Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μικρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μικρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

✨ Δώσε κάτι λέμε! Εσύ μόνο δώσε! Άσε στην άκρη του μυαλού σου το τι θα πάρεις πίσω...|η μόνη σίγουρα κερδοΦόρα επένδυση! Και η πιο έξυπνη...


♡ Σιγουράκι Φίλε! 

Το μόνο απ'όλα όσα θα κάνεις. 

Και αν θες να κερδίζεις συνέχεια, 

μην το κάνεις μόνο τις γιορτινές μέρες,

στις οποίες μπαίνουμε σιγά σιγά...

 Κι αυτό το τεράστιο "μυστικό" 

που αποτυπώνεται στην ταπεινή καρτούλα μας, 

για να κλέψουμε στα ίσια τον Παράδεισο, 

δεν το λέμε εμείς "οι έξυπνοι".


 


    Το λέει κάποιος 

που από τις 14 Σεπτεμβρίου του 407 μ.Χριστόν, 

μέρα του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, 

που κοιμήθηκε - παρότι Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως - στην εξορία, 

δεν έπαψε ποτέ να μας συνοδεύει με την Θεία Λειτουργία του, 

στην οποία τελείται καθημερινά από τότε 

το μεγαλύτερο επαναλαμβανόμενο γεγονός 

στην ιστορία της Ανθρωπότητας...


  Φέρσου έξυπνα, λοιπόν!

 Κλέψε τα μυστικά που μας άΦησε! 

Σήμερα μάλιστα, που πανηγυρικά τον γιορτάζουμε...



|Δεν ξέρουμε πως αλλιώς να στο πούμε, 
για να σε πείσουμε; 
Στα Λαπωνικά μήπως, που΄ναι και της μόδας; 😉...|


Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

✔ Το νου σου... |Άκου τον Ἃγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως! Όλη μέρα. Όρεξη να΄χεις...





Δεν θέλω να θλίβεστε και να συγχύζεστε
για όσα συμβαίνουν αντίθετα στη θέλησή σας,
όσο δίκαιη κι αν είναι αυτή.

Μία τέτοια θλίψη μαρτυρεί την ύπαρξη εγωισμού.

Προσέχετε τον εγωισμό
που κρύβεται κάτω από τη μορφή του δικαιώματος.

Προσέχετε και την άκαιρη λύπη
που δημιουργείται ύστερα από έναν δίκαιο έλεγχο.

Η υπερβολική θλίψη για όλα αυτά
είναι του πειρασμού.

Μία είναι η αληθινή θλίψη.

Αυτή που δημιουργείται
όταν γνωρίσουμε καλά 
την άθλια κατάσταση της ψυχής μας.

Όλες οι άλλες θλίψεις 
δεν έχουν καμιά σχέση με τη χάρη του Θεού.

Φροντίζετε να περιφρουρείτε στην καρδιά σας
τη χαρά του Αγίου Πνεύματος
και να μην επιτρέπετε στον πονηρό
να χύνει το φαρμάκι του.

Προσέχετε!
Προσέχετε, 
μήπως ο παράδεισος που υπάρχει μέσα σας
μετατραπεί σε κόλαση.

[Ἃγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως]

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026

✔ Ναι, αλλά ... Ξεκίνα όμως... |Αντί άλλων ευχών στους εορτάζοντες! Kάτω από τις Φτερούγες τους ...


Η ημιτελής εικόνα διά χειρών
Maniatis Dimitris και Αναστασία Μανιάτη Μόγα
Κείμενο: (ψευτο) Λαυρέντης


|Ούτε που θυμόμαστε 
από πότε δημοσιεύουμε τέτοια μέρα
αυτήν την καρτούλα μας...

✔"συν αυτώ" ΥΓ:
Κάθε 2 ώρες σήμερα και μια ανάρτηση 
για τους αγαπημένους Αγγέλους- Φίλους μας!
Και δεν ξέρουμε ποιες να πρωτοδιαλέξουμε...
Εσύ πάντως, όρεξη να΄χεις... 




Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026

✨ «Μάνα-Αργυρώ, ήρθε Άγγελος Κυρίου να με πάρει... |Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης - 1901 - ♰4 Νοέμβρη του 1959.



«ΤΑ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΝ!...»

     Ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης (1901–1959) 
ειδοποίησε τα πνευματικά του τέκνα να πάνε να λάβουν την τελευταία ευχή του. 

Μια γυναίκα από τη Νικήσιανη πήρε την άδεια του συζύγου της και, παρά το ότι δεν είχε να πληρώσει ούτε το αντίτιμο του εισιτηρίου για το λεωφορείο, πήρε δανεικά κι έτσι πήγε στο μοναστήρι. 

Ο όσιος ήταν άρρωστος στο κρεβάτι, 
ανασηκώθηκε λίγο και την καλοδέχτηκε: 
«Έλα, γιαβρίμ, έλα!... Εσύ με στέρηση ήρθες!…». 

Ο παπα-Σταύρος τελούσε το Ευχέλαιο στην εκκλησία. 
Ήταν αρκετοί εκεί. 
Μερικές από τις γυναίκες ήταν νοσοκόμες από τη Δράμα. 
Όπως ήταν όλοι μαζεμένοι γύρω του, σε μια στιγμή σήκωσε τα χέρια του ψηλά και, στρεφόμενος προς την εικόνα της Παναγίας, την παρακάλεσε θερμά: 
«Της ευσπλαχνίας την πύλην άνοιξον ημίν, ευλογημένη Θεοτόκε!...». 
Τρεις φορές το επανέλαβε αυτό μετά δακρύων. 

Κατόπιν έφυγαν οι πολλοί. 
Έμειναν τη νύχτα μόνο εφτά γυναίκες.
     Η μάνα-Αργυρώ, που χρόνια τον φρόντιζε με πολλή αγάπη, μπήκε στο κελλί του και, βλέποντας το παράθυρό του ανοιχτό, γύρισε και του είπε: 
«Πάτερ, θα κρυώσεις! Γιατί άνοιξες το παράθυρο;». 
«Μάνα-Αργυρώ, ήρθε Άγγελος Κυρίου να με πάρει κι εγώ τον παρακάλεσα να μ’ αφήσει λίγες ημέρες, για να ειδοποιήσω τα πνευματικά μου παιδιά. 
Μου είπε ακόμη: 
Άμα θα πεθάνω, όσοι θα είναι εδώ, όλοι να φορούν άσπρες μαντίλες, γιατί θα είναι γύρω μου Άγγελοι και η Παναγία να μη βλέπει τα μαύρα και λυπηθεί!…». 
Με συγκίνηση και με δάκρυα τα έλεγε αυτά κατόπιν η γιαγιά Αργυρώ.

     Ο όσιος Γέροντας έδωσε και τις τελευταίες του οδηγίες. 
«Κανένας καθισμένος μέσα στην εκκλησία, όρθιοι να είστε και να βγάλετε εφτά φούρνους ψωμιά και πέντε καζάνια φαγητό…».
 
Από το Καλαμπάκι, τη Φτελιά, το Φωτολίβος και τη Δράμα έφεραν ψωμιά για να φάει ο κόσμος. 
Ήταν πάρα πολύς ο κόσμος. 
Αργά το βράδυ άφησαν τον όσιο να ησυχάσει και πήγαν στον ξενώνα. 
Εκεί ήταν ένα μεγάλο δωμάτιο με πολλές εικόνες κι έκαναν το Απόδειπνο. 

Όταν ήταν καλά ο όσιος Γέροντας, πήγαινε κι εκείνος εκεί και τους διάβαζε διάφορες ευχές. 
Η μάνα-Αργυρώ επί ώρες διηγείτο για τον θαυμάσιο όσιο. 
Τι έβλεπε και τι άκουγε και τι μηνύματα λάβαινε από τον Ουρανό και τι έλεγε για τον ουράνιο κόσμο και τη μέλλουσα ζωή! 

Κάποια στιγμή οι γυναίκες έστειλαν τη γιαγιά, 
να δει τι κάνει ο όσιος. 
Η απάντησή της ήταν ότι πήγε και κοιμόταν ήσυχα. 
Τα χαράματα την ξαναέστειλαν. 
Τότε άρχισε να φωνάζει δυνατά και πονεμένα, σαν πληγωμένη: 
«Πέθανε, πέθανε!... 
Τον σκουντάω, δεν απαντάει, αλλά το σώμα του είναι ζεστό!…».

 Ήταν και μια χήρα Ευθυμία και με τα πόδια κατέβηκε τότε στη Δράμα για να αναγγείλει ότι ο όσιος Γέροντας εκοιμήθη. 
Μια γυναίκα, όταν σκόρπισαν άλλες γυναίκες, πήγε κι έδεσε μ’ ένα μαντήλι τα χέρια του οσίου και τ’ ασπάσθηκε. 
     Ήταν Τετάρτη 4 Νοέμβρη του 1959. 

     Όταν έγινε η κηδεία, 
τον σήκωσαν ψηλά και τον γύρισαν γύρω από την εκκλησία. 
Τον έθαψαν ανάμεσα σε δύο κυπαρίσσια. 
Και τα κυπαρίσσια έπεσαν και τον προσκύνησαν!…


[ Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου:
«Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας
(1901–1959)», σελ. 329-331. ]


* Η φωτογραφία του αγίου 
είναι οικογενειακό κειμήλιο της φίλης μας Όλγας Γ. 
από τη Θεσσαλονίκη,
την οποία ευχαριστούμε θερμά.
Ευχόμαστε να είναι εκείνη 
και η οικογένειά της 
πάντα κάτω από τη σκέπη του αγίου...



Το΄χεις συνειδητοποιήσει πως υπάρχει τέτοιο νόμισμα;

| αΦιερωμένο στην συνοδοιπόρο μας,

Σοφία Χατζή, που μας έκανε δώρο

τα "Σταλάγματα από τα κεραμίδια"

του π. Αντωνίου Ρωμαίου...


Αλλά και στην αγαπημένη μας, Πηνελόπη Κώνστα, 

που΄ναι δίπλα στον Χριστό μας εδώ και λίγα χρόνια, 

η οποία είχε σχολιάσει αυτήν την καρτούλα, 

τότε το 2019, 

που την είχαμε πρωτοαναρτήσει...


 ·


"Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία 

είναι τα "Σταλάγματα από τα κεραμίδια" 

του Ιερομονάχου Αντωνίου Ρωμαίου... 

Το αγαπώ πολύ ... 

Ενστάλαξε στην ψυχή μου αυτές τις σταγόνες 

που καθάρισαν τη σχέση μου με τον Χριστό.. 

Και τις κράτησα σαν προσωπικό θησαυρό μου...

...Όλα τα "άσχημα" γίνονται εύμορφα μέσα στην αγάπη.

Γίνονται φωτεινά γιατί ο Θεός είναι Φως και Αγάπη ....!!"



Εύχου και υπέρ ημών, Πηνελόπη μας...


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!





Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026

✔ Η μάνα όλων μας...

Γιατί η αγάπη στην πατρίδα
δεν εξαντλείται σε μια μέρα,
τη μέρα της επετείου ...

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

Και πώς να μάθουν το τραγούδι σου, Ελλάδα μου;

Mirage 2000-5 της Πολεμικής μας Αεροπορίας
σε υπέρ χαμηλή πτήση κυριολεκτικά μέσα στον Ισθμό της Κορίνθου.
Καταπληκτική φωτογραφία
και συγχρόνως μεγάλης δυσκολίας πτήση
από Έλληνα πιλότο 
με αδούλωτη και αδάμαστη ψυχή!

Φωτο: Φάνης Αμπατζής

|πρώτη δημοσίευση: τέτοιες μέρες το 2020...


Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026

Πώς έγινε;


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΝΝΙΚΟΣ
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ, 
(Σήματα Λυγρά, εκδόσεις Άγρα)

***
Η μεγαλύτερη ελληνική σημαία στην Ελλάδα έχει έκταση 1,5 στρέμμα και βρίσκεται στις Οινούσσες.

Για να δημιουργηθεί χρειάστηκαν δύο μήνες χειρωνακτικής εργασίας για να μεταφερθούν οι πέτρες σε ύψωμα, να σχεδιαστεί η σημαία και να βαφτεί στη συνέχεια με μπλε και λευκό χρώμα.

Η σημαία είναι ορατή όχι μόνο από τη Χίο αλλά και από αέρος, με τους κατοίκους να στέλνουν το δικό τους μήνυμα σε όσους επιχειρούν να αμφισβητήσουν την ελληνική κυριαρχία στην περιοχή.

Μόνο περηφάνεια νιώθουμε για όλους όσοι φυλάνε Θερμοπύλες στα ανατολικά σύνορα της χώρας...


  |πρώτη δημοσίευση τέτοιες μέρες το 2019...

...

 


Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026

✔ Ευλόγησε τους εχθρούς μου Κύριε...


Ευλόγησε τους εχθρούς μου, Κύριε! 
 Οι εχθροί με έχουν οδηγήσει μέσα στην αγκάλη Σου περισσότερο, από ό,τι οι φίλοι μου. 
Οι φίλοι με έχουν προσδέσει στην γη, ενώ οι εχθροί με έχουν λύσει από την γη και έχουν συντρίψει όλες τις φιλοδοξίες μου στον κόσμο.

Οι εχθροί με αποξένωσαν από τις εγκόσμιες πραγματικότητες και με έκαναν έναν ξένο και άσχετο κάτοικο του κόσμου. 
Όπως ακριβώς ένα κυνηγημένο ζώο βρίσκει ασφαλέστερο καταφύγιο από ένα μη κυνηγημένο, έτσι και εγώ, καταδιωγμένος από τους εχθρούς, έχω εύρει το ασφαλέστερο καταφύγιο, προφυλασσόμενος υπό το σκήνωμά Σου, όπου ούτε φίλοι ούτε εχθροί μπορούν να απωλέσουν την ψυχή μου.

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ώ Κύριε! 
Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.

Αυτοί μάλλον, παρά εγώ, έχουν ομολογήσει τις αμαρτίες μου ενώπιον του κόσμου.

Αυτοί με έχουν μαστιγώσει, κάθε φορά που εγώ είχα διστάσει να μαστιγωθώ.

Με έχουν βασανίσει, κάθε φορά που εγώ είχα προσπαθήσει να αποφύγω τα βάσανα.

Αυτοί με έχουν επιπλήξει, κάθε φορά που εγώ είχα κολακεύσει τον εαυτό μου.

Αυτοί με έχουν κτυπήσει, κάθε φορά που εγώ είχα παραφουσκώσει με αλαζονεία.

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! 
Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.

Κάθε φορά που είχα κάνει τον εαυτό μου σοφό, αυτοί με αποκάλεσαν ανόητο.

Κάθε φορά που είχα κάνει τον εαυτό μου δυνατό, αυτοί με περιγέλασαν σαν να ήμουν νάνος.

Κάθε φορά που θέλησα να καθοδηγήσω άλλους, αυτοί με έσπρωξαν στο περιθώριο.

Κάθε φορά που έσπευδα να πλουτίσω, αυτοί με εμπόδισαν με σιδηρά χείρα.

Κάθε φορά που είχα σκεφθεί ότι θα κοιμόμουν ειρηνικά, αυτοί με ξύπνησαν από τον ύπνο.

Κάθε φορά που προσπάθησα να κτίσω σπίτι για μία μακρά και ήρεμη ζωή, αυτοί το κατεδάφισαν και με έβγαλαν έξω.

Στ' αλήθεια, οι εχθροί με έχουν αποσυνδέσει από τον κόσμο και άπλωσαν τα χέρια μου στο κράσπεδο του ιματίου Σου.

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ώ Κύριε! 
Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.

Ευλόγησέ τους και πλήθυνέ τους! 
Πλήθυνέ τους και κάνε τους ακόμη πιο σκληρούς εναντίον μου!

Ώστε η καταφυγή μου σε Σένα να μην έχει επιστροφή.

Ώστε κάθε ελπίδα μου στους ανθρώπους να διαλυθεί ως ιστός αράχνης.

Ώστε απόλυτη γαλήνη να αρχίσει να βασιλεύει στην ψυχή μου.

Ώστε η καρδιά μου να γίνει ο τάφος των δύο κακών διδύμων μου αδελφών: της αλαζονείας και του θυμού.

Ώστε να μπορέσω να αποθηκεύσω όλους τους θησαυρούς μου εν ουρανοίς.

Ώστε να μπορέσω για πάντα να ελευθερωθώ από την αυταπάτη, η οποία με περιέπλεξε στο θανατηφόρο δίχτυ της απατηλής ζωής.

Οι εχθροί με δίδαξαν να μάθω -αυτό που δύσκολα μαθαίνει κανείς- ότι ο άνθρωπος δεν έχει εχθρούς στον κόσμο, εκτός από τον εαυτό του!...

Μισεί κάποιος τους εχθρούς του μόνον όταν αποτυγχάνει να αναγνωρίσει ότι δεν είναι εχθροί, αλλά σκληροί και άσπλαχνοι φίλοι!...

Είναι πράγματι δύσκολο για μένα να πω ποιος μου έκανε περισσότερο καλό και ποιος μου έκανε περισσότερο κακό στον κόσμο: οι εχθροί ή οι φίλοι.

Γι' αυτό, ευλόγησε, ω Κύριε, και τους φίλους μου και τους εχθρούς μου...


  |πρωτοαναρτήσαμε τον Οκτώβριο του 2021.
Εξ΄ου και τα σχόλια, που θα δεις από τότε...