✔ «Θεράπευσέ με!» |Ολόκληρη η παρουσίαση για το βιβλίο της αγαπημένης μας Γερόντισσας ΣωΦρονίας...

 Οι Εκδόσεις Εν Πλω πραγματοποίησαν την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Γερόντισσας Σωφρονίας

ΘΕΡΑΠΕΥΣΕ ΜΕ Κείμενα για μια νέα ζωντανή σχέση με τον Χριστό την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου, στις 7:00 μ.μ., στον πολυχώρο GUSTAV, Χαριλάου Τρικούπη 6-10, Αθήνα. Για το βιβλίο μιλήσαν: • π. Σπυρίδων Σκούτης, Εφημέριος Ι.Ν Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Νοσοκομείου "Η ΕΛΠΙΣ" • σταύρος Γουναρίδης, Καθηγητής φυσικής αγωγής, ιδρυτής του ιστολογίου "αμΦοτεροδέξιος", συγγραφέας

(Ευτυχώς οι άνθρωποι του Θεού αυτόν τον τύπο τον έβαλαν να μιλήσει τελευταίος. Ό,τι ειπώθηκε, βγήκε εκείνη τη στιγμή. Απροετοίμαστος εντελώς... Τελοσπάντων όμως. Η Γερόντισσα και το βιβλίο της "όλα τα λεΦτά"...) • Εμμανουήλ Τσιγκάκος, Στέλεχος τουρισμού και φιλοξενίας, καθηγητής «Θεράπευσέ με!»

Πόσες φορές το έχουμε ψιθυρίσει στον Θεό, στις πιο δύσκολες στιγμές μας; Η Γερόντισσα ΣωΦρονία γράφει για όσα νιώθουμε και διστάζουμε να πούμε στον Θεό. Δείχνει πώς ο πόνος μας μπορεί να γίνει αφορμή για μια νέα, αληθινή συνομιλία μαζί Του... Αναζητήστε το βιβλίο εδώ: https://bit.ly/47bKglI 00:00 Εναρξη 00:42 π. Σπυρίδων Σκουτής 20:55 Εμμανουήλ Τσιγκάκος 27:54 Σταύρος Γουναρίδης 54:53 Μυριέλλα Κουρεντή

☆ «Πιέ΄το, πάτερ μου, να γίνης καλά»... |Όταν ο Άγιος Παντελεήμονας εμΦανίστηκε οφθαλμοΦανώς στον Άη Νικόλαο τον Πλανά...

 

     ...Πάντοτε την παραμονή του αγίου Παντελεήμονος, ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, τελούσε Αγρυπνία στον ιερό ναό του στον Ιλισσό. 

Μια χρονιά όμως ήταν άρρωστος με υψηλό πυρετό. 

Οι δικοί του τον απέτρεπαν να πάει για την Αγρυπνία. 

Εκείνος φλεγόταν από αγάπη προς τον Άγιο. 

Και πήγε. 

Όπως έλεγε αργότερα, τη νύχτα, μετά τη Λιτή ακούμπησε, εξαντλημένος από τον πυρετό, στην άκρη της Αγίας Τραπέζης. 

 Και βλέπει εμπρός του τον Άγιο «να κρατά ένα μικρό ποτήρι γεμάτο φάρμακο» και του λέει: 

«Πιέ΄το, πάτερ μου, να γίνης καλά». 

Το πήρε, το ήπιε, έφυγε ο πυρετός, έγινε τελείως καλά. 

Και έλεγε: 

«Επί μίαν εβδομάδα είχα τη γλύκα στο λάρυγγά μου… 

Το θεώρησα αμαρτία και αγνωμοσύνη να μη το ειπώ…».

     ☆ από το βιβλίο: 

  "Ο παπα Νικόλας Πλανάς" - Εκδόσεις «ΑΣΤΗΡ» Αθήνα 1979    🌹📿

    |η "πάσα" από τον φίλο και αδελΦό, Πάνο...

    ● "αμΦ." ΥΓ:

   Να εκμεταλλευτούμε λίγο την αγάπη σας προς τον Άγιο Παντελεήμονα, προς τον Άγιο Νικόλαο τον Πλανά, αλλά και προς κάποιους ασθενείς και αναγκεμένους αδελΦούς μας;

  Και όπως θα έλεγε και σήμερα ο Αγιούλης μας ο ΠορΦύριος...

   "Ας κάνουμε μωρέ, όλοι μαζί την ευχή και ο Κύριος ξέρει.

Όσοι πιο πολλοί την κάνουμε και όσο πιο ένθερμα ζητάμε, 

ο Χριστός μας ακούει καλύτερα..."

  Μήπως, όσες ψυχούλες βλέπουν αυτή την ανάρτηση, να ζητούσαν ένα "μικρό δωράκι" από τον Άγιο Ανάργυρο Ιατρό, τον αγαπημένο μας Άγιο Παντελεήμωνα, σήμερα που γιορτάζει;

  Να, ένα μικρό ποτήριο, σαν αυτό που έδωσε στον Άγιο Παπα Νικόλα τον Πλανά, να στείλει.

  Και να πει: 

"Πιέ' το, πάτερ μου, παιδί μου, αδελΦέ μου, αδελΦή μου..."

  Όχι πως πρέπει να γιορτάζει ένας Άγιος για να βοηθήσει...

 Ούτε - σώνει και καλά- προς Ίαση...

 Όχι "για να γίνει καλά".

  - Αυτό άλλωστε το δίνει ο καλός Θεός εκεί που πρέπει.

Όταν Εκείνος θέλει και ξέρει πως θα είναι προς όΦελος, όχι μόνο του ασθενούς, αλλά και όσων τον αγαπούν και νοιάζονται γι΄αυτόν. 

 Και τελικά προς Δόξαν Του... -

Αλλά προς Παρηγοριά, ΑνακούΦιση, Ανάπαυση και συντροΦιά των ανθρώπων μας, που πιθανόν βιώνουν από ανθρώπινης πλευράς την απόλυτη μοναξιά...

  Συγχωράτε με, τόσο για το θράσος, όσο και για την κατάχρηση της αγάπης σας.

  Ζήτουλας της αγάπης σας...

     Εξ ανάγκης, αγάπης...

           Αλλά και έλλειψης πίστης...

✔ Βρε, καλύτερα να έχει κάτι ο άνθρωπος...

 

|Μας το΄στειλε μια υπέροχη "συν αυτώ" Αλεξία, 

που έχει "κάτι",

αλλά έχοντας την αμΦοτεροδεξιοσύνη στο τσεπάκι της,

είναι πιο καλά από ποτέ...

● " - Μα τόσα χρόνια το ακούμε! Και βέβαια το έχουμε καταλάβει..."

 

● Σήμερα ακούσαμε, όσοι το ακούσαμε, το ευαγγέλιο με την εξ αποστάσεως θεραπεία του υπηρέτη του εκατοντάρχου από τον Χριστό μας.

  Το έχουμε καταλάβει το γεγονός; 

 " - Μα τόσα χρόνια το ακούμε! Και βέβαια το έχουμε καταλάβει", 

θα πούμε εμείς οι έξυπνοι, οι σωσμένοι χριστιανοί.

" - Έχεις καταλάβει, Γιωργάκη, το νόημα του "Θανάτου εορτάζομεν νέκρωση, Άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής...;" 

έλεγε ο Άγιος Πορφύριος κάποτε στον αείμνηστο γιατρό του, Παπαζάχο.

   " - Ναι, Γέροντα!", έλεγε ο άμοιρος ο γιατρός.

«Τίποτα δεν έχεις καταλάβει, Γιωργάκη!" 

Τίποτα δεν έχεις καταλάβει και συ, σταυράκη. 

Βάλε λοιπόν τον παπα Σπύρο στη 1 ώρα και 45' στο βίντεο της σημερινής Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστού Λουκά της Θήβας και άσ' τον για 10 λεπτάκια να σου εξηγήσει,  γιατί μέχρι τώρα νόμιζες πως το 'χες καταλάβει...

Καλημέρα, καλή εβδομάδα!

   ☆ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ, αδέρΦια...

✔ Οι παλιοί έλεγαν ότι όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελάει... εγώ θα πω πως ο Θεός όντως γελάει, αλλά όχι με την έννοια της ειρωνίας που του αποδίδουν. Γελάει με την ατσαλοσύνη του σχεδιασμού και των προσδοκιών μας. Γελάει με την αυτοπεποίθηση - κάγκελο, που χτίζουμε στις συνθήκες και τις καταστάσεις. Γελάει, όπως ο πατέρας παρατηρεί το νήπιο να χτίζει πύργους. Κι έρχεται το κύμα και στα γκρεμίζει όλα. Και μετά ο Πατέρας σκύβει στοργικά και παίρνει τα κουβαδάκια σου και τα πάει λίγο πιο μακριά...

 

 ΣκεΦτόμουνα από το πρωί τι θέματα ανεβάζει 

αυτός ο τρελο-αμΦ. αυτούς τους τελευταίους μήνες. 

Νοσοκομεία, ΜΕΘ, αναμονές, 

επεμβάσεις, εγχειρήσεις. 

Και Υπομονή, Υπομονή, Υπομονή.

Όλα αυτά τα "ευχάριστα πράγματα"...

Και παρόλα αυτά, εσείς ακόμα εκεί, πεισματάρηδες.

Να επιμένετε, να μπαίνετε να δείτε αν ανέβασε κάτι αυτός ο τύπος, 

να διαβάζετε, να κοινοποιείτε, να σχολιάζετε. 

  Σαν να΄σαστε κι εσείς, απ' ό,τι φαίνεται, 

μαζί μας στην ουρά για διάγνωση και θεραπεία.

  (ή αλλιώς, να το κοιτάξετε, 

όπως θα μας έλεγαν τα πιτσιρίκια μας με 3 λέξεις...)

  Μέσα στη δίνη αυτών των σκέψεων, 

άνοιξα πριν λίγο το κινητό και άρχισα να χαζεύω, 

όπως απ' ό,τι καταλαβαίνω κάνουμε οι περισσότεροι 

όταν είμαστε σε Φάση αμηχανίας.

Κι επειδή γνωρίζετε καλά όλοι 

σε ποια υπέρλογη κατάσταση βρισκόμαστε εδώ και κάποιους μήνες, 

το μάτι πλέον είναι εκπαιδευμένο 

(μπορεί και ο αλγόριθμος, δεν ξέρω) 

και πέφτει κατευθείαν σε θέματα 

που αγγίζουν συγκεκριμένες χορδές στην ξεκούρδιστη καρδιά μας.

     

   Σε ένα τέτοιο έπεσα, όχι συνηθισμένο.

  

Και δε χρειάστηκε να σκρολάρω άλλο.

     Ευτυχώς.

   Κι ενώ είπα λοιπόν να γράψω, ο απερίγραπτος, 

μερικά λόγια για την προσωρινότητα 

 και τη ματαιότητα του κόσμου τούτου, 

   τελικά δεν χρειάζεται να γράψω τίποτα.

                Δόξα τω Θεώ!

Γιατί τα λέει όλα και τα γράΦει όλα η Ελισάβετ Πλαμάδα. 

Η οποία Ελισάβετ, δεν είναι μια Δασκάλα 

με την κλασική έννοια της λέξης μόνο, 

αλλά με πολλές ακόμα.

   

Γνώμη μου είναι 

πως όταν πέφτεις σε έναν άνθρωπο που γράφει έτσι, 

βάζεις μια πρέζα, μια καλή πρέζα όμως, 

από τουμπεκί ψιλοκομμένο στο φαγητό σου, 

τρως και διαβάζεις, 

 πηγαίνοντας από τα πράσινα δικά σου στα μωβ της Ελισάβετ.

    Κι όχι μία φορά. 

          Από δύο και πάνω. 

              

                  Πάμε;

      

      #23μόνο...

Σε πιάνει μια εσωτερική παράλυση στα νοσοκομεία.

Το σώμα σου κινείται, αλλά είναι μια κίνηση αντίστοιχη με αυτή των ζόμπι, δεν έχει ψυχή μέσα της.

Η ψυχή γίνεται άγαλμα.

Πονάει αλλά δεν μπορεί να κινηθεί.

Παραμένεις στωικά εκεί που είσαι, για τους λόγους που είσαι και κάνεις υπομονή .

Δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνεις.

Με κούρασε να πω την αλήθεια αυτή η κατάσταση και κάθε φορά υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι δεν θα ξαναχρειαστεί.

Η υπόσχεση αυτή βέβαια, είναι πιο πολύ ευχή..

Δεν μπορείς να ελέγξεις τις καταστάσεις που σε φέρνουν εδώ, ούτε να τις παλέψεις.

Η εμπειρία με έχει διδάξει ότι όταν χαλαρώσεις λίγο, σου ξαναθυμίζει την ματαιότητα των πάντων η πραγματικότητα σαν εκκρεμές που δεν επιτρέπει ποτέ σε κάποια συνθήκη να κορυφωθεί και να μείνει εκεί καθηλωμένη .

 Οι παλιοί έλεγαν ότι όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελάει.

Ήθελαν να δείξουν με αυτή την ρήση, την ματαιότητα των πάντων και την αέναη ανατροπή, που καιροφυλακτεί να μας αλλάξει τα σχέδια και τα προγράμματα.

εγώ θα πω πως ο Θεός όντως γελάει, αλλά όχι με την έννοια της ειρωνίας που του αποδίδουν.

Γελάει με την ατσαλοσύνη του σχεδιασμού και των προσδοκιών μας.

Γελάει με την αυτοπεποίθηση - κάγκελο, που χτίζουμε στις συνθήκες και τις καταστάσεις.

Γελάει, όπως ο πατέρας παρατηρεί το νήπιο να χτίζει πύργους με τουβλάκια ή αν προτιμάτε, πύργους στην άμμο (για να είμαστε και πιο επίκαιροι).

Κι έρχεται το κύμα και στα γκρεμίζει όλα.

Και μετά ο Πατέρας σκύβει στοργικά και παίρνει τα κουβαδάκια σου και τα πάει λίγο πιο μακριά και σε βοηθάει να φτιάξεις ολόκληρη καστροπολιτεία εκεί που δεν είχες σκεφτεί να καθίσεις...

    Χριστός Ανέστη χαρά μου, 

          τι να φοβηθώ;

Υγ.23 μόνο. Τι 23 ,δεν θα σας πω...

              Ελισάβετ Πλ.

     

    |σ.Β.Γ. ΥΓ:

    Ευτυχώς στις όποιες αναμονές μας, 

μαζί μας στέκει διακριτικά, 

χωρίς καν να υποπτευόμαστε το άγρυπνο βλέμμα Της 

και τη μόνιμη παρουσία Της, η Μάνα μας. 

    (εξ΄ου και η Φαινομενικά άσχετη εικόνα της αλλοπρόσαλλης αναρτησούλας μας. 

Και 2 φορές μάλιστα, αΦού τη συγκεκριμένη εικόνα της Μάνας μας δεν την χορταίνουμε...).

           Σ΄αυτήν στηριζόμαστε και ελπίζουμε.

   

σταύρε, τ΄ακούς;

                    Ελισάβετ, τ΄ακούς;

   Διονυσία, τ΄ακούς;

                  Σταυρούλα, τ΄ακούς;

  Βασούλα, τ΄ακούς;

(έλα, συμπλήρωσε και συ που ταλαιπωρείσαι με όποιον τρόπο , 

το δικό σου όνομα...)

✔ Ευγνώμονες προς τον Χριστό μας, τη Μάνα Παναγιά και τους "συν αὐτοῖς"... |Ευπρόσδεκτον ό,τι εμπερικλείεται στο Άγιο Θέλημά Του.-

Ο Θεός, 

ενώ έπλασε τον άνθρωπο υγιέστατο, 

ενώ θέλει την χαρά και την ειρήνη του, 

δίνει την ασθένεια. 

Γιατί;

Διότι όταν ο άνθρωπος την ασπαστεί, 

όταν την αγαπήσει, 

όταν βγάζει από την ασθένειά του θετικά συμπεράσματα, 

όταν εξ αιτίας της παραδίδεται στον Θεό, 

τότε η ασθένεια γίνεται το γρηγορότερο μέσο 

για την κατάκτηση της αληθείας και της σωτηρίας.

Γι’ αυτό ο Θεός, 

ως καλός παιδαγωγός, 

όταν έχουμε αμαρτίες και μάλιστα κρυφές, 

μας χτυπάει με αρρώστιες, 

για να μην τιμωρηθούμε στην άλλη ζωή.

Στους ανθρώπους δε που έχουν κρυφή αγιότητα 

δίνει επίσης αρρώστια, 

για να μην απολαύσουν τον μισθό τους εδώ στη γη, 

αλλά στην αιωνιότητα.

Εν τέλει η ασθένεια 

είναι εκ των ωραιοτέρων δώρων του Θεού 

προς τον άνθρωπο.

Μπορεί να είναι προτιμότερη 

ακόμη και εκ των εφετών, 

εκ των πνευματικοτέρων επιθυμιών της καρδιάς του...

(άγιος) Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

✨   ✨   ✨

Why does God, who created man in perfect health and desires his joy and peace, allow illness?

Because when a person embraces illness, when he accepts it with love, when he draws spiritual benefit from it, and when through it he entrusts himself to God, then illness becomes one of the quickest means of attaining the truth and salvation.

For this reason, God, as a good Teacher, sometimes permits sickness when we have sins, especially hidden ones, so that we may repent and not be condemned in the life to come.

Likewise, to those who possess a hidden holiness, He also grants illness, so that they may not receive their reward here on earth, but in eternity.

In the end, illness can be one of God's most beautiful gifts to man.

Indeed, it may be more beneficial even than the deepest and most fervent spiritual desires of the human heart.

Elder Aimilianos of Simonopetra

πηγή: Esopolion - Ormylia Monastery

|μας έστειλε πάνω στην ώρα (της επιστροΦής...) 

η φίλη, Αλεξάνδρα Τσοκανα

👉 ΥΓ: 

    |αντί άλλων ευχαριστιών για τις ευχές και την αγάπη σας, 

που μας συνόδευσαν,

ανταποκρινόμενοι 

και αλληλεπιδρώντας

ακόμα και σε 2μιση λέξεις 

και μια πρόχειρη φωτογραΦία...

Ευγνώμονες προς τον Χριστό μας, τη Μάνα Παναγιά

και τους "σὺν αὐτοῖς"!

Ιδιαιτέρως σ΄εκείνους που (μεταξύ άλλων) ταξίδεψαν μαζί μας...

   ...δηλαδή στον εορτάζοντα Άγιο Ευσέβιο Επίσκοπο Σαμοσάτων,

στον Άγιο ΝικηΦόρο τον λεπρό,

και στην Αγία Αγάθη...

 

Αλλά και στον Άγιο Χαραλάμπη,

στον Άγιο ΠρωτοΜάρτυρα ΣτέΦανο,

και στην Αγία Βαρβάρα, 

που (μεταξύ πολλών άλλων)

μάς υποδέχτηκαν 

και γέμισαν "τα ρεζερβουάρ μας",

προσΦέροντάς μας ανάσες ζωής στα Άγια Μετέωρα...

   Ιδιαιτέρως ευλογημένοι 

που δεν έχουμε να αναΦέρουμε 

μεγάλες αλλαγές σε όσους μας ρωτάνε, 

νοιάζονται και αμείωτα (συνεχίζουν να) προσεύχονται.

   Η κατάσταση του παππούλη μας 

παραμένει δύσκολη αλλά σταθερή,

κάτι που στην παρούσα φάση αποτελεί "καλό νέο"...

     Και αυτό μας Φτάνει και μας περισσεύει.-

     Συνεχίζουμε δοξάζοντας τον Άγιο Θεό 

για όλα όσα μας έχει προσΦέρει μέχρι σήμερα 

και για όλα όσα μας επιΦυλάσσει...

    Ευπρόσδεκτον ό,τι εμπερικλείεται στο Άγιο Θέλημά Του.-

                        ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, αδέρΦια!!!

· Όταν η Χάρη δείχνει την παρουσία της, τότε όλα είναι υποφερτά. Κάποτε όμως, για λόγους καθαρά προνοητικούς...

 

...συστέλει την παρουσία της 

και τότε ο άνθρωπος χάνει την ελπίδα του 

και μειώνεται ο ζήλος

και αυτή ακόμα η πίστη αμβλύνεται.

Αυτές είναι οι πιο σκληρές στιγμές 

στην πνευματική ζωή 

γιατί, 

αν εδώ δεν κρατήσει o Θεός,

δεν αντέχει ο άνθρωπος…

 

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός

|από τον εκ των "συν αυτώ", Κωνσταντίνος Σύμπουρας

☆ Φοβάμαι μήπως αρρωστήσω...

 

    Το σώμα μας είναι ευόλισθο σε κάθε αμαρτία, 

επιρρεπές σε κάθε αρρώστια 

και η ψυχή μας ομοίως.

Μας θίγει κάποιος;

Ευθύς μας καταλαμβάνει ο εγωισμός. 

Μας πικραίνει; 

Στενοχωρούμεθα.

Τι είναι όλα αυτά; 

Αρρώστιες είναι. 

Η ζήλεια δεν ειναι αρρώστια της ψυχής; 

Η κενοδοξία επίσης;

Όλα τα πάθη μας είναι αρρώστιες. 

Ο άνθρωπος γενικώς είναι άρρωστος.

Γι’ αυτό και ο Χριστός 

ονομάζεται Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων. 

Αρρωσταίνουμε 

διότι αμαρτάνουμε εκόντες άκοντες.

Για τον λόγο αυτό ο Αββάς Ησαΐας λέγει:

Μην φοβάσαι ποτέ την αρρώστια.

Μην φοβάσαι οτι θα αρρωστήσεις.

Μην σε νοιάζει αν είσαι άρρωστος.

Ο άρρωστος μπορεί να γίνει απόστολος του Θεού, 

σκεύος εκλογής, 

ενώ ο υγιής κατά κανόνα 

είναι σκληρός, 

ανάλγητος, 

ανελεήμων, 

δεν μπορεί να πλατύνει την καρδιά του. 

Γι’ αυτό και οι ασθενείς άνθρωποι 

συνήθως είναι γλυκείς, 

στοργικοί, 

δείχνουν συμπάθεια προς τους άλλους, 

έχουν δυνατότητα να παρακαλέσουν τον Θεό.

Μην φοβάσαι λοιπόν τις αρρώστιες. 

Έπαθες έλκος; 

Έπαθες γαστροραγία; 

Μην φοβάσαι, 

δεν παθαίνεις τίποτε. 

Εάν έχασες λίγο αίμα, 

θα φας τρία πορτοκάλια 

και θα είσαι εντάξει.

Προσβλήθηκαν τα μάτια σου 

και έχασες το φως σου; 

Δεν είναι τίποτε. 

Θα σε φωτίζει ο Θεός τώρα.

Έχεις καρκίνο; 

Τώρα μετρώνται πιο εύκολα οι μέρες σου 

και μπορείς να ετοιμασθείς 

και να πας γρηγορότερα στον ουρανό.

Ό,τι κι αν έχεις σε όλη σου την υπόσταση, 

κι αν ακόμη αμάρτησες, 

κι αν έχεις ασθένειες στο σώμα και στην ψυχή, 

μην ανησυχείς, 

μην αγκομαχάς με την σκέψη, 

τι φάρμακα να πάρω, 

να κάνω ή να μην κάνω εγχείρηση, 

μήπως είναι επικίνδυνη. 

Ό,τι θέλεις κάνε, 

μόνο να μείνεις ήρεμος. 

Προ πάντων μη φοβάσαι, 

μη τυχόν αρρωστήσεις. 

Όποιος φοβάται την σωματική ασθένειαν 

δεν μπορεί να φτάσει στο κατά φύσιν του Χριστού·

παραμένει στο παρά φύσιν.

Μικροψυχία είναι δειλία, 

το τρομερό αυτό πάθος που εξαρθρώνει τον άνθρωπο. 

Όποιος είναι δειλός δεν μπορεί να κάνει τίποτε.

Αν όμως κάποιος αγαπά τον Θεό και είναι και δειλός; 

Αν είσαι δειλός, λέγει, 

τότε πρόσπεσε εις τον Θεόν εν παντί κόπω, 

δυνατός εστίν ο Θεός αναπαύσαι. 

Πέσε στα γόνατα, 

ταπεινώσου, 

προσκύνησε τον Θεόν και πες του: 

 Θεέ μου φοβάμαι μήπως αρρωστήσω 

ή φοβάμαι που αρρώστησα, 

και χύσε δάκρυα. 

Κάνε ό,τι μπορείς 

για να σε λυπηθεί ο Θεός. 

Είναι ο μόνος που μπορεί να σε αναπαύσει.

Η δειλία είναι απόρροια της θεοποιήσεως του εαυτού μας, 

της επιθυμίας μας να επιμηκύνουμε την ζωή μας, 

και η ζωή μας να είναι πλατυσμός, 

να μην πονάμε, 

να μην στενοχωρούμεθα, 

να μην βρεθούμε στην δύσκολη θέση 

να μας περιποιηθούν οι άλλοι...

  |(Όσιος) Γέρων Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης, Ερμηνεία στον Αββά Ησαΐα

 |εμείς από τους πολύπαθους, αλλά ευγνώμονες Δέσποινα και Ευάγγελο...

📍 Άγιος Λουκάς Κριμαίας • μνήμη 11 Ιουνίου 1961-2026 • 65 έτη από την κοίμηση του Αγίου Λουκά

 

✔ γράΦει η εκ των "συν αυτώ", Ελένη Ζεάκη

 

Ο Βαλεντίν από παιδί

αγάπη είχε στο χρώμα

κι έκανε μιά ζωγραφιά

και την ψυχή του ακόμα!

Είχε πατέρα Πολωνό

και μάνα απ' τη Ρωσία

από αυτήν διδάχθηκε

ζωή να έχει οσία

Είχε αγάπη Στο Θεό

και τα παιδιά της ξέρουν

να βοηθούν τους άπορους

και όσους υποφέρουν

Σαν ήταν δώδεκα χρονών

άλλη ζωή θ' αρχίσουν

απ' την Κριμαία πιο καλά

στο Κίεβο να ζήσουν

Τελειώνει την Καλων Τεχνών

μα για γιατρός θα πάει

να υπηρετεί τον άνθρωπο

που τόσο αγαπάει

Στα είκοσιέξι αποφοιτά

μ' άριστα το τελειώνει

παίρνει τρεις ειδικότητες

τον κύκλο ολοκληρώνει

Αρχίζει να εργάζεται

κι Εθελοντής θα γίνει

στου Ρωσοϊαπωνικού

πολέμου την οδύνη

Μιά νοσοκόμα του κεντά

στολίδια στην καρδιά του

ήταν αυτή που γέννησε

τα τέσσερα παιδιά του

Μες στην ασχήμια βρέθηκαν

ο Βαλεντίν κι Άννα

μα 'κάναν όνειρα πολλά

κι είχαν ουράνια πλάνα

Εργάζεται ως χειρουργός

εκδίδει μιά μελέτη

που είναι ακόμα ζωντανή

και στα δικά μας έτη!

Η Άννα φυματίωση

κολλά και τον φοβίζει

και πάνε εκεί που πιο καλά

μπορεί να τη φροντίζει

Φτάνουνε το δεκαεπτά,

σε χρόνους δυό τη χάνει

και η Τασκένδη τ' όρισε

στο μέλλον τι θα κάνει...

Απ' τη Σοφία άρχισε

να γράφεται η πορεία

που τ' αναθρέφει τα παιδιά

και θα'χει ελευθερία...

Γράφει για εκείνη στοργικά

ήταν σαν μάνα πρώτη

πως τα παιδιά χάρη σ' αυτήν

γίναν σωστοί ανθρώποι

Εκείνος πήρε τα κλειδιά

της τότε Εκκλησίας

που σφράγισε το καθεστώς

μιάς άναρχης Ρωσίας

Έσπασε κάθε εμπόδιο

κι έγινε ιερέας

και λειτουργός και χειρουργός

Του Πνεύματος φορέας

Χωρίς καμιά εξαίρεση

στρατιώτες χειρουργούσε

στο καθεστώς να ενεργεί

με Το Θεό ζητούσε

Έκανε το καθήκον του

σαν ιατρός στ' αλήθεια

το πρόβλημα τους ήτανε

η Άγια του συνήθεια...

Με προσευχή εγχείρηση

έκανε μπρος σ' εικόνα

τους ασθενείς του σταύρωνε

μ' ιώδιο στο σώμα

Παρόλο που κατάφερε

να του το επιτρέψουν

σύντομα τα νυστέρια του

στο σώμα του θα στρέψουν...

Ωστόσο γίνεται Λουκάς

τα κοσμικά αφήνει

κι απο ιερομόναχος

Επίσκοπος θα γίνει

Μες στο πανεπιστήμιο

διδάσκει Ανατομία

και μ' ευφυή Χειρουργική

φέρνει καινοτομία

Τίποτα δε λογάριασαν

απ' τις ευεργεσίες

τους έκαιγε το ράσο του

κι οι τόσες λειτουργίες

Ήταν πολύ αγαπητός

μες στους ναούς χιλιάδες

διαπίστωναν για χάρη του

στέκονταν σε αράδες

Να ξεριζώσουν το δεντρί

της πίστης απ' τη ρίζα

πρέπει αυτός να διωχθεί

κι όσοι τον 'ποστηρίζαν

Έτσι τον συλλαμβάνουνε

του ξύρισαν τα γένια

του πήραν τ' ιερατικά

να νιώθει τιποτένια...

Για δέκα χρόνια άντεξε

π' άλλος θα 'ταν στο χώμα

ξυλοδαρμούς και απειλές

για τα παιδιά του ακόμα

Διώχθηκαν και πεινάσανε

χλευάστηκαν κι εκείνα

τη μάνα απειλήσανε

πως θα βρεθεί στο μνήμα

Μα εκείνη η Άγια ψυχή

πνευματικά μιλούσε

πότε δεν εφοβήθηκε

πως τα παιδιά φυλούσε...

Τρέχαν συχνά στη φυλακή

να τόνε συναντήσουν

μα μόνο για εκβιασμό

να πάνε θα τ' αφήσουν...

Ο Άγιος πατέρας τους

λέει " να μ' αρνηθείτε "

να μη σας κάνουνε κακό

μακριά μου θα σωθείτε...

Σπαράζουνε τα μέσα σου

και η καρδιά ραγίζει

όταν τον Άγιο Λουκά

το είναι σου γνωρίζει

Για τρία χρόνια στέλνεται

και σ' εξορία ακόμη

στο πουθενά σκεφτήκανε

ίσως ν' αλλάξει γνώμη

Στη Σιβηρία χειρουργεί

τους ντόπιους συγυρίζει

και λειτουργεί αφού εκεί

κανείς δεν τον γνωρίζει

Πάλι τον συλλαμβάνουνε

με ψεύτικα στοιχεία

αφού 'τανε αγαπητός

στου χάρου τα αρχεία...

Άλλη εξορία δεύτερη

μες στο τριάντα ένα

γενναία στέκει ο Άγιος

με δισταγμό κανένα

Και το τριάντα τέσσερα

καταβασανισμένος

πίσω γυρίζει άρρωστος

και κατακουρασμένος

Παρόλα αυτά δοκίμιο

σπουδαίο θα εκδόσει

αφού Η Χάρη Του Θεού

Το Φως Της του 'χει δώσει...

Των πυογόνων μέθοδους

 λοιμώξεων που αρμόζουν

να χειρουργούνε οι γιατροί

και σήμερα εφαρμόζουν!

Τα ιατρικά Δοκίμια

που ήτανε διαμάντια

καθόλου δεν τους έδωσαν

Το Φως αυτό στα μάτια

Αντίθετα τους έκαιγε

που 'χε Θεού χατίρια

πάλι τον συλλαμβάνουνε

για πιο σκληρά μαρτύρια

Έτσι το τριανταεπτά

θέλουν να ξεμπερδεύουν

μέρες και νύχτες δεκατρείς

 άϋπνο τον παιδεύουν

Ο οργανισμός του έδειχνε

πως είχε καταρρεύσει

άνθρωπος να μην κοιμηθεί

δυό βράδια δε θ' αντέξει

Πάλι καταδικάζεται

σε τρίτη εξορία

για πέντε χρόνια στέλνεται

ξανά στη Σιβηρία

Έχει ξεσπάσει ο δεύτερος

παγκόσμιος και ξέρει

άνθρωποι αβοήθητοι

φεύγουνε κι υποφέρει

Σκέφτεται την πατρίδα του

και μέσα του παλεύει

στέλνει λοιπόν επιστολή

τους λέει πως χρησιμεύει

Από ανάγκη πείθονται

τον χρησιμοποιούνε

χιλιάδων σώζει τις ζωές

και τότε τον τιμούνε!

Βραβείο Στάλιν κέρδισε,

φαίνεται δεν τον νοιάζει

εκείνος μένει πάμπτωχος

το έπαθλο μοιράζει

Θα γίνει Αρχιεπίσκοπος

τέτοιο βραβείο παίρνει

απ' Τον Ουράνιο Κριτή

που στην ψυχή του φέρνει!

Ο Μόνος Συγχωρητικός

Γιατρός Θεός κι Αγάπη

φαίνεται στ' Αγίου Λουκά

το πρόσωπο που λάμπει!

Γερνάει και τυφλώνεται

μα βλέπει κάθε έναν

γιατί τα μάτια της καρδιάς

τα 'χει καθαρισμένα...

Και τα παιδιά του πρόκοψαν

στα χνάρια του βαδίσαν

όλα τους γίνανε γιατροί

κι ανθρώπους βοηθήσαν

Είχε προειδεί το τέλος του

κι έτσι θα βασιλέψει

το εξήντα ένα ο Άγιος

στους ουρανούς θα φέξει!

Έντεκα Ιούνη ήτανε

που οι άγγελοι τον παίρνουν

στον χώρο του διαστήματος

σαν Άγιο Φως τον φέρνουν...

Τα άστρα γονατίζουνε

Το Φως του προσκυνούνε

τέτοιο αστέρα πιό λαμπρό

ξέρουνε δε θα δούνε

Τι να μπορέσει απ' αυτά

που κάνεις να γραφτούνε...

τα θαύματα σου δε χωρούν

σ' ανθρώπου νου να μπούνε...

Ξέρουν πως είσαι ζωντανός

μέσα σε χειρουργεία,

μα χειρουργείς αν χρειαστεί

και μες σε καφενεία!

Είσαι προστάτης ορφανών

και κάθε αδικημένου

του πληγωμένου η θαλπωρή

και του ξενιτεμένου...

|Όλες οι υπέροχες φωτογραφίες παρμένες από εδώ.

Ζουλώντας την καθεμιά,

πάμε στη συγκεκριμένη περίοδο 

ή σε μία ρήση

του Αγίου μας...

Την ευχούλα του να έχουμε όλοι μας...