● Φωτογραφία του Αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς στις 2 Ιουλίου 1966 - ημέρα της κοιμήσεώς του στο Σιάτλ - στον Ιερό Ναό του Αγίου Τύχωνα του Ζαντόνσκ.
Κατά την διαδρομή από το Σαν Φραντσίσκο στο Σίατλ στράφηκε προς τα δεξιά και ευλόγησε τα βουνά της Πλάτινα, πριν να εγκατασταθεί εκεί η μοναστική αδελφότητα.
Σε αυτήν πρωινή θεία Λειτουργία ο Άγιος Ιωάννης προσευχήθηκε μπροστά στην εικόνα της Παναγίας του Κούρσκ.
Photo taken of St John Maximovich in 1966 July 2nd the day of his death in Seattle.
On route from San Francisco to Seattle he turned to the right and blessed the mountains of Platina before the brotherhood was even aware of their monastic dwellings.
That morning Liturgy was celebrated and prayers before the Kursk icon of the Mother of God by St. John
…Από τον βίο του Αγίου…
Το Σάββατο στις 2 Ιουλίου το 1966 ο Άγιος έφυγε από αυτή την ζωή.
Είχε πάει στο Σιάτλ μαζί με την θαυματουργική εικόνα της Παναγίας του Κούρσκ.
Μόλις τελείωσε την Θεία Λειτουργία και αφού πέρασε 3 ώρες προσευχόμενος μέσα στο ιερό πήγε στο δωμάτιο του να ξεκουραστεί, κάθισε στην πολυθρόνα του και στις 4 παρά δέκα το απόγευμα κοιμήθηκε τον αιώνιο ύπνο ήρεμα χωρίς πόνο.
Ακούστηκε ένας θόρυβος και όταν μπήκαν μέσα τον βρήκαν κάτω πεσμένο από την πολυθρόνα του και όπως λένε προγνώριζε την ημέρα του θανάτου του εκ των προτέρων και ήξερε ότι ο θάνατος του πλησιάζει και είχε προετοιμαστεί, όπως οι μεγάλοι Άγιοι της Εκκλησίας μας...
Ο Άγιος Ιωάννης (Μαξίμοβιτς) κοιμήθηκε στις 2 Ιουλίου του 1966 μ.Χ.
Είχε πάει στο Σιάτλ μαζί με την θαυματουργική εικόνα της Παναγίας του Κούρση.
Μόλις τελείωσε την Θεία Λειτουργία και αφού πέρασε 3 ώρες προσευχόμενος μέσα στο ιερό, πήγε στο δωμάτιο του να ξεκουραστεί.
Κάθισε στην πολυθρόνα του και στις 4 παρά δέκα το απόγευμα κοιμήθηκε τον αιώνιο ύπνο ήρεμα χωρίς πόνο.
Ο Άγιος Ιωάννης προγνώριζε την ημέρα του θανάτου του και είχε προετοιμαστεί όπως οι μεγάλοι Άγιοι της Εκκλησίας μας.
Γι' αυτό και εκείνη την ημέρα του θανάτου του έστειλε ένα γράμμα, στέλνοντας για τελευταία φορά την ευλογία του στις μοναχές της Λέσνα στην Γαλλία που τόσο πολύ τον είχαν βοηθήσει και εξυπηρετήσει.
Σχεδόν 24 ώρες αργότερα το σώμα του έφθασε στον Καθεδρικό Ναό του Σαν Φρανσίσκο που ο ίδιος είχε ολοκληρώσει.
Τον προϋπάντησαν οι κληρικοί και έγινε ολονύχτια αγρυπνία που κράτησε 4 ώρες.
Μετά το τελευταίο ασπασμό έγινε 3 φορές η λιτάνευση του Ιερού λειψάνου του γύρω από τον Ναό.
Το φέρετρο το βάσταζαν ορφανά που ο Άγιος είχε σώσει και μεγαλώσει στην Σαγκάη.
Ένας Ιεράρχης παρομοίασε την λιτάνευση του Αγίου με την λιτάνευση του Επιταφίου του Χριστού την Μεγάλη Παρασκευή.
Ετάφη στις 7 Ιουλίου το απόγευμα σ' ένα μικρό υπόγειο παρεκκλήσιο κάτω από το Ιερό.
Επειδή ο Άγιος Ιωάννης ταξίδευε συχνά αεροπορικώς, θεωρείται προστάτης των ταξιδευόντων αεροπορικώς.
|Το άφθαρτο λείψανο του
Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς...
Το φθινόπωρο του 1993 η Σύνοδος των Επισκόπων της Αμερικής με υπεύθυνο τον Αρχιεπίσκοπο Αντώνιο του Σαν Φρανσίσκο, αφού έγινε μία παννυχίδα στον τάφο του Αγίου, αποφάσισαν να τον ανοίξουν.
Μόλις άνοιξαν την λάρνακα, είχε σκουριάσει λίγο το φέρετρο γιατί ήταν μεταλλικό, άνοιξαν με φόβο Θεού και προσευχή το φέρετρο.
Το πρόσωπο του Αγίου ήταν σκεπασμένο με τον αέρα (κάποιο πανί) και η ματιά τους έπεσε στ’ άφθαρτα χέρια του Αγίου.
Ξεσκέπασαν και το πρόσωπο του και αποκαλύφθηκε και το άφθαρτο πρόσωπο του.
Μια υπερκόσμια πνευματική γαλήνη, μια ευλαβική σιωπή απλώθηκε παντού.
Βίωναν όλοι στιγμές θείας Χάριτος μπροστά στον Άγιο του Θεού...
Ένα χρόνο αργότερα, στις 2 Ιουλίου του 1994 μ.Χ. ανακηρύσσεται επίσημα Άγιος.
Ο Θεός δεν μας εγκατέλειψε και μας έστειλε ένα μεγάλο Άγιο να πρεσβεύει για εμάς δίπλα στον Θρόνο του Θεού στα χρόνια αυτά της γενικής αποστασίας μας από τον Θεό.
Ό ’Ιωάννης λειτουργούσε κάθε μέρα και έτρωγε μία φορά στις 11 το βράδυ.
Κατά την διάρκεια τής πρώτης και τής τελευταίας βδομάδας τής Σαρακοστής δεν έτρωγε τίποτα απολύτως και την υπόλοιπη νηστεία, όπως και στη νηστεία των Χριστουγέννων, έτρωγε μόνο πρόσφορο.
Το ίδιο αυστηρά νήστευε κάθε εβδομάδα, Παρασκευή και Σάββατο, πριν τη λειτουργία τής Κυριακής.
Φορούσε πέδιλα ή παντόφλες χωρίς κάλτσες, ανεξάρτητα από καιρικές συνθήκες και εποχές, και πολλές φορές περπατούσε ξυπόλητος και λειτουργούσε, ακόμη και ως επίσκοπος, πράγμα για το όποιο δέχθηκε άγριες επικρίσεις.
’Έμενε ξυπόλητος, γιατί συνήθιζε να χαρίζει τα πέδιλά του σέ κάποιο φτωχό πού δεν είχε ή και για άσκηση, μιμούμενος τούς κατά Χριστόν σαλούς.
Οι μαθητές τής ιερατικής σχολής τού Μοναστηριού, στην περίοδο των διακοπών τους, δεν μιλούσαν για τίποτα άλλο στους δικούς τους παρά για τον ιδιόρρυθμο και κα τα Χριστόν σαλό ιερομόναχο πατέρα ’Ιωάννη.
Ό επιφανής και λόγιος επίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ, Άγγλος προσήλυτος στην ’Ορθόδοξη ’Εκκλησία, όταν ρωτήθηκε κάποτε ποιες μορφές τον εντυπωσίασαν στην ’Ορθοδοξία, ανάμεσα στα ελάχιστα άτομα πού ανέφερε ήταν και το όνομα τού Ιωάννου Μαξιμόβιτς.
’Ανεπανάληπτη και άκρως ιδιόρρυθμη περίπτωση.
Ό άγιος Ιωάννης Μαξιμόβιτς θα κηρύττει συνεχώς στις μέρες μας, με την περίπτωσή του, ότι ή αγιότητα και για μάς τούς ανθρώπους τού 21ου αιώνα δεν είναι ένα άπιαστο όνειρο.
Ακόμη και σήμερα, και μάλιστα σέ χώρες κοσμικές, δελεαστικές, πού είναι παραδομένες στη ύλη, στο χρήμα, στην ξέφρενη ηδονή, στην αλόγιστη κατανάλωση, πού με τα τεχνολογικά τους επιτεύγματα έχουν δημιουργήσει επίγειους υλικούς παραδείσους και έχουν λησμονήσει εντελώς τον αληθινό, παρουσιάζονται άνθρωποι πού ζουν όπως οι πρώτοι χριστιανοί και ασκητές και είναι κατάφορτοι από τη χάρη και την ενέργεια τού Θεού.
Ας παραδειγματισθούμε απ’ αυτούς και ας τούς μιμηθούμε...
...Καλέ κι αγαπημένε Άγιε
Ιωάννη, επίτρεψέ μου πριν γράψω λίγα λόγια για την αγία ζωή σου εδώ στη γη, να
ξεκινήσω με το Απολυτίκιό σου προς τιμήν της αγίας σου μνήμης :
Ιωάννη Μαξίμοβιτς,
αγγελόμορφε, ιεραρχών θεοφόρων και διδασκάλων σοφών εκλαμψάντων άρτι σάπφειρε πολύτιμε,
ως Ορθόδοξων ασκητών καλλονήν και ποταμόν αστείρευτον θαυμασίων, σε ανυμνούντες
ευχάς σου θερμάς προς Κύριον αιτούμεθα.
ΠΑΙΔΙΚΗ
ΗΛΙΚΙΑ-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
Ο Άγιος Ιωάννης
γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1896 στο ανθισμένοΧαρκώβ της νότιας Ρωσίας.
Οι γονείς του ήτανφημισμένοιαριστοκράτεςκαι η οικογένεια
Μαξίμοβιτςγνωστή από παλιά για την ευσέβεια
και τον πατριωτισμό της.
Από τα πρώϊμα χρόνια
του ο μικρός Μίσα (Μιχαήλ, όπως ήταν αρχικά το όνομά του) κληρονομεί και
εκείνος μια βαθιά θρησκευτικότητα, αλλά και έναν θερμό πατριωτισμό, εμπνέονταςκαι στους άλλους αυτόν το σεβασμό για τη
Ρωσία και την Ιστορία της.
Στα χρόνια των
πανεπιστημιακών του σπουδών,ο Μιχαήλ, αν και είναι υποδειγματικός φοιτητής και
του αρέσουν όλα τα μαθήματα ,περνά πολύ απ’ τονχρόνο του μελετώντας βίους Αγίων, αντί να παρακολουθεί ακαδημαϊκές
διαλέξεις:
«Όταν σπούδαζα τις κοσμικές επιστήμες, προσπαθούσα να εμβαθύνω όσο
πιο πολύ μπορούσα στη μελέτη της επιστήμης των επιστημών, στη μελέτη της
πνευματικής ζωής».
ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΑΓΓΑΗΣ
Ξεκινώνταςαπό αναγνώστης στηνΕκκλησία και περνώντας απ’όλες τις βαθμίδες
της ιερωσύνης, λόγω του μεγάλου σεβασμού και της εμπιστοσύνηςπου είχε κερδίσει στους εκκλησιαστικούς
κύκλουςχάρη στηνπολύ ξεχωριστή ακτινοβολία που εξέπεμπε η
παρουσία του και στην ασκητική σταθερότητα και αυστηρότητα που εφάρμοζε στη ζωή
του, αποφασίστηκε η άνοδος του ιερομονάχου Ιωάννη στον επισκοπικό θρόνο, ενώ
λίγο αργότερα εκλέγεται Επίσκοπος Σαγγάης.
Το έργο του εκεί
αποδεικνύεται τεράστιο.
Μαζεύει άρρωστα και
πεινασμένα παιδιά από τα στενά της Σαγγάης ,των οποίων ο συνολικός αριθμός
υπολογίζεται στις 3.500, και τα στεγάζει στο Ορφανοτροφείο που ιδρύει.
Παραμένειγια ώρες προσευχόμενος γονατιστός δίπλα σε
σοβαρά ασθενείςκαι η προσευχή του αυτή
συχνά φέρνει το θαύμα.
Έχει το χάρισμα να
επικοινωνεί με διανοητικά καθυστερημένους και δαιμονισμένους ,και κείνοι τον
ακούν ήρεμοι ,και ύστερα γαλήνια δέχονται τη Θεία Κοινωνία από τα χέρια του.
ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ
ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΚΗΤΗΣ
Από την Κίνα ο Άγιος
πηγαίνει στις Φιλιππίνες,την Αμερική ,τη Γαλλία, και στη συνέχεια σε πολλές απ’
τις χώρες της ΔυτικήςΕυρώπης.
Παντούδιακονεί με αστείρευτο ζήλο το ποίμνιο του,
που τον αγαπάει πολύ,ο ίδιος όμως,
υποβάλλει τον εαυτό το σε σκληρές κακουχίες:
Τις νύχτες
συνηθίζεινα τις περνά προσευχόμενος, κι
όταν αισθάνεται εξάντληση βάζει το κεφάλι του στο πάτωμα και κλέβει ελάχιστες
ώρες ύπνου μέχρι τα χαράματα.
Και το φαγητό του είναι λιγοστό:
Μόνο μία φορά τη μέρα
στις 11:00 το βράδυ, ενώ στις νηστείες των Χριστουγέννων και του Πάσχα, μόνο
πρόσφορο…
Ο Βλαντίκα Ιωάννης
,ένας Ιεράρχης παγκόσμιας λάμψης, ο οποίοςγνώριζε στην ουσία τουςταΘεία Μυστήρια, κατηχούσε τα νέα παιδιά με
πατρική αγάπη που ξεχείλιζε από την άδολη καρδιά του, καιθεράπευεθαυματουργικά ετοιμοθάνατους ασθενείς με όπλο την ακούραστη προσευχή
του.
Ένας Ιεραπόστολος, που η φήμη του διαδόθηκε όχι μόνο στον Ορθόδοξο, αλλά
και στον μη Ορθόδοξο πληθυσμό ,που κυκλοφορούσε ξυπόλητος στους δρόμους του
Παρισιού, και στον οποίο κάποιος καθολικός μοναχός έστελνε τους νέους«για να γνωρίσουν απόμόνοι τους, στο πρόσωπο του Αγίου, την
ζωντανή απόδειξη της ύπαρξης των θαυμάτων και της Αγιότητας στην εποχή τους»,
Αγιότητας μέσα και από την «δια Χριστόν σαλότητα» που είναι υπερκόσμια!
Ο Άγιος Ιωάννης
Μαξίμοβιτς επιθυμούσε διακαώς να ακολουθεί αταλάντευτααυτό που είχε υποσχεθεί στον ενθρονιστήριο
λόγο του ως Επίσκοπος:
«Τι μεγαλύτερη ωφέλεια μπορεί κανείς να δώσει στον
πλησίον του από τονα τον ετοιμάσει για
την αιώνια ζωή»;
Το ίδιο εφάρμοσε πρώτος
εκείνος στη ζωή του:
Έζησε έτσι ώστε να είναι καλά προετοιμασμένος για την
μετάβασή του στην Αιωνιότητα!
ΕΝΟΤΗΤΑ ΨΥΧΗΣ
Ο Άγιος Ιωάννης, με το
προορατικό χάρισμα που διέθετε, γνώριζε την ακριβή ημέρα της κοιμήσεώς του και
προετοίμασε τους κοντινούς του ανθρώπους .
Κι αυτή η ημέρα ήταν
στις 2 Ιουλίου του 1966, όταν άφησε την τελευταία του πνοή στην καρέκλα του
προσευχόμενος, κάτω από τη θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας του Κούρσκ.
Λίγες μέρες μετά την
κοίμησή του, ένας παλιός του μαθητής που έγινε ιερέας, ο π.Αμβρόσιος, τον είδε σε
όνειρο, ντυμένο με άμφια πασχαλινά και θυμιάζοντας χαμογελαστός να αναφωνεί
μόνο μία λέξη «Χαρά»!
Αλλά ούτε και υπάρχει
αληθινός αποχωρισμός μεταξύ των ανθρώπων που έχουν τους ίδιους στόχους και
αγωνίζονται ή αγωνίστηκαν στη ζωή τουςγια την κατάκτηση του ίδιου πράγματος!
Αυτοί διαθέτουν «ενότητα ψυχής»,
όπως είχε πειο ίδιος ο Άγιος σε
πνευματική του κόρη που λυπόταν για κάποιον αποχωρισμό τους, και δεν
αισθάνονται την απόσταση του χωρισμού.
Έστω κι αν αυτή είναι μεγάλη, έστω κι αν
αυτή αφορά το πέρασμα στην αντίπερα όχθη του θανάτου!
Σήμερα, ανήμερα της
Αγίας μνήμης αυτού του τρυφερού,αλλά και άφοβου Αγίου, ας μη διστάσουμε να
ανοίξουμε δίαυλο επικοινωνίας μαζί του.
Κι ας του πούμε ό,τι μας
βασανίζει κιό,τι μας κλέβει την
πολύτιμηΧαρά του Ουρανού.
Ας του μιλήσουμε για τα
δεινά που, ως άλλη «δαμόκλειος σπάθη», επικρέμονται πάνω από τα κεφάλια μας.
Κι είναι σίγουρο πως
εκείνος, ούτε και τώραθα αρνηθεί να
προστρέξει προς σκέπη μας, και παραμυθία…
Ας είναι ευλογημένο το
Όνομά σου, αγαπημένε Άγιε του Θεού Ιωάννη Μαξίμοβιτς!
☆ Και μια προσωπική μαρτυρία της κ.Ευαγγελίας Χρυσίνα, εκ των "συν αυτώ" και της διαδικτυακής ομάδας Προσευχής και δράσεων "Κοινής Πορείας"...
"Σε ένα βράδυ διάβασα μονομιάς όλο το βιβλίο του και τον
αγάπησα πολύ τον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς!!!
Όταν κοιμήθηκα είδα στο όνειρο μου ότι εκεί που ήμουν και
διάβαζα, ήρθε κάποιος και μου έλουσε τα μαλλιά…
Αλλά αισθάνθηκα τέτοια
χάρη και αγαλλίαση, πού το θεώρησα χωρίς αμφιβολία ότι ήταν δώρο του Αγίου!
Αν και έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια, το θυμάμαι σαν να το έζησα τώρα!!!
Έγινε ένας από τούς ουράνιος φίλους μου!
Επίσης ήταν συνδεδεμένος με έναν άλλον αγαπημένο μου Άγιο!
Τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς!
Τίποτα τυχαίο!!
Το τασάκι του, αλλά και τμήμα των αγίων λειψάνων του
βρίσκονται στον Άγιο Νεκτάριο, στην Ναύπακτο όπου τιμάται ιδιαιτέρως…
Την ευχούλα σου, Άγιε, για όλους όσους σε επικαλούνται...
Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς (1896-1966) είναι ένας σύγχρονος της εποχής μας. Ήταν μικρός, άσχημος, με ελάττωμα στην ομιλία, συχνά σε ένα ζαρωμένο ράσο και χωρίς παπούτσια. Συχνά κυκλοφορούσε ξυπόλητος, και μια μέρα ήρθε μια διαταγή από τους ανωτέρους του:
να φορέσει μπότες.
Ο Επίσκοπος Ιωάννης τα έβαλε, αλλά με τον δικό του τρόπο:
έδεσε τα κορδόνια μαζί και τα έβαλε στον ώμο του.
Αργότερα ήρθε μια νέα διαταγή:
«Βάλτε τα παπούτσια στα πόδια σας!»
Αφού ο Επίσκοπος Ιωάννης ήταν υπάκουος, το’κανε. Μερικές φορές έκανε «ανόητα» πράγματα:
είχε παράξενη εμφάνιση, συμπεριφερόταν «όχι σύμφωνα με τους κανόνες» και δεν εξηγούσε τις περιέργειές του.
Αυτό ενοχλούσε πολλούς διότι πίστευαν ότι ένας επίσκοπος δεν επιτρέπεται να συμπεριφέρεται όπως ερημίτης, διότι όλες οι πράξεις του γίνονταν μπροστά στον κόσμο! Αργούσε στις ιερές ακολουθίες (όχι για προσωπικούς λόγους, αλλά αφού επισκεπτόταν τους ασθενείς ή τους ετοιμοθάνατους) και δεν έδινε άδεια να ξεκινήσουν όταν απουσίαζε, ενώ όταν λειτουργούσε ο ίδιος, οι ιερές ακολουθίες διαρκούσαν ώρες.
Συνήθιζε να εμφανίζεται σε διαφορετικά μέρη χωρίς καμιά απολύτως προειδοποίηση και εντελώς απροσδόκητα, οι επισκέψεις του στα νοσοκομεία ήταν συνήθως τη νύχτα. Μια φορά, όταν ο Δεσπότης βρισκόταν στη Μασσαλία, αποφάσισε να τελέσει το μνημόσυνο στον τόπο της δολοφονίας του Σέρβου βασιλιά Αλεξάνδρου. Κανένας από τους κληρικούς δεν ήθελε να τον ακολουθήσει .
Ο Δεσπότης πήγε μόνος του!! Οι κάτοικοι της Μασσαλίας έμειναν έκπληκτοι όταν είδαν έναν κληρικό με ασυνήθιστα ρούχα, με μακριά μαλλιά και χωρίς παπούτσια να περπατάει στη μέση του δρόμου και να ψάλλει την Μνημόσυνη δέηση!!! Μια από τις πνευματικές κόρες του Αγίου, αναφέρει: «Ο σύζυγός μου τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα στο Σαν Φρανσίσκο. Εκείνο το διάστημα ο Δεσπότης είχε πολλά δικά του θέματα. Επειδή γνώριζα τη δύναμη των προσευχών του, σκέφτηκα: «Αν ερχόταν ο Δεσπότης στον άντρα μου, ο σύζυγός μου σίγουρα θα γινόταν καλύτερα», Φοβόμουν όμως να τον παρακαλέσω αφού ήξερα πόσο απασχολημένος ήταν. Και ξαφνικά ο Δεσπότης ήρθε σε εμάς ο ίδιος, συνοδευόμενος από κάποιον κύριο που τον έφερε σε εμάς με αυτοκίνητο!!!!!
Έμεινε μόνο πέντε λεπτά, αλλά εγώ ήμουν σίγουρη ότι αυτό σίγουρα θα βοηθήσει στον άντρα μου. Και, πράγματι, μετά από αυτήν την επίσκεψη του Δεσπότη, ο σύζυγός μου άρχισε να αναρρώνει. Αργότερα συνάντησα εκείνον τον κύριο που μας έφερε τον Δεσπότη, και αυτός εξιστόρησε ότι πήγαινε τον Δεσπότη στο αεροδρόμιο, όταν ξαφνικά αυτός του είπε: «Στρίψε, πάμε στον Λ. τώρα». Αντιτάχθηκε ότι θα αργούσαν για το αεροπλάνο και ότι δεν μπορούσαν εκείνη τη στιγμή έτσι αμέσως. Τότε ο Δεσπότης του είπε: «Μπορείς να αναλάβεις την ευθύνη για τη ζωή ενός ανθρώπου;». Έτσι έφερε τον Δεσπότη στο νοσοκομείο . Παρ’όλα αυτά, δεν άργησε στο αεροπλάνο, επειδή τον περίμεναν και γι’αυτό το λόγο καθυστέρησαν την πτήση». Χριστός Ανέστη!Χαίρε Άγιε Ιωάννη Μαξίμοβιτς!!!! (από την Athina Kateri) |Πρώτη δημοσίευση στις 23/6/2021Αν υπήρχε κάποιος που να γνωρίζει να απαντήσει στο σχόλιο που υπάρχει από τότε στην ανάρτηση,πολύ θα μας χαροποιούσε...
