✔ Κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσουμε σοβαρά (και) για το πως η έκτρωση επηρεάζει, εκτός από τις παρ΄ολίγον μανάδες, και τους παρ΄ολίγον πατεράδες...

 

|Θα επιτρέψετε σ΄έναν "μη ειδήμων"

λίγες αυθόρμητες σκέψεις;

  ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

Ο άντρας είναι δίπλα.

Συνήθως...

Όχι βέβαια σε όλες τις περιπτώσεις.

Γιατί αν είναι "κότα",

 σημαίνει πως θα την έχει κοπανήσει ήδη,

από τη στιγμή κιόλας,

που είδε κι εκείνος το τεστ εγκυμοσύνης θετικό.

Οπότε η κοπελιά μένει μόνη

να πάρει όλη την απόφαση πάνω της...

Όταν τα παιδιά,

τα μεγαλύτερα βέβαια,

ανοίγουν τα θέματα που κάνουν τζιζ...

"σχέσεις",

"αγάπη",

"συμβίωση'

"σεξ",

"έκτρωση"...

Αυτό που κάποιες φορές επιλεκτικά τους λέω,

- ναι, συνήθως εκεί στα παγκάκια που ανοίγονται -

είναι...

 "Πως όταν φτάσουν κάποια ζευγάρια ένα βήμα 

απ΄αυτό το αναθεματισμένο το τελευταίο,

μοναχά ο Θεός μπορεί να τα σώσει.

Και μοναχά Εκείνος ξέρει 

το πως σε κάθε περίπτωση.

Και να ξέρετε παιδιά,

πως του Θεού του αρέσει η ποικιλία...

Με μια κουβέντα;

Με μια σκέψη;

Μ΄έναν στίχο;

Με μια μελωδία;

Μ΄έναν ψίθυρο;

Μ΄ένα βλέμμα;

Με μια ματιά;

Μ΄έναν άνθρωπο;

Μ΄έναν άγγελο;

Μ΄έναν Άγιο;

Με μιαν Αγία;

Μ΄ένα όνειρο;

Με ό,τι και με όποιον θέλει...

Και πως όταν έρθει η δύσκολη η ώρα,

που πρέπει να διαχειριστείς μια δυσάρεστη κατάσταση

ή να πάρεις μια δύσκολη απόφαση ζωής,

κανένα ρόλο τότε δεν παίζουν

τα όμορφα σώματα,

τα καλογυμνασμένα κορμιά,

τα μούσκουλα,

τα μπράτσα,

τα 6 pack...

Τότε τις αποφάσεις τις παίρνουν

όσα έμαθες σπίτι σου,

όσα πρόλαβε και σου΄μαθε το σχολειό σου,

ακόμα και όσα σου κληροδότησαν οι πρόγονοί σου...

Τις αποφάσεις που καίνε

δεν τις παίρνει

ούτε ο συγγενής,

ούτε ο φίλος,

ούτε το μυαλό,

ούτε το συναίσθημα,

ούτε το ένστικτο.

Η καρδιά τις παίρνει.

Και αποδέχεται αντρίκεια

μαζί και τις συνέπειες των αποφάσεων αυτών.

Πως ένα λάθος 

δεν διορθώνεται ποτέ μ΄ένα έγκλημα...

Πως για όλα αυτά και πάρα πολλά ακόμα,

όσο βρίσκονται σε σχολεία και σχολές

 όταν μπλέκονται ελεύθερα 

σε εφήμερες σχέσεις και καταστάσεις,

το πιθανότερο είναι πως θα πληγωθούν...

Πως τις περισσότερες φορές

η πληγή θα μείνει ανεξίτηλη,

 ιδιαίτερα στο κορίτσι...

Πως θα σκορπίσουν αφελώς 

το συναισθηματικό τους δοχείο...

Πως θα δώσουν σε όλες τις σχέσεις τους

κομμάτια από την καρδιά τους

και πως όταν έρθει στη ζωή τους τελικά

ο ένας και μοναδικός άνθρωπος της ζωής τους

αυτό που θα προσφέρουν είναι 

μια καρδιά με μπαλώματα...

Και δεν του αξίζει.

Όπως δεν αξίζει ούτε σε μας 

μια μισομπαλωμένη καρδιά,

όταν αυτό το έχει κάνει ο άλλος άνθρωπος... 

Γι΄αυτό, σοφό αποδεικνύεται συνήθως 

το απλό και προφανές:

"Ου μπλέξεις",

τουλάχιστον πριν έρθει ο καιρός σου...

Και πόσο πρέπει να προσέξουν 

όχι μόνο όσο είναι παιδιά,

αλλά πολύ περισσότερο 

κι όταν "γίνουν μεγάλοι",

με ποιους θα σχετιστούν

και πόσο...

Γιανα τελειώσουμε όμως με κάτι καλό.

Αυτό που πολύ αρέσει με βεβαιότητα στα παιδιά 

και μάλλον τα αναπαύει

είναι "η ανάθεση"...

Το να αναθέτουμε δηλαδή 

σ΄έναν αγαπημένο Άγιο

σε μια αγαπημένη Αγία,

(τον κολλητό μας Άγιο, βρε παιδί μου,

αυτόν που αγαπάμε)

ακόμα και το μεγαλειώδες θέμα

του συντρόφου της ζωής μας...

"Βρες τον μου εσύ!

Φέρ΄τον μου όταν είναι έτοιμος

κι εκείνος κι εγώ...

Και να ξέρεις,

μόλις γίνει

εγώ θα σου τον φέρω στη χάρη σου..."

Καλή συμΦωνία;

(Όχι μόνο καλή, αλάνθαστη...

Δοκίμασέ την, αν είσαι σ΄αυτήν την φάση!)

Αλλά, ποτέ κανείς, 

απ΄όσο θυμάμαι,

δεν έπιασε 

να εξετάσει το τραύμα 

που προξενείται από μια έκτρωση 

στον ψυχισμό του πατέρα...

...ο οποίος για να μεταπείσει την κοπελιά του

προς την εδώ μεριά,

πρέπει να είναι,

 όχι γεμάτος μαγκιά 

(καταφερτζής δηλαδή όπως λέει ο λαός),

αλλά γεμάτος Πίστη...

Εκείνη που σε κάθε περίπτωση μιλάει καθαρά

είναι η συνείδηση που κραυγάζει 

- η φωνή του Θεού μέσα μας, 

όπως λέει ο απλός λαός -

και το φιλότιμο που΄λεγε ο Άγιος Παϊσιος.

 

   ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

Συμπαθάτε αυτόν που γράΦει 

αυτές τις αμπελοφιλοσοφίες.

Όλο κάτι τέτοια λέει και πολλά πολλά ακόμα.

Μόνο όμως όταν τον ρωτάνε.

Πάντως μην του δίνετε πολλή σημασία.

Και μη βασίζεστε στη γνώμη του.

Ψυχολόγος δεν είναι.

Άρα όχι "ειδικός".

είναι απλά ένας που παίζει στις αυλές

και μιλάει στα παγκάκια...

|σ.Β.Γ.

[Κάτι τέτοια συμβαίνουν

όταν το σχόλιο που ξεκίνησες να γράΦεις μέρα,

εξελίχτηκε σε δοκίμιο 

και τελείωσες βράδυ,

 όταν πια είχε αρχίσει να μοιάζει 

σε μιά ακόμα αμΦοτερο(α)δέξια ιστορία...]

    |πηγή εικόνας : Δράση Ζωής