✔ Φανερώσου... |Δυσκολάκι;

 

✨ Φανούριε θαυματουργέ, καύχημα των Ροδίων. Ω στρατηλάτη μάρτυρα, στολίδι των Αγίων...

 

      |γράΦει η γνωστή "συν αυτώ" καλλιτέχνιδα, Ελένη Ζεάκη

     

     ...Ήτανε να φανερωθείς

σε γκρεμισμένο σπίτι 

και ο ναός να ανεγερθεί 

ξανά με τόση πίστη 

Βρίσκεται η εικόνα του

σε ερείπια στα τείχη 

μια εκκλησία ήτανε 

θαμμένη δίχως τύχη 

Κατεστραμμένες βρέθηκαν 

εικόνες, μα η δική σου

ήτανε ατόφια ζωντανή 

και έδειχνε το ποιός ήσουν 

Ως τότε μένεις άγνωστος 

για αιώνες επί τούτου 

ως το δέκατο τέταρτο

στις είκοσι επτά Αυγούστου 

Πόσα μαρτύρια άντεξες 

κι έφτασες στο στεφάνι

σε παραστάσεις δώδεκα 

πως έγινε, εφάνει 

Επάνω στην εικόνα σου

ήταν ζωγραφισμένα 

Σταυρό, κερί στο χέρι σου

μιλήσαμε για σένα 

Πως ήσουν στρατιωτικός 

όπως τον Αη Γιώργη 

κι σαν τον Άγιο Μηνά 

που όλα τα φανερώνει 

Κι έχεις τη Χάρη και εσύ 

έτσι να ξεχωρίζεις 

το δίκιο δείχνεις στ' άδικο 

το φως που λείπει δείχνεις 

Φέρνεις στα μάτια τα κρυφά 

σαν σε επικαλεστούμε

να σμίξουνε όσοι αγαπούν 

γρήγορα να βρεθούνε

Κι αν απολέσεις ξαφνικά 

άνθρωπο, ζώο, πράγμα 

για κείνον είναι εύκολο

με ένα μονάχα τάμα 

Ένα χατίρι σου ζητά 

μια πίτα να του φτιάξεις 

να πάει ο συγχωρεμός

στης κόλασης τις τάξεις 

Της μάνας του η κατάσταση 

έτσι να γίνει άλλη, 

που ούτε ο Αρχάγγελος 

δεν μπόρεσε να βγάλει 

Σαν πέθανε ερώτησαν 

το φύλακα άγγελο της, 

ένα καλό αν έκανε 

να λογιστεί εμπρός της

"Έδωσε κρεμμυδόφυλλο

σ' άνθρωπο πεινασμένο" 

είπε και στέλνει ο Μιχαήλ 

το φύλλο κρεμασμένο 

Πιάνεται εκείνη πάνω του

 κι αρχίζει ν' ανεβαίνει, 

μα δυστυχώς δεν άλλαξε 

και η ίδια παραμένει 

Στο φύλο γαντζωθήκανε

και άλλες κολασμένες

κι όταν τις είδε βίαια, 

τις ρίχνει τις καημένες 

Τσατίζεται και βρίσκεται 

στον πάτο με τη μούρη 

κι ήταν αυτός ο γκαϊλές

του Άγιου Φανούρη

Στο πούπετα που βρέθηκε 

σφάλισε κάθε ελπίδα 

και τη συγχώρεση ζητά 

στου κρομμυδιού τα φύλλα 

"Τη μάνα μου παρακαλώ,

όλους να συγχωρείτε 

κι ό,τι ζητάτε από με

και ψάχνετε θα βρείτε"

Τι μας διδάσκει ο Άγιος, 

πέρα απο την αγάπη...

Πώς η αιωνιότητα 

πρώτη είν' απ' το χρυσάφι 

Το μέταλλο 'ναι ακριβό 

μα 'ναι σκληρό συγχρόνως...

Άνθρωπε ελεήμονας 

γίνε, 

μισεύει ο χρόνος! 

Η λογική δε το χωρά,

συνήθως δε συμβαίνει, 

πρώτη η μάνα στέκεται 

και το παιδί προσμένει

Μα η παράδοση εδώ 

λέει κι αλλιώς συμβαίνει 

Τη μάνα σώζει το παιδί 

την καταδικασμένη

Κι ακόμα αν δεν κατάλαβες 

ο Άγιος ποιος είναι,

διάβασε από τα θαύματα 

που 'κανε των Ροδίων 

Κι έφτασε η φήμη του παντού 

η Τρισαγιασμένη,

Κρήτη και Κύπρος σε τιμά 

μα κι όλη η οικουμένη 

Με το να βρεις ένα κλειδί 

που 'πέσε σε πηγάδι,

Φανούρη του φανέρωσες

Το Φως μες στο σκοτάδι 

Κι αν δεν του φτάνει η πίστη του

δώσε του λίγη ακόμα 

και βρες του και το θησαυρό 

που κρύφτηκε στο χώμα 

Κι αν πει "Μεγαλοδύναμε,

Δόξα Σε Σένα μόνο",

του θησαυρού που θα γευτεί 

δε θα 'χει η γη ακόμα 

Φανέρωσε κι ό,τι κρυφή 

έχουμε αμαρτία,

που έχεις Την Τριαδική 

των πάντων θεωρία...

              |Άγιε του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών....

 

     

✔ Αυτοί που έχουν το παιδικό θράσος να ζητάνε με ένα κομμάτι (Φανουρό)πιτα, ολόκληρο τον Παράδεισο... |Ποιος αισθάνεται τόσο αυτάρκης, ώστε να μην έχει ζητήσει κάτι το παράλογο στις προσευχές του, έστω για μια φορά; Ποιος μπορεί να είναι τόσο επικριτικός με τα τάματα, χωρίς να ελέγχεται από την συνείδησή του;

                      

      |Ο Θεός Μόνος γνωρίζει τα κίνητρα για την κάθε πράξη της επί γης ζωής μας.

   Γι΄αυτό, ποτέ να μην ξεχνώ: 

Να μη βιάζομαι να κρίνω όλους όσους δεν καταλαβαίνω...

    ~ από τον "αμΦ." & τους "συν αυτώ"...

        |γράφει ο εκ των παλαιοτέρων "συν αυτώ", π.Παντελεήμων Κρούσκος

  ✔ Οι «άνθρωποι της φανουρόπιτας» δεν είναι απαλλαγμένοι από αμαρτίες και από προλήψεις.  

Είναι όμως πλούσιοι και δυνατοί σε πίστη, σε θάρρος και σε δύναμη. 

Γιατί μπορούν να βιώσουν την διαδικασία της αγωνίας, της αποδοχής ή της απόρριψης τους από το Θείο.

Και έχουν το παιδικό θράσος να ζητάνε με ένα κομμάτι πίττα, ολόκληρο τον Παράδεισο.

Ας είναι και εγκόσμιος.

   Ναι, αυτούς τους συμπαθεί ο Θεός.

Γιατί σαν την πίστη (εμπιστοσύνη), φτηνή, ακριβή  δεν έχει!

Δεν είναι εύθραυστοι σαν τους αυτάρεσκους σωτήρες της Εκκλησίας, οι οποίοι επειδή φοβούνται να εμπιστευτούν τον Θεό (να πιστέψουν), τον Θεό που έχουν υπό την προστασία τους, ειρωνεύονται και αποδοκιμάζουν τα πάντα γύρω τους.

  Η Εκκλησία είναι ένα μυστήριο που μας ξεπερνάει. 

Φτάνει μια μικρή δυναμική πράξη για να νιώσεις κάτι από αυτήν. 

Αλλοίμονο αν περίμενε τις ερμηνείες ή την κηδεμονία μας για να υπάρξει. 

Και μια που μιλούσαμε για καθαρότητα, ας σκεφτούμε για λίγο που θα μπορέσουμε να την βρούμε.

Η μόνη καθαρότητα τελικά δεν είναι στο ήθος, την ηθική και τις προθέσεις, ούτε να εντοπίζουμε τα κακώς κείμενα και να τα διορθώνουμε. 

Γιατί η αγωνία έγινε ανταγωνισμός με τους άλλους και ο Παράδεισος δεν χωράει και εμάς τους τελώνες και τους άλλους τους φαρισαίους!

   Φοβερό να μην ανεχόμαστε!

Αυτός που προσθέτει την πίτα, το τάμα, την λαμπάδα έχει καταλάβει ήδη κάτι, το οποίο αγνοούμε οι καθαριστές και οι καθαροί. 

Ότι σε σχέση με τον αδύναμο άνθρωπο, ο Θεός είναι ο Ισχυρός να εκπληρώσει το οτιδήποτε.

Δηλαδή αυτός είναι ο ορισμός της ταπείνωσης και του φόβου του Θεού. 

   Υστεροβουλίες, ανταλλακτικότητες, αλισβερίσι και άλλα δεν έχουν πρωτεύουσα σημασία. 

Αυτά είναι ανθρώπινα και συγχωρητέα.

Ποιος αισθάνεται τόσο αυτάρκης, ώστε να μην έχει ζητήσει κάτι το παράλογο στις προσευχές του, έστω για μια φορά;

Ποιος μπορεί να είναι τόσο επικριτικός με τα τάματα, χωρίς να ελέγχεται από την συνείδησή του;

Το βάθος της υπόθεσης είναι η Σοφία της ταπείνωσης τους.

    Γι΄αυτό η φανουρόπιτα χρειάζεται.

👉  ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΙΖΕΙ…

   |η φωτο τυχαία διαλεγμένη, από εδώ...

☆ Ετοίμασε κι άλλη μια φανουρόπιτα για σένα... |Βοήθειά μας ο Άγιος που'ρχεται...

 

✔ Γιατί φτιάχνουμε Φανουρόπιτα; 

|Γνωρίζουμε τι λέει η παράδοση για την μητέρα του Αγίου Φανουρίου;

  

✨ Σύμφωνα με την παράδοση, η Φανουρόπιτα φτιάχνεται για να σωθεί η ψυχή της μητέρας του Αγίου Φανουρίου.

 

Η μητέρα του ήταν μία αμαρτωλή γυναίκα, πολύ σκληρή με τους φτωχούς στους οποίους συμπεριφερόταν απάνθρωπα.

 

Ο γιος της, ο Άγιος Φανούριος, προσπάθησε να την σώσει από την Κόλαση, αλλά δεν τα κατάφερε.

 

Γι’αυτό παρακάλεσε, να μην φτιάχνουν τίποτα για αυτόν, αλλά μόνο για την μνήμη και την ψυχή της μητέρας του:

«Θεός σχωρεσ’ τη μάνα του Αγίου Φανουρίου».

 

Έτσι, στις 27 Αυγούστου που γιορτάζουμε τον Άγιο Φανούριο, οι πιστοί φτιάχνουν φανουρόπιτες, τις οποίες αφού ευλογηθούν πρώτα στην εκκλησία μοιράζουν στη γειτονιά ζητώντας να συγχωρεθεί η μητέρα του Αγίου.

 

Με το πέρασμα των χρόνων, καθιερώθηκε η αντίληψη ότι ο Άγιος φανερώνει ότι ζητήσεις.

 

Αλλωστε το όνομα του Αγίου, προκύπτει από το ρήμα «φαίνω» που σημαίνει αποκαλύπτω.

 

Παραδοσιακά λένε οι πιστοί «Άγιε μου Φανούρη, φανέρωσε το μου και εγώ θα φτιάξω μια πίτα για την ψυχή της μάνας σου».

 

Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι 7 ή 9 παραδοσιακά, καθώς συμβολίζουν τα μυστήρια της εκκλησίας, τις μέρες της δημιουργίας και τα τάγματα των αγγέλων...

 

* Μια απάντηση στη "δύσκολη" καρτούλα μας από την "συν αυτώ", 

Lamprini Patsoura :

[... Δυσκολάκι;

Αυτό λέγεται απόλυτη μάχη....

Όσο Κασπάροβ έναντι Deep blue στο σκάκι.

Άνθρωπος εναντίον του μυαλού του -υπολογιστή-δημιουργήματός του....

Η τότε ΙΒΜ των υπολογιστών αρνήθηκε τη ρεβάνς που ζήτησε ο Κασπάροβ.

Ο Θεός όμως ποτέ!

Όσες φορές κι αν την αιτηθούμε,

ο Πνευματικός μας θα είναι πάντα εκεί για νέα "παρτίδα"...]

 

"Το πιο γλυκό τάμα..." |Άγιος Φανούριος |Της ψυχής το κέρασμα |Νώντας Σκοπετέας

Γιατί φτιάχνουμε Φανουρόπιτα; |Γνωρίζουμε τι λέει η παράδοση για την μητέρα του Αγίου Φανουρίου;

 

Σύμφωνα με την παράδοση, η Φανουρόπιτα φτιάχνεται για να σωθεί η ψυχή της μητέρας του Αγίου Φανουρίου.

Η μητέρα του ήταν μία αμαρτωλή γυναίκα, πολύ σκληρή με τους φτωχούς στους οποίους συμπεριφερόταν απάνθρωπα.

Ο γιος της, ο Άγιος Φανούριος, προσπάθησε να την σώσει από την Κόλαση, αλλά δεν τα κατάφερε.

Γι’αυτό παρακάλεσε, να μην φτιάχνουν τίποτα για αυτόν, αλλά μόνο για την μνήμη και την ψυχή της μητέρας του:

«Θεός σχωρεσ’ τη μάνα του Αγίου Φανουρίου».

Έτσι, στις 27 Αυγούστου που γιορτάζουμε τον Άγιο Φανούριο, οι πιστοί φτιάχνουν φανουρόπιτες, τις οποίες αφού ευλογηθούν πρώτα στην εκκλησία μοιράζουν στη γειτονιά ζητώντας να συγχωρεθεί η μητέρα του Αγίου.

Με το πέρασμα των χρόνων, καθιερώθηκε η αντίληψη ότι ο Άγιος φανερώνει ότι ζητήσεις.

Αλλωστε το όνομα του Αγίου, προκύπτει από το ρήμα «φαίνω» που σημαίνει αποκαλύπτω.

Παραδοσιακά λένε οι πιστοί «Άγιε μου Φανούρη, φανέρωσε το μου και εγώ θα φτιάξω μια πίτα για την ψυχή της μάνας σου».

Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι 7 ή 9 παραδοσιακά, καθώς συμβολίζουν τα μυστήρια της εκκλησίας, τις μέρες της δημιουργίας και τα τάγματα των αγγέλων...

* Μια απάντηση στη "δύσκολη" καρτούλα μας από την "συν αυτώ", Lamprini Patsoura :

[... Δυσκολάκι;

Αυτό λέγεται απόλυτη μάχη....

Όσο Κασπάροβ έναντι Deep blue στο σκάκι.

Άνθρωπος εναντίον του μυαλού του -υπολογιστή-δημιουργήματός του....

Η τότε ΙΒΜ των υπολογιστών αρνήθηκε τη ρεβάνς που ζήτησε ο Κασπάροβ.

Ο Θεός όμως ποτέ!

Όσες φορές κι αν την αιτηθούμε,

ο Πνευματικός μας θα είναι πάντα εκεί για νέα "παρτίδα"...]