✔ "Έτσι τους ξεχνάνε τους φίλους, αμΦοτεροτέτοιε μας; |Προφήτης Δανιήλ... Άγιοι Τρεις Παίδες Ανανίας, Αζαρίας, Μισαήλ... Άγιος Διονύσιος εκ Ζακύνθου... |Στο παρατσάκ...

 

            |γράφει Ένα Παιδί Ένας Άνθρωπος (και πόσο δίκιο έχει...)

Προφήτης Δανιήλ... 

Άγιοι Τρεις Παίδες Ανανίας, Αζαρίας, Μισαήλ... 

Άγιος Διονύσιος εκ Ζακύνθου...

Η σημερινή ημέρα δε μας βρήκε 

με κάποιο αφιέρωμα σε αυτούς για κάποιο λόγο. 

Λες και δεν εορτάζαμε σήμερα τη μνήμη τους...

Ευτυχώς όμως στις εκκλησίες τούς θυμήθηκαν... 

Και τον Άγιο Διονύσιο τον θυμήθηκαν, 

φυσικά ιδιαίτερα στη Ζάκυνθο,

όπου φυλάει Θερμοπύλες απέναντι στους ετερόδοξους ...

Και ξέρετε... 

Δεν είναι ότι δεν κάναμε κάποια γιορτή 

έστω και διαδικτυακά 

για το πανηγύρι, 

για το φαίνεσθαι, 

για να είμαστε εντάξει στη θρησκεία μας...

Όπως έλεγε κι ένας ευλογημένος άνθρωπος, 

φίλος του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου: 

"Έτσι τους ξεχνάνε τους φίλους;"

Αυτό είναι το σημαντικό... 

Να τους κάνουμε φίλους μας! 

Γιατί αυτοί οι Άγιοι βρίσκονται στη Χαρά του Κυρίου τους! 

Και είναι καθήκον μας να τούς έχουμε φίλους και μεσίτες μας! 

Να τους φέρουμε εμείς με τις προσευχές μας 

από το παρελθόν όπου ευλογήθηκαν από το Θεό να ζήσουν, 

στο σήμερα που ευλογηθήκαμε να ζήσουμε εμείς! 

Για να χαριτώσουν τη ζωή μας! 

Να τους κάνουμε φίλους μας κι αδελφούς μας! 

Να βοηθήσουν εμάς 

όπως τους βοήθησε κι αυτούς ο Θεός 

και μέσω Αυτού, 

η ταπείνωση, η ελεημοσύνη, η ομολογία της Αλήθειας...

Είναι καρδιακό το μήνυμα αυτό, όπως και πολλά άλλα. 

Μα αυτό έχει και πόνο μέσα του. 

Γιατί πραγματικά νιώθω πως ξέχασα 

ή πως ξεχάσαμε τους φίλους μας. 

Ναι, λέμε ιστορίες για αυτούς στους φίλους και τα παιδιά μας... 

Ναι, πάντοτε δείχνουμε με συγκίνηση 

τις αγιογραφίες τους στις εκκλησιές... 

Μα τους ξεχάσαμε σήμερα...

Σαν τον Ληστή λοιπόν... 

Έστω, στο τέλος της ημέρας... 

Στο παρά 5!

Μνήσθητε και ημάς Άγιοι του Θεού... 

Κι ας σας ξεχάσαμε...

Χριστός Ανέστη! 

Κι ας περιμένουμε τη γέννησή Του...

|"αμΦ." ΥΓ:

Σε όλα είχαν τα δίκια τους.

Και "το παιδί" και "ο άνθρωπος".

Παραλίγο να τους ξεχάσουμε...

Δόξα τω Θεώ που μας μάλωσε

υπενθυμίζοντας μας τους...

Απολογούμαστε, γιατί έτσι πρέπει.

[αύριο στις 10 το πρωί η συνέχεια του α(μ)Φιερώματος, 

που δεν κάναμε στα 3 Αγιόπαιδα σήμερα...]

Ευχαριστίες θερμές!

Τις ευχές τους...

(το παράθυρο με τον Άγιο Διονύσιο από εδώ...)

|πρώτη δημοσίευση πέρυσι σαν σήμερα...

☆ Ένα από τα "παραμύθια" των Εβραίων 579 (!!!) χρόνια π.χ...

"Τη εικόνι τη χρυσή,
 ου προσκυνούμεν"...
Δανιήλ 3.18


~ Αυτές τις μέρες στις Εκκλησιές μας καταπιανόμαστε στα αναγνώσματα με τους Αγίους Τρεις Παίδες (Ανανία, Αζαρία και Μισαήλ), οι οποίοι υπήρξαν αιχμάλωτοι του Ναβουχοδονόσορα στη Βαβυλώνα μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ.

- "Ψιλά γράμματα", θα πει κάποιος.

"Ποιοι "3 παίδες", μωρέ; 

Ποιος παρακολουθεί τι λέγεται τη Μεγάλη Εβδομάδα, πρωί κι απόγευμα στις Ακολουθίες, πέρα από κάποιες γιαγιάδες, που δεν έχουν τι άλλο να κάνουν και πηγαίνουν για να κουτσομπολέψουν μέσα στις Εκκλησίες;"

Και μάλιστα για "παραμύθια" των Εβραίων 579 (!!!) χρόνια π.χ;

Να δούμε μια πτυχή μονάχα αυτού του "παραμυθιού" & θα καταλάβεις ποιος ο τόσο σημαντικός λόγος, που ασχολούμαστε...

Ο "φίλος μας", ο Ναβουχοδονόσορας, όπως όλοι οι κατέχοντες, έστω και για λίγο, την εξουσία, έστησε μια εικόνα του εαυτού του και μάλιστα χρυσή..., ύψους 60 πηχών και πλάτους 6 πηχών. 

Τα 3 αυτά παλικάρια ήταν οι μόνοι σε ολάκερη την Βαβυλώνα, που τόλμησαν και του είπαν σταράτα αυτόν τον λόγο: 
"Τη εικόνι τη χρυσή 
ου προσκυνούμεν"...

Οργισμένος από την θαρραλέα τους απάντηση ο Ναβουχοδονόσωρ διέταξε τους άνδρες του να δυναμώσουν τη φλόγα στην κάμινο και να ρίξουν μέσα τους Τρεις Παίδες. 

Αυτοί τότε πρόθυμα από μόνοι τους γεμάτοι χαρά έπεσαν στην κάμινο, υμνούντες και ευλογούντες τον Θεό και περπατούσαν μέσα στο καμίνι χωρίς να τους αγγίζει καθόλου η φωτιά. 

Αντίθετα οι φλόγες κατέκαυσαν τους βασιλικούς υπηρέτες που προσπαθούσαν να υπερπυρώσουν την κάμινο. 

Όταν είδε το θαύμα ο Ναβουχοδονόσωρ γεμάτος έκσταση και θαυμασμό πλησίασε προς την κάμινο και διέκρινε μέσα στις  φωτιές τέσσερις άνδρες Ταπεινωμένος τους κάλεσε να βγούνε έξω. 

Ήταν υγιείς ,ακέραιοι χωρίς να έχει φλογιστεί ούτε μια τρίχα από το κεφάλι τους.

Το γεγονός ήταν ότι δεν καιγόταν ούτε μια τρίχα από τα κεφάλια τους, ενώ μπήκαν μέσα στη φλογισμένη κάμινο ("υμνούντες και ευλογούντες τον Θεό και περπατούσαν μέσα στο καμίνι χωρίς να τους αγγίζει καθόλου η φωτιά..."), αλλά αυτοί που κατακάηκαν από τις φλόγες ήταν οι  βασιλικοί υπηρέτες που προσπαθούσαν να υπερπυρώσουν την κάμινο...

Ενώ την ίδια στιγμή,ο Ναβουδοχοδονοσοράκος μας έβλεπε, όχι 3, αλλά 4 (!!!!) Άνδρες μέσα στη φωτιά... 

Κι έτσι μετανόησε κι "αναγκάστηκε" να διακηρύξει ότι: 
«Ουκ εστί Θεός έτερος, όστις δυναθήσεται ρύσοισθαι ούτως»

Για μας τα θεματάκια, που "καίνε και τσουρουφλάνε", 580 + 2000 και κάτι χρονάκια μετά, είναι:

~ Θα είχαμε τα κότσια να πούμε ΟΧΙ σε έναν (σημερινό ή έστω αυριανό...) Ναβουχοδονόσορα;

~ Θα μπαίναμε με προθυμία μάλιστα σε ένα φλεγόμενο καμίνι, αρνούμενοι με παρρησία να κάνουμε κάτι που σκοντάφτει στη συνείδησή μας, αλλά κυρίως στα πιστεύω μας;

~Ή θα μπαίναμε στη (συνήθη για εμάς...) διαδικασία ν΄αρνηθούμε την καταγγελία και να ζητήσουμε έλεος και χάρη από τον οργισμένο αυτοκράτορα, πέφτοντας ικετεύοντας στα πόδια του προκειμένου α προσθέσουμε στη "βασανισμένη" ζωούλα μας, 20-30 χρονάκια;

Απάντηση υπάρχει;

Ή είναι πολύ "μακρινά" αυτά για εμάς;

Μακάρι...

~ επισήμανση, που έχει τη σημασία της...:
Τα 3 αυτά παλικάρια (ο 4ος δεν ήταν απλά ένας Άγγελος, αλλά Ο ίδιος Ο Χριστός...) αναδείχτηκαν αιώνες μετά, Προστάτες του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδας και Κύπρου...

(Το΄ξερες;)

(Διάβασε εδώ...) 

   "αμΦ." ΥΓ:

Οι φλυαρίες ετούτες ήταν μια εξαιρετικά ελεύθερη απόδοση σε κάτι μονάχα, απ΄όσα πράγματι εξαιρετικά ακούστηκαν από κάποιον πΑππούλη ένα Σάββατο βράδυ...

|πρωτοδημοσιεύσαμε (και ούτε που το θυμόμασταν...) στις 10/4/2017