✔ Το υπέροχο σχόλιο γράΦτηκε εξ αΦορμής αυτής της καρτούλας...

 

[Και μάλιστα από συνάδελΦο Γυμνάστρια! 

Για να μη νομίζουν κάποιοι 

πως δεν υπάρχει επίπεδο σε όλες τις ειδικότητες...] 

Aspasia Karathanou  ·

 Ξέρετε τον καιρό, 

που άρχισα να προσέχω τα λόγια στην εκκλησία, 

αντιλήφθηκα ότι λέγεται μεταξύ άλλων 

"υπέρ αιχμαλώτων" . 

Σκέφτηκα, ακραία περίπτωση! 

Ποιος μπορεί σήμερα να είναι αιχμάλωτος; 

εκτός αυτών του πολέμου; 

Σκεπτόμενη και αναλογιζόμενη, 

έφτασα να δω πως όλοι μας ανεξαιρέτως 

είμαστε αιχμάλωτοι.

 Άλλοι των παθών...

 άλλοι των πολέμων,

 άλλοι των ασθενειών, 

μα ΟΛΟΙ ΜΑΣ του διαβόλου. 

Αυτό με τρόμαξε! 

Ξεκινώντας από τον εαυτό μου 

και στη συνέχεια αναλογιζόμενη τους υπόλοιπους 

άρχισα να "φρικάρω". 

Από τότε, βλέποντας τα χάλια μας, 

όλων μας, άρχισα να λυπάμαι... 

Και να λυπάμαι περισσότερο 

αυτούς που φέρονται τρελά και επικίνδυνα,

 είτε απέναντι σε εμένα,

 είτε απέναντι στους άλλους. 

Και άρχισα να προσεύχομαι περισσότερο για αυτούς.

   

 Για φαντάσου αιχμαλωσία... 

Να σε έχει δέσει χειροπόδαρα,

 να κάνεις ό,τι σου λέει,

 χωρίς να θέλεις 

και να μη σκέφτεσαι τις συνέπειες. 

ΤΡΟΜΕΡΟ !!!!!!!!!!!!  

[ΣυμΦωνείτε;]

  

✔ Δάσκαλε, πόσα παιδιά έχεις...;;; |Αυτό για όσους δεν έχουν ακόμα πολυκαταλάβει τι σημαίνει να είσαι (ή να παλεύεις να είσαι...) δάσκαλος σε παιδιά (και γονείς...) τη σήμερον ημέρα...

 {αΦού δεις τα δικά μας, δες και τα 2 ανώνυμα σχόλια από τότε που πρωτοαναρτήσαμε...}

   Εκπαιδευτικός...

Είναι αυτός που εύχεται «καλή χρονιά» δυο εποχές το χρόνο.

Eίναι αυτός που όταν τον ρωτάνε «πόσα παιδιά έχεις;»,
απαντά «εκατοντάδες»

Που ακούει με λαχτάρα το «γεια σας κύριε» αμέτρητες φορές τη μέρα.

Που τον ενδιαφέρουν πιο πολύ οι μαθητές του από το μάθημα.

Που έχει για κίνητρο την αγάπη του για τα παιδιά και όχι την αγάπη των παιδιών για κείνον.

Που ανάβει φωτιές στο μυαλό των παιδιών, ενώ τον προορίζουν για πυροσβέστη.

Που θέλει να είναι πάντα ερωτευμένος με αυτό που διδάσκει για να το ερωτεύονται και οι μαθητές του.

Είναι αυτός ο ενοχλητικός συναγερμός, αυτό το ξυπνητήρι που θέλεις να σπάσεις.

Που προσπαθεί να είναι σεμνός υπηρέτης της μάθησης και όχι φωτεινός παντογνώστης.

Που θέλει να εντυπωσιάζεται παρά να εντυπωσιάζει.

Είναι εκείνος που του απαγορεύουν να ζητάει οικονομική αξιοπρέπεια, γιατί κάνει λειτούργημα.

Που θέλει να διδάσκει και όχι να δασκαλεύει.

Που θεωρεί ότι το σχολείο πρέπει να φροντίζει αλλά όχι να φροντιστηριοποιεί.

Που ομαδοποιεί, αλλά δεν εξομοιώνει.

Που δεν ξεχνάει εκείνον τον μικρό που κάθεται μόνος του στο τελευταίο θρανίο.

Αυτός έχει διάφορα ονόματα:
– καθηγητής
– δάσκαλος
– νηπιαγωγός

Αυτά για κείνον έχουν πάντα το ίδιο όνομα: παιδιά.

Που χαίρεται άμα τον στριμώχνουν οι ερωτήσεις των μαθητών του.

Που κατσουφιάζει με τις λέξεις επίδοση και απόδοση και χαμογελάει με τη λέξη προσπάθεια.

Είναι ο εκπαιδευτικός που ξεκινά σαν ρόλος και γίνεται ταυτότητα.

Όχι κάτι σαν δεύτερη φύση μα σαν πρώτη.

Που δεν θέλει τίποτα άλλο να κάνει, δεν νιώθει ότι τίποτα άλλο έχει τόση αξία.

Που αν και λαχταρά και ξέρει ότι δικαιούται λίγη αναγνώριση παραπάνω λέει “δεν πειράζει” αφού κάνει αυτό που αγαπά.

Είναι η σήραγγα που ενώνει δύο παράλληλα σύμπαντα, των μεγάλων και των μικρών.

Που με χαρά γίνεται ο κυματοθραύστης για τα παιδιά, αλλά απεχθάνεται να γίνεται...

|η συνέχεια εδώ... 

~ Θερμές ευχαριστίες για τον "δανεισμό" της ανάρτησης από την θαυμάσια Βιβλιοθήκη Πύργου!

(ανάμεσα στις κορυφαίες Δημόσιες Βιβλιοθήκης της Ελλάδας...)

✔ Η αλήθεια στο πεζοδρόμιο...

 

|από το υπέροχο ιστολόγιο του Μακαριστού π.Νικολάου Καπνιά

(Ο π.Νικόλαος αποδείχτηκε πως ήταν 

ένας από τους κρυΦούς "συν αυτώ".

Πόσο κρίμα να τον γνωρίσουμε 

αΦού είχε ήδη φύγει για τον Χριστό;

Να προλαβαίναμε να παίρναμε μοναχά την ευχούλα του...)

✔ «Στα νέα τα παιδιά που έρχονται να εξομολογηθούν, τους λέω να κάνουν σωστή, όσο μπορούν, διαχείριση σε 3 πράγματα...

      

     "Ε ναι λοιπόν, όταν κάποιος ξέρει ότι ο θάνατος είναι ΠΕΡΑΣΜΑ, αν το βιώνει πραγματικά, γιατί να φοβάται την ασθένεια ή τα νοσοκομεία;"

     [Σου Φαίνεται άσχετο το παραπάνω; Νομίζεις πως είναι...

Γιατί, με κάτι τέτοια, εμείς πάλι "πληρωθήκαμε", ρε Φίλε! 

Και μάλιστα, από ψηλά.

Χωρίς - και πάλι - να έχουμε κάνει τίποτα... 

Το ΥΓ δες.-]

«Στα νέα τα παιδιά 

που έρχονται να εξομολογηθούν, 

τους λέω να κάνουν σωστή, 

όσο μπορούν, διαχείριση σε 3 πράγματα: 

Στο χρήμα, 

στο χρόνο 

και στο συναίσθημά τους. 

Αν μπορέσουν να διαχειριστούν 

αυτά τα 3 κατά Θεόν, 

τότε θα πορευτούν καλά και Θεαρέστως. 

Αν όχι...».

~ Γέροντας Μύρων ο Σιμωνοπετρίτης 

 (Το πρωτοαναρτήσαμε στις 11 Μαϊου 2021. 

  Δες γιατί ξανά απόψε...)

    |ΥΓ: α(μ)Φιερωμένο εξαιρετικά στον Μακαριστό π.Νικόλαο Καπνιά και την άξια Πρεσβυτέρα του, ΕυΦροσύνη... 

  (κανέναν από τους 2 δεν γνωρίζω προσωπικά).

 Τον λόγο, αν σας ενδιαΦέρει, θα τον διαπιστώσετε αν ζουλήξετε τα 3 παρακάτω...

   📍 Το πρώτο το εντόπισα χθες, όταν έκπληκτος είδα το απρόσμενο σχόλιο της Πρεσβυτέρας...

📍 ... το δεύτερο όταν ψάχνοντας να μάθω 

ποιος είναι (είναι, όχι "ήταν") ο π.Νικόλαος, 

διαπίστωσα πως ήταν ο δημιουργός 

του υπέροχου ιστολογίου "Λόγια της στιγμής",

το οποίο απέμεινε ορΦανό, 

όταν αποΦάσισε ο Χριστός μας 

να τον πάρει τόσο νωρίς μαζί Του...

📍 ... και το τρίτο,

και ίσως και το πιο αξιοσημείωτο,

θα το δεις στην τελευταία πρόταση

του σχολίου που έγραψε ο π.Νικόλαος

στις 9 Μαϊου 2021

σε μια ανάρτησή μας που μιλούσε 

για ασθένειες, Θάνατο, αλλά και Ανάσταση...

Αιωνία η μνήμη!

Μετά των αγίων...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Ως Παντοδύναμος...

✔ Όλα από το Θεό προέρχονται ή παραχωρούνται...

Θα το βάλουμε βαθιά 

μέσα στο μυαλουδάκι μας ποτέ;

[Μήπως να το εκτυπώσουμε 

και να το βάλουμε κάπου 

που να το βλέπουμε όλη την ώρα; 

Λέω μήπως...]

Σηκώνετε βαριές θλίψεις; 

Λυπάμαι γι’ αυτό και σας συμπονάω.

 

Άλλη βοήθεια δεν υπάρχει,
παρά μόνο η υπομονή 

και η ελπίδα στο έλεος του Θεού. 

Όλα από το Θεό προέρχονται ή παραχωρούνται. 

Και για όλα πρέπει να Τον ευγνωμονούμε,
όχι μόνο για τα ευχάριστα, 

αλλά και για τα δυσάρεστα. 

Γιατί κι αυτά στην ωφέλειά μας αποσκοπούν:
στην κάθαρση, 

στην απόκτηση και στερέωση καλών έξεων,
στη μνήμη και επίκληση του Κυρίου.

Μη βαρυγγομάτε, λοιπόν.
Κάντε υπομονή στις σκοτεινές ημέρες.
Θα έρθουν και φωτεινές.


~ Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου,
«Χειραγωγία στην πνευματική ζωή», 

Ι. Μ. Παρακλήτου

|πρωτοδημοσιεύσαμε στις 7/5/2020.

Έλα όμως που από τότε δεν υπήρξε χρονιά 

που να μην το χρειαστούμε...

✔ Τιμή είναι, λέμε...

                           |ξανά και ξανά... 

Μήπως και αρχίσουμε επιτέλους να τις βλέπουμε έτσι...

   📍 Την εύστοχη επισήμανση που είχε γράψει η εκ των "συν αυτώ", Πέννυ Μουρελάτου, όταν είχαμε πρωτοανεβάσει αυτήν την καρτούλα μας, θεωρήσαμε πρέπον να την ανεβάσουμε από τα σχόλια στην κυρίως ανάρτηση...

 

    "Τις "δύσκολες ασκήσεις" ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ 

τις βάζει στους "καλούς μαθητές".... 

Σε αυτούς που ξέρει ότι μπορούν να θα εξελιχθούν... 

Άρα, ναι ! Είναι τιμή !

Σε θεωρεί εκλεκτό..." 

☆ "Από την σύλληψη του εμβρύου, ο άνθρωπος είναι πλέον γονιός. Για πάντα. (Είτε την κρατήσει την ψυχούλα, είτε όχι...) |από εκείνα τα σχόλια που αξίζουν να γίνουν από μόνα τους μια ξεχωριστή ανάρτηση! Δες μια παράμετρο που πιθανόν να μην είχαμε καν διανοηθεί...

    

 "...Μέσα από τις σκέψεις που γεννήθηκαν διαβάζοντας τόσα γι' αυτό το θέμα, ήρθε και μια απλή συνειδητοποίηση. 

Από την σύλληψη του εμβρύου, ο άνθρωπος είναι πλέον γονιός. 

Για πάντα. 

Αυτό το τεράστιο θαύμα που δεν έχει τέλος. 

Και να ρίξει το μωρό, είναι γονιός. 

Γονιός που έριξε το παιδί του. 

Δεν αλλάζει το γονιός. 

Μπορεί να γίνει γονιός που το κράτησε, που το έδωσε για υιοθεσία. 

Πάντως, ας το καταλάβουμε καλά, πως όπως και αν αντιδράσει, είναι γονιός. 

Αυτό δεν θα φύγει από την ζωή του, και κυρίως από μέσα του...

    [Για να καταλάβετε για μια ακόμη φορά όσοι μας ακολουθείτε καιρό, τι επίπεδο έχουν κάποιες και κάποιοι από σας...

Το σχόλιο που μόλις διαβάσατε έγινε με αφορμή την χθεσινή ανάρτηση...

Και είναι κατά τη γνώμη μας τόσο αξιοσημείωτο, που πρέπει να γίνει το ίδιο ανάρτηση...

Ευχαριστίες θερμές ανώνυμε φίλε!

 (ή φίλη; only God knows, που λένε τα αδέρφια μας εκεί στα Λονδίνα...)

  ♡ Σχολιάζετε ασύστολα αδέρΦια! Έστω και ανώνυμα...

 

✔ Το Φαντάζεσαι πως εσύ (ναι, εσύ) μπορεί να είσαι ο μοναδικός στον κόσμο, που μπορεί να επηρεάσει θετικά έναν άλλον συγκεκριμένο άνθρωπο; Να σε βλέπει κάποιος ως ... παράδειγμα; Το νου σου, λοιπόν... |από τα σχόλια που αξίζουν να γίνονται αναρτήσεις...

      |Τι ευθύνη έχουμε, αδέρΦια... Δεν μας παίρνει, λοιπόν, να'μαστε πλεον ασόβαροι...|

|η αΦορμή για αυτήν την ολοκαίνουρια καρτούλα μας, μάς δόθηκε από την Πολυξένη...

● δες εκείνο το σχόλιό της που δεν πρόσεξαν πολλοί.

Απ'ό,τι Φαίνεται όμως, δεν το προσπέρασαν όλοι...

☆ "Αποφάσισες λοιπόν να βουτήξεις στο ΜΠΛΕ, που ζωγράφισε ο Τσιάκκας. Και παίρνεις βαθιά αναπνοή και βουτάς… Και ξαφνικά, κάπου εκεί στη μέση του σήριαλ, νιώθεις ότι είναι τόσο πολύ το οξυγόνο, που δεν μπορείς να το διαχειριστείς και θαρρείς ότι πρέπει να πάρεις χρόνο, να αφομοιώσεις όσα εισπράττεις. Και είναι πολλά… Είναι σαν συμπυκνωμένα τα μηνύματα. Σαν εβαπορέ· μη σου πω ζαχαρούχο! Κι αν δεν το 'χεις "ζήσει" το ΜΠΛΕ από την αρχή, από την πρώτη προβολή, αναρωτιέσαι γιατί… |Σχολιάζετε λέμε! Σχολιάζετε...

  

  

☆ Αναδημοσίευσα στο fb μια ανάρτηση που είχε γίνει 1η φορά τέτοιες μέρες το 2019.

  Ενθουσιασμένος πρωτόγνωρα για το άρτιο αποτέλεσμα, που είχε φέρει με το "ΜΠΛΕ" τους η συνεργασία του Γιώργου Τσιάκκα και του Στάμου Τσάμη.

  Κανέναν από τους 2 δεν γνώριζα τότε.

  Και πως θα γινόταν άλλωστε, αφού τα αριστουργήματά τους παίζονταν αποκλειστικά και μόνο στην Κύπρο.

   ΑποΦάσισα τότε ένα βράδυ, επηρεαζόμενος ουσιαστικά από κάποιες πανέμορφες γιαγιάδες του περιβάλλοντός μου, που έβλεπαν σχεδόν εμμονικά το ΜΠΛΕ δεύτερη και τρίτη φορά, από την αρχή του έως το τέλος,  ν'α(μ)φιερώσω χρόνο για να κάνω μια ανάρτηση διαφημίζοντας ουσιαστικά αυτόκλητα το ΜΠΛΕ , για όσο κόσμο δεν το είχε πάρει χαμπάρι έως τότε...

 Η αποδοχή του κόσμου τότε, ήταν αρκούντως μεγάλη κι εγώ χαιρόμουν ιδιαίτερα (μπορεί και να καμάρωνα σα γύφτικο σκεπάρνι) που, σε κάποιο ελάχιστο έστω βαθμό, είχα συμβάλλει κι εγώ σε όλο αυτό...

  Κι ερχόμαστε στο σήμερα, 6 χρόνια μετά, μέρα που δεχόμαστε στον "αμΦ." το παρακάτω εκπληκτικό και αστεράτο (ανώνυμο ως συνήθως) σχόλιο, που αξίζει από μόνο του, όπως και σεις θα διαπιστώσετε, να γίνει μια ξεχωριστή ανάρτηση...

 

 (Σχολιάζετε λέμε!

Σχολιάζετε...)

 

         |σ.Β.Γ.

   |Για όποιους αναζητούν όλα τα επεισόδια, υπάρχουν μόνο εδώ...

    - μετά από την καθοριστική μπλε παρέμβαση της Αικατερίνης (από σήμερα) Dable...

 

✨ Όταν τα σχόλιά σας ξεπερνούν τις ... αναρτήσεις μας, για τις οποίες γράφτηκαν... |Και τι δουλειά έχει εδώ η Αγία Μαρίνα...

     |αγαπητέ ανώνυμε / ανώνυμη,

μακάρι να ξέραμε το όνομά σου.

Έτσι, για να σε συγχαρούμε και επωνύμως...

  [αΦού δεις το παρακάτω, δες μετά στα (νέα) σχόλια! 

Μας έδωσε ένα, μικρό έστω, στίγμα...]

✨ Πόσα όμορφα καλοκαίρια πλήξης πέρασαν!

 Χωρίς κλιματιστικό και με καύσωνα. 

Χωρίς κινητό, μα με μια τηλεόραση. 

Με τις παλιές φωτογραφίες στον μαύρο φάκελο,

με τη βαριά Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια 

στα γόνατά μου. 

Με τις ιστορίες της μάνας μου. 

Με το περλέ της τσαντάκι, 

με το μοναδικό κολιέ της. 

Και μετά, το μικρό ροζ κουτάκι κοσμήματος.

Έμοιαζε με πύργο. 

Σήμερα δε βρίσκεις τέτοια. 

Όταν το άνοιγα, 

έβρισκα με απογοήτευση 

μόνο ένα παλιωμένο βαμβακάκι από μύρο. 

Η μυρωδιά του κάθε φορά 

υπέροχη, 

μοναδική, 

αναλλοίωτη...

Τα χρόνια πέρασαν, 

η μάνα πέθανε 

και μιλώντας για τη δύναμη της οσφρητικής εικόνας, 

το θυμήθηκα ξανά.

Τη μυρωδιά εκείνη 

θα μπορούσα να την ξεχωρίσω 

και με κλειστά μάτια. 

Δεν ήξερα καν από πού ήταν το μύρο αυτό.

Αλήθεια όμως, 

το ίδιο απόγευμα μού εφεραν μύρο 

με την ίδια ακριβώς γλυκύτατη, 

απαλή μυρωδιά! 

Από την Αγία Μαρίνα της Άνδρου, 

μου είπαν...

Τα παιδιά όταν βαριούνται, 

εξερευνούν, 

ρωτούν, 

θυμούνται, 

μαθαίνουν, 

ονειρεύονται...

Μα χωρίς κινητό στο χέρι.-

 

 

 |το ανώνυμο αυτό σχόλιο γράφτηκε πέρυσι, τέτοιες μέρες περίπου, κάτω απ΄αυτήν την ανάρτηση.

 Θεωρήσαμε πως ήταν πολύ καλό, για να μείνει τόσο χαμηλά.

Γιατί, όσοι έχουν αισθανθεί έστω για μια και μόνη φορά την μυρωδιά αυτού του μύρου, καταλαβαίνουν πολύ καλά την ψυχούλα που το΄γραψε...

 

✔ Όταν το σχόλιο είναι μια σκάλα ανώτερο (τουλάχιστον μία) από την ανάρτηση για την οποία γράφτηκε...

   

   |Επιτρέψτε μας να μοιραστούμε τη χαρά μας για το υψηλότατο Ορθόδοξο ήθος των ψυχών που συμπορεύονται μαζί μας... 

Απόδειξη αυτής της βεβαιότητας το παρακάτω σχόλιο...

Τώρα εμείς τι να πούμε;

Πως το δικό σας σχόλιο άγγιξε εμάς

ίσως περισσότερο κι από την προτροπή της όλης ανάρτησης;

εμείς ευχαριστούμε εσάς κ.συναθλητά 

(ή μήπως συναθλήτρια;)

για την έγνοια σας να μοιραστείτε μαζί μας 

τα συναισθήματά σας!!!

Την ευχούλα του Αγίου μας να έχετε

για τα ΟΧΙ και τα ΝΑΙ σας...

|Η ανάρτηση, που γέννησε αυτό το σχόλιο ήταν αυτή...

|Σχολιάζετε λέμε!

Κατά βούλησιν...

Η Παναγιά μαζί μας!

Σαν σήμερα. Κυρ Φώτης...† 13 Ιουλίου 1965

|ιδανικό συμπλήρωμα, το ανώνυμο σχόλιο μια ψυχούλας (η αλήθεια είναι πως κάποια υποψιαζόμαστε...), που γράφτηκε τη μέρα της πρώτης αναδημοσίευσης (13/7/2019 η αρχική, 13/7/2022 η αναδημοσίευση) και ανεβαίνει σήμερα, 3 χρόνια μετά, "με την αξία του" από την θέση των σχολίων στα ψηλά της ανάρτησης...|

♡ Με αγάπη... στο μαστρο-Φώτη μας...

 

(φανταστικος διαλογος Κόντογλου με καποιο πνευματικο προσωπο)

 

Μα άνθρωποι τι κανετε?

Πως ζείτε στο σκοτάδι?

Τον Ήλιο δεν το βλέπετε

Και στρεφεστε στον Άδη?

 

-Μη τους ξεσυνεριζεσαι...

τρομάζουν μην τους καψει!

Αν θες εσυ βοήθα τους,

με μια καλη σου πραξη.

 

-Θα κανω ό, τι χρειαστει

να δουν αυτο που βλεπω.

Μεσα στα μάτια να κοιτούν

τον Ηλιο θα προτρέπω.

 

-Μ' αυτο τον τροπο Φώτιε

θα τους απομακρυνεις

και έτσι, της αποστροφής,

αιτία εσυ θα γίνεις.

 

Αυτό που βλέπεις... για να δουν

χρειάζεται θυσία.

Θα πρεπει να καταταγεις

στη Θεια Υπηρεσία!

 

Θα γινεις φιλτρο... εσυ Φωτός,

ο Ήλιος μην τους καιει

κι ετσι η αλήθεια απο το Φως,

δια μεσω εσου θα ρέει!

 

Το ονομα, κανενας μας,

στην τυχη δε λαμβάνει...

κρύβει εντος του εντολή

του τι πρέπει να κανει!!!

 

Θα εκπέμπεις Φως μεχρι εκει...

οπου μπορείς ν'αντέξεις.

Τα όρια μην υπερβεις,

γιατι θα καταρρεύσεις.

 

Καθε ψυχη που στρέφεται

το Φως να αντικρίσει...

δικαιο θα σε μαρτυρεί

στην πιο Δικαία Κρίση!

 

 

Υ. Γ1: Το εργο του κοπιαστικο,

λιγοι μπορουν ν' αντέξουν...

τη θεση διπλα στο Χριστό

πολλοι θα τη ζηλεψουν!

(πάτα πάνω στην εικόνα αν θέλεις μια extra βόλτα  με τον κυρ Φώτη μας...)

☆ Χιλιάδες φορές στην Ιστορία ένα μωρό έγινε βασιλιάς, αλλά μόνο μία ...

  

Αφιερωμένο σε μια ψυχή
που συντονίζεται συχνά στην ίδια συχνότητα καρδιάς
με τη δική μας
και που μας έστειλε μ΄ενα λιτό σχόλιο το κείμενο.

αμφοτεροδέξιος

|πρωτοδημοσιεύτηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2020.

[Δες στα σχόλια της ανάρτησης!

Όλο και αυγατίζουν...]

✨ Όταν τα σχόλια είναι για ανάρτηση...

 

     |Το σχόλιο του "συν αυτώ" αδερφού και φίλου blogger Ένα παιδί / Ένας άνθρωπος, που έγινε με αφορμή την παρακάτω αναρτησούλα μας...

✨ Η Ελευθερία Του που μας σκλαβώνει... |Όταν τα σχόλιά σας γίνονται αναρτήσεις μας......

 

"Ελεύθερος να μην Τον ακολουθείς.

Ελεύθερος να μην Τον πιστεύεις.

Ελεύθερος να μην Τον αγαπάς.

Αυτή η Ελευθερία Του με σκλαβώνει..."

|ένα λιτό κι όμως υπέροχο ανώνυμο σχόλιο 

στην χθεσινή μας ανάρτηση, 

που σήμερα γίνεται ανάρτηση το ίδιο...

Μας θύμισε αυτό...

(ζούληξε επάνω του και ίσως συμφωνήσεις...)