[– Κόρη μου, να πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία. Εμείς εδώ επάνω, εκείνη την ώρα είμαστε όλοι κάτω από τον Παντοκράτορα και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε κάποιον δικό μας να έρχεται...

"- Η αγιογραΦία είναι έργο και διακόνημα από το Ιερό Ιβηρίτικο Κελλί Τιμίου Προδρόμου", λέγαμε τότε. 

  (Και ήταν 2 επί 2μιση μέτρα ο τρούλος, 

που του ζητήθηκε να αγιογραΦήσει τότε σ΄εκείνο το Εκκλησάκι.

Και τώρα πλέον μπορούμε να το πούμε, 

χωρίς να κινδυνεύουμε να μας μαλώσει ο Μοναχός 

που την αγιογράΦησε ... 

π.Ευσέβιος λέγεται το αρχοντόπουλο του Θεού.

Και την άλλη εβδομάδα θα γιορτάσουμε 

και θα πανηγυρίσουμε τις 40 μέρες 

που είναι ήδη αγκαλιά με τον Χριστό μας 

και την Παναγιά Μανούλα μας...

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν.- )

    |Δες τώρα, με άλλα μάτια, αυτό το σπάνιο περιστατικό:

Σ’ένα από τα μεγάλα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας συνέβη το εξής περιστατικό.

Η μητέρα μιας κοπέλας, καλή και ευσεβής, έφυγε για την αιώνια Βασιλεία του Θεού... Πράγματι, ήταν μια γνήσια χριστιανή σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής της.

Την Κυριακή, εκτός αν ήταν άρρωστη, πρωί-πρωί ξεκινούσε για την Εκκλησία κι εκεί η καθαρή και φιλόθεη ψυχή της πραγματικά συναντούσε κι ερχόταν σε επικοινωνία με τον Θεό.

Συχνά-πυκνά κοινωνούσε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που της έδινε ζωή και δύναμη. Και η κόρη της καλή κοπέλα ήταν, αλλά μετά τον θάνατο της μητέρας της αραίωσε τον εκκλησιασμό και δεν πήγαινε τακτικά στην Εκκλησία.

Κι αν πήγαινε, πήγαινε προς το τέλος. Και για να δικαιολογηθεί στη συνείδησή της, που την έτυπτε, προφασιζόταν ότι είχε πολλές δουλειές, την φροντίδα των ζώων και δεν την έφθανε ο χρόνος.

Οι συνηθισμένες προφάσεις, ενώ, όταν θέλει ο άνθρωπος, βρίσκει λύσεις για όλα. Έτσι συνεχιζόταν αυτή η κατάσταση και η ψυχή της όσο πήγαινε και πάγωνε, όπως ένα κάρβουνο, όταν το βγάλεις έξω από την φωτιά σβήνει και παγώνει! Ένα βράδυ όμως, κατ’ ευδοκίαν Θεού, έγινε η άνωθεν παρέμβαση.

Δηλαδή της εμφανίστηκε στον ύπνο της η κεκοιμημένη μητέρα της μέσα σε άπλετο φως και της είπε στοργικά τα εξής αξιοπρόσεκτα λόγια: – Κόρη μου, να πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία.

Εμείς εδώ επάνω, εκείνη την ώρα είμαστε όλοι κάτω από τον Παντοκράτορα και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε κάποιον δικό μας να έρχεται στην Εκκλησία να δοξολογεί τον Θεό! Και πρόσθεσε: – Να πηγαίνεις παιδί μου πρωί, ν’ ακούς τα ωραία λόγια του Όρθρου και όχι στην τρίτη καμπάνα. Αυτό το θεόσταλτο όνειρο συγκλόνισε την κόρη.

Από τότε κάθε Κυριακή πρωί-πρωί πηγαίνει πρόθυμα στην Εκκλησία.

Έχει πια την βεβαιότητα ότι θα παίρνει κι εκείνη την ευλογία του Παντοκράτορα, αλλά και την ευχή της μανούλας της. Αυτό βέβαια ισχύει για όλους.

Ας το σκεφθούμε…

Πηγή: «ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Ουράνια μηνύματα. Θαυμαστά γεγονότα» ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΝΑΣΤΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ, ΔΩΡΙΔΑ 2009

|Από τους "Ρωμιούς της Πόλης"

   (η πρώτη δημοσίευση κάπου μέσα στο 2023).

✔ ἑνός ἐστί χρεία... |Ο 6αποδώς (μάς) δουλεύει 365 μέρες, χωρίς άδειες και αργίες...

      

    ...Και τους εμΦανώς καλύτερούς μας 

τους χτυπάει απροκάλυπτα σαν τον Ιώβ...

 (αλλά θα τα φάει και πάλι τα μούτρα του...)

   ... Πόσω μάλλον όταν μπαίνουμε 

με φιλότιμο στη διαδικασία

να ειρηνεύσουμε (τσατάλια τα νεύρα μας...),

να πούμε τις συγγνώμες μας (πόσο δύσκολα βγαίνουνε...),

τα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μας (τί ἄνταποδώσωμεν...),

να αλλάξουμε (επιτέλους...),

να πατήσουμε κάτω το ΕΓΩ μας (πριν μας καταπιεί...)

και να μετα-νοήσουμε (πριν είν΄αργά)...

Μπορούμε λοιπόν, να μην του δίνουμε σημασία 

και να μην πιανόμαστε από την οποιαδήποτε αφορμή 

μας σπέρνει;

Να γίνουμε όλοι Μαρίες...

Πλιζ...

 Τρόποι υπάρχουν! (Λεφτά όχι...)

  Άσε (παλιο)εαυτέ μου τις δικαιολογίες και ψάξου.-

      Γιατί ακόμα και συ συμΦωνείς πως...

   ΥΓ:

Αγαπάμε Μαρίες!

"Εξ απανέκαθεν"...

        {όλα αυτά τα λέμε και τα (ξανα μανα)λέμε!

      Για μας, 1α απ΄όλους.

    Κι όχι ψιθυριστά.

  "πίστει κράζοντας..."  (σου θυμίζει κάτι;) 

Μήπως δεήσουμε και τ΄ακούσουμε εμείς πρώτοι απ΄όλους...}

   Ωστόσο, 

η μεγαλύτερη απορία της ζωής μας 

παραμένει από πάντα να εμπεριέχεται

μέσα σ΄αυτές τις 9 λεξούλες...

  Τί ἄνταποδώσωμέν τῷ Κυρίω 

περὶ πάντων ὥν ἄνταπέδωκέν ἡμῖν; 

     Έχει κανείς μας τα κότσια να απαντήσει;

   [επειδή κάποιοι με ρωτάνε τι σκέΦτομαι...

Να, κάτι τέτοια ασυνάρτητα...]

               |σ.Β.Γ. 

✨ "Πως θα πάμε από το παράπονο προς το Δόξα Σοι ο Θεός... |ΑΡΧΙΜ. ΕΦΡΑΙΜ ΠΑΝΑΟΥΣΗΣ

  

✔ Επειδή τις τελευταίες μέρες έχουνε γίνει πάρα πολλά και όλα (θεό)τρελα...

 

Κι επειδή ο εγκεΦαλάκος μας δεν μπορεί πάντα να τα αξιολογήσει σωστά και Ορθόδοξα...

 

Κι επειδή ο παλιάνθρωπος μέσα μας παίζει ping pong με τις δικαιολογίες και τα ελαΦρυντικά από τη μιά και τα παράπονα και τους γογγυσμούς από την άλλη...

 

Κι επειδή σε αυτόν τον αγώνα ποτέ κανείς δεν κερδίζει, αφού το "ματς" δεν λήγει ποτέ και κάπου στη μέση και οι 2 "ομάδες" πιάνονται στα χέρια και παίζουν ένα τρικούβερτο βρωμόξυλο...

 

Σήμερα το πρωί λοιπόν, ξυπνώντας μέσα από μια τέτοια σύγχυση, έρχομαι στα ίσα μου ακούγοντας έναν απολαυστικό παπα Εφραίμ Παναούση να τα ξεπετάει όλα αυτά με συνοπτικές διαδικασίες και να μας πετάει προς το "Δόξα Σοι ο Θεός" του Αγίου παπα Τύχωνα...

 

(Για "αντιβίωση" μου Φαίνεται πως θα την χρησιμοποιώ αυτήν την ομιλία. Κάθε 2-3 μήνες που πάω να ρετάρω ξανά, θα την βάζω και πάλι...)

 

Εσύ σκέΦτεσαι τπτ καλύτερο;

 

 

 

   |η πρώτη ανάρτηση της ομιλίας είχε γίνει τότε που την εκΦώνησε ο παπα Εφραίμ μας στη Μύκονο, τέτοιες μέρες πέρυσι δηλαδή. Εξ΄ου και ο χωρίς πολυλογίες πρόλογος, που ακολουθεί...

         

              ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

 Λοιπόν, και σήμερα σου΄χουμε φυλάξει κάτι καλό!

Πάρε το καφεδάκι σου δίπλα 

και ξεκίνα ν΄ακούς τον παπα Εφραίμ τον Παναούση

να σου λέει πως θα πας 

από το παράπονο προς το Δόξα Σοι ο Θεός...

Απλά υπέροχο...

Καλημέρα του Θεού!

✔ Όστις θέλει...

 

|Μη διστάζεις. Σχολίασε...

☆ «To Notification που δεν πρέπει να αγνοήσουμε ποτέ…» |Λίγα λόγια εναλλακτικά, σχετικά με τη σημερινή ευαγγελική παραβολή...

     ...Το δράμα του σύγχρονου ανθρώπου, δεν είναι ότι ο Θεός τον τιμωρεί, μα ότι ο άνθρωπος αυτο-τιμωρείται, επιλέγοντας να πεθάνει από πνευματική και υπαρξιακή ασιτία, έξω ακριβώς από την πόρτα ενός «Οικοδεσπότη» που τον παρακαλάει θερμά να τον ταΐσει… Ζωή…

     |γράΦει ο new entry "συν αυτώ", Κωστής Παπαναστασίου

   Αθήνα, Κυριακή μεσημέρι, Δεκέμβριος 2025…

Η πόλη, δονείται (όπως πάντα) από έναν υπόκωφο θόρυβο, που δεν είναι άλλος, από τον ήχο εκατομμυρίων αντίχειρων που σκρολάρουν ταυτόχρονα…

Ξαφνικά, στα κινητά  μας, εμφανίζεται μια ειδοποίηση και δεν είναι ούτε από το instagram, ούτε από το efood, ούτε από το viber... 

Πρόκειται, για ένα απλό,ξεκάθαρο προσωπικό μήνυμα, από έναν… μυστηριώδη "Οικοδεσπότη":

«Το Τραπέζι είναι έτοιμο και όλα στην εν τέλεια. Η «Όντως Ζωή» ξεκινάει ΤΩΡΑ,έλα έτσι  όπως είσαι, σε περιμένω να ΕΝΩΘΟΥΜΕ...»

Είναι μια πρόσκληση…

Όχι σε μια ταβέρνα στα Βλάχικα ή στη Χασιά, αλλά στο  «μεγάλο Δείπνο» της υπαρξιακής πληρότητας, εκεί, στην πραγματική βασιλεία των ουρανών…

Και τι κάνουμε εμείς; 

Μα βέβαια…

Αυτό, που ξέρουμε καλύτερα…

Εφευρίσκουμε δικαιολογίες να μην  παρευρεθούμε…

«Ωραία ιδέα», σκέφτεται κάποιος , 

«αλλά πού να τρέχω τώρα; 

Μόλις αγόρασα "αγρόν" (δηλαδή έκλεισα μεγάλο deal / πήρα καινούργιο αυτοκίνητο / αγόρασα οικόπεδο στο ελληνικό) και πρέπει να πάω να το δω, να το τακτοποιήσω…

Έχω επενδύσει την ύπαρξή μου σε ύλη και δεν έχω χρόνο για πνεύμα.

Ίσως, μιαν άλλην φορά…»

Κάποιος άλλος αναλογίζεται: 

«Δείπνο; Τώρα; 

Α δε γίνεται με τίποτε, αγόρασα πέντε ζευγάρια βόδια (δηλαδή τρέχω 5 project ταυτόχρονα στην εταιρεία, κάνω υπερωρίες, χτίζω καριέρα). 

Πρέπει να τα τελειοποιήσω, γιατί η αξία μου είναι η παραγωγικότητά μου. 

Αγαπητέ  «Οικοδεσπότη» αν κάνω διάλειμμα για να φάω μαζί Σου, θα καταρρεύσουν όλα!»

Και είναι και ένας τρίτος, που βλέπει ειδοποίηση,ενώ τσακώνεται (πάλι) με τη σχέση του σε ένα brunch στο Παγκράτι, ή ενώ είναι χαμένος στο Tinder ψάχνοντας το τέλειο ταίρι. 

«Γυναίκα παντρεύτηκα (δηλαδή έχω μπλέξει συναισθηματικά, η σχέση μου είναι ο «θεός» μου και τα προσωπικά  δράματα μου, μου ρουφούν την ύπαρξη όλη μέρα). 

Όπως καταλαβαίνεις «Οικοδεσπότη» δε μπορώ να έρθω με τίποτε!

Ο «Οικοδεσπότης», λοιπόν, με όλα τα παραπάνω οργίζεται... 

Όχι με την ανθρώπινη μορφή του εγωισμού, αλλά με την οργή της Αγάπης του,  που απορρίπτεται!

Τότε είναι που, το μήνυμά του αλλάζει παραλήπτες… 

Φεύγει από τα λαμπερά iPhone των «βολεμένων αρχόντων και σημαινόντων» και πηγαίνει στα  κοινά Android των «αόρατων πουθενάδων».

Εμφανίζεται, στο κινητό του ντελιβερά που τρέχει στη βροχή, της μοναχικής γιαγιάς στην Κυψέλη,του ταλαίπωρου μετανάστη στην πλατεία Βικτωρία και στου καταθλιπτικού έφηβου, που νιώθει ότι δεν ανήκει πουθενά…

Σε όλους δηλαδή, τους «φτωχούς, αναπήρους, τυφλούς και χωλούς» της εποχής μας, που ξέρουν ότι δεν έχουν "αγρούς" και "βόδια" αλλά έχουν κάτι απείρως πολυτιμότερο! 

Οντολογική πείνα και συνειδητοποιημένη ανεπάρκεια…

Το δράμα του σύγχρονου ανθρώπου, δεν είναι ότι ο Θεός τον τιμωρεί, μα ότι ο άνθρωπος αυτο-τιμωρείται, επιλέγοντας να πεθάνει από πνευματική και υπαρξιακή  ασιτία, έξω  ακριβώς από την πόρτα ενός «Οικοδεσπότη»  που τον  παρακαλάει θερμά  να τον ταΐσει… Ζωή…

Η ειδοποίησή του αγαπητοί μου, είναι ακόμα στην οθόνη  μας…

Ας αποφασίσουμε να της δώσουμε, την αξία που της πρέπει…

✔ Θέλει πολλή προσοχή, ὅταν πᾶς να βοηθήσεις κάποιον που ἔμαθε να δικαιολογεῖται...

 

Ἔχω παρατηρήσει ὅτι σήμερα μικροί-μεγάλοι ὅλα τὰ δικαιολογοῦν μὲ ἕναν λογισμὸ σατανικό. 

Ὅλα ὃ διάβολος τοὺς τὰ ἑρμηνεύει μὲ τὸν δικό του τρόπο, καὶ ἔτσι βρίσκονται ἔξω ἄπό τὴν πραγματικότητα. 

Ἢ δικαιολογία εἶναι σατανικὴ ἑρμηνεία. 

- Καὶ πῶς γίνεται, Γέροντα, μερικοὶ σὲ κάθε λόγο νὰ βρίσκουν ἀντίλογο;... 

- Ὦ, εἶναι φοβερὸ νὰ συζητᾶς μὲ ἕναν ἄνθρωπο ποῦ συνήθισε νὰ δικαιολογῆται! 

Εἶναι σὰν νὰ μιλᾶς μὲ ἕναν δαιμονισμένο! 

Ὅσοι δικαιολογοῦνται – ὃ Θεὸς νὰ μὲ συγχώρεση – ἔχουν γέροντα τὸν διάβολο. 

Εἶναι βασανισμένοι ἄνθρωποι. 

Δὲν ἔχουν μέσα τους εἰρήνη. 

Τὸ ἔχουν κάνει ἐπιστήμη αὐτό. 

Δηλαδή, ὅπως ἕνας κλέφτης δὲν κοιμᾶται ὅλη νύχτα καὶ σκέφτεται πῶς θὰ τὰ καταφέρη γιὰ νὰ κλέψη, ἔτσι καὶ αὐτοὶ συνέχεια σκέφτονται πῶς νὰ δικαιολογήσουν τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο σφάλμα τους. 

Ἤ, ὅπως κάποιος σκέφτεται πῶς νὰ βρῇ εὐκαιρία νὰ κάνη ἕνα καλὸ ἢ πῶς νὰ ταπεινωθη, αὐτοὶ ἀντίθετα σκέφτονται πῶς νὰ δικαιολογήσουν τὰ ἀδικαιολόγητα. 

Δικηγόροι γίνονται! 

Δὲν μπορεῖς νὰ τὰ βγάλης πέρα μαζί τους. 

Εἶναι σὰν νὰ μιλᾶς μὲ τὸν ἴδιο τόν διάβολο. 

Τί ἔχω πάθει μὲ κάποιον! 

Ἔνώ τοῦ λέω: 

ἐκεῖνο ποῦ κάνεις εἶναι στραβό, 

τὸ ἄλλο πρέπει νὰ τὸ προσέξης, 

δὲν πᾶς καλά, 

πρέπει νὰ κάνης αὐτὸ κι αὐτό... 

Κι ἐκεῖνος γιὰ τὸ καθετὶ βρίσκει δικαιολογίες, 

στὸ τέλος μου λέει: 

Δὲν μοῦ εἶπες τί νὰ κάνω!... 

Βρὲ χρυσέ μου ἄνθρωπε, 

τόσες ὧρες τί λέμε; 

Λέμε τὰ σφάλματα σου, 

ὅτι δὲν πᾶς καλά, 

κι ἐσὺ συνέχεια δικαιολογεῖσαι. 

Τρεῖς ὧρες τώρα μὲ ἔσκασες, 

μὲ ἔλειωσες! 

Πῶς δὲν σοῦ εἶπα;... 

Νὰ τοῦ λὲς παραδείγματα, γιὰ νὰ τοῦ δώσης νὰ καταλάβη ὅτι εἶναι σατανικὸς ἐγωισμὸς ἔτσι ὅπως ἀντιμετωπίζει τὰ πράγματα, ὅτι δέχεται δαιμονικὲς ἐπιδράσεις καί, ἂν δὲν ἄλλάξή, χάθηκε, καὶ τελικὰ νὰ λέη: 

Δὲν μοῦ εἶπες τί νὰ κάνω!... 

Νὰ ὕποφέρης γιὰ ἕναν πονεμένο, ἐκεῖνο ἔχει νόημα. 

‘Ἀλλὰ νὰ λειώνης μὲ αὐτόν, νὰ τοῦ λὲς τόσα καὶ τόσα, καὶ τελικὰ νά σου λέη: 

Δὲν μοῦ εἶπες τί νὰ κάνω καὶ νὰ δικαιολογῇ τὰ ἀδικαιολόγητα. 

Ἔτσι ἄπό ἄνθρωπος καταλήγει δαίμονας! 

Φοβερό!... 

Ἂν σκεφτόταν μόνον τὸν κόπο ποῦ κάνεις – ἄσε τὸν πόνο -, γιὰ νὰ τὸν βοηθήσης, λίγο θὰ ἄλλαζε. 

Ἀφοῦ σὲ βλέπει ὅτι ὑποφέρεις, κοπιάζεις, ταλαιπωρεῖσαι, δὲν τὸ λαμβάνει ὕπ’ ὄψιν!... 

- Γέροντα, ὅταν δικαιολογῆται κάποιος γιὰ μιὰ ἀταξία ποῦ ἔκανε καὶ τοῦ λές: 

Αὐτὸ εἶναι δικαιολογία, καὶ συνεχίζη νὰ δικαιολογῆται, γιὰ νὰ ἄποδείξή ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δικαιολογία, εἶναι δυνατὸν νὰ διορθωθῇ;... 

Πῶς νὰ διορθωθῇ; 

Καταλαβαίνει ὅτι εἶναι λάθος, ἄλλα ἄπό ἐγωισμὸ δὲν θέλει νὰ τὸ παραδεχθῇ. 

Εἶναι πολὺ φοβερό... 

Ναί, ἄλλα λέει: 

Δὲν μὲ βοηθᾶς θέλω νὰ μὲ βοηθήσης!... 

Ἔ, πάλι ἀπὸ τὸν ἐγωισμὸ ξεκινάει αὐτό. 

Εἶναι δηλαδὴ σὰν νὰ λέη: 

Ἔγὼ δὲν φταίω, ἐσὺ φταῖς ποῦ δὲν πηγαίνω καλά! 

Ἐκεῖ καταλήγει. 

Ἄφησε τόν... δὲν χρειάζεται νὰ ἄσχοληθή κανεὶς μ’ αὐτόν, γιατί δὲν βοηθιέται. 

Οὔτε φέρει εὐθύνη ὃ Πνευματικὸς ἢ ὃ Γέροντας ἢ ἢ Γερόντισσα γιὰ μιὰ τέτοια ψυχή. 

Εἶναι σατανικὸς ἐγωισμὸς αὐτὸς δὲν εἶναι ἀνθρώπινος. 

Ἀνθρώπινο ἐγωισμὸ ἔχει ἐκεῖνος ποῦ δὲν θὰ ταπεινωθῇ νὰ πῇ εὔλόγησόν, ἄλλα τοὐλάχιστον δὲν θὰ μιλήση, γιὰ νὰ δικαιολογηθῇ. 

Ὅποιος δικαιολογεῖ τὸν ἑαυτό του, ὅταν σφάλλη, μεταβάλλει τὴν καρδιά του σὲ δαιμονικὸ καταφύγιο. 

Ἂν δὲν σύντριψη τὸ ἔγώ του, θὰ συνεχίζη νὰ σφάλλη περισσότερο καὶ θὰ συντρίβεται ἀνώφελα ἀπὸ τὸν ἐγωισμό του. 

Καὶ ὅταν δὲν ξέρη κανεὶς πόσο κακὸ εἶναι ἢ δικαιολογία, ἔχει ἐλαφρυντικά. 

Ἄλλα, ὅταν ξέρη ἢ τοῦ τὸ λένε οἱ ἄλλοι, τότε δὲν ἔχει ἐλαφρυντικά... 

Θέλει πολλὴ προσοχή, ὅταν πᾶς νὰ βοηθήσης κάποιον ποῦ ἔχει μάθει νὰ δικαιολογῆται, γιατί μερικὲς φορὲς γίνεται τὸ ἕξης: 

Ἀφοῦ δικαιολογεῖται, σημαίνει ὅτι ἔχει πολὺ ἐγωισμό, ὁπότε, ὅταν τοῦ πῇς ὅτι αὐτὸ ποῦ ἔκανε δὲν εἶναι σωστό, θὰ πῇ καὶ ἄλλα ψέματα καὶ ἄλλες δικαιολογίες, ὥσπου νά σου ἀπόδειξη κι ἐκεῖνο καὶ τὸ ἄλλο, γιὰ νὰ μὴ θιχτῇ... 

Ἔτσι ὅμως γίνεσαι αἰτία ἐσύ, ποῦ πῆγες νά του ἀπόδειξης ὅτι σφάλλει, νὰ γίνη πιὸ ἐγωιστής, πιὸ ψεύτης. 

Ἄπὸ τὴν στιγμὴ ποῦ θὰ δῇς ὅτι συνεχίζει τὶς δικαιολογίες, δὲν χρειάζεται νὰ τοῦ ἀπόδειξης τίποτε. 

Κάνε προσευχὴ νὰ τὸν φωτίση ὃ Θεός...

(ΓΕΡΟΝΤΟΣ Παϊσιου ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ 

– ΛΟΓΟΙ Γ’ – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ). 

Ἀναρτήθηκε ἀπὸ π.Γεώργιος-Προσκυνητής 

✔ Πετάμε το ελαφρύτερο φορτίο και φορτωνόμαστε το πιο βαρύ...

 

πηγή

✔ Μήπως βλέποντας αυτήν την τρομακτική αντίθεση ξυπνήσουμε και συνειδητοποιήσουμε τι "πυρηνικές βόμβες" εμπιστευόμαστε στα παιδιά μας, όταν τους δίνουμε αυτά τα μαραφέτια...

 

|"αμΦ." ΥΓ:

Και τι λέμε για να δικαιολογήσουμε 

τα αδικαιολόγητα;

"Έλα μωρέ!

Για λίγο θα του το δώσω.

Για να φάει όλο το φαϊ του...

Και για να τελειώσω τις δουλειές μου.

Μετά θα του το πάρω!"

ΟΧΙ!

1000 φορές ΟΧΙ!!!

Να του δώσεις κάτι άλλο, αδερφέ μου.

ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΕΣ.

Κι ας μην το φάει "όλο το φαγάκι του".

Και ας σκούξει λίγο το παιδάκι σου.

Δεν πειράζει.

Σε 5΄ θα το΄χει ξεχάσει.

Ok;

☆ Τι θα δώσεις στην ψυχή σου να φάει σήμερα;

 

   Για τα παιδιά σου,  αδερφέ μου,

   κανόνισες από βραδύς

 τι θα τους ετοιμάσεις για σήμερα.

  Και πολύ καλά έκανες.

   Γονιός είσαι.

   Εσύ τι θα φας σήμερα κανόνισες;

 Δεν σε νοιάζει.

  Θα φας ό,τι περισσέψει από τα βλαστάρια σου, το ξέρω.

  Έτσι κάνεις πάντα.

   Και η ψυχή σου πεινάει όμως, ψυχούλα μου.

   Για την ακρίβεια, πεθαίνει της πείνας...

 Και πεινάει και διψάει, 

όπως ακριβώς και το σώμα σου,

μέσα στο κατακαλόκαιρο.

 Απλά δεν το φωνάζει.

   Επιλογές έχεις πολλές. 

   Εσύ απλά διάλεξε. 

  Τι τραβάει η ψυχούλα σου για σήμερα;

   Δώσ' της κάτι, ναι;

  Μην ξεχαστείς πάλι.

   (Μη με παρεξηγείς.

Δεν σου κάνω κουμάντο.

 Απλά, σε έχω έγνοια.

Άσε, 

που για σένα τα λέω, 

για να τ'ακούω πρώτος εγώ. 

   Για να μην έχω πλέον καμία δικαιολογία.

  Αναπολόγητος, ούτως ή άλλως...

  Με καταλαβαίνεις;)

    ♡ Καλημέρα του Χριστού!

✔ Εάν σε βλέπω να κοιμάσαι στην εκκλησία και σκανδαλίζομαι, εάν σε βλέπω που βρίζεις και σκανδαλίζομαι, εάν σκανδαλίζομαι επειδή κοινώνησες ενώ δεν νήστεψες,...

 

   ...ενώ με κατηγόρησες χθες, 

τότε πώς ζητώ να ανέβω στον σταυρό;

Ο σκανδαλισμός τον οποίον προξενώ στον άλλον 

είναι αμάρτημα, 

ο σκανδαλισμός τον οποίον υφίσταμαι

 αποκαλύπτει εσωτερική εμπάθεια. 

Ο άνθρωπος του Θεού δεν σκανδαλίζεται.-

 

♰ (όσιος) Γέροντας Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης

|από τη Φωτεινή Κέφα

✔ Οι άνθρωποι που δεν εκκλησιάζονται, αλλά υποστηρίζουν ότι πιστεύουν και ότι αγαπούν τον Χριστό, μοιάζουν με εκείνους που λένε ότι αγαπάνε κάποιον άνθρωπο, αλλά δεν τον επισκέπτονται ποτέ στο σπίτι του...

 

... Πολλοί νομίζουν ότι όσοι έκκλησιάζονται θά πρέπει νά είναι άγιοι.

Ξεχνούν οί άνθρωποι, ότι ή Έκκλησία είναι νοσοκομείο πού περιθάλπει ψυχές άνθρώπων καί οί έκκλησιαζόμενοι είναι άρρωστοι, άλλοι βαριά καί άλλοι έλαφριά.

Καί έπειδή οί άνθρωποι δέν έχουν όρθή γνώμη περί τής Έκκλησίας γιά τό τί θά συναντήσουν έκεί μέσα, τούς κρατάει ό σατανάς έξω άπό τήν Έκκλησία.

Μέ τό πρόσχημα ότι είναι πολύ καλύτεροι άπό πολλούς πού έκκλησιάζονται.

Τί κρίμα όμως, γιατί αύτός ό έφησυχασμός είναι έκ τού πονηρού καί τούς κρατάει δέσμιους στήν πλάνη τους...

Δημήτριος Παναγόπουλος Ίεροκήρυκας

|από την "συν αυτώ", Ροδουλα Βαιλακη

☆ Με ποιους (θέλεις να) είσαι; Με τους Δυνατούς ή με τους αδύναμους;

 

«ΟΣΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ» |"Σας έχω νέα: Ο Θεός συγχωρεί όλες τις αμαρτίες μας, χωρίς να χρειάζεται τις δικαιολογίες μας..." |άκου τον παπα Εφραίμ τον Παναούση

● "Η μάστιγα της ... δικαιολογίας..." - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

☆ Άκουσέ την ολόκληρη!

Δώσε όμως βάση σε αυτό που θα ακούσεις γύρω στο 11ο λεπτό! Πρωτάκουστο ίσως ακόμα και για όσους σπούδασαν, επαγγέλλονται ή το παίζουν Ψυχολόγοι (για όσους βέβαια πιστεύουν πως υπάρχει Ψυχή και Θεός που έφτιαξε τα πάντα)...

* Κανένα παράπονο σήμερα, έχουμε; Καμιά δικαιολογία;

 

|η απίθανη φωτογραφία "δανεική" από την Χαρά Σπ.

"Ό, τι κι αν γίνεται, υπάρχει τρόπος ν΄αγιάσουμε. Μην βρίσκουμε δικαιολογίες..." |"Η πνευματική ζωή σήμερα" με τον π. Δανιήλ Ψωΐνο.-

Σε μια εποχή η οποία χαρακτηρίζεται από την σύνδεση πολλών ανθρώπων μέσα από τα διάφορα μέσα δικτύωσης, η πνευματική ζωή λαμβάνει πολλές σημασίες και της προσδίδονται πολλαπλά νοήματα.

Ποια είναι όμως η πνευματική ζωή σήμερα;

Από που πηγάζει και προς τα που οδηγεί;

Ποια είναι η αυτή η πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε για να βιώσουμε την πνευματικότητα στον αχό της καθημερινότητας;

"Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή" λέει ο Κύριος στον απόστολό Του Θωμά.

Αυτός είναι η Οδός προς την αληθινή ζωή.

Και όταν εμείς θέλουμε να πορευόμαστε εν Πνεύματι, δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε τον δρόμο Του, το Ευαγγέλιό Του, το κήρυγμα των Αποστόλων και των Αγίων Του.

Όπως αυτοί "περπάτησαν" στην οδό του Κυρίου, έτσι και εμείς οφείλουμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα τους, ζώντας στην αγάπη και την χαρά της βασιλείας του Θεού. Με τον π. Δανιήλ Ψωΐνο, προϊστάμενο του Ιερού Καθεδρικού Ναού Αγίας Τριάδος Πειραιώς ------------------------------------------------ Το βίντεο πλαισιώνουν οι Α´και Η´ Ωδές του Κανόνος του Μεγάλου Σαββάτου Ψάλλει ο Χορός Ψαλτών Πρεβέζης "Chorus Nicopolitanus" με χοράρχη τον κ. Νεκτάριο Θάνο

~ από τον Μάριο Νικολάου

* Δεν είναι...

 

                                                            |από το fb προφίλ του Spiros Kontogouris

* " -Είπε τέτοιο πράγμα; Τώρα θα δεις τι θα κάνω που θα κατέβω στον εσπερινό, θα τον κάνω να μην ξέρει πού να πάει! - Α, λέμε, ωραία! Τώρα θα πάει να τον τακτοποιήσει. Να του βάλει τις φωνές. να μάθει άλλη φορά να μη μιλάει εναντίον του γέροντα με αυτό τον τρόπο..." |Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Θυμάμαι μία φορά ένα περιστατικό στο μοναστήρι μας, παλιά, στο Άγιο Όρος, ένας νεαρός ιερομόναχος, κάτι έγινε, μία παρεξήγηση και του είπαν ότι ο γέροντας της Μονής άλλαξε το πρόγραμμα και τις δουλειές που είχε να κάνει.

Οπότε εκείνος μέσα στη νεανικότητά του, συνεργεία του πειρασμού, άρχισε να λέει:

"και ποιος είναι αυτός; και κάθε λίγο μας αλλάζει εδώ μέσα τα προγράμματά μας;"

Και άρχισε να μιλάει εναντίον του γέροντος εκείνου.

Εμείς οι άλλοι, μικρότεροι και αφελείς και επιπόλαιοι, δεν χάσαμε ευκαιρία:

"Γέροντα, ξέρεις τι είπε ο τάδε; είπε μέσα στην αυλή ότι εσύ, ποιος είσαι εσύ που κάνεις εδώ μέσα έτσι, και ξέρω εγώ".

-Είπε, λέει, τέτοιο πράγμα;

-Ναι είπε. Είπε τέτοιο πράγμα.

-Τώρα θα δεις τι θα κάνω!

Θα δεις τι θα του κάνω τώρα που θα κατέβω στον εσπερινό,

θα τον κάνω να μην ξέρει πού να πάει!

Α, λέμε, ωραία!

Τώρα θα πάει να τον τακτοποιήσει.

Να του βάλει τις φωνές να μάθει άλλη φορά να μη μιλάει εναντίον του γέροντα μέσα στην αυλή με αυτό τον τρόπο.

Ήταν Σάββατο, πριν τον εσπερινό.

Ε, κατεβαίνει ο γέροντας κάτω, φωνάζει τον ιερομόναχο, του λέει έλα μέσα στο Ιερό και σε θέλω.

Λέμε εμείς αμάν, αλλοίμονό του!

Θα ακούσει τώρα τα εξ αμάξης!

Περιμέναμε απ' έξω να ακούσουμε φωνές και κραυγές που θα τον μάλωνε.

Εγώ ήμουνα μέσα στο Ιερό, ήμουν διάκος τότε.

Και τι βλέπω;

Μπαίνω μέσα στο Ιερό και πέφτει ο γέροντας, ο μεγάλος, 65 τότε χρονών, μπροστά στο παιδάκι που ήταν 25 χρονών και του φίλησε τα πόδια και του λέει:

"Συγνώμη αδερφέ μου, κάτι έκανα και σε λύπησα. Να με συγχωρέσεις."

Και ο άλλος κατέρρευσε!

Αμέσως έβαλε τα κλάματα:

"Γέροντα, συγνώμη".

Αλλά ένας άλλος γέροντας στα Κατουνάκια, ο παπά-Εφραίμ, όταν πήγα εγώ τη Δευτέρα, πήγα εκεί και μου λέει:

"Τι συνέβη το Σάββατο στο μοναστήρι; Τι συνέβη;"

Μου λέει:

"Είδα έναν άγγελο που έδωσε στο κεφάλι του γέροντα ένα στεφάνι ολόχρυσο! Κάτι έγινε."

Λέω αυτό κι αυτό έγινε.

Αυτός (ο Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης) εν Πνεύματι, εν Αγίω Πνεύματι, από κει που ήτανε μακριά, είδε με τη χάρη του Θεού τον Άγγελο του Θεού να στεφανώνει το γέροντα για την ταπείνωσή του.

Μπορούσε να τον τιμωρήσει τον νεαρό τον μοναχό γιατί μίλησε άσχημα αλλά πήγε, έπεσε στα πόδια του, τα φίλησε και του είπε: "Σίγουρα κάτι έκανα για να σε στεναχωρέσω, να με συγχωρέσεις".

Και έτσι επανέφερε τα πράγματα στο θέλημα του Θεού.

Θέλω να σας πω ότι ο θυμός θέλει κατά μέτωπο αντιμετώπιση, να μην τον αφήνουμε και προπάντων να μην δικαιολογούμε τον εαυτό μας όταν θυμώνει.

Μην τον δικαιολογείτε τον εαυτό σας!

π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού

|απόσπασμα από τη σειρά ομιλιών που ακολουθεί...

πηγή

"Μα με αυτόν τον καιρό στην Εκκλησία; Πως θα πάμε στη Θεία Λειτουργία, βρε παιδί μου; Θα αρρωστήσουμε..." |Από δικαιολογίες εμείς άλλο τίποτα...

 

Συχνά βρίσκουμε δικαιολογίες και δικαιολογίες για να μην πάμε στην Θεία Λειτουργία την Κυριακή. Επειδή βρέχει ή χιονίζει, γιατί έχουμε καλεσμένους, γιατί πρέπει να πάμε για ψώνια, γιατί κουραστήκαμε και θέλουμε να κοιμηθούμε λίγο παραπάνω κτλ.

Οι εικόνες είναι Χριστιανών στις Φιλιππίνες από Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία σε πλημμυρισμένο ναό! Αυτοί δεν βρήκαν καμία δικαιολογία !

πηγή

|μας έστειλε ο George Andreadis

* Οὗ δε ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν η χάρις...

Οὗ δε ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία ...

 

Φρίξαμε ...

Ο λόγος για το -βραβευμένο με διεθνές βραβείο(!)- πρόγραμμα σεξουαλικής αγωγής στο νηπιαγωγείο, το οποίο σύμφωνα με την δημιουργό του κ. Μαργαρίτα Γερούκη, οι γονείς το αντιμετωπίζουν πολύ θετικά, αλλά όχι πάντα. Σε κάποιες περιπτώσεις, στην ενότητα για τις οικογενειακές σχέσεις, υπήρξαν αντιδράσεις για τις οικογένειες ουράνιο τόξο, όπου οι γονείς είναι του ίδιου φύλου (σημ. δική μας: και όχι μόνο για την επιστημονική ονομασία των γεννητικών οργάνων, όπως εμφαντικά, απαξιωτικά και ειρωνικά εμφανίστηκε το θέμα στα ΜΜΕ).

«Δουλειά δική μας δεν είναι να κρίνουμε αλλά να παρέχουμε γνώση στα παιδιά. Υπάρχει νόμος πλέον στη χώρα μας για το σύμφωνο συμβίωσης, υπάρχουν παιδιά στα σχολεία μας με γονείς του ιδίου φύλου. Εμείς μαθαίνουμε στα παιδιά ότι οικογένεια δεν είναι μόνο το δίπολο μαμά-μπαμπάς, αλλά το περιβάλλον που προσφέρει ασφάλεια και αγάπη. Οικογένεια μπορεί να είναι μία γυναίκα, ένας άνδρας, η γιαγιά και ο παππούς, η γιαγιά και μια θεία. Έτσι θα δημιουργήσουμε περιβάλλον ασφάλειας και αποδοχής για όλους στο σχολείο και θα μειώσουμε ή εξαλείψουμε φαινόμενα εκφoβισμού / bullying», αναφέρει χαρακτηριστικά.

* Αναγκαία επισήμανση:
Για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους.
Η κ. Πέγκυ Φούρκα, δημιουργός (και μάλιστα αφιλοκερδής δημιουργός...) του γλυκύτατου Φρίξου, δεν έχει καμία σχέση με το πρόγραμμα, ούτε με τον τρόπο με τον οποίο κάποιοι άλλο το μετα-χειρίστηκαν...

Πηγή δημοσίευσης

... ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις

 

   

Όσιος Σωφρόνιος του Έσσεξ! Και αίφνης συνενώθηκαν οι ουρανοί με την γη!

 

Μία για κάθε νέο άγιο της Εκκλησίας του Χριστού

 

Από σήμερα, 20 Οκτωβρίου 2019, τέσσερις Νέοι Αγιορείτες Άγιοι

 

ΥΓ. 

"Επί του πιεστηρίου", που λέγανε παλιά ... 

Ήμασταν έτοιμοι να το ανεβάσουμε όταν είδαμε αυτό:

Ουπς!
Λέμε κι εμείς...
Ο πονηρός την δουλειά του κι εμείς την δικιά μας...
Αλλά να την κάνουμε...
Χωρίς γογγυσμούς.
Χωρίς απελπισία.
Χωρίς δικαιολογίες.
Χωρίς αποδόσεις ευθυνών 
("ο τάδε υπουργός φταίει", 
ή "η λέσχη Bildeberg είναι από πίσω")...
Και χωρίς να βγάζουμε τον εαυτούλη μας απ΄έξω.
Παρέα με τον Λωτ και τους ελάχιστους δικούς του, που δεν γύρισαν να κοιτάξουν πίσω.
Στα γόνατα.
Για να μας λυπηθεί ο Θεός και να μην πάψει να μας ανέχεται...