Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόστολος Παύλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόστολος Παύλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2025

✔ ἄκουσε τί λέει ὁ Παῦλος γιά τή συχνή θεία Κοινωνία...


"...Οὐ γὰρ ὡς καταφρονῶν προσέρχομαί σοι, 

Χριστὲ ὁ Θεός, 

ἀλλ᾿ ὡς θαῤῥῶν τῇ ἀφάτῳ σου ἀγαθότητι, 

καὶ ἵνα μή, 

ἐπὶ πολὺ ἀφιστάμενος τῆς κοινωνίας σου, 

θηριάλωτος ὑπὸ τοῦ νοητοῦ λύκου γένωμαι..."


|από την ΕΥΧΗ Γ´ της Ακολουθίας της Θείας Μεταλήψεως 

(Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)


|"αμΦ." σχόλιο:
Τα΄χουμε πει ξανά παλιότερα.
Τα λέμε σήμερα και πάλι
κι ας είμαστε οι πλέον αναρμόδιοι 
να μιλούμε για τέτοια γιγαντιαία ζητήματα.
Αν περιμέναμε να γίνουμε άξιοι της Θείας Κοινωνίας,
δεν θα κοινωνούσαμε ποτέ.
Και αν 
ενώ έχουμε πραγματικά απερίγραπτα χάλια,
 κοινωνούμε συχνά,
σκεΦτείτε σε τι κατάσταση 
θα μας περιέπαιζαν κάθε στιγμή 
και θα μας ταλαιπωρούσαν  τα ταγκαλάκια 
αν μέναμε για καιρό ακοινώνητοι...
(βλέπε παραπάνω:
Η αναξιότητά μας λοιπόν
μάς κάνει να επιθυμούμε να κοινωνούμε συνεχώς
και όσο γίνεται πιο συχνά,
κατά πως λέει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης,
ο οποίος έγραψε το παρόν πόνημα με κόπο,
αφού πρώτα μελέτησε για χρόνια τι λένε οι Άγιοι Πατέρες.
Εννοείται πως πρωτεύοντα λόγο παίζει σε όλο αυτό 
η επίσης όσο γινεται συχνή εξομολόγηση
και ο Πνευματικός Πατέρας του καθενός μας.
Αλλά το να συνεχίσουμε να κοινωνούμε
κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα,
χωρίς να έχουμε κωλύμματα,
μήπως μας οδηγεί σε άλλα σκοτεινά 
και όχι ασφαλή μονοπάτια;
Καταθέσαμε τους προβληματισμούς μας στην αγάπη σας.
Αν θέλετε, 
μας λέτε και σεις στα σχόλια
ό,τι γεννάει μέσα σας αυτή η ανάρτηση...
Ευχαριστίες θερμές.-



 
   ...Ἐκεῖνος γράφει περισσότερο ἀπό τούς ἄλλους 
γιά τή συχνή θεία Κοινωνία 
καί σε πολλές ἄλλες ὁμιλίες 
καί σ' αὐτήν τήν ἴδια λέγοντας · 

«μή λοιπόν τό προβάλλεις αὐτό. 
Ἐκεῖνο φανέρωσέ μου· 
ὅτι ἔτσι ὁ Χριστός σε πρόσταξε να κάνεις, 
γιατί ἐγώ σοῦ ἀποδεικνύω πώς σε πρόσταξε να κάνεις τὸ ἐντελῶς ἀντίθετο. Ὄχι μόνο δὲ μᾶς διέταξε να παρατηροῦμε ἡμέρες, ἀλλά μᾶς ἐλευθέρωσε ἀπό αὐτή τήν ἀνάγκη καί τήν παρατήρηση. Άκουσε τί λέει ὁ Παῦλος. Ὅταν μιλῶ γιά τόν Παῦλο γιά τόν ἴδιο το Χριστό μιλῶ. Κι αὐτό γιατί ὁ Χριστός ἦταν πού κινοῦσε τήν ψυχή τοῦ Παύλου. Τί λέει λοιπόν ἐκεῖνος;

“Παρατηρεῖτε τίς ἡμέρες καί τούς μῆνες καί τούς καιρούς καί τά χρόνια; Φοβάμαι μήπως μάταια κόπιασα γιά σᾶς καὶ σᾶς κήρυξα το Εὐαγγέλιο". 
Καί πάλι λέει· 
“ὅσες φορές λάβετε αὐτόν τόν Ἄρτο καί πιεῖτε ἀπό αὐτό τό Ποτήριο, ὁμολογεῖτε τό θάνατο τοῦ Χριστοῦ”. 

Λέγοντας “τόσες φορές”, 
ἔκανε ἐκεῖνον πού θά μεταλάβει κύριο καί ἐξουσιαστή, 
ἀφοῦ τὸν ἐλευθέρωσε ἀπό κάθε παρατήρηση ήμερῶν, 
γιατί το Πάσχα καί ἡ Σαρακοστή 
δέν εἶναι ἕνα καί τό αὐτό. 

Ἄλλο εἶναι τὸ Πάσχα καί ἄλλο ἡ Σαρακοστή. 

Διότι ἡ Σαρακοστή εἶναι μία φορά τό χρόνο 
ἐνῶ Πάσχα κάνουμε τρεῖς φορές τήν ἑβδομάδα. 

Μερικές φορές καί τέσσερις 
ἤ γιὰ νὰ τὸ πῶ καλύτερα, 
ὅσες φορές θελήσουμε, 
γιατί τό Πάσχα δέν εἶναι ἡ νηστεία 
ἀλλά ἡ ἱερή Λειτουργία 
καί ἡ θεία Κοινωνία 
πού γίνεται κατά τή διάρκειά της.

Γιά να πιστέψεις ὅτι αὐτό εἶναι ἀληθινό, 
ἄκουσε τί λέει ὁ Παῦλος· 
“τό δικό μας Πάσχα 
εἶναι ὁ Χριστός πού θυσιάστηκε γιά μᾶς”. 

Ὅσες φορές λοιπόν μεταλάβεις 
μέ καθαρή συνείδηση γιορτάζεις το Πάσχα. 

Ὄχι ὅταν νηστεύεις, 
ὅταν κοινωνεῖς ἀπό ἐκείνη τή θυσία. 
Ὁ κατηχούμενος ἄν καί νηστεύει κάθε χρόνο, 
καμία φορά δέν κάνει Πάσχα, 
ἐπειδή δέν κοινωνεῖ. 

Ἐκεῖνος πάλι πού δέ νηστεύει 
(όταν δεν είναι μέρα νηστείας Τετάρτη, Παρασκευή..), 
ἄν μέ καθαρή συνείδηση 
πλησιάσει τα θεῖα Μυστήρια, 
κάνει Πάσχα. 

Καί αὐτό συμβαίνει 
καί σήμερα 
καί αὔριο 
καί ὅσες φορές μεταλάβει, 
ἐπειδή ἡ ἀληθινή προετοιμασία γιά τό Μυστήριο 
δέν κρίνεται με βάση 
την παρατήρηση τῶν καιρῶν καί τῶν ἡμερῶν, 
ἀλλά μέ τήν καθαρή συνείδηση.

Ἐμεῖς ὅμως κάνουμε τὸ ἐντελῶς ἀντίθετο, 
καί τὸ νοῦ μας δέν τόν καθαρίζουμε. 
Ἔχουμε πλέον τήν ἐντύπωση 
ὅτι κάνουμε Πάσχα 
μόνο ἄν μεταλάβουμε τήν ἡμέρα 
κατά την ὁποία ὁ Χριστός παρέδωσε αὐτό τό Μυστήριο, 
ἀκόμα καί ἂν εἴμαστε γεμάτοι 
ἀπό πολλά ἁμαρτήματα.

Ἀλλά δέν εἶναι ἔτσι τά πράγματα. 
Ὄχι, ὄχι. 
Ἄν μεταλάβεις το Σάββατο, 
(ἐδῶ ἴσως ἐννοεῖ τὸ Μεγάλο), 
μέ πονηρή καί ἀκάθαρτη συνείδηση, 
ἔχεις ἐκπέσει ἀπό τή χάρη τῆς Κοινωνίας, 
ἔχεις ἀναχωρήσει χωρίς να κάνεις Πάσχα. 
Αντιθέτως ἄν κοινωνήσεις 
καί σήμερα μέ καθαρότητα, 
ἔκανες ἀληθινά Πάσχα.

Ἔπρεπε λοιπόν νά μήν ἔχετε αὐτήν τήν ἀκρίβεια καί σπουδή γιά τήν παρατήρηση τῶν καιρῶν ἀλλά γιά τή θεία Κοινωνία. 

Καί ὅπως τώρα ὑπομένετε κάθε κόπο 
γιά νά μή μεταβάλλετε τη συνήθειά σας, 
ἔτσι θὰ ἔπρεπε αὐτή νά τήν καταφρονεῖτε 
καί με κάθε τρόπο 
νά ἀναγκάζετε τούς ἑαυτούς σας 
να μή μεταλαμβάνετε μέ ἁμαρτίες, 
ἐπειδή εἶναι ντροπή 
ὄχι τό νά ἀλλάξει κάποιος πρός τό καλύτερο, 
ἀλλά τὸ νὰ ἐπιμένει σε μία ἄκαιρη φιλονικία. 

Αὐτό ἀφάνισε τούς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι ἐξέκλιναν στήν ἀσέβεια ἐπειδή ζητοῦσαν την παλαιά συνήθεια».

Σέ ἄλλο πάλι σημεῖο ὁ ἅγιος λέει · 
«Γνωρίζω ὅτι πολλοί ἀπό ἐσᾶς 
θὰ πᾶνε νά μεταλάβουν 
γιά τή συνήθεια τῆς γιορτῆς. 
Θὰ ἔπρεπε ὅμως, 
ὅπως πολλές φορές σᾶς ἔχω πεῖ, 
ὅταν θέλετε να μεταλάβετε, 
νά μήν προσέχετε τί ἑορτή εἶναι, 
ἀλλά νά καθαρίζετε τή συνείδησή σας 
καί τότε νά κοινωνεῖτε. 
Κι αὐτό γιατί ὁ ἁμαρτωλός καί ἀκάθαρτος,
(ο αμετανόητος) 
οὔτε στήν ἑορτή εἶναι ἄξιος νά μεταλάβει 
τό ἅγιο καί φρικτό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. 
Ἀντίθετα ὁ καθαρός 
πού μέ πλήρη μετάνοια 
ἀποπλένει τὰ ἁμαρτήματά του, 
εἶναι ἄξιος νά μεταλαμβάνει τά θεῖα Μυστήρια 
καί κατά τήν ἑορτή 
καί ὁποιαδήποτε ὥρα 
καί πάντοτε 
καί νά ἀπολαμβάνει τίς δωρεές 
καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ.

Δέν ξέρω τό γιατί, 
ἀλλά πολλοί τό παραβλέπουν αὐτό. 
Ἐκεῖνοι ἄν καί εἶναι γεμάτοι ἀπό πολλά ἁμαρτήματα, 
ὅταν δοῦν ὅτι ἦλθε ἡ ἑορτή, 
σάν νά βιάζονται λόγω τῆς ἡμέρας..

Από το βιβλίο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: "ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ ΤΩΝ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ" σελ.138-145

|αν θες το βιβλίο,
το παραγγέλνεις εύκολα εδώ...



Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2025

✔ Μια σύνδεση προκλητικά μυστική, μια λεπτή γραμμή που τα συνδέει όλα… Το όνομα αυτής της σύνδεσης δεν είναι άλλο από τον πρώην φανατικό Σαύλο, τον γνωστότερο και ως Άγιο Απόστολο Παύλο... Δεν είναι εύκολος ο δρόμος… κι εμείς φοράμε στο ένα πόδι βασιλικό σανδάλι και στο άλλο παντόφλα... Και προσπαθούμε να βαδίσουμε το δρόμο της ζωής πατώντας και στον κόσμο και στο Χριστό και γλιστράμε ξανά και ξανά...

 


    Χθες η εκκλησία μας 

εόρταζε τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. 

Πολλά κι ενδιαφέροντα έχει ο βίος του. 


Μα έχει και μια σύνδεση προκλητικά μυστική, 

μια λεπτή γραμμή που τα συνδέει όλα… 


Το όνομα αυτής της σύνδεσης 

δεν είναι άλλο από τον πρώην φανατικό Σαύλο, 

τον γνωστότερο και ως Άγιο Απόστολο Παύλο!




Οταν διαβάζουμε 

ή ακούμε τις επιστολές του Απόστολου Παύλου 

(Προς Ρωμαίους, Προς Κορινθίους, 

Προς Γαλάτες, Προς Εφεσίους κτλ), 

στην πραγματικότητα γινόμαστε κι εμείς 

δέκτες του ίδιου Πνεύματος 

που φώτισε τον Απόστολο Παύλο 

και ενέπνευσε τους πρώτους του πιστούς ακροατές - 

τον Άγιο Ιερόθεο, 

τον Άγιο Διονύσιο 

και την Αγία Λυδία. 



Επίσης, γινόμαστε μάρτυρες του ίδιου Πνεύματος 

που φώτισε και εξήγησε τις επιστολές του 

στον Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο.



Κι εμείς πρέπει να διαλέξουμε…


Θα πιστέψουμε στη δύναμη των θαυμάτων 

αλλά και στην Ανάσταση του Χριστού, 

ότι μας αφορά πραγματικά 

ή - σαν τους Αθηναίους του τότε - 

θα μείνουμε στο να χειροκροτήσουμε τον Χριστό 

για τα θαύματά Του 

αλλά μόλις ακούσουμε για Ανάσταση θα φύγουμε;


Αυτή η τελευταία μάλιστα ερώτηση 

μάς θυμίζει και το βράδυ εκείνο… 

Μεγάλο Σάββατο προς Κυριακή… 

Κάθε χρόνο… 

Αυτά που λένε οι ιερείς μας στις εκκλησίες 

μετά που ακούγεται το «Χριστός Ανέστη» 

και ανταλλάσουμε ευχές…


Αυτά τα λόγια…


«Ἀναστήτω ὁ Θεός, 

καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, 

καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ 

οἱ μισοῦντες αὐτόν…»


Δεν είναι εύκολος ο δρόμος… 

κι εμείς φοράμε στο ένα πόδι βασιλικό σανδάλι 

και στο άλλο παντόφλα… 

και προσπαθούμε να βαδίσουμε το δρόμο της ζωής 

πατώντας και στον κόσμο και στο Χριστό… 

και γλιστράμε ξανά και ξανά!


Ας είναι όμως..! 

Δόξα τω Θεώ για την αναγνώριση Του 

προς τον αγώνα μας να ζήσουμε κοντά Του! 


Κι όπου μας βρει…


               Χριστός Ανέστη!


 |επιμέλεια ανάρτησης: Ένα Παιδί Ένας Άνθρωπος

   

Δευτέρα 30 Ιουνίου 2025

* Ν΄ακούσουμε τον λόγο ενός άλλου "αρχηγού", που σήμερα είναι η τιμητική του;

    |Λέξη λέξη να προσέξουμε τα λόγια του,

μήπως και γίνει μπορετό να τα εφαρμόσουμε 

ο καθένας μας εκεί που τον έσπειρε ο Θεός...]


«Και παν ό,τι εάν ποιήτε, 

εκ ψυχής εργάζεστε 

ως τω Κυρίω 

και ουκ ανθρώποις»


 Προς Κολοσσαείς, γ΄, 9 , 17]

~ Από τον Απόστολο των Εθνών, Παύλο.

[Το τελικό απόσταγμα από μια οικογενειακή σύναξη, που έγινε πριν λίγο...]


Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2024

✨ Σήμερα ξέρεις τι μήνυμα μάς στέλνει ο Απόστολος Παύλος; Ότι το καύχημα απέναντι στον Χριστιανισμό έχει ημερομηνία λήξης. Ο Σαούλ έγινε Παύλος. Ο χειρότερος διώκτης έγινε ο κορυφαίος Απόστολος των εθνών. Ούτε και με αυτό δεν πιστεύεις στα θαύματα; Ούτε και με αυτό δεν πιστεύεις στην άπειρη ΠανΑγάπη του Θεού;

 


           |γράφει η νέα συν-εργάτιδά μας Art 


  ἥδιστα ον μλλον καυχσομαι ν τας σθενεαις μου, να πισκηνσ π’ μ δναμις το Χριστο


Κατάλαβες τι μας είπε ο Απόστολος Παύλος (και) σήμερα;! 

«θ καυχμαι περισστερον ες τς σθενεας μου, 

δι ν κατοικσ μέσα μου δναμις το Χριστο».


Η δυσκολία του (!) είναι το καύχημα του πλέον.


Από τότε που του εμφανίστηκε ο Χριστός 

-διαμέσου μιας υπέρλαμπρης μορφής- 

ο Απόστολος καυχιέται για τα εμπόδια, 

τις τιμωρίες, 

τις φυλακίσεις, 

τις απαγορεύσεις στις αγορεύσεις του.

 

Τότε, ως Σαούλ, 

καυχιόταν για τα επιτεύγματα του απέναντι στην Αλήθεια.


Ξέρεις, θα μπορούσε να συνεχίσει να πολεμάει την Αλήθεια. 


Κράταγε τα ηνία του μίσους προς τον Χριστιανισμό. 


Του είχε δοθεί το «ελεύθερο» να καυχιέται για τις νίκες του. 

Εκείνο ΗΤΑΝ το καύχημα του.

 

Σήμερα ξέρεις τι μήνυμα έστειλε ο Απόστολος;


Ότι το καύχημα απέναντι στον Χριστιανισμό έχει ημερομηνία λήξης.


Ο Σαούλ έγινε Παύλος.


Ο χειρότερος διώκτης  

έγινε ο κορυφαίος Απόστολος των εθνών.


Ούτε και με αυτό δεν πιστεύεις στα θαύματα;


Ούτε και με αυτό δεν πιστεύεις στην άπειρη Αγάπη του Θεού;


Ο Θεός δεν έχει ανάγκη να αποδεικνύεται.

 



Η «μεταμόρφωση» του Αποστόλου Παύλου 

έφερε άλλη μια ήττα στον αντι-χριστιανισμό. 


Δεν έφερε νίκη στον Θεό. 


Ο Θεός δεν ανταγωνίζεται, 

ούτε νικάει, 

ούτε ηττάται. 


Η ήττα πιστώνεται στους απέναντι.


Γι΄ αυτό ο Απόστολος Παύλος δεν μετράει νίκες, 

αλλά καυχιέται για τις δυσκολίες.

 

Αυτό να κρατήσουμε.


Και να θυμόμαστε 

ότι ο Κύριος λέει στον κάθε αγωνιστή 

«ρκε σοι χρις μου».


|η δεύτερη φωτο δια χειρός Alexandros Nikolouzos



Σάββατο 29 Ιουνίου 2024

" Όταν ήρθε στην Αθήνα ο Παύλος –μας σημειώνει ο Λουκάς εις το βιβλίο των Πράξεων- «παρωξύνετο τό πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ θεωροῦντι κατείδωλον οὖσαν τήν πόλιν»...

 


...Ένας Εβραίος δεν μπορούσε να βλέπει τα είδωλα. 

Ο Παύλος υπέφερε κινούμενος στα έθνη 

και βλέποντας τα είδωλα. 

Δεν μπορούσε. Αγανακτούσε. 

Και εδώ λέγει «παρωξύνετο». 

Πώς θα το εξηγήσουμε αυτό το «παρωξύνετο»; 

Παραξενευότανε, επαναστατούσε· 

«θεωροντι», όταν έβλεπε να είναι η πόλις των Αθηνών κατείδωλος, 

γεμάτη από είδωλα. 

Μάλιστα πολλοί Αθηναίοι φιλοτεχνούσαν, 

δηλαδή παρήγγελλαν αγάλματα διαφόρων θεοτήτων 

και τα ‘βαζαν και εις τα πεζοδρόμια τους 

και εις τους κήπους των κ.λπ. 

Ώστε είπε κάποιος σύγχρονος 

ότι οι θεοί στην Αθήνα ήσαν πιο πολλοί από τους Αθηναίους…

 

Εάν επανήρχετο, όμως, ο Παύλος, 

σήμερα στην Ελλάδα, 

ύστερα από 20, αγαπητοί μου, αιώνες, 

και ανέβαινε επάνω στην Ακρόπολη των Αθηνών, 

πώς θα την έβλεπε την Αθήνα και γενικότερα την Ελλάδα 

και πώς θα την χαρακτήριζε;


 Σήμερα, αγαπητοί μου, 

θα είχαμε πάλι ανάγκη να μας πει για τον άγνωστο Θεό. 

Γιατί υπάρχει τόσο η αθεΐα -κάτι χειρότερο από τότε, 

δεν υπήρχε τότε η αθεΐα, υπήρχε η ειδωλολατρία· 

και όπως σας είπα, 

επήνεσε ο Παύλος την θρησκευτικότητα των Αθηναίων: 

«Σας βλέπω», λέει, «ότι είσαστε οι πιο θρησκευτικοί. 

Από όλους τους Έλληνες». 


Σήμερα όμως δεν έχουμε την ειδωλολατρία απλώς, 

έχουμε και την αθεΐα. 

Δεν πιστεύουμε σε τίποτα. 

Αυτό είναι το δυστύχημά μας.

 Συνεπώς έχουμε αγνωσίαν Θεού. 

Ναι. Αγνωσία Θεού. 

Δεν ξέρουμε τον Θεό. 

Να πω για τους Χριστιανούς μας; 

Θα ‘λεγε κάποιος: 

«Ε! Γνωρίζουμε τον Θεό». 

Τι γνωρίζουμε; 

Μπορούμε να πούμε στοιχειώδη πράγματα για τον Θεό; 

Εδώ δεν πιστεύουμε – πολλοί Χριστιανοί…- 

πρώτα πρώτα το Τριαδικό του Θεού. 


Δεν πιστεύουμε στην πρόνοια του Θεού. 

Νομίζουμε ότι ο Θεός είναι σαν τα μούτρα μας- 

επιτρέψατέ μου να μιλήσω έτσι, 

όταν μπορούμε να λέμε εκφράσεις περίεργες και ποικίλες: 

«Τι να σου κάνει ο Θεός; 

Ποιον να πρωτοκοιτάξει…», 

λέμε στη λαϊκή μας γλώσσα. 

Ποιον να πρωτοκοιτάξει; 

Δηλαδή τι είναι ο Θεός; 

Κάπως περίπου σαν κι εμάς, 

ώστε να δυσκολεύεται να δει τους ανθρώπους 

και να τους βοηθήσει; 

Δηλαδή, δεν πιστεύουμε ότι ο Θεός 

φροντίζει για όλους τους ανθρώπους κ.λπ; 

Εμείς οι Χριστιανοί, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί… 

Αν πηγαίνατε λίγο περισσότερο, 

λίγο παρά πέρα να βλέπατε αυτήν την άγνοια που υπάρχει… 

Κι αυτό είναι ένα δυστύχημα.

 

Το ξέρετε, αγαπητοί μου, 

ότι ξαναγυρίζουμε εις το δωδεκάθεον του Ολύμπου 

και λεγόμαστε δωδεκαθεϊστές; 

Το ξέρετε αυτό; 

Ναι. Γυρίζουμε ξανά εις το δωδεκάθεον του Ολύμπου. 

Τρομάρα μας… 


Βέβαια, πολλές φορές σας τα έχω πει, 

και ελπίζω ότι δεν σας αιφνιδιάζω με αυτά που σας λέγω,

 απλώς τα λέγω για υπόμνηση. 


Μας έλεγε κάποιος που είχε πάει στους Δελφούς 

και ηύρε, λέει, έναν καθηγητή πανεπιστημίου στους Δελφούς,

 ο οποίος έκανε προσευχή εις τον Απόλλωνα… :

«Ω θεέ Απόλλων…»… 

Θέλομε ξύλο; 

Δηλαδή κοπίασε ο Παύλος εις μάτην για μας εδώ τους Έλληνες;


Ας προσέξουμε, αγαπητοί, 

διότι έρχεται βαρύ το χέρι του Θεού.

 

Διάβαζα στον προφήτη Ιερεμία το εξής. 

Ακούστε. 

Αποτείνεται ο Θεός εις τον λαό Του, τον Ισραήλ. 

Προ Χριστού. 

Και λέει. 

Επειδή ο λαός Του είχε αποκλίνει 

και είχε στραφεί προς την ειδωλολατρία, 

διότι εζήλευε εκείνα που οι γύρω λαοί λάτρευαν, 

άφησαν τον αληθινό Θεό και εστράφησαν στα είδωλα, λέει:

 «Εάν ο Μωυσής σταθεί μπροστά μου και ο Σαμουήλ 

–σπουδαία πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης- 

και με παρακαλέσουνε για τον λαό, 

δεν θα τους ακούσω». 


Ακούσατε; «Δεν θα τους ακούσω!».

 

Σήμερα, αν λέμε 

και ζητάμε την πρεσβεία του Αποστόλου Παύλου, 

να μας σώσει εμάς τους Έλληνες, 

μήπως πει το ίδιο ο Θεός; 

«Δεν θα τον ακούσω τον Απόστολο Παύλο». 

Και είπε ο λαός: «Και πού θα πάμε;». 

Και απαντάει ο Θεός. 

Θα το ‘λεγα, θα το ‘λεγα, 

να με συγχωρέσει ο Θεός που το λέω έτσι: 

«Να πάτε κατά διαβόλου». 

Να με συγχωρέσετε κι εσείς. 

Για μας τους Έλληνες: 

«Να πάτε κατά διαβόλου… 

2000 χρόνια σας περιμένω. 

Τι κάνατε;».


Όχι ότι δεν υπάρχει και πιστός λαός. 

Υπάρχει. 

Ακούστε λοιπόν τι λέει ο Θεός εδώ: 

«Ένα μέρος από σας θα σας φάει μαχαίρι· 

ένα μέρος από σας θα σας φάει η πείνα· 

ένα μέρος από σας θα σας φάει η αιχμαλωσία». 


Λοιπόν, αγαπητοί μου. 

Έχομε ορατά σημάδια απειλής της πατρίδος μας, 

του λαού μας. 

Έχομε ορατά σημάδια απειλής της πατρίδος μας, 

το ακούτε; 

Το λέω διπλά. 

Αν κανείς για μια στιγμή τον πήρε ο ύπνος, 

να το ακούσει.


Αγαπητοί. 

Ο άγιος Παύλος 

είναι το πρώτο καλλιτέχνημα της θείας χάριτος. 

Αλλά και το λαμπρό υπόδειγμα αγαθής προαιρέσεως. 


Έτσι, ας τον μιμηθούμε τον μέγαν Παύλον. 

Να γίνουμε μικροί Παύλοι. 


Θα ήταν η καλύτερη απάντηση στους τόσους του κόπους 

για να εκχριστιανίσει την πατρίδα μας. 

Η Ελλάδα τού οφείλει πολλά. 


Αν τιμάμε τον Παύλον, 

αυτό σημαίνει ότι έχομε τον Χριστόν. 

Κι αν έχομε τον Χριστόν, 

έχομε ό,τι καλύτερο 

για την διατήρηση 

της ορθοδόξου χριστιανικής μας ταυτότητος. 

Αλλά και της ελληνικής μας ταυτότητος. 


Κι αυτή τη στιγμή, όπως σας είπα ήδη, 

και τα δύο απειλούνται. 


Και η Ορθοδοξία μας απειλείται 

– ή δεν το βλέπετε; – 

αλλά και η ελληνικότητά μας απειλείται 

– ή δεν το βλέπετε κι αυτό;-

 

Γι΄αυτό είναι ανάγκη 

να κρατήσουμε σφιχτά τον Χριστόν 

που μας κήρυξε ο Παύλος. 

Ναι. Ο Παύλος. 

Ο μέγας Παύλος που τόσα του χρωστάμε. 

Αμήν.

 

|Μέρος από ομιλία π.Αθανασίου Μυτιληναίου 

στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης 

στις 29-6-2001

(Από Ορθόδοξη Πορεία)


|εμείς από τη Φιλιππία Βενετσάνου