Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γήρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γήρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025

✨ Φαντάσου! Nα είσαι ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ όλον τον χρόνο! Μέχρι να γεράσεις...

 

Πολλοί ρωτούν τα ζευγάρια 

τι δώρο έκαναν αυτές τις μέρες στα παιδιά τους. 


Συνηθίζω να ρωτάω τα ζευγάρια 

τι δώρο θα κάνει ο ένας στον άλλον. 


Με τα χρόνια πολλά ζευγάρια 

χάνουν την ομορφιά της συζυγίας. 


Πολλά χρόνια γάμου σου λένε, 

παιδιά, 

μέριμνες κλπ. 


Κάντε ένα μικρό δωράκι 

ο ένας στον άλλον αυτές τις μέρες. 

Δεν χρειάζονται λεφτά. 

Καρδιά που σπαρταράει από αγάπη, 

αυτό χρειάζεται.

 

Ένα γράμμα έστω, 

ένα λουλούδι, 

ακόμα και μια σοκολάτα. 

Είτε είστε νέοι, 

είτε με ρυτίδες. 


Να του πεις ή να της πεις 

ότι είναι το καλύτερο δώρο 

που έφερε ο Θεός στη ζωή σου. 


Κάτι τέτοιες στιγμές γίνονται Χριστούγεννα 

όλο τον χρόνο στις σχέσεις των ανθρώπων. 


Κάτι τέτοιες στιγμές αξίζουν περισσότερο 

από όλα τα αναμμένα λαμπάκια 

στις μεγαλουπόλεις του κόσμου 

και από όλα τα φαγητά 

σε όλα τα τραπέζια του κόσμου. 


Μην ξεχνάς τον άνθρωπό σου 

και μην νομίζεις ότι δεν χρειάζεται 

ένα "σ’ αγαπώ". 


Σε αυτές τις στιγμές ποτίζεις τον γάμο με αγιασμό 

και συνεχίζει να ανθίζει.


|κείμενο: π. Σπυρίδων Σκουτής


Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2025

1 Οκτωβρίου ήταν η παγκόσμια ημέρα ηλικιωμένων |Μόνο μια μέρα τους γιορτάζουμε;

 

Το ξέρουμε! 

Δεν μας αφορά όλους.
Έλα όμως, που αυτά που δεν μας αφορούν
έχουν το μεγαλύτερο αντίκτυπο στη ζωή μας!



Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2024

✔ ... Κάθε ρυτίδα, κάθε αυλακιά ...

 



...ένα χέρι συμπόνιας που δεν απλώθηκε,
μια αγκαλιά που δεν δόθηκε,
ένα φιλί που στέγνωσε,
ένας ψίθυρος που χάθηκε,
μια κραυγή χαράς που δεν ακούστηκε,
ένα βλέμμα αγάπης που δεν εξακριβώθηκε,
μια συγγνώμη που δεν ειπώθηκε,
ένα ευχαριστώ που παγιδεύτηκε,
ένα Δόξα τω Θεώ που αλλαξοπίστησε...

Σήκωσε το κεφάλι σου,
όπως έκανες τότε που' μασταν παιδιά,
και κοίτα τον ουρανό
που μας περιμένει.

Αν θες να λέγεσαι

Γιατί, χρόνο δεν έχουμε, αδερφάκι!

Τρέχει σαν το νερό,
που ήπιες αλλά δεν σε χόρτασε...


Γι΄αυτό,
να ξοδεύουμε τη ζωή, 
που σαν δώρο 
κάθε ανατολή 
μάς δωρίζεται, 
σε δευτεράντζες...

Κι αν δεν πείστηκες ακόμα,
ρώτα την υπέροχη μανούλα σου,
όπως το΄κανα και γω.

Όσο ακόμα την έχεις.

Θα στο επιβεβαιώσει...


"Μετάνοια.

Ας θυμηθούμε το σπίτι του Πατέρα.

Μην περιμένεις όμως να γίνει βράδυ
για να ξεκινήσεις.

Γιατί, θα΄ναι μάλλον πολύ σκοτεινά.

Καλή επιστροφή..."

σ.Β.Γ.



πηγή φωτογραφίας

Δευτέρα 19 Αυγούστου 2024

✔ «Όταν είδα τους ανθρώπους της ηλικίας μου να τρέχουν, τότε είπα “μωρέ Νίκο, έτσι τρέχουν στα 80 τους χρόνια; Αν το ήξερα, θα ελάμβανα μέρος κι εγώ!” |Ο Έλληνας – φαινόμενο: Ένα ακόμη μετάλλιο για τον ασταμάτητο 95 (!!!) χρονο Κώστα Χατζηεμμανουήλ! Έκανε κι άλλο 1 παγκόσμιο ρεκόρ βετεράνων, στα 60μ... |" Ξεκίνησα στα 80 μου χρόνια και όταν είδα πως τρέχουν οι Έλληνες στην ηλικία μου, είπα ότι έπρεπε να ξεκινήσω νωρίτερα. Τώρα στα 95 μου είμαι παγκόσμιος πρωταθλητής...



Ένα ακόμη μετάλλιο προστέθηκε στην ελληνική συλλογή στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα βετεράνων, το οποίο διεξάγεται στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας.



Ο Κωνσταντίνος Χατζηεμμανουήλ συνεχίζει να εντυπωσιάζει σε όποια διοργάνωση και εάν μετέχει. Αυτή τη φορά κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 800μ. κατηγορίας Α90+ και ήταν πρώτος στην κατηγορία Α94+ τερματίζοντας σε 5:46.82.

 

O 95χρονος Κώστας Χατζηεμμανουήλ, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως παγκόσμιο φαινόμενο, με τις επιδόσεις του και τα παγκόσμια ρεκόρ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου βετεράνων, δείχνει σε όλους μας ότι η ηλικία είναι απλά ένας αριθμός.

 

Σε συνέντευξή του στην Δημοκρατική της Ρόδου ο Κώος αθλητής έχει εξομολογηθεί πως όταν ήταν 76 ετών, διεξήχθησαν στην Κω πανελλήνιοι αγώνες στίβου βετεράνων και πήγε μαζί με τον γιο του να τους παρακολουθήσουν.

 

«Οταν είδα τους ανθρώπους της ηλικίας μου να τρέχουν, τότε του είπα “μωρέ Νίκο, έτσι τρέχουν στα 80 τους χρόνια; Αν το ήξερα, θα ελάμβανα μέρος κι εγώ!”.

Έπειτα, από τέσσερα χρόνια, έγιναν πάλι αγώνες στην Κω, εγώ ήμουν ήδη 80 ετών και αποφάσισα να λάβω μέρος. Χωρίς καμία ιδιαίτερη προετοιμασία βγήκα πρώτος στα 100 μέτρα.

 

Στο ίδιο έτος, ακολούθησαν αγώνες βετεράνων στη Λάρισα όπου αποφάσισα να πάρω κι εκεί μέρος στα 100 αλλά και στα 200 μέτρα αυτή τη φορά και βγήκα πάλι πρώτος. 

Μετά πλέον άρχισα να λαμβάνω μέρος στους αγώνες κάθε χρόνο συστηματικά. 

Τον τρίτο χρόνο, έγιναν αγώνες στην Τουρκία, πήγα κι εκεί και βγήκα στα 100 και στα 200 μέτρα τρίτος, στα 400 βγήκα πρώτος με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο. 

Τον τέταρτο χρόνο πήγα στην Ουγγαρία σε παγκόσμιους αγώνες, όπου βγήκα πρώτος στα 200 μέτρα και έκτοτε ελάμβανα μέρος σε όλους τους αγώνες. 




Στο παγκόσμιο δεν πήγαινα τότε διότι ασχολιόμουν με τα κρασιά και Αύγουστο μήνα δεν μπορούσα να αφήσω τις δουλειές μου για να τρέξω. 

Σε πανελλήνιους, βαλκανικούς και πανευρωπαϊκούς έβγαινα πάντα πρώτος»!

 

Ως αθλητής, όπως λέει, αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να βγει πρώτος! 

«Τρέχω με τον ίδιο ζήλο που έτρεχα και όταν ήμουν νέος. Ετοιμάζομαι, κάνω προπονήσεις και πηγαίνω στους αγώνες αποφασισμένος για την νίκη. Δίπλα μου έχω την οικογένειά μου, κάνουμε μαζί προπονήσεις».

 

Ο κύριος Χατζηεμμανουήλ παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Πρωινή Ζώνη» του Action24 και μαζί με τον προπονητή του, μίλησε για την ενασχόλησή του με τον στίβο, την ζωή του και την προπόνησή του, αλλά και για τους επόμενους στόχους που έχει.

 

 Μεταξύ άλλων δήλωσε: 

«Είμαι ενθουσιασμένος γιατί ξέρω ότι πάντοτε βγαίνω πρώτος. Ξεκίνησα στα 80 μου τον στίβο, έτσι απροπόνητος. Βγήκα στο στάδιο και βγήκα πρώτος σε Πανελληνίους αγώνες, μετά πήγα σε Βαλκανικούς αγώνες και βγήκα κι εκεί πρώτος. Τον δεύτερο χρόνο τα ίδια, τον τρίτο χρόνο ήμουν πρωταθλητής Ευρώπης και μετά ήμουν παγκόσμιος πρωταθλητής. Ξεκίνησα στα 80 μου χρόνια και όταν είδα πως τρέχουν οι Έλληνες στην ηλικία μου, είπα ότι έπρεπε να ξεκινήσω νωρίτερα».

 


|Παρακολουθήστε στη συνέχεια τον Κώστα Χατζηεμμανουήλ, να τα λέει ο ίδιος και ο προπονητής του...

|εμείς από τον εκ των "συν αυτώ", Μικέ Κουλλιά


Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2023

~ Όταν οι γονείς γερνούν...

 


Άστους να γεράσουν με την ίδια αγάπη,
που σε αφήνουν να μεγαλώσεις...

Αφήστε τους να μιλάνε και να λένε ιστορίες επαναλαμβανόμενες,
με την ίδια υπομονή και ενδιαφέρον,
που άκουγαν τη δική σας στα παιδικά σας χρόνια...

Άσε τους να κερδίσουν,
όπως τόσες φορές σε άφηναν να κερδίσεις...

Άσε τους να χαρούν τους φίλους τους,
όπως αφήνουν εσένα...

Αφήστε τους να απολαύσουν τις συζητήσεις με τα εγγόνια τους,
γιατί σας βλέπουν σε αυτά...

Αφήστε τους να χαρούν να ζουν
ανάμεσα στα αντικείμενα που τους συνόδευαν εδώ και πολύ καιρό,
γιατί υποφέρουν όταν νιώθουν ότι αρπάζεις κομμάτια αυτής της ζωής...

Ας κάνουν λάθος,
όπως τόσες φορές που έκανες λάθος
και δεν σε ντρόπιασαν διορθώνοντάς σε...

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ
και προσπαθήστε να τους κάνετε ευτυχισμένους
με την τελευταία έκταση του δρόμου,
που τους έμεινε να διανύσουν

• Δώστε τους ένα χεράκι,
όπως σας έδωσαν και εσάς
όταν ξεκινήσατε το ταξίδι σας!»


|εμείς από τη Μαρία Στεργίου