✔ Αν σε ενοχλεί το Φως...

♡ Όλα κι όλα... Μη μας πάρετε κι αυτό το Δικαίωμα...

 

✨ ...Ήτανε είκοσι οκτώ του Ιούλη το φεγγάρι, που χαρωπό την πρόσμενε κι αυτό γεμάτο Χάρη! Και άφησε κληρονομιά σπόρους μηλιάς Αγίας κι έγινε τόπος καρπισμού μεγάλης ευλογίας! Βγήκαν από τα μήλα της Άγια μηλαράκια κι από εκείνα έκαναν οι άτεκνες παιδάκια! Η Χρυσοβαλάντη ως σήμερα γεννιέται απ' τη Μονή της, που χίλιοι χρόνοι πέρασαν από την κοίμησή της...

 

|γράΦει η Ελένη Ζεάκη

Έχουμ' Αγίες πάμπολλες

π' έχουν μεγάλη Χάρη

σπανίως όμως μοναχές

να φτάνουν το φεγγάρι!

 

 

Δε θα την πεις ανώτερη

σίγουρα όμως σπάνια

μ' ακραίο τρόπο διάνυσε

το δρόμο ως τα ουράνια!

 

 

Σε άσκηση ομοίαζε

στυλίτη κι ερημίτη

κι ας κατοικούσε σε μονή

με παρασιά και σπίτι

 

 

Βέβαια εκείνη άσκηση

έκανε στα περβόλια

για να μη βρίσκουν σκέπασμα

να κάθονται διαβόλια...

 

 

Κοίταξε πως Ο Κύριος

σε πάει φεγγαράδα

και Η Δική Του διαδρομή

διαγράφει Δόξα αράδα!

 

 

Χρυσοβαλάντου σα θα πεις

σου έρχεται Ειρήνη,

αναγνωρίζει πάντοτε

ο νούς μονάχα εκείνη

 

 

Γεννιέται στην Καισάρεια

αρχές ενάτου αιώνα,

για θρόνο την προόριζαν

μα κείνη θέλει αγώνα...

 

 

Άρχοντες τη γεννήσανε

σ' ασήμια και πορφύρες,

μα από μικρή επέλεξε

Του Ουρανού Τις Θύρες

 

 

Και για φαντάσου ήτανε

να γίνει νύφη Αγίας

εκείνης π' αντιστάθηκε

της εικονομαχίας

 

 

Απ' τις παρθένες τις πολλές

η Αυγούστα βρήκε μία

άξια να σταθεί καλά

σε μιά αυτοκρατορία

 

 

Η Θεοδώρα έδινε

τον Μιχαήλ το γιό της

στην Ειρηνούλα, μα αυτή

κλουθά στον άγγελο της...

 

 

Πως άλλαξε το σκηνικό

ενώ 'χε συμφωνήσει

να πάει να καλοπαντρευτεί

και στα χρυσά να ζήσει;

 

 

Πάει και βρίσκει ασκητή

στην Πόλη πριν να φτάσει

κι όμως εκείνος γνώριζε

πως θέλει να μονάσει!

 

 

Στον Όλυμπο σταμάτησε

ψηλά στη Βιθυνία

τ' Αγίου Ιωαννικίου

να πάρει ευλογία

 

 

Με τ' Άγιο του χάρισμα

της λέει τ' όνομα της

τους πόθους τους μοναχικούς

που κρύβει η καρδιά της

 

 

Διευκολύνθηκε Άγια!

Πήρε ο γαμπρός μιάν άλλη

και η Ειρήνη κύλησε

στης Χάρης το κανάλι...

 

 

"Χρυσό πουγκί" τη δέχτηκε

που 'ν' η μεταφορά του

Χρυσοβαλάντου τ' όνομα

πήρε απ' τον κτήτορα του

 

 

Η ηγουμένη ήτανε

γερόντισσα με βάθος

στην Ειρηνούλα απ' την αρχή

δε βρήκε ίχνους λάθος

 

Πετάει ρούχα ξομπλιαστά

και τα μεταξωτά της 

το πιο φτωχό και πιο τραχύ

βάζει με την κουρά της

 

 

Τα ξεπερνά τ' ανθρώπινα

η άσκηση που κάνει

την εβδομάδα όρθια

στην ίδια στάση φτάνει!

 

 

Τα χέρια της στον ουρανό

τα έχει υψωμένα

που όταν τελειώνει η προσευχή

είναι αγκυλωμένα!

 

 

Βλέπουνε τον αγώνα της

οι άλλες κι υποφέρουν

και έχουν το διακόνημα

να την επαναφέρουν!

 

 

Οι δαίμονες επίθεση

της κάνουν με μανία

μα με Τον Τίμιο Σταυρό

τους διώχνει η Αγία

 

 

Νηστεία κάνει αυστηρή

ψωμί θρουλί δεν τρώει

ολόκληρη σαρακοστή

μόνο νερό και χλόη!

 

 

Στα είκοσί της έφτασε

να γίνει Ηγουμένη,

πολλές και γηραιότερες

καλόγριες ποιμένει

 

 

Με χάρισμα διόρασης

που δέχτηκε γνωρίζει,

τι αμαρτίες έχουνε

και έτσι τις στηρίζει

 

 

Τη βλέπουνε να ίπταται

πολλές φορές εκείνες,

μονάχα αυτό στις μοναχές

έβαζε κόπου ευθύνες

 

 

Τα κυπαρίσσια λύγιζαν

και τηνε προσκυνούσαν.

Δείχναν κι αυτά το θαυμασμό

και σεβασμό κρατούσαν!

 

 

Βλέπουμε απ' την εικόνα της

ότι κρατάει μήλα,

ετούτα φέραν του κακού

τον τρόμο και τη νήλα!

 

 

Πήγε ένας ναύτης κι έδωσε

τα μήλα στην Ειρήνη

και κάνει την παραγγελιά

όλα να της τ' αφήνει

 

 

Από την Πάτμο βάδισε

στο κύμα, λέει, ο ναύτης

ο Θεολόγος κι έφτασε

στο πλοίο σαν διαβάτης!

 

 

Του 'πε, θα κάνεις το και το

"Ο Κύριος τα στέλνει

είναι απ' τον παράδεισο

να πάν' στην Ηγουμένη"

 

 

Μία σταλίτσα έτρωγε

σαράντα μέρες στέκει,

ούτε πεινά ούτε διψά,

μόνο μ' αυτό αντέχει!

 

 

Το άλλο μήλο έκοψε

για όλες τους να φτάσει,

την ευωδιά που πήρανε

καμιά δε θα ξεχάσει!

 

 

Πέρασαν τη Σαρακοστή

ξοδεύτηκαν τα δύο,

το τρίτο μόνο κράτησε

για το στερνό τ' αντίο...

 

 

Ογδόντα τρία υπηρετεί

μ' άσκηση τη μονή της

και απορεί ο άνθρωπος

για την υπομονή της!

 

 

Πολύ πολύ νωρίτερα

ίσως θα 'χε πεθάνει,

από την τόση άσκηση

ακραία που 'χε κάνει!

 

 

Μα ήρθε και τη σκούντηξε

στα εκατό της χρόνια

Άγγελος και της μήνυσε

φεύγουμε για τ' αιώνια!

 

 

Ήξερε για το τέλος της

και κάνει ετοιμασία,

το τρίτο μηλαράκι της

τρώει για ευλογία

 

 

Και γεύεται παράδεισο

πριν να τον συναντήσει,

που από τα νιάτα της

τον είχε κατακτήσει

 

 

Ήτανε είκοσι οκτώ

του Ιούλη το φεγγάρι

που χαρωπό την πρόσμενε

κι αυτό γεμάτο Χάρη!

 

 

Και άφησε κληρονομιά

σπόρους μηλιάς Αγίας

κι έγινε τόπος καρπισμού

μεγάλης ευλογίας!

 

 

Βγήκαν από τα μήλα της

Άγια μηλαράκια

κι από εκείνα έκαναν

οι άτεκνες παιδάκια!

 

 

Χρυσοβαλάντη ως σήμερα

γεννιέται απ' τη Μονή της,

που χίλιοι χρόνοι πέρασαν

από την κοίμησή της!

 

 

Χάθηκε με την Άλωση,

μα μοναστήρι άλλο

χτίστηκε και παγκόσμια

θαύματα κάνουν σάλο!

 

 

Βρίσκεται στη Λυκόβρυση

το ζήτησε η Αγία,

το υπέδειξε στη μονάχη

σεβάσμια Μελετία

 

 

Μήλα σταυρώνουν γήινα

κι όχι σπουδαία μάρκα

μα η Αγία δίνει τους

του παραδείσου σάρκα!

 

 

Χαίρε Ειρήνη του Χριστού

Πολίτισσα Κυρία,

χάριζε υγιή παιδιά

αγάπη κι ευζωία...

☆ "Παρασκευή ονομάστηκε γεννήθηκε στη Ρώμη λουλούδι μοσχομυριστό του παραδείσου αηδόνι ...

 

           

      |(υπο)γράφει η συνήθης ύποπτη, Ελένη Ζεάκη

 

   ...Στα είκοσι ορφάνεψε 

κι οι δυό γονείς της φύγαν

πρόλαβαν και την προίκισαν

με ό,τι ωραίο είχαν 

Τη σπούδασαν με αρετές 

ήτανε στολισμένη 

καλή σοφή και όμορφη 

σε πλούτη βουτηγμένη 

Μα εκείνη αποφάσισε 

όλα να τα δωρίσει 

και σε ιερή αποστολή 

ότι είχε να χαρίσει 

Πήρε τους δρόμους μοναχή 

μ' ένα ραβδί στο χέρι 

στην πίστη των χριστιανών 

αλλόθρησκους θα φέρει 

Στ' αυτιά του αυτοκράτορα 

το νέο αυτό θα πάει  

πρέπει να απολογηθεί 

για όσα διαλαλάει

Ο Αντωνίνος με θυμό 

απέναντι τη βάζει 

να αλλάξει συμπεριφορά 

αμέσως διατάζει 

Μα εκείνη αντιστέκεται, 

του λέει δεν αλλάζω, 

για Το Χριστό θα ομολογώ 

και Εκείνον θα δοξάζω 

Βλέπει κορίτσι μια σταλιά,

ομορφοστολισμένο, 

να μη φοβάται άρχοντα, 

περίσσια θυμωμένο...

Διατάζει να της βάλουνε 

μια περικεφαλαία 

πύρινη,

 μα τους έδειχνε 

πως ένιωθε ωραία! 

Κι όλοι που βλέπαν θαύμασαν!

Τι ήταν αυτό το πράγμα; 

...και φώναζαν αληθινά 

είναι μεγάλο θαύμα! 

Και όπως ζητωκραύγαζαν

όλους τους θανατώνει,

γεμίζει ο τόπος αίματα 

μάρτυρες στεφανώνει

Και δεν πτοείται μια σταλιά,

στη φυλακή τη βάζει, 

δέσμια κι όμως άγγελος 

απ' τα δεσμά τη βγάζει 

"Θα μετανιώσεις, θες δε θες"

Και την χτυπά στα ίσα.

Τη βάζει με διαταγή 

σ' ένα καζάνι πίσσα 

Κι έβραζε και χοχλάκαγε 

μα εκείνη είχε Χάρη 

κι ούτε καιγόταν...φαίνονταν 

και πλησιάζει πάλι 

"Τι κάνεις και δεν καίγεσαι; 

...τίποτα δε θα πάθω...

Την πλησιάζει λέγοντας 

"Αυτό θέλω να μάθω "

Χάνει το φως τυφλώνεται 

Έλεος, της φωνάζει !

Κι εκείνη Στο Χριστό ζητά 

τα μάτια να του φτιάξει

Μετανοεί ειλικρινά 

τους διωγμούς αφήνει 

τη θέση στον Αυρήλιο 

να κυβερνά τη δίνει 

Και πιάνει την Αγία μας

την αποκεφαλίζει,

το τέλος γράφει της αυτός 

τα χέρια του βρωμίζει

Με Το Χριστό αδύνατο 

θάνατος να νικήσει 

κι όποιος την επικαλεστεί 

ίαση του χαρίζει 

Σπλαχνίζεται τον άρρωστο, 

τον δύστυχο φροντίζει,

θαυματουργεί σ' όποια καρδιά 

στον Κύριο ελπίζει...

☆ Ήλιος Ηλίου Φώς λαμπρό, που Φέγγει κάθε ώρα στην προ Χριστού ανέτειλε στου Ισραήλ τη χώρα... |...Εμείς γιορτή του κάνουμε - χρονιά γιορτής δεν έχει - γιατί είναι ολοζώντανος, με τον Ενώχ θα έρθει... Στα έσχατα θα εμΦανιστεί του Αντιχρίστου χρόνια· θα πει: προσέξτε χριστιανοί να μην γενείτε πιόνια! Να αντισταθείτε σθεναρά· Ο Κύριος θα στέλνει κρυΦά τροΦή, ποτέ κανείς αΦάωτος να μένει...

 

|γράΦει η Ελένη Ζεάκη 

  

   ...Σ' όλη τη γη η λάμψη του

του κόσμου αυτού δε μοιάζει,

μα απ' Το Θεό του δόθηκε

και τ' άδικο δικάζει

Μπαίνει εκεί που θίγεται

φτωχός και πονεμένος,

καίει εκείνους που αδικούν,

χτυπά τους πλανεμένους

Σπίτι δεν έχει, ρουχισμό

μιά μηλωτή μονάχα·

μόνιμος ήταν του ουρανού

κατοικητής του πάντα

Στον βασιλέα φάνηκε

με πύρινες ακτίνες·

για όσα θα 'ρθουνε να πει

που 'χει πολλές ευθύνες

Ο Ηλίας ως εκπρόσωπος

Του Ουράνιου Πατέρα

από τη Θέσβη κίνησε

στον Αχαάβ μιά μέρα

"Είπε ο Θεός θα έχετε

μεγάλη ανομβρία·

στη θέση Εκείνου βάλατε

την ειδωλολατρεία"

Όταν θα πω εγώ "καλά"

θα 'ρθει βροχή στον τόπο·

ορθά κοφτά τους μίλησε

με θυμωμένο τρόπο

Παίρνει εντολή απ' Το Θεό

αλλού να πάει να μείνει,

εκεί κρυφά να κατοικεί

και ασκητής να γίνει

Κόρακας θα τον συντηρεί

όσο η οργή κρατήσει,

τροφή νερό δε θα λειφτεί

σε μιά σπηλιά θα ζήσει

Στο ράμφος του θα του κρατά

ψωμί να τον γλυκαίνει

και καθ' αργά ο κόρακας

κρέας θα του πηγαίνει

Σίγουρα κάνει εντύπωση

κοράκι να ταΐζει

κάποιον με κρέας και αυτός

ψιχάλι μην αγγίζει

Αυτόν τον τρόπο διάλεξε

Ο Κύριος να δείξει...

για τα παιδιά Του θα τραπεί

ανάποδα κι η φύση...

Σε αυτούς τους

δύσκολους καιρούς

τους έσχατους που θα 'ρθουν,

τα πάνω κάτω θα γευτούν,

θάρρος και πίστη να 'χουν

Δεύτερος Πρόδρομος Χριστού

μετά τον Ιωάννη

είναι ο Ηλίας και θα 'ρθεί

και δεν έχει πεθάνει

Πριν ανεβεί στον ουρανό

την Άγια μηλωτή του

στον Ελισσαίο άφησε

τον μόνο μαθητή του

Εμείς γιορτή του κάνουμε

χρονιά γιορτής δεν έχει

γιατί είναι ολοζώντανος

με τον Ενώχ θα έρθει

Στα έσχατα θα εμφανιστεί

του Αντιχρίστου χρόνια·

θα πει προσέξτε χριστιανοί

να μην γενείτε πιόνια

Να αντισταθείτε σθεναρά·

Ο Κύριος θα στέλνει

κρυφά τροφή ποτέ κανείς

αφάωτος να μένει

"Ό,τι 'κανα θα κάνετε·

έχετε εμπιστοσύνη·

εγώ θα πάρω για εσάς

κάθε μου λόγου ευθύνη..."

"Όσο κρατήσει το κακό

θα σας υποστηρίξω·

το δούρειο ίππο της ψευτιάς

του πονηρού θα δείξω..."

Βέβαιο είναι πως θα 'ρθεί·

το γράφει ο Ιωάννης

μέσα στην Αποκάλυψη

κι αντίλογο μη βγάλεις

Γράφει πως όλοι θα τον δουν

απ' τις τηλεοράσεις,

όπως μιλάμε εγώ κι εσύ

τέτοια εικόνα θα 'χεις

Στην ιστορία θα γραφτεί

Ηλία τ' όνομα σου

με χρυσαφένια γράμματα

Μάρτυρας Μέγας θα' σαι

Θα εκτελεστείς δημόσια

για την ομολογία

μέσα στης Ιερουσαλήμ

την κεντρική πλατεία

Κι όλοι εμείς οι χριστιανοί

θα πούμε ήρθε η ώρα

που Ο Χριστός για Δεύτερη

φορά θα έρθει τώρα...