✔ Εις μνήμην...Πάνε ήδη 9 χρόνια από τότε που "έφυγε" ο νυν Πενταπόλεως, (ο Κεντρώας Αφρικής), π.Ιγνάτιος Μαδενλίδης...Ξημερώνοντας του Αγίου Νεκταρίου (το 2017)!!!

Υπάρχει καλύτερη στιγμή να "φύγει" κάποιος από την μέρα που τιμάται ο Άγιός του;

Ήταν η ψυχή της Ορθόδοξης Ιεραποστολής στο Κονγκό!

(ΝΑΙ, εκεί που βρίσκονται εδώ και χρόνια και διακονούν οι "δικοί μας" άνθρωποι...)

Κανείς γιατρός δεν πίστευε πως μετά το ατύχημα που είχε στο Κονγκό, ενώ βοηθούσε στο χτίσιμο (μιας ακόμα...) εκκλησίας...

Ο ναός του Αγ. Ανδρέα στην Κανάγκα, που χωράει πάνω από 3.000 πιστούς...

Μετά την μαλάρια (μια ακόμα...), που κόλλησε φεύγοντας με συνοδεία για την Ελλάδα...

Μετά το εγκεφαλικό, που υπέστη...

Πως θα επιβίωνε κι αυτήν την φορά...

Ήταν "σκληρό καρύδι" όμως ο Σεβασμιώτατος...

Αποδεδειγμένα.

Πόσους ακόμα ξέρετε που επιβίωσαν από ένα τραγικό αεροπορικό δυστύχημα, κατά το οποίο βρέθηκε ως ο μοναδικός επιζών, δίπλα σε καμιά 200αριά ψυχές που χάθηκαν;

Και ακολούθησαν και 2-3 άλλα ακόμα αεροπορικά...(φιλική συμβουλή: μην ταξιδέψεις προς Κονγκό,αν δεν είναι απόλυτη ανάγκη).

Κι εκεί που παρά τις προβλέψεις των ειδικών, ανέκαμψε, με θαυμαστή μάλιστα συνειδητότητα κι ενώ ανέμεναν πια όλοι να γυρίσει στο σπίτι του και να πει στους "δικούς" του τα θαυμάσια Του Θεού...

Εκείνος, για μια ακόμα φορά, "τους την έσκασε"...

Την προηγουμένη τους ανήγγειλε, με μεγάλη χαρά, πως "φεύγει"...

Και ήρθε η ώρα, κατά τις 2 η ώρα, ξημερώνοντας 9 Νοέμβρη του 2017, του Αγίου Νεκταρίου, κατά την οποία, ο Άγιος  Πενταπόλεως να έρθει ο ίδιος πάρει στην συνοδεία του τον "νυν" Πενταπόλεως...
Υπάρχει καλύτερη αρχή από έναν τέτοιο "Θάνατο";

Σχετική ανάρτηση:

"Πρωτοχριστιανικές καταστάσεις"...από την Ορθόδοξη Ιεραποστολική κίνηση στην Κανάγκα, στο Κογκό!!! Αποκλειστικές φωτογραφίες...

~ Κι αν υπάρχει κάποιος ακόμα που δεν ξέρει πως σαγήνευε τις ψυχές όταν μιλούσε,

ας ακούσει αυτήν την απίθανη ομιλία του για τον Άγιο Φιλάρετο τον Ελεήμονα...

                     - από τις top ever για εμάς - 

        του Μακαριστού (αγίου) Επισκόπου Πενταπόλεως π.Ιγνατίου Μαδενλίδη

      Αιωνία σου η μνήμη, Άγιε Του Θεού!!!

✔ Η Αγία Ασθενής Μνήμη - του Νεκτάριου Γουναρίδη

 

☆ Τι ζούμε τον τελευταίο χρόνο, ρε φίλε;

Τι ζούμε;

Το ένα δώρο μετά το άλλο.

Τη μια Ευλογία μετά την άλλη...

Και μη μου πεις για θάνατο.

Γιατί από τον μικρό Βασιλάκη μας και πέρα, τότε το 2024, στις 7 Φλεβάρη του Αγίου Παρθενίου ανήμερα, αυτοί δεν είναι θάνατοι.

Πανηγύρια είναι.

Κανείς τους δεν πέθανε.

Γιατί αυτές οι 3 ψυχούλες (ο Βασίλης, ο παππούλης ο Ευσέβιος και τώρα η κυρα Λένη μας) τον πέθαναν τον θάνατο...

Πιο Ζωντανοί κι από μας "τους ζωντανούς".

Και απέμεινε μόνη η κυρα Αθανασία, η μάνα μας, να ζει στο μεταίχμιο.

Μαζί τους κυρίως και λιγότερο μαζί μας.

Μέχρι να την πάρουνε μαζί τους για τα καλά.

Και να πεις πως είμαστε όλοι τέτοιοι που θα' πρεπε για να τ'αξίζουμε όλο αυτό...

Αλί σας μας!

Στα γρήγορα να γίνουμε τέτοιοι και μεις.

Δεν μας παίρνει, Φίλε.

[Και συ ρε μικρέ επιστήμονα, τι έγραψες πάλι; 

Θα μας τρελάνεις τελείως;

Έχεις καταλάβει τι έγραψες;

Δείτε και σεις, μήπως και σταματήσω επιτέλους να μονολογώ...]

☆ ...Κάτι που κυλάει ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο...

     

     [ Επειδή τελευταία, πολλές γνωστές μας ψυχούλες συνωστίζονται στη θύρα του ουρανού...

  Και άλλες τόσες ετοιμάζονται, χωρίς ποτέ να ξέρουμε ποια είναι η σειρά...

  Και πότε θα συμπεριληΦθούμε κι εμείς σε μία από αυτές...

   Δες πώς βάζει τα πράγματα σε τάξη με μια κουβέντα του ο άνθρωπος του Θεού...]

       |Ίσα που προλαβαίνουμε να γυρίσουμε και να έλθουμε "εις εαυτόν". 

η σύνθεση, που τραβάει πολλή συζήτηση, εκλάπη από τον π.Σπυρίδωνα Σκουτή. 

☆ Πρώτα - πρώτα, να τους πεις ότι δεν πρέπει να στεναχωριούνται, διότι δεν υπάρχει Θάνατος... |Άγιος Γέροντας Παϊσιος

      [Ξεκάθαρες κουβέντες...]

   "Δεν υπάρχει θάνατος! 

Μια μέρα κατέβηκα στον Γέροντα για να τον ενημερώσω για τον αδερφό ενός γνωστού μας!

Είπα λοιπόν στον Γέροντα: 

  - Γέροντα, στεναχωριούνται οι δικοί του ότι θα πεθάνει, διότι οι γιατροί τούς δήλωσαν ότι δεν υπάρχει πλέον καμία ελπίδα ζωής.

 Πρέπει να εύχονται στο Θεό? 

    Κι ο Γέροντας:

  - Πρώτα -πρώτα, να τους πεις ότι δεν πρέπει να στεναχωριούνται, διότι δεν υπάρχει Θάνατος. 

Μόνο μετάβαση γίνεται, μετακίνηση δηλαδή από την μία ζωή στην άλλη. 

Βλέπεις κι ο απόστολος Παύλος λέει: 

"ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα ".

Τώρα όσον αφορά στο αν πρέπει να προσεύχονται, πρέπει, και για τον εξής λόγο:

"Όταν για τις αμαρτίες κάποιου παραχωρεί ο Θεός και τον βρίσκει ανίατος ασθένεια, τότε, αν δεν παρακαλούμε Τον Θεό να ενεργήσει η αγάπη Του ότι εκείνη κρίνει σωστό,τότε ο άνθρωπος οδηγείται εκεί που φυσιολογικά τον οδηγεί ή αρρώστια. 

Όταν,όμως, κάποιοι εύχονται γι αυτόν στον Θεό και Τον παρακαλούν να ενεργήσει ότι η αγάπη Του βλέπει πώς είναι το συμφέρον για την ψυχή του, τότε χάριν της δικής μας παρακλήσεως ο Θεός βλέπει ως παντογνώστης που είναι, το πώς θα εξελιχθεί το υπόλοιπο της ζωής του ασθενή, κι αν μεν κρίνει ότι παραμένοντας στη ζωή η ψυχή του θα ωφεληθεί περισσότερο παρατείνει την ζωή, εάν πάλι όχι, τότε εφόσον Εκείνος κρίνει ότι είναι αυτή η καλύτερη στιγμή τον παίρνει!"

[– Κόρη μου, να πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία. Εμείς εδώ επάνω, εκείνη την ώρα είμαστε όλοι κάτω από τον Παντοκράτορα και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε κάποιον δικό μας να έρχεται...

"- Η αγιογραΦία είναι έργο και διακόνημα από το Ιερό Ιβηρίτικο Κελλί Τιμίου Προδρόμου", λέγαμε τότε. 

  (Και ήταν 2 επί 2μιση μέτρα ο τρούλος, 

που του ζητήθηκε να αγιογραΦήσει τότε σ΄εκείνο το Εκκλησάκι.

Και τώρα πλέον μπορούμε να το πούμε, 

χωρίς να κινδυνεύουμε να μας μαλώσει ο Μοναχός 

που την αγιογράΦησε ... 

π.Ευσέβιος λέγεται το αρχοντόπουλο του Θεού.

Και την άλλη εβδομάδα θα γιορτάσουμε 

και θα πανηγυρίσουμε τις 40 μέρες 

που είναι ήδη αγκαλιά με τον Χριστό μας 

και την Παναγιά Μανούλα μας...

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν.- )

    |Δες τώρα, με άλλα μάτια, αυτό το σπάνιο περιστατικό:

Σ’ένα από τα μεγάλα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας συνέβη το εξής περιστατικό.

Η μητέρα μιας κοπέλας, καλή και ευσεβής, έφυγε για την αιώνια Βασιλεία του Θεού... Πράγματι, ήταν μια γνήσια χριστιανή σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής της.

Την Κυριακή, εκτός αν ήταν άρρωστη, πρωί-πρωί ξεκινούσε για την Εκκλησία κι εκεί η καθαρή και φιλόθεη ψυχή της πραγματικά συναντούσε κι ερχόταν σε επικοινωνία με τον Θεό.

Συχνά-πυκνά κοινωνούσε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που της έδινε ζωή και δύναμη. Και η κόρη της καλή κοπέλα ήταν, αλλά μετά τον θάνατο της μητέρας της αραίωσε τον εκκλησιασμό και δεν πήγαινε τακτικά στην Εκκλησία.

Κι αν πήγαινε, πήγαινε προς το τέλος. Και για να δικαιολογηθεί στη συνείδησή της, που την έτυπτε, προφασιζόταν ότι είχε πολλές δουλειές, την φροντίδα των ζώων και δεν την έφθανε ο χρόνος.

Οι συνηθισμένες προφάσεις, ενώ, όταν θέλει ο άνθρωπος, βρίσκει λύσεις για όλα. Έτσι συνεχιζόταν αυτή η κατάσταση και η ψυχή της όσο πήγαινε και πάγωνε, όπως ένα κάρβουνο, όταν το βγάλεις έξω από την φωτιά σβήνει και παγώνει! Ένα βράδυ όμως, κατ’ ευδοκίαν Θεού, έγινε η άνωθεν παρέμβαση.

Δηλαδή της εμφανίστηκε στον ύπνο της η κεκοιμημένη μητέρα της μέσα σε άπλετο φως και της είπε στοργικά τα εξής αξιοπρόσεκτα λόγια: – Κόρη μου, να πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία.

Εμείς εδώ επάνω, εκείνη την ώρα είμαστε όλοι κάτω από τον Παντοκράτορα και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε κάποιον δικό μας να έρχεται στην Εκκλησία να δοξολογεί τον Θεό! Και πρόσθεσε: – Να πηγαίνεις παιδί μου πρωί, ν’ ακούς τα ωραία λόγια του Όρθρου και όχι στην τρίτη καμπάνα. Αυτό το θεόσταλτο όνειρο συγκλόνισε την κόρη.

Από τότε κάθε Κυριακή πρωί-πρωί πηγαίνει πρόθυμα στην Εκκλησία.

Έχει πια την βεβαιότητα ότι θα παίρνει κι εκείνη την ευλογία του Παντοκράτορα, αλλά και την ευχή της μανούλας της. Αυτό βέβαια ισχύει για όλους.

Ας το σκεφθούμε…

Πηγή: «ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Ουράνια μηνύματα. Θαυμαστά γεγονότα» ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΝΑΣΤΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ, ΔΩΡΙΔΑ 2009

|Από τους "Ρωμιούς της Πόλης"

   (η πρώτη δημοσίευση κάπου μέσα στο 2023).

☆ Αν... |Άγιε μας Εφραίμ... Σαν να μας παρακολουθείς ή μας Φαίνεται;

   ( Η μόνη μας αντίρρηση στα λόγια σου, αγαπημένε μας Άγιε, είναι πως θάνατος δεν υπάρχει ... 

Γιατί ...

... Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας...

Το ζήσαμε, το ζούμε και δεν γίνεται πλέον να μην το κηρύττουμε.

Το πότε θα επιστρέψουμε βέβαια, είναι ένα θέμα...)

"Αν ο θάνατος του αδελφού σου δε σε συνέτισε, κανείς δέν μπορεί νά σε ωφελήσει... 

Αν δέ μετανοήσεις, βλέποντας ένα νεκρό, πότε λοιπόν θά επιστρέψεις; 

Αν δέ νιώσεις κατάνυξη μ' αυτά πού έχουν ειπωθεί, τότε ποτέ δέ θά απομακρυνθείς από τήν αμαρτία". 

Άγιος Εφραίμ ο Σύρος 

(Τόμος Στ' σελ, 118)

   |κλέψαμε από τη φίλη και συμπατριώτισσα, Mary Zafeiri 

🌹 "Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω και ἐγένετο· εἴη το ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον. Παντελή μας πολυαγαπημένε... Ο Χριστός Ανέστη! |Ίσως αυτός ο λόγος ενός τόσο πονεμένου Πατέρα, θα μπορούσε - και θα΄πρεπε - να αποτελέσει ένα από τα πρώτα μαθήματα στις τάξεις των παιδιών μας στη σχολική χρόνια που ανοίγεται μπροστά μας...

                          

             |Τα μαθήματα που ενίοτε παίρνουμε 

από τις Οικογένειες 

της Μαρίας, 

του Σταύρου, 

του Κυπριανού,

του Βασίλη

του Ευάγγελου

και πολλών ακόμα

συμ-πληρώνονται σήμερα 

κι απ΄αυτό 

της Οικογένειας του Παντελή...

       Και πρέπει ο καθένας μας 

να μάθει επιτέλους κάτι απ΄αυτά!

Γιατί κάποια στιγμή στη ζωή μας 

ίσως να επιτρέψει ο καλός Θεός 

να κληθούμε και μεις 

να διαχειριστούμε τέτοιες καταστάσεις...|

     

      ❈ Όσοι παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία της 

για τον εποχικό πυροσβέστη † Παντελή Διαμαντάκη 

που έχασε την ζωή του στην πυρκαγιά της Κρύας Βρύσης την Τετάρτη 29 Ιουλίου, 

συγκλονίστηκαν από τον αποχαιρετιστήριο λόγο 

που εκφώνησε ο πατέρας του, 

Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης.

Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά, 

την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026, 

ο π.Εμμανουήλ, 

μπροστά στο ντυμένο με την Ελληνική Σημαία φέρετρο 

του 25χρονου γιού του 

είπε τα εξής: 

"Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.

    Παντελή μας πολυαγαπημένε...

    Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων 

έχει επίκεντρο εσένα. 

Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. 

Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησίας μας 

να συμπροσευχηθεί για σένα. 

Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές 

σε μια μυριόστομη συγχορδία 

και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλωσύνης του Θεού.

Νομίζω όμως, 

πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα 

που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα.

 

Τα γνωρίζεις! 

Τα βλέπεις! 

Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή 

που ήδη από χτές γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.

        Εμείς, η οικογένεια σου ζούμε τις πιο οδυνηρές, 

τις πιο τραγικές στιγμές της επίγειας ζωή μας 

αφού εσύ, ένα ακριβό και πολυαγαπημένο μέλος της 

δεν βρίσκεται ανάμεσα μας, 

έτσι όπως σε είχαμε συνηθίσει.

       Η θυσία σου στο βωμό του καθήκοντος για τον πλησίον, 

νομίζω ότι έγινε αιτία της κάθαρσης, 

της όποιας κηλίδας υπήρχε στην ψυχή

 σου. 

Και με ψυχή αστραφτερή και χιτώνα αμόλυντο, 

έσπευσες με τη συνοδεία του φύλακα αγγέλου σου 

για τα Ουράνια δώματα.

      Τώρα, απολαμβάνεις και γεύεσαι 

όλα όσα άκουσες και έμαθες από την Εκκλησία 

την οποία από μικρό παιδί με πολλή αγάπη, 

πρόθυμα υπηρέτησες. 

Όλα λοιπόν ήταν αλήθεια!  

Πάσα η αλήθεια!

      Στο εξής θα συναντιόμαστε στην προσευχή, 

στην Ιερή Πρόθεση, 

στη Θεία Λειτουργία. 

Παντού πια θα ήμαστε μαζί. 

Αχώριστοι. 

Θα προσευχόμαστε για σένα 

και εσύ θα λάβεις την άδεια 

να προστατεύεις τα αδέρφια σου.

      Σας ευχαριστούμε όλους που είσαστε κοντά μας 

σ’ αυτές τις δραματικές και οριακές για τον άνθρωπο στιγμές. 

Νοιώθουμε δέσμιοι της αγάπης σας. 

Σας παρακαλούμε μέσα από την καρδιά μας 

όταν προσεύχεστε, να μνημονεύετε, 

μαζί με ονόματα των αγαπημένων σας, 

και τον Παντελή μας. 

Αυτό θα είναι το ακριβότερο και πολυτιμότερο δώρο 

που θα κάνετε και σε εκείνον και σ’ εμάς.

     «Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται, 

Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επι μνήματος».

Με αυτή τη βεβαιότητα,  πολυαγαπημένο μας παιδί, 

σε αποχαιρετούμε προσωρινά. 

Θα ξανασυναντηθούμε στον Ουρανό. 

Θα ξανασμίξουμε όλοι μαζί. 

Αυτός ήταν πάντοτε ο στόχος μας, 

αυτός είναι ο προορισμός μας.

    Επίτρεψε μου, ως πατέρας, 

να σου δώσω την τελευταία συμβουλή. 

Κάνε και εκεί από τον Ουρανό, 

όπως έκανες και στη γή,  

με φιλότιμο και υπευθυνότητα το έργο που θα σου ανατεθεί. 

Ως πυροσβέστης, 

να σβήνεις στους ανθρώπους τις πύρινες φλόγες της αμαρτίας, 

ως τερματοφύλακας 

να διαφυλάττεις τους νέους και τα παιδιά 

από τα ύπουλα δίκτυα του Διαβόλου 

και ως καταδρομέας του Θεού, λοκατζής, 

να προστατεύεις την πατρίδα μας 

και τον κόσμο ολόκληρο από κάθε εισβολή του κακού.

Παντελή μας αγαπημένε, ο Χριστός Ανέστη!

Ζήσε μέσα στο ανέσπερο Φως της Αναστάσεως.

Στον ολόφωτο χώρο 

που από τη γέννηση και τη βάπτιση σου 

προορίστηκε για σένα.

Zήσε σε μια διαρκή Λαμπρή!

Το αξίζεις, 

και δίκαια σου αποδόθηκε 

από τη Δικαιοσύνη του Τρισαγίου μας Θεού.

Χριστός Ανέστη, Παντελή μας!

Καλό Παράδεισο!

Αθάνατος"!

πηγή

|μας το έστειλαν πολλοί δικοί μας άνθρωποι.

Πρώτος απ΄όλους ο μικρός Σπυράκος,

μαζί με το εξής προλογικό σημείωμα:

"Ο αποχαιρετιστήριος λόγος του πατέρα - ιερέα 

είναι τόσο φοβερός, 

τόσο βαθιά βιωματικός, 

τόσο συγκλονιστικός... 

Αξίζει να το διαβάσει κάποιος ξανά και ξανά!"

☆ Γιατί, Άγιε Γέροντα, επιτρέπει ο Θεός να πεθαίνουν τόσοι νέοι άνθρωποι;

 

    | Από μια οικογένεια

που εδώ και λίγες μέρες 

έχει τον Παναγιώτη Ραφαήλ της, 

πρεσβευτή της στον Παράδεισο, 

δίπλα στον Χριστό μας...

   ~ Στην ερώτηση λοιπόν

«γιατί ο Θεός επιτρέπει να πεθαίνουν τόσοι νέοι άνθρωποι;»

 ...Ο Άγιος Παΐσιος απαντά 

πως ο Θεός παίρνει τον κάθε άνθρωπο 

«στην καλύτερη στιγμή της ζωής του», 

«για να σώσει την ψυχή του».

«Εάν δει ότι κάποιος θα γίνει καλύτερος, 

τον αφήνει να ζήσει. 

Εάν δει όμως ότι θα γίνει χειρότερος, 

τον παίρνει για να τον σώσει. 

Μερικούς πάλι, που έχουν αμαρτωλή ζωή, 

αλλά έχουν τη διάθεση να κάνουν το καλό, 

τους παίρνει κοντά Του, 

πριν προλάβουν να το κάνουν, 

επειδή ξέρει ότι θα έκαναν το καλό 

μόλις τους δινόταν η ευκαιρία. 

Είναι δηλαδή σαν να τους λέει: 

“Μην κουράζεσθε• 

αρκεί η καλή διάθεση που έχετε”.

Άλλον, επειδή είναι πολύ καλός, 

τον διαλέγει και τον παίρνει κοντά Του, 

γιατί ο παράδεισος χρειάζεται μπουμπούκια. 

Φυσικά, 

οι γονείς και οι συγγενείς 

είναι λίγο δύσκολο να το καταλάβουν αυτό.

 

Βλέπεις, 

πεθαίνει ένα παιδάκι, 

το παίρνει αγγελούδι ο Χριστός 

και κλαίνε και οδύρονται οι γονείς, 

ενώ έπρεπε να χαίρονται. 

Γιατί πού ξέρουν τι θα γινόταν, 

αν μεγάλωνε;»

Πρέπει έτσι να χαίρονται οι γονείς. 

Άλλωστε «από εκείνη τη στιγμή 

έχουν έναν πρεσβευτή στον Παράδεισο. 

Όταν πεθάνουν, 

θα ’ρθουν τα παιδιά τους 

με τα εξαπτέρυγα στην πόρτα του Παραδείσου 

να υποδεχθούν την ψυχή τους. 

Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό!

«Στα παιδάκια πάλι που ταλαιπωρήθηκαν εδώ 

από αρρώστιες ή από κάποια αναπηρία, 

ο Χριστός θα πει:

“Ελάτε στον Παράδεισο 

και διαλέξτε το καλύτερο μέρος”. 

Και τότε εκείνα θα Του πουν: 

“Ωραία είναι εδώ, Χριστέ μας, 

αλλά θέλουμε και τη μανούλα μας κοντά μας”. 

Και ο Χριστός θα τα ακούσει 

και θα σώσει με κάποιον τρόπο και την μητέρα»...

   |αν δεν σου φτάνουν και θες περισσότερα, άκουσέ τα σε ηχητική μορΦή, πατώντας πάνω στην σύνθεση της αρχής με την φωτογραΦία του Αγίου Παπππού μας...

 

☆ "Εἴμαστε σφηνωμένοι στο σῶμα τοῦ Χριστοῦ και ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ "οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου"... Το πολύ πολύ να ποῦμε ὅτι πέθανε ὁ πατέρας μου ἢ ἡ μητέρα μου. Να το πῶ μιά, πέντε, δέκα ἡμέρες...

 

   ...Ἂν πιστεύω εἰς τὸν Θεὸν 

καὶ ἂν ἀγαποῦσα τὸν πατέρα μου 

καὶ τὴν μητέρα μου, 

θὰ κάνω προσευχή γιὰ τὸν θάνατό τους 

καὶ θὰ τοὺς ἐναποθέσω 

στὸ αἰώνιο μνημόσυνο τῆς Ἐκκλησίας, 

στὶς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, 

στις μνῆμες τῶν ἁγίων, 

στὶς μεσιτεῖες τοῦ Τιμίου Προδρόμου 

καὶ στὶς ἐκτενεῖς ἀναβάσεις 

τῶν χειρῶν τοῦ μεγάλου ἀρχιερέως, 

τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, 

ὁ ὁποῖος ἡμέρας καὶ νυκτὸς προσφέρει 

γιὰ τὴν μητέρα μου, 

γιὰ τὸν πατέρα μου 

καὶ γιὰ ὁποιονδήποτε ἀναίμακτη θυσία 

στὸ οὐράνιο θυσιαστήριο...

     (άγιος) Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

                             ☆   ☆   ☆

"We are firmly joined to the Body of Christ, and the Kingdom of God 'is not of this world.'

At most, we may say, "My father has died," or "My mother has died." We may say this for one day, five days, or ten days. 

But if I truly believe in God, and if I truly loved my father and my mother, then I will pray for their repose and entrust them to the Church's eternal remembrance: 

to the intercessions of the Most Holy Theotokos, to the commemorations of the saints, to the mediation of the Holy Forerunner, and to the ceaseless uplifted hands of the Great High Priest, Jesus Christ, who day and night offers the unbloody sacrifice at the heavenly altar for my mother, for my father, and for every departed soul.

    |Elder Aimilianos of Simonopetra

πηγή

☆ Διάλεξε: Θάνατο ή Ζωή; Και τελικά ... Ανάσταση;

 

☆ Ποιος είναι έτοιμος; Ποιος νομίζει ότι είναι σε θέση απόψε να κριθή; Δεν νομίζω να έχη κανείς να μου επιδείξη, να μου πη. "Κύριε εγώ έχω 20 χρόνια μπροστά μου. Δεν ξέρω τι του λέει ο διάβολος στο κεφάλι. Ο Χριστός τι του λέει. Τον ρώτησες τον Χριστό; |Φεύγουμε σου λέω, φεύγουμε...

 

Ποιος είναι έτοιμος;

Ποιος νομίζει ότι είναι εις θέση απόψε να κριθή;

 Δεν νομίζω να μπορή κανένας να μου παρουσιάσει συμ­βόλαιο από τον Χριστόν 

ότι αυτός έχει περιθώριο να μετανοήση, 

ότι έχει περιθώριο να ζήση 

και να τακτοποίη­ση τα θέματά του, 

εφόσον αναβάλει σήμερον και δεν ενδιαφέρεται. 

Δεν νομίζω να έχη κανείς να μου επιδείξη, 

να μου πη. 

"Κύριε εγώ έχω 20 χρόνια μπροστά μου". 

Δεν ξέρω τι του λέει ο διάβολος στο κεφάλι. 

Ο Χριστός τι του λέει. 

Τον ρώτησες τον Χριστό; 

Ο Χριστός δεν υπόσχεται ζωή εδώ, 

εκεί υπόσχεται. 

Υπάρχει ψευδαίσθηση σε πολλούς ανθρώπους ότι έχουν καιρόν. 

Αυτό είναι ένα μεγάλο τέχνασμα του σατανά, 

του εμπείρου αυτού προ­σώπου των 8.000 ετών 

ο οποίος γνωρίζει να κλέβη το παρόν 

και να υπόσχεται το μέλλον. 

Να κλέβη το σήμε­ρον 

και να υπόσχεται την αύριον, 

και όταν η αύριον γίνη σήμερον, 

να του την κλέβη και αυτήν 

και να του υπόσχεται την παρακάτω...

∽ Δημητρίου Παναγοπούλου †

|από τον Γιάννη Τσιτλακίδη

 *  ΥΓ (σκεπτόμενος φωναχτά...):

    Δεν βλέπεις άνθρωπε του Θεού 

πως κάθε μέρα, 

κάθε στιγμή, 

φεύγουν άνθρωποι,

"στον άλλο κόσμο τον επάνω",

μετά από σύντομες 

ή λιγότερο σύντομες περιπέτειες της υγείας τους,

και άλλοι εντελώς απροετοίμαστοι, 

ξαφνικά και αναπάντεχα;

Πόσο επιπόλαιοι είμαστε 

όταν θεωρούμε εαυτούς σίγουροι 

πως εμείς δεν θα περάσουμε μια απ΄αυτές τις περιπέτειες

κάποια στιγμή στη ζωή μας;

Τι σόι "συμβόλαιο" έχουμε υπογράψει, 

που μας εξασφαλίζει,

μου λες;

Μπορείς να μου το δείξεις;

   ~ ΥΓ του ΥΓ:

Φεύγουμε σου λέω, φεύγουμε. 

Πρόλαβε εαυτούλη μου να φτιάξεις τα σπασμένα με όλους όσους έχεις συγκρουστεί στο παρελθόν, το εγγύς και το μακράν.

Συνέχισε να ζεις,

να εργάζεσαι,

να παλεύεις με ό, τι αγαπάς,

να παίζεις σαν μικρό παιδί.

Χαμογέλα σε όλους, δικούς και ξένους.

Κι ας σε περάσουν για χαζοχαρούμενο, 

πρώτη φορά θα΄ναι;

Και ξεκίνα να προετοιμάζεσαι. 

Χρόνο δεν έχεις.

Άσ΄τον τον άλλον να λέει.

Το πετραχήλι είναι εκεί και σε περιμένει.

Δες την αναπαράσταση στην αρχή της ανάρτησης.

Ξανά.

  ~ σ.Β.Γ (εμφανώς επηρεασμένος από τον μπάρμπα μας...)

|πρώτη δημοσίευση: 14/6/2023

   ☆ κι άμα θες κι άλλη μια σχετική ανάρτηση, ζούλα στην καρτούλα από κάτω...