✔ Πες μας κάτι για την Παράκληση της Παναγίας, άγιε Γέροντα...

 

Όταν λέμε την παράκληση, 

έχουμε χαρά και φώτιση 

από την Παναγία μας.

Πολύ μας βοηθάει η Παναγία μας.

Μας βγάζει από πολλά αδιέξοδα...

 

(άγιος) Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

|από τη Ροδάνθη Βαϊλάκη

♡ Ας πάμε στις Παρακλήσεις. Όχι για να δώσουμε το παρόν, να είμαστε τα καλά παιδιά και να μας δει η Παναγιά, αλλά από ανάγκη για να μιλήσουμε στη Μητέρα μας, για να ακουμπήσουμε λίγο ως παιδιά στην αγκαλιά της Μάνας μας...

 ...Και όποιος δυσκολεύεται αυτές τις μέρες να νηστέψει ας διαβάσει σας παρακαλώ πολύ τον βίο του Αγίου Ιωάννη Μονεμβασιωτη ώστε να πάρει δύναμη και κουράγιο από έναν 15χρονο Άγιο...

     Υπάρχουν άνθρωποι που μας λένε: 

 «Πάτερ μου πήρα άδεια τις πρώτες δεκαπέντε μέρες του Αυγούστου. 

Θέλω λίγο να χαλαρώσω γιατί όλο τον χρόνο εργάζομαι σκληρά αλλά έχουμε νηστεία και δυσκολεύομαι».

Καταρχήν η νηστεία είναι πρόταση της Εκκλησίας όλες τις περιόδους, για συγκεκριμένο πνευματικό λόγο. 

Δεν πρόκειται για επιβολή, αλλά για μια προτροπή ζωής που βιώνεται μέσα από τον δρόμο της ασκήσεως. 

Μια αναμέτρηση με τον παλαιό εαυτό για να τον θεραπεύσουμε.

Ας κάνουμε ό,τι μπορούμε, ας νηστέψουμε όσο μπορούμε, ο καθένας σύμφωνα με τις δυνάμεις του, αλλά αυτές τις όμορφες ευλογημένες μέρες που είναι αφιερωμένες στην Παναγία μας, ας πάμε τουλάχιστον στις παρακλήσεις.

Όχι για να δώσουμε το παρόν, να είμαστε τα καλά παιδιά και να μας δει η Παναγία. 

 Αλλά να πάμε από ανάγκη για να μιλήσουμε στη μητέρα μας, για να ακουμπήσουμε λίγο ως παιδιά στην αγκαλιά της μάνας μας.

Όχι για να μας κάνει χάρες επειδή θα πάμε στον Ιερό Ναό και τις ακολουθίες, αλλά να της μιλήσουμε και να την παρακαλέσουμε για μετάνοια και πόθο σωτηρίας. 

Να ακουμπήσουμε όλη μας την ύπαρξη.

Να την παρακαλέσουμε ώστε να κουβαλήσουμε τις δυσκολίες και τους πειρασμούς και να μας βοηθήσει η χάρη της να παλέψουμε στον δρόμο της αγάπης του Υιού της.

Να είναι αυτές οι παρακλήσεις ένα τρέξιμο σε μια μητρική αγκαλιά, όχι απλά να πάω με τα παράπονά μου, αλλά να την ευχαριστήσω και να τη δοξολογήσω για ό,τι συμβαίνει στη ζωή μου ώστε συναντώ τον Χριστό καθημερινά.

Να μη δούμε τις παρακλήσεις σαν ένα θρησκευτικό καθήκον. 

Ας μην πάμε απλά μόνο για να αφήσουμε αιτήματα προς ικανοποίηση.

Να δώσουμε ονόματα για μετάνοια που είναι το μεγαλύτερο και κυριότερο θαύμα.

Δεν έχει τόσο νόημα να παρακαλέσουμε να μας έχει καλά. 

Αν οι μέρες της ζωής μας δεν οδηγηθούν στην ολοκλήρωση της μετάνοιάς μας τότε το να είμαστε καλά δεν αρκεί. 

Δεν λέει τίποτα. 

Οπότε η προσευχή μας ας είναι: 

" Παναγία μου, φώτισε την οικογένειά μου οδηγηθεί στον δρόμο της μετανοίας. "

Τέτοιες προσευχές να της απευθύνουμε.

Ας μείνουμε σας παρακαλώ στις παρακλήσεις, ας πάμε να της αφιερώσουμε 1 ώρα από το καλοκαιρινό μας 24ωρο.

Το αξίζει…

Είναι η μάνα μας.

Η μητέρα του Θεού και όλου του κόσμου.

* Όποιος δυσκολεύεται αυτές τις μέρες να νηστέψει ας διαβάσει σας παρακαλώ πολύ τον βίο του Αγίου Ιωάννη Μονεμβασιωτη ώστε να πάρει δύναμη και κουράγιο από έναν 15χρονο Άγιο...

 

  |π. Σπυρίδων Σκουτής – euxh. Gr

   [η σύνθεση στην αρχή δανεισμένη από τον Πάνο...]

   ☆ Και για όσους θέλουν να θυμηθούν ή δεν γνωρίζουν για το 15χρονο άγιο παλικάρι,

που αιωνίως θα μας δίνει το παράδειγμα...

 

✔ Βρε μαμά, πάλι νηστεία;

 

Πριν από την πρώτη καμπάνα της Παράκλησης 

ο μικρός Νικόλας γύρισε από την παραλία 

με μια μικρή γκρίνια.

 

«Μαμά... πάλι νηστεία; Μέσα στο κατακαλόκαιρο;» 

είπε, σπρώχνοντας απαλά το πιάτο με τα γεμιστά. 

«Όλος ο κόσμος στην παραλία τρώει παγωτά 

και κλαμπ σάντουιτς, πίτες, 

κι εγώ τρώω ντομάτες, φασολάκια και αρακά !!

 

Η μητέρα του χαμογέλασε χωρίς να τον μαλώσει.

 

«Ξέρεις, παιδί μου, η νηστεία δεν είναι τιμωρία. 

Είναι ένα μικρό δώρο 

που προσφέρουμε στην Παναγία. 

Όπως όταν αγαπάς κάποιον 

και κάνεις μια μικρή θυσία για χάρη του.»

Ο Νικόλας δεν απάντησε. 

Κοίταξε από το παράθυρο τα παιδιά 

που έπαιζαν στον δρόμο και αναστέναξε. 

Το ίδιο βράδυ, πήγαν μαζί στην εκκλησία 

για την πρώτη Παράκληση. 

Ο ναός ήταν γεμάτος, 

οι εικόνες φωτίζονταν από τα καντήλια 

και οι πιστοί έψαλλαν όλοι μαζί.

 

«Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς...»

 

Ο μικρός στάθηκε σιωπηλός. 

Για πρώτη φορά δεν κοίταζε το ρολόι του. 

Κοιτούσε το πρόσωπο της Παναγίας.

Στο τέλος της ακολουθίας, 

καθώς έφευγαν,

 γύρισε στη μητέρα του 

και της είπε χαμηλόφωνα:

 

«Μαμά... αύριο θα ξανάρθουμε;»

Η μητέρα τον κοίταξε συγκινημένη.

«Αν θέλεις, κάθε βράδυ.»

Ο Νικόλας χαμογέλασε.

«Και δεν πειράζει. 

Τα παγωτά μπορούν να περιμένουν. 

Αυτές οι μέρες είναι για την Παναγία.»

 

Γιατί τελικά, 

οι πιο όμορφες αναμνήσεις του καλοκαιριού 

δεν γεννιούνται πάντα στην παραλία, 

αλλά μέσα σε έναν φωτισμένο ναό, 

εκεί όπου η καρδιά μαθαίνει να αγαπά 

λίγο περισσότερο τον Θεό 

και την Παναγία...

🌹   📿   📿

|από τον αδελΦό, Πάνο

✨ Η Παράκληση στην Μάνα Παναγιά είναι για πολλούς η ωραιότερη ακολουθία της Εκκλησιάς μας! Άσ΄την να παίζει συνέχεια...

Από την Παρασκευή 1η Αυγούστου ξεκινά η περίοδος του καλοκαιρινού Πάσχα πρός τιμήν της Κοιμήσεως της Παναγίας μας και όπως είθισται ξεκινούν και οι εσπερινές παρακλήσεις με τον Μικρό και Μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα πρός την Υψηλότερα των Ουρανών.

Σε αυτές τις 15 ημέρες έως και την εορτή της Παναγίας στις 15 Αυγούστου θα έχουμε την χαρά να ψάλλουμε παράκληση πρός την Μητέρα Του Θεού. Από την Παρασκευή 1η Αυγούστου ξεκινά ο Μικρός κανόνας και το Σάββατο 2 Αυγούστου ο Μεγάλος κανόνας και συναλλάσσονται καθημερινώς εκτός από το Σάββατο που δεν ψάλλεται ο κανόνας αλλά ο Αναστάσιμος Εσπερινός και την παραμονή της Εορτής της Μεταμορφώσεως (5 Αυγούστου) όπου ψάλλεται ο Εσπερινός της Δεσποτικής Εορτής. Στις παρακλήσεις θα προσκομίσουμε τα ονόματα των ζώντων αδερφών ημών πρός μνημόνευση και παράκληση πρός την Πλατυτέρα Θεοτόκο ώστε να μεσιτεύει πρός Τον Υιό και Θεόν της να μας δίδει υγεία, πίστη, σύνεση, φωτισμό, σοφία και δύναμη στις οικογένειές μας. Τι όμως αλήθεια γράφουμε σε αυτά τα χαρτάκια; Πρέπει να υπάρχει μία σειρά

όπως ότι πάντα ξεκινούμε με τον Αρχιερέα της Μητροπόλεως μας, έπειτα τον Πνευματικό μας, εκείνο τον Αρχιερέα

ή Ιερέα ή Ιερομόναχο που μας οδηγεί στην ζωή. Το όνομα στους Ιερείς γράφεται ως εξής. Χρυσοστόμου Αρχιερέως, Νεκταρίου Ιερομονάχου για άγαμους ή Σπυρίδωνος Ιερέως για έγγαμους Ιερείς. Εννοείται ότι τα παρόντα ονόματα είναι ενδεικτικά και εμείς συμπληρώνουμε το όνομα του Αρχιερέως και του Πνευματικού μας. Έπειτα σειρά έχουν αυτοί που είμαστε σε μία απόσταση ή διαμάχη ή μία παρεξήγηση οι λεγόμενοι "εχθροί" και εν συνεχεία γράφουμε τους ασθενείς και έπειτα την οικογένειά μας και όσους ακόμη θέλουμε. Μεγάλη τιμή και ευλογία εμείς να γράφουμε το όνομα μας τελευταίο. Γιατί το κάνουμε αυτό; Γιατί γράφουμε τα ονόματα μας; Δεν υπάρχει ψυχή που να μην την γνωρίζει ο Θεός, ούτε όνομα το οποίο αγνοεί κανένας άνθρωπος όσο και εμείς να προσπαθούμε δεν μπορεί να κρυφτεί απο Τον Θεό. Όλα τα γνωρίζει και όλους μας ξέρει. Αυτό που όμως θέλει είναι να δεί άν εμείς Τον γνωρίζουμε, άν εμείς Τον αποζητούμε και άν εμείς παραχωρούμε στον Θεό το δικαίωμα να παρέμβει στην ελεύθερη βούλησή μας και να μας βοηθήσει σε κάποιο αίτημα. Δεν παραβιάζει την ελευθερία μας ο Θεός ποτέ παρά μόνο όταν εμείς ζητούμε το Έλεός Του και την Βοήθειά Του. Αυτό το όνομα που ακούγεται στην παράκληση ακούγεται και στον Ουρανό, όπως μπορεί να ακούγεται το βράδυ που κάνουμε την προσευχή μας. Είναι η δική μας καμπάνα πρός Τον Θεό να έλθει και να γίνουμε συνοδοιπόροι Του. Εύχομαι σε όλους σας ανεξαιρέτως να έχετε μία ευλογημένη περίοδο και να τρέξετε στην ποδιά της Παναγίας μας της Μεσίτριας ώστε να λάβετε έκ Θεού παν αγαθό ωφέλιμο!

πηγή κειμένου: Ρωμιοί της Πόλης

Στην υπέροχη αυτή Παράκληση στη Μάνα Παναγιά ψάλλει ο χορός των Μοναζουσών της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κλειστών. Η Παλαίφατος και σεβασμία Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κλειστών Φυλής είναι παλαιό μοναστήρι που βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες της Πάρνηθας, στην Αττική και σε υψόμετρο περίπου 600 μ., κοντά στο αρχαίο φρούριο της Φυλής και είναι περίπου 3 χλμ. από τη Χασιά.

Η θέση της μονής έχει υπέροχη θέα προς νότο και αγναντεύει το Θριάσιο πεδίο, το λεκανοπέδιο της Αττικής καθώς και τα νησιά του Σαρωνικού. Η Μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Ονομάζεται Μονή Κλειστών λόγω της τοποθεσίας της που είναι περικλεισμένη από βουνά. Ιδρύθηκε περίπου στις αρχές του 11ου αιώνα...

πηγή βίντεο

- Και τόσο καιρό δεν τους ἔχεις μάθει τους Χαιρετισμούς Της και την Παράκλησή Της ἀπ’ἔξω;

 

~ ΓΕΡΟΝΤΑ, κάποιες φορές λησμονῶ νά πάρω μαζί μου τό βιβλιαράκι τῶν Χαιρετισμῶν καί ἔτσι σέ μία δύσκολη περίσταση δέν ἔχω ἀπό πού νά τούς διαβάσω.

- Καί τόσο καιρό δέν τούς ἔχεις μάθει ἀπ’ἔξω;

Ὁ Κανάρης καί τά παλλικάρια του 

πρίν νά πυρπολήσουν τά ἐχθρικά πλοῖα 

ἔκαμαν μέ εὐλάβεια στήν ἀκροθαλασσιά 

τήν Παράκληση καί τούς Χαιρετισμούς τῆς Θεοτόκου 

καί μετά ἐμβαίναν στό πλεούμενό τους. 

Ἦταν ὅμως σκοτάδι, 

ἀλλά κερί ἤ φανό δέν ἔπρεπε νά ἀνάψουν 

διότι θά τούς ἔβλεπε ἀπό ἀπέναντι ὁ ἐχθρός.

- Καί πῶς προσευχόντουσαν;

- Πολύ ἁπλά, ἤξεραν τά λόγια ἀπ’ἔξω. 

Τόση βαθιά πνευματικότητα καί εὐλάβεια 

εἶχαν στόν Θεόν καί τήν Παναγία 

παρότι ἤσαν μπαρουτοκαπνισμένοι ἀπ’τίς σκληρές μάχες.

Ἐπίσης μία φιλόθεος Μητέρα πού γνωρίζω στόν κόσμο 

ἔχει τούς Χαιρετισμούς σέ 4 ἀντίγραφα.

’Ἕνα στό σπίτι της,

ἕνα μαζί της, 

ἕνα στήν ἐργασία της

καί ἕνα στό αὐτοκίνητό της, 

οὕτως ὥστε ὅ,τι καί νά τῆς συμβεῖ 

νά τούς ἔχει πάντα ὡς ἑτοιμοπόλεμη,

δίπλα της καί νά δοξάζει τήν Ἀειπαρθένον...

~ π.Διονύσιος Ταμπάκης 

☆ Παρακλητικός κανόνας στον Άγιο Νικηφόρο τον λεπρό