✔ Βρε, καλύτερα να έχει κάτι ο άνθρωπος...

 

|Μας το΄στειλε μια υπέροχη "συν αυτώ" Αλεξία, 

που έχει "κάτι",

αλλά έχοντας την αμΦοτεροδεξιοσύνη στο τσεπάκι της,

είναι πιο καλά από ποτέ...

✔ «Ascecis within Marriage - Η άσκηση μέσα στο γάμο» - π. Γεώργιος Σχοινάς, με αγγλικούς υπότιτλους (Φοβερή ομιλία του παπα Γιώργη...)

Ομιλία π. Γεωργίου Σχοινά σε νέα ζευγάρια και οικογένειες, 

στις κατασκηνώσεις της Αγίας Ταβιθά, στην Αράχωβα Βοιωτίας.

Σάββατο 31 Αυγούστου 2024.

 (Με αγγλικούς υπότιτλους)

Μετάφραση - υποτιτλισμός: Ανδρέας Πασιαρδής

✨ Ενοριακό Αρχονταρίκι + Ομιλία με τον Γέροντα Νεκτάριο, Δικαίο Ιεράς Σκήτης Αγίου Ανδρέα (Σεράι) |ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2025 -

 

   |Δεν έχουμε ευλογία να πούμε πολλά 

για το τι ακριβώς είναι ο Γέροντας Νεκτάριος, 

ο διάδοχος του (αγίου) Γέροντα Εφραίμ του Δικαίου ♰ , 

που κοιμήθηκε οσιακά στις 13 Μαρτίου 2023.

Το μόνο που λακωνικά μάς παίρνει να πούμε 

είναι πως πατάει ακριβώς 

πάνω στα χνάρια του (αγίου) Γέροντά του...

Αυτό.

Μαζί με άπειρες ευχαριστίες...

[Δες τον τώρα στο αρχονταρίκι και στην ομιλία του 

- με όποια σειρά θέλεις - 

και σίγουρα θα καταλάβεις πράγματα...

Ιδιαιτέρως στο αρχονταρίκι, 

όταν μετά το 41΄, όπου ευτυχώς για όλους εμάς, 

που αγαπάμε (και ξέρουμε γιατί) τον Γέροντα Νεκτάριο, 

τον "ξεμπρόστιασε" (μπροστά μάλιστα σε 3 τεράστιους Αγίους...) 

ο Επίσκοπος Ρωγών Φιλόθεος... 

Δες!]

 

   Εδώ και η κυρίως ομιλία του Γέροντα...

✔ "Μετάνοιες; Γιατί; Μοναχοί είμαστε;"

 

Από ενός χρόνου παιδί με εσυνήθισαν οι γονείς μου να κάνω μετάνοιες. 

    Μακρυγιάννης

Καλύτερα 3 μετάνοιες με ταπείνωση, παρά 1000 με υψηλοφροσύνη. 

    παπα-Τύχων ο Αγιορείτης

Τέκνο μου, γόνατο που δεν κάμπτεται, συντρίβεται.

   Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

Εκεί που κάνεις μετάνοιες, εκεί είναι τα ποδάρια του Χριστού. 

   Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Δεν ωφελεί να τρίβει κανείς τα γόνατά του με αμέτρητες μετάνοιες, εάν δεν τρίβει παράλληλα και την μούρη του με την ταπείνωση. 

   Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης

Δεν έχει αξία να κάνεις εκατό μετάνοιες και να μην νιώθεις τίποτα. 

Ας κάνεις μόνο 20 ή 15 αλλά να γίνονται με συναίσθηση και αγάπη.

 Οι μετάνοιες κάνουν και στο σώμα το αντίστοιχο φυσικό καλό, όπως και στην ψυχή. 

Γι’ αυτό οι ασκητές, δεν παθαίνουν εύκολα εμφράγματα, καρδιακά νοσήματα, εγκεφαλικά, διότι οι αρτηρίες τους και τα διάφορα αγγεία, δια των μετανοιών, συντηρούνται άριστα, τα λίπη διαλύονται και έτσι κάποιος, μετά από τις ασκήσεις αυτές, μοιάζει με ένα αυτοκίνητο, που έκανε ένα καλό σέρβις. 

   Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Να μην αμελείς τις μετάνοιές σου, γιατί αυτό φοβίζει τον σατανά. 

Να γνωρίζεις, ότι θα σε πολεμήσουν πολύ οι δαίμονες, όταν αρχίζεις να προσκυνάς τον Θεό σου, γιατί καίγονται όταν βλέπουν τους Χριστιανούς να πέφτουν γονατιστοί μπροστά στον Εσταυρωμένο. 

   Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Δεν νοείται να βρισκόμαστε εν μετανοία και να μην κάνουμε μετάνοιες, εκτός και αν έχουμε πρόβλημα υγείας. 

Αλλά και οι μετάνοιες χωρίς μετάνοια, είναι άκυρες.

Θέλει όμως διάκριση για το πόσες μετάνοιες θα κάνουμε, σε συννενόηση φυσικά με τον πνευματικό μας...

   (άγιος) Γέροντας Εφραίμ Σκήτη Αγίου Ανδρέα

Από την Κυριακή του Πάσχα έως την Πεντηκοστή δεν γίνονται μετάνοιες, γιατί οι μέρες αυτές είναι Αναστάσιμες και είμαστε όρθιοι. 

Επίσης όλες οι Κυριακές είναι Αναστάσιμες και δεν γίνονται μετάνοιες (από το Σάββατο το βράδυ έως την Κυριακή το βράδυ). 

    Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος 

    |από την εκ των "συν αυτώ", Αθηνά 

     "αμΦ." ΥΓ:

   Μας φτάνουν αυτά; 

Ή θέλουμε κι άλλα για να ξεκινήσουμε;

Ή έστω για να καταλάβουμε 

πως δεν χρειάζεται να είσαι Μοναχός 

για να κάνεις μετάνοιες;

 

  (Κι αν το θέμα "μετάνοιες" 

σ΄ενδιαφέρει λίγο παραπάνω, 

ρίξε μια ματιά εδώ...)

"Οι μετάνοιες είναι και γυμναστική....Να σας δείξω πώς τις έκανα. Τις έκανα στρωτές και γρήγορα, χωρίς ν’ ακουμπώ τα γόνατα στο έδαφος... "

 ~ Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

''Μικρός έκανα τρεις χιλιάδες μετάνοιες…''

Να μη λυπάσθε το σώμα. Να το παιδεύετε. Δεν μπορείτε να καταλάβετε τι είναι η φωτιά της αγάπης. Πρέπει να κάνετε θυσία, άσκηση. Άσκηση πνευματική και σωματική. 

Χωρίς άσκηση δεν γίνεται τίποτα. Να κάνετε υπακοή στο πνευματικό πρόγραμμα, επί παραδείγματι, κανόνα, ακολουθίες κ.λπ. και να μην το αμελείτε. Να μην αναβάλλετε για αύριο. Ούτε αρρώστια να το χαλάει, μόνο αρρώστια προς θάνατο. 

Εγώ μικρός έκανα τρεις χιλιάδες μετάνοιες την ημέρα και δεν κουραζόμουνα, ήμουνα πολύ σκληραγωγημένος. Παίδευα τον εαυτό μου, περιφρονούσα τον κόπο.

Να σας δείξω πώς τις έκανα τις μετάνοιες. Τις έκανα στρωτές και γρήγορα, χωρίς ν’ ακουμπώ τα γόνατα στο έδαφος... 

Πρώτα έκανα το σταυρό χτυπώντας τα δάχτυλα με δύναμη στο μέτωπο, έπειτα στο γόνατο και μετά ψηλά στους ώμους συμμετρικά. Μετά ακουμούσα τα χέρια στο έδαφος και σηκωνόμουνα γρήγορα. Τότε πατούσα λίγο τα γόνατα. 

Είδατε πως συμμετέχουν σώμα και ψυχή στη λατρεία του Θεού; Ο νους, η καρδιά στον Χριστό· και το σώμα στον Χριστό. Να κάνετε τις μετάνοιες με ευλάβεια κι αγάπη και να μην τις μετράτε. Καλύτερα να κάνετε δέκα και καλές παρά πολλές και χωρίς ζήλο, χωρίς λατρεία και θείο έρωτα. Κάνετε όσες μπορείτε, ανάλογα με τη διάθεση, αλλά όχι ψευτομετάνοιες και ψευτοπροσευχές. Όχι τυπικά πράγματα στον Θεό. Ο Θεός ζητάει ό,τι κάνομε για Εκείνον, να γίνεται «εξ όλης της ψυχής και εξ όλης της καρδίας».

Οι μετάνοιες είναι και γυμναστική. Και αν κι αυτό δεν πρέπει καθόλου να το σκεπτόμαστε , δεν υπάρχει καλύτερη γυμναστική απ’ αυτή για το στομάχι, τα έντερα, το στήθος, την καρδιά, τη σπονδυλική στήλη.

Είναι πάρα πολύ ωφέλιμη, γιατί να μην την κάνουμε; 

Όταν αυτή η άσκηση γίνεται στη λατρεία του Θεού και κατορθώνει η ψυχή αυτή τη λατρεία, γεμίζει χαρά, γαληνεύει και ειρηνεύει. Αυτό είναι το παν. Οπότε βέβαια και το άλλο, το σώμα, το ωφελεί. 

Έπεται και ακολουθεί και ωφελείται κι αυτό. Καταλάβατε; 

Στην ψυχή έρχεται ειρήνη και γαληνη και στο σώμα η καλή λειτουργία όλων των συστημάτων του οργανισμού μας, όπως είναι το κυκλοφορικό, το πεπτικό, το αναπνευστικό, το ενδοκρινολογικό, τα οποία άμεση έχουν σχέση με την ψυχή μας.

 

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ

______________________________________________________________

Πηγή:diakonima.gr

* Από την άνεση του καναπέ, στον στίβο της ασκήσεως...

 

|πρώτη δημοσίευση την πρωταπριλιά του 2020...

Η Σαρακοστή ως πολύπλευρη πορεία άσκησης - Σεβ. Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος...

Η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι μια περίοδος όπου οι Χριστιανοί καλούμαστε όχι μόνο να νηστέψουμε ορισμένες τροφές, αλλά κυρίως να βάλουμε τον εαυτό μας σε μια γενικότερη διαδικασία πνευματικής άσκησης. 

Η εκκλησία προσπαθεί κάθε χρόνο με την Μ. Τεσσαρακοστή να μας δώσει την ώθηση που χρειαζόμαστε για να ξυπνήσουμε από τον ύπνο της αμαρτίας, η οποία μας κρατάει μακριά από τον Χριστό.

Η φετινή Μ. Τεσσαρακοστή είναι βέβαιο πως είναι αρκετά διαφορετική από ό,τι έχουμε συνηθίσει, λόγω της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί εξ αιτίας της πανδημίας. 

Με τις εκκλησίες να δέχονται άλλοτε λιγοστά άτομα και άλλοτε καθόλου πολλοί είναι οι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν χάσει την επαφή τους με την εκκλησιαστική ζωή και ακόμη περισσότερο με τις ιδιαίτερες ακολουθίες της περιόδου που διανύουμε. 

Η κατάσταση αυτή είναι ένας μεγάλος πειρασμός για την εκκλησία μας, ο οποίος εκτός από τα προφανή προβλήματα που προκαλεί όσον αφορά τις ακολουθίες, αφήνει επίσης να αναπτυχθούν έντονες διαφωνίες ανάμεσα στην εκκλησιαστική κοινότητα που οδηγούν πολλές φορές σε κατάκριση. 

Ως Χριστιανοί πρέπει να αφήσουμε πίσω τις όποιες διαφωνίες μας ή τους λογισμούς μας και να αγωνιζόμαστε καθημερινά η Μεγάλη Εβδομάδα και η Ανάσταση του Κυρίου να μας βρει σε κοινωνία με τους αδελφούς μας...

 

Με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος κ. Φιλόθεο.

 

------------------------------------------------

Ακούγεται ο Οκτάηχος Πολυέλεος του Πέτρου Εφεσίου

πηγή: 

 • Οκτάηχος Πολυέλεος- Πέτρου Εφεσίου  

«Η άσκηση ως μαρτύριο και μαρτυρία» - π. Γεώργιος Σχοινάς

Ομιλία π. Γεωργίου Σχοινά, στον Άγιο Χαράλαμπο Πεδίου Άρεως | 06 Φεβρουαρίου 2023

"Παρακάλεσε ένας γέροντας το Θεό να τοῦ δώσει τοῦτο το χάρισμα: Ὅταν γίνεται πνευματική συζήτηση, να μη νυστάζει ποτέ, ὅταν ὅμως κανείς ἀργολογεῖ ἢ κατακρίνει, τότε να τον παίρνει ὁ ὕπνος, για να μη μολύνονται τ᾿ αὐτιά του..." |Άγιος Κασσιανός

Ο διάβολος σε κάνει να νυστάζεις όταν ακούς λόγο πνευματικό, όχι όμως όταν κουτσομπολεύεις!

Ἕνας γέροντας - διηγήθηκε ὁ ἀββᾶς Κασσιανὸς - ποὺ ἀσκήτευε στὴν ἔρημο, παρακάλεσε τὸ Θεὸ νὰ τοῦ δώσει τοῦτο τὸ χάρισμα: 

Ὅταν γίνεται πνευματικὴ συζήτηση, νὰ μὴ νυστάζει ποτέ, ὅταν ὅμως κανεὶς ἀργολογεῖ ἢ κατακρίνει, τότε νὰ τὸν παίρνει ὁ ὕπνος, γιὰ νὰ μὴ μολύνονται τ᾿ αὐτιά του μὲ τέτοιο δηλητήριο. 

Καὶ πραγματικά, τοῦ ἔδωσε ὁ Θεὸς αὐτὸ ποὺ ζητοῦσε.

Ἔλεγε λοιπὸν αὐτὸς ὁ γέροντας, πὼς ὁ διάβολος εἶναι θιασώτης τῆς ἀργολογίας καὶ ἀντίπαλος κάθε πνευματικῆς διδαχῆς.

Ἐπιβεβαίωνε μάλιστα τὸ λόγο του μὲ τοῦτο τὸ παράδειγμα:
- Μιὰ φορά, καθὼς μιλοῦσα γιὰ ψυχωφελῆ ζητήματα σὲ κάποιους ἀδελφούς, τόσο πολὺ νύσταξαν, ποὺ δὲν μποροῦσαν οὔτε τὰ βλέφαρά τους νὰ κουνήσουν. 

Κι ἐγὼ τότε, θέλοντας νὰ φανερώσω πὼς αὐτὸ συμβαίνει ἀπὸ δαιμονικὴ ἐνέργεια, ἄρχισα ν᾿ ἀργολογῶ. 

Στὴ στιγμὴ ξενύσταξαν κι ἔγιναν ὁλόχαροι! Ἀναστέναξα καὶ τοὺς εἶπα: 

«Δέστε, ἀδελφοί μου! 

Ὅσο μιλούσαμε γιὰ οὐράνια πράγματα, τὰ μάτια ὅλων σας τὰ ἔκλεινε ὁ ὕπνος. 

Μόλις ὅμως ἀκούστηκαν λόγια μάταια, ὅλοι ξενυστάξατε καὶ ἀκούγατε πρόθυμα. 

Σὰς παρακαλῶ λοιπόν, ἀδελφοί, νὰ συναισθανθεῖτε τὴν ἐνέργεια τοῦ πονηροῦ δαίμονα, κι ἔτσι νὰ εἶστε προσεκτικοὶ καὶ νὰ φυλάγεστε ἀπὸ τὸ νυσταγμό, κάθε φορὰ ποὺ κάνετε ἢ ἀκοῦτε κάτι πνευματικό».

Μικρός Ευεργετινός

πηγή

Μας παιδαγωγεί ο Κύριος...

Μας παιδαγωγεί ο Κύριος, για να έχουμε αιώνιο μισθό. 
Εφ' όσο δεν έχουμε άσκηση, μας δίδει ο Κύριος ασθένειες και θλίψεις, για να βρούμε μικρή παρηγοριά, όταν θα κρινώμαστε μπροστά Του.
 Όσο κανείς υποφέρει θλίψεις διάφορες, είτε σωματικές είτε ψυχικές και τις υπομένει με γνώση και ευχαριστεί τον Θεό, χωρίς άλλο υποχρεούται ο Θεός να στείλη θεία παράκλησι και να δροσίση την ψυχή.... 
Όσο κανείς υποφέρει, τόσο και πληρώνεται.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ.

(μια ακόμα "ανταπόκριση" από την Αριζόνα από τη Georgia Gourioti)

* Η χριστιανική άσκηση δεν είναι πρωταθλητισμός στη μιζέρια

Η χριστιανική άσκηση δεν είναι πρωταθλητισμός στη μιζέρια ή βασανιστήριο. 
Καλείται να είναι μια έκπληξη εξαιτίας της παρουσίας του Χριστού στον οποίο σε οδηγεί η άσκηση. 

«Το σώμα, λέει ο Γάλλος ορθόδοξος μοναχός Ιωάννης*, δεν είναι ύλη προς καταστροφή, είναι ύλη που πρέπει να μεταμορφώσουμε. Το σώμα είναι ο Ναός του Πνεύματος. 

Αγαπώ το σώμα μου γιατί μέσα του υπάρχει μια αγάπη μεγαλύτερη από μένα, μια Αγάπη που με ωθεί να πάω πολύ παραπέρα από την ανθρωπινότητά μου. 

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα, έναν χορευτή, που θέλει να ζήσει την ομορφιά του χορού. Προσπαθεί να γνωρίσει καλά το σώμα του, να το κυβερνήσει, να το τιθασεύσει. Το κάνει με αγάπη, από αγάπη για το χορό, όχι με βιαιότητα η σκληρότητα. Δεν θέλει να το υποδουλώσει η να το απαρνηθεί. Στόχος του είναι να το μεταμορφώσει, να το κάνει πιο ευλύγιστο, πιο αρμονικό. Δεν το αποκηρύσσει, αντίθετα το μεταμορφώνει με τρυφερότητα. 

[...] 

Η νηστεία σκάβει μέσα μας έναν λάκκο, για να ριζώσει ο Θεός. Νηστεύοντας, βιώνω την έλλειψη τόσο έντονα, ώστε το σώμα μου πια να ουρλιάζει από πείνα και δίψα για τον Θεό...». 

* Μοναχός Ιωάννης, Διψώ για ένα ζωντανό νερό, έκδ. Εν πλω 2018.

(Απόσπασμα από το βιβλίο
Μία μολυβιά χαράς του Γιώργου Μπάρλα,
εκδ. Γρηγόρη)

Για να το παραγγείλετε, κάνετε κλικ πάνω στην εικόνα

"Όσο κανείς υποφέρει, τόσο και πληρώνεται..." ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ.

Μας παιδαγωγεί ο Κύριος, για να έχουμε αιώνιο μισθό.
Εφ' όσο δεν έχουμε άσκηση, μας δίδει ο Κύριος ασθένειες και θλίψεις, για να βρούμε μικρή παρηγοριά, όταν θα κρινώμαστε μπροστά Του.
 Όσο κανείς υποφέρει θλίψεις διάφορες, είτε σωματικές είτε ψυχικές και τις υπομένει με γνώση και ευχαριστεί τον Θεό, χωρίς άλλο υποχρεούται ο Θεός να στείλη θεία παράκλησι και να δροσίση την ψυχή....
Όσο κανείς υποφέρει, τόσο και πληρώνεται.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ.

(μια ακόμα "ανταπόκριση" από την Αριζόνα από τη Georgia Gourioti)

Παράλυτοι ομολογητές...

Ιερομονάχου Προδρόμου Νεοσκητιώτου.

Συνδέομαι με μία μαρτυρική οικογένεια, του κυρίου Νικολάου Μαρκαντώνη εξ Αθηνών. Τα τρία παιδιά τους γύρω στα 15- 16 τους χρόνια και το ένα μετά το άλλο το άλλο παρέλυον. Ο Ανδρέας πρώτος κατά σειράν και μετά ακολουθούσαν και οι δύο αδελφές του.
Οι ευσεβείς γονείς των αγογγύστως σήκωναν τον βαρύ σταυρό της οικογενείας των, έχοντας ως είναι επόμενο και τον δικό τους προσωπικό σταυρό, της δικής τους ασθενείας λόγω της κοπώσεως. Η κάθε ημέρα τους, μαρτυρική ενασχόλησις με τους τρεις παραλύτους μάρτυρας. Η πίστις των γονέων αλλά και των παιδιών μεγάλη. Νομίζω ότι η υπομονή όλων αυτών που ζουν αυτές τις δύσκολες καταστάσεις, συμβάλλει τα μέγιστα στην απόκτησι της Θείας Χάριτος.
Ο Ανδρέας βρίσκεται τώρα εις τους ουρανούς μαζί με τους ομολογητάς Μάρτυρας κατά τον λόγο του γέροντος Παϊσίου.
Οι γονείς και οι αδελφές του με διαβεβαιώνουν ότι είχε σε μεγάλο βαθμό το χάρισμα της διοράσεως.
Με την ευλογία του γέροντός μου πήρα για λίγες ημέρες τον παράλυτο Ανδρέα εις το μοναστήρι, για μία αλλαγή παραστάσεων αλλά και δια να ξεκουράσω λίγο τους ταλαιπωρημένους γονείς του.
Έκανα ό,τι μπορούσα, αλλά ομολογώ και ντρέπομαι γι’ αυτό, ότι δεν τα κατάφερα για πολύ. Εξετίμησα ακόμη περισσότερο την υπομονή των γονέων του, ενώ εγώ την έχασα γρήγορα.
Ζούσαμε τα σωτήρια πάθη του Κυρίου μας.
Η κατάνυξη του Ανδρέα διεφαίνετο κατά τις ακολουθίες της Μ. Εβδομάδος, επειδή συνέπασχε μετά του Κυρίου, και ζούσε έντονα το Θείον Πάθος.
Οι ιερείς δυσκολεύονταν ιδιαίτερα να κοινωνήσουν τον Ανδρέα, λόγω των αναφιλητών και των κατανυκτικών δακρύων του.
Την ημέρα της ζωηφόρου Αναστάσεως του Κυρίου μας, ο Ανδρέας μου εξεδήλωσε την επιθυμία του να γίνη μοναχός. Μου έφερε ως παράδειγμα και πρότυπο, τον γνωστό αγιογράφο Βασίλειο Λέπουρα, ο οποίος έγινε μοναχός Ραφαήλ, όντας παράλυτος. Το θεωρούσε και ήτο ασφαλώς μεγάλη ευλογία γι’ αυτόν.
Του είπα ότι καλόν είναι να πάρουμε τη γνώμη και άλλων φωτισμένων γερόντων και ειδικά του γέροντος Παϊσίου.
Ανέβηκα προς τούτο στις Καρυές και πήρα το ευλογημένο μονοπάτι προς την «Παναγούδα». Ο γέροντας αφού με καλωσόρισε με πήγε στο Ναΰδριο και προσκύνησα το άγιο Λείψανο του αγίου Αρσενίου του Καπαδόκκου, διότι του το ζήτησα. Μετά αφού με έβαλε και κάθισα στο στασίδι του αναγνώστου και ψάλτου (είναι το ίδιο στα ναΰδρια των κελλιών), κάθισε και αυτός στο ιδικό του και με μια πρωτοφανή σοβαρότητα μου λέγει: 

"Να πης στον Ανδρέα ότι δεν χρειάζεται να γίνη μοναχός. Αυτοί που υποφέρουν και υπομένουν αγογγύστως το μαρτύριο της παραλυσίας σε τούτη τη ζωή, λαμβάνουν τον στέφανον του Ομολογητού εις την άλλη..."
Η έως τέλους υπομονή εξασφαλίζει τον Παράδεισον αλλά και τον στέφανον στους αγωνιστάς.
Ενώ τελείωσε τους λόγους αυτούς με ρώτησε τον λόγο της επισκέψεώς μου. Είχε όμως προλάβει και απαντήσει εις τις δικές μου ερωτήσεις πριν καν τις εκφράσω!
Ο γέροντας θεωρούσε γενικά τις ασθένειες σαν μια μεγάλη ευλογία του Θεού, αλλά αυτούς που δοκιμάζονταν με σοβαρές ασθένειες ή με παραλυσία τους εσέβετο και τιμούσε ως μάρτυρας και έτσι τους αποκαλούσε, μάρτυρας ή ομολογητάς.
Προσευχόταν γι’ αυτούς όχι για να τους απαλλάξει ο Θεός από τις ασθένειες, αλλά να τους ενδυναμώσει και ενισχύση ώστε να υπομένουν καρτερικά τον Σταυρόν τους. τους συνιστούσε να ασχολούνται με την ευχή και έτσι θα είναι ευτυχισμένοι και θα βρίσκουν χαρά μέσα στον πόνο τους.
Μέσα στις σωματικές ασθένειές σου θα τελειωθεί η δύναμις του Κυρίου και θα δοξάζεται ο Θεός, έλεγε.
Υπομένοντας καρτερικά γίνεσαι υγιής ψυχικά και μιμείσαι τους Αγίους Μάρτυρας.
Ας έχουμε την ευχήν του Οσίου Γέροντος αλλά και τις πρεσβείες των παραλύτων ομολογητών που με μεγάλη παρρησία κυκλώνουν τον Θρόνο του Θεού!

Από το βιβλίο: Δράγματα αειζωοτροφίας, Ό,τι ενθυμούμαι από τις επισκέψεις μου στον Γέροντα Παΐσιο. Ιερομονάχου Προδρόμου Νεοσκητιώτου. Ιδιωτική Έκδοση. 01 Ιουλίου 2007.

Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.

πηγή: 

(εμείς από εδώ - π.Γεώργιος Κονισπολιάτης)