† Μη θέλῃς να ἀκολουθῇς τον Ἰησοῦ μόνον ὅταν πηγαίνῃ στο ὄρος το Θαβώριο, ἀλλά να τον ἀκολουθῇς και ὅταν πηγαίνῃ στο ὄρος τοῦ Γολγοθᾶ…

 

 

... Δηλαδὴ μὴ θέλῃς μόνο 

νὰ αἰσθάνεσαι μέσα σου τὸ θεϊκὸ φῶς 

καὶ τὶς πνευματικὲς χαρὲς καὶ γλυκύτητες, 

ἀλλὰ νὰ θέλῃς καὶ τοὺς σκοτισμοὺς 

καὶ τὶς λῦπες 

καὶ τὶς στενοχώριες 

καὶ τὰ πικρὰ φάρμακα 

ποὺ γεύεται ἡ ψυχὴ ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς τῶν δαιμόνων, 

ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικούς. 

Καὶ ἂν καμμιὰ φορὰ 

ἡ παρόμοια ψυχρότητα καὶ ξηρασία 

συνοδεύεται ἀπὸ τόσες πολλὲς σκοτώσεις τοῦ νοῦ, 

ὥστε νὰ μὴ γνωρίζῃς οὔτε τί νὰ κάνῃς, 

οὔτε ποὺ νὰ ρίξης τὸ βλέμμα σου, 

παρ᾿ὅλα αὐτὰ μὴ φοβηθῇς, 

ἀλλὰ νὰ παραμείνης σταθερὸς στὸν σταυρό, 

μακρυὰ ἀπὸ κάθε κοσμικὴ ἡδονή, 

τὴν ὁποία μπορεῖ νὰ σοῦ προσφέρῃ ὁ κόσμος 

ἢ τὰ κτίσματα.

 

Νὰ κρύβῃς ἀκόμη καὶ τὸ πάθος σου αὐτὸ 

ἀπὸ κάθε πρόσωπο 

καὶ φανέρωσε τὸ μόνο στὸν πνευματικό σου πατέρα: 

ἀλλὰ καὶ σ᾿ αὐτὸν νὰ τὸ φανερώσῃς 

ὄχι γιὰ νὰ ἐλευθερωθῇς ἀπὸ τὴν δοκιμασία, 

ἀλλὰ γιὰ νὰ σοῦ ἑρμηνεύσῃ τὸν τρόπο 

γιὰ νὰ μπορέσῃς νὰ τὴν ὑποφέρῃς 

ὅπως ἀρέσει στὸν Θεό...

 

|Απόσπασμα από το βιβλίο “Αόρατος Πόλεμος», 

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

[το κείμενο από το υπέροχο ιστολόγιο "Ψυχής Αγγίγματα",

η εικόνα από την επίσης υπέροχη κ. Πολυξένη Ρέρρα]

... ὅτι ἐγώ δοῦλός σού εἰμι...

 

ΨΑΛΜΟΣ ρμβ΄ (142)  (άκουσέ τον αν θες εδώ...)

Κείμενο των Ο΄

ΠΑΛΑΙΑ  ΔΙΑΘΗΚΗ

Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ, ὅτε αὐτὸν ὁ υἱὸς καταδιώκει.

 ΚΥΡΙΕ, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· 

2 καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. 

3 ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· 

4 καὶ ἠκηδίασεν ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. 

5 ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. 6 διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. (διάψαλμα). 

7 ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. 

8 ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου· 

9 ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρὸς σὲ κατέφυγον. 

10 δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου· τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ. 

11 ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου· 

12 καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλός σού εἰμι.

Μια απλή επισήμανση για όλους εμάς που "υπηρετούμε" στην γειτονιά του "αμφοτεροδέξιου"...

Επειδή όλο και περισσότερο τελευταία σε τούτο εδώ το "αποθηκάκι", που ζούμε και κινούμαστε στον όντως ανύπαρκτο ελεύθερο χρόνο μας, ακούμε από ωραίες ψυχές, πλην όμως αναίτια, πολλές ευχαριστίες, που δεν μας κάνουν μάλλον και πολύ καλό...


Νιώθουμε μετά από 4 (και κάτι...) χρόνια παρουσίας σε αυτά τα χωράφια

και 8000 & πλέον αναρτήσεις...

(Ο καλός Θεός μονάχα γνωρίζει πως...)

Οφείλουμε να πούμε τα εξής:


"Αμφοτεροδέξιος" είναι μόνο ένας:

Ο Άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος.



Όσοι υπόλοιποι έχουμε την τιμή να βρισκόμαστε

δίπλα του είμαστε οι "συν αυτώ"...



Δεν είναι λοιπόν "αμφοτεροδέξιος" καμιά Μαρία, κανένας Σταύρος, καμία Αναστασία, κανένας Δημήτρης, καμιά Λαμπρινή, καμιά Παναγιώτα, καμιά Νικολέτα, καμιά Φωτεινή, καμιά demy fws,

καμιά Χρυσάνθη, κανένας Νώντας, κανένας Νέστορας, κανένας Γιάννης, καμιά Κατερίνα, καμιά Marianna, καμιά Nota, καμιά Βασιλεία, καμιά Παρασκευή, κανένας Nektarios, κανένας Υπάτιος, κανένας Γιάννης, κανένας Νίκος, κανένας π.Ανδρέας, κανένας Αναστάσιος, κανένας Μικές, κανένας Marinos, κανένας Γιώργος, καμιά Δέσποινα, καμιά Ειρήνη, κανένας Babis, κανένας Κωνσταντίνος, κανένας Παύλος, καμιά Πολυξένη, καμιά Σοφία, καμιά Σοφία Χ., καμιά Έλενα, καμιά Μέλια, κανένα κοθόνι, καμιά Αλεξία, καμιά Αλεξάνδρα, κανένας Αλέξης, κανένας Λαυρέντης, κανένας Misha, κανένας μπάρμπα Κώστας Γανωτής, κανένας άλλος μπάρμπας, καμιά Ιωάννα, καμιά Erkt, καμιά Κρ.Π, κανένας Κώστας Καρ., κανένας Stamatis ...

(Το σταματάμε πριν αδικήσουμε κάποιους,

αν δεν το έχουμε ήδη κάνει...

Και πόσες ακόμα ψυχές ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία ή και συμπίπτουν με όσα ελάχιστα ονόματα παρατέθηκαν...)


Όλοι αυτοί και όσοι λόγω χώρου (ή μυαλού...) παραλήφθηκαν, μοιράζονται τον χώρο σ΄αυτήν σελίδα προσφέροντας γενναιόδωρα την ψυχούλα τους, προσπαθώντας και ευελπιστώντας




μέσα από τη ζωή τους να μοιάσουν σε εκείνον, που τους έμαθε αυτήν την πρωτάκουστη και δυσκολοκατόρθωτη αρετή της "αμφοτεροδεξιοσύνης"...

Του να μπορείς δηλαδή, να χειρίζεσαι τα πάντα

ως "δεξί χέρι",

ως καθαρές και γνήσιες ευλογίες από Τον Πάνσοφο

και Παντογνώστη Θεό...

(Και με κάποιους παράδοξους, έως και ανεξιχνίαστους τρόπους, σ΄αυτό το "αποθηκάκι" ολοένα και συνεχώς μπαίνουν

κι άλλοι κι άλλοι...

Κι αυτό γίνεται, γιατί "έτσι πρέπει"...

Γιατί, από γεννησιμιού του δεν έχει "πόρτες"...)



Όσοι λίγοι τα έχουν καταφέρει στη ζωή τους να πλησιάσουν σε κάποια μέτρα, δικαιούνται τον έπαινο και την "αμοιβή", όχι όμως από εμάς τους υπόλοιπους "ασθμαίνοντες", αλλά από Εκείνον που στεφανώνει σε άλλη ζωή, με άλλες προϋποθέσεις και άλλες προοπτικές...



Ευχαριστίες λοιπόν για τα "ευχαριστώ", αλλά αλλού ανήκουν (κυρίως σε αυτούς, που δεν θέλουν να φαίνονται...).





~ από τους "συν αυτώ".-