντας το! 

Υπουργοί του Θεού και του λαού Του οι ποιμένες!

 Ανώτερος του υπουργού Του ο Θεός και ο λαός Του! Υπό το έργο! Τέτοιοι ποιμένες, υπουργοί του Υψίστου, αφοσιωμένοι ολοκληρωτικά στον καταρτισμό του Αγίου Λαού του Υψίστου, ήταν αυτοί οι δυο!

Πόσα κοινά είχαν αυτοί οι εκλεκτοί Απόστολοι του Χριστού! 

Μα αυτό που ιδίως τους ένωσε, ήταν η αγάπη η θυσιαστική για τον πάσχοντα συνάνθρωπο, για τον εξαρτημένο από τα πάθη κακώς έχοντα, για τον πεπτωκότα απελπισμένο, τον ναρκομανή, τον αλκοολικό, την πόρνη, όποιον δεινώς πληγωθέντα  κυλιέται στης ληστρικής  αμαρτίας την οδύνη! 

Δεν νομιμοποιούσε η διδασκαλία τους μήτε εξωράιζε! 

Δεν αγαπολογούσαν, μήτε αμνήστευαν! 

Συνέπασχαν! 

Καταλάβαιναν την δύναμη των φιλεπίστροφων παθών, την ροπή προς την εξάρτηση, την αδυναμία της χωρίς Χριστό μη ύπαρξης! 

Κι έπαιρναν όλα τα μηδενικά που έστελνε ο Θεός στον δρόμο τους και τους γιάτρευαν τις πληγές με έλαιον και οίνον και λάβαιναν αυτά την χαμένη τους αξία!

Και ανέθαλαν οι μαραμένοι ανθοί των ψυχών τους! 

Και γίνονταν διαμάντια πολύτιμα και κήποι ευωδέστατοι οι ψυχές των πρώην παραλυτικών και ασώτων. 

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης και ο μακαριστός π.Ανανίας Κουστένης! 

Ο ένας ο Άγιος της Ομόνοιας και ο άλλος ο Άγιος γέροντας των Εξαρχείων!

Από την Ομόνοια ως τα Εξάρχεια , από τον Άγιο Γεράσιμο ως τον Άγιο Νεκτάριο, από την πολυκλινική ως το ίδρυμα! 

Ένας εξάψαλμος δρόμος! 

Βήματα μετρημένα! 

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα όπως έγραψε κι ο ποιητής! 

Όσο κι αν τα χνάρια τους προσπαθούν να τα σβήσουν εκείνοι που Θεοστυγώς τούτους τους δρόμους πλέον περπατούν ή και παρελαύνουν, αυτές τις διαδρομές του Ουρανού πάντοτε θα τις θυμίζει και θα τις φωτίζει το Πανάγιο Πνεύμα.

Κι έτσι θαυμαστά, όπως αυτοί οι δυο θαυμαστά μεταφέρονταν, νοερώς ή και υποστατικώς, στο ηρωικό και μαρτυρικό παρελθόν της Αγίας μας Πίστης, έτσι και κάποιοι κρυμμένοι από τον κόσμο «τρελοί» και παράξενοι, της διπλανής πόρτας διαλεχτοί, μεταφέρονται στο τότε και πηγαίνουν ως τον Άγιο Γεράσιμο να πάρουν ευχή απ τον ταπεινό παππούλη τον τόσο φωτεινό που θεράπευε ψυχές και σώματα με την χάρη του Χριστού και έπειτα αξημέρωτα  να προλάβουν τον ξενύχτη παπά Ανανία που ξεκινά τον Όρθρο άλλης μιας σπουδαίας μέρας της Αγίας Ορθοδοξίας, συντροφιά με την χορεία αυτής της σελίδας του συναξαριού που εκείνος λάτρεψε και εμβάθυνε όσο ελάχιστοι...

|Νώντας Σκοπετέας

"Παιδί μου τον Χριστό να γνωρίσεις..." |Νώντας Σκοπετέας

Αν με γνωρίζατε ....

Για έναν έφηβο του σήμερα, το πιο σημαντικό ζήτημα, όταν βρίσκεται στα τελευταία στάδια των σχολικών του σπουδών, είναι το να επιλέξει τον κλάδο της ακαδημαϊκής του φοίτησης. Αυτό που λέμε επαγγελματικός προσανατολισμός.

Τα δεδομένα πολλά… Το ζητούμενο ένα ! Η αποκατάσταση!

Είναι η ιδιοσυγκρασία, ο χαρακτήρας και οι αρετές, εντός ή εκτός εισαγωγικών, που ρυθμίζουν την πυξίδα. Μας προβληματίζει και εμάς αυτή η κατάσταση έχοντας παιδιά του Θεού και εμείς να βοηθήσουμε κατά το δυνατόν φυσικά…

Στη σχετική συζήτηση, πολλές φορές παρεμβαίνουν διατυπώνοντας γνώμη και κάποιοι τρίτοι.

Οι γνώμες τους επηρεάζονται συνήθως από τα φαινομενικά.

Σου λένε, φαρμακοποιός ο πατέρας, γιατρός η μάνα, συμβολαιογράφος ο παππούς, κάπου εκεί να στραφεί το παιδί …ή αυτό το παιδί έχει επικοινωνιακό χάρισμα είναι πολύ εξωστρεφές έχει πολλούς φίλους, γνωριμίες, να σπουδάσει δημόσιες σχέσεις, κοινωνικές επιστήμες, διαφήμιση, επικοινωνία, μάρκετινγκ, δηλαδή να δημιουργεί σχέσεις με το κοινό, να γνωστοποιεί, να γνωρίζει στο κοινό προϊόντα και ανθρώπους…

Να φτάσει να γίνει, για να ακούσουμε αυτό το κάπως εντυπωσιακό, να γίνει ηγέτης γνώμης !

Εντυπωσιακό όντως!

Αλλά για κάποιους, έστω λίγους, θα λέγαμε πως περνά αδιάφορος και σχεδόν απαρατήρητος ένας τέτοιος προσανατολισμός, ακόμα και αν έχουν μπροστά τους ένα τέτοιο παιδί να συμβουλέψουν, εξωστρεφές με χάρισμα επικοινωνιακό και ευγλωττία! Εκείνοι θα το προέτρεπαν, όχι να γνωρίσει στο κοινό προϊόντα και να προβάλει κάποιους ανθρώπους, καθιστώντας τους γνωστούς και αναγνωρίσιμους, αλλά θα το προέτρεπαν να γνωρίσει καλά τον Χριστό!

Και έπειτα με αυτή την ασύγκριτη γνώση, να γίνει ικανός να τον διδάξει και να τον κάνει γνωστό και λατρευτό και σε άλλους, εκπληρώνοντας τούτη την ιερή υποχρέωση.

Απερίγραπτος ο Θεός!

Μόνο μία λέξη θαρρούμε είναι ικανή να προσδώσει έμφαση σε αυτόν τον χαρακτηρισμό του τριαδικού μας Θεού!

Η λέξη μυστήριο! Ψήγματα της αλήθειας του Θεού προσεύχεται όποιος δια της πίστεως οδοιπορεί να του αποκαλυφθούν. Γνωστός εν τη Ιουδαία ο Θεός.( Ψαλμ 75 ,2)

Στα αλήθεια αδελφοί πόσες φορές δεν έχει αποκαλυφθεί πολυμερώς και πολυτρόπως με την θαυμαστή προστασία Του σε όλους μας, μεσούσης της ημέρας και εμείς συνεχίζουμε να ασφαλίζουμε τα μάτια μας και να μην θέλουμε να γνωρίσουμε τον Παντευεργέτη μας ;

Η αγνωσία του Θεού είναι ότι πιο θλιβερό υπάρχει σε αυτή την ζωή

…εἰ ἐγνώκειτέ με ( Ιωάν.14,7)λέει με παράπονο ο Χριστός μας στους μαθητές του στο μυστικό δείπνο! Τοσούτον χρόνον μεθ' υμών και ουκ εγνωκάς με Φίλιππε;( Ιωάν.14,9)Λέει πιο κάτω στο κατά Ιωάννην…

Αν με γνωρίζατε…

Πόσους χρόνους και εμείς αδελφοί μου με τον Χριστό δίπλα μας και δεν καταλάβαμε τίποτα για Εκείνον! Μοιάζουμε με τους Αθηναίους παππούδες μας, εκεί στο βωμό του άγνωστου Θεού! Τον φτιάξαμε όπως μας βόλευε, σύμφωνα με τα δικά μας θέλω. Τον αλλοιώσαμε και δεν μεριμνήσαμε πότε να κάνουμε μία ουσιαστική γνωριμία μαζί Του!

Να λοιπόν τι θα συμβουλέψουμε αυτό το παιδί που μας ρωτάει για το τι να ακολουθήσει:

Γνώρισε παιδί μου τον Χριστό μας και αυτή τη γνώση δώρισε την με τη χάρη Του και σε άλλους και σε άλλους και εκείνοι με τη σειρά τους σε υπόλοιπους!

Να γνωρίσεις τον Χριστό παιδί μου! Να γνωρίσουμε τον Χριστό,Την Αλήθεια Του το Φως και την Ελπίδα Του!

Σε αυτήν την ιερή γνωριμία είναι αφιερωμένη η σημερινή μας εκπομπή!

Σείεται η γη κάτω από τα πόδια μας, κυριολεκτικά και μεταφορικά!

Νιώθουμε τα οικοδομήματα μας, να κλονίζονται, να κινδυνεύουν με κατάρρευση, ιδίως τα έμψυχα οικοδομήματα!

Θεμέλιο και πέτρα αλλαγής ο Χριστός μας! Ακλόνητο, ασάλευτο θεμέλιο, αν δεν έχει βάλει Εκείνος τον θεμέλιο λίθο… Χάρτινο το κτίσμα, φτερό στον άνεμο!

Ας Τον γνωρίσουμε και Εκείνος θα βρει τον τρόπο να ενισχύσει τον οπλισμό του οικοδομήματος μας, να αντέξει εκείνες τις δονήσεις, που προκαλεί η εκούσια αγνωσία μας η θλιβερή μας αποστασία.

Νώντας Σκοπετέας

(Απόσπασμα από εκπομπή με τίτλο Τον Χριστό να γνωρίσουμε . Οπτικοποιημένη εδώ στο κανάλι από το κανάλι της αδελφής μας και συνεργάτιδας Στεφανίας Στ.)