2 υλικά...

 

|πρώτη ανάρτηση: 16/9/2020

☆ Χαίρε Σταυρέ, της ειρήνης όπλον... |Από τους Χαιρετισμούς του Τιμίου Σταυρού

 

✔ Να οχυρώνεις ολόγυρα τον εαυτό σου, σφραγίζοντας όλα σου τα μέλη και την καρδιά με τον Τίμιο Σταυρό...

 

"Να οχυρώνεις ολόγυρα τον εαυτό σου, σφραγίζοντας όλα σου τα μέλη και την καρδιά με τον Τίμιο Σταυρό.

Και να μήν τα σφραγίζεις μόνο με το χέρι, αλλά σφράγιζε τα καί μέ τούς λογισμούς και τις ασχολίες σου, και την είσοδό σου, και την έξοδό σου σε κάθε περίσταση, το κάθισμά σου, και την έγερσή σου, και την κλίνη σου, και όλα όσα διέρχεσαι.

Να τα σφραγίζεις πρώτα στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διότι αυτό το όπλο είναι πάρα πολύ ισχυρό, και κανείς δεν μπορεί να σε βλάψει ποτέ, αν είσαι οχυρωμένος ολόγυρα μ' αυτό το όπλο."

~ Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

(Τα ευρισκόμενα Τόμος 6 σελ. 14 Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας)

Γιάννης Τσιτλακίδης

☆ ...Ετούτο το όμορφο δεντρί δε μοιάζει με κανένα. Τρία διαΦορετικά Ξύλα γινήκαν Ένα... Ένα Τρισύνθετο δεντρί συγχώρεση χαρίζει Πεύκοκυπαρισσόκεδρος τον κόσμο καθορίζει...

       |Αντί άλλων ευχαριστηρίων για τις τόσες ευχές αγάπης

Για τις οποίες, χρεώστης σάς είμαι και να ξεπληρώσω αδυνατώ...

  Γι'αυτό βάζω αντί του λόγου μου μπροστά την "συν αυτώ" Ελενίτσα, μήπως και ξεχρεώσω τίποτα.

Δείτε το ως αντίδωρο...|

|γράΦει η Ελένη Ζεάκη

    Το Ξύλο της συγχώρεσης

στην Παλαιά Διαθήκη 

ήταν αυτό που έσβησε 

του Λωτ την καταδίκη. 

Όταν επισκεφθήκανε

τον Αβραάμ Τρεις Νέοι 

ο Πατριάρχης θαύμασε 

που 'τανε τόσο ωραίοι!

Ήτανε Τρεις και Κύριοι 

ίσοι σαν τα ραβδιά τους

και δείχνουν την αγάπη Τους

και την ευγένεια Τους.

Οι Δύο αναχώρησαν,

 πήγαν τον Λωτ να βρούνε 

να του μηνύσουν σύντομα 

πως θα καταστραφούνε...

Του φανερωθηκαν μαζί 

Ο Υιός και Τ' Άγιο Το Πνεύμα 

 - "Πάρε γυναίκα και παιδιά  

μακριά απ' τον τόπο τρέχα!" 

 - "Θα ρίξει θειάφι Ο Πατήρ, 

για δε μεταμελούνε,

τα Σόδομα και Γόμορρα 

στάχτη θε'να γεννούνε..."

 - "Τρέχα και πίσω μην κοιτάς, 

μέγα κακό θα γίνει..."

Μα η γυναίκα του κοιτά

και στήλη θ' απομείνει...

Οι δυο κόρες του κι αυτός 

μόνο επιβιώνει

και νόμιζαν πως η ζωή για εκείνες 

τελειώνει... 

Μεθούν το δόλιο γεροΛώτ

και θέτουνε μαζί του

και μένουν έγκυες κι οι δυό 

χωρίς τη θέληση του...

Πόσο μεγάλη συντριβή

παθαίνει ο καημένος 

τον Αβραάμ τον θείο του

θα βρει μετανιωμένος! 

 - "Πες Πατριάρχη Αβραάμ 

την πατρική σου γνώμη, 

πως να ζητήσω απ' Το Θεό

 ειλικρινή συγνώμη..."

Τότε του δίνει τα ραβδιά

που τ' άφησε Η Τριάδα 

να τα φυτέψει του' δειξε 

το μέρος στην κοιλάδα. 

 - "Κουβάλησε απ' τον ποταμό 

νερό του Ιορδάνη  

και σαν φυτρώσουν γνώριζε, 

Ο Κύριος το 'χει κάνει"!

 Ο διάβολος εμπόδια 

συνέχεια του βάνει, 

μεσώπεζα τονε σκουντά 

και το νερό το χάνει... 

 Μα είναι τέτοια η πίστη του

και η ταπείνωση του,

στιγμή δε βαρυγκόμησε

για τη συγχώρεση του...

 Με κόπο χρόνια προσπαθεί 

και γίνεται το τάμα!

Βλασταίνουν και ενώνονται 

και γίνονται ένα πράμα!

 Ετούτο το όμορφο δεντρί 

δε μοιάζει με κανένα.

Τρία διαφορετικά 

Ξύλα γινήκαν Ένα! 

 

 Ένα κοινό τα ένωσε, 

το δάκρυ κι η ρητίνη, 

 ο κέδρος πέτρα γίνεται 

όσο νερό κι αν πίνει... 

 Για ετούτο και η Κιβωτός 

είναι Σταυρός η ίδια, 

σωθήκανε Σταυροειδώς

σ' ολέθρου καταιγίδα...

 Προτύπωση 'ταν Του Σταυρού 

το είπαν οι Πατέρες.

Η Εκκλησία στέκεται 

βράχος μες σε φοβέρες...

Ένα Τρισύνθετο δεντρί 

συγχώρεση χαρίζει 

Πεύκοκυπαρισσόκεδρος

τον κόσμο καθορίζει! 

 Λοιπόν...

οικοδομούσανε

ναό στο Σολομώντα 

για τη σκεπή δοκίμασαν 

Τούτο Το Ξύλο πρώτα. 

 Μ' Αυτό 'τανε παράξενο, 

δεν έκανε για στέγη,

από μεγάλο μίκραινε

σα να το επιλέγει!

 Φοβήθηκαν πως ήτανε 

Τούτο καταραμένο 

και στην υπόγα του ναού 

Το είχαν πεταμένο.

 Σαν ήρθε η ώρα Του Σταυρού 

κάναν αυτό το λάθος 

είπαν Αυτό να πάρουνε 

για Του Χριστού Το Πάθος... 

Να Τον ταλαιπωρήσουνε

όσο δεν πάει άλλο!

Το Ξύλο από μικρό Σταυρό 

να γίνεται μεγάλο...

Βλέπεις για εκείνους ήτανε 

τέτοιο ... καταραμένο... 

Μα Ήτανε Το Πανάγιο,

 Ξύλο Το Βλογημένο! 

 Με Εκείνο η συγχώρεση 

στον Λωτ ήταν δοσμένη 

κι Είναι Το Τιμιότερο Ξύλο 

στην οικουμένη! 

 Που υπέφερε Το Σώμα Του

και όμως συγχωράει 

τους σταυρωτές Του

και μαζί όσους η γη χωράει... 

 Κι έγινε το Ρωμαϊκό 

μαρτύριο μιά άλλη 

κατάσταση και σύμβολο 

για να σωθούν οι άλλοι. 

 Και στο εξής Η Σταύρωση 

στον κόσμο σταματάει 

και γίνεται μοναδικό 

όργανο που Νικάει! 

 Κι εμείς σαν κείνα τα ραβδιά 

με δάχτυλα ενωμένα... 

 Ένα Θεό Τριαδικό 

με Το Σταυρό 'χουμ Ένα!

 Και σχηματίζουμε Σταυρό 

τον Ουρανό ακουμπώντας  

που 'γινε Άνθρωπος στη Γη

την κόλαση νικώντας!

 Και Είναι Πρόσωπο κι Αυτό! 

 Χαίρε Σταυρέ, Του λέμε 

κι έχουμε την αιώνια 

απόκριση που θέμε...

 Θεέ μου, δίνε Φώτιση.

Μετάνοια θυσία, 

χρόνο με πίστη ακλόνητη 

για την αθανασία... 

✔ Ούτε μια σταγόνα Θείου αίματος για τους αγγέλους! Για τη δική σου αγάπη όμως, όλο ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ... |Το διανοείσαι;

 

† Μικρασία 1922. Μιά γενοκτονία ζητά δικαίωση...

Απόψε το βράδυ, ξημερώνοντας του Τιμίου Σταυρού...
Μέχρι αύριο το πρωί.
Όλα τα εξωτερικά φώτα των σπιτιών μας αναμμένα.

Βγες από τώρα και άναψέ τα.

Να μην ξεχαστείς.

Έτσι, για τις ψυχές των παππούδων μας...

Δεν είναι ξόδεμα αυτό· ξόδι είναι.-

 

Την 14η Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου,

ημέρα Μνήμης της Μικρασιατικής Γενοκτονίας,

κάθε Μικρασιατική οικογένεια να αφήνει αναμμένα τα εξωτερικά φώτα του σπιτιού της 

όλη νύχτα, ως ένδειξη Τιμής και Μνήμης στις ψυχές των αδικοχαμένων Μικρασιατών προγόνων μας!!!

Η φωτιά στη Σμύρνη,

με το παλιό ημερολόγιο που ίσχυε τότε, 

εκδηλώθηκε στις 31 Αυγούστου και η μεγάλη καταστροφή έγινε τη νύχτα προς το ξημέρωμα της 1ης Σεπτεμβρίου. 

Η Βουλή όμως των Ελλήνων όρισε την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας με το νέο ημερολόγιο, δηλαδή 13 ημέρες αργότερα.

Μιά γενοκτονία ζητά δικαίωση!

Ξεριζωμός, αίμα, πόνος, δάκρυα. 

Οι σφαγές κατά Ελλήνων και Αρμενίων από τους Τούρκους, τον Σεμπτέβρη του ΄22, έκαναν τον Αμερικανό Πρόξενο στην Σμύρνη George Horton να γράψει: «ντρεπόμουν διότι ανήκα στο ανθρώπινο γένος».

Το έθιμο τείνει να καθιερωθεί μετά από πρόταση του Συλλόγου ΡΙΖΕΣ Μικρασιατών Χαλανδρίου και η Ενωση Βουρλιωτών Μ.Ασίας το προτείνει και το στηρίζει ανεπιφύλακτα!

Ελπίζουμε πως θα ακολουθήσει και άλλος κόσμος σε όλη τη χώρα...

 "συν αυτώ" ΥΓ:

Έχουμε σκοπό να μην πάψουμε να το αναρτούμε.

Ξανά και ξανά.

Από το 2018 κάθε χρόνο.

Τέτοια μέρα...

Για τον παππού τον Σταύρο 

και τη γιαγιά τη Βασιλεία.

Για τον παππού τον ΣτέΦανο 

και τη γιαγιά τη Στάσα.

Για το θείο τον Στάθη.

[Από Φέτος και για τον π.Ευσέβιό μας,

για τον οποίο ανακαλύψαμε πως μνημόνευε

κάθε βράδυ στο κελί του, 

μεταξύ πολλών άλλων 

ζωντανών και κεκοιμημένων,

όλες αυτές τις ψυχούλες, 

από ένα απλό τετραδιάκι 

που μας είχε όλους καταγεγραμμένους εκεί...

"Όσο αξίζει μια ψυχή, δεν αξίζει ο κόσμος όλος...", έγραΦε.-]

Για όλους τους προηγούμενους λοιπόν

που έΦυγαν, αλλά δεν ξεχάστηκαν

και όλους τους υπόλοιπους, 

που έρχονται και θα είναι εδώ,

ακόμα κι όταν εμείς 

θα είμαστε οι Προπάτορές τους.

Για τους δικούς μας 

και τους δικούς σας... 

                 ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ.-

αρχική πηγή 

✨ "Τό 326 μ.Χ. ἡ Ἁγία Ἑλένη σέ ἡλικία 80 ἐτῶν, μετέβη στά Ἱεροσόλυμα, γιά νά βρεῖ τόν † Τίμιο Σταυρό ... |Δείτε Ελενίτσες τι εκπληκτική Αγία Γυναίκα μοιράζεται μαζί σας το όνομά της...

["αμΦ." διαπίστωση:

Ξέρεις πολλές 80χρονες

και μάλιστα όχι εκείνη την εποχή,

αλλά σήμερα,

που θα ξεσηκωνόντουσαν σε τέτοια ηλικία

να επιχειρήσουν κάτι τόσο μεγαλειώδες;;;
Δεν έχουμε μάλλον συνειδητοποιήσει

πόσο Τεράστια Αγία είναι η Αγία Ελένη μας...]

...Ἐνδιάμεσα εἶχε κάνει μιά στάση 

στή νῆσο Πάρο

 καί ὑποσχέθηκε,

ὅτι ἅμα ἔβρισκε τόν Τίμιο Σταυρό,

θά ἔχτιζε ἕνα ναό μέ 100 πύλες

(ὅπως καί ἔγινε χτίζοντας 

τήν Παναγία τήν Ἑκατονταπυλιανή,

τόν ὁποῖο ναό ὁλοκλήρωσε

καί τελειοποίησαν ὁ Ἰουστινιανός 

καί ἡ Ἁγία Θεοδώρα).

 

Ἡ Ἁγία Ἑλένη ἔφτασε στά Ἱεροσόλυμα 

καί τῆς εἶπαν οἱ Ἑβραῖοι,

ὅτι τό 125 μ.Χ. ὁ βασιλιᾶς τῆς Ρώμης Ἀνδριανός,

 μπάζωσε τόν Γολγοθᾶ μέ χῶμα

καί ἐξαφάνισε τόν Τίμιο Σταυρό.

 

Καί κάποιος καλοπροαίρετος Ἑβραῖος 

ὀνόματι Ἰούδας (!),

τήν ὑπέδειξε πού περίπου πρέπει νά σκάψει,

ἀναφέροντας, ὅτι σέ ἐκεῖνο τό μέρος,

ἔβγαινε ἕνα παράδοξο χόρτο,

πού ἄν καί ξεραινόταν 

δέν ἔχανε την εὐωδία του

(ὁ βασιλικός).

 

Σέ ἐκεῖνο τό μέρος,

ἡ Ἁγία Ἑλένη προσευχήθηκε 

καί ἔγινε σεισμός,

 σχίζοντας τό ἔδαφος,

δημιουργῶντας ἕνα μεγάλο βαθούλωμα

καί ἀποκαλύφτηκε ἕνας ναός,

ἀφιερωμένος στή θεά Ἀφροδίτη!

 

Ὁ Ἀνδριανός ἀφοῦ μπάζωσε τούς 3 σταυρούς

μέ χῶμα καί ἀπό πάνω,

ἔφτιαξε το ναό τῆς Ἀφροδίτης.

 

Τό δαιμόνιο δηλ. τῆς πορνείας,

ἦταν σέ ἕνα τόπο Ἅγιο!

 

Ἔσκαψαν σέ ἐκεῖνο τό μέρος

καί βρέθηκαν καί οἱ 3 σταυροί.

Κανείς δέν γνώριζε 

ποιός ἀπό τούς 3 σταυρούς

 εἶναι τοῦ Χριστοῦ.

 

Ἡ Ἁγία Ἑλένη 

διέταξε νά πᾶνε τούς 3 σταυρούς,

 στό σπίτι μιᾶς ἑτοιμοθάνατης γυναίκας.

Μόλις ἀκούμπησαν τόν Τίμιο Σταυρό 

στό σῶμα της,

ἐκείνη ἀμέσως ἔγινε καλά

καί ὁ Τίμιος Σταυρός εὐωδίασε,

μέ ἄρρητον εὐωδία!!!

 

Αὐτό τό θαῦμα,

βεβαίωσε καί τόν πιό ἄπιστο,

ὅτι ἐπρόκειτο γιά τό Τίμιο Σταυρό

καί ἀπό τότε τά θαύματα τοῦ Τιμίου Ξύλου,

εἶναι ἀναρίθμητα παγκοσμίως.

 

Ὁ Ἅγιος Μακάριος,

ὁ τότε Πατριάρχης τῶν Ἱεροσολύμων

ὕψωσε στίς 14 Σεπτεμβρίου τοῦ 326 μ.Χ.

τόν Τίμιο Σταυρό καί ἀπό τότε,

κάθε χρονιά στίς 14 Σεπτεμβρίου,

γιορτάζουμε τήν παγκόσμια ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

 

Ὁ Ἰούδας, ὁ Ἑβραῖος,

βλέποντας τά θαύματα 

πού ἔκανε ὁ Τίμιος Σταυρός,

πίστεψε ἀμέσως,

βαφτίστηκε καί πῆρε τό ὄνομα Κυριακός

καί ἀργότερα μάλιστα ἔγινε 

καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων!

Τελικά μαρτύρησε

καί ἁγίασε καί εἶναι ὁ Ἅγιος Κυριακός!

 

Ἡ Ἁγία Ἑλένη βρῆκε καί τά 4 καρφιά,

μέ τά ὁποῖα καρφώθηκε ὁ Χριστός

καί τά πῆγε στόν Μέγα Κωνσταντῖνο.

 

Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος τά 2 καρφιά,

τά ἔβαλε στήν κορώνα πού φοροῦσε

καί τά ἄλλα 2 τά ἔκανε ἕνα σταυρό...

(άγιος) Γέροντας Εφραίμ † της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

πηγή

† Ο Σταυρός για άλλους είναι βάσανο. Για άλλους βάρος και κακοτυχία. Για τους Ιουδαίους σκάνδαλο. Για τους ειδωλολάτρες ανοησία. Για τους Χριστιανούς; Τι είναι για (εμάς) τους Χριστιανούς ο Σταυρός;

 

               [Κάτι τέτοια γίνονται όταν κάνεις τον σταυρό σου και ξεκινάς...]

|κάπως έτσι έγραψε το παρακάτω η art...

                        

                            «Ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν»

Φώναζε ο όχλος. 

Κραύγαζε. 

Απαιτούσε.

Και ο Πιλάτος υπέκυψε.

Βλέπεις, η δύναμη των πολλών 

πολλές φορές νικάει και την αλήθεια. 

Νικάει και χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, 

αρκεί που το λένε «οι πολλοί».

Η αλήθεια όμως δεν είναι ιδεολογία, 

δεν απαιτεί καμία απόδειξη 

για να κάνει αισθητή την παρουσία της.

Η αλήθεια είναι πρόσωπο 

και το πρόσωπο της αλήθειας 

το είχε μπροστά του ο Πόντιος Πιλάτος 

όταν Του ανακοίνωσε την απόφαση του όχλου.

Εκεί, όλοι νόμιζαν ότι γράψανε ιστορία. 

Νόμιζαν ότι πήραν στις πλάτες τους 

μία τεράστια νίκη 

απέναντι σε Έναν 

που μόνοι τους λύσσαξαν να θανατώσουν.

 

Σε εκείνη λοιπόν την στιγμή 

ο Ιησούς γειώνει με έναν αφοπλιστικό λόγο τον Πιλάτο 

και τους ψηφοφόρους του... 

«Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν κατ’ ἐμοῦ, 

εἰ μὴ ἦν δεδομένον σοι ἄνωθεν·».

Φανερώνει στον Πιλάτο την Θεία Πρόνοια 

όντας (με τα ανθρώπινα μάτια) σε μία μειονεκτική θέση.

 

Έμοιαζε με μειονεκτική θέση κι όμως δεν ήταν.

Ο Κύριος παραδόθηκε στα χέρια των σταυρωτών Του 

εκούσια.

Παρέδωσε στους αμαρτωλούς το σώμα Του 

ο μόνος αναμάρτητος.

Τόσο αγαπούσε 

και αγαπάει 

ο Θεός τον αμαρτωλό άνθρωπο.

 Τόσο που παρέδωσε τον Υιό του τον Αγαπητό στον Σταυρό 

για να πάρει πάνω Του τις αμαρτίες όλων μας.

 

Οι αμαρτίες όλων Τον ανέβασαν στον Σταυρό, 

όχι μόνο οι σταυρωτές Του.

Αυτό να θυμάσαι 

όταν Τον ατενίζεις 

και μην πλανηθείς!

 

Ο Σταυρός για άλλους είναι βάσανο.

Για άλλους βάρος και κακοτυχία.

Για τους Ιουδαίους σκάνδαλο.

Για τους ειδωλολάτρες ανοησία.

Για τους χριστιανούς;

Να είναι καύχημα, 

δύναμη, 

περηφάνια, 

ελπίδα 

και σιγουριά

πως θα οδηγήσει στην Ανάσταση.

 

Γιατί η Ανάσταση προϋποθέτει Σταυρό 

και όσοι σταυρώνουν 

χάνονται, 

ενώ όσοι σταυρώνονται 

ανασταίνονται.

 

Να το εύχεσαι!

Στο εύχομαι.-